Soms vraag ik mij af of ik eigenlijk niet een ernstige website zou maken.
Zo’n website waar ik getuig van enige focus, in schril contrast met deze website, waar ik de afgelopen week onder meer geschreven heb over, even kijken… mijn familie, televisie, muziek, gezondheid, het nieuws, andere weblogs, sport, mezelf, politiek, usability, macrofotografie, ouder worden, plannen in huis, films en series.
Ik zou dat eigenlijk wel graag hebben, denk ik, zo’n website waar een lijn in zit, met een paar schrijvers en een eigen klein publiekje, waar we gezellig kunnen babbelen vooral over één onderwerp, met ruimte voor een heel occasionele uitwijding.
Misschien moeten we gewoon een familieweblog beginnen? Alle familie, ver of dicht, krijgt een account en mag schrijven wat ze willen. En we zetten het alleen open voor de familie zelf.
Of een viezebeestenfotoweblog? Met identificatie en tips en vragen over en weer?
Of een politiek weblog over de gemeenteraadsverkiezingen?
Of een usability / information architecture / interface-weblog, met lastige vragen en problemen en discussie, en eens niet de zoveelste xhtml-css-afgeronde hoeken-“tips voor de onmiddelijke praktijk”-site?
Of, of, of… tsja.
Of een weblog over rug- en andere gezondheidsklachten met tips en lastige vragen en problemen en discussie? Het lijkt mij nuttig om bijvoorbeeld mensen met pijn met elkaar in communicatie te brengen, de kans dat er nuttige dingen uit de bus komen is groot genoeg.
Urgh, allemaal van die lastigaards die niet anders doen dan klagen.
Is het probleem niet vooral dat je niet kan zeggen dat je elke week iets over pakweg politiek schrijft, maar dat je gewoon de dingen schrijft die in je opkomen? Dan is’t misschien beter die zaken gewoon in een aparte categorie te steken met een RSS-feed voor elke categorie (weet niet of WP dat standaard doet, b2evo alvast wel). Eventueel kan je met mensen die er gelijkaardige interesses op nahouden een aggregator site (planet) opstarten waarin die deelfeeds samengevoegd worden.
Of een weblog met evaluaties van software. Deze die ik hier gelezen heb, vond ik nuttig tot zeer nuttig, interessant tot zeer interessant. En ja, ‘t is niet simpel om te focussen op één onderwerp als je zowat alles interessant vindt.
En dan maar discussiëren over welke painkiller nu het sterkst is!
Vanmorgen op BBC world iets gehoord over painkillers die bij langdurig gebruik hartinfarct veroorzaken. Ik ben de naam van de twee merken vergeten Michel, maar probeer dat toch eens uit te vissen en indien nodig toch maar van merk te veranderen. We willen namelijk je weblog nog lang niet kwijt.
Hehehe, dat zal wel door de Europese Unie onder controle gehouden worden veronderstel ik. Dus maak je niet druk, Michel kan tegen een stootje.
Michel, niet doen. De mix van al die onderwerpen is wat deze weblog boeiend maakt! Als ge u ernstig toespitst op een onderwerp (op een andere weblog, dan) is én de frequentie lager én de stijl (bewust) droger, terwijl dat niet nodig is.
@Jan: neenee — erbij, niet in de plaats.
Erbij? En dus nog meer projecten hebben? Voor ge het weet, zijt ge iemand die aan duizend projecten begint en er geen enkel afwerkt. (”Club, Michel. Michel, club.”)
Jamaar dat is een project dat niet af moet of kan geraken hé.
Oh, opzoek naar excuses?
[...] Awel, Michel, ik wil dat ook, een weblog met enkele mensen over slechts één onderwerp. Zoals daar zijn, onze klas, bijvoorbeeld. Een weblog gericht op zowel onze klasbewoners en iedereen die het verder nog wil lezen, waar we dan allerlei plezanterij van op school kunnen opzetten. En foto’s, veel foto’s. [...]