‘t Is eigenlijk wel grappig. Dan kom ik thuis en vraag ik mijn madam of ze wel weet met wie ik vandaag uitgebreid gemaild heb: Jason Scott! De grote Jason Scott! (uh huh) Hij heeft me een stukje exclusief interview met Steve Meretzky doorgestuurd!! (wie?) Steve Meretzky!! De vader van Floyd van Stationfall!!! En van Al Die Andere Dingen!! Van Infocom gedimme! (euh ja, proficiat, zeker?)
Of nog, dat ze nooit raadt met wie ik het in het kader van een project Googletalkgewijs over onder meer Dublin Core en al dan niet controlled vocabulary had vannamiddag: Peter Bogaards! De grote Peter Bogaards!! (wie?) Wel, van de informatiearchitectuur hé, en al! (uh huh)
Of ook, dat binnenkort Yvonne Rogers bij ons op het werk haar opinie komt geven over Calm computing! (wie over wàt?) De grote Yvonne Rogers!! (brzt) Van die boeken en al! (uh huh)
Mpf. Name-dropping is niet wijs als de be-name-dropte niet weet waar g’het over hebt. Gelukkig is er het internet, ha! 
… en het lijkt hier ook al niet te lukken
Stand by your man, woman!
Ja! En pak mij een pintje bier, dedju.
Pff, godgeklaagd.
Laatst kwam er een prof naar me toe. Zijn vrouw had op de trein ‘zijnen Bruno’ in de Metro zien staan. Ik fronste de wenkbrauwen, maar toen legde hij uit dat zijn vrouw op haar werk ook een Bruno heeft, en dat ze het thuis altijd over ‘uwen Bruno’ en ‘mijnen Bruno’ hebben als ze over ‘een Bruno’ praten. Schattig niet?
Bij mij werkt dat ook niet, namedropping, tot grote frustratie van bepaalde mensen rond mij
Que?
Een maand geleden zat ik een boekstalletje te bespieden waar mijn boek verkocht werd. Kinderachtig misschien, maar ik vind het gewoon heerlijk te zien hoe mensen het boek doorbladeren, nu en dan eens knikken, en dan uiteindelijk beslissen het te kopen.
Nu was ik op zo’n moment vergezeld van een collega, en een beetje om mij te pesten vroeg die collega aan de koper of hij toevallig de auteur kende. De man schudde van nee: mijn naam deed geen belletje rinkelen (teleurstelling voor mij). Toen zei mijn collega (mij aanwijzend): “Hij staat nochtans recht voor je!”
Ik denk dat ik ben beginnen blozen toen de man vroeg of ik mijn handtekening in het boek wilde zetten. Ik ben al een paar keer bij de FNAC gaan kijken of het er toevallig nog niet ligt, maar Paul Garcin indachtig heb ik nog niet durven vragen of en wanneer ze het in stock hebben.