donderdag 1 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties
Als 2008 eind augustus was gestopt, was het een fijn jaar geweest.
Zoals de dingen nu staan, niet. Behalve professioneel en relationeel, om het bij klinische woorden te houden, is de wereld naar de kloten, om het bij plastische woorden te houden.
2009 wordt in geen geval een fijn jaar. En geen kop in het zand steken dat er aan zal helpen, deze keer.
Damn. Daar gaat mijn enige coping strategy.
donderdag 1 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties
donderdag 1 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties
Het is te hallucinant voor woorden, eigenlijk:
Een humanitaire wapenstilstand in de Gazastrook is niet nodig, want ‘er heerst daar geen humanitaire crisis’. Dat heeft de Israëlische minister van Buitenlandse Zaken Tzipi Livni donderdag gezegd tijdens haar bezoek in Frankrijk. De toestand in de Gaza is ‘zoals die moet zijn’, klonk het.
[bron]
Wat zijn ze aan het doen, Olmert c.s.? De burgers zodanig treiteren (verontschuldig de zwakke term) tot ze hun regering beu zijn, en spontaan een meer gematigde gaan verkiezen?
Dat heeft in alle geval goed gewerkt tijdens de vorige ronde, nee?
Ze volgen een strategie, zegt mevrouw Livni:
[…] enerzijds worden de ‘gematigde’ Palestijnen (de pro-Westerse Fatah) gesteund, anderzijds wordt de ‘extremistische’ Hamas militair aangepakt.
Tiens. Da’s diezelfde strategie die ze volgden toen ze de (Fatah-)regering ten val brachten, of zo?
Ze zullen in één ding geslaagd zijn, vermoed ik zo, als het puin voor de -tigste keer zal geruimd zijn: dat Fatah en Hamas elkaar in de armen zullen vliegen. En dat er nóg extremer dan Hamas zal opstaan.
‘t Is een ware schande, dat is het. Al die pipo’s in de buurt en verre omstreken, trouwens, Arabieren, Amerikanen en Europeanen incluis.
Oh, en ook:
Standaard, werk eens aan uw fotokeuze.
donderdag 1 januari 2009 in Links. Permanente link | 5 reacties
vrijdag 2 januari 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties
vrijdag 2 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties
Uw platitudes van de dag: Alex Agnew nadoen, da’s echt wel om miserie vragen. Soms blijft het materiaal van andere mensen overeind, vaak niet. Het was andermaal duidelijk wie er het beste uitsprong, en wie het zwakste.
vrijdag 2 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 10 reacties
Oops. Journalspace is dood.
Een site die blogs hostte, geen backups genomen, alles alles alles weg.
Hoe lang is het bij u geleden dat er nog eens een volledige backup genomen werd van de belangrijke gegevens op uw computer? Hoeveel dingen bestaan enkel op media die binnen een paar jaar niemand meer zal kunnen lezen? Ik heb hier een letterlijke kist vol Jaz-tapes (remember them?), vol QIC-40 en QIC-80-tapes, vol floppies, vol ongetwijfeld nu al onleesbare vroege CD-R en CDRW plus en min. Oh, en hoeveel dingen bestaan enkel in formaten die binnen een paar jaar niemand meer zal kunnen lezen? Ik heb zeker vijf jaar briefwisseling, a rato van drie-vier brieven per dag in geëncrypteerd WordPerfect-formaat zitten, bijvoorbeeld. Of al die backupprogramma’s, waarvan ik de naam nu al vergeten ben, onder DOS.
En hoeveel dingen van u zitten er enkel in andermans computers, ergens op een server die niet van u is, op Flickr, bij wordpress.com, bij Google, in the cloud?
Wat er bij Journalspace wellicht gebeurde, is trouwens het ergste dat een bedrijf kan gebeuren: een boze werknemer / medewerker. Iemand die van slechte wil is, kan onnoemelijk veel kwaad doen, vooral als die al was het maar een beetje teveel rechten heeft.
Zelfs als er backups genomen worden.
Elke dag een beetje data corrupt maken, een hele tijd aan een stuk, zodat ook de oude backups corrupt worden, bijvoorbeeld. Oude documenten openen en stukken wissen. Oude spreadsheets en databases openen en cijfers veranderen. Files verwijderen, eentje per eentje. Niets ingrijpend, maar wel aanhoudend en zo lang het kan. Stukje bij beetje, bestand na bestand, altijd te klein om duidelijk te zijn (en zorg ervoor dat de aanmaak- en wijzigdata niet veranderen).
Daar helpt niets tegen, behalve vaak backuppen misschien. Dagelijks incrementele backups, wekelijks een volledige backup, maandelijks een volledige backup, jaarlijks een volledige backup, en telkens vier weken, vier maand en alle jaren bijhouden, of zo?
Ik vraag mij veel te vaak af waarom er niet veel meer desastreuze Journalspace-verhalen te horen zijn.
zaterdag 3 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties
Darth Maul zingt ten dans:
Of misschien toch Arthur Brown in 1968, vóór Alice Cooper en vóór KISS.
zaterdag 3 januari 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties
zondag 4 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties
zondag 4 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 15 reacties
Prachtig. Alejandro Wolff, de VS-man in de Veiligheidsraad, zegt zonet dat politieagenten in Gaza, ook kadetten die net in opleiding gaan, “fair game” zijn.
De redenering: alles en iedereen die voor Hamas werkt, is Hama, en mag dus vernietigd worden. Dat betekent dus het hele regeringsapparaat, inderdaad.
Never mind dat het om een democratisch verkozen regering gaat. Prachtig.
zondag 4 januari 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties
Twelve-year-old Haya was dead, her singed body quickly covered by a white sheet. Four-year-old Lamma died in front of us. Ismaeel, nine, came in breathing. "We think he'll be ok, we need to x-ray his legs," doctors said. [He died on Thursday morning.] The children died of internal injuries consistent with having been thrown in the air and bounced some 10 metres off the ground. They had gone to throw the rubbish out.
maandag 5 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties
Hey hey!
 |
On 5 January, 2009, Did you know? was updated with a fact from the article I Love Katamari, which you created or substantially expanded. If you know of another interesting fact from a recently created article, then please suggest it on the Did you know? talk page. |
maandag 5 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 19 reacties
Dit zijn de doelwitten:
Een bende Hamas-klootzakken, met Qassam-raketten. Op de foto hierboven zien het er Qassam 2’s uit. Wikipedia to the rescue:
De brandstof voor de raket is een mengsel van suiker, olie, alcohol en kunstmest. […] Er kan een gewicht van 5-8 kg aan spijkers, metaalscherven of ander materiaal in. […] Het grootste gerapporteerde bereik van een Qassam-raket werd geregistreerd in augustus 2003, met een inslag op zo’n 5 kilometer van de Gazastrook.
Israël zet daar gevechtshelikopters en straaljagers en tanks en watnog tegen in. Met dit als onvermijdelijk gevolg:
De legende van de foto (Mohammed Salem / Reuters) luidt “Palestinian men bury the body of 4-year-old Lama Hamdan at Beit Hanoun cemetery in the northern Gaza Strip [on] December 30, 2008. Lama and her sister were reportedly riding a donkey cart Tuesday near a rocket-launching site that was targeted by Israel.”
Ja, het is erg. Zo ver waren we al. En ja, het is onvermijdelijk dat er eieren zullen gebroken worden als er een omelet gemaakt wordt. Ze moeten niet klagen, die Gazieten: hadden ze maar niet voor een bende schurken als Hamas moeten stemmen.
Ik hoor het ze al zeggen, de apologen: als ze weten dat er ergens lanceerinstallaties staan van Hamas, waarom blijven ze daar in de buurt? “Lama and her sister were reportedly riding a donkey cart Tuesday near a rocket-launching site” — eigen schuld, verdorie!
Tja. Behalve natuurlijk… bekijk die smeerlappen op de eerste foto nog eens.
Gezwind in een olijbomenboomgaard aan het rondhossen met Qassam-raketten die ze bij wijze van spreken in hun achterzak kunnen steken. Of in de koffer van om het even welke auto, in om het even welke keuken of slaapkamer, in een wasmand, een gereedschapskist of een kinderwagen.
Nérgens is veilig, dus, met andere woorden. Als er iets is dat voor mij de uitzichtloosheid en de hopeloosheid duidelijk maakt, is het niét het beeld van dode kinderen, maar wel die eerst twee foto’s.
Vecht dáár eens tegen. Suiker, olie, alcohol en kunstmest, en spijkers en metaalscherven.
[foto’s van op het machtige Big Picture]
maandag 5 januari 2009 in Links. Permanente link | 2 reacties
dinsdag 6 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties
[via]
dinsdag 6 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties
Ah ja: naar de neurochirurg geweest.
Geen nieuws is geen nieuws, vrees ik: noch goed, noch slecht.
Het verdict is dat het kapot is, en dat het zeker nog meer kapot zal gaan. En dat het meteen moet geopereerd worden als het nog meer kapot zou gaan, en ook als ik plots een verlamd been of zo zou krijgen.
Om de zoveel tijd een NMR gaan nemen, da’s wat er in de onmiddellijkheid gebeurt.
En voor de rest: het maakt veel lawaai en het doet veel pijn.
Worse things happen at sea, dat wel.
dinsdag 6 januari 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties
woensdag 7 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties
Ik ben mijn weblog op Salon begonnen ergens in de zomer van 2002. De weblogs hadden er nummers; het mijne was 1236. Dat maakt het lijken alsof er meer dan duizend weblogs waren, maar dat is niet zo: elk weblog dat er bij kwam, was een evenement, en iedereen kon er nog min of meer elk weblog lezen — toch die die in het Engels waren.
Ze bestaan nog allemaal, zelfs al hebben ze niet veel hits meer:
Een paar weken na mij begon Julie Powell aan haar weblog, Julie/Julia. Machtig goed weblog, waarin ze een heel jaar lang Mastering the Art of French Cooking zou doen.
365 dagen, 536 recepten.
En kijk nu: er komt zowaar een film van. Met Meryl Streep.
That’s just plain weird, man.
woensdag 7 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties
[door]
woensdag 7 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties
Die namiddag, in de inbox:
Opletten dat er niemand sterft op kantoor, deze namiddag. Anders is het rijstpap in plaats van honingwijn opgediend door Walkuren.
woensdag 7 januari 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties
woensdag 7 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties
Ik heb een nieuwe wens op mijn verlanglijstje:
Een diorama. Met opgezette katjes. Oooooo schattig!
donderdag 8 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties
Zo mooi!
Meer info alhier (en bekijk het zeker in HD op Vimeo zelf).
donderdag 8 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties
Ik kijk vijf minuten naar Little Britain op Canvas, en wat zeggen de ondertitels?
Lord Baydon Powell in plaats van Baden Powell. Marjory Doors in plaats van Dawes.
Zucht.
donderdag 8 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie
Ik heb jetlag. Nee serieus, echt waar.
Tijdens de kerstvakantie heb ik twee weken aan een stuk gepanikeerd. Dat vertaalde zich in: wakker blijven zo lang ik kon, naar televisie kijken, boek lezen, internet lezen, alles doen om niet in slaap te vallen. En dat als ik dan in slaap viel, het meteen als een blok was.
In de praktijk: elke dag een paar uur slapen in de namiddag, en de rest van de dag en nacht wakker liggen.
Maandag ben ik om één uur ‘s morgens wakker geworden na dertien uur of zo slaap, en dan om 21u gaan slapen en om 6u wakker. Dinsdag om 20u gaan slapen en om 6u wakker. Woensdag om 22u gaan slapen en om 6u wakker.
En nu is het 21u15 en ben ik dood- en doodmoe. Ik denk dat ik in mijn nest kruip. Al zou ik doodgraag Masterchef zien.
donderdag 8 januari 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties
vrijdag 9 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 14 reacties
Toen heroïne nog gewoon een geleerd woord voor heldin was, toen mensen van dertig jaar onmogelijk oud leken, en cassettes het nec plus ultra waren…
Deze stond op Photoshop Disasters, en het is zoals ze erbij schreven:
Under 30: Huh? What’s wrong with it? Tchoh.
Over 30: Argh! Looking at that makes my teeth hurt!
Dat beeld is inderdaad zó verkeerd dat het mijn maag in een knoop draait.
vrijdag 9 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties
Ik lees tegenwoordig weblogfeeds via Google Reader. Een gemak, dat wel.
Maar de reclame die er contextueel tussengestoken wordt, is vaak ongelooflijk naast de kwestie. En moeilijk over te lezen: ze staat niet op een vaste plaats, rechts in een kolom waar niemand naar kijkt, maar wel tussen de inhoud.
Bijna altijd als er iets over Israël verschijnt (en da’s redelijk wat, de laatste tijd), staat deze ertussen:
Beetje vreemd, als dat net onder dat verhaal staat van die vier kindjes die op 80 meter van een Israëlische stelling naast hun dode moeder lagen om te komen van honger in een kapotgeschoten huis.
Beetje vreemd.
vrijdag 9 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties
Al zo lang als als ik me kan herinneren, wil ik iets dergelijks:
‘t Is maar om te zeggen, mijn verjaardag is binnen minder dan negen maand hé.
vrijdag 9 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties
Kijk zie, zó moet het:
Dear friends,
We hold the [sic] military supremacy, yet fail the battle over the international media. We need to buy time for the IDF [Israeli Defence Force, het ISraëlische leger] to succeed, and the least we can do is spare some (additional) minutes on the net. The ministry of foreign affairs is putting great efforts in balancing the media, but we all know it’s a battle of numbers. The more we post, blog, talkback, vote – the more likely we gain positive sentiment.
I was asked by the ministry of foreign affairs to arrange a network of volunteers, who are willing to contribute to this effort. If you’re up to it you will receive a daily messages & media package as well as targets.
If you wish to participate, please respond to this email.
Astroturfing, opgezet door het ministerie van buitenlandse zaken van Israël zelf.
vrijdag 9 januari 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties
zaterdag 10 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties
Gij maakt gelijk niet zoveel beestenfoto’s meer hé?
Yep, dat is zo. Ik maak bijna geen beestenfoto’s meer, niet omdat ik geen zin meer heb, maar omdat ik nu meer pijn heb aan mijn rug dan eigenlijk sinds een paar maand na ik uit het hospitaal gekomen ben. En als een mens zich niet kan bukken, dan wordt het moeilijk kleine beesten te fotograferen.
Ik maak ook niet zoveel foto’s meer in het algemeen.
En ik schrijf ook niet zoveel meer.
En ik doe ook niet zoveel meer.
Aan de ene kant is dat omdat er niet zoveel meer gebeurt, toch geen dingen die ik aan de wereld kond wil maken: week na week deprimo in de zetel blijven zitten, daar kan een mens niet zo enorm veel over schrijven, vermoed ik.
‘t Was zelfs zo erg dat ik de foto’s van kerstmis en nieuwjaar nog niet eens op de computer had gezet.
Maar ik ga er toch moeten een gedacht van maken, denk ik. Dat is zo’n negatieve spiraal hé, u miserabel voelen.
Allez hop. Positieve gedachten.
zaterdag 10 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties
Toen mijn broer en ik klein waren, was het zeer eenvoudig: wij zijn met twee, de broer van mijn moeder heeft er twee, en de broer van mijn vader heeft er ook twee.
Michel en Philippe, Steven en Pieter, Alec en Carlo. En that’s it.
Nu is het allemaal een beetje ingewikkelder.
Om te beginnen is er een andere kant van de familie: Sandra heeft een broer en een zus met kinderen, en ook neven en nichten die kinderen beginnen kweken. En aan “onze” kant wordt er ook aan kinderen gedaan.
En dus krijgen we dergelijke taferelen:
Voor onze kinderen is er net iets meer onmiddellijke familie in hun generatie: Zelie, Louis, Jan en Anna; Jef en Louis; Emil, Jules en Alice; Basil, Oscar en Hector; Klaas en Noor; Felix en Stan; Fien en Jules; Leonie en, kijk, de laatste aanwinst, Theo:
Ik vind dat een fantastische verbetering, ik.
zaterdag 10 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties
Wohohow. Charles heeft een statief in bruikleen binnengestoken.
Een statief waarop hij vroeger zijn Hasselblad vijsde (vees?), en dat het er nogal aan te voelen is: loodzwaar!
Niet om op stap mee te gaan, dus, maar wel bijzonder geschikt voor als er ergens een doodstil fototoestel voor nodig is. Zoals bij deze, bijvoorbeeld:
De maan boven de straat daarnet. Ik ga eens een foto gaan nemen van de keuken in het donker, op lage ISO, zie.
Danku Charles!
zaterdag 10 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties
Wow.
Ik denk dat ik het al volg van dag 10 of zo—geen idee hoe ik er precies op terecht kwam—en vandaag stond het bericht er op waar ik al weken en maanden op zat te wachten: Greet wordt écht beter. Hoera! Joechei!
zaterdag 10 januari 2009 in Links. Permanente link | Eén reactie
zaterdag 10 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie
zondag 11 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties
Tss.
zondag 11 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties
Het ziet er eigenlijk een bijzonder geschikte kerel uit, Prince Harry:
– Any questions?
– Are your pubes ginger too?
– (zonder ook maar een seconde te aarzelen) Yes they are.
En och god, jongens toch. Hij heeft een collega “paki” genoemd. Als dat al racisme is, wat moeten we dan Erik Van Looy’s “oerwoudgeluiden”-witz en gelijkaardige in De Pappenheimers noemen?
zondag 11 januari 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties
maandag 12 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties
Wat lees ik in The Jerusalem Post?
All civilians living in Gaza are collectively guilty for Kassam attacks on Sderot, former Sephardi chief rabbi Mordechai Eliyahu has written in a letter to Prime Minister Ehud Olmert.
Eliyahu ruled that there was absolutely no moral prohibition against the indiscriminate killing of civilians during a potential massive military offensive on Gaza aimed at stopping the rocket launchings.
[…]
According to Jewish war ethics, wrote Eliyahu, an entire city holds collective responsibility for the immoral behavior of individuals.
Ik herhaal even, in het Nederlands. Volgens de voormalige sefardische opperrabijn van Iraël is er geen enkel moreel of ethish bezwaar tegen het willekeurig doden van burgers.
Tweeduizend jaar later zijn we heel, heel erg ver van Hillel.
Arm Israël.
maandag 12 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties
maandag 12 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 13 reacties
‘t Was vorige week goed, maar ‘t was deze week stukken beter.
Hoera!
maandag 12 januari 2009 in Links. Permanente link | 2 reacties
maandag 12 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties
Morgen thuiswerk.
Ik werk eigenlijk helemaal niet graag voor het werk thuis: werk is werk en thuis is thuis, is mijn regel.
Maar morgen is toch thuiswerk, wegens thuis grotere monitors dan op het werk, en grote monitors maken het werk veul en veul efficiënter als het op Visio of Photoshop of dergelijke aankomt.
In mijn wereld zijn eigenlijk vier dingen onontbeerlijk om goed te kunnen werken, in volgorde:
Een snelle computer? Bof. Ik doe op het werk Word en browser en Visio en Photoshop. Een snelle computer is nuttig, maar niet vitaal.
Rustige omgeving? Niet voor wat ik morgen moet doen: geen diep nadenkwerk vereist, alleen wat concentratie.
En concentratie zal nodig zijn: er moeten namelijk wel degelijk een stapel dingen klaar geraken vóór zeer binnenkort.
En dus wordt het thuiswerken. Wakker om 6u, tussen 6u30 en 7u30 allerlei kinderen aankleden en voederen, en dan tot 9u terug in bed kruipen: de werkdag is nine to five.
Zelfs als de werkdag niét nine to five is (dit weekend bijvoorbeeld, of of de volgende paar dagen en weken), dan nog begin ik voor de dooie dood geen werkdag vóór negen uur ‘s morgens.
Nem.
[Spannend hoor, trouwens: binnen een goeie twee weken moeten er allemaal opleidingen gegeven worden. Half een beetje theoretisch inleiding user-centered design, half prototypes / wireframes maken, half design-richtlijnen, half zeer praktisch een Visio-bibliotheek gebruiken. Als ik het mij goed herinner, vier of vijf sessies, telkens een man of twaalf, afwisselend in het Frans en in het Nederlands. En er zit ergens in één van die groepen iemand die mijn weblog leest — koekoek! 
]
dinsdag 13 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 17 reacties
Hoe kan je rustig standby gaan
Alsof er niets is gebeurd
Na wat je hebt aangedaan
En heel mijn wereld hebt ontkleurd
‘k Heb me voortdurend afgevraagd
Wat ik in hemelsnaam misdeed
‘k Heb alle uren horen slaan
En elk moment opnieuw beleefd
Nee serieus, mijn computer is echt traag geworden. Dat valt zo niet op als het maar occasioneel gebruik is, en het geeft ook niet zo erg vandaag, maar het is echt wel opvallend.
Ik weet natuurlijk waar het aan ligt: veel te veel dingen geïnstalleerd en dan maar half ge-ontinstalleerd, veel te veel vroege beta’s en evalutieversies. Veel te veel randapparatuur met crappy drivers en nog crappier meegeleverde software. En vooral, vooral: veel te veel rotzooi dat copieerbeveiligingen en voortdurend in de achtergrond draaiende brol overal insteekt.
Het finale nekschot, trouwens, voor mijn computer, was Grand Theft Auto IV. Dat nog maar eens een versie van SecuROM geïnstalleerd heeft. En dat nooit zelfs maar opgestart heeft, laat staan dat het gewerkt zou hebben, laat staan dat ik ermee gespeeld zou hebben.
Herformattering dringt zich op! Ik heb al een paar keer gezegd, ongetwijfeld, maar nu dringt het zich écht op. Computer staat er ondertussen denk ik bijna drie jaar zonder herinstallatie, en dat toont zich, helaas.
Ik vraag me alleen af of ik niet beter een nieuwe interne harddisk zou gaan kopen, en de oude houden. Dan kan ik als er problemen zijn, altijd terugkeren.
dinsdag 13 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties
Naar de lokale PC-boer gegaan, een nieuwe harddisk gekocht. Normaal gezien zou er nog een plaats moeten over zijn in de computer. De nieuwe harddisk gaat er straks in, en met wat geluk heb ik binnenkort een verse snel draaiende computer.
Maar eerst alle installatie-CD’s en -DVD’s bij elkaar zoeken, brrr. En hoe zat dat alweer, met SATA, van master en slave? Of was dat vroeger?
Gnn. ‘t Is wreed hoe weinig de hardware mij nog kan schelen, en hoe weinig ik er van afweet. Ik weet zelfs geeneens vanbuiten welke processor ik in de computer heb, hoeveel geheugen, of welke geluids– of grafische kaart.
Maar ik vermoed dat ik dat best wel op voorhand weet, kwestie van de juiste drivers te downloaden?
[Na nazicht: een Intel, 4 GB, Creative X-Fi teenoftander, Nvidia GeForce 8800. Zucht.]
dinsdag 13 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties
qkGnyyaargh!
Nieuwe harddisk erin steken: geen probleem. Resultaat:
Het plan: die derde harddisk formatteren, en er op de een of andere manier de boot disk van maken. Hoe? Geen idee, dat zie ik dan wel.
Maar de eerste brug is die harddisk geformatteerd krijgen. Rechtermuisklik, new simple volume, allerlei dingen invullen…
The operation cannot be completed because the disk is not initialized. Euh, gelijk, ja? Dat is precies wat ik aan het doen ben, of zo?
Rechtermuisknop, initialize? Nope:
Nee hoor, zo gemakkelijk is het niet. Hierrrr moet er rechtermuisknopgeklikt worden, op het vierkantje waar de disk zelf in staat:
Zucht. Dat is toch niet proper? (En zoudt ge willen geloven trouwens dat het de eerste keer was dat ik een SATA disk van dichtbij gezien had?)
Allez ju, onwards.
dinsdag 13 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 17 reacties
– Ter Zake: U bent een socialist?
– Anciaux: Misschien ben ik dat wel.
– Ter Zake: Waarom moest het Socialisten en Progressieven worden?
– Gennez: Om duidelijk te zijn, want Bert is geen socialist.
Okay. Dat weten we dan, dus.
– Ter Zake: Moet een naamsverandering niet via een congres verlopen?
– Gennez: Nogmaals, we veranderen niet van naam.
Dus zo lang de afkorting hetzelfde blijft, verandert de naam van de partij niet? Zelfs niet als er in wat vroeger de “socialistische partij” was, nu ook mensen zitten die volgens de voorzitter van de partij géén socialisten zijn?
Sympathieke pipo’s, allemaal.
Ik mag er niet te veel over nadenken, want hoe meer ik erover nadenk, hoe nijdiger ik ervan word.
“Ho, ik denk dat ik maar eens op X ga stemmen. Jamaar, zou die nu socialist zijn, of zou die progressief zijn? Of is het een socialist die niet progressief is, een socialist die wel progressief is, of een niet-socialist maar wel een progressieve? Of is het een ‘anders’?”
dinsdag 13 januari 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties
"I told him the United States could not vote in favour. It cannot vote in favour of such a resolution. He immediately called the secretary of state and told her not to vote in favour."
Olmert also seemed to convey that he had George W. Bush on a little puppet string — that he could pull the United States President out of a meeting and compel Bush to veto the course that Secretary Rice was going and had been empowered to do by that same President. True or not, Olmert crossed a real line in his statement.
dinsdag 13 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties
Ik heb vanavond drie computers geïnstalleerd.
Windows 7 op twee oude, oude, oude computers — twee Dell Optiplex SX280n die end of lease waren op mijn vorig werk, en één keer Vista opnieuw op mijn hoofdcomputer.
Software opnieuw installeren op de Vistacomputer, dat zal voor morgen zijn. En het is daar echt helemaal pijnloos geworden, die update: gewoon in de bios die derde harddisk naar de eerste plaats in de bootvolgorde veranderd, en nu heb ik twee harddisken waarmee ik zou kunnen booten. Als ik iets nodig heb dat nog op het “oude” systeem staat, is het maar één aanpassing in de bios en ik kan er weer aan.
Win!
woensdag 14 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie
Wachten tot de medicamenten werken, en tegelijkertijd Grand Theft Auto IV installeren én aan de praat krijgen.
Opdracht volbracht!
Nu hopen dat die viezerd van een iTunes het morgen niet om zeep helpt.
woensdag 14 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties
woensdag 14 januari 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties
donderdag 15 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties
Patrick Bodmer en Philipp Jung doen van piep tuut in Berlijn. Walter Merziger en Arno Kammermeier doen van bliep bloep in Frankfurt.
Ze bedrijven minimal house, vertellen de interwebben mij.
Blijkbaar komt dat erop neer dat ze mevrouw Anderson’s O Superman (For Massenet) nemen, minimaal knippenplak doen zodat er nauwelijks iets verandert, er bijna geen bijkomend geluid aan toevoegen buiten wat dzing boem en piep pling…
En dat ze dat dan uitbrengen als Patrick Bodmer en Philipp Jung versus Walter Merziger en Arno Kammermeier , en mevrouw Anderson naar een “featuring” verhuizen.
Bah. En wat is in ‘s hemelsnaam die “versus”? Kunnen ze niet gewoon “en” zeggen?
donderdag 15 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 11 reacties
“Ge moet een tweede opinie nemen,” zeiden ze, in verband met mijn rug.
Ik weet ook wel dat dat een goed idee is, en ik zou ook de eerste zijn om het aan iemand anders te zeggen: ga niet op één opinie af, zeker niet als het om belangrijke zaken gaat.
Maar ik heb, en dat het me in het verleden ook al parten gespeeld heeft, een gevoel van misplaatste loyauteit in die zaken.
Zo van, “allez, dat is toch wreed affrontelijk als ik nu naar een andere neurochirurg ga, da’s gelijk dat ik zeg dat ik de mijne niet vertrouw”.
…maar goed. Vandaag dus naar een andere neurochirurg gegaan, en die gaf een ander advies dan de eerste neurochirurg.
Ik moet niet nú meteen opgenomen worden, tenzij ik plots zou door mijn ene been zakken of verlammingen zou krijgen of zo, daarin verschillen de twee opinities niet.
Het is onvermijdelijk dat naast de linkerkant, ook de rechterkant van mijn titanium staketsel het zal begeven, daar zijn ze het ook allebei over eens.
Er zijn twee verschillen: voorlopig laten zijn of meteen ingrijpen, en wat er precies moet gebeuren als er ingegrepen wordt.
Afijn.
Résultat des courses: ik ga mijn rug nog eens laten opensnijden, één dezer.
Nu nog ergens een gaatje vinden dat ik wat tijd in het hospitaal kan doorbrengen.
donderdag 15 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie
Hans op stubru!
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
…en mag ik u bij deze erop wijzen dat er nog altijd kan gestemd worden?
Rep u naar uwged8!
donderdag 15 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 11 reacties
Zo grappig. (Allez ja, niet, natuurlijk, maar alla.)
Dinsdag raakte bekend dat SP.A voortaan staat voor ‘Socialisten en Progressieven Anders’, in plaats van ‘Socialistische Partij Anders’. Tegelijkertijd maakte Vlaams minister Bert Anciaux bekend dat hij lid wordt van die partij.
Louis Tobback is duidelijk niet opgezet met de gang van zaken. ‘Ik ben 48 jaar lid van die partij. Je wordt ‘s morgens wakker en hoort een wildvreemde op de radio vertellen dat je partij van naam verandert zodat hij kan overstappen’, zei Tobback donderdagavond.
‘Ik wil niet dat men op de mensen hun hart en ziel trapt. En zeker niet op de mijne, wat nog erger is’, zegt Tobback.
De Leuvense burgemeester verwees ook naar de SP.A-statuten, die zeggen dat wie van een andere partij overkomt, zijn mandaten moet teruggeven aan zijn oorspronkelijke partij. Bert Anciaux zou dus zijn mandaat als minister moeten afstaan. Anciaux wil voorlopig niet reageren.
Ik zei het deze namiddag tegen iemand aan de telefoon: ze zouden misschien gewoon een generatie terug moeten gaan.
Hey, als het bij de CD&V een oplossing biedt, waarom niet?
vrijdag 16 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 10 reacties
– Zelie: Kyrgizië. Wat voor land is dát nu?
– Ik: Dat is een land dat een alien als president heeft!
– Zelie: (rolt ogen)
– Ik: Nee serieus, kijk maar! (toont foto)
– Zelie: Jaja. (zucht)
– Ik: Wacht, ik heb een beter foto. Allez zeg nu zelf, da’s toch een alien?
– Zelie: (kijkt met medelijden en misprijzen tegelijk)
[…]
– Zelie: Kijk, een reuzenrad!
– Ik: Ja, kijk: hier ook!
– Zelie: papa…
– Ik: Allez, da’s toch een reuzenrat?
– Zelie: (rolt zwáár ogen)
Zij gaat nog zó in affronten vallen met ons, Zelie.
vrijdag 16 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties
Gisteren in de auto richting hospitaal viel het me plots op: er heeft ergens een viezerd de E5 weggesmurft!
In de buurt van het tracé van de E5 ligt nu de E40. Bleek, toen we terug in de buurt van Gent waren, dat ze naast (over? op?) de E3 ook al een andere weg gelegd hebben, de E17.
Dat ze die vieze E10 vervangen hebben door de E19, no problemo. Negen nummers gezakt, ‘t is ‘t einde van de wereld niet.
Maar de E3 wordt twaalf plaatsen gedemoveerd, en de E5 vijfendertig?
Een schande, een ware schande.
In related news viel het me gisteren ook op dat de Caravelle weg is in de buurt van Sneppebrug, dat de antiekwinkel aan de hoek van Kortrijksepoortstraat blijkbaar weg is, en dat ze een treinviaduct aan het maken zijn met twee verdiepingen over de Snepkaai.
De wereld is om zeep.
vrijdag 16 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie
Gentblogt wordt vier jaar: op vrijdag de dertiende tarten we alle zwarte katten en ladders en gaan we feesten in Au Bain.
DJ Aldi zorgt alvast voor swingende muziek, maar gewoon een klapke doen kan natuurlijk ook altijd. Na middernacht zijn er frieten, gratis.
Iedereen welkom op ons verjaardagsfeest op vrijdag 13 februari 2009, vanaf 21u in Au Bain (Van Eyckzwembad, Veermanplein 1, Gent).
vrijdag 16 januari 2009 in Links. Permanente link | 3 reacties
zaterdag 17 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties
Boys’ night out: het plan is dan meestal iets gaan eten, en dan drinken en sigaren roken.
Ik weiger op mijn uurwerk te kijken bij dergelijke gelegenheden: weinig zo vervelend als ergens zitten met een deadline om weg te gaan.
Als ik dan de laatste trein mis, dan is het al geweest dat ik in Brussel ben blijven slapen, dat ik in het holst van de nacht van Brussel naar Gent gechauffeerd ben, dat er een taxi van Antwerpen naar Gent moest genomen worden, dat ik aan het station gewoon op de eerste trein gewacht heb, vanalles wat.
Gisteren was het meesterplan anders: afspraak in Brussel, en dan met de auto naar de Ostend Queen. In Oostende.
Ik was zonder fototoestel op stap (damned), maar het was wel hallucinant: we waren met twee de enige klanten van de hele Ostend Queen. Wat later kwamen er twee (nog) oudere heren binnen en drie meisjes die het gepresteerd hebben om één keer toe te komen en twee keer weg te gaan, maar het bleef bevreemdend: een enorme lege ruimte, een pulserende valse sterrenhemel boven ons, en aan de andere kant van het venster een zwarte leegte met een streepte dijkverlichting in de verte.
De aperitief van het huis was een mengeling van, als ik het mij herinner, vodka, whisky, mandarine napoléon, spuitwater, tonic, champagne, chocomelk, jenever, blue curaçao, bier en yoghurt. Het kan zijn dat ik ingrediënten verkeerd begrepen heb, het was in ieder geval een hele waslijst.
We zijn voor het viergangenmenu gegaan. Geroosterde black tiger garnalen met gewokte groenten en currysaus: twee garnalen op een bedje groenten. Niet slecht, niet om naar huis over te schrijven. Soepje van wintergroenten met zalm en spek: ik herinner me nu niet meteen nog veel zalm, maar het was wel lekker. En behoorlijk gekruid.
Hoofdschotel was kabeljauw a la plancha met courgettestoemp en tomatenboter. Tja. Ik kom uit een tijd dat kabeljauw nog goedkope en zalm dure vis was, en de prijs doet natuurlijk niets aan de smaak, maar ik was niet overtuigd. De stoemp was, euh, stoemp, de kabeljauw was lekker maar niet meer dan een goed stuk kabeljauw op een grilplaat. De tomatenboter was een fijn accent, maar met twee uitgesmeerde druppels op een vol bord was het echt niet meer dan een zweem van een accent.
Um, en het dessert — speculaastaart met mojitoroom en vers fruit — vond ik persoonlijk absoluut niet lekker. Een droog taartje, de mojito in de mojitoroom was me niet duidelijk, en onder de noemer “vers fruit” verwacht ik iets anders dan één gedeukte framboos en één goudbes in een plasje honing.
Het eten was mja—derdegeneratie Pierre Wynants, vrees ik, eerder dan the real deal, maar het gezelschap compenseerde, ha!
En na het eten zijn we in de lounge een whisky gaan drinken en een sigaar gaan roken.
Ik was nog altijd zonder fototoestel op stap, en het was weer zonde: een film over Marvin Gaye geprojectioneerd, zwevende kwallen aan het plafond, en een onzichtbare toiletdame.
En na whisky en sigaar zijn we op het strand gaan lopen, in de kou en de mist met eb over de brise-lame tot aan het water.
Had ik mijn fototoestel meegehad, en een statief, ik had prachtige foto’s kunnen maken. Het was niet zo, en dus heb ik alleen de herinnering. Pech!
En dan zijn we terug naar de auto gegaan, hebben we een alcoholtest gedaan (0.22 promille!), en zijn we naar Gent gereden.
De Minor Swing zat vol, in de Perros Calientes was tussen de beautiful people (ongelooflijk hoe jong en vriendelijk en enthousiast en alles die mensen zijn, ‘t is om depressief van te worden) nog wat plaats.
En dus hebben we daar gezeten, tussen het veel te jonge volk, met Chimay en met anijsjenever, en met gespreksonderwerpen te over.
En toen was het vijf uur, denk ik. En zijn we via de nachtwinkel de straat uit en de straat in honderd meter verder naar mijn huis gegaan.
De tegenpartij is met een sanitaire stop en ingeslagen lipiden voor de terugreis naar Brussel teruggereden; ik heb mijn iPod in een computer geplugd en ik heb nog wat televisie gekeken.
Jaja, wilde avonturen.
zaterdag 17 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties
Kijk, het spijt me, maar ik vind dat dus bijzonder fantastische muziek.
All over the internets, tegenwoordig, en zeer terecht.
zaterdag 17 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie
Kyoote!
Nifty!
zaterdag 17 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 20 reacties
Ilse is verontwaardigd, Bruno doet onderzoek.
Het is nochtans niet zo moeilijk.
Voor de volledigheid en om te beginnen: in mijn ene Ons Kookboek uit 1985 staat vol-au-vent in de inhoudsopgave, verwijzend naar pagina 100, “Kippepasteitjes (vol-au-vent)”. In mijn andere Ons Kookboek uit 1999 staat het er niet meer in. Kippenpastei staat er wel nog in, op pagina 325. Wat ik erger vind, is dat “koninginnehapje” er ook niet meer in staat.
Maar alla. Onwards naar de geschiedenisles.
Kijk, dit zijn twee vol-au-vents:
Het zijn twee vol-au-vents. Ik had kunnen zeggen “dit is vol-au-vent”, maar dan zou ik enkel in België en in Zwitserland zeker zijn begrepen te worden.
In België en in Zwitserland wordt “vol-au-vent” gebruikt voor wat men in Frankrijk bouchée à la reine (koninginnenhapje) noemt. En een bouchée à la reine zit in een vol-au-vent.
Maar!
Een bouchée à la reine is helemaal niet noodzakelijk wat wij een vol-au-vent noemen in België! En de oorspronkelijke bouchée à la reine zat zelfs helemaal niet in een vol-au-vent.
*
* *
Eerst waren er “taarten” (“pies” in het Engels) gemaakt van pâte à foncer (korstdeeg, fonceerdeeg). Pâte à foncer, wegens gebruikt om een vorm mee te bekleden (pour foncer un moule). Een vorm bekleden en dan een deksel erop, zoals bij onderstaande steak and kidney pie:
(Fonceerdeeg en kruimeldeeg — pâte à foncer en pate brisée — zijn trouwens eigenlijk niet hetzelfde: fonceerdeeg bevat geen eieren, kruimeldeeg wel.) (Al zegt mijn Escoffier van niet, hmm.)
Maar goed. Het gaat hierboven om grote taarten. Een vorm, bekleed, vulling erin, deksel erop, klaarmaken, in stukken snijden om te verdelen. Een pastei, in het Schoon Nederlands. (Pastei, jawel. Pastei is in de eerste plaats gevuld baksel en pas in de tweede plaats paté, volgens Van Dale).
Er waren ook “bouchées”, kleine taartjes die “in één hap” binnen te spelen waren. Het lijkt me logisch dat men al sinds jaar en dag kleinere taartjes maakte, maar de term “bouchée à la reine” zou afkomstig zijn van Marie Leszczynska (1703–1768), de vrouw van Lodewijk XV.
Een bouchée (à la reine), dat is een klein taartje met vlees of vis in een saus. Stukjes, eigenlijk, wegens klein taartje. Een pasteitje, in het Nederlands.
Niét noodzakelijk wat wij “koninginnehapje” noemen, iets met kip, maar om het even wat.
De vol-au-vent, die is uitgevonden door Marie-Antoine Carême (1794–1833). Wat hij deed, was pasteien maken met bladerdeeg in plaats van met kruimel– of korstdeeg. Pasteien, met andere woorden, die zó licht waren dat ze met de wind zouden wegwaaien.
De vol-au-vent is dus het doosje-met-een-deksel, en dat doosje kan gevuld worden met vanalles: zo staan er in mijn Escoffier (Le guide culinaire, 1903) wel vijftien verschillende vol-au-vents, onder meer Vol-au-vent de cervelle de veau, Vol-au-vent de filets de sole présidence, Vol-au-vent à la financière, Vol-au-vent de quenelles merlan cardinal, Vol-au-vent de morue.
En het kippenpasteitje, dat wij kennen als koninginnenhappje of vol-au-vent, waar staat dát bij Escoffier?
Ha. Dat staat onder bouchée à la reine. En Escoffier steekt het niet in een vol-au-vent, maar in een bouchée.
Een vol-au-vent is voor Escoffier een bladerdeeg van 2cm dik waarop een willekeurige vorm gezet is, waarrond het deeg, lichtjes schuin naar buiten, uitgesneden wordt. 3 à 4 cm van de rand wordt met een mes een lijn getrokken om het deksel aan te duiden. In de oven, deksel eraf, uithollen, klaar.
Voor Escoffier is een bouchée daarentegen bladerdeeg van slechts 8mm dik, waarin cirkels van 7 cm diameter gestampt zijn, met daarin (maar niet tot helemaal op de bodem) cirkels van 3,5 cm voor de deksels.
En wat zit er dan in de bouchée van de bouchée à la reine? Escoffier steekt er bijna precies in wat wij er ook in steken: een salpicon van kippenborst, champignons en truffels, met een sauce allemande (velouté [roux met kalfsbouillon], kippenbouillon, kookvocht van champignons, eigeel, muskaatnoot, citroensap, peper, boter). Een kipsfricassé in zure eiersaus, dus*.
Maar hij voegt er ook aan toe dat er vroeger meestal gecremeerde en gepureerde kip in zat.
En nu zit ik met een beeld in mijn hoofd van een pastei van dertig centimeter doorsnede, gemaakt van zwaar kruimeldeeg, en gevuld met een tot puree vermalen kip.
Brrr.
* Alhoewel: een salpicon is geen fricassée. Een fricassée is specifiek van bereiding maar de grootte van de stukken maakt niet echt uit, een salpicon kan zowat vanalles zijn van bereiding maar de stukken zijn zeer specifiek kleine stukken gesneden.
Het verschil trouwens tussen een fricassée en een blanquette: bij het eerste wordt het vlees kort afgebakken zonder te bruinen en verder in de saus gekookt; bij het tweede wordt het vlees eerst gekookt, dan afgegoten en dan komt de saus erbij.
zondag 18 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 17 reacties
Ik had het wat uitgesteld, maar uiteindelijk gisterenavond laat toch naar de eerste aflevering van het tweede deel van het vierde seizoen van Battlestart Galactica gekeken.
Oh boy.
Wat een on-ge-loof-lijk goeie aflevering. Hoe goed gescheven, hoe goed geacteerd, hoe goed gefilmd.
En wat een ontknopingen, en wat voor schokkende gebeurtenissen, en wat voor antwoorden, en wat voor nieuwe vragen.
Als er oscars voor televisie zijn, dan mag Sometimes a great notion er meteen een paar krijgen.
zondag 18 januari 2009 in Links. Permanente link | Eén reactie
maandag 19 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie
Zo, beste kijkbuiskindertjes:
Ik had een lange lange lange tekst met de titel “ik ben een zwart gat”, maar uiteindelijk bedacht ik dat het eigenlijk allemaal niet zo interessant was wat ik geschreven had.
Uitprinten en inkleuren!
dinsdag 20 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties
Kottke heeft zijn site veranderd van uitzicht. Ik zou het nooit geweten hebben want ik lees hem enkel via RSS: hij was in de tijd één van de eerste mensen emt een weblog die professioneel gingen, en hij moet dat toen gevierd hebben door zijn commentaren af te sluiten.
Wat het meteen compleet nutteloos maakte om ooit nog zijn site zelf te bezoeken.
Maar oh boy, wat een ramp is het geworden, die laatste update:
De lelijke blauwe rand (een “hommage” aan een veel beter gelukt vorig design) zullen mogelijke lezers wel gewoon worden, dat is het probleem niet.
Wat dan wel?
Dat Kottke ervoor gekozen heeft om zijn site in Myriad Pro te zetten.
Dat is, euh, wacht, ik zoek naar een geschikt woord… achterlijk. Op ‘s mans Macintosh mag het er misschien in orde uitzien, maar tot nader order is Myriad Pro géén font dat gemaakt is om op het scherm te lezen. En al helemaal niet op Windows:
Anemisch en te druk tegelijk, de kerning trekt op geen oude slets, letterspatiëring te groot en woordspatiëring te klein, in één woord: onleesbaar.
Het verschil met een lettertype dat wél voor het scherm gemaakt is:
Er is een reden waarom bedrijven als Microsoft veel tijd en moeite steken in lettertypes die op het scherm gaan gebruikt moeten worden.
dinsdag 20 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties
Ik ben net thuis, ik zet mijn NBC aan, en ‘t is eigenlijk wel weird.
Panegyrisch! Orgiastisch!
Ik zal het in alle geval kunnen zeggen, waar ik was toen Obama ingezworen werd: ik kwam terug van een begrafenis, stond voor een gesloten deur zonder sleutels of GSM, ben naar mijn ouders gesjeesd met het openbaar vervoer, een uur onderweg geweest, en toen heeft mijn broer me naar huis gevoerd.
En ha, kijk nu: ik werd er zelf wat emotioneel van.
Trouwens — Yo-Yo Ma, Itzhak Perlman, Anthony McGill en Gabriela Montero in een arrangement van John Williams: net kitsch genoeg voor de occasie, en wat een statement.
Ooooh… aaannndd… he flubbed it!
The occasion got to them, vermoed ik. Dan toch.
dinsdag 20 januari 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties
woensdag 21 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties
Zeg! Omdat het toch wel nog eens gezegd mag worden: uwged8 op Gentblogt, daar staan toch wel behoorlijk bijzonder goeie nummers in.
Ik volg het niet op Studio Brussel en zo, maar ik heb de indruk dat wij toch een mooi ding hebben. Met fijne muziek.
Deze week drie nieuwe nummers, trouwens, waaronder: jeanettenmuziek, hoera!
Luister maar:
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Stemmen voor volgende week kan nog altijd. Hint, hint.
woensdag 21 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties
‘t Was toch wel wreed schoon, nee?
woensdag 21 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 22 reacties
Kinderen in het algemeen
Uw eigen kinderen (your mileage may vary)
Ook tips om kinderen te herkennen? Deel ze met de wereld!
woensdag 21 januari 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties
donderdag 22 januari 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties
vrijdag 23 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties
…heeft ons ingehaald: vanavond gaan verjaardagsfeesteten bij Lieve en Jan. Die me steevast introduceerden, de sloebers, bij de andere gasten als “dat is Michel, die was vroeger mijn baas”.
We moeten dat meer doen, eigenlijk, bij vrienden gaan eten en vrienden uitnodigen. Veel, veel meer.
vrijdag 23 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties
Er worden grote werken gedaan in het gebouw van mijn werk. De gevel is al vernieuwd, er is een designstudio uit een oude remise gekerfd, er ligt een dansvloer (no kidding) met een soort centraal verwarmingsding-slash-kookvuur-slash-zitplaats in wat vroeger een loods was, er komt een bonsaiklein binnentuintje, nieuwe toiletten, een douche, nieuwe bureaus, vanalles.
Volgende week, als ik me niet vergis, wordt de hele verdieping waar mijn bureau was, aangepakt. En dus moesten we verhuizen, naar de nieuwe bureaus.
Het is er nu nog een beetje leeg en kaal, maar ‘t is er wel wijs. Vroeger hadden we allemaal onze eigen hokjes om in te werken, zoals alhier bewoond door Matthias en Bart:
Nu zitten we voorlopig in van die negentiende-eeuwse zeldzaam-tropisch-hardhouten driemanscubicles met ramen, in een groot bureau in de lengte.
Demonstructie! Een trip van mijn nieuw bureau naar mijn oud bureau:
…en wat zien wij allemaal?
0:00 – nieuw bureau
0: 30 – dansvloer
0:45 – designstudio
1:00 – tuintje
1:20 – nieuw toilet
1:45 – dat gaat allemaal weg
1:50 – inkom
2:00 – trapzaal
2:17 – oud bureau
2:30 – paus Benedictus XVI
Ja, de tuin heeft grazerken als vloertegels. Search me.
vrijdag 23 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties
Een mens mag het niet gedroomd hebben.
Man vermoordt 3 kinderen en 2 volwassenen in dagverblijf Dendermonde
In het Oost-Vlaamse Sint-Gillis-Bij-Dendermonde heeft een man drie kinderen en twee volwassenen doodgestoken in OCMW-kinderdagverblijf Fabeltjesland in de Vijfde Januaristraat. Twintig kinderen raakten gewond. De dader zou zich nog steeds in het gebouw bevinden. Het medisch rampenplan is afgekondigd.
Volgens het eerste signalement van de dader was zijn gezicht zwart-wit geschminkt.
update: man gevat.
Ik krijg het beeld van Papa Lazarou niet meer uit mijn hoofd.
Brrr.
vrijdag 23 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties
Anna van WOM World/Nokia stuurde vorige week een mail, of ik geen zin had om de N85 van Nokia te testen.
Uiteraard, het zal wel zijn: zo’n dingen laat ik mij geen twee keer vragen. Des te meer omdat ik bijzonder tevreden ben van mijn Nokia N95, maar dat die ondertussen al meer dan twee jaar oud is.
Niet dat hij kapot is of zelfs maar begint te haperen, de viezerd, en niet dat ik dus eigenlijk een excuus heb om een nieuwe telefoon te kopen, maar toch.
Ik heb die N85 ondertussen al een tijdje in gebruik, en jazeker, ik ben er content van. Een paar eerste indrukken, in de rapte, en meer in de diepte later.
Voor de out of the box experience, zoals dat heet, hebben ze een pagina uit het boek van Apple en consoorten genomen:
Geen niet-open-te-krijgen verpakkingen of overbodig plastiek, het ding meteen vastpakbaar. Fijn.
In vergelijking met de N95 ziet de N85 er een eind gesofisticeerder uit ook:
Vanavond meer. Nu verder werken.
vrijdag 23 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties
Een nieuwsflits, dat is het uiteraard wel waard. Maar om de een of andere reden krijg ik hier niet zo’n goed gevoel van:
Misschien dat andere mensen die persoonlijke noot (Beste Voornaam Achternaam, Met vriendelijke groeten) wel kunnen smaken, maar ik vind het niet zo kies.
Brr.
vrijdag 23 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie
Zelie, drie kwartier nadat ze eigenlijk al had moeten liggen slapen, van bovenaan de trap: “Mijn pink en mijn ringvinger slapen!”
Sandra: “Ja, en slaapt gij dan maar een beetje mee!”
Zelie: “Mama? Papa? Hoe doen jullie dat om zo snel in slaap te vallen?”
Papa: “Ik kijk zo lang naar televisie tot ik niet meer kan wakker blijven.”
Mama: “Ik ben zodanig uitgeput door jullie dat ik direkt in slaap val.”
Zelie: “Maar allleeeeez!”
vrijdag 23 januari 2009 in Links. Permanente link | 2 reacties
vrijdag 23 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties
Pffff. Zei Liv Laveyne: “David heeft ne goeien avond gehad, Jeroen was interessant.”
Nee: David was de enige grappige van de hele avond, einde verhaal.
vrijdag 23 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties
Gnnnn. In de mailbox, met cc’s up the wazoo:
A faire circuler. Merci. Eliane.
SVP regarder la photo ci-jointe, lisez le message de sa mère, ensuite faites suivre ce courriel à toutes vos connaissances…
Ma fille de 13 ans est disparue depuis maintenant 2 semaines. Si tout le monde fait suivre ce courriel, quelqu’un reconnaîtra peut-être cet enfant.
C’est de cette façon qu’une fille disparue de Steven Point a été retrouvée, en faisant circuler sa photo à la télévision.
L’internet circule dans le monde entier alors, SVP faites suivre ce courriel à tous vos contacts.
Il n’est pas encore trop tard. SVP aidez-nous. Si quelqu’un sait quoi que ce soit, svp entrez en communication avec moi à: [adresse]@yahoo.com
J’inclus une photo d’elle. Ca ne prend que 2 secondes pour faire suivre ce message.
Si c’était votre enfant, vous voudriez toute l’aide possible !
De keren dat ik dit meisje al gezien heb in mijn mailbox… zucht. Zoals Snopes zegt: als dit een echte oproep was geweest, had er minstens in gestaan waar en wanneer het meisje precies verdwenen was, wie precies te contacteren (en niet enkel e-mail), en dingen.
Al die hoaxen hebben verschillende levens, ‘t is niet te geloven. Ze komen en ze gaan in het Engels, en dan plots steken ze over naar het Frans en doen ze nog een paar rondes, en dan als we echt pech hebben, krijgen we het ngo een paar keer in het Nederlands ook.
zaterdag 24 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties
Mijn eigen telefoon, zei ik al, is een Nokia N95. Dat ding doet alles wat ik ervan verwacht, en doet dat allemaal op een degelijke manier: ik luister niet naar muziek op mijn GSM, ik speel er geen spelletjes mee, en ik kijk er geen videofilms mee. Wat ik dan wel doe, telefoneren, op het internet gaan met gprs/umts/3(.5)g/whatever, links en rechts een foto of een filmpje nemen, GPS: daar is het ding ideaal voor.
Ach, nee, natuurlijk niét ideaal. Het zou ideaal zijn als de GPS nog beter zou werken, als de camera een echt goeie camera zou zijn, als de batterij langer zou meegaan en als het allemaal wat meer gestroomlijnd zou zijn.
Enter de N85. Waarschuwing op voorhand: ik ben géén GSM-mens. Ik laat mijn GSM soms dagen aan een stuk zonder batterij in het GSM-zakje van mijn rugzak zitten, ik kan de keren dat ik telefoneer per week op de vingers van één hand tellen, ik weiger pertinent dat SMS-taaltje te gebruiken, ik heb denk ik nog nooit van die call forwarding of dergelijke gedaan, ik ben algerisch aan voicemail, en ik heb het al een tijd opgegeven om mijn agenda en contacten en zo te synchroniseren met mijn GSM.
Oh, en ik volg het ook helemaal niet. Ik hoor vage echo’s van de nieuwe Palm, van Blackberries die allerlei maneuvers doen, ik weet ongeveer wat een HTC en zo is, en ik weet natuurlijk hoe een iPhone eruit ziet en werkt. Maar ik heb geen moment gekeken op het internet wat die N85 nu eigenlijk is en wat de rest van de wereld ervan denkt.
De manier waarop Nokia zijn telefoons nummer en namen geeft is me altijd al een mysterie geweest. Ik dacht in eerste instantie dan ook dat de N85 een budget-versie van de N95 was. Ik weet niet wat de strategie ervan is, het doelpubliek, hell, ik weet niet eens hoeveel het ding kost, op geen 300 euro na.
En het allereerste dat ik dacht toen het uit de doos kwam, was, “oh, een mooi telefoontje”.
Nee serieus, een mooi telefoontje. De voorkant is blinkend zwart, de achterkant blinkend donkerbronsmetalliekachtig met een subtiel streepje erin. De telefoon voelt kwaliteitsvol zwaar in de hand, niet boterhamdoos zwaar. In vergelijking met de N95 is het een wereld van gesofisticeerd verschil: geen opstaande randen meer, scherm en omhulsel vormen één geheel, de camera aan de achterkant is een openschuivend luikje, geen opendraaiende patrijspoort meer, en de manier waarop de telefoon openschuift is minder clunky en meer smooth.
Tot zover het goede nieuws. Oh ja, de SIM en de batterij geraakten er ook gemakkelijk in.
Het eerste slechte nieuws was bij het aanzetten en mijn eerste stappen in de interface. iPhone it ain’t, that’s fer sure.
Het is de oude N95-interface. Helaas. Een doolhof van allerlei door elkaar, waar ik nooit helemaal zeker ben of iets onder Tools dan wel onder Applications dan wel onder zijn eigen ding staat ergens.
Onder Applications > Media staat bijvoorbeeld Recorder, RealPlayer, Gallery, Camera, Share Online, Print Online en Licenses. En dan staat er nog eens “Photos” en “Music” op hetzelfde niveau als Applications. Als ik op “Photos” klik, ga ik naar een applicatie met Captured (recente foto’s?), Months (‘t zelfde maar per maand?), Albums (‘t zelfde maar in albums?), Tags (‘t zelfde maar per tag?), Downloads (gedownloade foto’s? of alle downloads?), “All” (waar mysterieusgewijs meer in staat dan in de rest samen) en Share Online, dat hetzelfde is als onder Applications > Media. En onder “Music” staat Music Player, Music Store, Podcasting, Radio en FM Transmit. Oh, en in Tools > Settings > Applications staan er allerlei instellingen, voor Camera, RealPlayer, Voice Recorder (niet meer “Recorder” zoals in Applications > Media), FM Radio (niet meer “Radio”), Video Centre (tiens, is dat dan Gallery? of nog iets anders?), Media Sync (tiens, is dat dan Share Online? of nog iets anders?).
Nee, een rommelig boeltje. Helaas. Vanalles door elkaar, dat linkt maar door en over elkaar, een kat verliest er haar jongen in. Een mens kan dan regelmatig “back” en “cancel” en “exit” doen, maar het is nooit echt duidelijk wat wat doet, en de helft van de tijd blijven er overal applicaties en tools en dingen in de achtergrond draaien en (vermoed ik) electriciteit en snelheid vampiriseren.
En wacht, het wordt nog minder goed.
Ik geef meteen toe dat ik er langer dan drie dagen mee moet spelen, maar in eerste instantie staan de knoppen me niet aan. Het kan zijn dat het een kwestie van gewoonte is, dat het allemaal nog betert, maar na een paar dagen tijd vergis ik me nog elke keer.
Als de GSM dichtgeklapt is, is het een zwart blinkend monolietje, dat wel wat op een klein iPhonetje lijkt. Maar eigenlijk is het een monolietje met onderaan een zilver afgerond vierkantje (dat in feite een directional pad is met een grote knop in het midden), rechts ervan een zilveren knopje, helemaal links een langwerpige dunne groene knop, helemaal rechts een langwerpige dunne rode knop. Dat zijn, even tellen, acht verschillende knoppen.
En het is niet gedaan, want die acht knoppen staan in een zwart vlak dat, als de telefoon aan staat nog eens oplicht met vier lichtende symbolen in de vier hoeken. Dat maakt twaalf knoppen onder het scherm als de telefoon uitgeklapt is.
Ik vertik het om de handleiding te lezen, en ik weet dan ook nog altijd niet wat een paar van die knoppen doen. En wat erger is: knoppen die ik voortdurend moet gebruiken, de zwarte ruimte rechtsboven en linksboven, die hebben geen enkele aanduiding van “hier zit een knop”, wat betekent dat ik er voortdurend naast zit, te hard moet duwen, twee keer duw in plaats van één, enfin: miserie.
Het moet zijn dat ze het bij Nokia gewaar geworden zijn, denk ik: de standaardmanier om een gelocked keyboard te unlocken is “linksbovenaan, rechtsbovenaan”. En dat lukt me misschien één keer op drie. Vandaar, denk ik, dat ze tegenwoordig een bijzonder handige lock-unlock-slider aan de zijkant van de foon voorzien hebben.
Een laatste negatief, op hetzelfde elan: om met de N95 een foto te trekken, was het een soort luikje dat over de lens zit open- en toedoen, door een soort hendeltje naar beneden en naar boven te trekken. Daar was houvast aan, en dat lukte redelijk goed. De N85 heeft een horizontaal schuivend luikje dat rechtstreeks bepoteld moet worden, en dat lukt niét redelijk goed. Opentrekken gaat, maar bij het dichtduwen is er –vind ik– niet genoeg houvast, zodat ik steeds dreig met met vingers op de lens te zitten.
Lastigheden en irritaties, tot zover. Volgende keer wat ik er wél goed aan vind.
zaterdag 24 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties
Wij zijn deze namiddag naar de winkel geweest en wij hebben gekocht:
Slik.
Dat was dus véél geld. Niet dat we er onderuit konden: de wasmachine was al een tijd kapot, de afwasmachine had het vorige week finaal begeven, en de droogkast moesten we vervangen wegens alsdat de oude als een stoomboot deed telkens ze in werking trad, en dat dat nogal funest zou geweest zijn voor de kast waar ze nu in staat.
Probleem is dat met zes mensen in huis, het écht geen luxe is om degelijk materiaal te kopen.
Al met al hebben we nog geluk gehad, met onze toestellen: twintig jaar is een mooie leeftijd, in deze tijden van planned obsolescence.
Te hopen dat deze het ook twintig of dertig jaar uithouden.
zaterdag 24 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties
The Midnight Special. 1981.
zaterdag 24 januari 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties
zaterdag 24 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties
De muur aan de kant van het vuur is nog niet geverfd, maar hij heeft wel al zijn grondlaag gekregen. En dus mocht de beschermplastiek van het werkblad.
…maar wélk een gemak, voldoende werkvlakken hebben!
We hadden al een vliegdekschip in het midden van de keuken staan, nu hebben we in hetzelfde materiaal nog een eind bij.
En dat komt dus enooorm van pas. Vanavond bijvoorbeeld: pizza gemaakt. Alle ingrediënten en de bodems naast elkaar gelegd, en aan de slag:
Trouwens, trouwens: op de foto’s hierboven verscholen ook mijn twee laatste aankopen. Want let’s face it, wasmachines en droogkasten en dringen, da’s de was en de plas voor moeder de vrouw.
Echte mannen kopen wel ander gerief in de electrohandel slash kookgeriefwinkel.
…maar dus ten overvloede: wélk een enorm gemak, en wat voor een hoerenchance hebben wij dat wij de Keuken Onzer Dromen hebben kunnen (laten) zetten, zonder eigenlijk veel compromissen.
Ik kan het eigenlijk zelf nauwelijks geloven.
zondag 25 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties
Zaterdagen zijn normaal gezien druk, maar vandaag heeft Zelie zowaar twee keer opgetreden in publiek.
Eerst was er generale repetitie, met ouders aanwezig, van het balletexamen.
Het was de eerste keer dat ik Zelie zag balletdansen in het echt, buiten de pasjes die ze hier in de living voor de spiegel oefent.
Dat is dus redelijk indrukwekkend: gaat de lerares zonder enige waarschuwing van arabesque, pas de chat, pas de chat, plié, relevé, entrechat, grand jeté, jeté, jeté, chassé — en dan proberen al die kinderen dat één keer, zegt de lerares eventueel nog links en rechts van “opletten met dat voetje Zelie” of “rechte schouders Maureen”, en dan hopla, ze doen dat gewoon, op muziek en alles.
Ze hebben dus gewoon zo’n hele woordenschat met bewegingen, en ‘t is gelijk muziek lezen: ze moeten gewoon horen wat ze moeten doen, en dan doen ze dat allemaal tesamen zonder voortonen of niet, op de maat en alles.
Oh, en er was ook één verplicht dansje met een boek bij. I don’t like homework. Hieronder: Zelie in het oude, roze, verkeerde pakje (haar nieuwe ding was nog niet toegekomen, ze zou het zéker moeten hebben tegen het examen volgende week) en Yanthe in het juiste kostuum.
Grappig trouwens: het examen zal afgenomen worden door een ballerina uit Londen, en dus was alles in het Engels te doen.
Meer dan twee uur aan een stuk, de ene na de andere oefening, voorbereide dingen en onvoorbereide, springen en doen en dingen, soms tot huilens toe.
En dan was het gedaan, en zijn we naar huis gefietst.
En toen we thuiskwamen, was het muziekfestival in de wijk: allemaal mensen die muziek spelen in onze wijk, die optredens deden in huizen in de wijk zelf.
Zelie is niet zoals mij in dergelijke zaken: never mind dat ze nog maar een maand of twee saxofoon speelt, ze zag het helemaal zitten om ook op te treden.
…en zo heeft ze dus vandaag twee keer in publiek opgetreden.
Tsss.
zondag 25 januari 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties
zondag 25 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 10 reacties
En weet ge waar ik helemaal gedegouteerd van word, in de context van die zot van Dendermonde?
Van die Vlaams Blokkers die in het echt en op het internet nauwelijks verholen teleurgesteld zijn. Teleurgesteld dat het geen Marokkaan / Turk / neger / gastarbeider / homo / ontsnapte gevangene / Palestijn / Moslim was, enerzijds.
En teleurgesteld dat het geen Vlaams Blokker was, anderzijds.
Jaja, ik zal het mij betreuren dat ik dit ook maar gedácht heb, de usual suspects hebben ongetwijfeld hun toetsenbord al gewet.
En toch komt het zo over.
maandag 26 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie
Carry on, carry on.
maandag 26 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties
Had ik er al ooit van gehoord, van Cherry and Cake? Euh, nee.
Weet ik dat ik in hun val trap als ik dit schrijf? Euh, jazeker.
Vind ik hun website mooi? Euh, jazeker. (Leuke anaglyphische dinges bij de introfilmpjes bijvoorbeeld.)
Kan ik zeggen dat ik één van de vele campagnes op hun website herkende? Euh, nee.
…maar de pralines die ze doorstuurden waren wel héél erg lekker. Beetje rammelig doosje, maar wel zeer lekker.
Commerciële hoer van dienst: over en uit.
maandag 26 januari 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties
maandag 26 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties
God god god. Masterchef is machtige televisie, maar zo oneerlijk, het heeft geen naam.
Vorige week zaten ze met drie op het einde van de week in de halve finale, en ze waren, dixit John en Gregg, goed genoeg om alledrie in de finale te zitten.
En dan is dat dus een hartverscheurende keuzen.
Vandaag was het precies het omgekeerde: in de eerste ronde zaten ze met zes, en er was eigenlijk niet één goeie bij. De beste van de hoop was de beste van de hoop omdat hij er technisch in slaagde om een beurre blanc te maken. En ,de twee andere geselecteerden voor de tweede en derde ronde, zaten er alleen maar in omdat hun eten eetbaar was.
Oh boy. En één van de zes was al na vijf minuten afgevallen omdat hij zijn duim zowat afgesneden had.
De tweede ronde (in het professionele restaurant) vind ik persoonlijk niet zo interessant, tenzij er een accident gebeurt.
De derde ronde was iets beter dan de eerste — alhoewel, het dessert van Ashley, de man van de beurre blanc, werd omschreven als “The raspberry would’ve been a perfect compliment, but that’s just cocoa-y slop.”
Angela, de dame waarvan ze in de eerste ronde dachten dat ze gewoon maar dingen in een pot smeet en dat het toevallig goed smaakte, blijkt alsnog lekker eten te maken, maar gewoon een zwaar probleem met de presentatie te hebben. Over haar dessert: “It is a very good tasting dish, it just looks like it’s been made by a three year old.”
En de tweede dame, Tracey? “There are touches of real style about you food.”
…en het werd dus, voorspelbaar, Angela. Die zwaar zal mogen werken aan de presentatie, maar die het heel erg moeilijk zal hebben tegen andere kwartfinalisten. Als de afleveringen van de afgelopen weken een idee geven van het niveau.
dinsdag 27 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie
dinsdag 27 januari 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties
dinsdag 27 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties
Whoo. Churchill niet herkennen, De Gaulle verwarren met Hitler, Stalin niet herkennen, Eisenhower of Carter ook niet… brrr.
woensdag 28 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties
‘t Zou grappig zijn ware het niet zo droevig.
Er zijn tegenwoordig een paar virusachtige dingen voor Macintoshen die de ronde doen. Niets onvoorspelbaars; het zat er altijd al in dat er dergelijke zaken zouden verschijnen van zodra er maar genoeg macs zijn om het de moeite waard te maken.
…maar kijk naar de reactie van bijvoorbeeld hierzo: “There’s all sorts of news about trojans being unleashed on Mac OS X. However, there’s only one fool-proof way of protecting yourself from trojans on Mac OS X: STOP PIRATING SOFTWARE, YOU MORON.”
Tja. ‘t Is waar natuurlijk. Maar ik kan me niet van de indruk ontdoen dat als het op Windows was gebeurt, het de schuld zou geweest zijn van Microsoft. 
woensdag 28 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties
Asics corporate video. Corporate video? Ja, maar dan wel bijzonder mooi:
woensdag 28 januari 2009 in Links. Permanente link | 5 reacties
woensdag 28 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties
Anonimiteit op het internet is veel meer een gesel dan een zegen.
Als iedereen onder zijn/haar eigen naam en identiteit zou schrijven, in plaats van zich te verschuilen achter schuilnamen en avatars, zou het al veel leefbaarder zijn op al die scheldforums en dergelijke.
Oh ja, er zijn redenen om anoniem uw ding te doen, zeker dat, zeker dat.
Maar ik zou er toch serieus voor pleiten om uw ding niét anoniem te doen.
woensdag 28 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties
Archon komt op iPhone/iTouch. M.U.L.E. next?
donderdag 29 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties
Yum, Sasha Gray.
donderdag 29 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties
Whose woods these are I think I know,
His house is in the village though.
He will not see me stopping here,
To watch his woods fill up with snow.My little horse must think it queer,
To stop without a farmhouse near,
Between the woods and frozen lake,
The darkest evening of the year.He gives his harness bells a shake,
To ask if there is some mistake.
The only other sound’s the sweep,
Of easy wind and downy flake.The woods are lovely, dark and deep,
But I have promises to keep,
And miles to go before I sleep,
And miles to go before I sleep.
—Robert Frost.
donderdag 29 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties
donderdag 29 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties
Nog eventjes grimlachen, nu het nog kan.
Met B. Hussein Obama zal het allemaal zo grappig niet zijn.
donderdag 29 januari 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties
donderdag 29 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties
Ik moest vandaag aan de Sterre zijn voor een vergadering aan de Universiteit. Ik moest er zijn om 13u. Ik had me vergist en ik dacht 12u30, en toen moest ik nog om mijn fiets aan de Dampoort, en uiteindelijk was ik er na drie kwartier reizen om 12u35 en heb ik nog een klein halfuurtje op collega Koen gewacht en toen zijn we eraan begonnen.
(in de vergaderzaal met de bijna perfect vergadertafel: een verzonken projector met een spiegeldeksel, voldoende aansluitingen voor laptops met een elegante oplossing voor netwerk, stroom, aanluiting in op projectie en geluid, en uit-ste-ken-de stoelen. het zou helemaal perfect zijn als er voldoende beenruimte was onder de tafel)
Ik had drie kwartier moeten reizen omdat ik onnoemelijk traag heb gefietst, zonder naar televisie te kijken of niets. En na de vergadering ben ik naar huis gefietst, ook op mijn dooie gemak en zonder naar televisie te kijken op de fiets, want ik was eigenlijk wel een beetje bang.
Als ik niet heel erg actief oplette en voortdurend bijstuurde, draaide ik telkens rechts weg tegen de bordure.
OK, mijn achterwiel doet wat wonky, maar ik heb hetzelfde als ik wandel: mijn evenwicht doet raar. Concentratie ook niet echt in orde, het draait allemaal wat. En ik blijf best niet te lang zonder steun rechtstaan.
‘t Is al van gisteren dat ik bonkende hoofdpijn heb, en steken in mijn linkeroor. En ‘t is al van zondag dat mijn ogen opgezwollen zijn. Oh, en dat ik vooral in mijn rechteroog steken heb. En dat het vermoeiend is om ze te bewegen. Ik ben gevaccineerd tegen griep, dus, euh, dat zal het wel niet zijn, maar het is wel vervelend.
Weird stuff. (aan de positieve kant: zo heeft de hypochonder in mij weer eens wat te doen)
donderdag 29 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties
Hugh Laurie, toen hij nog A Bit of Fry and Laurie deed en niet House:
Gezongen in de traditie van het zingen aan de piano met een zijden dasje in een open hemd en een vies snorretje, zoals Eric Idle alhier:
De geest van Noel Coward waart over alles, natuurlijk:
vrijdag 30 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties
Old skool gunderphonics. Yiha!
vrijdag 30 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties
Zonet in de mailbox:
800 jobs bij Walibi? Wohohow! Allen daarheen!
…meh:
vrijdag 30 januari 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties
vrijdag 30 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties
Oh, ‘t was nog eens een heel oude aflevering van Rab C Nesbitt, en ik was weer helemaal terug in de vorige eeuw. De aflevering, meer specifiek, waar Rab uit de gevangenis komt nadat hij er wegens allerlei in verzeild geraakt was, nadat Jamesie met zijn vrouw gevogeld had.
En ‘t was allemaal komer en kwel, en triestig en schrijnend en toch grappig en emotie tegelijk:
Death… it touches the elbow like a long-lost friend.
Parels, parels van tekst. La condition humaine, meneer.
Ella is from Mars… I am from penis… our marriage is death on a plate… what looks like tolerance is actually oozing indifference.
Ah, en dan komen Rab, Mary, Jamesie en Ella weer overeen, min of meer, afijn, zo veel als ze altijd al overeen kwamen.
There’s nothing like cheap working class sentimentality to disguise the fact that our lives are bleak and meaningless.
En ‘t loopt allemaal goed af, nu ja, min of meer, zoals al atijd.
zaterdag 31 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties
Happy anniversary, zei mijn madam toen ze daarnet naar boven kwam, en ik had geen flauw idee waar het over ging.
En toen wel, plots: dat we een rond aantal jaren samen zijn. Zeventien, meer bepaald.
Zeventien jaar. Gho.
zaterdag 31 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties
Tsss.
Blijkbaar is heel Wikipedia geblokkeerd als malware, ergens bij een centrale server.
Of nee, blijkbaar heeft Google het hele internet als malware geclasseerd, ‘t is niet alleen Wikipedia. Heh.
update …en ‘t is weer opgelost. Wereldwijd zijn de bezoekersaantallen van websites afgriebelijk veel gedaald, gedurende drie of zo kwartier. Ik vraag me af of we een uitleg gaan krijgen.
zaterdag 31 januari 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties
zaterdag 31 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties
Morgen is het brunch! En dus was het vanavond kookavond!
Zuiver toevallig, wat mij betreft, want ik was niet van de brunchplannen op de hoogte gebracht, maar ik was wél al een tijd van plan om dit weekend een cheesecake te maken.
Zoveel websites zoveel recepten, en ook evenveel recepte als kookboeken in huis, dus een beetje at random dat van Nigella Lawson genomen. Met een beetje aanpassingen.
Gemakkelijk als wat, maar geen enkel idee of het eigenlijk wel lekker is.
Ingrediënten
Materiaal
Voorbereiding
De springvorm open doen, een heel ruim groot genoege dubbele laag zilverpapier op de bodem leggen, de ring er weer op doen, en het overschot zilverpapier naar boven plooien.
En dan nog een tweede laag zilverpapier romdomrond: het doel is dat de springvorm in de braadslee kan, en dat er water bij gegoten kan worden in die braadslee zonder dat het water aan de binnenkant van de springvorm kan.
Oven voorverwarmen; normaal gezien 180 graden, maar onze over is een heteluchtoven en 150–160 was ruim genoeg.
Werkwijze
Wie graag een maagdelijk blanke cheesecake heeft, veronderstel ik, legt er best een extra vel zilverpapier over.
Mij kon het niet zoveel schelen; na anderhalf uur ongeveer zag het er zo uit toen ik het nét uit de over haalde:
Daarna is het nog een beetje ingezakt tot het mooi plat was, en nu ziet het er inderdaad gestold uit maar niet vast.
Om te snijden, naar het schijnt, best een warm mes gebruiken én een taartschep, want het is blijkbaar nogal een broos ding.
We zullen morgen zien, denk ik.
Oh, en ik heb ook nog hespenmousse gemaakt, maar ik weet niet of ik daar het recept en de bereidingswijze van mag geven want misschien is het een familiegeheim van Sandra.
Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.
Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.
Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.
Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).
