Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Gedichtje

Zelie moest een gedicht maken voor op school. Geen verplicht onderwerp en geen voorbeeldgedicht, kwestie dat we het toch eens gevraagd hebben.

Zelie naar de computer in het achterhuis, typ typ, en dit is wat er na een beetje uit kwam:

Hartprobleem

Een man ging naar de zee.
Hij nam het leven met zich mee.

Het zand…
Elke korrel was voor hem als een diamant.
Hoge golven,
als woeste wolven.

Eb en vloed.
Dàt doet hem goed.

Iedere ader, is een dader.

Iedere slag
is dichter bij zijn laatste dag.

De geluiden werden zachter.

Hij liet het leven achter…

Tsss. Waarom ze dit juist schreef en waar het vandaan kwam, geen mens die het weet. Ze is net puber genoeg om er bij zo’n vragen niet meer dan gegiechel uit te krijgen.

’t Is echt wel voortdurend van de ene verbazing in de andere vallen, met kinderen.

Vandaag heeft Zelie trouwens voor het eerst een (proef)les gevolgd op het humaniora. Spooky.

6 Comments

  1. Ze worden zo snel groot meneer.

  2. “Elke korrel was voor hem een diamant” – dat doet me denken aan dat verhaal dat ik op mijn katholieke lagere school moest naspelen, over die mens die dacht dat de dauwdruppels diamanten waren.

    “Iedere ader, is een dader.” Dat, daarentegen, is een beestig wijs vers. Die komma staat ook ongelooflijk goed op haar plaats. Awesome.

  3. Amai, Michel ! ik bedoel, amai, Zelie ! Ben zeer onder de indruk.

  4. Doet me denken aan de gedichten die jij schreef…

  5. De appel valt niet ver van de boom. Mooi gedicht trouwens, met of zonder gegiechel

Zeg uw gedacht