Slik

zondag 23 augustus 2015 11:10 | 8 reacties

Een filmpje als dit, zou dat die “stomme zandnegers hebben het allemaal zelf gezocht”-mensen en de “ze hebben geld genoeg voor een rubberboot dus moeten ze maarhotelkamers betalen”-crowd van gedacht doen veranderen?

Of pakweg de Iran-foto’s van Humans of New York? Is dat genoeg om mensen te doen beseffen dat mensen overal ook maar gewoon mensen zijn?

I dunno.

Gelezen: The Princess Bride: S. Morgenstern’s Classic Tale of True Love and High Adventure

zaterdag 22 augustus 2015 10:21 | nog geen reacties

Princess BrideOnmogelijk om het boek te lezen zonder de gezichten van de film te zien. André is Fezzik, Mandy Patinkin is Inigo Montoya, Westley kan niemand anders zijn dan Cary Elwes, er kan geen betere Prince Humperdinck zijn dan Chris Sarandon en geen betere Vizzini dan Walace Shawn. En Miracle Max, ver van een karikatuur te zijn door Billy Crystal zoals ik dacht, blijkt gewoon 100% zoals in het boek te zijn.

Ik bedoel maar: ik kan mij niet zo snel een film voor de geest halen die zó goed het boek vertaalde.

De film was faramineus goed, een klassieker voor de eeuwigheid. Het boek is uitstekend. Het is eigenlijk een verkorte versie van het origineel door S. Morgenstern, waar William Goldman de saaie stukken uitgeknipt heeft, en er is tussen de oorspronkelijke publicatie in 1973 en 30 jaar later nog een en ander aan veranderd: een paar voorwoorden bij, en nawoord, een aantal extracten uit het vervolg.

Het verhaal in de snelte: een prins wil trouwen met het mooiste meisje ter wereld, maar zij is verliefd op iemand anders, die ook op haar verliefd is. Helden! Moordenaars! Piraten! Duels! Romantiek! Wraak!

Zeer aangeraden. Ik vraag me af wat het effect zou geweest zijn zonder de film gezien te hebben.

[van op Boeggn]

Le courrier des Shadoks

vrijdag 21 augustus 2015 11:02 | nog geen reacties

Dat is volk dat op ons neerkijkt omdat dat in Parijs woont!

Ah… les Shadoks:

Sneek

donderdag 20 augustus 2015 22:58 | nog geen reacties

Ziet, een snake-spelletje.

PICO-8_1

Spelletjes maken is wijs. Hier te downloaden:

snake.p8

En wat hebben we geleerd? Dat alles in een array dat in één clocktick gedaan kan worden, ook blijkbaar allemaal samen gedaan wordt. Ahem, denk ik toch. In alle geval: ik wou op een bepaald moment mijn computer uit het venster smijten. :)

En hier online te spelen — pijltjes om te bewegen, “z” is fire. (Er wordt niet geschoten maar ’t is om voorbij het logo te geraken.)

Links van 14 augustus 2015 tot 19 augustus 2015

woensdag 19 augustus 2015 19:00 | nog geen reacties

What Paleo diet experts think – and why they’re wrong | Life and style | The Guardian
Claims by proponents of the carbohydrate-averse food regimen supposedly based on what our paleolithic ancestors ate do not stand up to scientific scrutiny

Information Consumerism: The Price of Hypocrisy – Überwachung – FAZ
many Europeans are finally grasping, to their great dismay, that the word “cloud” in “cloud computing” is just a euphemism for “some dark bunker in Idaho or Utah.”

With hundreds of thousands of new supporters, Labour is on the verge of something big – what a complete disaster! – Comment – Voices – The Independent
The fervour around Jeremy Corbyn is extraordinary, but it wouldn’t be fair to suggest he’s the only Labour politician who can bring large crowds on to the streets to greet him. Tony Blair is just as capable. In his case the crowds are there to scream that he should be arrested for war crimes and to throw things at him, but that’s being pernickety; he can certainly draw an audience.

Les Forges | Cours de pixel art 1 : préface
Le pixel art, même s'il a aujourd'hui perdu beaucoup de son importance à l'échelle de l'industrie du jeu vidéo, demeure un médium très utile aux créateurs indépendants et aux petites productions. Sa patte immédiatement reconnaissable a le don d'émouvoir une large frange de joueurs, tout en offrant aux créateurs l'occasion d'utiliser des techniques uniques en leur genre. C'est de ces techniques que nous allons parler aujourd'hui, dans cette édition revue et augmentée du cours de pixel art original des Forges.

Author | Haruki Murakami
Haruki Murakami's bureau.

It’s full of stars!

dinsdag 18 augustus 2015 22:46 | nog geen reacties

Zeer weinig kleuren, 128 op 128 pixels, en getallen die maar tot drie cijfers na de komma juist zijn (en dan nog).

Ziet!

PICO-8_0

Een resem x, y en z-coördinaten, met voor elke ster een random z-snelheid die er elke frame aan toegevoegd wordt; hoe dichter bij de caera hoe lichter getekend. En dan voor de leutigheid de camera een beetje doen over en weer bewegen ook, en dan de sterren in 3D roteren en neerslaan in 2D.

Een starfield is meestal het tweede dat ik ergens in maak. :)

Zie, dit is trouwens hoe zo’n pico-8-programma gedistribueerd kan worden:

stars.p8

Jawel, gewoon een png. De code zelf zit in een header ergens, vermoed ik.

 

Gelezen: Declare

maandag 17 augustus 2015 22:38 | nog geen reacties

Powers, Tim - DeclareDe eerste boeken die ik uitleende in de volwassenenbibliotheek: Jack Vance’s vijf Duivelprinsen, en iets spionage-achtigs. Ik weet begot niet meer wat het precies was, maar ik herinner me wel dat ik het wou lezen omdat de Engelse versie bij ons thuis lag, ze er bijzonder indrukwekkend van cover uitzag, en ik toen geen Engels kon lezen.

Ik weet er verder niets meer van — ik vermoéd dat het John Le Carré’s Tinker Tailor Soldier Spy was, en da’s zelfs voor een volwassen persoon die weet wat er allemaal aan de hand is niet zo evident — maar wat ik me herinner, is hoe fascinerend ik de hele atmosfeer van spionnen vond.

Een paar jaar later stond er in Humo naar aanleiding van de één of andere verjaardag een hele reeks over Kim Philby en Maclean en Burgess, en the Cambridge Five en de Third Man, en ook dat vond ik fantastisch.

Declare speelt zich af in de Tweede Wereldoorlog, en vlak na de oorlog, en dan in 1963. Het is een secret history, een ingebeelde versie van wat-had-kunnen-zijn, opgehangen aan de echte mijlpalen in het leven van Kim Philby. Vertellen over het plot is het boek verbrodden, maar het is serieus wijs. Powers slaagt erin om de geschiedenis van Rusland en Engeland sinds de jaren 1880, de berg Ararat (ja, van de Ark van Noah), Lawrence of Arabia, prins Faisal, de Britse, Franse, Russische, Amerikaanse en Tsaristische geheime diensten, Armeniërs, Arabieren en bovennatuurlijke dingen met elkaar te verweven.

En het spannend te maken.

Dit was zo’n boek dat ik extra-traag gelezen heb omdat ik er zo van genoot.

[van op Boeggn]

Extra kinderen

zondag 16 augustus 2015 22:28 | nog geen reacties

Never a dull moment, bij ons thuis.

Als ik me niet vergis, was Anna was na de voetbal vrijdag blijven slapen bij een vriendin, en na de voetbal zaterdag kwam haar vriendin naar hier slapen. En ergens in de loop van zaterdag hoorde ik ook dat er heel volgende week twee vriendinnen van Zelie blijven slapen.

Ah ja: ze doen volgende week allemaal monitordinges voor kinderkampen, en ze moeten toch op hetzelfde uur opstaan, waarom zouden ze dan ook niet allemaal samen slapen?

Drie zestienjarigen-of-daaromtrent in huis dus, gedurende een week. ’t Is een gemak, dat Zelie’s kamer in het achterhuis is, en dat daar plaats genoeg is.

She Blinded Me with Science

zondag 16 augustus 2015 00:52 | 2 reacties

Dit maakt me onredelijk gelukkig.

Een mens blijft bezig

zaterdag 15 augustus 2015 23:44 | nog geen reacties

Ik heb een nieuwe programmeeromgeving ontdekt en ik ben een beetje verliefd.

Hoera voor pico-8, een soort mini-console met ingebouwde IDE en sprite editor en map editor en muziekschrijfprogramma en alles! ’t Is doelbewust heel erg beperkt gehouden: 16 kleuren, 128×128 pixels, alleen twee joysticks als input (up-down-left-right-A-B), 4 bleep bloop geluidskanalen.

Als ik een nieuw ding vind, dan doe ik altijd hetzelfde: een spelletje van vijf op een rij, tegen de computer, waarbij van onderaan en rechts stenen het veld op geschoven kunnen worden, en de nieuwe stenen doen de andere stenen verschuiven, enfin ’t is gemakkelijk en geestig.

Stap één is normaal gezien het allemaal werkend krijgen, en dan stap twee het een uitzicht geven — maar met pico-8 is het bijna vanzelfsprekend om het eerst te tekenen, en dan pas te beginnen denken aan programmeren.

Ik dus rap wat sprites getekend:

pico0

…waarmee dan een speelveld kan gemaakt worden:

pico4

Joystick selecteert de positie, button A schuift een pion in, en er is een geluidje als dat gebeurt. Hoera!

Volgende stap: een beetje opkuis houden in de code die de pionnen zet. Neen, het is geen goed idee om het zo te doen, foei:

pico5

Mijn excuus is dat ik het in de rapte wou doen en dat ik niet direct snel een manier vond om een beetje time-out te laten tussen de bewegingen en dat ik het dan dus maar allemaal maal 10 heb gedaan en dan gedeeld door 10, maar dat dat niet helemaal deed wat het moest doen en dat de volgorde dan verkeerd zat en dan.. aargh, ja, spaghetti.

Maar vóór ik er aan begin voor ’t echt, moet ik wel weten wat er allemaal mogelijk is met de gelobotomiseerde versie van Lua die in de pico-8 zit. Een beetje spel heeft een min of meer intelligente tegenspeler nodig. Minimax to the rescue, en dan recursief borden evalueren — maar lukt dat wel, recursie?

Eens kijken of ik faculteiten kan berekenen? Jawel! Hoppatey:

pico1 pico2

…zo lang het niet om al te grote getallen gaat, tenminste:

pico6 pico7

Tee hee. :)

Volgende stap: een functie schrijven om een spelpositie te evalueren, en dan iets in deze zin

evaluatie(ply, bord, speler)
  if (ply=computersterkte)
    return evalueer(bord)
  end
  waarde=-9999
  for move=1,10 do
    nieuwbord = [nieuw bord met move]
    dezewaarde = spelerwaarde*evaluatie(ply+1, nieuwbord, andere speler)
    if (dezewaarde>waarde) waarde=dezewaarde
  end
  return speler*waarde
end

Telkens alle zetten afgaan, een nieuw bord maken, en dan weer alle zetten als reactie op die zet maken en een nieuw bord maken, en blijven doen tot een bepaald maximum — dat geeft dan uiteindelijk, als alles goed gaat, een redelijk degelijke zet van de computer. Op voorwaarde dat de evalueerfunctie haar werk doet, natuurlijk.

L e u t i g !

Ik zou enorm graag hebben dat minstens één van onze kinderen daar evenveel plezier mee zou hebben als ik er mee had toen ik zo oud was. ’t Zit er niet in, vrees ik, maar ik geef het niet op.

Kakdak

vrijdag 14 augustus 2015 21:04 | één reactie

Het heeft daarnet gelijk een half uur zeer hard geregend.

En een minuut of tien nadat het begon te regenen, drupte er water naar beneden op her eerste verdiep binnen bij de buur. Een minuut of tien later begon het hier ook te druppen in de living.

Shit, kak, dedju, kloterij, en meer van dat. Met een béétje geluk is het gewoon ergens een pan die los zit, of een aansluiting van een venster of zo. Maar we hebben écht geen geld voor een nieuw dak voor het moment, verdomme.

Links van 9 augustus 2015 tot 13 augustus 2015

donderdag 13 augustus 2015 19:00 | nog geen reacties

One Book’s Cover | Brightweavings Journal
This spring I was working with my American and Canadian editors, and an art director, and a gifted artist to devise and shape the cover those territories are sharing for Children of Earth and Sky.

sbdc » Betrayed
I used to be able to trust that Apple products would just work. Now I can’t. I feel betrayed. And that’s on top of the massive piece of shit that iTunes has become. While I’ve been reassessing my digital interactions I now find myself reassessing what tools I use as well. Suddenly a dumb music player that reads 256GB MicroSD cards sounds like a more appealing travel companion than my iPhone. And that makes me reassess everything else.

How Trigger Warnings Are Hurting Mental Health on Campus – The Atlantic
Something strange is happening at America’s colleges and universities. A movement is arising, undirected and driven largely by students, to scrub campuses clean of words, ideas, and subjects that might cause discomfort or give offense.

Het Islamdebat en hoe ik het probeer te voeren | Jan Blommaert (en z’n gedachten)
“levensbeschouwelijke neutraliteit” is dan ook niet de afwezigheid van religieuze symbolen uit het publieke theater, het is de onverschilligheid tegenover religieuze symbolen

Google’s $6 Billion Miscalculation on the EU – Bloomberg Business
Oops. "Whatever goodwill it had stored up, Google started to lose in 2014, in the aftermath of the Snowden affair. Several of the leaked NSA documents revealed how Google and other companies had given the spy agency access to users’ accounts. Google said it was following the law and fought the NSA practice, but the damage was done. “What’s the use of a two-factor authenticated e-mail if the NSA is reading it, too?” Wagner says. “There was a huge shift.”"

Snirf Jon Stewart

woensdag 12 augustus 2015 21:34 | nog geen reacties

Het is ondertussen al van vorige week geleden, de laatste aflevering van The Daily Show met Jon Stewart. Spijtige zaak, natuurlijk, en ja, het waren traantjes hier voor de computer.

Maar dan zag ik daarnet toevallig deze:

Da’s nog maar een paar jaar geleden, maar het contrast met Stewart het laatste pakweg jaar kon niet groter zijn. In de tijd van het filmpje hierboven geloofde hij er nog in, de laatste tijd niet meer. De wereld, zei hij zonder enige overdrijving, is er aantoonbaar slechter aan toen dan toen hij met The Daily Show begon.

En het ziet er niet naar uit dat er beterschap in zicht is.

Het zijn dingen.

RPS

dinsdag 11 augustus 2015 23:54 | één reactie

Waarom dat bij ons geen competititeve sport is? The mind boggles.

Gelezen: Bossypants

maandag 10 augustus 2015 09:35 | nog geen reacties

BossypantsAutobiografieën in audioboekvorm, voorgelezen door de persoon die het boek over zichzelf geschreven heeft, dat is nog eens wijs, vind ik.

Bossypants was mij een tijd geleden aangeraden door Audible, ik vermoed omdat ik Steve Martin’s (uitstekende) autobiografie Born Standing Up al had gekocht en beluisterd. Of misschien gewoon omdat het een enorme bestseller was, wie weet.

Tina Fey (Saturday Night Live, 30 Rock) sprint zeer luchtig door haar leven. Heel soms dacht ik dat het nu wat ernstiger zou worden, maar neen.

Het heeft allemaal zeer zeer weinig diepgang, het vlindert over en weer van onderwerp naar onderwerp met op het eerste zicht de bedoeling vooral grappig te zijn. Er zitten zeer grappige stukken in, maar humoristisch vignet na humoristisch vignet met hier en daar wat feminisme-light? Zoals dat heet: ik bleef op mijn honger zitten.

Het boek is ook geschreven toen 30 Rock nog niet gedaan was, wat het wellicht niet evident maakte, maar dat mag geen excuus zijn. Ik had er meer van verwacht.

[van op Boeggn]

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338