Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Page 2 of 1198

De apokalyps is nabij

Het is altijd leutig om de krantenkoppen te lezen alsof ze krantenkoppen in een rampenfilm zijn. Ge weet wel, van die kranten waar de binnenkort al dan niet aan een gruwelijke dood ontsnappende protagonisten volledig naast lezen, maar als ze ze gelezen hadden, dat ze toch zouden gewaarschuwd zijn, en vooral: dat wij, de kijkers, nu al weten dat het allemaal op verschrikkelijke wijze in de soep zal draaien.

Zeg nu zelf: ‘Zikavirus verspreidt zich explosief’, gecombineerd met bijvoorbeeld Zika Virus May Have Spread To Common Mosquito en Brazil Olympic venues to be checked daily to help stop spread of Zika virus, en ‘Noord-Korea bereidt raketlancering voor’ met pakweg Bed bugs develop resistance to widely used insecticides, is dat geen perfect recept voor een film?

 

Leve Rik!

Alle dagen koken, dat wil ook zeggen: zelf boodschappen doen, as opposed to thuiskomen en afwachten wat Sandra gekocht heeft (en meestalk dus ook klaarmaakt).

Mijn vaste slager is Sint-Antonius in de Sleepstraat, maar we hebben geen visboer: Sandra koopt haar vis op de markt. Dat is voor mij geen optie, maar ik kreeg vandaag op het werk een gouden tip.

Ik ben voor de eerste keer naar Rik in de Forelstraat gegaan, en ’t zal absoluutniet de laatste keer geweest zijn. Iets meer dan drie euro voor een dikke en enorm lekkere griet, bij gebrek aan pasgeld nog een stuk barbeel meegekregen, en direkt een goed gevoel: een eerlijk uitziende winkel, een ruim assortiment, vriendelijke mens.

En vis is gewoon enorm lekker. En ik pruts graag met onbewerkte beesten.

griet

Recept: kop en vel van de vis halen, bloem en peper mengen, vis wat bebloemen, afkloppen, bakken, hey presto. Zonder saus of andere dingen, dat is allemaal niet nodig.

Geen belangrijke beslissingen!

Ik heb een papier moeten ondertekenen dat ik in de loop van vrijdag en zaterdag geen belangrijke beslissingen ga nemen. En dat ik niet met de fiets zal rijden, of gevaarlijke machines gebruiken, of contracten tekenen.

Zo raar. Ik ben al een paar keer geopereerd, maar ik kan mij niet herinneren dat ik al ooit zoiets heb moeten tekenen.

Het wordt vrijdag niet alleen een vervelende operatie: als ik het internet mag geloven, zijn de gevolgen ook absoluut onaangenaam. Spasmen, steken, geen enkele positie vinden waarin zitten of liggen geen vreselijke pijnen geven, heel de tijd naar het toilet moeten gaan, rugpijn–duizenden mensen van overal die zeggen hoe schrikkelijk het is. En dat allemaal om, voor zover ik het begrijp, dialyse eventjes tegen te houden.

’t Zijn dingen.

Maar goed. Het is een procedure die meestal uitgevoerd wordt bij mensen met nierstenen, voor zover ik zie, en daar heb ik geen last van. En als het allemaal te onaangenaam wordt en veel te veel pijn doet, dan gaat het er natuurlijk gewoon terug uit. En dan zien we dan wel, dan.

Niet dat ik niet een beetje nerveus ben.

Gelezen: The Soul of an Octopus: A Surprising Exploration into the Wonder of Consciousness

Soul of an OctopusIn principe is dit een boek dat ik enorm graag zou lezen. Octopussen zijn wijs en wonderbaarlijk en interessant. Ze leven een handvol jaar, ze zijn intelligent, maar dan op een volledig andere manier dan wij ons kunnen voorstellen, maar dan weer niet helemaal anders want we delen nog altijd een aantal zaken van heel erg ver terug in de evolutie van het leven.

Helaas: dit is meer een lang soort mijmering van iemand die professioneel over beesten schrijft, die bijna toevallig met octopussen in aanraking komt in haar lokale aquarium, en dan een hele reeks anecdotes en episodes uit haar leven beschrijft.

Over de mensen die ook fans zijn van octopussen, en over hoe ze wil leren duiken, en over het leven en de dood van een paar octopussen die ze ontmoet heeft.

Zeer spijtig dat het allemaal wat op de vlakte bleef. Een degelijke documentaire lijkt mij interessanter dan een al met al niet zo interessant boek, met kleine zwartwitfotootjes erin.

En dat kan dan zelfs zeer kort zijn, zoals deze van Ze Frank:

Misschien verwant:

[Van op Boeggn]

Een diploma!

Kijk nu!

Ik heb de laatste paar lessen gemist wegens ziekte, maar alsnog:

12512710_10153951620345802_1930707609797733839_n

En neen, ik ga niet verder studeren. Het heeft niet veel zin, ‘gewoon’ koken met alle beperkingen op wat ik wel en niet mag eten. En koken zonder te kunnen proeven, da’s helemaal van de pot gerukt.

Dus blijft het bij dit. Ik heb het wél al toegevoegd op LinkedIn. :)

Eten, week 3 2016

Tiens, dacht ik, waarom zou ik niet bijhouden wat ik elke week eet? En toen dacht ik: wie gaat mij tegenhouden, ’t is hier mijn eigen erf, dus hey waarom niet?

Het doel, voor mezelf dan toch: proberen wat afwisselender te eten. Want als ik mezelf zou laten doen, zou ik zo ongeveer elke dag hetzelfde eten.

Zodus! Vorige week had ik alhier gezet. Deze week was het:

  • maandag: spaghetti aglio, olio e peperoncini (ja ik weet het, ik zou dat minder moeten eten. Maar het mag van de dokter en het is zo lekker)
  • dinsdag: zalmfilet met erwten (niet zo geslaagd, ik ben niet voor diepvriesvis)
  • woensdag: steak met bloemkool en aardappelen (machtig goede charolais!)
  • donderdag: lamskotelet met Herve en broccoli (de truuk met het natriumcitraat)
  • vrijdag: filet pur met roomsaus en bloemkool (overheerlijk)
  • zaterdag: gebakken pladijsfilet met pasta
  • zondag: lamsfilet met mosterdsaus, bloemkool en aanrdappelen (lam bakken, pan blussen met wat citroensap, lepel mosterd, druppel room — yum)

En verder, elke dag van de week: een boterham met confituur ’s morgens en ’s middags, en een appel na de middag.

Pro memorie de parameters: 150 gram vlees per dag, max. 150 gekookte groenten, max. 150 aardappelen (dubbel gekookt) of rijst of pasta, max. 150 fruit (geen tropisch, geen banaan, etc.). Geen boter, geen zout, geen melk, geen noten, yada yada.

Ruzie! Spektakel!

Ik was net begonnen aan Mary Beard’s SPQR en toen bedacht ik plots dat ik me herinnerde dat er over het onderwerp waar ik over aan het lezen was — Romulus en Remus — een aflevering van In Our Time was geweest.

In het archief gedoken, op de telefoon beluisterd van en op weg naar allerlei, en hoboy, zo wijs.

Zoals Melvyn Bragg het zegt:

One of the things that I most enjoyed about this morning was that we had serious disagreements between the three academics and it was developed in a seriously polite and courteous way. That’s one of the things I like about the programme. These people have put their entire lives to the service of scholarship and very often to a theory, or a few theories, about the field to which they have dedicated themselves. When challenged head-on, they don’t scream and shout – like -politicians – or bicker and squeal – like crypto-politicians – they slightly raise the temperature of their tone but bat it back with great courtesy. It’s terrific.

En ja, hij zégt wel dat het “seriously polite and courteous” was, maar luister vooral zelf: het was bij momenten het academische equivalent van moddercatch, compleet met roepen en tieren.

Crux van de zaak is het meningsverschil tussen Peter Wiseman, die het ontstaan van het Romulus en Remusverhaal graag ergens ca. 320 voor Christus zou plaatsen (en het verhaal uitlegt als ‘gemaakt’ voor een bepaalde tijd en bepaalde politieke situatie), en Mary Beard en Tim Cornell, die het vroeger zouden plaatsen (en die het verhaal vooral zien als een potentieel zéér oud gegeven, dat dan weliswaar aan de tijd kan aangepast zijn, maar waar allerlei onverklaarbare dingen in blijven zitten).

Wiseman blijft erbij dat elk verhaal ooit eens voor de eerste keer verteld is, en Cornell en Beard vinden dat te simpel.

Heerlijk. Luister vooral naar de hele uitzending, maar wie alleen de boksmatch wil horen: die begint op op 21:35.

Links van 7 januari 2016 tot 23 januari 2016

Europese islam – De Standaard
België kan een voorbeeldfunctie hebben en vragen dat Saudi-Arabië en Marokko zich niet meer bemoeien met de theologie en de structuren van de moslims. Dat zou een mooi begin zijn. De kiemen van het moslimextremisme in Europa zitten niet in het feit dat er een gebrek is aan rationele en humanistische interpretaties van de islam, want die zijn er in overvloed. Het probleem zit, onder andere, in het feit dat conservatieve en obscure versies van de islam onder onze ogen worden gepromoot en ondersteund door bevriende staten. Terwijl rationele en hervormende ideeën bestreden worden omdat ze juist kritisch zijn voor machthebbers en hun lakeien overal.

» The Crisis at New Montgomery Street The Wikipedian
The Wikimedia Foundation and the Wikipedia community it supposedly exists to serve have become increasingly at odds with one another. A deep exploration of why is beyond the remit of this post—for now, we just need to put everything that’s going on in one place.

Bernie Sanders Is The Only Choice | Jerry and Joe Long
The only foreign policy difference between Hillary and Margaret Thatcher is that the more bellicose and reckless one is still living.

Behind the Ronald Reagan myth: “No one had ever entered the White House so grossly ill informed” – Salon.com
Reagan embarrassed himself in news conferences, Cabinet meetings. Recalling how GOP cringed at his lack of interest

The Effects of Parallax Scrolling on User Experience in Web DesignJUS
Parallax scrolling is becoming an increasingly popular strategy in web design. This scrolling technique creates the illusion of depth on a webpage by making the background images move slower than the foreground images. In addition to its ability to engage users with a website, advocates of parallax scrolling claim that it improves user experience. Researchers attribute this pleasurable user experience to the fulfillment of the following variables: usability, satisfaction, enjoyment, fun, and visual appeal. We hypothesized that parallax scrolling would positively influence each of these five variables and subsequently the overall user experience.

Ambrosia, wat vloeit mij aan?

Ik wist vanavond even niet meer waar ik het had. De slager had een magisch goed stuk filet pur, en ik heb daar met dank aan dacht ik Jan Buytaert Stéphane Buyens in De Garde Van Gert op Njam een variatie roomsaus bij gemaakt. (Ja, room. Laat mijn hoofd gerust, soms eens een uitzondering mag.)

Steak bakken, flamberen met cognac, room bij doen en –hier komt het– een lepel ketchup, een lepel mosterd en wat Worcestershiresaus. En dan peper en pimenten.

Smoutzacht vlees, saus om bij te sterven en naar de hemel te gaan, en een gebakken (gekookt (twee keer)) patatje erbij: ayup. Meer dan ayup. Ik had er anderhalve kilo van kunnen eten in plaats van 150 gram. Zó extreem goed, ge kunt het u niet voorstellen. En ik ga de slager persoonlijk bedanken morgen voor dat vlees.

Ah en behalve dat: volgende week word ik waarschijnlijk geopereerd. Bleh.

Experiment geslaagd

De vakliteratuur zegt mij dat ik Hervekaas mag eten.

Ik lees op het internet (maar misschien zal een diëtist mij dat nog bevestigen) dat een paar gram natriumcitraat geen kwaad kan.

Ik eet graag Herve.

Ergo, ik heb kaassaus gemaakt met Hervekaas en natriumcitraat. Omdat het moeilijk werken is met zeer kleine hoeveelheden: 125 gram water, 5 gram natriumcitraat, 150 gram Herve.  Werkwijze: water met natriumcitraat laten pruttelen, en dan Herve in kleine stukjes erbij doen en met de staafmixer mixen.

Dat geeft, zonder toevoeging van welke kruiden dan ook, een enorm lekkere en ook enorm sterk smakende saus. Ik heb er gekookte broccoli in gedaan en dat was over, overheerlijk (zelfs al weet ik dat 90% van de mensen het veel te sterk zullen vinden). Vervang de kaas door een andere kaas, vervang eventueel het water door melk, en het is een andere kaassaus. Die perfect gebonden is, waar de kaas niet uit elkaar gaat, en die fantastisch moet zijn met macaroni in de oven. Of met kaasfondue.

Ontwikkelingen, ontwikkelingen

’t Is een gemak: ze bellen mij tegenwoordig op van het hospitaal om afspraken te maken!

Overmorgen is het bij dokter uroloog, om allerlei slecht nieuws te horen van die keer met de radioactieve contrastvloeistof en dat de meneer van de scan zei “maar allez, da’s raar, ik vind uw nieren gelijk niet”, en dat ik zei “haja, dat is dan ook de reden dat ik hier lig en gij niet”. Ik heb de indruk dat het urologisch allemaal wel in orde komt, in tegenstelling tot hoe het was in pakweg november, maar dokter uroloog heeft daar ongetwijfeld een andere opinie over.

En dan volgende week is het bij dokter nefroloog, om allerlei slecht nieuws te horen van bloedonderzoeken en dingen, en om af te spreken voor operatie.

Het volgende is die operatie, alwaarbij mijn arm opengekerfd wordt en er allemaal shunts gestoken worden tussen aders en slagaders, zodat ze dan daarna proper kunnen dialyse doen.

’t Is wel wat.

En ik zou eigenlijk ook graag eens een grondige afspraak maken met de diëtist, want de richtlijnen in de boekjes zijn niet noodzakelijk genoeg, en de richtlijnen op het internet spreken elkaar allemaal tegen (wél champignons! nee, géén champignons!). Bovendien heb ik de indruk dat ze er van uitgaan dat de gemiddelde mens zich maar voor een bepaald percentage aan het dieet zal houden, waardoor het misschien allemaal wel wat te strikt zou kunnen zijn.

In ieder geval ga ik eens langsgaan met de lijst van wat ik gegeten heb, en zou ik graag specifieke feedback hebben voor mijn specifiek geval. Want ik heb geen anurie, ik ben niet diabetisch, ik heb geen ziekten die nierfalen veroorzaken, ik neem geen medicamenten — ik heb gewoon bijna geen nieren meer over. En ik heb de indruk dat die diëten er allemaal van uitgaan dat er ook wel iets anders mis is.

Allez ju, spannend dus wel.

Verbouwingen: loodjes

Onder het motto ‘langzaam maar zeker’ —  zó zag de muur van de living er vorige week uit:

En nu is hij geplakt, en staan de vensters open met de chauffage op veel te hoog, dat het plaksel kan drogen.

Daarna wordt er geverfd: plafond en muren in een soort wit dat we nog moeten kiezen maar dat wellicht zeer wit zal  zijn, en de raamkozijnen ook in het wit — dat blauw was eigenlijk voor de buitenkant, waa de gevel in het lichtlichtblauw zal zijn.

En ja, de zetels zijn inderdaad al ver voorbij hun houdbaarheidsdatum: die bruine waren al tweedehands en nu nog wat meer versleten, en die blauw-achtige is ondertussen al bijna twintig jaar oud en letterlijk tot op de draad versleten. Prioriteiten in het leven!

Van prioriteiten gesproken: ook in de keuken komt het min of meer goed.

De veranda stond er al een tijdje, maar binnen een paar weken wordt er hier ook geschilderd. Sinds dit weekend hebben we een chauffage in de keuken, maar er moet nog een tweede komen. Er moet nog wat afgewerkt worden links en rechts (letterlijk: links de buizen in een kast, rechts de kast en het werkblad proper doen eindigen). En dan moeten we nog eens nadenken over de verlichting: dat peertje boven het werkblok zou iets anders mooeten worden, de lampen boven de tafel zijn wel wijs maar ze geven niet genoeg licht in de rest van de veranda (en ze hangen ook niet op gelijke hoogte, maar da’s een ander verhaal), dus we gaan toch nog eens moeten zoeken.

Langzaam maar zeker.

Vakantie!

Ik zeg al een eeuw dat ik morgen eens een dag vakantie neem, maar kijk zie: ik neem morgen eens een dag vakantie.

Ik snap het zelf niet zo goed, maar nu ik de nacht weer doorslaap, ben ik ’s morgens gelijk minder uitgeslapen dan toen ik nog vier keer per nacht op moest staan.

Gah.

Veel te goed eten

Ik kook wel graag en zo, maar ik deed het eigenlijk al met al niet zo enorm veel.

Sinds ik terminaal ziek ben (mwaha!) is dat helemaal veranderd, want nu kook ik elke dag mijn eigen eten apart. Zonder zout, alles afgemeten van hoeveelheden, aardappelen twee keer gekookt, groenten platgekookt, en alles.

Zo. Wijs. Dat. Dat. Is.

Ik kan elke dag klaarmaken wat ik wil en ik moet met niemand rekening houden. Zo zag de laatste week er uit:

  • maandag: stoofpot van varkenswang in appelbier
  • dinsdag: stoverij (met Liefmans Gouden Band)
  • woensdag: spaghetti aglio, olio e peperoncini
  • donderdag: steak met erwtjes en gebakken patatten
  • vrijdag: varkenshaasje met erwtjes en frieten
  • zaterdag: stoofpot van lamsschouder met rijst (hoofdvogel van de week, enorm lekker)
  • zondag: varkenstong in madeirasaus met puree

Hoera! Ik denk dat ik wat meer avontuurlijk ga worden ook. Gewoon naar de slager gaan en zeggen dat hij mij mag verrassen. Ingrediënten en gerief uit de keuken thuis gebruiken.

Ik mag bijvoorbeeld bijna geen enkele kaas meer eten en niet veel melk en dingen, maar onder meer Herve mag wel nog. Ik dénk dat ik eens mijn natriumcitraat ga bovenhalen om herve-kaassaus te maken — dat kán niet slecht zijn.

Vrouwen verdienen te weinig

Vandaag in de gazet:

Over de hele Belgische economie gemeten, verdient een vrouw per werkuur gemiddeld 9 procent minder dan haar mannelijke collega’s. Op maandbasis loopt dat zelfs op tot 20 procent. Dat blijkt uit het ‘Loonkloofrapport 2015’ van het Instituut voor de gelijkheid van vrouwen en mannen, samengesteld op basis van gegevens uit 2012.

En een paar paragrafen hoger stond dit:

Anno 2016 kunnen we stellen dat mannen en vrouwen met gelijke kansen aan de start van hun carrière komen. Meer zelfs: binnen de populatie van alleenstaanden zonder kinderen verdienen vrouwen in ons land gemiddeld 4 procent meer dan hun mannelijke collega’s.

Ik zal wel niet slim genoeg zijn, maar ik begrijp dat niet goed. Is het zó moeilijk om appels met appels te vergelijken? Het lijkt mij logisch dat als je groep één waarvan pakweg 90% fulltime werkt vergelijkt met groep twee waarvan pakweg 30% halftijds werkt, je gemakkelijk tot grote verschillen in loon komt. En idem als je een gemiddeld hoger opgeleide groep met een gemiddeld lager opgeleide groep vergelijkt.

Ik zou graag willen weten wat het verschil in loon is tussen vrouwelijke en mannelijke juristen die even oud zijn, even veel ervaring hebben en die allebei fulltime werken.Tussen mannelijke en vrouwelijke verplegers, leraars, arbeiders met gelijke functies, uurroosters en ervaring.

Is dat nu zó moeilijk te doen?

« Older posts Newer posts »