Dune

zaterdag 5 april 2014 23:01 | 2 reacties

Het schoolfeest toen ik in het tweede jaar humaniora zat: een vreemde bedoening. Ik had er mij vanalles bij voorgesteld en mijn ouders opgetrommeld, met ergens in het achterhoofd het idee dat er optredens en demonstructies en zo zouden zijn, maar het bleek eigenlijk gewoon helemaal niets te zijn. Een bodega, denk ik, waar mijn ouders waarschijnlijk een glas gedronken hebben.

Denk ik, want ik weet het niet: ik was met mijn broer naar de ene activiteit die er was: een filmvoorstelling. En ook dat was een beetje een eufemisme: een halfleeg klaslokaal met vooraan een kleine kleurentelevisie, en een derdegeneratie grijsgedraaide VHS-tape erin. Klank als vanuit een rioolput, kleur als  stond er een aquarium vol afwaswater voor de tv.

En toch is het mij altijd bijgebleven: de film was Dune van David Lynch. Machtige, máchtige film. Ik begreep er geen knijt van, maar ik was er wel helemaal van omvergeblazen.

Natuurlijk meteen Dune gelezen, en Dune Messiah, en Children of Dune, en tegen dan werd het allemaal wat te veel voor mijn dertien jaar oude zelf — de rest heb ik later gelezen. Ik had wél al redelijk snel door dat de film maar ergens in een heel verre verte te maken had met het boek (die weirding modules in de plaats van prana-bindu dinges, cringe), maar toch: de eerste indruk is gebleven, al die jaren, dat het een fantastische film was

Naar aanleiding van de dertigste verjaardag vond ik het geen verkeerd idee om er Louis mee kennis te laten maken. Op een groot scherm in de living, met degelijk lawaai en alles, en guess what? het bleef helemaal, helemaal overeind. Met de boeken gelezen te hebben nog veel meer dan zonder de boeken gelezen te hebben: oh, Chani en Irulan! En Alia! En kijk, Duncan begot! En ze vermelden Ix en de Bene Tleilax! En de Missionaria Protectiva!

Maar zelfs zonder de boeken: Louis was er helemaal mee weg. Mission accomplished!

én gember?

vrijdag 4 april 2014 20:10 | 4 reacties

Ik krijg van de ene op de andere dag ergens een maand of twee geleden, en compleet out of the blue wegens daarvoor nooit van mijn leven gehad, migraine van sommige dingen.

Altijd spannend, als ik iets eet of drink dat ik al een tijd niet meer heb gegeten, want het kan altijd pang! koppijn! misselijkheid! zijn. Ik kan ondertussen al een lijst bijhouden: mango, druiven, ananas (verschrikkelijk erg, één stukje is genoeg), appelsap, groene aquarius (niet de rode), muntsiroop, ice tea (vijf minuten na drinken!), appelsiensap.

En, weet ik sinds vanmiddag: gember. Enfin, denk ik toch, of het zou rode biet moeten zijn, of olijven.

Ik heb mij met pijnstillers door de namiddag geworsteld op het werk, en dan ben ik met nog wat extra pillen in bed gaan liggen met een kussen over mijn hoofd. En dan was het wat beter, en heb ik een droge koek gegeten — en nu ben ik aan het proberen die binnen te houden en niet naar het toilet of een emmer te lopen.

Pf. ‘t Leven is ‘t leven niet waard, soms.

update: mislukt. Mijn ziel uit mijn lijf gespuwd — want meer dan die koek zat er niet meer in. Zucht.

Asperges, asperges, asperges

donderdag 3 april 2014 23:34 | nog geen reacties

Drie keer asperges vandaag!

Begonnen met een koude aspergesoup, met gerookte paling, bolletjes komkommer, kerstomaat, groene asperge en een espuma (ha!) van parmesaan. Het zag er uitstekend uit, en het was ook uitstekend:

Gevolgd door een klassieker, asperges à la flamande, met een koppel gamba’s:

En dan de plat de résistance: gegrilde goudbrasem gevuld met asperge en venkel, en kasteelaardappelen. Zoals ondertussen traditioneel, kwam de vis ongekuist toe, en hebben we hem helemaal mogen doen (wijs!) — schubben, kieuwen, ingewanden, alles:

Zo zag het er klaargemaakt uit:

De vis gewoon op zijn geheel gelaten, buikholte gekruid en gevuld met slievers ajuin, venkel en asperges, even op de grill, en dan een klein kwartier in de oven. Yum!

Binnenkort mijn verjaardag, hint, hint

donderdag 3 april 2014 00:31 | één reactie

Serieus, ik zou hier veel geld voor geven.

Yay the Nanny!

woensdag 2 april 2014 23:57 | nog geen reacties

Ze zijn op Wijftv herbegonnen met The Nanny! (Verwijzingen naar Lady Diana als was ze nog levend, ha!)

Ik was al helemaal vergeten hoe grappig het was, verdorie. De kinderen, ‘t is te zeggen Zelie, vond er helemaal niets aan — maar zij heeft alleen nog maar stukken aflevering van helemaal op het einde gezien, en toen was het toch wel een beetje over de haai gesprongen, als we daar heel eerlijk over zijn.

…ah, en we gaan het nog niet weten: bleek dat het plots veel te laat was en dat Zelie moest slapen. Volgende keer beter!

Peingwiems

dinsdag 1 april 2014 21:36 | nog geen reacties

Eén april, ik ben daar niet zo voor.

Progress!

maandag 31 maart 2014 20:33 | 2 reacties

Compleet toevallig, via een random e-mailalert van een eeuw geleden nieuw gedigitaliseerde archieven op het spoor gekomen: een boek met volkstellingen tussen 1890 en 1922. Yiha!

Ik wist dat de grootvader van mijn grootmoeder Shimon Jakob heette, en dat hij ergens na 1892 overleden was. Nu weet ik dat hij in de boeken staat als Szymon Jakow, dat hij geboren is op 16 maart 1851 (Juliaanse kalender, dus eigenlijk 28 maart in onze kalender), dat hij eigenaar van een herberg was, dat hij getrouwd was met Gitla Rajngewerc (geboren in 1856, dochter van Gerszlik & Estera Rajngewerc), en dat hij overleed op 26 oktober / 7 november 1898.

De overgrootvader van mijn grootmoeder, die stond te boek als ene Fayvel, echtgenote onbekend. Ik weet nu dat hij gekend was als Pawel in de officiële boeken, en dat zijn vrouw Dwojra Tensberg was.

Mijn grootmoeder zei ergens rond 1983 dat de broers en zussen van haar vader (Mordechai, °1877) Dvoira, Surah, Feigl en Simon waren, maar ze wist niet wanneer ze geboren waren, of wat de volgorde was. Blijkt: er was Mordka (1 oktober 1877), Fajga Laja (15/27 oktober 1879), Dwojra (17 februari/1 maart 1881), Sura Ruchla (22 juli/3 augustus 1887) en Szmul (26 juli/7 augustus 1888).

Zij wist ook dat Dvoira met een zeker Iczek getrouwd was — dat blijkt Elia Icek te zijn, waar ze mee getrouwd is op 26 juli 1903, in Boleslawiec, op 260 kilometer van hun dorp! En ik wist niet dat Sura getrouwd was: blijkt van wel, met Dawid Wendel, op 23 januari 1898, in Praszka (op een minder spectaculaire 40 kilometer ver).

En in het gezin van mijn grootmoeder waren ze met acht kinderen, maar ik had niet overal de juiste geboortedatum, en bij deze dus wel! En ze waren blijkbaar met negen: het oudste kind was drie toen het overleed, elf jaar  voor mijn grootmoeder geboren is! Shock!

En ik heb een broer van de grootvader van mijn grootmoeder gevonden, en zijn kinderen! En het is allemaal niet zeer duidelijk, dus er is nog veel onderzoek te doen, hoera!

Goedkoop vlees

zondag 30 maart 2014 20:39 | 8 reacties

Vorige week had ik een stapel verschrikkelijk goed maar ook verschrikkelijk duur vlees gekocht, om met mijn nieuw Sandaire-spel in een warmwaterbad klaar te maken.

Dat is uitstekend gelukt, maar achteraf bedacht ik dat dat eigenlijk niet echt de bedoeling is van zo’n sous vide-koken: als ge vertrekt met ongelooflijk mals vlees waar niet veel mis mee kan gaan, is er niet veel verdienste aan om het goed op het bord te krijgen.

Ik dus gisteren naar de slager om de hoek, met een eenvoudige vraag: dat ik graag een stuk vlees zou hebben dat goed van smaak is, maar lastig van textuur wegens taai en/of moeilijk klaar te maken. Hij moest even nadenken, maar niet eens zo lang: hij heeft mij iets gegeven dat normaal gezien alleen eetbaar is als het heel lang heeft liggen braiseren. Geen idee wat de naam van het stuk is, maar zo zag het er uit, vol pezen en alles:

Peper en zout, in een plastiekzak in water aan 56°C:

…en drie en een half uur later:

Neen, nog altijd niet appetijtelijk.

Met keukenpapier afgedroogd en in een bloedhete pan met olie gedumpt:

Binnen en buiten de pan, op een plank laten rusten onder een vel zilverpapier, gesneden, en dán ziet het er wel appetijtelijk uit:

Met wat erwten en in de rapte zelf gemaakte gratin dauphinois:

En de moraal van het verhaal? Ik denk niet dat wij nog veel duur vlees gaan kopen om biefstukachtige dingen te eten. Dit vlees was zeven keer goedkoper dan dat van vorige week, en het was uitstekend, uitstékend van smaak.

Zo ongeveer het goedkoopste vlees van bij de slager, met peper en zout en da’s alles, en onnoemelijk lekker. Ik ben zeer content van die Sansaire.

Links van 28 maart 2014 tot 29 maart 2014

zondag 30 maart 2014 00:00 | nog geen reacties

Why Use Make
I love Make. You may think of Make as merely a tool for building large binaries or libraries (and it is, almost to a fault), but it’s much more than that. Makefiles are machine-readable documentation that make your workflow reproducible.

Screw stigma. I’m coming out. — Journalism, Deliberated — Medium
I’ve kept it to myself for years, but now I believe the only way to fight the stigma of mental illness is to talk about my own.

BUSINESS TECHNOLOGY; Doubts Raised on Number of Internet Users – New York Times
If Mr. Quarterman's analysis is correct, then his calculations further blur the already vague notion that electronic culture and commerce is just around the corner. Certainly his assessment does much to debunk the myth of an interactive, information web that will eventually link everyone on the planet. Estimates that there are more than 20 million users of the Internet have excited the imagination of businesses, politicians, social scientists, investors and journalists.

Tour | Mapbox
We make it easy to find bars on foursquare, search for hotels on Hipmunk, and organize notes in Evernote. With Mapbox, design and then publish maps that tell stories, integrate with apps, and represent brands.

Is the Oculus Rift sexist? – Quartz
Although there was variability across the board, biological men were significantly more likely to prioritize motion parallax. Biological women relied more heavily on shape-from-shading. In other words, men are more likely to use the cues that 3D virtual reality systems relied on.

André Rieu en Anthony Hopkins, één strijd

zaterdag 29 maart 2014 12:51 | nog geen reacties

Ik kan er zelfs Rieu’s verschrikkelijke accent bij nemen. Zo wijs:

Schmaltz, kitsch, whatever. Het contentement op Hopkins’ gezicht alleen is de moeite waard.

Links van 10 maart 2014 tot 28 maart 2014

vrijdag 28 maart 2014 11:00 | nog geen reacties

The slow, sad death of Last.fm
Last.fm used to know about bands before they were cool. Alas, there’s nothing up-and-coming about Last.fm these days.

Steve Jobs wasn’t even okay with Google hiring former Apple engineers | Breaking Apple News, Tips and Reviews from The Unofficial Apple Weblog
it would be much easier to "move on, forget, forgive" if only his assholness wasn't so much glorified by a crowd of brain-dead managers, wanting to be the next Steve Jobs "because he was awesome".

Photographing A Town That Never Was – The Meta Picture
Artist and photographer Michael Paul Smith has spent hours upon hours photographing one special town that he holds very dear to his heart. There is something that always drew him to it, and the images he created are simple, but stunning. They glow with small-town charm and innocence, reminiscent of days and decades past.

Minimum Viable Personality – AVC
PERSONALITY IS API FOR LOYALTY. NO ONE CARE WHICH BORING STRANGER IS NEXT. BUT ALWAYS WANT FRIEND NEXT.

Taking A Second Look At Free Fonts | Smashing Magazine
Once thought of as amateurish by professional designers, free and open-source fonts have gone through something of a renaissance in just the last few years. The quality of available free fonts has increased dramatically. To be frank, free fonts don’t have a good reputation, and often they are knock-offs of thoroughly crafted, already established typefaces. So is it time for professional designers to take a second look?

Why I reimagined “LOTR” from Mordor’s perspective – Salon.com
Kirill Yeskov explains what led him to write "The Last Ringbearer," his parallel version of Tolkien's classic

Mislukt

donderdag 27 maart 2014 23:41 | nog geen reacties

Zucht.

Vandaag was er een uitstekend, uitstekend voorgerecht:

Rode poon - coulis paprika/waterkers - gegrilde groene asperge - parmezaanschilfers

Even gegrilde rode poon, met toefjes coulis van paprika en coulis van waterkers, op gegrilde groene asperges, met parmezaanschilfers.

Het hoofdgerecht was eenvoudig, enorm lekker, en het zag er fantastisch uit:

Rollade Mechelse koekoek - oesterzwamsaus - geconfijte aardappel

Een rollade van Mechelse koekoek (opengesneden filet, slievers geblancheerde wortel erin, geblancheerde boontjes, opgerold, gestoomd, en dan aangebakken. Met oesterzwamsaus en geconfijte aardappel.

En dan was er dessert, een exotische tiramisu. Ik heb al stapels tiramisu gemaakt, zo moeilijk is dat allemaal niet. Het enige verschil met een klassieke tiramisu is dat er mangopuree bij komt, en ik vermoed om dat extra vocht in het ei/mascarponemengsel te compenseren, wat extra gelatine opgelost in Safari.

Sandra had al getempereerde chocolade gemaakt, ik had mangogel gemaakt en in een knijpfles gestoken, Sandra had eiwit geklopt, ik eigeel tot ruban, mascarpone er onder gemengd, eiwit eronder gespateld, mango erbij gedaan — en dan moest er nog die gelatine bij: zes blaadjes, geweekt in water en opgelost in 2 cl Safari.

Ik had er al direkt geen goed oog in: het zag er gewoon te liquide uit. Ik weet niet exact wat er gebeurd is, maar we waren met drie aan het dessert bezig, en de mens die de gelatine deed, had mogelijks drie blaadjes in 1 dl opgelost. Of iets in die zin: wat een opstijvende massa had moeten geweest zijn, was een slappe drets.

Kak, kak, kak, kak.

Acht!

woensdag 26 maart 2014 21:26 | 3 reacties

Anna wordt verdorie acht jaar oud, morgen.

Maart 2006: het lijkt gisteren, het lijkt een leven geleden.

Oh here die kientches

dinsdag 25 maart 2014 22:22 | 2 reacties

Zelie heeft binnenkort examen, of grote overhoring of zoiets, van Aardrijkskunde.

Ik kan mij voor de dooie dood niet meer herinneren wat ik had van leerstof, in het derde jaar. Zelie moet in alle geval onder andere alle landen van Afrika kennen. Waanzin!  Dan vraag ik bijvoorbeeld wat de buurlanden van Tsjaad zijn, en dan kan die dat gewoon uit het blote hoofd! Ik weet niet meer wat wij moesten kennen (loess? eindmorenen? de Condroz?), maar het was in alle geval niét Afrika.

Ik was serieus onder de indruk. Okay, er zaten nog een aantal gaten in haar kennis (Ruanda-Urundi wou ze absoluut in twee delen, Zaïre was in haar hoofd plots Kongo-Kinshasa geworden, Rhodesië wist ze niet liggen, en de Centraal-Afrikaanse Republiek en Zuid-Afrika wél maar Zuidwest-Afrika niet), maar dat komt wel goed.

Oh, en ook: ik heb Louis aan het lachen gekregen met de ComorenWaar zijn de Comoren het meest voor bekend? Ha, de Comoro-vadaan, natuurlijk!

98541-monkey-sigh-rimshot-gif-Imgur-7K6T

Ik vermeld het maar even, ik bereid er mij namelijk op voor dat zeer binnenkort ook Louis niet meer om mijn domme lollen zal kunnen lachen, en dat ik verplicht zal zijn om met mezelf te lachen.

Six degrees of urgh

maandag 24 maart 2014 21:14 | 4 reacties

De moderne wereld en het internet, zegt men wel eens, maken het gemakkelijk om duizend opinies te leren kennen. Maar door de enorme keuze aan kanalen wordt het ook veel gemakkelijker om alleen maar uw eigen opinies te horen — alleen maar naar Fox News kijken, alleen maar linkse websites lezen — wat écht geen goede zaak is, ben ik van overtuigd.

Facebook is vuiligheid, soms, voor wie illusies koestert over mensen.

Dan is er bijvoorbeeld iemand die een fijne collega was, of een oude klasgenoot, of een ver familielid — wie of wat precies maakt niet echt uit — die ge al jaren en jaren niet meer gezien hebt maar die zo af en toe voorbijkomt op Facebook. En dan plaatst die plots iets dat zó van de pot gerukt urban legend-achtig en karikaturaal casual racist is dat het meer een grap dan iets anders lijkt.

Maar neen: dodelijke ernst. En dan komt het six degrees-gedoe naar boven: Facebookvrienden van Facebookvrienden, en voor ge’t weet is het Blut und Boden en bruine apen en nééééé!

Urgh. Defrienden en blokkeren, is mijn eerste impuls. Mijn tweede impuls is om er tegen in te gaan, zo van “allez gasten, hoe is dat mogelijk?” En hopelijk stoppen voor het ruzie wordt.

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338