Inkopen

The old ball and chains gaat morgen op pad om nieuwe broeken te kopen.

Nieuwe broeken?! Kledij?! Alweer?!

Neenee, deze keer is het niet voor haarzelve dat er geld door vensters en deuren wordt gesmeten, maar voor mij. Het zal wel zijn dat ze zich schaamt om mij, kch.

Kledij kopen?! En ik ben er niet bij?!

Jazeker. Ik moet daar hoegenaamd niet voor mee, veel te kiezen heb ik toch niet: de situatie als ik er zou zijn, zou toch zo ongeveer dezelfde zijn als hier omschreven. Passen komt er ook niet aan te, euh, pas: mijn betere helft stapt de nodige winkels gewoon binnen met een gebruikte broek waarvan geweten is dat ze min of meer de juiste maten heeft.

Allez ju, ‘t zal weer in orde zijn morgenavond: “En wat vindt g’ervan?”

“Euh, ja, zeer schoon, dankuwel. Een fuchsia ribfluwelen pofbroek, just wat ik altijd al wou. O, en kijk: shorts in badstof! Dàt zal van pas komen!”

“Jamaar, ge gaat ze toch dragen hé!”

“Euh, jaja, jaja, tuurlijk dat.”

“Zeg, ge moet niet enthousiast doen hé!”

Doe mee met de conversatie

9 reacties

  1. Een maat van mij heeft jaren geleden de La Redoute ontdekt en bestelt en kiest sindsdien wel helemaal zelfstandig. “als het niet past moogt ge het terugsturen en na een tijdje kent ge uw maten wel ze. En ze leveren dat in de colruyt, ik moet daar toch zijn voor de boodschappen”

  2. [zeg, en vóór er mensen aardige gedachten krijgen: ’t is allemaal maar om te lachen hé!]

    [Ik heb een gloeiende hekel aan kledij kopen, Sandra weet wat ik graag zie, ik vertrouw haar smaak in mannenkledij, en ’t zal allemaal wel in orde zijn.] 😀

Laat een reactie achter

Zeg uw gedacht

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.