• Gehandgekapt

    …en zo leven we nu al een heel weekend en voor de volgende maanden met Zelie’s voet in een soort plaasterachtig iets, wegens dat er een stuk bot uit haar voet is gekapt wegens dat het er niet moest zijn en dat er een pees over liep die chronisch dreigde te ontsteken.

    Krukken! En dat ze zal weten wat het is om als kreupele door het leven te gaan. Euh, als ongelukkige. Gehandicapte. Mindervalide. Andersvalide. Persoon met een voortbewegingsbeperking van voettechnische aard. Whatever.  

    Weinig zo goed voor een nieuw perspectief als een nieuw perspectief.  

  • Dave?

    Uhuhu.

  • Les geven op school

    Vanaf 1 september 2013 is het genoeg om een academische bachelor te hebben en lerarenopleiding te volgen om les te mogen geven in de  eerste en tweede graad aso, tso en kso, in het bso ook in de derde graad.

    Bij de vakbond heerst nog scepsis. ’Ik ga ermee akkoord dat we elke potentiële leerkracht zoeken’, zegt Rudy Van Renterghem, adjunct secretaris-generaal van de christelijke bond COC. ’Maar heeft een academische bachelor genoeg body om in de hogere klassen les te geven? Je kunt daaraan twijfelen. Vergeet niet dat het nooit als uitstroomdiploma bedoeld was.’

    Wat vreemd toch, dat  iemand van 35 of 40, die een bachelordiploma heeft, en die al 15 of 20 jaar werkt, per definitie minder zou geschikt zijn om bijvoorbeeld geschiedenis of wiskunde of Nederlands of Frans te geven en  al wat er van een leraar secundair onderwijs gevraagd wordt  te kunnen, omdat zij of hij meer dan een half leven geleden die twee jaartjes master niet gedaan zou hebben.  

  • Kleur mij gechoqueerd

    Zeg, wat hoor ik nu op het nieuws en in de gazetten? Dat het mogelijk zou zijn om te betalen  om te doen alsof  iemand een filmpje op Youtube bekijkt? En dat je zoiets zelfs zou kunnen doen met likes  en vrienden op Facebook? En met volgers  op de twitters?  

    Man, man, man. Wat gaan we nog meemaken, en wat gaan ze nog uitvinden. Fraudekliks  op reclame misschien binnenkort!

    Noshitsherlock

  • Uitwisseling, en operatie

    Maar wat een goed idee: mensen die dingen voor elkaar klaarmaken, en dan uitwisselen.  Zou dat geen goed idee zijn om gewoon zelf te doen?  

    Daar geheel naast: Zelie wordt morgen geopereerd! Er wordt een stuk uit haar voet gezaagd! En dan moet ze een eeuw in de plaaster zitten en maanden niet sporten en zo! Zo erg!

  • Sous vide!

    Kijk nu, een betaalbare oplossing voor sous vide-koken!

    Okay Kickstarter en zo, dus wat risico, maar toch: tempting, tempting. Werkt tot in een volume van 24 liter, da’s dus groot genoeg om véél voedsel te doen. En voor 164 euro inclusief verscheping: een mens kan niet sukkelen, denk ik.  

  • Spaargeld-Nexus

    Jan wou met zijn spaargeld van jaren en jaren een ipod touch kopen, maar uiteindelijk is het een Nexus 7 geworden.

    Sandra en Zelie hadden al een tijd van die Android-telefoons, maar dit is de eerste die ik onder handen krijg. Al de beste apps vinden en erop zetten!  was mijn eerste reflex.  

    Maar er staat al een GMail en een kalender op en een browser en nu dat Plex er op staat, Kindle, een comics-lezer (Komik, niet zo goed als Comic Zeal op ipad maar bon), en Yelo om naar televisie te kijken, en Feedly, en Spotify en Sonos, en bedenk ik eigenlijk dat ik niet zoveel meer nodig heb.  

    Huh. Tot zover apps-ecosysteem.  

  • Gelezen: The Jennifer Morgue

    ‘t Is Dunwich Horror meets James Bond met wat Terry Pratchett erbij!

    Bob Howard wordt op missie gestuurd naar een tropische plaats, er zijn casino’s en auto’s en gadgets, er is een femme fatale en seks en een krankzinnige miljardair en een jacht: ‘t is helemaal een James Bond-verhaal. Oh, en er zijn ook Deep Ones en magie alles, natuurlijk.

    Veel beter geschreven dan Atrocity Archive, vond ik. En even fijn om hap-snel-weg te lezen op vakantie.

    [van op Boeggn]

  • Gelezen: The Atrocity Archives

    Het begint met de naam van het hoofdpersonage, die niet zijn echte naam is omdat namen dingen zijn die tegen u kunnen gebruikt worden:  Bob Oliver Francis Howard. En het gaat verder met de ene na de andere referentie die wel lijkt gemaakt voor triestigaards gelijk mij, opgebracht op computers en science fiction en spionageromans en Lovecraft.

    En het is niet dat Stross heel de tijd bofh, get it? get it?  zegt, wel integendeel, en dat maakt het zo fijn om lezen.

    Niet, haast ik mij te zeggen, dat dit een uitstekend of zelfs een goed boek is: het voelt allemaal wat gemaakt aan, meer een opeenvolging van kunstjes en set pieces dan een boeiend verhaal. Maar het hart van Stross zit op de juiste plaats, en voor mij was de epiloog, een essay over spionageromans en horrorverhalen, en hoe het ene eigenlijk het andere is, zowat evenveel de moeite als de novelle en het extra verhaal dat er bij zat.

    En meer dan het verhaal en de gimmicks, is de  wereld de moeite waard: een wereld waar contact met buiten-wereldse entiteiten (noem ze “demonen” voor het gemak) mogelijk is, onder welbepaalde omstandigheden, die weliswaar wetenschappelijk verantwoord zijn, maar dan van het type “any sufficiently advanced technology”, met “technology” vervangen door “mathematics”.

    Dan krijgen we een Duitsland waar het Thule-gezelschap  naast anti-Joods en anti-communistisch ook echt occulte theorieën ontwikkelen en gebruiken, waar de Holocaust eigenlijk mensenoffers waren, waar de verschillende grootmachten elk hun eigen occulte departementen hebben.

    En waar we nu in volle Koude Oorlog zitten, met Bob Howard als verse recruut in de Britse Laundry. Len Deighton meets Dr. Dee, als het ware.

    Twee verhalen in dit boek: The Atrocity Archive, waar Howard te maken heeft met onder meer de Duitse Ahnenerbe-SS uit de Tweede Wereldoorlog, en The Concrete Jungle, waar het over een hacker gaat die vieze dingen wil doen met de veiligheidscamera’s in Engeland.

    Fijn om lezen, maar vooral dan voor de wereld, en minder voor de personages en het verhaal. Wel benieuwd naar het vervolg.

    [van op Boeggn]

  • XII

    Hoera! Ik ben er helemaal voor gewonnen, ik:  

    O PETER CAPALDI facebook

  • Uit het verre China

    Er zat een brief in de boîte, en op de brief stond aan de voorkant dit:

    Uit China!

    Par avion! Petit Pacquet! Uit Guangzhou, ’t is te zeggen uit Kanton! Zo spannend!

    De inhoud:

    Uit China!

    Yay, mijn kaart van Star Citizen, hoera!  En dan kijk ik naar de rechterbovenhoek, met de datumstempel:

    Uit China!

    Euh. Wil dat zeggen dat die brief al sinds mei onderweg is? Met de pakketboot of zo?  

  • 3.6

    Kijk nu, een nieuwe versie van WordPress!

    Speciaal voor hipsters, blijkbaar:

  • Onze allereerste reis naar het buitenland!

    Ja, we zijn een jaar of vijf of zo geleden eens op all-in-aan-het-zwembad-lig-week geweest, maar da’s eigenlijk gewoon hetzelfde als naar het dichtstbijzijnde hotel met zwembad gaan en dan rond dat zwembad blijven liggen.

    Maar dit was de allereerste keer dat we bewust naar het buitenland gingen om er iets te gaan bekijken. Totaal onverwacht wegens totaal invlieging van het moment: een Airbnb-kamer geboekt op wandelafstand van Tower Bridge, treintiketten gekocht en hop, drie dagen Londen. 

    ’t Was allemaal niet bijzonder hard gepland, maar toch een beetje: het stond zeker vast dat we British Museum, Science Museum en Natural History Museum zouden bezoeken, dat er naar de winkels zou gegaan worden, en dat we naar Wicked gingen kijken, en dat we afgesproken hadden met Graham, die ik –miljaar, wat oude, oude mensen zijn wij– al in geen twintig jaar meer in meatspace gezien had. 

    Zo gezegd, zo gedaan. 

    Woensdag vertrokken om ergens tussen 5 en 6 ’s morgens in Gent, toegekomen rond 11u aan de plaats waar we gingen slapen, geïnstalleerd, en dan aan ons appartement een foto genomen om te bewijzen aan de juf of meester van Anna volgend jaar dat we wel degelijk in Londen waren:

    Tower Bridge & Gherkin

    (Trouwens ook mijn afkeer voor geposeerde foto’s van familie bij toeristische dingen verloren: binnen dertig jaar, wat zouden de kinderen en kleinkinderen liever hebben? Een prachtige foto van een magnifiek in beeld gebrachte Londense skyline? Of een knullige foto met een GSM van de kinderen die rare gezichten trekken? Inderdaad.)

    Eten in Tesco’s gehaald (bijzonder lekkere zelfbediening-slaatjes-buffet, eigenlijk), metro naar British Museum, rondgelopen tot onze voeten kapot waren, en haha, er moest een foto van Anna zijn:

    Moai & Anna

    Even stilgezeten in Russel Square, afgesproken met Graham aan een shoppingcenter, gaan eten in een lokale (zeer lekkere) burgertent, naar huis; dag één gedaan! Ah, en ik heb voor het eerste in mijn hele leven een boek laten signeren. Voor Louis, op een gedeelde eerste plaats grootste Dr. Who-fan in het huis — 

    Getekend!

    Dag twee: metro naar Science Museum, uren en uren en uren en uren daar gezeten, (ik) barstende hoofdpijn opgedaan, (de kinderen) zich wreed geamuseerd en zo gelijk honderdduizend spelletjes gespeeld, en portretten laten tekenen door een robot in het zand en al. 

    Anna

    Een deur verder het Natural History Museum ingestapt, mond open laten vallen voor de stenenverzameling, en als ze dachten dat dat alles was, doorgestoken naar de fossielen:

    Hagedis & kinderen

    Gaan zitten (Sandra en ik) en in het water spelen (de kinderen) aan het monument voor Prinses Diana in Hyde Park, zeiknat de metro genomen (beetje nipt, er was een mens ziek gevallen in een wagon waardoor het allemaal wat strop liep), Wicked gezien (fantastisch, vonden de kinderen, het boek was beter maar ik ga niet klagen, vond ik), en terug naar huis.

    Derde dag: op zoek gegaan naar English Breakfast, uiteindelijk een plaats gevonden maar hun frying implements werkten niet meer waardoor we enkel in een pot water gekookte dingen zouden kunnen gekregen hebben (your guess is as good as mine), de metro naar Harrods genomen, ongeveer evenveel oh my gods gehoord en openvallende monden gezien als in de musea, eten gekocht, metro naar Forbidden Planet, brol gekocht, metro naar M&M’s Superstore, nog brol gekocht. 

    En dan ben ik anderhalf uur in het station op een bank gaan zitten terwijl de kinderen en Sandra nog wat rondgelopen hebben.

    Trein terug: een half uur vertraging wegens een zelfmoordenaar in Rijssel, maar uiteindelijk toch nog geluk gehad met een aansluiting in Lille-Flandres rechtstreeks naar Dampoort, en hop, om 21u33 weer thuis.

    Lessen geleerd: met een minimum aan planning is dat allemaal redelijk pijnloos, met vier kinderen op citytrip gaan. En ook: ik heb op drie dagen tijd minstens 42,5 kilometer gewandeld, zegt mijn telefoon mij, en dat was er teveel. En ook: ik heb wegens gebrek aan goed bed veel te weinig geslapen (niet dat ik zó al veel overschot heb), en dat is ook niet fijn. En ook: goed dat ik mijn medicamenten meehad, of het zou een drama geweest zijn. 

    Maar hey, we gaan dat nog eens doen, denk ik. 

  • Een ander lijstje van gebeurtenissen

    Ik dacht: zou het niet fijn zijn om als ik door de stamboom aan het surfen ben, voor elke persoon te kunnen zien wat hij of zij in zijn leven heeft meegemaakt?  

    En dan bedoel ik niet alleen de dingen die aan de persoon zelf vasthangen, maar ook aan ouders en grootouders, en kinderen en kleinkinderen. Dus in plaats van enerzijds

    1868-01-23 geboorte in Ledeberg
    1888 huwelijk met Pierre Constantin Gilliet in Ledeberg
    1890-04 beroep: naaister in Ledeberg
    1890-04 woonplaats: Posthoornstraat, Ledeberg
    1896-07-29 echtscheiding van Pierre Gilliet in Gent
    1897-07-21 huwelijk met Oscar Myin Gent
    1946-06-17 overleden in Gent

    en daarnaast een lijstje van kinderen:

    1890-04-09 Jeanne Gilliet in Ledeberg
    1896-02 Olga Myin in Gent
    1897-08-07 Yvonne Emmma Elvire Myin in Gent
    1899-02-08 Simonne Emma Louise Myin in Gent
    1902-07-26 Paula Jeanne Josephine Myin in Gent
    1905-02-13 Norbert Jean Myin in Gent

    …dat ik deze gegevens zou hebben:

    datum gebeurtenis detail plaats leeftijd
    1868-01-23 Geboorte   Ledeberg 0
    1888 Huwelijk Pierre Constantin Gilliet Ledeberg 20
    1890-04 Beroep seamstress Ledeberg 22
    1890-04 Woonplaats Posthoornstraat Ledeberg 22
    1890-04-09 Geboorte dochter Jeanne Gilliet Ledeberg 22
    tussen 1891 en 1895 Geboorte dochter Lucienne Gilliet Ledeberg 23 à 27
    1896-02 Geboorte dochter Olga Myin Gent 28
    1896-07-29 Echtscheiding Pierre Gilliet Gent 28
    1897-05-01 Huwelijk ex-echtgenoot Pierre Gilliet x Juliana Vandenbossche Gent 28
    1897-07-21 Huwelijk Oscar Myin Gent 29
    1897-08-07 Geboorte dochter Yvonne Emmma Elvire Myin Gent 29
    1898-04-17 Overlijden dochter Yvonne Emmma Elvire Myin Gent 31
    1899-02-08 Geboorte dochter Simonne Emma Louise Myin Gent 32
    1900-08-25 Overlijden dochter Olga Myin Gent 33
    1902-07-26 Geboorte dochter Paula Jeanne Josephine Myin Gent 35
    1902-08-14 Overlijden dochter Paula Jeanne Josephine Myin Gent 35
    1905-02-13 Geboorte zoon Norbert Jean Myin Gent 38
    1909-07-20 Overlijden zoon Norbert Jean Myin Gent 42
    1915-04-20 Overlijden ex-echtgenoot Pierre Gilliet Gent 48
    1916-01-15 Huwelijk dochter Jeanne Gilliet x Maurice Vuijlsteke Gent 48
    1916-04-13 Geboorte kleinzoon Arthur Oscar Marie Zelie Vuijlsteke Gent 49
    1930-07-20 Overlijden echtgenoot Oscar Myin Gent 62
    1946-01-26 Huwelijk kleinzoon Arthur Oscar Marie Zelie Vuijlsteke x Estera JarzÄ…bek Gent 78
    1946-06-17 Death   Gent 78

    Dat maakt het allemaal veel aanschouwelijke. Zo van, in dit geval: “oh tiens, een dochter die geboren is vijf maand voor haar echtscheiding, die bij haar overlijden de achternaam had van haar nieuwe man?” En ook wel: “miljaar, ik ben 44 en ik heb vier kinderen — toen zij 44 was ze al twee keer getrouwd en had ze zes kinderen gehad, waarvan er al vier gestorven waren”. En ook: “ze heeft nog nét het huwelijk van mijn grootvader meegemaakt”.  

    Zo’n overzicht zit er niet in, in Gramps, maar Gramps is met Python uit te breiden, dus hoe moeilijk kan het zijn?  

  • Godverneuk, nl.wikipedia!

    Ik hou me al jaren zéér ver van de Nederlandstalige Wikipedia: de verschillende debacles over frieten (néé, de naam van het artikel moet  Patat  zijn! nee, “friet’ klinkt boers! nee, Patat (Nl) / Friet (Vl)! Nee, gék,  enig mogelijk compromis is Patates frites! nee, Patat-frites!) deden de deur dicht.  

    (Het resultaat van de discussie was trouwens, na enorm veel discussie en over-en-weer-gedoe, dat het artikel Friet heet — verkeerdelijk, vind ik: enkel het Zuiden van Nederland wordt het singulare tantum “friet” gebruikt voor de bereiding “Frieten”, en het artikel gaat daarover, niet over één friet. Net zoals het artikel Aardappelchips  heet, en niet “Aardappelchip”, maar bon.)

    Nu en dan eens, meestal niet ingelogd, verander ik hier en daar eens iets op die Nederlandstalige Wikipedia, maar voor de rest: zéér ver van weg gebleven.  

    Vorige week volgde ik een link naar een pagina waar een verwijdernotitie op stond, en om het in de taal van de meerderheid aldaar te zeggen: nou, toen brak me klomp.  

    Op de Engelstalige Wikipedia is het vaak meer dan triestig, in AfD, maar de Nederlandstalige Te beoordelen pagina’s  is het ook echt regelmatig compleet van de pot gerukt.  

    Waar de regel bij AfD min of meer is “probeer eerst zelf te zoeken of het artikel écht moet verwijderd worden”, is de regel bij Te beoordelen pagina’s: “nomineer de pagina voor verwijdering op basis van de inhoud van de pagina”. Dus, met andere woorden: staat er bijvoorbeeld een muziekgroep waar niet vermeld wordt dat ze al een plaat uitgebracht hebben, dan wordt die genomineerd als “NE” (niet-encyclopedisch), zelfs als vier seconden Google meteen toont dat ze sinds vorig jaar een album uit hebben. En als binnen de veertien dagen niemand de moeite doet om op Google te kijken, het oorspronkelijk artikel te wijzigen én te reageren op de juiste Te Beoordelen Pagina’s-pagina, dan is dat artikel gewoon wég.  

    Voor de leutigheid dacht ik eens te kijken naar artikels die verwijderd werden, en ’t is om depressief van te worden.  

    Ik begon met de verwijderingen van 1 januari 2013:  

    • Valentinus van Rhetië (“Artikel van Gebruiker:Februari zonder bron en met een aantal fouten, voor mij niet duidelijk wat voor.” — reactie van user:Glatisant: “Als je er iets van kunt maken heb je mijn zegen, maar zoniet, dan kan het onbetrouwbare stukje over deze obscure heilige beter verdwijnen. Het zal niet gemist worden (het gaat hier niet om de naamgever van Valentijnsdag).”).  
    • Jean-Louis Véret  (enige reden en discussie: “op 31 december weg-sjabloon geplakt, maar niet vermeld door Fred Lambert”)
    • Congenitaal pijnongevoeligheidssyndroom met anhidrose  (“Er is veel meer informatie beschikbaar” zegt de nominator;  “Er is altijd veel meer informatie beschikbaar, maar dit is als beginnetje wel voldoende” antwoordt iemand. “Wegkappen die handel”, zegt user:MoiraMoira — “Er zaten geen twijfelgevallen tussen heb ik heb nagekeken”)
    • Niko en de Vliegende Brigade  (“wiu”, ’t is te zeggen “werk in uitvoering”, ’t is te zeggen niet dat het werk in uitvoering is, maar dat de kwaliteit niet hoog genoeg is, en da’s voldoende om te verwijderen — verbéteren na een paar minuten Google, daar doen we niet aan bij nl.wikipedia).
    • Martine Payfa  (“wiu”)
    • Jawbreaker  (“wiu”)
    • Joost Huijsing  (“Een CV en vermoeden van ZP” — ZelfPublicatie hoe oe oe)

    Da’s één dag. En zo ongeveer de helft van wat verwijderd werd, zou wellicht een artikel verdienen. Met redeneringen als “het zal niet gemist worden”, verdomme, ’t is om kiekenvel van te krijgen.

    Typisch Wikipedia, natuurlijk, waar je meer dan de indruk krijgt dat er een subcultuur is van  internetpunten verzamelen  op basis van, tja, “aantal artikels genomineerd”, of “aantal artikels verwijderd gekregen”. Een wat kleinere subcultuur van punten verzamelen voor “artikels aangemaakt” ook: van wat ik de afgelopen paar dagen zag, is nl.wikipedia zo ongeveer de voetbalwikipedia aan het worden.

    Ah ja, want in typical Wikipedia fashion: er zijn régeltjes voor voetballers. Ooit eens één minuut als profvoetballer in een competitie is voldoende om een eigen artikel te krijgen als voetballer, denk ik dat de regel is. En dus zijn er ikweetniethoeveel artikels over voetballers die één minuut als profvoetballer gespeeld hebben.  

    Maar aan de andere kant is er een dan een artikel als Centrale tendens, over een concept uit de statistiek. Aangemaakt op 25 juli om 17u04, en een uurtje later  hopla op de lijst. Reden, voor user:YoshiDaSilva? “Geen idee waar dit over gaat”.  Okay, het artikel zoals aangemaakt  is voor verbetering vatbaar, maar vijf seconden Google brengen mij naar Central tendency. Jíí, het op die lijst zetten, zou er kunnen voor zorgen dat het artikel ergens tussen 25 juli en twee weken later zou kunnen verbeterd worden. Maar als dat niet het geval is, of in de inschatting van persoon die de afhandeling doet binnen twee weken, staat het artikel niet getagd met “stub” of “te verbeteren”, maar zal het gewoon verwijderd zijn.  

    update: vergeet het, het artikel is nú al verwijderd. Met de uitleg “geen zinvolle inhoud”. Ik had een paar dagen geleden een begin van verbetering gedaan maar omdat ik niet genoeg van het onderwerp afwist niet online gezet — bij deze dan maar een nieuw artikel aangemaakt.  

    Maar kijk: zo gaat het dus. Een artikel dat niet goed genoeg is, wordt weggekapt. Omdat in die geval iemand niet weet waarover het gaat, en zelfs al wijs ik op die verwijderpagina expliciet naar de een bron voor het artikel, reageert even later user:Paul Brussel met het lakonieke “zelfs gewoonn ‘nuweg’: geen zinvolle inhoud”, en hop, ’t is weg. Fuck you, due process, of wat daar voor moet doorgaan.  

    Dít is dus het vieze van de manier van werken van nl.wikipedia.  

    Dat, en natuurlijk die andere lastigheid van Wikipedia — de mensen. Een hele reeks min of meer anciens  die volop in siege mentality  zitten: iedereen is erop uit om de Nederlandstalige Wikipedia kapot te maken!  Wij moeten de mensheid redden! Alleen wij weten wat goed is!  Er zijn bedrijven die reclame  willen maken op Wikipedia!

    Bruno Peeters (die werkt bij Belfius) was zo stom geweest (ja, ik heb het hem ook gezegd) om zélf een artikel te beginnen over iets dat met Belfius te maken had: de Belfius Foundation. Geen verkeerd artikel: het was neutraal geschreven, die stichting is wel degelijk encyclopedisch, er zijn bronnen om alles te staven — maarrrrr er viel iemand over. Die het allemaal maar reclame vond, en hopla: Belfius Foundation staat op de lijst, en het zou me niet verwonderen dat het binnen een paar dagen weg is, als zelfpromotie.

    Maakt niet uit dat het artikel goed is, of welk argument je ook aanbrengt: zelfpromotie is zelfpromotie, reclame is Des Duivels, zeg maar díg met het handje.  

    Even later maakt Bruno een artikel aan over bedrijfsmecenaat  — da’s dus wanneer een bedrijf als mecenas optreedt, in het kader van corporate social responsibility, of om te proberen een blazoen op te poetsen, enfin, ’t maakt niet uit: ’t is een fenomeen dat bestaat,  dat in een encyclopedie thuishoort (’t is iets heel anders dan privé-mecenaat, er is ongetwijfeld allerlei over te vinden in de PR-cursussen), dat met bronnen kan gestaafd worden, dat neutraal kan omschreven worden.  

    Maar neen hoor: artikel aangemaakt op 24 augustus 2013 (in deze vorm, zoals hopelijk nog te zien een degelijk, neutraal en met degelijke bronnen omkleed artikel), en hopla 62 minuten later gemarkeerd als {{reclame}}, en op de “genomineerd voor verwijdering”-lijst.  Met deze uitleg erbij:

    -reclame- Gaat niet over bedrijfsmecenaat, maar over een aantal initiatieven van Belgische banken hieromtrent, compleet met bijbehorende linkspam. Zie ook het eveneens genomineerde Belfius Foundation, van dezelfde aanmaker, en bijbehorende discussie. Merk bij deze aanmaker Bvlg bovendien op dat hij de naam “Belfius” in tal van reeds bestaande artikelen heeft ingeplugd. Zoiets valt eerder onder de term “vandalisme” dan onder de term “mecenaat” in te delen. Kijk ook eens hier. De persoon doet kennelijk aan marketing voor zijn werkgever. Dat blijkt ook hieruit. Zelfs “Wiki” rekent deze social media expert tot zijn marketingactiviteiten!

    Aaarhgh. Er is een Richtlijn  (da’s iets belangrijks op Wikipedia) die zegt Ga uit van goede wil  (Assume Good Faith in ’t Engels, WP:AGF voor de kenners). Assume Good Faith? Wat zouden we, zeggen ze bij nl.wikipedia.  

    Er is een andere Richtlijn  die spreekt over Neutraal standpunt, en die onder meer dit zegt:

    Er is eigenlijk zelden reden om iets te verwijderen omdat het niet vanuit een neutraal standpunt is geschreven (materiaal rond levende personen uitgezonderd). Als de inhoud op zich verifieerbaar juist is (en de bewijslast wat betreft verifieerbaarheid ligt bij degene die het materiaal bijgedragen heeft) dan zijn problemen rondom het neutrale standpunt wel aan te pakken. Als de toon onjuist is (bijvoorbeeld heel enthousiast, neerbuigend, suggestief, etc) dan zal herschrijven eigenlijk altijd mogelijk zijn. Als er sprake is van een eenzijdige belichting van het onderwerp dan is het mogelijk om ook andere zienswijzen toe te voegen. Het is ook niet altijd nodig om dit onmiddellijk aan te pakken, vaak kan een constatering op een overlegpagina al helpen, zodat iemand te zijner tijd de problemen kan verhelpen (dit zal allicht ook afhangen van hoe ‘erg’ het betreffende materiaal is).

    Wat zeggen ze bij nl.wikipedia? Bakt u een ei, zeggen ze bij nl.wikipedia. En ook  Zoiets valt eerder onder de term “vandalisme” dan onder de term “mecenaat” in te delen.  

    Jaaaaa, opnieuw onhandig (lees: stom) van Bruno om dat artikel zelf te maken, dat komt erop neer dat je nog eens een stamp in het wespennest van de zelfverklaarde Verdedigers Van De Nederlandstalige Wikipedia gaat geven, maar desalniettemin: dit-is-geen-reclame!  

    En zelfs al is het reclame, en al is heel de idee  van bedrijfsmecenaat een cynische vorm van reclame voor de bedrijven in kwestie, dan is de oplossing niet “verwijderen dat artikel”, maar is het bijvoorbeeld wel “voeg die informatie in het artikel toe, met een aantal bronnen ter staving”.  

    Maar neen hoor: elke discussie wordt vakkundig uit de weg gegaan. Bruno zegt:

    Vermits je aanstoot neemt aan de verwijzing naar Belfius Foundation, heb ik deze verwijderd. Bovendien is er een andere case van Belgisch bedrijfsmecenaat toegevoegd. Het platform bedrijfsmecenaat.be (waar ik helemaal niet bij betrokken ben) bevat info over 60 verschillende bedrijven. Van zodra ik andere cases vind zal ik deze toevoegen.

    — geen antwoord. Bruno zegt:

    Het artikel is uitgebreid met verschillende bijkomende referenties uit België (buiten de financiële sector). Indien er iemand zich geroepen voelt om voorbeelden in Nederland toe te voegen, dan kan ik dit enkel maar aanmoedigen. De verwijzing naar Belfius is zoals reeds gezegd verwijderd. Graag had ik inhoudelijke opmerkingen gekregen op het artikel. Ik heb sterk de indruk dat het shoot the messenger is. Bedrijfsmecenaat heeft een belangrijke maatschappelijke rol – zowel bij de gevers als bij de ontvangers, wat ondersteund wordt door meerdere verwijzingen vanuit externe bronnen.

    De reactie van ene “Kleuske”?

    Uzzeffukijkuh… Da’s nummertje 2,3, 5 en 7 uit het menu van Chez Banner. Sambal bij?

    Dat “menu van Chez Banner” is een lijstje van “standaard-antwoorden van een marketeer die zijn/haar artikel beschermt tegen verwijdering”, waar dan gemakkelijk gebruik van gemaakt kan worden. Bijzonder fijn van de anciens-Wikipedia-waakhonden-met-een-afkeer-van-alles-wat-ook-maar-commercieel-zuo-kunnen-zijn: zegt Bruno bijvoorbeeld

    In Wikipedia:Relevantie vond ik het volgende Wie de relevantie van een onderwerp wil aantonen, dient te streven naar een onderbouwing met zo betrouwbaar, onafhankelijk en deskundig mogelijke bronnen. Mecenaat door Belgische bedrijven en personen uit het Belgische bedrijfsleven wordt al beschreven in verschillende artikels op Wikipedia : Musée_Magritte_Museum#Mecenaat, Jozef_Camerlynck#Mecenaat, Maurits_Naessens#Mecenas en Edouard_Empain. Het onderwerp mecenaat door een bedrijf lijkt mij bijgevolg relevant te zijn voor Wikipedia. Gezien de belangrijkste ziekenhuizen in België telkens ingaan op de oproepen van Belfius Foundation lijkt mij de indicatie dat dit initiatief maatschappelijk relevant is in België. Het artikel bevat verschillende bronnen waarin Belfius Foundation en de initiatieven aan bod komen. Indien gewenst kunnen er nog bronnen toegevoegd worden.

    Okay, redelijke opmerking, denk ik dan. Hier kunnen we als volwassenen over discussiëren.

    En hoe antwoordt “The Banner” daarop?  Zó antwoord “The Banner” daarop:

    Ping! nr. 14 van de lijst.

    En dat is het dan. Er net boven reageerde Bruno met een hele riem tekst op iemand die zei “Reclame verpakt in een encyclopedisch artikel (dus van buiten (artikel) bont, van binnen str*nt (de bedoelde boodschap); zoals ze in Amsterdam zeggen).” en was de reactie van diezelfde “The Banner”:

    Ping! nr. 10 van de lijst.

    En dat is het dan: de grootste on-line encyclopedie, waarvan de de facto gatekeepers schoolvoorbeelden zijn van alles wat ze niet zouden moeten zijn, maar het niet eens beseffen.  

    Klik je als argeloze gebruiker door naar “The Banner”’s gebruikerspagina, is de eerste paragraaf die je begroet  

    Naar mijn mening is Wikipedia ten dode opgeschreven. Met een ArbitrageCommissie als een partijdige, tandeloze tijger en moderatoren die onder geen voorwaarde af te zetten zijn, is het duidelijk dat de Nederlandse Wikipedia reddeloos en redeloos is.

    Wil je naar de gebruikerspagina van die “Kleuske” van daarnet gaan, wordt je begroet met

    Vertrokken
    Deze gebruiker heeft Wikipedia (voorgoed) verlaten.

    De nederlandstalige wikipedia is voor mij niet meer de moeite waard.  

    Wou je alsnog een overleg aangaan op zijn/haar overlegpagina, dan zie je  

    Mocht u wensen te protesteren tegen een nominatie tot verwijdering, is de beste plaats hier [link naar verwijderlijst], wilt u uw mening geven over mijn grenzeloze arrogantie of mijn intellectuele vermogens kunt u dat hier doen. Dank u voor uw medewerking.

    En dan zijn ze verbaasd dat er weinig mensen meeschrijven aan Wikipedia.