Zoals Heather Armstrong zegt: de volgende keer dat iemand mij zegt dat ik te persoonlijke foto’s van de kinderen op de internets zet, haal ik deze boven:

Vorige dinsdag was het achterwiel van mijn fiets ad patres. Drie spaken kapot (dank u, fietsenstalling aan de Dampoort) en zowel buiten- als binnenband om zeep (dank u, scherpe stenen overal wegens verbouwingen).

Naar de velomaker in de straat. Vijven en zessen later: de mens achter de toog waait mij uit de verte toe “is het voor uw fiets?”

“Euh nee, ’t is voor nen nieuwen hoed” is op zo’n moment geen goed idee: mensen in winkels zijn soms gelijk politiemensen als het op ironie en sarcasme aankomt. Zij hebben het alleenrecht, namelijk. Zelf iets in die zin doen is een recept voor miserie.

Ik dus heel erg beleefd beamen dat het ja, voor mijn fiets is, dat mijn achterwiel aan vervanging toe is.

“Oh, dat zal niet meer gaan voor vandaag hoor meneer.” En vóór ik kan vragen voor wanneer het wel zou passen: “En ’t zal voor deze week ook niet meer zijn. En ge moet ook niet terugkomen vandeweek want het zal dan ook niet lukken.”

De namiddag dan naar de velomaker in de buur van het werk gegaan. Fiets ingeleverd: geen enkel probleem, het kwam allemaal in orde. Het zou wél pas voor dinsdag zijn, en of dat wel kon? Welzeker dat dat kon. Quitte dat het een week zou zijn, als de fiets maar gerepareerd werd, dank u voor het briefje, tot dinsdag.

Vandaag  — het is dinsdag! — naar de velomaker teruggekeerd, mijn briefje bovengehaald, binnengestapt met een zak vol geld om te geven aan die brave mensen, helemaal klaar om naar huis te fietsen na een week te voet te gaan.

En dan zag ik dat er dinsdag 12 april stond: twee weken voor een nieuw wiel. Is er iets speciaals in het land of zo, dat iedereen zijn fiets laat repareren of zo?

Niets gedaan vandaag. Niets.

Of wacht, toch wel: ik ben begonnen aan een model van het Gravensteen in Minecraft. En ik heb samen met Louis gebouwd aan zijn huis.

En ’s avonds biefstuk en gratin en erwten en wortels gemaakt.

Maar voor de rest van de dag: in mijn peignoir in de trekzetel gezeten, naar de koers gekeken, naar Doctor Who gekeken, en in mijn peignoir in de trekzetel gezeten.

Over creativiteit en werk en dingen.