Het is in tijden als deze altijd fijn om uw madam dingen te horen zeggen als “ik denk dat we vertrokken zijn”, en ook wel “om de tien minuten”.
En ook zaken zoals “ik ben nog niet aan het puffen, dus zó erg kan het niet zijn”.
Afijn, voor de zekerheid, mocht het zover zijn: ons bed proper weer opmaken, dat als er iemand komt slapen, ze tenminste in een proper bed liggen. En dan zetten we ons aan het time van de voorweeën. Of weeën. Of wat dan ook.
Niet dat we panikeren of zo hoor: het zou hoegenaamd niet vreemd zijn als het weer allemaal weg trekt, en dat er dan nog een paar dagen helemaal niets gebeurt.
Ocharme, een maandagskind.
Toi, toi, toi!
jeeej!
we duimen…
Whiiii!!
[...] Update: bij San is het ook begonnen! [...]
oeie nu ja mijn maandaghumeur kan de stakker alvast niet hebben.
spanned michel spannend!!