/slaakt zucht van opluchting

Ik vond mijn Ringwraith dus niet meer.

En toen vond ik hem wel: de doos stond helemaal achteraan in het achterhuis.

En toen bleek een halve dag later dat de doos leeg was. Léég gewoon. Aargh!

Die Ringwraith is dus een massief groot ding, dat kán gewoon niet verloren gaan. En toch: nergens te bekennen. Nieveranst.

Volgt anderhalve dag zorgen. Want ‘t is een limited edition en alles, en nu niet meer te krijgen, en ik was er nogal aan gehecht, en nu was het weg.

Blijkt, en ik zwéér dat het waar is: het ding zat in de aller-aller-aller-allerlaatste doos in het hele achterhuis, helemaal onderaan een tafel, in een gordijn gewikkeld.

Ringwraith

Ik heb hem weer in zijn échte beschermende verpakking gestoken.

Veilig weg, tegen dat de bibliotheek er hier zal staan en hij een ereplaats krijgt.

4 Comments

Zeg uw gedacht

Navigatie

Vorige entry:

Volgende entry:

» homepagina, archief

Vriendjes

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.