Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Maand: november 2009 (pagina 1 van 6)

Peeters

We hebben een ergerhalfuurtje tegenwoordig, in de auto, collega Johan en mezelf: in het van Brussel Noord naar het werk rijden, staat de radio op Annemie Peeters.

Ik had nog nooit de kans om haar op de radio aan het werk te horen. Het is ongetwijfeld een sympathieke dame, proper op haar persoon, lief voor kinderen en honden, met veel vrienden en kennissen die haar naar waarde schatten.

Maar. De keren dat ik ‘s morgen tegen de radio zit te roepen, ge hebt daar geen gedacht van.

Vanmorgen bijvoorbeeld: Annemie sprak met een prof die stalen Zuidpoolijs in zijn labo had.

Ze vroeg hem of dat ijs,  nu de poolkappen smelten, meer geld waard was. Ik verdacht haar geen seconde van ironie of zelfs maar van poging tot humor, en het kan zijn dat ik me vergis, maar ik denk dat deprof verbouwereerd was van zoveel stupiditeit.

Iets later vroeg ze hem of ze in dat ijs veel vissen vonden, om op te eten, en dan iets van de eskimo’s ‘t één of ‘t ander.

Ik zeg “’t één of ‘t ander” want ik heb de rest van de vraag niet gehoord, ik had het te druk met naar de radio te roepen van GIJ DOMME KOE ESKIMO’S WONEN NIET OP DE ZUIDPOOL en ook wel minder voor publicatie vatbare uitspraken in verband met de aanwezigheid van vissen in die ijskernen, cilinders ijs van soms duizenden meters diep onder het oppervlak.

Geen momént klonk het alsof ze het niet hartsgrondig meende, wat ze aan het zeggen was. Behalve dat ze die mens eigenlijk alleen maar belde omdat ze een ijsblok nodig had voor de één of ander non-stunt voor Kopenhagen, en van zodra ze die prof een stuk ijs had doen beloven, smeet ze de telefoon zowat dicht.

En gedomme wat kan ik me aan haar stopwoordjes ergeren! Haar “è?” achter zowat elke zin bijvoorbeeld, ik krijg er iets van.

En oooooh wat kan ik mij ergeren aan haar stem! Dat bijna ranzig lijzige, slepend trage, akelig poging-tot-slaapkamerstemachtige—zo’n zwakke poging tot Lutgard Simoens die eigenlijk weinig anders dan een “het interesseert mij eigenlijk allemaal niet” projecteert.

Het slaat in mijn buik als ik er nog maar aan denk.

Het positieve: na zo’n begin van de dag wordt zelfs een dag spitsmuizen castreren aangenaam werk.

Super Mario gebroerte

De reclameregie stuurde mij een New Super Mario Bros. Wii op, om te reviewen.

Ik heb het voorgeschoteld aan onze twee zoons van 5 en 8, en dat was niet zo’n immens groot succes. Ze keken er al een hele week naar uit, en ze zijn er vol goeie moed aan begonnen, maar het was redelijk snel ruzie en “het is veel te moeilijk”, en dan zijn ze overgestapt op —of all things— Super Mario Galaxy.

Dat ze al een tijdje langer kennen.

Ik dacht dat ze het opgegeven hadden, maar ik moet van mijn madam horen dat de twee jongens, achter mijn rug, gisteren alsnog veel en serieus samen gespeeld hebben met Super Mario Bros.

En dat ze samen speelden en dat ze heel ver geraakt waren.

Ik moet mijn mening dus serieus bijstellen. En ik dénk dat ik volgend weekend eens samen met hen ga spelen, in plaats van mijn kas op te vreten in de trekzetel terwijl ze keer na keer na keer doodgaan omdat ze het voor de eerste keer speelden.

En ik ga mijn best doen om het zelf ook een eerlijke kans te geven, zoals ik mijn best gedaan hem verschillende andere Mario-games over de afgelopen twintig jaar verschillende eerlijke kansen te geven.

(Disclaimer: het blijft wel, vrees ik, het soort spel dat alles, maar dan ook alles vertegenwoordigt wat ik haat in games.

Stom doodgaan bijvoorbeeld: het maakt niet uit dat men al een half uur uitstekend aan het spelen is, dan staat er plots een afgrond in de weg, of doet iemand een verkeerde beweging, of duikt er uit het niets een vijand op.

En het heeft ook allemaal heeft met tijd te maken: duw op een knop en er vallen goudstukken op de vloer, maar ze blijven er maar een kort tijdje liggen, bijvoorbeeld. En als het niet met tijd te maken heeft, heeft het met timing te maken: precies op het juiste moment springen, exact op de milliseconde vooruit lopen.

En dat zou nog niets zijn, als daar niet het voortdurende random gedoe bij komt. O ja, ik wéét wel dat ze min of meer voorspelbaar zijn, de verschillende smeerlapperijen die u dood doen gaan, maar het is toch random genoeg voor mij

Ik had gehoopt dat het met New Super Mario Bros. Wii beter zou zijn wegens coöperatief kunnen samen spelen, maar het is in eerste instantie nog een graad erger. Loopt één van de twee spelers uit het scherm bijvoorbeeld en gaat de andere daardoor dood omdt hij niet ziet wat hij doet. Of stampt één van de twee spelers tegen de andere waardoor ze alletwee in een afgrond vallen (of op een vuurbal, of op een random opgedoken monster, of watdanook).)

(Maar ik ga het dus eerlijk een kans geven. Echt serieus.)

(Want ik heb eigenlijk wel goesting om het te spelen, als ik er nu aan denk.)

En nu nog een referendum tegen klokkengelui

In Zwitserland hebben ze net bij referendum een verbod op minaretten gestemd.

29-11-2009 15-57-56

Godsdienst beoefenen is mijn ding niet echt, maar is dit niet een beetje een brug te ver?

Godsdienstvrijheid is gegarandeerd door het EVRM en zo, was dat niet? De voorstanders van het verbod voeren aan dat het geen probleem is wegens alsdat minaretten niet door de Koran verplicht worden, maar als het een verbod op kerktorens of klokkengelui was geweest, wat dan?

Ah well.

Stylofoon

Dat kost maar dertien en een halve euro, zo’n stylofoon.

Daar zit wellicht een les in, over gereedschap en vakmensen en dink.

Maar op dit moment wil ik vooral zo’n stylofoon. En kunnen muziek spelen.

 

Teh cute

Zoals HufPo gisteren schreef: game over, wat cute-heid betreft.

 

He even mucks about with those who cannot bleat

Zaterdagmiddag, dat is Anna-tijd. Dan zijn de nadere gaan zwemmen of in de scouts of boodschappen gaan doen, en ben ik alleen thuis met Anna.

We doen dan spelletjes, of ik toon haar dingen op het internet, of we lezen. Er is één constante: er zitten altijd wel een paar afleveringen Shaun the Sheep bij.

Shaun the Sheep rokt.

When progress bars go wrong

Ha!

28-11-2009 11-12-45

(tijdens het installeren van een el cheapo NAS om mijn muziek en foto’s en films vanop het werk en zo ook te kunnen zien)

Rôti sans pareil

Dát is een recept zie:

Farcir une belle olive avec des câpres et des anchois ; après l’avoir fait mariner dans l’huile, l’enfermer dans un becfigue, ou tout autre oiseau dont la délicatesse est connue, pour le mettre ensuite dans un plus gros, tel qu’un ortolan ; prendre une mauviette, dont on supprimera les pates et la tête, pour entourer les deux autres, et la recouvrir d’une barde de lard très mince. Mettez la mauviette dans l’intérieur d’une grive, parée et troussée de même, la grive dans la caille, la caille dans un vanneau, celui-ci dans un pluvier, pour l’envelopper d’un perdreau ; enfermez ce perdreau dans une bécasse, celle-ci dans une sarcelle, pour passer dans un pintadeau, ensuite à un jeune canard sauvage, de là dans une poulade, arrivez au faisan que vous recouvrirez avec une oie, après quoi vous mettrez le tout dans une poule-dinde que vous enfermerez dans une outarde. Que si, par hasard, il se trouvait quelque chose de vide à remplir, vous auriez recours aux truffes, marrons et saucisses, dont vous feriez une farce. Placez le tout dans une casserole de suffisante capacité, avec des petits oignons piqués de clous de girofle, des carottes, du jambon coupé en petits morceaux, du céleri, un bouquet garni, mignonnette, quelques bardes de lard, poivre, sel, épices fines, coriandre, une ou deux gousses d’ail ; mettez cuire sur un feu doux continué pendant vingt-quatre heures, ou, mieux encore, dans un four un peu chaud ;dégraissez et servez sur un plat chaud.

Abstraction faite d’une complication aussi grande, on peut varier à l’infini, suivant les lieux et les saisons, cette manière de préparer plusieurs objets dans un seul. (Rôt.) (B.)

Kappers en ansjovis in een gemarineerde olijf in een mus steken in een ortolaan in een leeuwerik met wat spek errond in een merel in een kwartel in een kievit in een plevier in een patrijs in een snip in een taling in een parelhoen in een jonge wilde eend in een kip in een fazant in een gans in een kalkoen in een grote Canadese gans. En als er rgens ruimte over is: vullen met een farce van truffels, kastanjes en orsten.

Yup.

Del.icio.us op 26 november 2009

Geen Dampoorttrein meer

Blijkbaar is den direkt Schaarbeek-Dampoort zowat de enige trein die praktisch nooit te laat is. Nu ik hem nooit meer haal, heb ik bijna elke avond wel ergens een vertraging.

Vandaag waren het werken in Wallonië ergens, en een aso die het nodig vond om tijdens het spitsuur voor de trein te springen.

Station

Oh, foto hierboven vanavond aan Brussel-Noord genomen met mijn telefoon, aan elkaar geplakt door de telefoon, en opgestuurd naar Flickr met de telefoon. Klik voor detail: de techniek staat voor niets.

Neen aan de doodmaking zonder verdoving!

Blokletterde onlangs De Standaard:

Twee dagen voor het Offerfeest klaagt Gaia de wrede behandeling aan van vee in de Belgische slachthuizen. De dierenrechtenorganisatie toont op een persconferentie in Brussel schokkende beelden van dieren die onverdoofd worden geslacht voor de halal markt. Volgens Gaia is het onverdoofd slachten een wijdverspreide praktijk.

Tja. Tja. Mja. Ik weet het niet.
 

aan de ene kant

Wat érg allemaal, natuurlijk, dat al die beesten geslacht worden zonder verdoving.

Maar toch: het spook van de selectieve verontwaardiging waart rond.

Waarmee ik hoegenaamd niet wil zeggen dat ik vóór slachten zonder verdoving be. Maar wel dat die beesten die zonder verdoving geslacht worden pakweg een seconde of, wat, dertig? tien? honderd? afzien, terwijl er andere beesten hun hele leven afzien. Om dan misschien inderdaad wat minder hands-on doodgemaakt te worden.

Waarmee ik niet zeg dat iedereen dan maar moet schimmel en groensel eten, weinig zo goed als een lap nauwelijks tegen de pan gehouden bloedend lijk van een koe. Maar wel dat de verontwaardiging mij wat selectief lijkt.

aan de andere kant

Het is niet omdat er elders ook nog andere dingen mis gaan, dat men niet mag proberen om hier iets aan te doen.

Zoals bij roken en fijn stof: het is niet omdat fijn stof mensen doodt, dat men niets moet doen aan dat rookverbod op café.

Of zoals bij fietshelmen en fietsinfrastructuur: het is niet omdat de fietsinfrastructuur niet op punt staat in België, dat men geen werk van een verplichte fietshelm zou moeten maken.

 

Valt het op dat ik mijn beklag wil doen over vanalles maar dat ik geen zin heb in nóg een discussie op het interweb?

Kindle update

Euyngk?

A new Kindle software update is now available and will be automatically delivered to your Kindle. We are constantly working on improving the Kindle user experience and have included the following features in this update:

Longer Battery Life: Now read for up to 1 week on a single charge with wireless on, a significant improvement from the previous battery life of 4 days.

Built-in PDF Reader: Your Kindle can now display PDF documents natively. Native PDF support allows you to carry and read all of your personal and professional documents on the go.

Adjustable Screen Rotation: The Kindle screen can now manually rotate between portrait and landscape views.

Ik wist geeneens dat dat mogelijk was.

U weet wat gedaan

Lieve lezers en lezeressen,

Gentblogt is, zoals vorig jaar, genomineerd voor de verkiezing van Site van het jaar. Vorig jaar zijn we genekt door apen.be, een site uit Antwerpen: wij steken het op het alfabetisch voordeel en dat er meer Antwerpenaars zijn dan Gentenaars, awoert!

Maar dit jaar zouden we wél eens willen winnen. Help ons! In de voorlopige tussenstand staan ze opnieuw voor ons, u weet dus wat te doen….

wij willen winnen! Misschien

Dit jaar winnen we. Misschien.

Af

Ik loop er vreselijk lastig van dat ik niet meer op tijd thuis ben, de laatste weken. Wegens werk dat uit de buurt van het openbaar vervoer is, en dat eigenlijk uit de buurt van zowat alles is, behalve dan van files ‘s morgens en ‘s avonds.

Maar aan de andere kant: het is het soort werk dat ik wel een paar maand aan een stuk zou willen doen.

Intensief, veel verschillende disciplines, een beetje duizendpotig van vaardigheden en met tastbare eindresultaten.  

En het begint echt wel een routine te worden, projecten documenteren met MediaWiki. Ik zou eens moeten een handleiding schrijven of zo.

Muppets Bohemian Rhapsody

Iedereen heeft deze toch al gezien hé? Toch?

In glorious high definition op YouTube, en alles.

Oudere berichten

© 2016 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑