Scheef

Ik heb dat nu al meer dan een half leven, dat ik de helft van de tijd wakker ben terwijl ik droom.

Meestal geen probleem en eigenlijk wel wijs: kunnen bijsturen en zo, zeggen “ik ga nu dit eens doen” of “hoe zou het zijn als ik dat zou doen”, en dat de droom dan de richting uitgaat die hij moet uitgaan.

Heel soms, en veel vaker als ik écht moe ben, kan ik niet tussenkomen in mijn dromen maar ben ik wél wakker. En dat is dus niét leutig, want dan zijn het meestal dromen waarbij ik val en dingen.

Vrijdagnacht, bijvoorbeeld: een avond in een appartement van vrienden. In Praag of Budapest, in 1991, maar we zijn allemaal wel tien jaar ouder dan we in 1991 waren.

Er zitten mensen rond de eetkamertafel, er zitten mensen in de zetel, er staan mensen in de keuken, het is gezellig. Ik loop over en weer, mensen spreken met mij, ik probeer met mensen te spreken maar dat lukt niet: om de zoveel tijd val ik omver.

Plets omver, op mijn rechterkant, als een boom. En dan lig ik daar op de grond, ik kan nog wel bewegen, maar ik kan niet spreken en ik kan niet controleren wat ik doe met mijn armen en benen. Ik lig er te plaatse halve stapbewegingen te maken, met een helemaal gekromde rug en verkrampte armen en handen.

En dan gaat het over, en sta ik recht, en doet iedereen zijn best om te doen alsof er niets gebeurd is. Tot een halve minuut of een minuut of twee minuten later, en ik weer omver val. Oncontroleerbaar: ik weet dat het zal gebeuren, en dan gebeurt het en ik weet dat het aan het gebeuren is, en het gebeurt opnieuw, en opnieuw, en opnieuw, en opnieuw.

Oh, en om de tien minuten of zo krijg ik een band van ondraaglijke pijn van mijn voorhoofd over mijn wanger tot onder mijn kin, en plooi ik helemaal op mezelf en begin ik luidop te krijsen van de pijn–opnieuw helemaal ten volle aan het beseffendat het aan het gebeuren is, en niet in de mogelijkheid om er iets aan te doen. Een stuk of tien eindeloze seconden aan een stuk, dat schreeuwen van de pijn, en dan is het weer over.

En opnieuw, en opnieuw, en opnieuw.

Zoals een onvermijdelijk verkeersongeluk, maar zonder te weten hoe lang het nog duurt, en of het eigenlijk nog gaat ophouden.

Tjaha: dromen zijn bedrog, ‘t is toch altijd dat.

Elders over misschien hetzelfde

08.03.2012: Pavor | 27.04.2008: Dingeslezer | 07.01.2008: Uw sportverslaggever aan het woord

3 Comments

  • Als je tijd over hebt een aanrader!!!

    http://player.omroep.nl/?aflID=10576944&silverlight=true

    Bron: Holland Doc
    GEVAARLIJKE DROMEN: Documentaire uit 2009 van Amy Hardie. Kan een droom over je eigen dood je leven zo beheersen dat je er zelfs ziek van wordt? Amy Hardie is dit overkomen en gaat op onderzoek. Op een nacht schrikt Amy wakker nadat ze heeft gedroomd dat haar paard stervende is. De volgende ochtend vindt ze haar paard dood in het veld. Kort daarna droomt ze weer: haar overleden ex-man, vader van haar oudste zoon, vertelt haar dat ze nog een jaar te leven heeft en dat ze moet genieten van het leven en de kinderen… Ze wil niet geloven dat haar komende verjaardag haar laatste zal zijn, maar toch laat het haar niet los. Ze raakt geobsedeerd door het idee dat ze zal sterven, helemaal als ze ziek wordt en de oorzaak onduidelijk is. Ze filmt zichzelf, de kinderen, vrienden, haar huidige man, een psychoanalyticus. En ze bezoekt een neurowetenschapper en een sjamaan om uit te zoeken hoe ze het tij van deze droom kan keren…

    Sweet Dreams, Benona

  • Wat je beschrijft, is exact wat er gebeurd is de 1ste februari 2004. Dat kon jij niet zien, ik wel…
    Dus “gewoon” een herinnering?
    De uitzending over die “gevaarlijke dromen”heb ik niet gevonden…

Zeg uw gedacht

Navigatie

Vorige entry:

Volgende entry:

» homepagina, archief

Vriendjes

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.