Inbraakpreventie: wij ben de schaam van Gent

Aan de straatkant heeft ons huis een voordeur waarachter een gang zit, en daarnaast een venster waarachter een bureau.

Ik kan er niet meteen een exacte datum op plakken, maar ik denk dat we hier zeker al meer dan tien jaar wonen. 

Gisteren, bij het aan de kant zetten (OK, uitmesten) van het bureau, stond het me plots bij: zou dat raam eigenlijk nog open kunnen? Uitgetest, en nee, niet echt. Het bewoog wel een beetje, maar open gaan: niet echt.

Of, euh, wacht even. Wat zou er gebeuren als we het van buiten zouden proberen open krijgen? 

…ah.

Ahem.

Een paar zaken:

  1. nu , in tegenstelling tot de voorbije, oh, vijf? acht? tien? jaar, kan het niet meer open
  2. ‘t is dus niet de moeite om ons huis te proberen leegroven vannacht of morgen
  3. stop met ons uit te lachen, gij daar

Venster (gnn)

Dag in, dag uit. Nacht in, nacht uit. Maand in maand uit, jaar in jaar uit heeft ons raam open gestaan. Miljaar, jong. 

Elders over misschien hetzelfde

12.06.2012: Bureau met meubel | 09.06.2012: En toen kwam het allemaal plots heel erg dichtbij | 09.05.2012: De stand van de werken | 28.04.2012: ‘t Gaat nogal ne gank, ja | 27.04.2012: L’ampleur de la catastrophe | 25.04.2012: Verbouwingen: het vordert, het vordert | 23.04.2012: Just-in-time-verbouwingen | 16.04.2012: Verbouwingen! | 09.04.2012: Waar is dat vuilblik? | 13.11.2010: Schrijnwerkers, deel III

6 Comments

Zeg uw gedacht

Vriendjes

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.