• Kettingreactie

    Ik doe graag eens mijn dochter een plezier:

    1610844_872167239481295_2903063034388148084_n

    Jawel, dat wil zeggen dat mijn eigen nieuwe Kindle toegekomen is. Ik zal het u laten weten wat ik er van vind, dan.

  • Links van 15 november 2014 tot 19 november 2014

    Microsoft puts Docker on Windows clients — Tech News and Analysis
    Microsoft said today that users can now run Docker inside a Windows machine and manage Linux-based containers with the new Docker Command Line Interface for Windows. The news follows up on Microsoft and Docker’s recent partnership to ensure that Docker can run nicely on the Azure cloud and Windows Server.

    Uber has an asshole problem – Vox
    A conviction that the rules don't (or shouldn't) apply to you is fine when you're battling a taxi mogul who compares your business to ISIS. But it's extremely unattractive when you start talking about compromising customer user data for the purposes of blackmail. And it's completely insane when that kind of recklessness leads you to talk to journalists about the oppo tactics you're planning to deploy against other journalists.

    Book design inspired by Edward Tufte – LaTeX Template on writeLaTeX
    Edward Tufte is a pioneer in the field of data visualization, and his works inspired the creation of two LaTeX classes for books and handouts. Here we present the excellent sample book produced by the The Tufte-LaTeX Developers pre-loaded into writeLaTeX for you to use as a starting point for your own work.

    Chrome is dying
    I don't usually like death metaphors for software but it really seems to apply to Chrome on the Mac. It just keeps getting more and more impossible to use.

    ‘De verkeerde tax-shift: gepensioneerden betalen meer belasting, GDF Suez minder’ – België – Knack.be
    De bakkers, kleermakers, elektriciens, bloementelers, caféhouders, kappers, schoonheidsspecialisten en garagisten die een NV of BVBA hebben opgericht, hebben net zo min als de kleine KMO's het grote eigen vermogen om de notionele interesten te laten spelen. Zij staan onder voortdurende concurrentie van de multinationale spelers op hun terrein. Maar daar waar hun mastodont-concurrenten slechts 6,7 procent vennootschapsbelasting betalen, betalen zij vaak meer dan 20 procent vennootschapsbelasting, of gewoon de volle pot van 33,99 procent. De fiscale stabiliteit van de regering bevordert de grootste spelers, en dat is ook ten nadele van de zelfstandige middenklasse van ons land.

    België derde hoogste vermogensbelasting? Geen sprake van
    Tegenstanders van een vermogenswinstbelasting zwaaien met rapporten waaruit moet blijken dat de vermogens in ons land al heel zwaar belast worden. Wie de cijfers even onder de loep neemt, snapt meteen: hier klopt niets van.

    How a $47 Shrimp Treadmill Became a $3-Million Political Plaything – The Conversation – Blogs – The Chronicle of Higher Education
    It is disingenuous for the Republican-controlled House Committee on Science, Space and Technology to promote the idea that scientists are wasting millions of taxpayer dollars to run shrimp on treadmills based on a 30-second video clip. Given that every teaspoon of seawater can contain millions of bacteria, it does not take a mental giant to understand that the health of marine organisms and the safety of the seafood we eat are closely related.

  • Go Belgium!

    Ik herinner mij Verhofstadt nog toen hij nog Verafstoot was, en de pispaal van  zo ongeveer iedereen in België.

    Zo fantastisch om hem op een Frans televisieprogramma te zien, tegenover twee hyper-arrogante Fransozen, dingen te verdedigen waar ik ook in geloof.  Bijna ongelooflijk eigenlijk, dat er in het land naast de deur nog altijd zo’n belachelijk nationalisme bestaat.

    Ze denken écht dat ze hun problemen gaan kunnen oplossen in hun eigen landje. Zielig.

    (En ik bedoelde eigenlijk “go Europe”, dus.)

  • Big ass spider!

    Hoe, en ik heb dat gemist in de cinema of wat?

  • Verbouwingen: de tuin — planning, deel 1

    Hoeeeeeee, spannnnnend!

    We hebben vandaag de meneer van het tuinontwerp gezien en gesproken. Hij heeft een eerste reeks ideeën gekregen,  volgende maandag komt hij de tuin opmeten in 2D en 3D, en ondertussen verzamelen wij onze inspiratiebeelden en dingen op een Pinterest-dink ergens.

    En dan doen we een ontwerp.

    ’t Is gelijk echt, gewoon.

  • Rare dagen

    Ik kwam daarnet buiten, en de straat lag vol dode bladeren. Dat moet ergens gebeurd zijn toen ik niet aan het kijken was, want de laatste keer dat ik keek, zaten de bomen nog vol groen.

    Het is winter,  de kinderen zijn dit weekend op kamp en op scouts en op logies geweest, wij zijn gisteren gaan eten en vanmorgen wakker geworden in een huis zonder kinderen, en dan is Sandra met Anna en de kinderen van haar  klas naar een tentoonstelling geweest en was Zelie terug van scoutsweekend, en dan ben ik Louis gaan halen van scoutsweekend, en dan is Jan naar de scouts gegaan en dan ben ik Jan gaan halen, en het was gelijk een vreemd soort droom: nog eens drie dagen voorbij.

    Morgen eerst naar de boekhouder en dan komt er een tuinier kijken en dan gaan we naar het ISPC op shopping, en dan zal maandag voorbij zijn en kunnen er allerlei dingen wereldkundig gemaakt worden en dan is het dinsdag en is het nog één dag  vakantie.

    En dan zijn we woensdag en is het schrijven aan een rapport en dan is het donderdag en kookles, en dan is het vrijdag en weer vakantie, en  voor we het weten zal het examens zijn voor de kinderen en dan is het kerstvakantie, en dan is het 2015.

    Vliegt mij voorbij, heb ik de indruk.

  • Gelezen: Proxima

    ProximaEen kat in een zak. Een  kat in een verdomde  zak. Kijk, dit is de blurb van het boek:

    The very far future: The Galaxy is a drifting wreck of black holes, neutron stars, chill white dwarfs. The age of star formation is long past. Yet there is life here, feeding off the energies of the stellar remnants, and there is mind, a tremendous Galaxy-spanning intelligence each of whose thoughts lasts a hundred thousand years. And this mind cradles memories of a long-gone age when a more compact universe was full of light…The 27th century: Proxima Centauri, an undistinguished red dwarf star, is the nearest star to our sun – and (in this fiction), the nearest to host a world, Proxima IV, habitable by humans. But Proxima IV is unlike Earth in many ways. Huddling close to the warmth, orbiting in weeks, it keeps one face to its parent star at all times. The ’substellar point’, with the star forever overhead, is a blasted desert, and the ’antistellar point’ on the far side is under an ice cap in perpetual darkness. How would it be to live on such a world? Needle ships fall from Proxima IV’s sky. Yuri Jones, with 1000 others, is about to find out…PROXIMA tells the amazing tale of how we colonise a harsh new eden, and the secret we find there that will change our role in the Universe for ever.

    Sounds pretty good, right? Stephen Baxter  schrijft regelmatig wel eens een goed boek ook, dus ik dacht: kopen, en lezen, die handel. Ik dacht dat een hele tijd geleden, en tegen dat ik aan het boek geraakte was ik al lang de blurb hierboven vergeten, en was het bij “colonisatie van Proxima Centauri” gebleven.

    Maar goed ook, want zelfs de naam van het personage is fout in de blurb: het is Yuri  Eden. En alhoewel zowat alle  elementen van de blurb terugkomen in het boek, ligt het accent helemaal anders.

    Dat van die “tremendous Galaxy-spanning intelligence” komt maar heel even voor, heel cryptisch, in  dacht ik één  hoofdstukje van een paar paragrafen en dan nog hier en daar een kleine hints. Het grootste deel van de aktie speelt zich rond twee personages en twee plaatsen af. Yuri Eden (niet zijn echte naam) is een man van lang geleden, die 80 jaar ingevroren werd door zijn ouders en wakker werd in een radikaal veranderde politieke context: de “Age of Heroics” was voorbij, en in plaats van grote dure projecten te doen om te proberen allerlei zaken te veranderen of tegen te houden (de overhitting van de planeet met grote zonneschermen in de ruimte, bijvoorbeeld), wordt de tering naar de nering gezet en is er een soort status quo tussen VN aan de ene kant en China aan de andere.

    De VN heeft het grootste deel van de Aarde, de maan, Venus en Mercurius, en China heeft een stuk Aarde en Mars en alles daar voorbij. China heeft duidelijk het overwicht dus — tot er op Mercurius een mysterieuze energiebron gevonden wordt, “kernels” die lijken mini-wormgaten te zijn die energie afgeven als ze op de juiste manier bestraald worden.

    Op Mercurius woont Stef Kalinski,  tweede hoofdpersonage. Zij is getuige van het vertrek van een schip naar Proxima Centauri, met aan boord Yuri Eden en een zootje van een paar tiental misdadigers en andere ongewensten, die op Proxima Centauri c gedumpt gaan worden om er een reeks kolonies te bouwen.

    Daar had ik het al meteen lastig mee: akkoord dat het een parallel is met Australië en zo van lang geleden, maar waarom in ’s hemelsnaam zou men de hoop van de mensheid, op de lange termijn, in handen leggen van een groep om allerlei verschillende redenen veroordeelde mensen? Die dan nog eens nul motivatie hebben, behalve “in leven blijven”?

    Het resultaat is niet moeilijk te raden: de kolonisten worden in kleine groepjes gedumpt op verschillende zeer ver van elkaar verwijderde plaatsen op de nieuwe planeet, en alvast in de groep waar Yuri in zit, loopt het zeer snel zeer verkeerd. We volgen uitgebreid en in detail hoe ze hun wereld verkennen, wat ze leren, hoe het met de interpersoonlijke relaties zit (iedereen behalve Yuri zelf sneert voortdurend naar elkaar, zeer teleurstellend), en hoe ze uiteindelijk tot een min of meer stabiele situatie komen. Dan zijn we tién jaar later.

    Oh ja, en dit was eigenlijk de derde expeditie naar Proxima Centauri: de eerste was een traditionele expeditie met één mens en een schip vol embryo’s (presumed lost) en de tweede was een soort Von Neumannachtige  AI (Angelia, gebouwd door de vader van Stef Kalinski, presumed lost).

    Ondertussen in het zonnestelsel ontstaan er steeds meer strubbelingen tussen de VN en China, die ook willen meegenieten van die kernels, en ontdekken mensen op Mercurius een soort luik in de grond. Onder de grond, miljarden jaar oud, en met een afdruk van menselijke handen erop. Stef legt  er haar handen op, en hey presto! plots heeft ze een tweelingzus bij, en behalve Stef  is er niemand  die beseft dat die tweeling er niét altijd geweest is.

    Daar zitten we denk ik aan ongeveer een derde van het boek, en wordt het allemaal intrigerend: er zijn aliens, er is iets dat luiken in de wereld plaatst, er wordt aan manipulatie van de realiteit gedaan, de robot die de kolonisten kregen om ze te voorzien van voedsel en recyclage blijkt bewustzijn en intelligente te hebben, we leren dat er drie massieve AI’s op Aarde zijn, minstens één van die (presumed lost)s zijn niet lost (presumably): fijn, dus.

    …en dan lost het boek de  verwachtingen niet echt in. Plots schiet de tijd tien jaar vooruit, en nog eens twintig, en dan besluiten een aantal mensen om een reis te maken en wordt die reis van meer dan twee jaar op een hoofdstuk afgewerkt: bijzonder oneven, allemaal.

    En op Aarde gaat het allemaal ook in stroomversnellingen, en gebeuren er verschrikkelijke dingen zonder  dat het echt zeer  belangrijk aanvoelt (al is het dat wel, in het verhaal), en voor we het weten is het het (bijna karikaturaal Doctor Who-achtige) einde van het boek, en besef ik plots zeer hard:  damned, dit was deel één, en ik ga het vervolg moeten lezen.

    Nee, een kat in een zak dus. En ik ga het vervolg wel lezen, natuurlijk, maar ik ben niét content.

    [van op Boeggn]

  • De stedenbouwkundige vergunning voor de bouw van de Waalse Krook is ingetrokken door de rechtbank. De eigenaar van fitnesszaak Ucon, die er vroeger gevestigd was, pikte het niet dat er op zijn grond gebouwd werd. Hij kreeg van de rechter gelijk. Vermoedelijk zal de werf daarom enkele maanden stilliggen.

    Lees meer bij HLN

     

  • Links van 13 november 2014 tot 14 november 2014

    Amazon Finally Added a Long-Needed Feature to the Kindle | TIME
    On Friday, Amazon rolled out a software update that includes “Family Library,” a feature that will allow two adults and up to four children to share content on one Kindle. The adults can decide whether they want to share all or just a portion of their books with other users tied to a device, and each adult can separately make annotations and bookmarks in the same e-book.

    Video: Rosetta mission scientist Dr Matt Taylor cries during apology over ‘offensive’ shirt – Telegraph
    Fuck dit soort "feministen" — "In recent days the heavily-tattooed London scientist had become a firm favourite with the public for his unlikely appearance and enthusiastic interviews. But the shirt has divided opinion, with many women in the science community accusing Dr Taylor of sexism."

    De angst van De Wever | Jan Blommaert (en z’n gedachten)
    En De Wever liegt nog maar eens.Geconfronteerd met de woorden van Mayeur, dat De Wever de dokwerkers best “aan de bron” had kunnen tegenhouden, beweerde De Wever dat dit geen enkele juridische basis zou hebben. Wel, wie het Antwerpse politiereglement van 2014 leest, beginnend met artikel 102 op p34, zal daar lezen dat (a) er geen onaangevraagde en niet-goedgekeurde “demonstraties” mogen plaatsvinden in bepaalde zones van de stad, incluis De Keyserlei bij het Centraal Station. (b) Dat de Burgemeester zeer grote bevoegdheden heeft in het beteugelen van overtredingen hierop.

    BBC News – Researchers ‘appalled’ as EU chief scientist role is axed
    The EU Commission confirmed that the position held by Prof Anne Glover since 2012, would not be extended. Prof Glover had incurred the wrath of green groups with her open support for genetically modified crops.

    Who built this Siberian summer palace… and why?
    With its island location and towering square walls that were once impenetrable, it looks at first glance to be an ancient fortress or kremlin to keep out enemies. Others believe the 1,300-year-old structure in rural Siberia has more mystical properties and might have been a summer palace, monastery, or even an astronomical observatory. Whatever it is, more than a century after it was first explored, archaeologists are no further forward in discovering the secrets of Por-Bajin, who built it or why. Most likely constructed in 757 AD, the complex has fascinated and frustrated experts in equal measure since it was located in the middle Tere-Khol, a high-altitude lake in Tuva, in the late 19th century.

    ‘De prachtige samenleving’ van Bart De Wever | Bleri Lleshi’s Blog
    Al wat misloopt in België is de schuld van de socialisten. Alsof de socialisten België en Antwerpen op hun eentje hebben geregeerd. Met Di Rupo was er de afgelopen 3 jaar een socialistisch premier, maar van 1980 tot 1999 was de premier iemand van CD&V. Tussen 1999 en 2008 was Guy Verhofstadt (Open Vld) premier. Kortom de afgelopen 35 jaar was er slechts 3 jaar een socialistische premier en toch vind De Wever het doodnormaal om van socialistisch beleid te spreken. De Wever weet zelf heel goed wie aan de macht was de afgelopen decennia, maar het gaat hem om framing en een zondebok zoeken: de socialisten.

  • Veel werk, en schoon gerief

    Ik zie dat wel eens graag, schoon eten, maar  ik ben eigenlijk meer een fan van het meer rustieke. Gewoon  een degelijk stuk vlees of vis met goeie saus, eventueel wat groenten erbij: het oog wil wat, zeker dat, maar ik kan even goed met mijn ogen dicht eten.

    Dat gezegd: het was zowel schoon van uitzicht als goed om eten, gisteren. En veel werk, wat ook eens geestig is.

    Voorgerecht: gerookte paling op een toastje, met voor de frisheid wat groene kruiden en mierikswortelroom.

    Die groene kruiden (peterselie, zurkel, spinazie, kervel, dille, bieslook, basilicum, citroenkruid), dat ziet er in het begin zo uit:

    …maar dan wordt dat met wat koude kippenbouillon in de blender gekapt, en wat gelatine, een tijd in een koude frigo en een uitsteekvormpje later ziet dat er zo uit, op een uitgestoken toastje:

    En daar dan gerookte paling erop en het is al dit:

    En het geheel op een bord waar een streepje geklopte room met mierikswortel ligt, een in elkaar gedraaid stukje tomatenschil erop, wat bloemetjes en een paar toefjes van die mierikswortelroom en wat atsinacress, en dan ziet het er zo uit:

    Tjaha.

    Het hoofdgerecht was van hetzelfde laken een palto: lamskroon met courgetten en rapen en tomaat en puree – maar dan een beetje ingewikkelder. Om te beginnen: de saus bij het lam was gemaakt van verse zelfgemaakte lamsfond (mirepoix, water, gepinceerde beenderen, groensels en kruiden allerhande) en gereduceerde sjalotten met wijn en porto.

    Ja, een doos bruine fond had ook gekund, maar waarom gemakkelijk doen als het moeilijk kan? 🙂

    Groensel: neem wat tomaatjes, hol ze uit. Neem wat rapen, schil ze allemaal tot dezelfde grootte en hol ze uit. Neem wat courgetten, snij die in stukken zo groot als de rapen en de tomaten, en hey, waarom niet, hol ze ook uit. Het binnenste van de tomaten gaat in de lamsfond, de tomaten worden gevuld met gebakken blokjes oesterzwam. Het binnenste van de courgetten wordt gstoofd met wat look en tijm en sjalotten. Het binnenste van de rapen wordt met aardappelblokjes gekookt en gepureerd, er komen kleine kleine stukjes krokant spek bij:

    …en die puree wordt in de rapen gestoken. Dat geeft dan alles tesamen:

    Lamskroon opgekuist, aangebakken en klaargemaakt in de oven, groenten nog even in de oven en dan erbij, saus erbij, hey presto:

    Ja, veel werk voor iets dat eigenlijk ook goed zou geweest zijn zonder al die tierlantijnen, I know. Maar het is ook eens leutig.

    Geen dessert, deze keer, maar iets met kaas: toastje met brie, druiven en Luikse siroop. Notenbrood (had dikker moeten zijn, maar het brood was voorgesneden), daarop wat gepelde en ontpitte halve druiven, en daarop een blokje brie:

    Dat even in de oven tot de kaas nét niet smelt, en op een bordje met wat gesmolten siroop, en bovenop nog een krokant ding met eiwit en bloem en pijnboompitten en wat groensel om af te werken:

    Ik persoonlijk zou dan liever een degelijk stuk notenbrood gehad hebben, een niet-lauw stuk degelijke Brie de Meaux, een paar gewone druiven en een lepeltje gewone Luikse siroop. Maar hey, ook dit was eens geestig om maken.

  • Inhaaltijd

    Ik heb een paar dagen vakantie voor mij, en het wordt denk ik tijd om eens zeer zwaar platte rust te doen.

    En ’t  zou al zwaar moeten mis lopen als het niet zou lukken, die platte rust: mijn kalender zegt mij dat ik dit jaar nog zeven werkdagen moet presteren: dat komt ervan, geen vakantie nemen tijdens de vakantie. Dan is er vakantie op het einde van het jaar. Tijdens mijn favoriete tijd van het jaar, als het koud en donker is.

    Yes!

  • Oei, achter geraakt

    Kijk eens:

    Het ziet er zo op het eerste zicht niet spectaculair uit, maar het was wel degelijk overheerlijk:

    Een tas half gevuld met kreeft, en daarin klassieke kreeftensoep, en daarop  half opgeklopte room met Ricard: ik dénk dat ik weet wat we voor nieuwjaar gaan klaarmaken.

    Hoofdgerecht was, erm,  vreemd. Er zat minstens één ingrediënt te veel in, denk ik:

    Verduidelijking: dat is een torentje van achtereenvolgens een schijf gecaramelliseerde appel, mousseline van pastinaak, een dikke schijf varkenshaas, nog een schijf gecaramelliseerde appel, gebakken  foie gras, en een chip van gedroogde gandahesp. En dan nog een klassieke saus erbij.

    Twee gerechten in één, wat mij betreft: die lever en de appels als voorgerecht, en dan de varkenshaas met de puree als hoofdgerecht. Pas op, niet dat het  oneetbaar was of zo, maar te veel is trop, mijn gedacht.

    Het dessert was wel weer een volledig schot in de roos:

    Perenbolletjes in siroop gekookt, peren in siroop gekookt en met room en Poire William tot perenmousse gemixt, crumble, gedoogde perenschijfjes, geconfijte appelsienschillen, en amandelijs. Yu-hum.

  • Links van 11 november 2014 tot 12 november 2014

    The Sixth Stage of Grief is Retro-Computing — The Message — Medium
    Hour after hour, this terrible fever. What the hell am I doing? I kept asking myself. Why am I forcing a fine new machine to pretend it is a half-dozen old, useless machines?

    Dit is de beste Belgische strip – De Standaard
    MBWAHAHAHAHAHA. “De Kiekeboes: Album 26 is door bezoekers van de Boekenbeurs en luisteraars van Radio 1 verkozen tot beste Belgische strip aller tijden.” Fuck you, Luisteraars van Radio 1.

    “Radicale Vlamingen steken tientallen wagens in brand in Brusselse moslimwijk” Over beeldvorming van minderheden en de bedenkelijke logica van Bart De Wever | youssefkobo
    Waarom distantieert Bart De Wever zich niet van de vernielingen die de Antwerpse havendokwerkers hebben veroorzaakt? Ik hoor u al denken “Op wat slaagt dat nu? BDW was radicaal tegen die nationale stakingsdag” So what, Belgische moslims zijn radicaal tegen ISIS en toch vraagt De Wever aan hen om zich er van te distantieren. Waarom zou een Belgische moslim zich moeten distantieren voor wat andere moslims aan de andere kant van de wereld uitspoken als de Antwerpse burgemeester zich nog niet eens distantieert/verontschuldigt voor wat zijn burgers hebben uitgericht in Brussel

    Open Brief van Schepen van Onderwijs aan Minister van Onderwijs
    “Overal in Vlaanderen worden op scholen mosselsoupés, kaas- en wijnavonden en spaghettifestijnen georganiseerd om investeringen te dekken en sociale steunkassen te vullen. Maar een schoolbestuur uit de Brugse Poort, het Rabot of Nieuw Gent roeit met heel andere riemen. Deze ouders kunnen zich geen spaghetti-avond permitteren. Een gezin met vier kinderen is er zijn halve weekbudget voor maaltijden aan kwijt. De situatie van een school uit het rijkere De Pinte die met een kaas-en wijnavond 4 000 euro ophaalt, valt niet te vergelijken met de scholen in een grootstedelijke context. ‘Vertrouwen en ruimte geven’ wordt ’trek uw plan’ als het gepaard gaat met een besparing op deze scholen, op deze leerlingen.”

    How did the first world war actually end? | Paul Mason | Paul Mason
    For Hitler, the German workers’ role in ending the war became the “stab in the back”: it was his ultimate justification for eradicating the German labour movement after 1933. In the British imperialist version of events the Kiel sailors become useful ancillaries: Yanks and tanks turn the western front and, naturally, the Germans throw the towel in once their front starts to crumble. But to social historians the German workers’ role in ending the war is no surprise. Because exactly 100 years ago this week, they had also turned out in their hundreds of thousands to try and prevent it starting. The German socialist party was a massive social institution – with libraries, schools, choirs, nurseries – and during the fatal slide to war they called their members onto the streets in every major city.

  • Op hotel in Rotterdam

    Met vier kinderen is het niet evident om ergens verder dan een uur of twee naartoe te gaan:  in het beste geval is dat dan een halve dag in de auto zitten om een paar uur ter plaatse te zijn, en gegarandeerd haasten en doen om op tijd te vertrekken ’s morgens, en gegarandeerd miserie omdat het ’s avonds veel te laat wordt.

    Tenzij er een overnachting ter plaatse bij zit, natuurlijk, maar zó ver denken wij niet echt: hotels, in mijn hoofd, dat blijft iets duurs  om met het werk ergens naartoe te gaan of zo, of zeer soms eens op vakantie te gaan.

    Tot de vriendelijke mensen ven Enchanté vroegen of we niet eens zin hadden om een hotel uit te testen van de Accor-keten. We kregen een overnachting in het Novotel Rotterdam  Schiedam  aangeboden voor ons gezessen, en ’t zal wel zijn dat we dat zagen zitten — dingen uittesten  is wijs!

    Even gekeken naar waar het paste, en uiteindelijk zondag op maandag gekozen.  Ik wist eerst niet wat gedaan in Rotterdam, maar toen hoorde ik dat Blijdorp daar in de buurt is, en op de website van Blijdorp stond dat ze pallaskatten hadden, en meer dan dat had ik niet nodig om quasi-extatisch te worden.

    Zondag was er eerst nog voetbal voor Jan, dus ’t was middag voor de konden aanzetten — maar dat was dus geen enkel probleem wegens overnachting. Met een  usb-stick vol muziek is een uur en drie kwartier  uur auto op geen tijd voorbij, en tegen kwart na drie waren we ter plaatse.

    Ik  weet niet goed waar ik mij aan verwacht had (nee, ik had niet echt de website bekeken), maar ’t zag er een meer dan degelijk hotel uit:  net aan de autostrade maar toch helemaal rustig, kamers zoals een mens ze zou verwachten, met uitstekende bedden, degelijk internet, televisie, kluis, propere en moderne badkamer. Geen foto’s genomen wegens al helemaal uitgepakt en dus helemaal ondersteboven toen ik er aan dacht, maar zo ziet zo’n kamer er uit volgens de website, en da’s niet gelogen:

    0517_ro_00_p_953x385

    En als we toch bezig zijn met foto’s van de site… In de zomer wellicht handiger dan in de winter: speeltuin voor de kinderen, en zwembad. Wij zaten net aan het zwembad op het gelijkvloers, en het was dicht wegens winter, maar in de zomer ziet dat er zo uit, als er geen mensen in zitten:

    HÔTEL NOVOTEL ROTTERDAM SCHIEDAM-0517

    De mensen van het hotel waren bijzonder  vriendelijk, zelfs al spraken ze ons allemaal — van balie over kuispersoneel tot zaal personeel — in het Engels aan, en  bij het inchecken kregen de kinderen al meteen speelgoed, ook goeie punten.

    In de lobby staan grote touch screens  waarop de omgeving verkend kan worden, met kaartjes en omschrijvingen en openingsuren en zo, en voor wie zijn eigen computer niet mee heeft, staat er degelijk en recent Apple-materiaal voor gratis gebruik: een gemak.

    De twee jongste waren er al half van overtuigd dat dit het was: in een mooie kamer in een groot hotel zitten en TV kijken, ze waren al half op weg om zich helemaal te installeren. Dat was buiten onze (ahem) vakantieplanning gerekend: alle computers en tablets in de kluis (avontuur! spannend! gaan we dat ding nog open krijgen!), terug in de auto, muziek terug aan, en richting centrum Rotterdam.

    Ik was al een paar keer in Rotterdam geweest, maar nooit in het centrum. De Markthal  was ons aangeraden: Walhalla van het voedsel! Grootste kunstwerk ter wereld! Grootste parking van Nederland!

    We kunnen daar redelijk kort over zijn: gutgoeiehemel, wat een kitscherige bedoening. Het gebouw is niet a priori lelijk, vermoed ik, maar urgh, wat een stuitend gebrek aan authenticiteit, daarbinnen. Akkoord, het is nog allemaal zeer nieuw en zo, maar een mengeling van jaarbeurs en kerstmarkt, da’s niet mijn idee van gezelligheid.

    Het kan zijn dat ik er naast gekeken heb, maar ik heb tussen al die kramen niet één kaasboer gezien met een degelijke selectie, niet één slagerij die in de verste verte kan tippen aan een gewoon degelijke slager. Ja, kraampjes met poffertjes en met mini-donuts, en toegegeven lekkere frozen yoghurt, en wat kraampjes met gedroogde noten en met olijven en zo, maar (voorlopig wellicht) niet écht een Walhalla.

    We hebben wat rondgelopen, ongezonde dingen gekocht links en rechts, een zak vol brol gekocht in de lokale  Wah Nam Hong, en uiteindelijk een reuzenkom bijzonder lekkere  Phở binnengekapt. Helemaal traditioneel, een kom en de condimenten erbij en dan een resem vissaus en pikante saus en andere:

    Jan was zo slim om en stukje van die rode peper te nemen, en ’t was zó hard koekenbak:

    Om 18u gaat het daar dicht op zondag, en zijn we op zoek gegaan naar dingen te doen met de kinderen.

    Even terzijde:  man wat een akelige  stad is Rotterdam. Het is soms dat ik een instant gevoel van “yep, dit is wijs” heb (New York, Straatsburg): dit is de eerste keer dat ik een instant gevoel van “urgh nee” had. Wellicht heb ik de verkeerde kant van Rotterdam gezien (van Markthal en Blaak over stadhuis tot De Doelen, Schouwburgplein om te eindigen op de Lijnbaan, een oord dat nu al gegrift staat in mijn nachtmerries), maar dit is écht écht niet mijn ding. Die hokjes, dat  artificiële: ugh, ugh, ugh.

    Ernstig serieus, in het donker vond ik  iets als dit  al onnoemelijk knullig:

    …maar  dan kwamen we buiten en zagen we dat er nog kubussen aan die toren geplakt waren, en ik  zweer dat dit dus in het midden van een stad is, niet ergens verborgen op een industrieterrein:

    blaak

    Ik weet niet hoe het met u zit, maar het is geleden van de KBC-hoofdkwartieren in  Brussel en Leuven dat ik zo lichamelijk misselijk werd van architectuur.

    MAAR GOED.

    We hebben de avond afgesloten met een Burger King (tjaha) omdat er geen film speelde waar we konden naar gaan kijken, en dan zijn we teruggekeerd naar ons hotel. Alwaar de jongste kinderen in één kamer zijn gaan slapen en Zelie bij ons is  gebleven, en dat we samen naar de European Music Awards van  MTV gekeken hebben (goeie help, we worden oud).

    *
    *      *

    Maandagochtend: ontbijt in hotel. Bijna te laat: ik was er wel om 8 uur, maar de kinders en  Sandra zijn blijven liggen tot eigenlijk na de deadline van het ontbijt. De mensen van het hotel hebben ze wel nog laten eten, ha, goeie punten. 🙂

    En dan zijn we naar Blijdorp getrokken: een fijne zoo, met bijna geen mensen wegens winter. Het begon al goed, met zeeleeuwen die gevoederd werden, en dan ging het verder in het aquarium:

    En het zwembad van de ijsberen, war de kinderen een impromptu discoverlichting vonden:

    …en toen ging het licht uit bij mij. ’s Morgens blijkbaar iets verkeerd van fruit gegeten, en een passage langs de tropische hitte van  Amazonica  later, ben ik migrainegewijs naar de parking afgedropen, waar ik de rest van de dag in de auto doorgebracht heb, kreperend van de pijn.

    Um ja, geen happy end, dus.

    Maar wel voor herhaling vatbaar, zo een namiddag aanzetten, op hotel gaan slapen en de hele dag erna iets doen. Een blik op de lijst van hotels in Rotterdam  (euh, Accor-hotels in Rotterdam, dus) leert mij dat als we het zelf hadden moeten betalen, het ons iets meer dan dertig euro per persoon zou gekost hebben, en da’s eigenlijk nog helemaal doenbaar, vind ik.

  • Links van 8 november 2014 tot 11 november 2014

    How to become a data scientist in 8 easy steps: the infographic | DataCamp Blog
    After being dubbed “sexiest job of the 21st Century” by Harvard Business Review, data scientists have stirred the interest of the general public. Many people are intrigued by this job, namely because the name has an interesting ring to it. But it is exactly the name that also raises a lot of questions. Because what is a data scientist and what do data scientists do exactly? Many of us who devote their lives to data science have frequently been confronted with questions like these.

    Intellektuelle und der Mauerfall – Wie haben wir geirrt! | Cicero Online
    Tjaha. "So viel steht fest: Es gab weit und breit keinen Politiker, der den Deutschen im Jahre 1990 den folgenden einfachen Satz zugemutet hätte: Die Wiedervereinigung wird unendlich viel kosten, aber sie ist wert, was sie kostet."

    De post-betoging blues | Jan Blommaert (en z’n gedachten)
    De structuur van de rellen begint stilaan vorm te krijgen. Antwerpse havenarbeiders gingen over tot vandalisme; hierop kwam een overreactie vawege de oproerpolitie, wat dan tot de verwachte escalatie leidde met havenarbeiders, vergezeld van een aantal infiltranten van politie en extreemrechts, in een veldslag met de oproerpolitie. De toevallig samengetroepte pers smulde ervan.

    De Rechtzetting » Hevige rellen ontaarden in ordelijke betoging
    De organisatoren van het amok benadrukken dat slechts een honderdduizendtal geëngageerde burgers betrokken waren bij de ordelijke betoging. ‘We doen er alles aan om het te vermijden, maar je kunt nooit helemaal uitsluiten dat er zich bij willekeurige geweldplegingen zo’n verwaarloosbare massa losscheurt die weigert deel te nemen aan zinloze vernielingen,’ aldus de Waalse metallo Sylvain le Malin.

    Waar zijn de 89’ers? – De Standaard
    De Muur was open omdat iedereen zei dat hij open was. En omdat iedereen zei dat alles veranderd was, was alles ook veranderd.