-
It really doesn't seem to matter how much thought I put into it. Some designs have been honed by days of thinking, some by months, some by minutes. Some designs are peer reviewed by programmers, by producers, by other designers. Some are not. And in every situation, the initial prototype is unplayable.
-
⁂
-
Mhuhuhuhu. Ik had helemaal onverwacht een cadeaucheque gekregen voor Amazon. Cadeau! Geld uitgeven maar dan gratis! Hoera hoezee!
Dilemma’s: dure boeken kopen? Standbeelden? Messen? Etenswaren? Machines? Speelgoed?
Ik had een hele lijst aangelegd van allerlei, toegevoegd, geschrapt, weer toegevoegd, aangepast, mezelf gezegd dat ik wel iéts mocht bijleggen als ik toch een cadeaudink had, er dus dan maar wat bijgedaan, dan mezelf gezegd dat het niet opgaat om dubbel zoveel bij te betalen als die cadeaubon en er dan maar weer alles uitgevogeld en naar iets redelijkers gezocht, en dan uiteindelijk naar de checkout met mijn virtuele cadeaubon in mijn klamme handjes.
O ramp! Een cadeaubon van Amazon.com is niet bruikbaar op Amazon.co.uk!
Aargh! En al wat ik wou kopen, kon niet verscheept worden vanuit de VS! Ze gingen van “We are not able to ship this item to your default shipping address” — bijna alles wat electronisch is of voedsel of gelijkaardige, awoert. En al wat wél verscheept kon worden vanuit de VS, was veel goedkoper in Europa wegens geen transportkosten! Kindle-dingen dan maar? Nope: als Europeaan kan ik in de VS enkel die dingen kopen die ik in Europa ook kan kopen, awoert!
Ik was gisterenavond laat geëindigd met een groot beeld van Dagon zoals gezien door H.P. Lovecraft:
…maar toen bleek het onmogelijk voor een redelijke prijs binnen een redelijke termijn te verschepen, en bedacht ik dat ik nu al geen plaats had om al mijn andere postuurkes te zetten. En dan werd het een hele boodschappenlijst vol comics. En dan was dat ook al zo duur om te verschepen.
Ik zat er al wat mee in, maar hey: het interweb is er om oplossingen te vinden. Gisterenavond op zoek gegaan naar iemand die voor hetzelfde bedrag iets zou willen kopen en die er niet mee inzit dat het in de VS is, en die in ruil daarvoor een aankoop wil doen bij co.uk, veel vijven en zessen, maar vanochtend vroeg was de deal rond.
Ik koop een volle boodschappenmand in de VS met boeken en software, mijn partner koopt mijn ding in het Verenigde Koningkrijk. Gelijk oversteken, duidelijke afspraken met mensen die ge vertrouwt, en hopla, één dezer dagen staat deze jongen voor mijn deur:
Yup. Yupyup.
(Maar toch wel vies dat het met een omweg moet, ze zouden toch wel mogen afspreken tussen al die sites van Amazon, vind ik.)
⁂
-
Kijk, een filmpje over wat er binnenin een cel in uw lichaam gebeurt:
Die dingen die op die kabels rondlopen en andere dingen van de ene kant van een cel naar de andere kant slepen? Wel, die zijn blijkbaar gefilmd:
De wereld, ’t zijn soms ongelooflijke dingen.
⁂
-
-
One of the strongest tools we have our repertoire in convincing others is prototyping and video: turning ideas into high-bandwidth communication artifacts. The goal of a prototype is to sketch an idea and to inspire participation: you are creating a narrative.
⁂
-
-
Ik had een plan van wat ik zou aanvangen met die anderhalf à twee extra uren die ik ’s avonds had, en hey kijk: deze week ben ik eraan begonnen.
De zaken gestructureerd aanpakken, da’s de enige manier dat ik het kan. Als ik geen lijsten aanleg en geen leidraad heb, ben ik verloren. Dus vandaar: elke dag een half uur à drie kwartier opkuisen, ’s avonds. Hoek na hoek van kamer na kamer. Dingen op stapels leggen, de stapels verleggen naar de plaats waar ze thuishoren, en dan de stapels klasseren.
Stapels met papier dat weg te smijten is, komen in de papierbak. Dozen van dingen die ik niet meer ga inpakken — harddisks en ander computermateriaal, dat soort zaken — die worden onherroepelijk opgeplooid en weggegooid. Dozen die nog nuttig kunnen zijn — schoendozen met goede deksels, dat soort zaken — die worden meteen gebruikt of opzij gezet.
Stapels met papier dat te houden is, worden bij elkaar gelegd in de keuken, om later te sorteren: administratie bij administratie in mappen, souvenirs die niet wegmogen — brief aan Sinterklaas van Louis toen hij nét kon schrijven bijvoorbeeld, geboortekaartjes, dat soort zaken — in schoendozen, foto’s bij foto’s, et cætera.
Stapels met speelgoed naar de kinderkamers. Stapels met computer- en andere draden in plastiekzakken naar het achterhuis. Stapels met boeken en DVD’s en games en CD’s van mij ook naar het achterhuis.
Stapels met kleren, met fotogerief, met tekeningen van de kinderen, met boeken van de kinderen, met plastiekzakken, met badges en dergelijke, met schrijfgerief, met vanalles en nog wat.
Wat kapot is en niet meer te repareren en niet meer gebruikt, vliegt de vuilbak in. Zelfs dingen die al jaren rondslingeren wegens “een mens weet maar nooit” — dingen zoals een transfo van een scanner die al tien jaar dood is, bijvoorbeeld. Of die scanner zelf. En zijn identieke tweelingbroer die al acht jaar dood is.
Het is nuttig werk, en het geeft voldoening als het dan eindelijk, soms na maanden, ligt zoals het zou moeten liggen. Er zijn maar een paar vervelende aspecten aan. Om te beginnen dat ik allergisch blijk te zijn aan het soort stof dat blijft liggen op dingen die al heel lang niet meer verzet of afgestoft zijn en dat ik dus een hele avond loop te snotteren. Daarnaast dat ik na een half uur of drie kwartier door mijn rug zit. En ook wel dat ik er ongetwijfeld maanden mee bezig zal zijn.
Eerst de living: de hoek waar de bibliotheek komt (done!), daarna de schouw, daarna de hoek waar de televisie staat, daarna de hoek aan de venster, daarna de kast, daarna de hoek achter mijn trekzetel, daarna onder de trap. Daarna de slaapkamer. Daarna de badkamer. Daarna de keuken. De gang. Het bureau. En dan het achterhuis.
En tegen dan hebben we misschien wel al iemand gevonden om het huis hier verder qua werken in orde te krijgen.
⁂
-
Yep. Yep indeedy.
⁂
-
Oh, eigenlijk, nu ik eraan denk: wat ik wel fantastisch vond op die Playtown, is dat het een beurs was met zowel Franstalige als Nederlandstalige mensen die allemaal hun best deden. Soms duidelijk Franstalig (de man aan de spinning), soms overduidelijk Nederlandstalig (de meneer van de C&A modeshow), maar ze deden hun best om hun ding in de twee alen te doen.
Wat dan wel eens verwarring gaf als pakweg Zelie bij “français?” antwoordde “oui”, en dan bij “néerlandais?” ook “oui” zei.
Wat ben ik trouwens blij dat ik daar ook van af ben, van die situaties waar er voortdurend krampachtig Nederlands bleef gesproken worden.
Dat ze eens een voorbeeld nemen aan Gent verdorie. Wij worden hier langzaamaan overspoeld door West-Vlamingen, en ziet ge ons daar een probleem van maken? Da’s demografie en geschiedenis hé. Nemen ze het boeltje hier over, dan nemen ze het boeltje hier maar over. ’t Zal misschien een schok zijn, de eerste burgemeester van West-Vlaamse afkomst, maar als er tegenwoordig al schepenen zijn van Turkse afkomst, kan het niet ver verwijderd zijn.
⁂
-
Playtown in Brussel: ’t zal moeilijk zijn, volgend jaar, om ervoor te zorgen dat er niet te véél volk naar komt.
Proper georganiseerd, degelijke stands, veel ruimte voor de kinderen om te spelen, allemaal wijs — zolang er niet te veel volk is. (Oh, en zolang mijn rug niet besluit lastig te doen, maar hey.)
Gelukkig was er niet écht te veel volk, bij de meeste dingene. Alleen naar het einde van de namiddag werd het wat lastiger, en de rij bij de springkastelen was veel te lang. Maar voor de rest hebben ze zo ongeveer vanalles gedaan. Leutige dingen gezien, ook. Smartmax, bijvoorbeeld: magnetisch speelgoed waar bijvoorbeeld reuzenhoge torens en kastelen gemaakt kunnen worden.
En Zelie heeft met die Kinect van Microsoft gespeeld.
En Louis met een Mindflex, zo’n spel dat hij met zijn hersenen moest besturen:
…maar vooral: ze hebben veel getekend, en uiteindelijk nog bijna het meeste plezier gehad op een stand van de Speelotheken van de Vlaamse Gemeenschapscommissie, waar er allemaal volksspelletjes waren.
Nee, fijne beurs.
Hypercommercieel en alles, zeer zeker dat. Maar we zijn er zonder kosten buitengeraakt: alleen een doos stiften met fruitsmaak gekocht, en dan nog alleen omdat ik die wou hebben. Volgende week doen we cultuur, beloofd. Als we eraan denken.
⁂
-
Jan kwam uit de kleerkamer: hij had een band van Kapitein aan. En ja, ze doen elke week iemand anders, maar toch: ik zwol van trots. Net zoals ik bijna tranen in de ogen kreeg toen er een goal kwam na een zó ongelooflijk mooie pas van Jan.
Het is eigenlijk ongelooflijk, hoe hij verandert als hij op het veld stapt. Alles komt in focus, en hij is van kop tot teen geconcentreerd: het is een ander kind gewoon.
⁂
-
Het is een groter succes dan ik verwacht had, mijn zoek-eens-een-schrijnwerker-avontuur. Op een rij: de resultaten na één week.
Afspraken
- Bavo Lamoen mailde terug op 1/11, we hebben een afspraak volgende dinsdag 16/11
- Stijn Van Maele, Artenova (Oostakker) mailde terug op 2/11, afspraak met hem en zijn binnenhuisarchitect op maandag 8/11
- BHI Roesbeke (Waarschoot) mailde terug op donderdag 4/11, we hebben een afspraak op dinsdag 9/11
Bijna-afspraken
- Maarten van Cesar Cant Interieur (Heide-Kalmthout) heb ik gemaild op 2/11 nadat hij een reactie liet op mijn weblog; zij zouden liever hebben dat we tot bij hen komen in Kalmthout, met een plan. Ik maak een plan en we proberen ergens een dag te vinden.
- Carl Bouckaert van In2Design (Meise) had ook een reactie gelaten, ik heb hem gemaild op 3/11, hij heeft teruggemaild, en ik zou moeten getelefoneerd hebben voor een afspraak maar omdat mijn GSM het niet meer doet (ik zit tussen twe abonnementen) is het niet gelukt voor het weekend, dat wordt dus maandag.
- Marc Cooreman had het even heel erg druk, maar we spreken na 11/11 af.
Nu even niet
- Geert Vermeulen & Henk De Graeve, Mankracht (Merelbeke) mailden terug op 2/11 om te zeggen dat ze op het moment helaas teveel werk hebben om er nog iets nieuws bij te nemen nu onmiddellijk.
- David Van Steendam mailde terug op 4/11 om te zeggen dat hij helaas nu erg druk bezig is en dat het ten vroegste pas vanaf januari lukt.
- Luc Vangeel mailde op 7/11 dat hij helaas teveel werk heeft
Nog geen nieuws na 1 week
- Youri Cruypeninck (Gent)
- J. Bontinck (Lokeren)
- Welleman
- VK Design (Evergem)
- Tonny Van Huyck (Tokka Creations), al hoort die niet echt bij de “nog geen nieuws na 1 week”, omdat ik me vergist had van email en de mail pas donderdag opnieuw gestuurd heb
Veertien schrijnwerkers-en-gelijkaardige, drie afspraken en drie bijna-afspraken. Meer nieuws volgende week!
⁂
-
Ooooh het was niet zo’n goed idee om vannacht niet te gaan slapen. En ik zit hier in zo’n hyperwarme kamer, ook.
En verdorie ik had me voorgehouden dat ik mijn les in het Engels zou geven, maar het bleek toch wel in het Fransoos te doen te zijn zeker de hele dag? Snel, wat zijn user interface patterns weer in het Frans? Modèles d’interface utilisateur? Ah nee, patrons d’interface. Gnnn.
Maar alla. Lesgeven is wel wijs.
En hey, ik heb nu ook mijn About Face 2.0 terug, ik zou nooit vanzeleven geweten hebben dat hij hier stond. Stom, wel, dat ik ondertussen About Face 3.0 had gekocht. En dat het ondertussen ook al drie jaar oud is.
⁂
-
Voor het eerst sinds wij in ons huis wonen, en dat moet ondertussen al meer dan tien jaar zijn, hebben we in koud weer in de keuken kunnen zitten zonder te klappertanden.
Jazeker: we hebben binnendeuren!
Zonder binnendeuren was de keuken een tochtgat van de venster van het bureau (groot, enkel glas) en de voordeur (dubbele deur, enkel glas, sluit niet goed) naar helemaal bovenaan in het huis.
Nu kunnen we achter het dubbel glas van de keuken en de deur naar de gang en de deur naar het bureau op ons gemak blijven zitten.
Luxus.
⁂
-
Ahem ja. Ik moet vrijdag een les geven en ik dacht, ik heb die dingen in mijn hoofd zitten, ik zal dan wat slides op een rij zetten en hoplaklaar.
Dat was gisteren, toen ik welgeteld drie slides had na een uur of twee uitvogelen hoe Keynote precies werkt, zoeken naar inspiratie, beginnen en herbeginnen. En dan had ik in mijn hoofd hoe het zou gaan, en hield ik het voor bekeken: op twee avonden moet dat gaan, wat dénk ik wel, het is maar één dag lesgeven.
Dan vanavond thuisgekomen, ven in de zetel gaan zitten, in slaap gevallen tijdens het nieuws (ik ga toch niet beginnen voor ik het nieuws gezien heb?), tijdens Man Bijt Hond wakker geworden, en dan was het bijna tijd voor Komen Eten (ik ga toch niet Komen Eten missen?), en dan uiteindelijk alsnog begonnen.
Een paar uur later: 24 slides, en ik heb zowaar het hele eerste half uur of zo van de dag. Nog maar twaalf of zo halfuren te gaan, dus ruim tijd om nu naar bed te gaan, dat ik morgen fris ben om de nacht door te werken.
Zucht.
Ja, ik weet het.
⁂
-
Die keer dat ik mijn Sonos-dingen niet meer aan de praat kreeg? ’t Is opgelost geraakt.
Normaal gezien ben ik een hopeloos geval in dergelijke, euh, gevallen: als het niet werkt, dan gebruik ik het gewoon niet meer. De meeste dingen die kapot raken hier in huis, daar zou het meer kosten om ze te laten repareren dan om ze nieuw te kopen.
Maar in dit geval was het wel vervelend: die Sonos kan gecontroleerd worden vanop mijn pc, de windowslaptop van Sandra, twee oude iPods die hier rondslingeren, een Mac en een iPhone. En waar het vorige week maar één van de iPods was die niet meer werkte, waren het maandag al de iPod, de Mac en de iPhone die het niet meer deden.
Gezocht op het supportforum, een gelijkaardig (maar niet helemaal) probleem gevonden, en daar feedback op gelaten in de zin van “neen, dit heeft me niet geholpen”.
Tien minuten later: mail in mijn bus. Ene Justin van Sonos, om te weten of het probleem dat ik had ondertussen al opgelost was. Euh neen, zei ik, en toen gingen we in de support-paringsdans: hebt g’hem als eens herstart? Werkt het daar? Werkt het hier? En als ge dat doet? En dit? En dat?
Uiteindelijk kon Justin niet verder helpen per mail, en hij stelde voor om te telefoneren. Het probleem was dat ik met een versie 3.2 zat op die dozen, maar dat ondertussen 3.3 al een tijd uit is, en dat dat eens het aan de afstandsbedieningskant op 3.3 staat, ik niet meer aan de 3.2-dozen kan zonder die dozen te updaten. Maar dat die dozen niet vonden dat ze moesten geüpdatet worden.
Justin dacht misschien iets met DNS, maar meer in detail zou iemand anders moeten doen. Ik vroeg hem of het niet eenvoudiger zou zijn om per chatsupport te werken, en voor ik het wist had ik Mike aan de lijn.
(Het zou me niet verbazen als Mike eigenlijk Rakesh was en Justin Prashant of zo, maar hey, ik ken ze als Justin en Mike.)
Mike stelde wat vragen, en vroeg dan of hij mijn computer even mocht overnemen. Hey, Justin en Mike waren ondertussen mijn beste vrienden, dus waarom niet?
Blippity bloopety bloop, vijf minuten verder: DNS was het niet, firewall was het niet. Ingelogd op de Sonosdinges zelf, wat blijkt: ik zat niet op 3.2, maar op 3.2beta-teenoftander, een versie die ik vanwege de mannen aan de PR eeen hele tijd geleden gkregen had om een feature in prerelease te bekijken.
Maar die niet correct gerapporteerd werd aan teenoftander. Waarmee ik volgens de software, of de hardware, of ergens iets tussenin, ergens tussen twee versies zat. En dat de ene kant dacht “dit is ouder dan 3.3, dus is moet nieuw hebben,” en de andere kant “dit is nieuwer dan 3.2, dus ik ben up to date”.
Ofwel zat ik in het systeem als “beta user”, wat dan hetzelfde effect gaf, ik weet het niet doet. Maar in alle geval: user gereset, remote wipe, remote reboot, weetikveel: nog eens tien minuten later was alles weer koek en ei.
Spannend hoor.
⁂
-
-
A short overview
⁂
-