Koud

zaterdag 18 april 2015 13:01 | 2 reacties

Dit is onze keuken toen er nog een deur en een venster in zat. Buiten koud, binnen warm. En een trap naar boven die niet af te sluiten is:

een

Nu is het venster en de deur er uit. Het vriest niet meer, maar ‘t is toch ook niet echt warm. Het meesterplan was iets dergelijks te doen met plastiek van boven tot onder:

twee

Het zou niet alles tegenhouden, maar met een dubbele laag plastiek zou het toch iéts moeten schelen.

De keuken ziet er nu zo uit:

Of, schematisch:

drie

Ja, ik weet ook niet goed waar ze met hun christelijke gedachten zaten. :)

‘t Is niet zo erg want het vriest niet of zo, maar ‘t is dus wel redelijk koud, nu.

Verbouwingen: het spel zit op de wagen

vrijdag 17 april 2015 19:43 | nog geen reacties

Ziet! Ziet!

Een gevel met allemaal gaten in:

En dan allemaal balken in die gaten en onderstuttingen:

En dan voor de zekerheid nog wat Staltons ook, en beginnen uitkappen:

En dan vanavond: twee poutrellen en de gaten wat aangevuld met stenen:

Links van 11 april 2015 tot 16 april 2015

donderdag 16 april 2015 21:00 | nog geen reacties

Study finds, surprisingly, that women are favored for jobs in STEM – The Washington Post
“At one point we turned to each other while we were coding email responses from faculty across the U.S. and said we hoped that the large preference for women applicants over identically qualified men applicants would slow down because it seemed too large to be believed!” Williams wrote in an e-mail to Inside Higher Ed. “It never did slow down, and the final tally was roughly a 2 to 1 preference. So, we were surprised.”

Anatomy of a Tragedy – The Texas Observer
As she lay dying, Duntsch performed his third surgery, on a woman named Mary Efurd. Another spinal fusion; another routine procedure. Efurd woke up after surgery in horrible pain, barely able to move her legs. Two days later, once Efurd was stable, Henderson was assigned to do the repair surgery. A CT scan found that the metal spinal fusion hardware, meant to be placed on the patient’s spine to keep the vertebrae from moving, was sunk into the muscles of her lower back, inches from her spine. Henderson went in to remove it. He had been a neurosurgeon for 40 years and what he saw inside Efurd’s back shocked him. “He had amputated a nerve root,” Henderson said. “It was just gone. And in its place is where he had placed the fusion. He’d made multiple screw holes on the left everywhere but where he had needed to be. On the right side, there was a screw through a portion of the S1 nerve root.”

The Nerdstream Era: Nameday
How cute is that? Congrats, Stefan! — "Rejoice! Our Queen of Love and Beauty, Lyanna Sasse, was born on March 10th. You may use the comment thread to do her hommage."

Quantifying the Clickbait and Linkbait in BuzzFeed Article Titles | minimaxir | Max Woolf’s Blog
I decided to determine which phrases in BuzzFeed headlines are the most successful in order to see if it’s possible to reverse-engineer BuzzFeed’s business model. Therefore, I scraped BuzzFeed’s website (after initial frustration) and obtained 60,378 distinct articles and the corresponding number of Facebook Shares for each article. From there, I decomposed each headline into its component n-grams, allowing me to perform quantitative analysis for each possible permutation of words in the article titles. You probably don’t know that the 3 most interesting things I found will blow your mind.

Math for eight-year-olds: graph theory for kids! | Joel David Hamkins
This morning I had the pleasure to be a mathematical guest in my daughter’s third-grade class, full of inquisitive eight- and nine-year-old girls, and we had a wonderful interaction. Following up on my visit last year (math for seven-year-olds), I wanted to explore with them some elementary ideas in graph theory, which I view as mathematically rich, yet accessible to children.

Fucking klootzak

woensdag 15 april 2015 20:00 | 3 reacties

Niet opzoeken op het internet, zei de dokter, maar natuurlijk is dat het eerste dat ik dan doe.

Ik geloof niet in goed en kwaad, maar op zo’n momenten twijfel ik. Kanker is een vuile smeerlap. Ik weet dat er geen meesterbrein achter zit, en dat het u en mij en ons allemaal kan overkomen, maar in mijn hoofd is Kanker verpersoonlijkt.

Ge moet blijven hopen. Er is geen echt alternatief. Als een mens dan dit leest, is het duidelijk dat er niet veel goed nieuws meer zal komen, maar verdomme jong.

En nu zit ik al de hele tijd hiermee te snotteren:

lezen

Slaap zacht, Evelien, waar ge ook zijt. Dedju.

Verbouwingen: them’s the breaks

dinsdag 14 april 2015 13:55 | nog geen reacties

Ah well.

Er was vanalles gepland qua verbouwingen, maar dan is er iemand met een kapotte schouder, en misschien een verkeerd begrepen afspraak tussen loodgieter en aannemer, en hey kijk nu: er moet allerlei afgebeld worden.

Normaal gezien ging er hier morgen gebouwd worden nadat er gisteren en vandaag afgebroken was, maar het is gebleven bij een kort plaatsbezoek gisteren, en een dik half uurtje soldeerwerk vanmorgen.

Dorpels die er hadden moeten liggen, liggen er niet, en buizen in de slaapkamer die hadden moeten afgesloten zijn, zijn het niet.

Ah well. Nog een nacht slapen in een ruïne met een half bed vol kostuums, dus:

En nog een paar dagen wachten tot dit weg is en vervangen door iets anders:

Ah well.

Hillariteit alom

maandag 13 april 2015 16:23 | nog geen reacties

Al die schone mensen. Al die dromen. Al die mogelijkheden.

Goed gemaakte propaganda is goed gemaakt.

Vakantie, vakantie

zondag 12 april 2015 22:43 | nog geen reacties

Ik zit een paar dagen alleen met de kinders thuis (op Zelie na, die naar een monitorstage gaat). En tijdens diezelfde dagen gaan ze hier de muur afbreken.

Enfin, denk ik. Vermoed ik. Ik zie dat de weersvoorspelling een paar dagen geen regen geeft, dus da’s al dat. Maar toch: spannend. Want wie weet stort het huis in, en alles! En dan komt Sandra terug naar een kapot huis!

Er zat een vuilgrijs vogeltje

zaterdag 11 april 2015 19:12 | nog geen reacties

Ergens vorig weekend stond onze kat plots helemaal te trillen op de zetel, zwiepend met haar staart, ogen wijdopengesperd, door de venster te kijken.

Bleek: in de boom voor onze venster was een nest gebouwd, en in dat nest zat een duif. Nijdig dat Nephthys was!

Het zag er wel wat raar uit, wegens nog volledig kale boom, maar het beest bleef dag en nacht zitten. Soms eens met haar gat naar ons, soms eens met haar hoofd naar ons.

Tot vanmorgen. Om een uur of zeven opgestaan, uit het venster gekeken: beest verdwenen. Beest ook niet teruggekomen tussen acht uur en ‘s middags, en na de middag stond er een verhuiswagen een beetje verder, en nu is het zeven uur ‘s avonds en het nest is nog altijd leeg.

geen vogelken meer

Snirf. Geen vogeljongskes in de boom, vrees ik.

Links van 6 april 2015 tot 10 april 2015

vrijdag 10 april 2015 16:00 | nog geen reacties

The Outlandish Adventure of Miss Amanda Collins « Oldskooler Ramblings
This little girl had decided one day to write a story, and when the program prompted for a diskette to save it, she grabbed — with sticky jelly fingers — whatever diskette was closest and jammed it in… in this case, Daddy’s expensive business program, ruining it in the process, and possibly the drive it was jammed into. I lack the skill to convey how adorable I find this.

Valar Morghulis: An illustrated guide to all 456 deaths in “Game of Thrones” – Washington Post
the 456 characters below all have one thing in common: They're dead. Before the “Game of Thrones” Season 5 premiere, The Washington Post took a look back and noted every on-screen death from the first four seasons. Here are all 456 deaths, including who, how, why and where

8088 MPH: We Break All Your Emulators « Oldskooler Ramblings
As of April 7th 2015, there are no IBM PC emulators in the world that can run the demo properly; they hang or crash before the demo is finished, and the colors are wrong.  Same goes for anything that isn’t the target hardware.  To see what 8088 MPH looks like, I direct you to the video+audio capture of the demo running on real hardware…

The Bird Family Tree Gets a Makeover – Scientific American
The new tree confirms many past observations, such as the common ancestor of the core landbirds. It also resolves some controversial links. Who might have guessed, for instance, that pigeons and flamingos are close cousins?

@chefjacqueslamerde • Instagram-foto’s en -video’s
small portions | tweezered everything

Soms heeft een mens niet veel méér nodig

vrijdag 10 april 2015 15:53 | nog geen reacties

skate

Wait for it, wait for it…

Een skate in een fles!

Gelezen: Pnin

donderdag 9 april 2015 10:56 | 2 reacties

PninIk zit al sinds gisteren met Pnin in mijn hoofd. Arme Pnin.

Pnin is een karikatuur van een mens, kaal, te gespierd bovenlijf, dunne beentjes, vrouwelijke voeten. Pnin spreekt een vreemd soort Engels, vol Russische constructies, en Franse en Duitse klanken. Pnin wordt geleefd, door zijn ex-vrouw, door zijn collega’s aan de universiteit.

His life was a constant war with insensate objects that fell apart, or attacked him, or refused to function, or viciously got themselves lost as soon as they entered the sphere of his existence. Pnin is belachelijk, en hij beseft het zelf niet.

Aan de oppervlakte is dat de indruk. Het boek is een reeks vignetten, die in schuifjes gepubliceerd werden in The New Yorker, en dan aan elkaar geschakeld werden voor het boek: Pnin neemt de verkeerde trein, Pnin huurt een kamer, Pnin komt zijn ex-vrouw tegen, Pnin is op bezoek bij andere Russische émigrés, Pnin geeft een feest.

Een reeks bijzonder grappige vignetten — die Pnin toch! is telkens de ondertoon — maar gaandeweg lijkt het alsof er een zeer ongelijke strijd aan de gang is. Pnin wordt door de verteller neergezet als een karikatuur, maar door de kieren van het verhaal komt er een andere mens tevoorschijn, en wordt het alsmaar duidelijker dat de verteller niet erg te vertrouwen is.

De verteller is een smeerlap, die ik verdenk van een afrekening met Pnin. Waar Humbert Humbert uit Lolita achter zijn zelfopgebouwde façade een sléchte mens is,  blijkt Pnin een in-goede mens te zijn.

Zijn ex-vrouw zadelt hem op met haar zoon uit een tweede huwelijk, en Pnin doet zijn uiterste best om hem te helpen: ontroerend, hoe hij voor zijn eerste bezoek een boek gaat kopen en een voetbal, en als dan blijkt dat de zoon niet graag voetbalt, loopt hij snel naar boven, steekt hij de voetbal weg en geeft hij hem geld in de plaats. De verteller gebruikt de episode als een illustratie om nog eens door te drukken hoe onhandig Pnin wel is (hij breekt half de kamer af terwijl hij die voetbal wegsteekt), maar wat blijft hangen, is de ontroering.

Hij is ook niet zo’n kluns als de verteller hem neerzet: als hij bij zijn Russische vrienden is, is hij plots geen belachelijke nar meer, maar een geliefde, gesofisticeerde en zelfs sportieve man, helemaal in zijn element.

En door en achter alles heen is Pnin ook een dieptragisch figuur, zelfs al blijft hij fundamenteel optimistisch van inborst: zijn eerste grote liefde kwam om in een concentratiekamp (en daar is hij nog altijd niet over); hij trouwde met een vrouw waar hij stapelverliefd op was, maar die hem niet graag zag (en hij is er nog altijd verliefd op).

Een zeer vreemd boek: ik heb enorm veel moeten lachen toen ik het las, en achteraf bleef vooral een vaag gevoel van droevige nostalgie achter.

Ik lees dat Pnin even terugkomt als professor in Nabokov’s Pale Fire. Ik weet al wat op mijn leeslijst te zetten.

En als Pnin nog niet op uw “te lezen”-lijst stond: doen, en wel meteen.

[van op Boeggn]

De zoektocht

woensdag 8 april 2015 09:14 | 3 reacties

Het leven is nooit saai met migraine. Dan denk ik dat ik weet wat ik moet vermijden (mango, ananas, ice tea, munt, appelsap, fel tegenlicht, koude wind op mijn hoofd, en nog tientallen andere dingen), maar sta ik plots wel om tien uur ‘s morgens op mijn werk met een hoofd vol breinaalden die er uit willen komen, moet ik alles doen om niet over te geven van de ongemakkelijkheid, spartel ik mij de dag door en lig ik dan van halfzes tot negen uur in mijn bed met het deken over mij getrokken.

En dan kan de zoektocht beginnen: wat zou het deze keer geweest zijn?

Was het de Kriek die ik gedronken heb, de dag ervoor? Dat zou dan wel de eerste keer zijn — en de enige manier om dat te achterhalen, is nog eens Kriek drinken, van hetzelfde merk.

Of was de soyamelk misschien? Of toch de appel? Wat hebben we gegeten ‘s avonds? Ik weet het niet meer, verdomme.

Het zou kunnen die appel zijn, natuurlijk, want er komen gelijk met de maand nieuwe dingen bij die ik vroeger wel zonder problemen binnen kreeg. En er is geen peil te trekken op de ingrediënten: van sommige klassiekers voor migraine heb ik tot nader order geen last. Kaas, ook oude kaas, aspartaam en caffeïne (getest door een hele week geen Cola Light te drinken en te zien of er een verschil was), soep in pakjes, bananen: dat lukt nog allemaal.

Jaha, spannend.

En toen was het stil

dinsdag 7 april 2015 00:00 | 2 reacties

Vier! kinderen weg op kamp met de scouts. Vier! dagen alleen thuis zonder kinderen.

Ik denk dat dat zowat de eerste keer in bijna-zestien jaar zal zijn.

We hebben het vandaag al gevierd met eten in de Vooruit en een quiz in De Ploeg, ha!

Links van 4 april 2015 tot 6 april 2015

maandag 6 april 2015 13:00 | nog geen reacties

IMF admits: we failed to realise the damage austerity would do to Greece | Business | The Guardian
The International Monetary Fund admitted it had failed to realise the damage austerity would do to Greece as the Washington-based organisation catalogued mistakes made during the bailout of the stricken eurozone country. In an assessment of the rescue conducted jointly with the European Central Bank (ECB) and the European commission, the IMF said it had been forced to override its normal rules for providing financial assistance in order to put money into Greece.

BBC – Future – The disastrous events that would break the internet
The internet is unbreakable. At least, we think it is. That’s why when something goes extremely viral, such as pictures of Kim Kardashian’s bottom or #thedress, we joke about it “breaking the internet”. This is because, well, that obviously isn’t going to happen – but we’re searching for some way of exaggerating the impact of the event. It’s a great piece of contemporary hyperbole. But could you really, literally, break the internet? And if so, does anyone really know for sure what would happen next?

What if US & UN Sanctioned Israel over its Nukes they way they did Iran? | Informed Comment
Now that Iran is being constrained by a strict inspections regime and limitations on centrifuges from ever weaponizing its civilian enrichment program, what if the United Nations Security Council turned its attention to decommissioning Israel’s stock of several hundred warheads? If Britain, France, Russia, China and the USA decided Israel would have to give up its nukes, as a means of ensuring non-proliferation in the Middle East, how would they proceed?

The Evocative Photos Of Aleksandr Rodchenko, Who Changed The Way We See Photography
Before Stalin-era Soviet restrictions on artistic expression turned Aleksandr Rodchenko's work into a paean to Communism, the legendary Russian artist revolutionized photography. "We have a duty to experiment" was his motto, turning away from a century of "introspective" photography.

Max Headroom: the definitive history of the 1980s digital icon | The Verge
20 Minutes into the Future kicked off an extensive franchise, and Max became a singular '80s pop culture phenomenon that represented everything wonderful and horrible about the decade. Max hosted music video shows; Max interviewed celebrities; Max hawked New Coke; Max Headroom became US network television’s very first cyberpunk series. Max was inescapable — and then almost just as quickly as he had appeared, he was gone.

Gelezen: The Three-Body Problem

zondag 5 april 2015 19:13 | nog geen reacties

Three BodyIk lees niet graag vertaalde boeken. Als een vertaler niet heel, héél goed is, kan die zelfs een uitstekend boek kapotmaken.

Het is hoedanook al moeilijk om een goede vertaling te maken, maar een boek uit een volledig andere cultuur vertalen, brengt nog een resem andere problemen met zich mee. The Three-Body Problem (三體) is deel één in een trilogie van China’s wellicht meest bekende sciencefictionschrijver, en we kunnen er korte metten mee maken: ik vind het alvast zeer goed vertaald.

Soms is er in de tekst zelf ingegrepen (met instemming van de auteur), en er zijn soms voetnoten nodig om de specifieke context uit te leggen, en de vertaling balanceert tussen vlot Engels en toch ergens de nodige vervreemding van een niet-Engels origineel. Zeer fijn.

Twee hoofdpersonages in het verhaal: Ye Wenjie, astrofysicus en dochter van een tijdens de Culturele Revoluytie geëxecuteerde wetenschapper, en Wang Miao, een onderzoeker in nanotechnologie.

Ye wordt eind de jaren 1960 verbannen naar een houtkapgebied. Ze raakt er gedegouteerd van de vernietiging van de natuur, leest The Silent Spring, dat haar vriend Bai Mulin naar het Engels aan het vertalen was, en ondersteunt hem als hij een vlammende brief naar Beijing stuurt over de ecologische gevolgen van de ontbossing.

De regering is niet zo opgezet met de brief, en Bai steekt het helemaal op Ye. Die normaal gezien in de gevangenis zou vliegen (of erger), maar met haar wetenschappelijke achtergrond krijgt ze de keuze: gevangenis, of de rest van haar leven in een supergeheime wetenschappelijke basis. Redelijk teleurgesteld in de mensheid, kiest ze redelijk vanzelfsprekend het tweede.

In de nabije toekomst plegen een hele reeks vooraanstaande wetenschappers en onderzoekers zelfmoord. Wang Miao raakt in het onderzoek betrokken: blijkt dat een game een belangrijke rol speelt. The Three-Body Problem, een soort simulatie van een beschaving op een planeet die nu eens gewone dagen en seizoenen kent, en dan weer chaotische periodes van onvoorspelbare zonsopgang en -ondergang, met soms volledige verbranding of bevriezing van de planeet tot gevolg.

Terwijl Wang het spel speelt en alsmaar verder raakt — uiteindelijk komt hij er achter dat het om een planeet in een systeem met drie sterren gaat — blijkt dat er iets mis is met een aantal natuurwetten op Aarde. En ziet Wang plots een countdown op foto’s die hij neemt. En iets later, ziet hij diezelfde countdown in zijn gezichtsveld. En wordt hem gevraagd om te stoppen met zijn onderzoek in nanotechnologie; door wie precies: niet duidelijk.

Een fijn boek van klassieke harde sciencefiction. Het was al heel lang geleden dat ik er nog zo eentje gelezen had.

Wachten op de vertaling van deel twee en drie, verdorie. Met aliens en al!

[van op Boeggn]

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338