Niets zo goed als een helpfile schrijven voor een applicatie om de kleine (en grote) inconsistenties, en de kleine (en grote) bugs te ontdekken.

Zo van die i18n-prutsen als dat het menu op extended page editor “page” zegt ipv “pagina”, maar ook van die rare dingen als dat de buttonbar op de site editor geen tooltips geven, al zijn er overal ingegeven en zo. Hrm.

Crud, da’s vervelend werk die helpfile. Het stomste is dat het in het Nederlands is. Bah.

En kleine fouten in die i18n blijven ook komen: in de StringTable een paar spaties te weinig (en dus titels als nodes mettekst “albert”), of een $ in de plaats van een % (en dus “$x resultaten gevonden” in de plaats van “18 resultaten gevonden”). Zucht.

Nogmaals bah. Ik herlees net wat ik een uur of twee geleden geschreven had, en dat trekt nu eens zo hard op niets!

De URL’s van websites die door de Perseus/Medusa gegenereerd worden, zijn al behoorlijk
gebruiksvriendelijk. Je krijgt geen ingewikkelde URL’s met allerlei moeilijke codes
of ID-nummers, maar eerder dingen als

http://sitenaam/NL/home/toeristen/landen/nederland/info

Toch kan dit soms nog te complex zijn. Daarvoor zijn in de content manager speciale
“gebruiksvriendelijke URL’s” voorzien. Deze URL’s zijn optioneel en geven een alternatieve
URL voor de node, gerekend vanaf de root van de site.

Ter verduidelijking: het bovenstaande voorbeeld geeft aan de node een gebruiksvriendelijke
URL “FaunaFlora”. Als de node al bereikbaar was op

http://sitenaam/NL/home/bezoeker/dieren_en_planten

zal ze met deze gebruiksvriendelijke URL bovendien ook bereikbaar zijn op

http://sitenaam/NL/FaunaFlora

Dit kan van pas komen als een URL moet vermeld worden in publicaties, over de telefoon
moet kunnen doorgegeven worden, etc.

Crap. En de chauffage staat hier beneden af, het wordt verdorie koud.

Brrrr koud!

Bloody fucking hell!!

Ik weet niet wat het is, maar sinds deze middag is er voortdurend iets of iemand met mijn naam en wachtwoord aan het proberen inloggen. Het zou een service kunnen zijn, het zou een oud programma kunnen zijn, het zou iemand kunnen zijn die mijn account probeert binnen te graken, ik weet het niet, maar in ieder geval is het resultaat ongelooflijk vervelend:

The referenced account is currently locked out and may not be logged on to.

Na drie foutieve inlogpogingen wordt mijn account gelocked, en dan kan ik niet meer in mijn Exchange mailbox, geraak ik niet meer ingelogd, blokkeer ik op een screensaver, enfin ja, zit ik zo vast als iets.

Neen, ik heb recent mijn wachtwoord niet veranderd, neen ik heb niets nieuws geïnstalleerd, neen er is niets veranderd an het netwerk, neen mijn computer is nog altijd niet gerebooted, neen, neen, neen.

Als er nu maar een eenvoudige manier was om op de domain controller te achterhalen wie of wat er van welk toestel verkeerd inlogt! Grrr!!

En het is echt te koud om nog verder te werken. Ik ga per pandora-mail de voorlopige helpfile naar Peter sturen, en dan morgen van thuis verder werken. En nu een uur of twee slapen.

Zucht, dan is er eens geen vergadering op woensdag en zit ik toch weer de nacht door te doen…

Beikes. Ik heb een muffe banaan opgegeten. En de smaak gaat niet uit mijn mond.

Bon. Ik blijf maar voortdurend gelocked-out worden, ik ga naar het werk verder doen.

Aargh. Dat wil zeggen dat ik die hele helpfile-editor en alles daar ook nog eens moet installeren… En dat ik die dan ook eerst op CD moet zetten, want ik heb alleen het image hier, de rest staat bij onze collega’s in Sliedrecht… Bah.

Zo. Verdomme toch, ‘t zit allemaal tegen. Ik ben nog altijd alle vijf voet locked out, en ik weet nog altijd niet wat het is. En blijkt dat mijn helpfile niet geëditeerd geraakt hier.

Termen als van de pot gerukt en ho maar, dikke vinger waren niet van de lucht.

Gisteren een stukje van Beaufort 2003 gezien op tv. Ja, wij horen daar natuurlijk van het werk heelder dagen over, maar ik had er eignelijk niets van in ‘t echt gezien. Wel indrukwekkend. Eens naartoe gaan met de kinderen.

Great. Ik voel mij nu ongeveer even slecht als twee weken geleden vrijdagavond. Met identiek dezelfde symptomen: keelpijn, hoofdpijn, spierpijn. En toen was ik de hele zaterdag en zondag buiten commissie van ziekte.

Zucht.

‘t Is gelijk de mens die bij ons op ‘t werk de dataconversies doet vannamiddag zei: dat we allemaal eigenlijk eens dringend nood hebben aan vakantie.

O ja, to add to my catalogue of woes: ik dacht daarnet even in mijn oor te koteren met mijn pink. Twee problemen: mijn nagel is ergens vandaag afgescheurd, én ik heb ook iets ontstekingachtig, of toch minstens pijnachtig, aan mijn twee oren. It never rains but it pisses.

The dullest blog in the world. Fijn

Oh. My. God.

Amid the wreckage I counted 12 dead civilians, lying in the road or in
nearby ditches. All had been trying to leave this southern town
overnight, probably for fear of being killed by US helicopter attacks and
heavy artillery.

Their mistake had been to flee over a bridge that is crucial to the
coalition’s supply lines and to run into a group of shell-shocked young
American marines with orders to shoot anything that moved.

One man’s body was still in flames. It gave out a hissing sound. Tucked
away in his breast pocket, thick wads of banknotes were turning to ashes.
His savings, perhaps.

Down the road, a little girl, no older than five and dressed in a pretty
orange and gold dress, lay dead in a ditch next to the body of a man who
may have been her father. Half his head was missing.

Nearby, in a battered old Volga, peppered with ammunition holes, an Iraqi
woman - perhaps the girl’s mother - was dead, slumped in the back seat. A
US Abrams tank nicknamed Ghetto Fabulous drove past the bodies.

This was not the only family who had taken what they thought was a last
chance for safety. A father, baby girl and boy lay in a shallow grave. On
the bridge itself a dead Iraqi civilian lay next to the carcass of a
donkey.

As I walked away, Lieutenant Matt Martin, whose third child, Isabella,
was born while he was on board ship en route to the Gulf, appeared beside
me.

“Did you see all that?” he asked, his eyes filled with tears. “Did you
see that little baby girl? I carried her body and buried it as best I
could but I had no time. It really gets to me to see children being
killed like this, but we had no choice.”

Martin’s distress was in contrast to the bitter satisfaction of some of
his fellow marines as they surveyed the scene. “The Iraqis are sick
people and we are the chemotherapy,” said Corporal Ryan Dupre. “I am
starting to hate this country. Wait till I get hold of a friggin’ Iraqi.
No, I won’t get hold of one. I’ll just kill him.”
[Information Clearing House]

Miljaar, dat artikel staat echt wel vol met dingen die niet meteen op CNN zullen gezegd worden:

An older marine walked by carrying a huge chunk of flesh, so maimed it was impossible to tell which body part it was. With tears in his eyes and blood splattered over his flak jacket, he held the remains of his friend in his arms until someone gave him a poncho to wrap them with.

Of nog:

“I was shooting down a street when suddenly a woman came out and casually began to cross the street with a child no older than 10,” said Gunnery Sergeant John Merriman, another Gulf war veteran. “At first I froze on seeing the civilian woman. She then crossed back again with the child and went behind a wall. Within less than a minute a guy with an RPG came out and fired at us from behind the same wall. This happened a second time so I thought, ‘Okay, I get it. Let her come out again’.

She did and this time I took her out with my M-16.”

How ironic is that? Dat meisje dat gered is uit de klauwen van de slechte Irakezen, Jessica Lynch, is afkomstig uit het stadje Palestine in West Virginia.

Trouwens, en geheel naast de kwestie: ik vind meisjes met kort haar wijs.

Ik geef het op. Ik heb zodanig veel oor- en hoofdpijn dat het toch niet gaat lukken.

Nu naar bed, en om pakweg 5u opstaan om verder te werken. Nog te doen: helpfiles voor wysiwyg-editor, related links en beeldbank.

Produkten en query builder zullen voor later eens zijn.

‘t Waren vandaag twee bijzonder wijze vergaderingen, maar nu ben ik wel totaal geradbraakt. Ik was al in de zetel in slaap gevallen, komm es zugegen!

Enfin, met een beetje geluk ben ik beter zondag, we gaan naar de Ronde van Vlaanderen kijken bij Els en Wim (en Julien en Marie). Ik kijk er eigenlijk wel naar uit.

Euh… nu ik eraan denk, als dat zondag is, dan moeten we al naar mijn ouders gaan verjaardag vieren… Hmmm. Dat wordt combineren.

En volgend weekend is het verjaardagsfeestje voor Louis. Die is verdorie al twee jaar!

The days are just packed… Al dat werk en al dat over-en-weer-ge-e-mail, ‘t is niet meer proper.

Wat daarentegen wél proper is, is onze content manager. Zo’n schoon werk van Stijn en Free!

En nog meer goed nieuws: ik voel mij genoeg genezen voor de Ronde van Vlaanderen. Én ik heb een webcam gekocht. Juich!

Lalala, helpfile werkt, lalala. En ik content.

Senator: Try Arnett for treason

US Senator Jim Bunning (R-Ky) argues that correspondent Peter Arnett should be arrested and “tried as a traitor” for saying on Iraqi television that the US warplan had failed.

To some, freedom of speech just means the freedom to agree with the party line. [Secular Blasphemy]

Wat? De nieuwe sterreporter van VTM? Hoogverraad?

MSDN heeft begod RSS feeds tegenwoordig!

• Recently published on all of MSDN
  
• Visual Basic .NET
  
• Visual C# .NET
  
• Visual C++ .NET
  
• Visual Studio .NET
  
• .NET Framework
  
• XML Web Services

AN UNSUBSTANTIATED RUMOUR that Bill Gates had been shot dead in Los Angeles caused share prices on the South Korean stock exchange to slump as panic selling ensued.

The rumour, started on a web site, was broadcast over South Korean TV and that caused other South Korean networks to start repeating the rumour.

Shares fell by 1.5 per cent and were set to slump further except that the rumours were subsequently nipped in the bud and the Seoul bourse recovered from its temporary panic attack. [The Inquirer]

Wel een mooie flash-site van de Zuid-Koreaanse beurs. Zeker voor die landen, waar het meestal enorm van blikkerige suikerkleuren is…

In Idool 2003 gaat Peter doen van Hero, uit Spiderman. Tja, ‘t is Nickelbackachtig hé. Ik ben er niet helemaal voor.

Chris doet Ice Ice Baby. Mja niet slecht, maar ‘t is gene rapper hé. Enfin, niet echt om van omver te vallen, ik heb de indruk dat hij het vooral gedaan heeft om te tonen dat het niet echt moeilijk is om te rappen gelijk Brahim. 

Brahim gaat zingen van My Girl, trouwens een fantastische film ook trouwens ook. En ondertussen is de Kardinaal Danneels in Brahim opgestaan: “ik ben ook zo voor kunst zo, met tekenen zo”.

Ik hoop dat hij niet al te veel ‘yo’ gaat doen. Mja. ‘t Ziet er naar uit dat hij niet te veel vocale idiotieën gaat doen, maar zijn act staat mij niet aan.

Maar! Schoon gezongen, en goed gedaan en al.

Wahey! Cindy!! Ze gaat iets zingen uit Sweet Home Alabama. Yay, countryachtig, joepie.

(Had ik al gezegd dat Cindy een geil wijf is? Bij deze dan.)

Ze houdt heel veel van de film Microcosmos. De acteurs erin zijn prachtig en ze spelen heel naturel. Haha!

Ik heb de indruk dat ze nog nooit zo goed gezongen heeft als vandaag. Dynamiek zat goed, klank zat goed, alles goed.

Enfin, kom het tegen, Jean Blaute vond het niet goed. Rare mens! En Nina De Man ook negatief. En BArt ook niet, en Jan ook niet. Weer pijnbank dus. Bah.

Wim gaat Iris van the Goo Goo Dolls doen, uit City of Angels.

Bof. Ik weet het niet. Het is niet slecht of zo, maar niet echt spannend. En zijn engels is niet goed.

Eikes, nu is Leen Demaré ook al reclame aan het maken voor Côte d’Or. Bleh.

That’s it. Kent Beck, de mens van Extreme Programming, doet ook van C#: NUnit, een framework voor unit-testing voor alle .NET-talen.

Tom gaat een liedje van Seal doen: Kiss from a Rose, uit Batman Forever.

Zijn houding is niet echt je dat. En ik betwijfel of zijn stem krachtig genoeg is om het te halen. Alhoewel, nu haalt hij wel serieus uit. Tja, een beetje te smooth naar mijn goesting. Maar zeker niet slecht.

Natalia houdt absoluut niet van Science Fiction. He bah. En haar lievelingsfilm is Indecent Proposal. Eikes! Qua dalen in achting…

Hoeveel wedden dat ze gaat zingen van Respect uit de Blues Brothers? Ah neen, ‘t wordt Think, ook van Aretha Franklin.

Jezus H. Christus, ze kan echt wel ongelooflijk goed zingen. Maar swingen doet het vreemd genoeg niet vind ik. Enfin, misschien is het dat ze niet graag Science Fiction heeft dat nog nazindert, maar ik geloofde het niet allemaal. Eens kijken wat de jury er van vindt.

De jruy vond het gewoon geweldig.

Tja, deze week gaat Cindy het echt niet overleven. En Chris ook pijnbank, maar wie zou de derde zijn? Tom misschien? Of Peter, want dat was niet zo goed? Of misschien Brahim, dat hij eens een schokje krijgt?

Magisch goed: de exacte woorden van Donald Rumsfeld, zoals op de website van het Amerikaanse ministerie van landsverdediging. The poetry of D.H. Rumsfeld:

The Unknown
As we know,
There are known knowns.
There are things we know we know.
We also know
There are known unknowns.
That is to say
We know there are some things
We do not know.
But there are also unknown unknowns,
The ones we don’t know
We don’t know.

?Feb. 12, 2002, Department of Defense news briefing

Glass Box 
You know, it’s the old glass box at the?
At the gas station,
Where you’re using those little things
Trying to pick up the prize,
And you can’t find it.
It’s?

And it’s all these arms are going down in there,
And so you keep dropping it
And picking it up again and moving it,
But?

Some of you are probably too young to remember those?
Those glass boxes,
But?

But they used to have them
At all the gas stations
When I was a kid.

?Dec. 6, 2001, Department of Defense news briefing

A Confession
Once in a while,
I’m standing here, doing something.
And I think,
“What in the world am I doing here?”
It’s a big surprise.

?May 16, 2001, interview with the New York Times

Happenings
You’re going to be told lots of things.
You get told things every day that don’t happen.

It doesn’t seem to bother people, they don’t?
It’s printed in the press.
The world thinks all these things happen.
They never happened.

Everyone’s so eager to get the story
Before in fact the story’s there
That the world is constantly being fed
Things that haven’t happened.

All I can tell you is,
It hasn’t happened.
It’s going to happen.

?Feb. 28, 2003, Department of Defense briefing

The Digital Revolution
Oh my goodness gracious,
What you can buy off the Internet
In terms of overhead photography!

A trained ape can know an awful lot
Of what is going on in this world,
Just by punching on his mouse
For a relatively modest cost!

?June 9, 2001, following European trip

The Situation
Things will not be necessarily continuous.
The fact that they are something other than perfectly continuous
Ought not to be characterized as a pause.
There will be some things that people will see.
There will be some things that people won’t see.
And life goes on.

?Oct. 12, 2001, Department of Defense news briefing

Clarity
I think what you’ll find,
I think what you’ll find is,
Whatever it is we do substantively,
There will be near-perfect clarity 
               As to what it is.

And it will be known,
And it will be known to the Congress,
And it will be known to you,
Probably before we decide it,
               But it will be known.

?Feb. 28, 2003, Department of Defense briefing 

Haha! Lenny Henry op bbc1!

Who’s the dude that won’t cop out when there’s lack of faith? Pope!
He’s a consecrated man but no-one understands him but his God!

Lenny Henry doet een kruising tussen de paus en Shaft. Fijn

Q&A sessie over de toekomst van C#, met Anders hemzelf. Serieus interessant. Dingen als:

Q: Will C#/etc replace VBA in Office anytime soon?

A: C# won?t replace VBA in Office - VBA will be supported in Office for a long time. However, we will introduce a product that we are calling ?Visual Studio .NET Tools for Office.? This will let you write Office solutions using both C# and VB.NET. We are super excited about this product, and will be posting the Beta on MSDN.COM very soon.

Johnny English. Nog zo’n film die ik nooit zou gaan bekijken.

Microsoft Infopath: I didn’t get it.

Now I do.

Miljaar, weer een goed ding van de mannen van Redmond.

Maar nu naar bed, morgen C#, ik moet er fris op staan, die datasets met relaties en alles moeten er echt door morgen.

Ik zie juist op CNN dat de Amerikanen zeggen dat “substantial numbers of US troops” in “central BAghdad” zouden zijn, en dat de mensen dat zouden zien “rond de middag”.

Het is nu 12u27 in Bagdad, en ik hoop van harte dat de Amerikanen gelijk hebben. No way dat ik hoop dat er alsnog guerillatoestanden van komen, gewoon om te bewijzen dat de VS verkeerd waren. Oorlog is vies, en hoe sneller het gedaan is , hoe beter.

Een oudje maar een goedje:

L’histoire suivante est véridique (ceux qui veulent vérifier peuvent s’adresser aux affaires maritimes canadiennes, l’incident s’est passé en Octobre 1995). 

Transcription d’une communication radio entre un bateau de la US Navy et les autorités canadiennes au large de Newfoundland. 

-Américains: Veuillez vous dérouter de 15 degrés Nord pour éviter une collision. A vous. 

-Canadiens: Veuillez plutôt vous dérouter de 15 degrés Sud pour éviter une collision. A vous. 

-Américains: Ici le capitaine d’un navire des forces navales américaines. Je répète : Veuillez modifier votre course. A vous. 

-Canadiens: Non, veuillez dérouter, je vous prie. A vous. 

-Américains: ICI C’EST LE PORTE AVIONS USS LINCOLN, LE SECOND NAVIRE EN IMPORTANCE DE LA FLOTTE NAVALE DES ETATS- UNIS D’AMERIQUE. NOUS SOMMES ACCOMPAGNE PAR 3 DESTROYERS, 3 CROISEURS ET UN NOMBRE IMPORTANT DE NAVIRES D’ESCORTE. JE VOUS DEMANDE DE DEVIER DE VOTRE ROUTE DE 15 DEGRES NORD OU DES MESURES CONTRAIGNANTES VONT ETRE PRISES POUR ASSURER LA SECURITE DE NOTRE NAVIRE. A VOUS. 

-Canadiens: Ici, c’est un phare. A vous.

-Américains: silence.

Leve Astor Piazzolla!

Waar een beetje rust en een klaar hoofd allemaal niet goed voor zijn: die DataSet-historie met meer tabellen, ‘t is eigenlijk toch niet zo ingewikkeld.

OleDbDataAdapter da;
DataSet dsBook=new DataSet(”Book”);

da=new OleDbDataAdapter(”select * from tblBooks where book_id=”+ID.ToString(),cnnBooks);
da.Fill(dsBook,”tblBooks”);
da=new OleDbDataAdapter(”select * from tblPublishers”,cnnBooks);
da.Fill(dsBook,”tblPublishers”);
richTextBox2.Text=”";
foreach (DataTable dt in dsBook.Tables)
{
   richTextBox2.Text+=”table: “+dt.TableName+”\n”;
   foreach (DataColumn dc in dt.Columns) 
   {
      richTextBox2.Text+=”\tcolumn: “+dc.ColumnName+”\n”;
   }
}

En dat geeft een proper lijste van tabellen en velden:

table: tblBooks
    column: book_ID
    column: book_title
    column: book_genre_id
    column: book_pages
    column: book_cover_ID
    column: book_year
    column: book_publisher_ID
    column: book_price
[...]
table: tblPublishers
    column: publisher_id
    column: publisher_name

En dan is ‘t nog een kwestie van daar een relatie aan toe te voegen:

dsBook.Relations.Add(”BookPublisher”,
    dsBook.Tables["tblBooks"].Columns["book_publisher_ID"],
    dsBook.Tables["tblPublishers"].Columns["publisher_id"],
    false);

En dat geeft proper schoon het volgende schema:

<?xml version=”1.0″ encoding=”utf-16″?>
<xs:schema id=”Book” xmlns=”" xmlns:xs=”http://www.w3.org/2001/XMLSchema” xmlns:msdata=”urn:schemas-microsoft-com:xml-msdata”>
   <xs:element name=”Book” msdata:IsDataSet=”true” msdata:Locale=”nl-BE”>
      <xs:complexType>
         <xs:choice maxOccurs=”unbounded”>
            <xs:element name=”tblBooks”>
               <xs:complexType>
                  <xs:sequence>
                     <xs:element name=”book_ID” type=”xs:int” minOccurs=”0″ />
                     <xs:element name=”book_title” type=”xs:string” minOccurs=”0″ />
                     <xs:element name=”book_genre_id” type=”xs:int” minOccurs=”0″ />
                     <xs:element name=”book_pages” type=”xs:int” minOccurs=”0″ />
                     <xs:element name=”book_cover_ID” type=”xs:int” minOccurs=”0″ />
                     <xs:element name=”book_year” type=”xs:int” minOccurs=”0″ />
                     <xs:element name=”book_publisher_ID” type=”xs:int” minOccurs=”0″ />
                     <xs:element name=”book_price” type=”xs:double” minOccurs=”0″ />
                     [...]
                  </xs:sequence>
               </xs:complexType>
            </xs:element>
            <xs:element name=”tblPublishers”>
               <xs:complexType>
                  <xs:sequence>
                     <xs:element name=”publisher_id” type=”xs:int” minOccurs=”0″ />
                     <xs:element name=”publisher_name” type=”xs:string” minOccurs=”0″ />
                  </xs:sequence>
               </xs:complexType>
            </xs:element>
         </xs:choice>
      </xs:complexType>
   </xs:element>
   <xs:annotation>
      <xs:appinfo>
         <msdata:Relationship name=”BookPublisher” msdata:parent=”tblBooks” 
               msdata:child=”tblPublishers” msdata:parentkey=”book_publisher_ID”
               msdata:childkey=”publisher_id” />
      </xs:appinfo>
   </xs:annotation>
</xs:schema>

Wijs! Enfin, nu zijn de kinderen terug van het zwembad. Na het eten ga ik nog eens verder kijken om die zooi in controls te krijgen en te wijzigen.

Laurence Llewellyn-Bowen’s favoriete boek is Frankenstein, de man stijgt in mijn achting.

Aaaargh! Case sensitivity in databases! Hoe is dat in godsnaam mogelijk?!

We zijn juist terug van bij mijn moeder (mijn vader zat weer ergens ginderachter, Ljubjana deze keer, tsss), en ik dacht, I’ll give this datab binding lark another go.

En what do you know? Het is onnoemelijk onnoemelijk veel gemakkelijker dan ik dacht. Gegeven een combobox cbPublisher voor een lijst uitgevers, een datatable tblBook waarin het huidige boek zit en een datatable tblPublishers met alle uitgevers:

//de combobox een datasource geven
cbPublisher.DataSource=tblPublishers;

//displaymember van een combobox met datasource is wat getoond wordt
cbPublisher.DisplayMember=”publisher_name”;

//daarmee overeenkomend: valuemember, ‘t zelfde als value in een (html-)<option>
cbPublisher.ValueMember=”publisher_ID”;

//hey presto! selectedvalue verbinden met book_publisher_id uit tblBook
cbPublisher.DataBindings.Add(”SelectedValue”, tblBook, “book_publisher_ID”);

En dat is het. Dat is àlles! Werkt direkt van de eerste keer, werkt perfect, doet wat het moet doen, prachtig. Sweet Jesus!

Enfin ja, alles, een groot woord. Ik heb dan nog een goeie drie kwartier zitten zoeken waarom het niet wou werken als ik er een tweede combobox aan toe wou voegen:

Bob Monkhouse’s favoriete boek is His Dark Materials van Philip Pullman. Nog zo’n achtingstijger.

Voilà. Ik ga gaan slapen. Ik ben geradbraakt.

Juit terug van de Taaiberg. De Ronde van Vlaanderen. Serieus de moeite waard.

Hehe. “TV outlet”, daar zullen ze bij VTM content mee zijn

Arabiya TV hires Arnett

Reporter Peter Arnett has not been short of job offers after he was fired from NBC. He has since been hired by British tabloid The Mirror and the Belgian TV outlet VTM. Now he is hired by the Dubai-based Arabic TV channel Al Arabiya, one of the competitors of the more famous al Jazeera.

This is a quite interesting case of fact copying fiction. Here’s a comic strip predicting that Arnett would seek a job opening with al Jazeera (dated 4/1/03). That’s about as close as it gets. [Secular Blasphemy]

‘t Is eigenlijk schaamtelijk. Ik zit hier bij Els, en de enige die ik ken zijn Els en Wim en Sandra natuurlijk. En voor de rest zijn het allemaal mensen die elkaar al honderd jaar kennen en al sinds de kleuterschool beste vrienden zijn.

Dan maar uit armoe de computer bovengehaald. En nog wat databindings gelegd op allerlei dingen.

‘t Was gezellig bij Els en Wim, we zouden dat meer moeten doen.

De mens van Everything Burns was redelijk kwaad op Google:

Great. Google sold my email address to spammers. I know this because I am in the habit of using unique email addresses if I give out an address on the web. Today I got a spam addressed to jimfl+google, the address I used to sign up for downloading the Google API.

Da’s wat ik ook doe, met die adressen. Bijzonder handig, maar ik heb zo nog geen abuse-achtige dingen meeemaakt, spijtig. Enfin, die mens stuurt een boze mail naar de mannen van Google, en krijgt daarop het volgende antwoord:

Mr. Flanagan,

Please allow us to apologize for any inconvenience due to our, admittedly, questionabe business practices. You can be assured that your email address, as long as it doesn’t change, will not be included in any further transactions of this sort.

By way of apology, the top result for the search term “Jim Flanagan” will return your site for the next year. You will also receive a check for $1000, and a pair of “I’m Feeling Lucky Boxer Shorts” (We will require your mailing address, and underwear size for this).

Regards,
Sergey Brin

Bah. Gelukzak.

Tussen de goeie tv-programma’s door (een Best Of van Top Gear, Ray Mears en straks 24) ben ik mij zorgen aan het maken over de lay-out van mijn boekenapplicatie.

De Microsoft Accessapplicatie doet alles wat er redelijkerwijs van verwacht kan worden, het Delphi-ding deed ongeveer alles wat ik nu al heb in C#, maar nu wordt het decision time. Voor de lay-out toch.

Dat blauw veld voor de titel is een erfenis van Access, waar dat misschien al tien jaar zo staat. Ik ben helemaal bereid om het te veranderen, maar ik heb niet echt een precies idee van hoe ik de rest nog zal doen. Er moet zó veel op dat form, en het kan gewoon niet anders dan met tabs, maar ik moet er echt nog op zoeken.

Dat is in mijn ervaring trouwens de beste manier om in slaap te geraken: nadenken over programmeren en interfaces en dingen.

Bimbam de klokken! Ik zal niet meer locked out geraken! Het was een onverlaat die op sql32gent1 een SQL Server Agent automatisch liet opstarten, en die onder mijnnaam en een oud paswoord liet draaien. Elke ochtend van 7u10 tot ’s avond 23u35 of zo. Dat ding ging dus om de zoveel tijd proberen inloggen. Het zal wel afhankelijk geweest zijn van veranderingen in databases, of misschien van de load of iets in die zin, zodat het niet echt regelmatig was.

Wat er ook van weze: het is opgelost! Ik ben weer een volwaardig lid van het domain!

Computers waar ik op gewerkt heb. Ha, dat waren de dagen.

Tandy TRS-80, model I met level II BASIC en, count ‘em, twee floppy drives. Voor het eerst gezien bij Francis en Kath thuis (blitzkrieg!), en we hebben hem een hele maand december in, eum, 1982 of zo? bij ons thuis gehad. En dan nog de zomer van, denk ik, 1983, toen we in het huis van Kath haar ouders logeerden, op zitten werken (als we niet op het Hammondorgel bezig waren).

De zomers in het begin van de jaren 80, ze komen niet meer terug. Warm weer en Skandal im Sperrbezirk op de radio!

Ik heb zijn naam vergeten. Dingske De Moor. Ik zat er mee in het eerste jaar op school. Putje in zijn kin, zwart krulhaar, woonde in Sint-Denijs. Zijn vader had een ZX 80 op de kast staan, en, veel belangrijker, een ZX 81 met extra geheugen en een thermische printer (printte grijzig op een vijf centimeter brede rol zilverpapier). Dat was de eerste computer waarvan ik mij eigenlijk kon inbeelden dat hij ooit van mij zou kunnen zijn.

Ik heb zó lang gezaagd om er één te krijgen, en alle maanden was het bijna zover, maar uiteindelijk is het er nooit van gekomen. En ik ondertussen maar Science & Vie Micro kopen, en l’Ordinateur Individuel, en Byte, en Compute!, en later Your Spectrum en Crash en Zzap, en eigenlijk alle computermagazines die ik maar kon vinden… Ik had zo’n klein blauw vertaalwoordenboekje Engels-Nederlands/Nederlands-Engels van Standaard Uitgeverij, en met dat in de hand werkte ik mij woord voor woord en zin voor zin door die engelstalige computertijdschriften. Dat waren de dagen, en ze komen niet meer terug.

In de jaren 80 was er plots een Maxitec in de GB van Sint-Denijs, eerste ding bij het binnenkomen in de winkel zelf, na de kassa’s, waar nu de tijdschriften en boeken staan.

Helemaal in het begin aan de rechterkant, waar tot niet zo lang geleden de toonbank voor horloges was, stonden op blauw fluweel en hele rij home computers. Een ZX Spectrum natuurlijk, een VIC 20 (later een C64), later zelfs een Sinclair QL, maar ook heel erg lang een Atari 800XL en een Atari 600XL.

Die Atari’s hadden voortdurend een demoprogrammaatje opstaan. Nachtmerrie! Het themamuziekje van Beelden op een tentoonstelling van Mussorgsky, ta da da tadada tadada tada da dàààààà, voortdurend, in niet-overtuigende driestemmige bleeps. Zucht. Ik zou er nooit één gekocht hebben. Nee, op alle andere computers kon zelf geprogrammeerd worden, en ik schreef dan meestal op een paar van die dingen iets als

10 LET L=1
20 PRINT L;” GB vernietigt de middenstand! “;
30 LET L=L+1: GOTO 20

En dan op een van de andere computers een programma uit een tijdschrift zitten overtypen. Fun! Dagen die, u raadt het, niet meer terugkomen.

Eigenlijk, ze hadden daar toen in de GB ook nog op een andere plaats een computer staan. Het equivalent van de snelverkoop voor charcuterie: op het einde van de rayon plastiekwaren. De computer: een TI 99/4A. Er stond één spelletje op, Football. Later hebben ze er ook de Speech Synthesizer catridge bijgelegd, en de dozen TI 99/4A’s op een stapel gesmeten, ze vroegen er praktisch geen geld meer voor. 

Het was een goeie computer, zeg men. Zwaar onderschat, schijnt het. Jaja. Zou ik er ooit één gekocht hebben? No way! Lelijke vieze dingen!

Ondertussen hadden wij dus nog altijd geen computer thuis. Veel goesting om er een te hebben, maar noch van ver noch van dicht genoeg geld om zo’n ding te kopen. Maar op school was het wel discussie over welke computer ik zou kopen, als ik er één zou kopen. Het ging tussen een Commodore 64, de computer die Michaël Vanslembrouck had, en een ZX Spectrum, de computer die Ron Mukherjee had.

Achteraf gezien was het natuurlijk zo dat de C64 mijlen veel beter was dan de Spectrum, al was het maar omdat hij een echt disk drive had, en echt geluid, en betere kleuren, en meer geheugen. Ik kan mij eigenlijk nog altijd niet goed herinneren waarom ik altijd meer voelde voor de Spectrum, zelfs nadat we met ons gedrieën bij Michaël thuis–de Veneziana!–heelder namiddagen Zork gespeeld hadden (put newspaper under door!), en Summer Games (het enige spel waar masturbatie een goede oefening voor was), en zelfs na Mission Impossible (Another Visitor! Stay A While! Staaaaaayyy Forever!!).

Enfin, plots was er een kennis van een kennis op school die een ZX Spectrum tweedehands verkocht, voor 4000 frank, met een datarecorder (een cassetterecorder dus) en een hele zak cassettes. We zijn er de dag zelf nog met mijn vader om gereden. Ha, de dagen van programma’s intypen–het eerste dat ik ooit intypte was Warlock, een soort wampus-achtig ding, maar dan met minder grafieken. Ha, de dagen van spelletjes op cassettes inladen. Van gaan zagen bij Ron of ik nog eens een spelleje mocht copiëren dat hij van Grison had mogen kopiëren.

De dagen dat mensen met vaders die dubbele cassettedecks hadden plots heel erg populair werden. Dat we naar Philip Arickx gingen en dat ik voor het eerst een Macintosh zag (en daarvoor eigenlijk ook een Apple //e, schoooooooone computer).

Zucht. De cyclus, die ik ondertussen al zoveel keer meegemaakt heb, van programma’s copiëren, dan programma’s kopen, en dan uit armoe zelf programma’s maken, die bij de ZX Spectrum culmineerde in een korte affaire met Z80-asembly.

En Home Computer! De winkel toen nog in de Kortrijksepoortstraat!

En Dun Darach! En Alien 8! En Highway Encounter!!

En Elite! De Lenslok die niet goed werkte omdat het bij ons op de grote TV in de living te spelen was!

En Nodes of Yesod! (nodesh of yeshod by odin computer graphicsh)

En al die ongelooflijk goeie dingen: The Quill om adventures mee te maken! The Artist om mee te tekenen!

En hoeveel joysticks we dar niet voor gekocht hebben. Quickshots natuurlijk, met AutoFire en alles, en vieze goedkope brol me vreemde vormen, maar de allerbeste bleef de zwarte The Arcade van bij Home Computer, zo stevig dat er iemand zijn hoofd mee in te slaan was, met microswitches als muizenvallen.

Het keyboard van de Spectrum heeft het dan uiteindelijk ook nog begeven, en ik heb dan Ron zijn keyboard overgekocht, hij had een “echt” gekocht, met “echte” toetsen, niet die hand of a dead man kauwgomtoetsen zoals bij het origineel.

En dan een Atari 1040STf gekocht. En dan een Tandy 100EX.

10 LET L=1
20 PRINT L;” GB vernietigt de middenstand! “;
30 LET L=L+1: GOTO 20

Laat me raden, uw ouders hadden een zelfstandig supermarktje/kruidenierswinkeltje?
Laurens [denk.van@niet.wur]

Heh, baneent. Ik had gewoon een slecht karakter

Maar het was inderdaad beter dan Michaël Vanslembrouck, die een manier had om met een stuk van een halve frank en een paperclip elke Commodore 64 plat te leggen: in de joystickport steken!

En daarnaast had hij een hele reeks POKEs om van allerlei rare dingen te doen met die Commodores, ik was stikjaloers op hem. Dát was een computermens!

Had ik toen geweten wat ik nu weet, ik zou ook een computerhacker kunnen geweest zijn, zo moeilijk was dat niet. Bah. Chalk one up for missed opportunities.

War blogger admits plagiarism

Prominent war blogger Sean-Paul Kelly, who is running the Agonist, has been forced to admit that he plagiarised a commercial intelligence source named Stratfor without crediting them.

Kelly has apologised to his readers.

Sad, stupid and unnecessary.

[Secular Blasphemy]

Het was op alle nieuwsuitzendingen: het amerikaanse leger (fuck “coalition”, ik wil wel toegeven tot “anglo-amerikaans leger”, maar da’s al) heeft eindelijk gevonden waarvoor ze de oorlog aan het voeren zijn.

Weapons of Mass Destruction! Gifgas! Mosterdgas! Sarin! Heelder bommen vol! Lange-afstandsraketten met anthrax! Of toch zeker middellange afstand! Of postduiven of zo! Maar zeker met sarin! Gifgas! Van massavernietiging!!

Of wacht, euh, neen. ‘t Was onkruidverdelger. Oops:

“We don’t have any extraordinary finds at this point while we’re still looking,” CentCom spokesman US Brigadier General Vincent Brooks told a news briefing.

He expressed confidence that the US forces would eventually find the proof they were looking for.

Maar bon, ondertussen zijn ze er toch zo zeker van dat er nog wapens van massavernietiging liggen, dat de soldaten blijbaar niet eens hun gasmaskers meer mee moeten doen:

In a further sign that US commanders are unconcerned about an Iraqi nuclear, biological or chemical attack, they ordered forces near Baghdad on Monday to shed their protective gear.

“It’s great to have them off,” Lieutenant Colonel Fred Padilla, commander of the 1st Marines Battalion, said after his troops stripped down to lighter camouflage garb.

Padilla said an order to take off the cumbersome and hot protection suits had come down from his superiors.

“They made an assessment and they determined there was not a serious threat right now,” he said.

Gelijk ofdat Hamlet zei: the truth will out!

04-07-03 12:53:40 PM Emperor-Jay

Here’s the real reason we started this war:

Back in 2002 iraqi forces, after years of searching, finally located the biblical Garden of Eden in a hidden cavern undernith King Nebuchadnezzar’s ziggurat. Using the fruit from the Tree of Life, Saddam created four Evangelion-esque angel warriors. These four angels are suppose to be the Four Horsemen of The Apocalypse. Saddam intends to unleash their wrath on humanity but not before he himself eats the fruit of life, thus becoming a god.

US intellegence planted by Big Brother -AKA The Anti-Christ- uncovered this plot. Big Brother wants the fruit for himself so that he may become strong enough to kill Jesus Christ(who is really a super powerful, beneviolent, alien/human hybrid) and assume complete dominance over the entire universe.

WE MUST PRAY THAT JESUS STOPS BIG BROTHER IN TIME, OR THE ENTIRE UNIVERSE WILL BE DOOMED TO AN ETERNITY OF SLAVERY.

Ik dacht gisteren, ik zal wat beeldjes van computers online zetten en twee lijntjes vertellen over wanneer ik er op gewerkt heb, maar ik heb eigenlijk zoveel herinneringen aan al die dingen dat ik ze misschien best eens op papier zet voor ik ze van de ouderdom allemaal vergeten ben.

Ik vraag mij af of dit eigenlijk werkt.

Bah, stom, ik moet wel de juiste template aanpassen natuurlijk!

En het werkt nog altijd niet goed. Bah. Bah bah bah. Stomme Radio doet vieze dingen.

Bon. Disregard last couple of posts. Ik was domme dingen aan het doen, niet Radio. <hits self in head> 

Alla. Verder offerte maken dan maar. En dan vanavond weer helpfile aanpassen. Er zijn weer schone dingen bijgekomen, tsk tsk tsk.

Oef. Got it licked.

Ik ga eens mijn hele weblog opnieuw posten. Dat moet ook eens gebeuren.

‘t Is zo één van die dingen waar ik weet dat ik verkeerd bezig ben, maar dat ik niet direkt vanbuiten weet hoe ik het ten gronde moet oplossen: gegeven een tabel tblLog waarin een veld log_remoteHost, hoe haal ik daar een lijst van de meest gebruikte TLD’s uit?

Ik heb op het ogenblik de volgende vieze query:

SELECT reverse(left(reverse(log_remoteHost),charindex(’.',reverse(log_remoteHost))-1)) as tld,
   count(log_id) as tot, max(log_datetime) as latest
FROM  tblLog
WHERE charindex(’.',log_remotehost)>0
GROUP BY reverse(left(reverse(log_remoteHost),charindex(’.',reverse(log_remoteHost))-1))
ORDER BY tot desc, reverse(left(reverse(log_remoteHost),charindex(’.',reverse(log_remoteHost))-1))

Ik weet pertinent zeker dat dit echt heel erg vies is, maar is er een betere manier? In een andere taal zou ik iets zoen als listlast(log_remoteHost,’.') of zo, maar ik heb er geen flauw idee van wat de equivalente functie in SQL is.

Ik ga eens vergelijken wat Nedstat Pro doet met wat ik hier zelf doe, en zien of ik dat niet allemaal even goed of beter kan. Kan niet zo moeilijk zijn.

Maar nu: naar huis, via GB voor eten, en dan offertes, helpfile, timing afwerken en slapen. Zucht. En morgen vervelende vergadering. Bah.

Ik moet een SQL query hebben die alle querystrings van zoekopdrachten weergeeft, gegroepeerd op search engine. Zucht.

Nodig: search engine (het gedeelte tussen het eerste “.” en de eerste “/” van daar af), en query (het gedeelte tussen “q=” en de eerste daaropvolgende “&”.

The SQL query from hell:

SELECT count(log_id) as tot, max(log_datetime) as latest,
case charindex(‘&’,right(log_referer,len(log_referer)-charindex(‘q=’,log_referer)+1))-1
when -1 then lower(left(right(log_referer,len(log_referer)-charindex(‘q=’,log_referer)-1),len(right(log_referer,len(log_referer)-charindex(‘q=’,log_referer)+1))-1))
else lower(left(right(log_referer,len(log_referer)-charindex(‘q=’,log_referer)-1),charindex(‘&’,right(log_referer,len(log_referer)-charindex(‘q=’,log_referer)+1))-3))
end
FROM  tblLog
WHERE  log_referer LIKE ‘%q=%’

GROUP BY case charindex(‘&’,right(log_referer,len(log_referer)-charindex(‘q=’,log_referer)+1))-1
when -1 then lower(left(right(log_referer,len(log_referer)-charindex(‘q=’,log_referer)-1),len(right(log_referer,len(log_referer)-charindex(‘q=’,log_referer)+1))-1))
else lower(left(right(log_referer,len(log_referer)-charindex(‘q=’,log_referer)-1),charindex(‘&’,right(log_referer,len(log_referer)-charindex(‘q=’,log_referer)+1))-3))
end
as log_referer

ORDER BY tot desc, case charindex(‘&’,right(log_referer,len(log_referer)-charindex(‘q=’,log_referer)+1))-1
when -1 then lower(left(right(log_referer,len(log_referer)-charindex(‘q=’,log_referer)-1),len(right(log_referer,len(log_referer)-charindex(‘q=’,log_referer)+1))-1))
else lower(left(right(log_referer,len(log_referer)-charindex(‘q=’,log_referer)-1),charindex(‘&’,right(log_referer,len(log_referer)-charindex(‘q=’,log_referer)+1))-3))
end

Ja meneer, da werkt. Nee meneer, ik ben niet beschaamd.

Dat geeft bijvoorbeeld voor de referrers sinds vannamiddag ongeveer 15u: