Dag drie thuis

Nog altijd geen idee wat het is, aan mijn been.

Ik ben zo misselijk alsof ik net tien minuter geleden twee liter cécémel gedronken heb, ik heb regelmatig hoofdpijn, ik heb buikpijn, ik heb diarree, ik heb pijn aan mijn rug, ik slaap ongeveer 3/4 van de dag, enfin, ‘t is niet zo fijn. Een deel zal wel te maken hebben met die antibiotica, maar alla.

Ik ga de wereld niet vervelen met foto’s van mijn been, maar het is rood, het is opgezwollen, het gaat van een paar centimeter boven mijn enkel tot een paar centimeter onder mijn knie, het heeft precies vertakkingen, het klopt, het is bloedheet, het voelt aan als een blauwe plek als ik er niét aan kom, het voelt aan als naalden als ik er wel aan kom. Als ik recht moet staan: ugh. Dan is de pijn, euh, laten we zeggen, heel erg.

Is het beter dan gisteren en eergisteren? Wel, eergisteren had ik vooral koorts maar kon ik nog lopen, gisteren kon ik praktisch niet meer bewegen van de pijn, en nu is de pijn minder, maar anders. Misschien is het gewenning, maar het begint allemaal een beetje dof te voelen. Verdoofd, bijna. De zijkant van mijn been en mijn grote teen vooral. En mijn vel ziet er rood en gecraqueleerd uit. Maandag status report bij de dokter, hij zal wel weten wat dat allemaal betekent.

Ik heb het geluk een goed bed en een goede trekzetel te hebben, anders was ik nu redelijk dood van de pijn denk ik. Figuurlijk dan–letterlijk dood zou ik wellicht geweest zijn als ik mijn heil in pakweg homeopathie had gezocht. Take that, toverdokter-adepten. Kom niet af met “mij zou het niet overkomen zijn want ik steek oorkaarsen in mijn geitenkaasinfusie”: al wat nodig is, is aan een wondje pulken met een vingernagel die niét net ontsmet is, en het kan uw deel zijn. En ik lees uw reacties toch niet, dus doe maar.

Verder vind ik het ongelooflijk jammer dat ik out ben. Ik voel mij een verrader, en al de mensen die ik in de steek laat. Kak. Op het werk alleen al: er was een project dat moést klaar geraken, er waren er twee andere die dringend werk nodig hadden, nog één dat moest beginnen, één dat moest opgevolgd worden… kak, echt waar.

En verder: gisteren zag ik Koen Wauters, die ik overigens een sympathieke kerel vind, zo op het eerste zicht, zich druk maken over het afschaffen van Parijs-Dakar. De organisator zei dat “le Dakar” niet kan doodgaan, want het is “un symbole”. Ik kan mij niet meteen een beeld vormen waar het precies een symbool van is, eigenlijk: idiotie, machisme, absurditeit, walgelijkheid? Heeft iemand een idee hoeveel dat reizend circus eigenlijk kost, alleen al in benzine, om nog niet te spreken over al de rest? En wat met al dat geld zou kunnen gedaan worden voor andere mensen? Schaf die obscene vertoning meteen af, mijn gedacht.

Oh, en gisteren dacht ik te kijken naar Dalziel & Pascoe, maar de dame op BRT 2 zei “deeliël” in plaats van “dièl”, en toen ik begon te kijken kon ik niet ondescheiden wie Dalziel was en wie Pascoe, dus ben ik maar in slaap gesukkeld.

Vandaag is iedereen weg naar de nieuwjaarsreceptie van de Stad, waar ik ook ongelooflijk graag naartoe zou geweest zijn. Ik ga dat vieren met nog een beetje misselijk liggen rare dromen hebben. Rare dromen dat ik heb, tegenwoordig: ik zou er boeken over kunnen schrijven als ik mij lang genoeg kon concentreren.

Ik dénk dat ik nog iets anders heb naast mijn been, ik. Hypochonders-r-us.

Oh ja: de batterijen van mijn GSM zijn plat. Ik ga ze niet opladen tot ik beter ben. Sorry. Off-line is off-line, en misselijkheid doet rare dingen met een mens.

Elders over misschien hetzelfde

12.01.2008: Fuck | 08.01.2008: Beenstatusrapport | 05.01.2008: Progress report | 04.01.2008: MRSA

20 Comments

Zeg uw gedacht

Navigatie

Vorige entry:

Volgende entry:

» homepagina, archief

Vriendjes

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.