Archief voor januari 2010

 

Word zegt het zoals het is

vrijdag 1 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Hey, ‘t is niet ik die het zeg, ‘t is Microsoft:

Wheel of time

Voornemens

zaterdag 2 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Voornemens, ha.

Ik ben er grandioos niet in geslaagd om me aan mijn met dure eden gezworen voornemens voor de laatste twee weken te houden, wat zou ik voor de volgende twaalf maanden.

Ik zal proberen meer mijn best proberen te doen. Zo. Dat is het voor 2010.

Of nee, wacht. Nu we maar op anderhalf loon meer zitten: geen ondoordachte aankopen meer doen. En een budget maken en er mij aan houden. En dan eens, dan eens, misschien zelfs al volgend weekend, orde in de facturen en zo krijgen: ik heb er geen flauw idee van wat ik aan wie betaal elke maand. En die Telenet- en electriciteit- en watnog-facturen, dat kan ongetwijfeld geoptimaliseerd worden.

Oh, en het het huis opkuisen en opgekuist houden. Ik ben het beu van dingen te verliezen in mijn eigen huis.

Yessss!

zondag 3 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Stephen Fry gaat een vervolg van Moab is My Washpot schrijven, zijn autobiografie.

Op het einde van deel één was hij net uit de gevangenis en in de universiteit geraakt, dus er is nog behoorlijk wat te vertellen.

Call off the hounds!

zondag 3 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Mijn portefeuille is terecht. En mijn monopod. Ziet: 2010 is al goed begonnen.

Morgen is het werk—eens kijken wat er van de kapotte harddisk van mijn laptop te halen is. Met wat geluk: allerlei rommel die op de computer stond, maar vooral: twee en een halve dag werk. Met wat pech: niets.

Alelrlei lichaamsdelen gekruist, alhier.

En ondertussen wat verder opruimen.

Oud België

zondag 3 januari 2010 in Televisie. Permanente link | 23 reacties

Ik kan mij eerlijk waar niet herinneren hoe lang geleden het is dat ik zo gepakt was door iets als vanavond bij Oud België.

Beeld, scenario, acteurs, regie, verhaal, muziek, montage: ik heb geen klachten.

De _onvermijdelijkheid_ van alles, de herkenbaarheid ook: alles dat naar de pieren gaat, de jaren 1980 en hoe die al méér dan een half leven nooit meer zullen terugkomen.

Wreed goed gedaan, Peter en Stany. Wreed goed gedaan.

Jetwerklag

maandag 4 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Brrr. Zoals meestal na meer dan een paar dagen thuis zijn: jetlag.

Veel te lang in bed liggen lezen vannacht: Yellow Blue Tibia is uit (wát een vreemd boek, ik weet niet of ik het goed vind of niet), en ik heb Band of Brothers gelezen tot ongeveer een kwart ver (goed, en spannend).

Ik dénk dat ik maar eens in bed kruip.

Of een beetje lig te suffen in de zetel, de rest van de avond tv kijk en dan in bed slieder.

Del.icio.us op 5 januari 2010

dinsdag 5 januari 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

  • Dr Rafe de Crespigny (full name: Richard Rafe Champion de Crespigny; born 1936) is a retired Adjunct Professor with the China and Korea Centre, Australian National University in Canberra, Australia. He specialises in Chinese history, geography and literature in the Han Dynasty period and has been acknowledged internationally as a pioneer in the translation and historiography of historical material concerning the Three Kingdoms period.
    (tags: china history)

Boos op Apple

dinsdag 5 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Een harddisk die kapot gaat, als daar iTunes op staat, dat is redelijk vervelend.

Een telefoon van bij Apple, dat is een computer op zich. Daar worden programma’s op gedownload, die haalt video en muziek binnen, daar kan vanalles op gekocht worden – de batterij wordt opgeladen via USB, en uiteindelijk moet die USB-kabel niet eens in een computer zitten: ik heb de mijne in een stekker zitten die in het soptcontact gaat, en waar ik afwisselend een Kindle en die telefoon mee bijtank van snok.

De telefoon kan op het internet via draadloos netwerk en via 3G, ik kan er vier verschillende mailaccounts mee lezen tegelijk, ik heb er een kalender op, yada yada.

En toch: Apple behandelt dat toestel als de breindode halfbroer van een broodrooster.

Voor alles dat van ook maar enig belang is, is de iPhone de slaaf van de computer waarop iTunes staat.

Niet een computer waar iTunes op staat, mind you. Neen, dé computer waar iTunes op staat. Er is op elk ogenblik één computer die de slavendrijver is van elke iPhone. Ik kan mijn eigen muziek en video op en af de iPhone krijgen, maar enkel als ik dat via één computer doe waar dan iTunes op staat.

Als ik een andere computer als “master” wil, dan moet ik éérst de ene computer “de-authorizen”, vóór ik de andere kan “authorizen”. Als, zoals nu, de computer met “authorization” om de baas te zijn van de iPhone, dood stuikt, dan is dat brute pech.

Ik heb een telefoon met bij de twintig gigabyte aan gegevens erop, maar omdat de computer waar iTunes op stond – waarmee ik die muziek en video nooit vanzeleven mee beluisterde of bekeek – dood is, kan ik niet meer aan die muziek en video’s. Wraakroepend: als ik een nieuwe iTunes installeer, dan kan ik niet zeggen “hier, mijn iPhone: haal er alles van en synchroniseer vanaf nu met deze computer”.

Dat gaat niet, en dus zit ik al uren en uren en uren aan een stuk mijn aankopen te transfereren van de telefoon naar een voorlopige computer. En al wat ik niet expliciet gekocht heb op déze iPhone maar bijvoorbeeld wel op een iPod touch van twee jaar geleden, en dat ik ondertussen al lang op mp3 gezet had los van iTunes, en al wat ik op CD gekocht heb de afgelopen X jaar en ondertussen ook al op mp3 gezet had, dat zal ik dan nog eens met de hand mogen copiëren, en in een voorlopige iTunes steken, en dan binnen een paar weken nog eens dezelfde charade.

Allemaal omdat Apple een de relatie als master/slave ziet in plaats van als communicerende vaten.

Allemaal omdat voor Apple de computer (iTunes) de baas is en de iPhone/iPod de domme slaaf.

Bah.

Porn Star Karaoke

woensdag 6 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Mooi.

Lees vooral ook.

Del.icio.us op 6 januari 2010

woensdag 6 januari 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

  • Analog is a company of friends who make web sites. It’s a co-operative where imagination, design, and engineering thrive; good people doing good work.
  • Like many Ukrainian politicians, prime minister and presidential candidate Yulia Tymoshenko relies on fortune-tellers and TV psychics to bolster her embattled spirit. Several years ago, one such mystical specialist compared birth years, personality types, and other intimate details to confirm what Tymoshenko had suspected since the 1996 release of the movie Evita.
    (tags: ukraine)

Een pintje bier

donderdag 7 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | 22 reacties

Ik weet niet hoe het met u zit, maar ik vind het vreemd hoeveel mensen er bier drinken op de trein.

Er zit altijd wel iémand met een blik Jupiler, liefst dan nog een halve liter, in de trein, of op het perron. Naast de gang onder de perrons in. Brussel-Noord natuurlijk: daar zit de ene na de andere bureaumensachtig uitziende mens lurkend aan een halve liter.

Op het gemak thuis in de zetel, akkoord, en ‘s avonds in de zomer na een werkdag OK, maar ‘s morgens nog vóór negen uur in de bijtende kou? Ik weet het niet.

Warrior’s Dream

donderdag 7 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Geen WoW vandaag. Vandaag écht proberen vroeg gaan slapen. ‘t Is al heel de week drie, vier uur geweest gedomme.

Ik steek het erop dat ik zo enorm goed op de trein kan slapen. Dat breekt de vermoeidheid ‘s avonds, zodat ik helemaal klaarwakker ben tegen middernacht.

Maar vandaag dus niet, haha! De trein had een half uur vertraging wegen gebroken bovenleiding, en ik ben desondanks klaarwakker gebleven: ik voorzie een crash van de systemen tussen nu en een paar uur.

Dit hieronder, trouwens, is Warrior’s Dream.

Del.icio.us op 7 januari 2010

donderdag 7 januari 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

Televisie met kinderen

vrijdag 8 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Kinderen die ouder worden, het is wat. Binnen een beetje gaan we met de hele familie ‘s avonds kijken naar televisie.

Ik herinner mij veel Dynasty van toen ik jong was (awoert die keer dat Fallon terugkwam en het was een andere actrice, ze hadden zelfs haar schilderij in de gang veranderd!) en ik herinner me ook wel schier eindeloze reeksen shlock-miniseries – The Thorn Birds (priester van vader op zoon!), of Mistral’s Daughter (L’amour en héritage!), of Kane and Abel, of Shogun of Winds of War en V en allerlei.

En dan zaten we met ons allemaal voor televisie, de wereld onder te verdelen in schlechte schlechteriken, en goeie goeie, en dan ook de schaduwcategorieën van goeie slechte en slechte goeien: respectievelijk slechteriken die alsnog goed gingen worden en mensen die goed leken maar eigenlijk slecht waren.

En dan riepen we ook soms wel eens naar de televisie, van “alleeeeee hoe is dat mogelijk!” en “neeee!”, en dan deed ik meer dan veel mijn best om te doen alsof ik niet aan het meebleiten was met de rest – die keer dat Kane sterft juist voor hij zijn zoon en schoondochter kan vergeven! die keer dat Meggie naar een stervende Ralph gaat!

Herinneringen voor het leven, dames en heres.

Wij kijken tegenwoordig ook wel eens naar een film ‘s avonds, voorlopig alleen met Zelie. Zoals vanavond: Hairspray, de versie van 2007.

Kinderen die ouder worden, het is wat.

Mhu?

zaterdag 9 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Wat Daerden *eigenlijk* zei

zaterdag 9 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | 21 reacties

Geert Lambert zei dat één van de ambities die de regering ooit had, naast goed bestuur, een staatshervorming en de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde, de grondige aanpak van het Belgische pensioenstelsel was.

In oktober 2008 besliste de regering een pensioenconferentie in te stellen. Vanaf januari 2009 zou die een heel jaar worden voortgezet. Er zou via voorbereidende task forces worden gewerkt. Er werd beslist om drie werkgroepen te belasten met het onderzoek van respectievelijk de modernisering van het wettelijk pensioen, van de aanvullende pensioenen en van het individuele pensioensparen.

Lambert wou weten of de regering nog steeds van plan is om tijdens deze regeerperiode de pensioenstelsels ingrijpend te hervormen: een jaar na de start van de pensioenconferentie zou het stilaan duidelijk mogen zijn welke de krijtlijnen van de hervormingen zullen zijn.

Concreet was de vraag aan Daerden: “Kan de minister mij deze krijtlijnen schetsen? Mochten er, niettegenstaande de hoogdringendheid, nog geen krijtlijnen bekend zijn, kan hij dan de stand van zaken van de pensioenconferentie geven? Wanneer is de conferentie en zijn de werkgroepen voor het laatst bijeengekomen en wanneer is de volgende vergadering gepland? Tegen wanneer zullen de werkzaamheden van de conferentie afgerond zijn? Wanneer verwacht de minister dat de hervormingen effectief zullen worden doorgevoerd?”

En daarop antwoordde Michel Daerden, minister van Pensioenen en Grote Steden, het volgende:

We zijn ons al jaren bewust van het probleem van de vergrijzing en van het feit dat onder de opeenvolgende regeringen het probleem onopgelost bleef. […] Als we ons werkelijk over dit probleem willen buigen en het in zijn geheel willen bestuderen, lijkt het me niet goed overhaast te werk te gaan. Dat zou immers kunnen leiden tot puur demagogische en electorale schijnoplossingen. Sinds mijn aantreden heb ik contact opgenomen met de verschillende sociale gesprekspartners en de verschillende vertegenwoordigers van ouderenverenigingen om te proberen de zaak af te ronden.

Tot eind december werden er veel vergaderingen gehouden. De werkzaamheden vorderen goed. Ik hoop van harte in de komende weken een eerste tussentijds verslag bij de regering te kunnen indienen. Dat verslag zal een soort groenboek worden dat hopelijk de goede vragen zal stellen. Over het groenboek zal vervolgens een brede discussie worden gevoerd die, wat mij betreft, in de verenigde commissies van Kamer en Senaat moet aanvangen.

Aan het einde van deze brede discussie hoop ik voor het einde van de eerste helft van 2010 een samenvattend verslag, een witboek, aan de regering te kunnen voorleggen. Dat zal ook dienen als vertrekpunt voor de discussie over het Belgische EU-voorzitterschap in de tweede helft van 2010.

Ik zie niet wat het probleem is.

Del.icio.us op 9 januari 2010

zaterdag 9 januari 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

  • I mentioned that I can no longer eat or drink. A reader wrote: "That sounds so sad. Do you miss it?" Not so much really. Not anymore. Understand that I was never told that after surgery I might lose the ability to eat, drink and speak. Eating and drinking were not mentioned, and it was said that after surgery I might actually be able to go back to work on television.
  • Iedereen kent wel singles – maar hoe is het om single te zijn? Daarover gaat deze blog. Drie singles uit Gent & omgeving vertellen over hun ervaringen. Ben je single en wil je graag meebloggen? Of heb je een suggestie? Stuur dan een mail naar: oponseentje@gmail.com.
    (tags: gent wijs blog)

2010

zondag 10 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Grin.

Een mens kan niet zeggen dat ze consistent zijn, bij Microsoft. En waarom zouden ze, eigenlijk?

Ik vond deze zeer, zeer goed, trouwens:

“I got nothin’ – Here’s a Greek coin”: cracks me up every time.

Oud België 2

zondag 10 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties

Mensen die mij een beetje kennen, weten dat ik de allereerste ben om een welgemikte spreekwoordelijke rochel in de richting van arty farty kunst voor de kunst te spugen. Ik moet er niet van weten, van dat soort kunstenaars-tussen-aanhalingstekens dat men van mijlen ver ziet aankomen, allemaal onzen onder mekaar die de juiste andere onzen kennen, brr.

Met een half oog bekeken heeft Oud België er wat van: cameratruken-van-de-foor die zo uit CSI weggelopen konden zijn, bijvoorbeeld. Sentimentaliteit, een kindsterretje of twee, flashbacks en veux-tu en voilà, en zelfs een pretentieuze verteller aan het begin en het einde.

Van mij hoefde de verteller op het einde van de tweede aflevering er niet te zijn, maar voor de rest: ik heb van nummer twee evenveel genoten als van nummer één.

De rapportscène en haar nasleep – kind komt thuis met slecht rapport, vader is er niet en dus moet moeder de boel afhandelen, en de discussie tussen vader en moeder achteraf: het deed bijna pijn om naar te kijken, en not a dry seat in the house.

Acteerwerk: subliem, andermaal. Stany Crets en Els Dottermans aan tafel, en hoe hij zonder woorden een wereld zegt, bijvoorbeeld.

Regie en camera: I like. Het ligt er soms schaamteloos dik op – het meest grove deze week vond ik Germaine die in haar loge naar het zonlicht kijkt op precies dezelfde manier waarop ze in haar soufleerbak naar een goed nummer kijkt, maar ik heb er geen probleem mee.

Ik lees dat het traag zou zijn: ik vond dat het te snel voorbij was. Ik hoor dat er geen verhaal in zou zitten: ik vind het tegengestelde, en ik ben content dat het niet hap snak over is, één crisisje per aflevering opgevoerd en ééntje opgelost.

Ik hoor dat de camera nodeloos kunstzinnig zou doen: ik vind het tegenovergestelde. Als klank en beeld niet samen lopen, als er een flashback of een flashforward is, als het verhaal niet-lineair verteld wordt, dan heb ik nooit de indruk dat het zonder reden gebeurt. En ook hier: ik zit nog te wachten op minstens één iets dat ik vorige week in een flashforward zag, maar dat nog niet gebeurd is.

Nee: ze hebben mij vast, de mannen. Ik kijk tot het einde, met onverdeelde aandacht: zonder computer, zonder Facebook, zonder tussendoor nog iets anders.

Nokia WOMWorld fail

maandag 11 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Ach, ach. Het is ons allemaal al eens overkomen, en zonet blijkbaar ook Tom van bij Nokia’s WOMWorld: een mail verstuurd met allemaal mensen in het To-veld in plaats van in het bcc-veld.

WomWorld

Een poll per mail, ook een interessant concept, daar niet van. En ik mag van harte hopen dat er méér dan 857 mensen in de loop van 2009 van WOMWorld gebruik gemaakt hebben.

Grappig wel, overigens: ik zie er naast mezelf nog wel mensen in staan die ik ken. En mensen van Geekbrief, en Engadget, en Gadget World, en nokiaddict.com, en nokiaphoneblog.com, en SmartphoneNation.com, en Smartphonethoughts.com, en The Gadgeteer, en allemaal celebrities zoals pakweg Cali Lewis van Geekbrief, en dingen, en mensen.

Tommeken, Tommeken, Tommeken toch. Wat doet ge nu?

Ik vermoéd dat het de lijst van mensen is die in de loop van 2009 op de één of andere manier een testexemplaar van Nokia gekregen hebben en zich daarmee geregistreerd hebben op WOMWorld.

Way to go, een kleine negenhonderd geeks een dergelijke mail sturen. ‘t Zal nog een tijdje duren voor ze Tom een nieuwe mail laten sturen, peisk.

update: The plot thickens. Nog geen uur later krijgen al dezelfde mensen die op die lijst stonden, een vreemde persoonlijke mailconversatie tussen Peter Joyce, managing director van Totally Original T-Shirts en Kevin Dixie van Iffyton Hgh Street. Het gaat wat over en weer, en in attachment zit een soort marketing-sales-distributie-marketing plan, genaamd “master plan 2010”.

Ik vermoéd dat Kevin in zijn laatste antwoord aan Peter een andere Tom in cc wou zetten, maar dat zijn Gmail er automatisch “Tom van WOMWorld” van gemaakt heeft. En dus ook meteen “Tom van WOMWorld en zijn kleine negenhonderd vrienden van de mail van daarnet.”

Grinnik.

update 2: Tom heeft zich ondertussen verontschuldigd.

Hi
Please accept my sincerest apologies for the email I sent earlier. As you may have noticed, it did not have all addresses in the BCC field in the way you?d normally expect from a large distribution list. This was simply down to human error. Please help save the rest of the group any further messaging woe / technical issues by deleting the original email and I’ll resend BCC?ed as usual.
All the WOM World / Nokia team are aware of the issue and any / all of us are available to talk If you have any further questions or concerns – just drop us an email or call us on 00 44 7801 628683.
Apologies once again.
Tom

Oh here dat manneken. :)

Del.icio.us op 11 januari 2010

maandag 11 januari 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

Computerkapotmakerder

dinsdag 12 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Dat ben ik: ik kan alle computers kapot krijgen. Dan doe ik er niets speciaals mee, en dan is het plots kapot. En niet zomaar kapot: om onverklaarbare redenen, en op vreemde wijze.

Ongeacht, overigens, welk soort computer het is.

En ja, ik wéét dat 99% van de “kapotte computers” eigenlijk iets helemaal anders zijn. Dat het eigenlijk is dat er iets verkeerd gaat of gegaan is bij mij, dat ik ergens een optie heb verzet die in conflict met een tweede optie een derde optie doet tilt slaan.

Maar het is altijd zo obscuur dat niemand vindt wat er aan de hand is.

Zucht.

Zoals nu, bijvoorbeeld: mijn muis gaat hemeltergend traag op mijn laptop. Já, ik heb de snelheid al aangepast. Já ik heb recente drivers. Já, ik heb het al eens geprobeerd met een andere muis. Já, ik heb die muis al eens aan een andere computer gehangen. Já, já, já.

Het werkt niet met de combinatie Dell Latitude E6500 – Logitech VX Nano. Noch in Windows 7, noch in XP. En het werkt wél met een andere Dell of mijn desktop. En het werkt ook met een andere muis, draadloos of niet, ook met een Logitech MX bijvoorbeeld.

Gnn.

Del.icio.us op 13 januari 2010

woensdag 13 januari 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

Overslapen

woensdag 13 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | 14 reacties

De electriciteit was uitgevallen, ergens in het midden van de nacht, bij ons thuis.

Onze kinderen zijn fantastische kinderen als het op bioritme aankomt: tijdens het weekend en van zodra het al was het één dag vakantie is, zijn ze wakker rond een uur of zes. Tijdens de schoolweek zijn ze met geen stokken wakker te krijgen.

Vanmorgen dan ook geen kinderen aan ons bed: was het op een zaterdag of zondag gebeurd, ze stonden er gegarandeerd om zes uur, te klagen dat de televisie of de computer of de Wii niet meer werkt.

Nee: om iets vóór acht schier Sandra wakker, van ik weet niet wat precies. En iets voor acht, dat is ongeveer anderhalf uur later dan normaal: aargh!

Gelukkig hadden we geen echt dringende afspraken (behalve dan dat de kinderen om halfnegen in de klas moeten zitten), dus zo heel erg erg was het niet. Ik ben in mijn kledij geschoten en naar het station geracet, en ik heb er een trein genomen die een dikke twintig minuten later dan anders vertrekt maar dankzij de wonderen van het IC- versus P-trein-gebeuren minder dan een minuut of tien later in Brussel toekomt.

In Zuid afgestapt en de Airport Express genomen, maar helaas: trein stil nét voor Centraal. Er stond een andere trein in panne, en de onze is dan terug naar Noord gereden, heb ik een andere trein naar Zaventem moeten nemen, liet de shuttle op zich wachten, was ik uiteindelijk na elf uur op het werk.

Pff.

Ik denk dat de trein van Sint-Niklaas naar Schaarbeek en terug de stipste trein in België is. Door de band elke ochtend stipt een minuut of vijf te laat (in die mate dat het storend vervelend is als hij voor één keer wel op tijd is), en ‘s avonds altijd honderd procent stipt, zelfs al zijn alle andere treinen tussen Brussel en Gent verstoord.

Het contrast met zo ongeveer alle andere treinen is schrijnend: als ik die ene trein buiten beschouwing laat, denk ik dat ik sinds oktober de dagen waar er géén problemen waren van de een of andere aard nog met twee handen kan tellen.

They need a great turnin’ to God

donderdag 14 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Over die aardbeving:

‘t Is maar dat ge’t weet.

PEBKAC

donderdag 14 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

Ha, die keer van mijn muis die onverklaarbaar vreemd deed?

De muis werkt te traag op mijn laptop. Awoert! Wat gedaan?

Ik doe alles wat een normaal mens zou doen:

  • Settings van de muis aanpassen: geen effect. Of ‘t is te zeggen: een béétje effect, het gaat iéts sneller, maar het blijft te traag (en hoe sneller ik de muis zet in Windows, hoe onnauwkeriger ze wordt, zelfs op trage snelheid).
  • Computer eens heropstarten: geen effect.
  • Proberen met een andere muis: andere muis gedraagt zich normaal.
  • Proberen met nog een andere muis: nog andere muis gedraagt zich normaal.
  • Proberen met de nietwerkende muis op een andere computer (desktop thuis): muis werkt perfect.
  • Proberen met de nietwerkende muis op nog een andere computer (laptop van Sandra): muis werkt ook perfect.

Vandaag, zuiver toevallig, ben ik erachter gekomen wat het was, and it’s a doozy.

Om het uit te leggen: een gelijkaardig probleem, een klassieker in zijn genre. Iemand belt naar IT om te zeggen dat hij het beu is dat zijn wachtwoord alleen werkt als hij rechtstaat.

“Huh?” zegt IT daar uiteraard op. Een wachtwoord werkt niet, of het werkt wel. Hoeiemand zit of staat, heeft daar geen effect op.

‘”Toch toch,” zegt de mens, “kom maar af, dan toon ik het u.”

En inderdaad. Persoon gaat aan zijn computer zitten, geeft zijn loginnaam en wachtwoord in: computer says no. Persoon zet zich recht, geeft naam en wachtwoord in: welome to computer.

IT gelooft zijn ogen niet, vraagt om het nog eens te doen: zelfde resultaat. En een derde keer. Een raadsel! Tot er één van de aanwezigen zeer aandachtig kijkt naar wat er gebeurt.

Iemand een idee?

Het was een wel heel erg letterlijke PEBKAC (problem exists between keyboard and chair, een alternatieve manier om te zeggen “het is de schuld van de gebruiker”) – wat het was, is dat de mens een iets andere keyboardlayout had dan normaal. Zoiets van de grootteorde van het verschil tussen een Belgisch en een Frans AZERTY, bijvoorbeeld. Hij had zijn wachtwoord aangemaakt met een ander toestenbord.

En als hij neerzat, typte hij blind, wegens gewoon om aan een keyboard te zitten en te typen. En dan gaf hij een verkeerd wachtwoord in. Maar als hij rechtstond, was hij niet in de houding van blind typen, en typte hij zijn wachtwoord met één vinger in, toets voor toets, al kijkend naar de toetsen. En dan maakte hij geen fouten in zijn wachtwoord.

Welnu, bij mij was het iets gelijkaardigs: het was mijn muismat. Ik heb een uitstekende muismat, die ik al een hele tijd gebruik. Maar over de afgelopen weken en maanden was mijn muismat blijkbaar afgesleten, en te blinkend geworden voor mijn optische muis. Waardoor de muis, net zoals op een glazen tafel bijvoorbeeld, niet goed werkte.

Een andere muis had het probleem niet met mijn muismat, en als ik met mijn muis naar een andere computer ging, dan nam ik mijn muismat niet mee natuurlijk.

En vandaar.

En nu heb ik een nieuwe mat, en alles is weer in orde.

Trrr.

Beeld u in dat ik met dit probleem naar een IT-support-afdeling was gegaan.

Kunst

vrijdag 15 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

We gaan vanavond naar kunst gaan kijken. Ik heb er expres niets over opgezocht op de internets: het is zó al moeilijk genoeg voor mij om geen vooroordelen te kweken.

Enfin, ‘t is te zeggen: ik heb geen speciaal negatieve vooroordelen over *kunstwerken*, maar ik heb niet veel nodig om nijdig te worden op *kunstenaars*.

Als een kunstenaar / vakman / ambachtsman begeesterd is, zijn werk goed en graag en enthousiast doet, en daarbij eerlijk blijft, dan kan het niet stuk. ‘t Zijn die andere die mij tegensteken.

Als ik de mens achter het ding leer kennen, en de mens achter het ding staat me niet aan, dan heb ik het vreselijk moeilijk om het ding nog los van de mens te zien. (Het werkt trouwens alleen ik negatieve zin, want omgekeerd heb ik het probleem niet: mensen die ik graag heb, daar kan ik nog altijd objectief bij blijven en wat ze doen gewoon slecht vinden.)

Ik ben benieuwd wat het wordt vanavond, is dus wat ik wou zeggen. Niet behept met enige voorkennis van zaken.

Del.icio.us op 15 januari 2010

vrijdag 15 januari 2010 in Links. Permanente link | Eén reactie

Mja. Mja.

zaterdag 16 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | 11 reacties

Gisteren gaan kijken naar The broken circle breakdown featuring the cover-ups of Alabama. De premisse: een koppel waar elk op zijn manier met verdriet omgaat. En country-muziek.

Alom geprezen als om van omver te vallen zo pakkend, maar een dag later: ik ben niet overtuigd.

Pas op, ik heb natuurlijk wel een traan of wat gelaten tijdens de voorstelling, daar niet van. Ik ben dan ook van het minste geëmotioneerd, de domste soap kan mij in waterlanders doen uitbreken.

The broken circle breakdown featuring the cover-ups of Alabama: ik zou iedereen het stuk aanraden, maar mij kon mij niet overtuigen.

De voornaamste reden: ik had bijzonder veel problemen met de suspension of disbelief. Het is me tijdens het hele stuk maar een paar keer gelukt om helemaal te vergeten dat het niet meer dan acteurs zijn die een verhaaltje vertellen.

Omdat, bijvoorbeeld, er voortdurend mensen zaten te kuchen in de zaal. Omdat, ook, de hoofdacteurs geen echt uitstekende zangers zijn, en daarmee toch wel afbreuk deden aan de uitstekende muziek. Omdat ik vanaf monoloog één van Heldenbergh bij mezelf dacht, hey, da’s gelijk Dan Dennett maar dan kwaad in plaats van rustig. Omdat ik op den duur bij de hoofdactrice minder inzat met haar gemoedsgesteldheid dan met de vraag of haar pruik zou afvallen of niet.

De titel geef het al een beetje aan: centraal staat Can the Circle Be Unbroken , en het antwoord op die vraag (neen, dus). Stom toeval dat ik vorige week nog een resem Carter Family beluisterd had — de versie van 1927 van AP, Sarah en Maybelle Carter zat dus nog steviger dan anders in mijn hoofd.

Mijn soort muziek, country. Het was een meer dan verdienstelijke versie, ook, van Circle. Wat helaas niet kon gezegd worden van Mamas Don’t Let Your Babies Grow Up to be Cowboys: het moet al een straffe zanger zijn om Willie Nelson en Waylon Jennings te doen vergeten, en Johan Heldenbergh is, euh, niét die straffe zanger. Ik vond het meer pastiche dan eerbetoon.

Veel schone liedjes, trouwens. Mother’s Only Sleeping, dacht ik te herkennen. En een schone versie van Heartstrings, maar wel één die niet kon tippen aan die van Alison Krauss:

Bluegrass, da’s muziek die een mens bij de keel grijpt en niet los laat, vind ik. Vandaar ook dat ik bijna kwaad was als ik de tekst compleet onbegrijpbaar gezongen werd. Akkoord, iets als Salty Dog is niet evident, maar toch.

"Het was trouwens niet allemaal heel erg oude muziek," ging ik schrijven, maar toen besefte ik dat Sin City van The Flying Burrito Brothers ook al 42 jaar oude is. Ahem.

Um ja.

Ik ging in de snelte iets schrijven over het toneelstuk dat we gisteren gezien hebben. Ik ben snel afgeleid als het over muziek gaat (scratch that, ik ben snel afgeleid als het over om he teven wat gaat – attention span of a gnat, me).

Samenvatting: ik ga de muziek die ze gespeeld hebben nog eens op de muziekspeler zetten en herbeluisteren. De muzikanten waren uitstekend, de zangers (op die paar keer dat Patrick Riguelle zong na) waren minder. Het acteren zelf deed me te weinig vergeten dat ik in een toneelzaal zat: ik kon me niet genoeg van de idee afbrengen dat het acteur waren die een verhaal nu al voor de zoveelste keer aan het opzeggen waren – en daarbij werden ze niet geholpen door het materiaal dat naar mijn zin vaak te nadrukkelijk van drama naar kolder ging, en waar de vierde muur wat teveel doorbroken werd.

Zucht. Ik ben een lastige mens.

Microproblemen

zondag 17 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | 11 reacties

“Wat de fuck was da,” zei Stef Wijnants daarnet op televisie.  Tee hee.

En kan alstublieft iemand het meisje Wickmayer zeggen dat het onnoemelijk irritant is dat ze alsmaar “kwally” zegt in plaats van “qualificaties”? De enige Kwally, beste Yanina, ligt op het strand en zingt, en heet Eddy Kwally.

Ik denk dat die geldinzameling voor Haïti niet zoveel succes zal hebben, denk ik, trouwens.

Die rokers, het zijn me er eentjes

maandag 18 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | 19 reacties

Het is zo voorspelbaar als iets, en toch blijft het gebeuren: discussies over roken op café.

Onlangs op Gentblogt schreef René een stukje vóór roken op café, en ‘t zat er weer bovenarms op. De rokers gooien het tegenwoordig over de Calimero-boeg, heb ik de indruk – oh here we worden onderdrukt onze vrijheid wordt beknot met al die intolerantie, dat soort dingen. En ook dat het de vrijheid beknotten is van de cafébazen als ze verplicht worden om roken te verbieden. En dat “de niet-rokers” dan maar moeten naar niet-rokers-café’s gaan als het hen niet aanstaat.

Ach ja.

Geef het nog een paar jaar en de discussie hoeft niet meer gevoerd te worden: het wordt tóch verboden.  Binnen een paar jaar zijn we dus gelukkig van die steriele dovemansgesprekken af, net zoals we al een tijdje van de discussie “niet-rokers moeten maar aan de andere kant van de wagon zitten in de trein” af zijn, en van het argument “niet-rokers kunnen toch altijd kiezen om aan de andere kant van het vliegtuig te zitten”.

Jammer dat er tussen nu en dan nog wat doden zullen vallen, maar bon.

Leve André Vermeulen

dinsdag 19 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | 10 reacties

Ik weet niet hoe het met u zit (hoe het met Ilse zit, weet ik wel), maar ik kan me bijzonder levendig herinneren dat ik ging van “maar allez, wat doet André Vermeulen nu in dat Eurovisie-gedoe? dat is toch een serieuze journalist?”

Waar is de tijd dat André Vermeulen gewoon nog de expert Latijns-Amerika en Zuid-Europa was, en dat zijn Songfestivalzijstappen niet meer dan excentrieke trekjes van een Echte Journalist waren?

Ik vind het in ieder geval fantastisch, dat hij weer als gewone mens op het scherm komt, en niet als residente kenner van de laatste esbattementen van Verka Serduchka en Guildo Horn.

Del.icio.us op 20 januari 2010

woensdag 20 januari 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

Een vreemde dag

donderdag 21 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Toegekomen op het werk in de voormiddag en niet meteen voelen wat mijn toegevoegde waarde was in een vergadering. Ik heb er wel mijn leesboek en mijn schrijfboek kunnen recupereren: bijna een week zonder Kindle en ik besef nu pas hoeveel ik er al op rekende om hem te hebben.

Toegekomen op het ander werk in de namiddag en wel weten wat gedaan, maar niet meteen hoe eraan te beginnen.

Iets later: enthousiast worden en enthousiast maken. Een visie op de toekomst krijgen en een visie op de toekomst geven.

Nog iets later: een compleet ander perspectief op mogelijk werk op dat werk.

Naar een derde werkplek voor de dag, en dan dan naar de trein. Vertrokken tien minuten later dan anders en alsnog de trein gehaald – leve de paar minuten vertraging, in dit geval, vandaag.

Naar een vergadering, het eigenlijk helemaal niet zien zitten wegens allemaal mensen die ik niet ken, maar dat het uiteindelijk wel meeviel.

En dan thuiskomen en dat het nu halftwee is en ik niet kan slapen wegens teveel gebeurd vandaag. Gelukkig is het morgen thuis werken, dat spaart me een uur of vier transport uit.

Morgen is het een hele dag een boek herlezen. Serieus waar: dat is mijn werk. Een boek herlezen.

Nieuws van het Wikipedia-front

donderdag 21 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | 11 reacties

Er zullen in de volgende paar dagen tienduizenden perfect relevante en goede artikels over interessante en/of belangijke mensen verwijderd worden. Presidenten, auteurs, politici, kunstenaars, sportmensen: allemaal op de vuilhoop.

Waarom? Een korte excursie in het verleden.

Het is al proper geweest, de afgelopen jaren op Wikipedia. Zowat alles wat met televisieseries en afleveringen te maken had, is verwijderd. Idemditto voor games, webcomics, software, en zowat alles van Star Trek, Star Wars, Pokemon, etc, etc.

Is dat erg, in het licht van de eeuwigheid? Nee, natuurlijk niet.

Maar het is wel dom. Wikipedia is niet zoals een papieren encyclopedie, die nu eenmaal niet in honderd delen kan gedrukt worden. Op Wikipedia is er geen diskruimte te weinig en maakt het dus niet uit dat een artikel maar door tien mensen te wereld interessant gevonden zou worden.

Er worden door de deletionists allerlei drogredenen gegeven om artikels die niet "relevant genoeg” zijn te verwijderen: dat ze de gemiddelde kwaliteit van de encyclopedia naar beneden zouden halen bijvoorbeeld. Of dat alle tijd die gestoken wordt in het schrijven van artikels over figuranten in The Simpsons beter zou gespendeerd worden door artikels te schrijven over, pakweg, middeleeuwse prinsen of schrijvers uit Thailand.

Nonsens natuurlijk: wat maakt het uit als elk gehucht in de hele wereld een kort artikel heeft, of elke aflevering van Dynasty een synopsis? En wie denkt dat al wie zijn Simpons-artikel verewijderd heeft gezien plots zal zeggen “oh, weetwat? ik ga eens iets over een beroemde wajangpoppenmaker schrijven”.

Het misprijzen van de gemiddelde Wikipedia-administrator is bijna tastbaar in dergelijke discussies: het klootjesvolk, de gewone editor, wordt er beschouwd als een mengeling van eindeloos hernieuwbare grondstof en noodzakelijk kwaad en quantité négligeable.

En het wordt alsmaar beter.

De allerlaatste evolutie? Ik weet niet of het al een officiële naam heeft, maar het zou wel eens The Great BLP Culling of 2010 kunnen worden.

Een BLP, da’s een Biografie van een Levend Persoon. Ze zijn bij Wikipedia een beetje gevoelig aan de problemen die zo’n biografieën kunnen veroorzaken – sinds het Seigenthaler incident van 2005. Toen stond er op Wikipedia wel vier maand lang een artikel over ene John Seigenthaler on-line waarin stond dat hij een verdacht was geweest van de moorden op John F. en Bobby Kennedy. Pijnlijk voor de toen 78-jarige journalist, die niet alleen een goede vriend van Bobby Kennedy was, maar zelfs mee zijn lijkkist gedragen had.

Afijn.

Er is naar aanleidig van het incident een uitgebreide, uitgebreide policy geschreven, Wikipedia:Biographies of living persons, en zoals vaak op Wikipedia, is er op geen tijd een leger zeloten opgestaan die in het doen naleven van die policy hun kortste weg naar meer brownie points gevonden heeft.

…en sinds een dag of twee is het hek van de dam. Ene User:Rdm2376 heeft het recht in eigen handen genomen, en heeft besloten om alle artikels over levende personen waar geen bronvermeldingen bij staan, te verwijderen.

Dat zijn, volgens ‘s mans tellingen meer dan vijftigduizend artikels. Die hij unilateraal, zonder enige discussie, zonder zelfs maar één waarschuwing aan wie er ook met die artikels bezig geweest is, zal verwijderen.

Er is uiteraard discussie over en weer. Hij wordt door één minuscule minderheid van de mensen op Wikipedia als een messianische held in gehaald, en door een andere minuscule minderheid van de mensen op Wikipedia als een monomaniakale vandaal.

En de overgrote meerderheid van de mensen op Wikipedia?

Het zal zijn zoals het altijd is op Wikipedia: aan de ene kant is verwijderen en vernietigen veel gemakkelijker dan maken en verbeteren, en aan de andere kant wint de aanhouder er altijd. Met andere woorden: het is voldoende dat er een man of twee, of vijf, of tien opstaan die hetzelde doen als Rdm2376 – en die zijn er al: Scott MacDonald en Lar bijvoorbeeld – en niets kan tegenhouden dat er op een paar dagen en weken vele tienduizenden artikels zullen verdwijnen. Waar vele tienduizenden mensen veel werk in gestoken hebben.

En dat allemaal terwijl de premisse belachelijk is, en meer nog, een volledige denkfout: het is natuurlijk niet omdat er geen bronvermelding bij een artikel staat, dat het een slecht artikel is. En het is ook niet omdat er wél een bronvermelding bij staat, dat het een goed artikel is. En, ook nog, bronvermeldingen staan bij beweringen in artikels, niet bij volledige artikels.

Het is bovendien compleet arbitrair: er zijn wel andere mogelijke problemen met biografieën. Dat ze eenzijdig geschreven zijn, bijvoorbeeld (zondigen tegen WP:NPOV, dat ze zeggen). Dan wordt zo’n artikel ook getagged, net zoals artikels die geen enkele referentie hebben. Waarom niet na een tijdje ook al dié artikels verwijderen zonder ze te lezen?

Het kind, het badwater: godgeklaagd.

Del.icio.us op 21 januari 2010

donderdag 21 januari 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

  • Voyez les réactions de la presse flamande! Cela prouve qu'il n'y a plus que les francophones qui se prétendent belges. Le grand cataclysme aura lieu lors des élections fédérales de 2011. Ce sera Bye Bye Belgium, là ou la fiction rejoint la réalité. Ne pleurez pas sur le passé! La défense de la Liberté, en 40-45, ce sont les francophones qui l'ont assumée. Les flamands n'ont pas connu les stalags et sont rentrés tranquillement chez eux. Maintenant, ils veulent 1 Flandre indépendante, ils l'auront!
  • Best. Interview. Ever. "I can’t stand the fucking midgets. Now, you’re supposed to call them little people. I’ll call them mites. I’ll call them shrimp. I’m telling you, you talk to the cops. Do you know how many home invasions are done by midgets during Halloween across the nation? Because you go to the door and you think it’s a little kid there with a mask on. You open that door—it’s true, you ask a cop, they should tell people this… And that little fuckin’ midget will run in and he’ll knife you. He’ll close that door and he’ll rape your family."
    (tags: interview)

Del.icio.us op 22 januari 2010

vrijdag 22 januari 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

  • Wat een mooie website — At Simpson we believe in treating you as an individual and we are committed to offering you the kind of holiday that we would like to take ourselves. For those who book regularly with us thank you for your support and I promise we will strive to continue to meet your expectations.
  • For best practice, Luke talks about leaving your labels outside the form field so it’s always available to the user. I do think it’s a pretty good solution, but I think we can get a little more creative than that.
    (tags: form ui design)

Feest!

vrijdag 22 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Houd 13 februari, da’s een zaterdag, alvast vrij. Details volgen!

De meeste dromen

vrijdag 22 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Toteninsel

zaterdag 23 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Zo raar. We waren in Berlijn aan het rondlopen in Berlijn op het Museumsinsel, en in de Alte Nationalgalerie terechtgekomen.

Slenter, slenter, wat doet een mens in zo’n musea als hij niets kent van negentiende-eeuwse Duitse schilderkunst?

En toen zag ik plots dit schilderij, en bleef ik als getransfixeerd staan:

Ik heb dat nog maar met een paar schilderijen gehad, dat ik zo helemaal in de ban was. Ik had het ook met Study after Velázquez’s Portrait of Pope Innocent X van Bacon, en met L’empire des lumières van Magritte:

Bacon, Study After Velazquez's Portrait of Pope Innocent X 1953 [Clio_Team]_1953-1954_Magritte_L_Empire_des_LumiКres,_195_4x131_2_cm_[]

Een raar gevoel hoor: bij de keel gegrepen worden door een schilderij, en niet weten waarom precies. En ‘t was dan nog niet eens wat ze grote kunst zouden noemen, vermoedde ik: sentimenteel negentiende-eeuws gedoe, die Böcklin.

Maar kijk – niet alleen was Böcklin’s Htler’s favoriete schilder, las ik vandaag op het internet, hij was ook een invloed op Dali, Rachmaninoff, Marcel Duchamp. En H. R. Giger.

Ik ben in goed gezelschap, dus. Ha!

Het was toch eigenlijk wel écht een andere wereld, vroeger. Als ik iets wou weten over die Böcklin, dan moest ik naar een bibliotheek, en dan gaan zoeken in een boek of er ergens iets te vinden was. En dan eventueel een ander boek waar er misschien wel afbeeldingen stonden, met veel geluk zelfs in kleur.

Nu? Hop snak boem, interweb, antwoorden en kritieken en afbeeldingen en vanalles. ‘t Is beter hé, maar bon. ‘t Verliest toch een beetje van de charme van de serendipiteit.

Muziek? Idemditto. Hoe ik in de plaatottheek zuiver toevallig Kraftwerk vond, en The Residents, en allerlei oude mensen die zongen voor Folkways en dingen. Of The Beatles en The Shadows in de platenbak thuis. ‘t Is tegenwoordig beter, daar niet van. Maar toch anders.

Routine

zondag 24 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Het ziet ernaar uit dat mijn werk vanaf woensdag gedurende een paar maand een vaste plooi zal nemen.

Alleen nog nu maandag een les voorbereiden en nu dinsdag de les geven, en dan een tijdje werken bij één en dezelfde klant.

Dat is geen normale zaak: we zijn zo ongeveer het tegengestelde van bodyshoppers op het werk, dus normaal gezien doen we meer dan één project tegelijkertijd, en doen we ook de overgrote meerderheid van het werk niet bij de klant zelf – behalve interviews en vergaderingen en workshops en dergelijke, natuurlijk.

…wat het nu wat vreemd maakt, dus.

En het weekend was weer te kort: zaterdag ‘s morgens meegegaan naar Jan’s voetbalmatch, en dan gestuikt. Niet van de moeheid hoor, gewoon in het hoofd. Geen idee meer, eigenlijk, wat er zaterdag nog gebeurd is. Vanmiddag is Charles komen eten (bloedworst en gekaramelliseerde appels!), en dan weet ik ook niet meer wat ik gedaan heb, en toen was het avond en hebben we pannenkoeken gegeten met de rest van de appels van vanmiddag, en dan was het tijd voor de avondprogramma’s op de televisie: nieuws, Zoo Australië, Pappenheimers, Oud België, The Closer. En dan nu de rest van de avond nog crime dinges.

En morgen werk, dus.

En dan weer weekend. En dan weer werk. En dan weer weekend. En dan weer werk. En dan weer weekend. En dan weer werk. En dan weer weekend. En dan weer werk. En dan weer weekend. En dan weer werk. En dan weer weekend. En dan weer werk. En dan weer weekend.

Ik voel me helemaal Jack Torrance, ook al wegens bovenstaande helemaal zonder copypaste gedaan.

Ken uw talen

maandag 25 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Ik ga naar de taalles. Ha!

Del.icio.us op 25 januari 2010

maandag 25 januari 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

Lose my own head next

dinsdag 26 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties

Ge vraagt u af hoe het mogelijk is: ik ben mijn bril kwijt.

Zo ver kan hij niet liggen nochtans, ik ben zo blind als een mol zonder bril. ‘s Avonds kruip ik in bed en leg ik die bril naast mij op mijn nachtkast, ‘s morgens zet ik hem weer op mijn hoofd.

Behalve dus dat vanmorgen de bril er niet meer lag. Op de tast niet vindbaar, en zelfs met hulp van Sandra niet vindbaar. Matrassen opgeheven, zaklamp onder bed, alles verzet dat in de buurt stond: wég.

Mysterie!

Gelukkig dat ik nog een oude bril had liggen (die minder sterk is maar nog bruikbaar), anders was ik technisch helemaal werkloos.

Bizzy als een bizzy bie

woensdag 27 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Maandag was het voorbereiden van een les die dinsdag zou gegeven worden: we gingen nog schaven aan de timing. Dinsdag de les gegeven, en uiteindelijk bleek tijdens het geven van de les dat we er echt geen volle dag van kunnen maken. Dat het met een dikke halve dag ruim voldoende is.

Of beter, ‘t is te zeggen: we hebben een stuk les dat op een paar uur kan gedaan worden (“hoe gebruik ik het tool”), en dan hebben we een stuk waar we gemakkelijk een paar dagen mee kunnen vullen (“hoe maak ik prototypes/wireframes/mockups”). Het (overigens bijzonder fijne) publiek dat we dinsdag hadden wist ruim veel van het tweede, en was al een eind op weg voor het eerste, dus we hadden echt wel tijd over.

We passen er een mouw aan, volgende keer.

En hoe meer ik er mee bezig ben, hoe meer ik zin heb om zo’n boek te schrijven, over dat prototypes, wireframes, mockups etc. maken. Zoiets korts, een pagina of honderd misschien. Met veel tekeningen en veel praktische tips.

Het zal voor, jawel, dan eens zijn.

Maandagavond was het taalles: cursus Gents. Een inleiding, 25 cursisten die zichzelf zo goed en zo kwaad mogelijk in het Gents, of althans in hun eigen dialect, taaltje, verkavelingsvlaams, of “poging tot” moesten voorstellen, en dan een kort stukje over de vervoeging van “ja” en over de persoonlijke voornaamwoordne in het Gent, een lijst met te kennen uitdrukkingen tegen volgende keer, en een opgave van huiswerk – van het genre “vorm een zin met de volgende woorden”, met schone woorden als “griolen”, “slekkestekker” en “’uurndroagsterigge”.

Dinsdagavond was hetvergadering, ‘t is te zeggen bijeenkomst, ‘t is te zeggen gedachtenwisseling met de mannen van opgewekTienen.be, en dat het wel fijn was om een paar lessen van bijna vijf jaar Gentblogt over te dragen.

Morgen vier uur trein en vervoer. Dat zal al heel wat minder zijn.

Oh, en: mijn bril is uitgekomen. Hij lag tussen de lakens in bed.

We zullen nog maar een generatie wachten, zeker?

woensdag 27 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | 16 reacties

Apple heeft een iPad uit, ‘t is te zeggen, tussen dit en een maand of twee, drie, afhankelijk van of er 3G bij moet of niet.

Het ding zal ergens tussen ik vermoed zeshonderd euro en 1200 euro kosten, afhankelijk van hoeveel opslag en of er 3G op zit of enkel Wifi.

Er zit een propere eBook-reader bij, maar het scherm is wel een lichtgevend ding, dus in de zon lezen is er niet bij. In bed lezen dan wél weer – maar niet voor mij: ik zie niet goed genoeg om zo’n groot scherm te lezen zonder bril, voor mij is een iPhone/iPod net klein genoeg om met één oog te kunnen lezen en zonder bril.

Het boekdinges is met een bookstore, en het is met een open formaat, wat dus wil zeggen dat ik kan kopen met iTunes (yuck) en wellicht zonder problemen kan lezen op iPhone én op Kindle. So far so meh.

Scherm: niét breedbeeld, en och here och God ‘t is maar 1024×768.

Verder: het doet nog altijd geen multitasking!!

De browser heeft nog altijd geen Flash!! En jajajaja, we hébben het al gehoord, HTML5 zal Flash irrelevant maken, dit jaar nog, of althans zéker dit decennium, maar dit is 2010, niét 2012.

Er zit géén camera in (en dus zeker geen 5 megapixel camera, en al helemaal geen camera vooraal en achteraan waarmee videotelefonie mogelijk zou zijn).

Het doet ook geen telefonie, dus wie met zo’n zwaar en duur en breekbaar ding als een iPad op stap is, moet ook nog een telefoon meehebben. En een foto/videotoestel, wie wil foto’s of filmpjes maken.

Batterij zou tien uur meegaan. Mag ik daar een welgemeende maan uuge piero tegen inbrengen? Tien uur met het scherm of althans de verlichting uit, zonder video en zonder netwerk, ja, dán, heel erg misschien, vermoed ik. Ik wil weten hoe lang ik er een boek mee kan lezen, en een film mee bekijken.

Enfin bon. Samenvatting, na de live verslaggeving her en der gevolgd te hebben: ik wil er één hebben. Maar het zal niet voor nu zijn. Binnen een generatie. Of twee.

update Gizmodo was ook, euh, niet meteen a priori ten volle honderd procent overtuigd:

no thanks

Rug

woensdag 27 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Hohoho. Vanavond te voet van het Corporate Village naar het station van Zaventem-dorp gestapt. En dan in Brussel-Noord op een nog sneller tempo naar de trein gegaan. En dan in Gent-Sint-Pieters zowaar een paar tiental meter moeten half-lopen-half-wandelen-half hinken (meer dan dat zit er helaas niet meer in, ha).

Gevolg: haal boven dat vuilblik. Het is gedaan voor de rest van de week, dat weet ik nu al.

Hey, en weet ge wat? In het grotere beeld van de wereld en wat er rond mij gebeurt is het peanuts, maar het wordt alsmaar erger, en het wordt alsmaar vervelender, en is voor de rest van mijn leven, en de écht vervelende zaken, daar spreek  dan zelfs nog ik met niemand over behalve met mijn dokter.

Morgen, denk ik, ga ik terug naar zo-weinig-mogelijk-te-voet-doen-modus.

It just works

woensdag 27 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Ondertussen heb ik alleen nog maar windowscomputers met Windows 7 erop, zowel de werklaptop als de thuislaptop als de thuisdesktop. En getver wat werkt dat goed!

Ik heb een computer in ons achterhuis staan. Hoe de netwerktopologie in mekaar zit, ik weet het niet precies, maar het is een mirakel dat dat toestel op het internet geraakt, met alle routers en toestellen en draadloze dingen die tussen computer en interweb staan.

Op die ene computer heb ik in Windows Media Player gezegd dat één bepaald ID aan mijn library mag van overal ter wereld. Vandaag zat ik achter wieweethoeveel andere firewalls op het werk, en vroeg ik me af of ik eigenlijk van daar uit ook aan die library kon.

En jawel: gewoon inloggen, en hopla, daar staat mijn volledige bibliotheek van muziek en film en foto’s. Geen instellingen, geen gedoe: het werkt gewoon.

Zelfde scenario vanavond: ik wil Zelie zelf muziek doen ontdekken, dus geef ik haar ook toegang tot de bibliotheek. En hopla: niet alleen de muziek van de computer in het achterhuis, maar omdat ik gezegd had dat de dingen op de laptop ook gedeeld mochten worden, krijgt ze ook de dingen te zien die ik via iTunes gekocht heb, en de tv-programma’s die ik op de laptop opgenomen heb.

Want ah ja: in Windows 7 zit ook Windows Media Center, dat ook al zo gemakkelijk is als iets. Oh ja, en qua interface: Apple kan er nog een héél erg zwaar puntje aan zuigen. Ja, zélfs die nieuwe iPad. Het contrast tussen Media Center en iTunes is bijna lachwekkend, zo antiek dat iTunes er uitziet.

En ik heb het geprobeerd met andere dingen hoor, allerlei media-dingen in Ubuntu en een NAS alhier en een dinges aldaar, maar niets, niéts dat zo gemakkelijk is om een media server op te zetten als Windows 7, tot nog toe.

Eindelijk beginnen ze daar in Redmond een paar dingen écht goed te krijgen. HEt heeft lang genoeg geduurd.

Vijf jaar Gentblogt

donderdag 28 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Dat ge’t weet: de zaterdag voor Valentijn is het in ‘t PAtershol te doen.

20100213_feest500

Allen daarheen! Dansen voor wie wil dansen! Plaats om te babbelen voor wie wil babbelen! Muziek! Optredens! Beken, sloten, rivieren cocktails zullen ons deel zijn!

iPad

donderdag 28 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

In de gang net buiten waar ik werk voor het moment:

iPad

The internet is made of cats

donderdag 28 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Zo is het maar net.

Die keer van Gentblogt

vrijdag 29 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Het was in de prehistorie van het internet in Vlaanderen. Toen de dieren nog spraken, toen zowat iedereen die een website onderhield op het Vlaamse internet zowat iedere andere website op het Vlaamse internet kende en/of las. Het was begin 2005 toen ik bij Gentblogt kwam; ik had toen zelf al, oh, een jaar of tien een eigen website-weblog-achtig iets draaien.

Vroéger werden website nog met de hand gemaakt. Er waren natuurlijk wel stapels mensen die een dagboek- of krant-achtige site maakten, maar het was toch wel een behoorlijk ambachtelijk-slash-voor-techneuten-gedoe.

En toen waren er plots rond het jaar 2000 dingen als LiveJournal en MovableType en Blogger, en kon plots om het even wie om zonder echt veel moeite een degelijke site maken waar regelmatig inhoud bij kwam.

En toen werden ook reacties mogelijk, en waren er trackbacks waarmee je kon zien of iemand naar jou gelinkt had, en voor er iemand “een revolutie in de maak” kon roepen, sproot het ene na het andere weblog op, begin de jaren 2000, in het puin van de dotcom-crash.

In de omstreken alhier heeft het nog een paar jaar geduurd voor het echt ingeburgerd raakte, die websites-door-gewone-mensen, maar in 2005 waren we er toch wel ongeveer: er was een min of meer blogosfeer, zoals daar toen in de boekskes over geschreven werd. Van mensen die elkaar min of meer van ver kenden, zo “van op het internet”.

En dan, februari 2005, stond er plots een artikel in De Standaard, “Gent krijgt eerste stadsblog”.

» Lees verder op Gentblogt.

Obama doet het alsnog

zaterdag 30 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Ik heb de reacties in de wijde wereld niet gelezen of gehoord, maar als ik dit bekijk, dan geloof ik er weer helemaal in.

Links naar een paar aangeraden highlights bij Obama zelf.

De man moet dergelijke dingen meer doen. Of beter: hij had dit al veel en veel vroeger moeten doen.

18

zaterdag 30 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Tsss. We kregen met ons getweeën een e-card van mijn moeder, gisteren – maar als we geen kaartje hadden gekregen, waren we het glad vergeten, alletwee.

Achttien jaar samen, vandaag. Bijna de helft van ons leven.

‘t Zijn dingen.

Del.icio.us op 30 januari 2010

zaterdag 30 januari 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

  • Imagine Microsoft Office turned into a video game. One where learning a productivity app is a delight. One where the core loop of gameplay involves using and gaining skills in Word, Excel and PowerPoint.

Spirit

zondag 31 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

XKCD is alweer op zijn best: accuraat, topical en ontroerend.

spirit

Ik moest meteen aan Bolo denken. Nog iemand?

Binnenkort

zondag 31 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

- Oh, kijk nu, binnenkort is er een optrdeden van dinges hier in de buurt.
- Serieus? Op het internet gevonden?  Of op Facebook gezien?

Dat is het soort over-en-weer die er tegenwoordig meer en meer te horen is: er is aan de ene kant “het internet”, en dat is dan Google en consoorten, en er is Facebook.

Facebook is slim en Facebook heeft geld. Facebook is ongelooflijk groot – honderden miljoenen mensen zitter erop, er komen er alsmaar bij, en ze houden daar op het Facebookhoofdkwartier alles bij. Al-les. Op wie ik geklikt heb, wie er mijn links gevolgd heeft, welke foto’s bekeken worden, alles.

Ik las onlangs dat ze een PHP-compiler zouden geschreven hebben: het hele boeltje draait op PHP, en gewone PHP is ze te traag. Uh huh.

Wat ik me afvraag: hoe lang nog voor Facebook ernstig dingen met geld begint te doen? Zoals Paypal, maar dan in het echt?

Voor ze een platform aanbieden aan groepen, organisaties, bioskopen, theaters: niet alleen evenementen aankondigen en mensen uitnodigen, maar meteen ook reserveren en betalen?

En dat ze dan ook hun iPhone- en andere mobiele toepassingen als betaalwijze beschikbaar stellen? Ik heb iets te koop, iemand wil dat kopen, we hebben (uiteraard) allebei een Facebookaccount: hopladiejee, geld overgeschreven.

Oud België, vijf afleveringen later

zondag 31 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Ik vind het nog altijd zeer, zeer goed. Het kan me niet schelen dat het niet echt is zoals de echte Ancienne Belgique was in de herinneringen van Gaston Berghmans of Lily Castel. Het is fictie, beste mensen.

Het pathos kan me niet schelen, en in alle geval is het nooit onverantwoord melig. De regie en de beeldregie blijven uitstekend, de acteerprestaties ook, en ik weet niet waar de kritiek op het verhaal vandaag komt.

Kwaad op mezelf, trouwens, dat ik niet na de eerste aflevering heb opgeschreven waar ik al de hele tijd op hoopte: dat het een happy end zou krijgen.

Het zou natuurlijk helemaal kunnen dat het slecht afloopt, of beter, dat het aflkoopt zoals het in het echt afgekopen is. Maar ik hoop het zo hard, dat het volgende week allemaal goed komt. Hoe goed zou dat niet zijn? Een wereld waarin de Ancienne Belgique nooit verdwenen zou zijn, en dat er nog variété-theaters zouden zijn overal te lande?

En dat alle hoofdpersonages goed eindigen? Samen en gelukkig? En fastforward naar 2010 en een Harry Potter-einde?

Navigatie

» homepagina, archief

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338