Système D You can tell you've got your competitors rattled when they start producing knocking copy about you. It's a testament to the success of OpenStreetMap that TomTom, the troubled, declining manufacturer of satnavs (PNDs) and geodata vendor, has published a rather cynical example of FUD about "open-source maps".
Cassini Images Bizarre Hexagon on Saturn – NASA Jet Propulsion Laboratory "This is a very strange feature, lying in a precise geometric fashion with six nearly equally straight sides," said Kevin Baines, atmospheric expert and member of Cassini's visual and infrared mapping spectrometer team at NASA's Jet Propulsion Laboratory, Pasadena, Calif. "We've never seen anything like this on any other planet. Indeed, Saturn's thick atmosphere where circularly-shaped waves and convective cells dominate is perhaps the last place you'd expect to see such a six-sided geometric figure, yet there it is."
How Yahoo Killed Flickr and Lost the Internet via reddit.com This is the story of a wonderful idea. Something that had never been done before, a moment of change that shaped the Internet we know today. This is the story of Flickr. And how Yahoo bought it and murdered it and screwed itself out of relevance along the way.
Google Kills Its Other Plus, and How to Bring It Back – Waxy.org As Google marginalizes its core base, it's opened the door for smaller, more nimble startups, such as DuckDuckGo, a one-man project that's quickly becoming the go-to search engine for discriminating nerds.
straup/parallel-flickr @ GitHub parallel-flickr is a tool for backing up your Flickr photos and generating a database backed website that honours the viewing permissions you've chosen on Flickr.
parallel-flickr is still a work in progress. It ain't pretty or classy yet but it works.
Interactive Fiction Competition Online Play: Taco Fiction You shouldn't be sitting in the driver's seat. You should be getting out on the passenger side, and there should be someone else sitting at the wheel, key in the ignition, keeping an eye out.
And that's probably how this would be going down, if you had any friends left.
Yes. Take a minute to reflect on the choices you've made.
No. Don't do that. You need to be prepared mentally. You need to be one hundred percent involved in what you are about to do. You and yourself are all you need to come out of this smelling like a rose.
You, yourself, and maybe that sweet little slab of steel in your pocket, that two-and-a-half-pound insurance policy, that cold, hard…
Do not waste time being poetic about your gun. Get out of the car.
Ik heb sinds pakweg 1989 wellicht honderden accounts aangemaakt, op allerlei verschillende diensten. Mijn gebruikersnaam is bijna altijd hetzelfde gebleven en ik heb een Systeem voor wachtwoorden.
Als ik mijn wachtwoord zou vergeten zijn ergens, kan ik het wel altijd terugvinden: ik heb sinds de jaren 1990 een catch-all op @zog.org en dus kan ik gemakkelijk emailadressen genre website@… aanmaken, en op mijn adressen @netpoint.be en @griffo.be na, die ik toch nooit gebruikte voor persoonlijke dingen, worden al mijn oude adressen proper geforwarded naar mijn huidige e-mailadres.
Alles gaat goed, dus, tot ik ergens een scheiding wil maken tussen mijn eigen dingen en dingen die ik voor andere mensen maak, en dat die andere mensen daar dan niets mee doen, en dat ik drie-vier jaar na datum de draad terug wil/moet oppakken.
Ik had in 2007 een domeinnaam gekocht, hosting gekocht, er een website op gezet, een Google Apps-ding geactiveerd, daar een reeks acounts op aangemaakt, een Flickr-account geregistreerd, vanalles. Er is uiteindelijk niets mee gebeurd, zo gaat dat nu eenmaal soms.
Nu zou er wél iets mee gebeuren, en wil ik dus terug inloggen op al die dingen. Domein kan ik aan. Website is een kwestie van de logingegevens opsnorren. Google apps was een kwestie van Google een mail te laten sturen naar het alternatieve adres van de administrator (dat nog altijd, wegens nooit gebruikt door die mensen dus, een @zog.org-adres was), en dan het wachtwoord van de verschillende accounts (last login 02-20-2008, zucht) te resetten.
Helaas: Flickr werkt tegen. Ik moet inloggen met een Yahoo!-account, maar ik weet begot niet welke account ik daarvoor aangemaakt heb. En als ik naar Yahoo! mail om te vragen welke account ik had, gegeven de Flickr-account en het (begin van) bewijs dat die van mij is (kijk, dezelfde foto in hun stream in 2008 als in mijn eigen stream in 2008, kijk, dat is mijn dochter, kijk, ik ben eigenaar van de domeinnaam waar de usernaam naar verwijst, kijk, kijk, kijk) – dan vragen ze mij om een mail te sturen vanop het “alternative e-mail address” dat ik gebruikte voor die Yahoo!-account.
Aaargh! Ik ben al een tijdje in een half dovemansgesprek met duidelijk zuidoostaziatische mensen die verdacht Amerikaanse namen hebben, maar een hele reeks “Dear Sir, Am I understanding correctly you are to be wanting ABC? Best Regards, Lynda” later: het vordert niet echt.
Straks wordt die Flickr-account een zoveelste zombie op het internet. Snirf.
Encyclopedia of Life, daar ben ik al een tijdje op aan het wachten. Er zullen binnenkort ook foto’s van gewone mensen aan toegevoegd kunnen worden, zeggen ze al denk ik ruim een jaar.
Sinds vandaag kan het ook in het echt: via Flickr. Hoe?
Zorg ervoor dat hij een licentie heeft die verspreiding toelaat: ofwel public domain, ofwel één van de Creative Commons-lecties CC-BY, CC-BY-NC, CC-BY-SA of CC-BY-NC-SA.
Mijn probleem is namelijk dat ik van collega Bart hoor dat mensen in de war geraken als ze op een schoolwebsite een link naar Flickr volgen, en dat ik daar helemaal in kan geraken dat dat zo is.
Maar dat er zo geen ding voor Drupal bestaat. Ik zal het misschien zelf moeten doen, urgh!
Oh, nice. Dààr zat ik naar uit te kijken, niet naar die statistieken:
<a href=”http://www.flickr.com/photos/zog/2110874051/” title=”Zelie met bril by Michel Vuijlsteke, on Flickr”><img src=”http://farm3.static.flickr.com/2258/2110874051_1a7e8479a3_m.jpg” width=”240″ height=”180″ alt=”Zelie met bril” /></a>
De title was vroeger alléén een uitleg over Flickr. En nu staat daar de titel en de fotograaf.
Ik zit gewrongen tussen “hoera!” en “het werd godverdomme tijd!”.
[update: Omdat de gewone mens, zegt het bezoek en mijn madam mij, dit hierboven niet begrijpt: als je naar een foto van uzelf op Flickr gaat, en daar naar “all sizes”, dan kun je de html copiëren om bijvoorbeeld de foto zelf op uw weblog te zetten. Vroeger stond daar in de link een uitleg “Photo sharing by Flickr” of zoiets, nu staat titel van de foto en fotograaf er. Dat is goed voor zoekmachines, en zo. En het staat properder.]
[update update: ze verstaan het nog altijd niet. Maar ik denk dat ze teveel gedronken hebben. Nee maar.]
Tiens, al die mensen die veel Flickr staan hebben, en zo weinig mensen die een hele slideshow van Flickr in hun pagina’s steken… ‘t is nochtans gemakkelijk: maak een iframe aan van 500 op 500 pixels: <iframe width="500" height="500" scrolling="no" src="xxx" /> en vervang die xxx door wat je wilt, bijvoorbeeld:
Googlehoeren en hithoeren zijn genoegzaam bekend. Schrijf iets over blote wijven of harde porno, of zelfs maar iets met die woorden erin, en ‘t is vaak prijs—zelfs tot jàren na datum.
Schrijf iets over rokers versus niet-rokers, of Mac vs. PC, of Microsoft vs. Google, of Vlaams Blok vs. Groen!, en ‘t zit er op sommige websites bovenarms op.
Meestal is dat zuiver toevallig (chinese en japanse dingen bijvoorbeeld), soms kan het ook wel helemaal bedoeld zijn, en in beide gevallen lees ik er tegenwoordig lós over.
Maar waar ik nu wél de kriebels van krijg—’t zal wel over gaan hoor—zijn flickrhoeren. Die een foto in een stapel groepen smijten en er onredelijk veel tags aan toekennen. Zoals deze bijvoorbeeld:
Groepen: FlickrCentral, Portrait, Green is Beautiful, All People, Portrait?Faces, Green Line, GirlsWithAttitude, Model, The FLICKYS… ANYTHING GOES !!!, anything and everything, I Wanna Be a Model!, Postmodern, flickr babes, Sexy Natural Twenty Something, Flickr Babes nd Hotties, Women with a wow factor, Challenge this If you Can??(3 pics and comment on 2 ), The Biggest Group! (PLAYGROUND FOR PSYCHOTICS), Free point of view, All things in Green, Flickr Angels, CentralFlickr, Lesbian Art, No Rules!!, I’m the greatest., newbaccata contacts, Support Our Troops, Model Behaviour– READ RULES, “i love you”, Best Photo Ever Club, Todays best3 shots, Fashion+Woman+Portrait+models+digital-(No 35mm), 1 million photos, Love For Photography., Panty mania, people people people, ! roAE, we love photoshop, macho ressort.
Rara, wat heb ik vorige keerniet gedaan en had ik in het ideale geval wel gedaan?
Juist: metadata. Ik had kunnen de nodige IPTC-velden invullen. Als ik dat zou doen, en eigenlijk zou ik het moeten doen, dan zou ik het tussen stap twee en stap drie moeten doen, met de raw-bestanden zelf.
Dat invullen van metadata kan in Photoshop, of in Bridge, of met IMatch, of met uw programma naar keuze—maar als ik het doe, doe ik het meestal in Explorer (of beter, in Directory Opus, met links de files en rechts een preview van de raws) met PixVue, dat uitstekend en gratis is.
Dat ziet er in mijn Windows dan zó uit—rechtermuisknop op een raw-bestand:
…Annotate, Edit, en invullen maar:
Het ziet er meer werk uit dan het eigenlijk is:
velden zoals Author, Description Writer, en op andere tabs City, Credit, Source en dergelijke worden in een cache opgeslagen, zodat een paar letters vaak genoeg is om een vroeger al gebruikte waarde in te vullen.
en je kan de metadata van één file copiëren en plakken over een hele reeks gegevens
PixVue is overigens ook helemaal in de properties tabs van Windows geïntegreerd:
‘t Is natuurlijk een kwestie van persoonlijke voorkeur. In Photoshop ziet het er aldus uit:
…en in Bridge ziet het er zó uit:
Wat zijn de voordelen? Um, properheid. Nu al kunnen al die gegevens ontsloten worden in Windows (en op Mac ook, vermoed ik), maar in volgende versies van Windows en OSX zal het alleen maar belangrijker worden.
Vindbaarheid, ook: Vista zal zwaar gebruik maken van metadata, maar zelfs nu gebruikt het redelijk machtig uitstekende Windows Desktop Search bijvoorbeeld ook al al die metadata.
…en ook wel fijn meegenomen—zonder enige verdere aanpasing ziet het er zo uit in Flickr:
Inderdaad: niet één aanpassing. Gewoon een file met metadata omgezet naar jpeg, en die jpeg met Flickr Uploadr naar Flickr gestuurd. De filenaam van het bestand dat doorgestuurd werd, was 20060407_172728_DSC8521.jpg, maar Flickr heeft automatisch object name als naam van de foto genomen, heeft automatisch een omschrijving gemaakt van caption/abstract, heeft de keywords omgezet naar tags, en heeft in het algemeen een hoop data behouden:
Write once, use many, als het ware.
Ik denk dat ik mijn eigen raad maar eens ter harte neem, en vanaf nu mijn foto’s wat grondiger be-metadata. Al was het maar om af te zijn van die vervelende routine van file hernoemen, tags toevoegen in Flickr uploadr, tags nakijken op Flickr, eventueel omschrijving toevoegen.
Je kunt Flickr nu ook op pijltjes links en rechts duwen om te browsen door een photostream of een set of een group of zo, zonder de individuele foto’s helemala in ‘t groot te bekijken. Allemaal proper schoon en ajax en al ongetwijfeld—niet dat het veel uitmaakt wat de technologie is: ‘t zijn van die klein incrementele wijziginkjes die Flickr zo’n fijn ding maken om te gebruiken.
Als ik lang genoeg wacht om mijn eigen persoonlijke softwareprojecten te updaten / aan te passen, haalt het internet me wel in.
En dan hoef ik het warm water niet opnieuw uit te vinden.
Case in point: tsuk.org, mijn eigen kleine Yahoo!, toen Yahoo! nog de enige bookmark-engine was die er bestond. Mijn tsuk deed alles wat Yahoo! toen deed met zijn directory, ‘t is te zeggen een taxonomie met een onbeperkt diepe boom, met hyperlinks ertussen en zo. En elke bookmark had een titel, een url, eventueel keywords, een datum en tijd van aanmaak en laatste bezoek, en het ding kon importeren en exporteren van en naar Netscape (bookmarks.htm) en Internet Explorer (een arbitraire directory met allemaal .url-bestandjes in). En dan werden de categorieën en alles aangemaakt en zo. En elke dag werden alle URLs afgelopen en nagekeken op gezondheid (inhoud gewijzigd—met een naieve checksum op de tekstinhoud van de pagina, 404, moved, etc.).
Hàd ik in de tijd daaraan voortgewerkt, ‘t zou gelijk del.icio.us geweest zijn.
Andere case in point: mijn fotoblog. Goeie moed en zo, en geprogrammeerd (in ColdFusion!), maar uiteindelijk toch maar Flickr. Of nog: weblog in het algemeen. Geprogrammeerd in ColdFusion, dan in C#, maar uiteindelijk toch maar TypePad en WordPress. Of ook: een wiki. In ColdFusion gemaakt op twee of drie avonden terwijl ik op wacht zat in het hospitaal toen Louis bijna dood was, maar uteindelijk toch maar MediaWiki.
Meest flagrante misschien: mijn boekendatabase, waar ik on again off again jààààren aan gewerkt heb, zowel aan de back-end (dBASE III+, Symantec Q&A [remember? anyone?], dBASE IV, Access 2, Access 97, …) als aan de front-end (dBASE, Access, ColdFusion, C#). En die ik net voor het eerst in misschien meer dan een jaar opnieuw bezoek op het internet—en die blijkt gewoon niet meer te werken. Ik zou, ik ging, ik wou, ik zou écht daar één van deze dagen, weken, maanden, jaren eens een serieus vervolg aan breien. Van zodra er nog eens tijd was.
Tja. Zonder noodzakelijk voor andere mensen te spreken: soms zijn we allemaal wat in hetzelfde bedje ziek—shades ofdat ding met die advokaten, vermoed ik. Ik begin altijd met enorm veel enthousiasme aan het idee, dat ik dan helemaal kan uitwerken, en waar ik dan in grote lijnen en wireframe/prototypegewijs op géén tijd iets min of meer werkend aan de praat voor heb. Maar als het op het saaie detailwerk aankomt, de laatste loodjes, als het plezante eraf is, dan houdt het vaak op.
En de laatste tijd houdt het in mijn persoonlijke projecten altijd maar vaker sneller op. Ik begin zelfs niet meer aan het programmeren: het blijft bij architectuur en interface. En dan zet ik me in mijn trekzetel, en wacht ik tot ze op het internet (teh interwebs weetjewel) iets maken dat gratis of quasi gratis is, en dat het allemaal goed genoeg doet. Niet honderd procent naar mijn zin, maar voldoende in de buurt.
Del.icio.us. Flickr. WordPress. Mediawiki.
Ik denk dat ik er nog zo één gevonden heb: LibraryThing. Een groot gemak, allemaal sociaal en tagging en reviews en covers en dergelijke. En het haalt zijn gegevens van rond het hele interweb. En nee, het heeft niet alle velden en alle mogelijkheden van mijn boekendatabase, maar uiteindelijk: was dat wel allemaal nodig?
Ik denk dat die mens, Tim Spalding, nog veel schone zaken gaat doen in de toekomst. Mocht ik één van de grote spelers zijn, ik zou hem een lek geld geven om het allemaal proper uit te (laten) werken. En dan zou die mens wel een The Next Flickr™ kunnen worden.
Versta me niet verkeerd: de applicatie is nu nog voor heel erg veel verbetering vatbaar. Er zijn nog een aantal knopen die serieus moeten doorgehakt worden, en het is niet meteen duidelijk wat de scalability van het geheel is. Er zijn zware issues met dubbele imports en batch editing. Ik verwacht dat ik tags zou moeten kunnen overnemen van andere mensen. Ik zou willen een eigen query kunnen doen. Meertaligheid wordt nergens van gerept (vertaler? originele titel?), even weinig als van andere mogelijke verschillende versies van één boek (Stardust Graphic Novel/Stardust Novel of don’t Make Me Think eerste editie/tweede editie, …).
Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.
Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.
Ter info
Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.
