Op safari

zondag 1 juni 2008 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Feest uw ogen: een Armadillidium vulgare. Open…

Pissebed

…en toe:

Pissebed

En een huisspin van een onbekend merk:

Spin

‘t Is nog een kleintje, maar dat wil niet zeggen dat het er niet vervaarlijk kan uitzien (vooral van dicht, dan):

Spin

Ik ben er trouwens helemaal uit, van spinnen herkennen. Geen flauw idee wat deze twee zijn, al zou ik zeker de eerste wel moeten kennen want ik heb er al foto’s van gemaakt ooit (klik vooral voor het detail: ál die oogskes!):

Spin

Oh kijk, een jongsken:

Spin

Zowat overal dicht aan het oppervlak of onder karton zitten er emelten. Kijk hier, een emelt en twee miljoenpoten:

Emelt en miljoenpoten

Emelten zijn vies, trouwens:

Emelt en duizendpoten

De bladluizen, trouwens, waar ik het nog al eens over had? Dit zijn zo ongeveer de enige die ik nog kon vinden:

Bladluizen

Bewaakt door mieren:

Mier en bladluizen

Mier en bladluizen

…maar de grote hoop van de bladluizen is opgevreten door de tientallen lieveheersbeesten en lieveheersbeestenlarven.

Larve

Pop

Larve

Helaas, de ene smeerlapperij is weg (bladluizen), maar de andere komt pas goed op:

Slak

Slak

Spin van het jaar

zondag 13 januari 2008 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Voor het derde jaar op rij is er een Europese spin van het jaar.

En voor het eerst is het een spin waar ik persoonlijk voeling mee heb: de huisspin.

Tegenaria

“De” huisspin is eigenlijk meer dan één soort. De spin van het jaar is dan ook al wat Tegenaria is: zo’n 70 soorten in Europa, 130 wereldwijd. (en om het lastig te maken: naast Tegenaria noemen mensen ook wel eens Amaurobius huisspinnen, omdat ze er zo op lijken, maar dat zijn dan weer kaardespinnen)

In alle geval en zoals het persbericht zegt: wellicht is er geen enkele andere spin zó verantwoordelijk voor irrationele angst als de huisspin. Er zitten er in elk huis: in hoekjes, rustig in hun web te wachten. Ze zijn ‘s nachts actief, en als ze dan in een gladde badkuip vallen, geraken ze er niet meer uit.

En dan begroet ‘s morgens dit de argeloze badkamerbezoeker:

Tegenaria parietina

Het is visceraal: weinig mensen zullen niet schrikken als ze plots zo’n vliegensvlug groot donker behaard beest op de witte achtergrond van het bad zien krieuwelen. Maar dat is nergens voor nodig, want zelfs àls ze zou bijten, wat bijna onmogelijk te provoceren is, zelfs dan is ze compleet onschadelijk.

Voorzichtig oppakken en op een beschutte, rotsachtige plaats buiten zetten als je ze niet binnen wil houden. Niet dooddoen, dat is nergens voor nodig.

Tegenaria sp.

Meer informatie bij Arabel.

 

Op de koer

donderdag 10 augustus 2006 in Safari. Permanente link | 5 reacties

Oooo een spinnetche, onder een doodnormale bloempot op onze doodnormale koer:

Tegenaria

Tegenaria

Van deze huisspinnen zitten er heelder stapels in elk huis en op elke koer en in elke houtmijt of stapel dakpannen of stenen van het hele land.

Huisspinnen zijn zo mooie beesten van dichtbij: bijna gelijk luipaarden van tekening, en die óógjes! En kijk ook eens van dichtbij naar die lijn haartjes bovenop het hoofje: schat-tuh!

Enfin, ik ben misschien bevooroordeeld.

Twee vliegen, twee spinnen

woensdag 24 mei 2006 in Safari. Permanente link | 5 reacties

Zonder er al te veel woorden aan vuil te maken.

Een gele strontvlieg (Scathophaga stercoraria).

Gele strontvlieg

Dringend dringend tijd voor een betere flits-oplossing.

En een klein vliegje dat bijna helemaal versleten was:

Oud versleten vliegje

En een huisspin tussen twee dakpannen:

Een huisspin

En een klein spinnetje tussen twee andere dakpannen:

Een spinnetje

Op safari

zaterdag 18 maart 2006 in Safari. Permanente link | Geen reacties

Het was alweer een eeuwigheid geleden dat ik nog eens de tuin ingetrokken was met de macrolens.

Ik doe dat nochtans bijzonder graag, maar ‘t was er gewoon niet meer van gekomen. Rugpijn, te koud, geen gemakkelijk te bereiken levende beesten, te nat, te donker, te moe: altijd wel een excuus.

Vannamiddag, na de (zelfgemaakte!) gehaktballen in tomatensaus met frieten: de AF-S DX Zoom-Nikkor 18-70mm f/3.5-4.5G IF-ED op de D70 gevezen, daarop de Nikon 6T en dààrop Nikon SB-29, en niet zonder enige trepidatie de koer op.

Het plan: een aantal oude getrouwen zoeken en fotograferen.

Mijn eerste halte: de pot ondertussen halfverwaarloosde en verhoute salie. Daar zitten sinds jaar en dag dwergcicades op, wellicht van het merk Eupteryx. Dat is trouwens de reden dat ik die salie niet snoei en trim: ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om die beestjes hun leefwereld helemaal weg te knippen. Een beetje moeten zoeken, maar uiteindelijk vond ik er twee onderaan één blad, en een andere in een knop:

Eupteryx in salie

Een paar millimeter oude vriend, lijkt het wel. En toepasselijk dat dit net mijn eerste macrofoto is sinds maanden.

Volgende halte: de “border”. ‘t Is te zeggen, de rand van het grasperk tegen de muur. En zeer snel nog zo’n oude getrouwe tegengekomen—het kleine zandloopkevertje Asaphidion flavipes:

Asaphidion flavipes

Dat liep in de buurt van een dikke dikke rups, van een mij onbekend merk:

Een dikke rups

Ik ga dit tuinsafariseizoen proberen meer foto’s te maken met een aanduiding van grootte erbij. Misschien print en plastificeer ik wel zo’n papiertje met millimeters erop, kwestie dat ik me zelf ook anders geen voorstelling meer kan maken achteraf hoe groot iets nu precies was.

Het beest hierboven heb ik nog eens naast een stuk van 1 cent gefotografeerd:

Een dikke dikke rups

…maar bon. Verder op zoek naar oude bekenden: naar de koer zelf, ‘t is te zeggen, naar de stenen. Een random steen omgedraaid, en jawel hoor:

Tomocerus vulgaris

Tomocerus vulgaris, één van de grotere springstaarten in onze contreien. Ik had ook mijn eerste Entomobrya multifasciata sinds twee jaar in de smiezen (snoezig!), maar helaas: foto mislukt. Niet scherp genoeg.

Voor de rest onder diezelfde steen, en ook qua usual suspects een topper: een onbekend klein spinnetje.

Een klein spinnetje

Volgende halte: de dakpannen die opgestapeld liggen boven de stapel stenen. Die liggen daar expliciet als schuilplaats voor huisspinnen en pissebedden, en jawel:

Pissebed en mijt

Een kleine, jonge, nog wat bleke geelgestipte kelderpissebed (Oniscus asellus), met als ik me niet vergis een mijt (dat zwart ding met rode poten) ernaast.

En onder de onderste dakpan, deze Tegenaria:

Tegenaria

Het was koud genoeg dat ze er niet meteen vanonder muisde, dus ik heb er op mijn (realtieve) gemak een paar foto’s onder verschillende omstandigheden van kunnen maken: zoals hierboven zonder flits, en mét flits:

Tegenaria

Compare and contrast the relative depths of field, en ook wel de verschillende sfeer die de ftwee oto’s uitademen. :)

Het beestje liep wat verder naar de snelbouwstenen, meteen een kans om nog wat foto’s te pakken met een andere atmosfeer:

Tegenaria

En wat geëxperimenteer met de reflectie van de ringflits:

Tegenaria

Een geslaagd half uurtje. Wordt vervolgd.

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338