• Bieeberkeeeeeeeeeezzzzzz

    Stop de persen, hang halfstok die mast, laat weeklaagsters aanrukken en dat het uittrekken der haren beginne!

    Mijn oudste dochter vroeg aan tafel of ik wist wat ze morgen zou kopen.  

    Nagellak? Oorringen? Een linkerkous? Een washandje? Zoethout? Fietsketting? Kanarievogel? Charles Bukowski? Een paraplu? Afstandbediening? Potloden? Knielappen?  Afplakkers? Kurkentrekker? Bieslook? Italiaanse Lires? Een halve aflaat? Huis in Kaapstad? Kastanjes? Pofmouwen? Vijgen?  

    “Neen”, werd er oogrollend gezucht. “De Joepie.”

    Waarna er mij terloops ook nog medegedeeld werd dat het nieuwe liedje van Justin Bieber mooi was. Of tof, of hip, of hoe ze dat tegenwoordig ook noemen.

    We gaan dat hier, me dunkt, bijzonder  hard in het oog moeten houden.  

  • Vlooien en Macdoodle en data-input

    Vanavond is Detlef De Vlooiendoder langsgekomen, met een een rugzak vol gif die hij op onze vloeren gedumpt heft.  

    “Tot binnen twee drie weken”, zei hij na afloop. En dat we zeker een uur niet binnen mochten en daarna hard moesten verluchten. En o ja: dat de vlooien nu wel een tijd actiever zullen zijn dan ze vroeger waren.

    Zucht.

    We zijn naar MacDonalds gaan eten, in afwachting — om de twee drie jaar of zo doen we dat wel eens omdat we vergeten zijn hoe afgrijselijk slecht het daar is — en ’t was effectief in orde. ’t Zal voor binnen méér dan een paar jaar zijn.  

    Urgh.  

    En dan ben ik nu data in een website aan het steken en ondertussen naar oude tv-series aan het kijken. Ik heb juist de twee jongste in bed gestoken, en Sandra zit met de twee oudste bij een vriendin.

    Het boeiende leven ten huize alhier, ha!

  • Variabelen en scoping en dink

    Grmbl, grmbl.  

    Ik maak een custom taxonomy aan in WordPress, ik geef die de propere naam “author”, en alles lijkt in orde te zijn: ik kan aan posts meer dan één author geven (in plaats van standaard één, die dan nog eens een WordPress-user moet zijn), daar zijn archieven van, en tag clouds  en watnog, en dat linkt allemaal proper naar elkaar zonder al te veel moeite.

    De auteurs, om ze alfabetische te kunnen sorteren, sla ik op als “achternaam – voornaam”, en als ze dan getoond moeten worden, zet ik voornaam voor achternaam.  En neen, ik kan er geen rol bij zetten (schrijver, illustrator, vertaler, …), maar bon, ’t is geen boekendatabase die ik aan het maken ben.  

    En alles werkt goed tot er een auteur met één naam toegevoegd wordt, bijvoorbeeld “Moebius” als ik er niet “Giraud – Jean” van zou maken: daar geeft WordPress een lege archiefpagina voor.  

    Aargh!  

    Debug, debug, debug. Blijkt dat de query om de lijst van posts van een auteur met voor- en achternaam er zo uitziet:

    SELECT SQL_CALC_FOUND_ROWS wp_posts.ID FROM wp_posts INNER JOIN wp_term_relationships ON (wp_posts.ID = wp_term_relationships.object_id) WHERE 1=1 AND ( wp_term_relationships.term_taxonomy_id IN (246) ) AND (wp_posts.post_author != 0) AND wp_posts.post_type IN ('post', 'page', 'attachment') AND (wp_posts.post_status = 'publish' OR wp_posts.post_author = 1 AND wp_posts.post_status = 'private') GROUP BY wp_posts.ID ORDER BY wp_posts.post_date DESC LIMIT 0, 20

    en een query voor een auteur met één naam zo:

    SELECT SQL_CALC_FOUND_ROWS wp_posts.ID FROM wp_posts INNER JOIN wp_term_relationships ON (wp_posts.ID = wp_term_relationships.object_id) WHERE 1=1 AND ( wp_term_relationships.term_taxonomy_id IN (138) ) AND (wp_posts.post_author = 0) AND wp_posts.post_type IN ('post', 'page', 'attachment') AND (wp_posts.post_status = 'publish' OR wp_posts.post_author = 1 AND wp_posts.post_status = 'private') GROUP BY wp_posts.ID ORDER BY wp_posts.post_date DESC LIMIT 0, 20

    Het verschil al gezien? Ha, inderdaad de ene doet  

    (wp_posts.post_author != 0)

    de andere doet  

    (wp_posts.post_author = 0)

    Toink? Als de taxonomieterm twee of meer woorden bevat, zoek dan posts waarvan de WordPress-auteur niet nul is, en anders: zoek posts waarvan de WordPress-auteur wél nul is (en die user bestaat niet).  

    Wat in de WordPress-code gewroet, maar niet enorm vreselijk veel zin om daar in te gaan prutsen — en dan maar mijn taxonomie hernoemd van “author” naar “myauthor”:  

    update wp_term_taxonomy taxonomy='myauthor' where taxonomy='author';

    en dan in functions.php  

    register_taxonomy('author', 'post', array(  'hierarchical' => false, …

    vervangen door  

    register_taxonomy('myauthor', 'post', array(  'hierarchical' => false, …

    en taxonomy-author.php hernomen naar  taxonomy-myauthor.php: hey presto, alles werkt zoals het zou moeten gewerkt hebben.  

    Ik heb niet enorm veel goesting om te gaan kijken wat het precies was, maar ik kan niet anders dan vermoeden dat er érgens een variabele de naam van de taxonomie krijgt ($author in dit geval) en dat die een andere variabele $author overschrijft die ergens gebruikt moet worden om godweetwat in op te slaan, en dat dat op de één of andere manier verkeerd loopt onder zeer specifieke voorwaarden.  

    Een interessante bug, denk ik, want treedt herhaalbaar op, zou niet mogen optreden, en is wellicht gemakkelijk te verbeteren.  

    Als ik dan nog eens tijd en goesting heb, maak ik een tiketje aan.  

  • Er is een eerste keer voor vanalles

    Ik heb vandaag voor het eerst in mijn leven:

    • transition  (en  -webkit-transition, en  -moz-transition, en  -ms-transition, en  -o-transition) gebruikt in css
    • een WordPress-theme gemaakt op basis van een min-of-meer-framework-achtig dink, Bones
    • gerief in zo’n Kassett-doos van Ikea gestoken, en de indruk gehad dat het daar nu voor een hele tijd een definitieve rustplaats gevonden heeft

    Souvenirs en brol

    Papieren geklasseerd, vandaag. Of beter: dozen waarin gerief en zooi zat die eigenlijk al 25 jaar of meer van kamer naar kot naar kot naar huis naar huis zijn verhuisd, telkens min of meer ongeklasseerd in nieuwe dozen gestoken.  

    Het klinkt erger dan het is, want het was eigenlijk al tot de essentie geconcentreerd: agenda’s, boekjes, hier en daar een souvenir van op reis, stapels brieven en kaartjes, soms eens iets van school of univ of werk.  

    Dat nu dus in een doos zit om dan eens  naar te kijken. Er zit veel geschrijvsel van mij bij: een dik filmscript, een paar uitgewerkt verhaal, en vooral veel aanzetten tot en notities voor.  

    Die ik de wereld niet kond ga maken, ik zou wel gek zijn.  

  • De schuldige

    Hierzie, de vermoorde onschuld in persoon: Adjudant Nephthys Q. Vlooienzak.

    http://farm9.staticflickr.com/8437/7804473518_d7269565ca_z.jpg

    Ze is (ha ja) zo content als een katjen dat we terug zijn. Ziels- en zielsgelukkig, zelfs al ziet het er misschien niet zo uit op de foto.  

    Maar ondertussen zit het huis nog altijd vol vlooien. We hebben al industriële hoeveelheden bestrijdingsmiddel leeggespoten, maar het helpt niet echt.  

    En we weten nu ook dat als Rentokil woensdag zegt dat ze “morgen gaan langskomen”, dat dat wil zeggen “morgen of overmorgen”, en als ze dan ’s middags van die “overmorgen” bellen om te zeggen dat het wat later kan zijn, dat ze dan waarschijnlijk bedoelen “ten vroegste maandag”.  

    Het gaat er nog mee eindigen dat we de kinderen op hotel steken:  ik vind het vervelend dat er van tijd tot tijd eens een steek in mijn been zit, maar zij  staan vol vlooienbeten. Jan heeft zijn benen vannacht blijkbaar opengekrabd, en Zelie met haar insektenbetenallergie heeft dikke rode bobbels. Ze had er vanmiddag 42 geteld op haar been, eikes.  

  • Eerste werkdag

    Hoe gaat dat, vakantie?

    Eerste dag vakantie: vieren dat het vakantie is door tot een stuk in de nacht op te blijven. Opstaan ergens om negen uur in plaats van om zeven uur of halfzeven. En vanaf dag twee van de vakantie: in een routine vallen van opblijven tot het licht is, en dan slapen tot elftwaalféén uur.

    Woensdag thuisgekomen van twee weken Karnavel Der Lichaamstypen op het strand van Oostduinkerke, en uiteraard  niet op tijd in bed geraakt. Het moet vijf of zes uur geweest zijn als ik uiteindelijk mijn ogen dichtdeed.

    Donderdagochtent: wekker om 7u10, pikkende en tranende ogen, laptoptas niet gevonden, op de fiets gesukkeld, een quasi lege stad doorgesjokt, mezelf voortdurend vervloekend dat ik mijn zonnebril niet gevonden had, geconstateerd dat het vocht in mijn kruis er was wegens dat mijn vers gewassen broek nog niet droog was, net niet gepanikeerd wegens code van tuinhek en de alarminstallatie bijna vergeten, toegekomen op het werk, gezien dat mijn bureau ingewisseld is voor een bureau dat half zo lang is, de computer in gang gesleurd, en mail beginnen inhalen.

    Collega’s komen één voor één toe: Ron, Ben, Andrew, Pieter, Stefan.

    Mij afgevraagd wanneer wie nu eigenlijk allemaal terug komt uit vakantie: kalender opengetrokken.

    En geconstateerd dat ik niet donderdag 20 16 augustus maar maandag 24 20 augustus  mijn eerste werkdag heb.

    Gnnnnnnnnnn.

  • Als het kriebelt moet je

    We zijn thuis! Na twee weken niet thuis geweest te zijn! Hoera! (Donkerbruine onderbenen, en dat is het zowat, voor de rest is er niet veel veranderd.)

    Louis en Jan en Anna en ik met de fiets en de trein: drie kwartier van Oostduinkerke naar Veurne, trein naar Gent Sint-Pieters, een half uur pauze terwijl ik de fietsrekker uit Jan zijn derailleur heb gepulkt, en dan een kwartier naar huis.  

    Thuisgekomen: Sandra en Zelie kwamen net ook toe met de auto.

    De auto leeggehaald, een fles écht koude Cola uit de frigo gehaald (frigo op appartement ging maar tot “net niet meer lauw”), de computer in het stopcontact gestoken boven, en voor het eerst in twee weken écht gemakkelijk gezeten (bed op appartement is niet mijn ding, zetels in appartement ook niet, helaas).  

    Louis en Anna en Jan op straat aan het spelen, Zelie naar haar kamer in het achterhuis getrokken om saxofoon te spelen, ik de computer in gang gezwengeld.  

    En dan: krijs, paniek: Zelie komt met saxofoon rond de nek binnengedanst.  Hysterisch huilend, zoals in de films:  ik-wil-dat-niet-ik-wil-dat-niet-ik-wil-dat-niet!!!

    Het zit vol luizen in het achterhuis, zegt Zelie.

    Oh.

    Crapmeyer.  

    Ik kijk naar mijn ene voet: inderdaad. Een vlo of drie, aan het rondkrioelen. Ik kijk naar de vloer in de living: vlooien. De zetels: vlooien. Mijn benen ondertussen, wegens van bureau in living naar zetel in living gewandeld: vól vlooien. Gelijk, krioelend van de minuscule lichtgrijze net uitgekomen vlooien, met hier en daar een meer donkere meer volwassen vlo.  

    Kut.  

    Sandra is naar de apotheker van wacht gegaan om een vuilbakzak vol antivlooiendingen. Om te beginnen: Frontline voor de kat. Tussen de schouderbladen, en hopen dat ze van haar vlooien af geraakt.  

    Daarnaast, in het achterhuis bij Zelie: zo’n ding dat vier uur lang vergif spuit. En iets biologisch voor de onmiddellijke doodmaking van de loslopende beesten overal waar we ze zien.  

    En dan ook: overal stofzuigen, alles in de kuis doen, alles wassen.

    En een afspraak gemaakt met de plaatselijke ongedierteverdelgingsdienst, voor een complete kapotmaking van de beesten in het huis. Geen idee hoe ze dat doen, ik kan mij niet inbeelden dat het is zoals in de VS, met een plastieken hoes over het huis, maar ik mag hopen dat we er ooit eens voor altijd af zouden kunnen zijn.  

    Grrr.

  • Philosophy experiments

    Ik was deze al een tijd geleden tegen gekomen, denk ik, maar nu is het gelijk redelijk wat uitgebreid: Philosophy Experiments!

    Screen Shot 2012 08 14 at 23 40 34

    Onmogelijke dilemma’s! Tot nadenken aanzettende scenario’s! Zo wijs! En met wijze dialogen, zoals deze:

    • I’m sensing that you’re wanting to limit my power in some way. Maybe you’re one of those edgy moral nihilists who thinks there’s no such thing as right and wrong. Do you wear a beret and smoke Gitanes, by any chance? Is that it – do you think I can’t make torture good and just because there’s no such thing as the good and the just?
    • I wouldn’t be seen dead in a beret: there are such things as ’the good’ and ’the just’
    • Well that’s something I guess: let’s face it nihilism is so 19th century. But you’re not in my Good Book yet. (See what I did there with the whole “Good Book” thing!? Oh, never mind.)  

    Tee hee. 🙂

  • Links van 11 augustus 2012 tot 14 augustus 2012

    Evolution of the dune ecosystem in Flanders during the Middle Ages : anthropogenic factors versus sea level change theory
    The purpose of the present article is to demonstrate that the disruption process of the
    original coastal ecosystem of the so-called Older dunes on the Flemish coast only started
    during the Great Reclamation Period as a result of anthropogenic factors, until, with the
    exception of a small stretch on the West Coast, it was completely destroyed in the 14th and
    the beginning of the 15th century.

    Clayton Cubitt
    You’ll want to be on headphones for this one.

    Undisciplined by Heather Mac Donald, City Journal Summer 2012
    The feds have reached their conclusions, however, without answering the obvious question: Are black students suspended more often because they misbehave more?

    IAmA guy who was kidnapped by my dad at age 5, and didn’t meet my birth mom again till I was 26. AMA : IAmA
    Beste AMA in eeuwen.

    How Apple and Amazon Security Flaws Led to My Epic Hacking | Gadget Lab | Wired.com
    “You honestly can get into any email associated with apple,” Phobia claimed in an e-mail. And while it’s work, that seems to be largely true.

  • Obama was vroeger getrouwd met een man!!!

    En hij heeft ook nog porno gemaakt? En dat komen we nu pas te weten?!

    Man man man, wat gaan we nog allemaal te weten komen? [via]

  • Somebody That I Used to Metal

    Ik hoop dat er minstens één van mijn kinderen gitaar gaat doen later:

    Meer van dat alhier.

  • Vollek

    Vandaag een vriendin van Zelie om te blijven slapen en haar zus tot vanavond, morgen twee vriendinnen van Zelie ook om te blijven slapen, dacht ik.  

    Een klein appartement met drie keer meer kinderen dan volwassenen, yihaa!

  • Magic arms

    Oei, en ik was juist ajuinen aan het snijden:

    [via]

  • Waar is Mobistar eigenlijk mee bezig?

    Ik weet het niet hoor, maar is dat normaal dat als ik Gent verlaat, ik mijn telefoon eigenlijk alleen nog kan gebruiken als presse-papiers?

    Vroeger had ik zo’n kaart van Proximus, en maakte ik mij — first world problems indeed — nijdig dat er alsmaar “BEL Pro… 3G” op stond (aarg die drie puntjes!). Tegenwoordig zit er een kaart van Mobistar in, en zijn die drie puntjes weg, maar die 3G ook.

    Ik denk dat ik die 3G alleen nog maar in centrum Gent gezien heb, en in alle geval nog nooit in Oostduinkerke, of ergens in de auto of op de trein. En bleef het daar maar bij: ik heb vandaag ondervonden dat ik in de open lucht moet gaan staan om een telefoongesprek te kunnen voeren, want anders is er geen bereik.

    Mijn irritatie over die “BEL Pro… 3G” is sinds anderhalve week omgeslagen in irritatie over “_____ Mobistar E”:

    mobistar

    Een geluk dat ik niet veel buiten centrum Gent geraak, mijn gedacht.

  • Maar allez

    Als een mens met zijn fiets op het strand wil rijden, dan mag dat niet van de redders. Staat er ergens een bord of zo, vroeg ik. Euh nee, maar het mag niet.  

    En waarom dan niet? Euh, voor de veiligheid. (Bevolkingsdichtheid van het strand op dat moment: 10 man per vierkante kilometer.) Maar om  zes uur dertig mag het wel.  

    En als ik plechtig beloof dat ik niemand overrijd? Euh ja sorry, het mag niet. En anders bel ik de politie.  

    (Zucht.)