Er mag al nekeer gelachen worden é meneer.
-
⁂
-
Ik herinner mij toen ik klein was, dat het schaamtelijk was om homo te zijn.
Onlangs kwam Zelie ermee af dat zij een meisje kent dat verliefd was op een ander meisje, en dat de ouders van dat meisje daar tegen waren. “Allez, da’s alsof die ouders ertegen zouden zijn dat hun dochter blauwe ogen heeft: ’t is niet alsof dat nu precies een keuze is, of ze op jongens of op meisjes of op allebei verliefd wordt.”
(Waarbij ik nog eens het tekeningetje boven haalde, en dat ze het zo nog niet bekeken had wegens dat ze daar voorlopig nog niet mee bezig is, maar dat het er allemaal denk ik nogal logisch uitzag, vooral dat waarbij het lang niet altijd zwartwit is maar meestal grijs.)
Ik zou er graag van uitgaan dat wij in onze contreien zo ongeveer de laatste generatie zullen zijn die in al die gender/geslacht/geaardheid-zaken dingen ooit als “abnormaal” aangeleerd zijn, en bij ons thuis zal dat absoluut 100% het geval zijn, maar ik weet het ook wel: ’t is niet omdat wij het ons nauwelijks nog anders kunnen voorstellen, dat er geen stapels vooroordelen in de wereld zijn en blijven.
Daarom misschien dat ik er elke keer weer helemaal warm van contentement van word als ik die fotoreportage van Mister Gent zie:
Yes, en meer van dat! Deal with it, goegemeente.
⁂
-
Ik denk dat ik nerveuzer ben dan Zelie voor haar examens.
Het eerste trimester, da’s uiteindelijk maar een proevelingsken als het op examen aankomt. ’t Is in het tweede trimester dat het make or break is.
Vandaag was Latijn, morgen wiskunde. Vandaag is het –zegt Zelie– redelijk gegaan, al vond ze de ongeziene tekst over Perseus en Medusa toch niet zo eenvoudig.
Voor morgen is ze al van deze namiddag klaar, zegt ze. En ze moest nog naar ballet (nog twee lessen en het is daar ook examen, de vierde graad klassiek ballet, afgenomen door de Imperial Society of Teachers of Dancing), en ze moest ook nog naar saxofoonles.
Zucht.
Ze gaat dat toch niet kunnen blijven doen allemaal, toch?
⁂
-
Even nadenken… ik zou het ergens moeten bijhouden, want de dagen lopen écht wel in mekaar, met al dat vegetarisch gedoe.
- ’s morgens: zondag boterkoeken, gisteren niets, vandaag een boterham
- ’s middags: zondag een boterham met humus, gisteren idem, vandaag een broodje met groenten
- ’s avonds: zondag geen idee meer, gisteren valse cordon bleu met rijst en currysaus, vandaag japanees
Het Japanees was bij de vrienden van Amatsu:
- Een resem aperitiefhapjes en tussendoorgerechten
- Salade en vegetarische nimono (een soort stoofpot)
- Vegetarische gyÅza (een soort ravioli)
- Vegetarische curry (een bak curry waar drie man van kon eten, denk ik, met zoals altijd ook nog een kom misosoep erbij, en gepekeld zeewier en gerief).
- Sorbet
Gestoofde groenten, gekookte groenten, gepekelde groenten, groenten in deeg, groenten met curry, groenten in soep — het was zeker niet verkeerd, maar een stuksken vis of vlees zou toch nog veel beter geweest zijn. Ik voelde mij gelijk iemand die een pak frieten bestelt in een sterrenrestaurant.
⁂
-
Ik weet dat het veel geld is, maar ’t spijt mij, ik ga zo’n nieuwe iPad kopen.
’t Zal ondertussen al meer dan twee derden van mijn leven zijn dat ik zot ben van letters en micro- en macrotypografie. En dat ik, samen met Bill Hill en Jakob Nielsen droom van een display waarop echte typografie mogelijk zou worden.
Bij deze, dus. Als ik per dag gemiddeld een uur of drie lees op mijn huidige iPad, zal het nog weinig zijn. En nu ga ik boeken en comics kunnen lezen (binnen in huis weliswaar, ik weet het) zoals ze ongeveer bedoeld waren om te lezen.
Ongeveer, want we zijn er nog niet helemaal: 300 of zelfs 600 dpi zou helemaal ideaal zijn, maar dat zal wel niet voor onmiddellijk zijn.
En ook nog eens ongeveer, want ik wil eigenlijk helemaal geen iPad kopen. Ik wil een Windows 8-toestel kopen, dat een échte computer is, waar ik niet met handen en voeten vastgebonden ben aan Apple.
Mijn ideale computer, daar kan ik met een stilus op schrijven, en die heeft niet die afgrijselijke user interface van de iPad/iPhone. Ik ben head over heels verliefd op de user interface van Windows 8 voor tablet-achtige computers, en als er een computer zou zijn die qua scherm en qua batterij half in de buurt komt van een iPad 3, dan koop ik die metéén.
Maar voor zover ik weet, bestaat er geen Windows-slate of -tablet met een zelfs maar vergelijkbaar scherm of een zelfs maar vergelijkbaar goede batterij.
En dus koop ik een iPad 3. Met wat spijt, maar met ook enorm veel uitkijken. Want ik moet hem zelfs niet zién om te wéten dat het een dag en een nacht verschil is.
⁂
-
Sandra mailde met een vraag om iets te vertalen naar het Frans. ’t Werd iets in de zin van
Je tiens à vous rappeler que si vous souhaitez exposer vos moyens de défense, vous devez le faire impérativement par écrit, par lettre recommandée à la poste, et dans un délai de quinze jours à compter du jour de la notification de la lettre recommandée.
Eh heh. Ik heb altijd de indruk dat het in Frans nog wat ernstiger klinkt dan in het Nederlands.
⁂
-
Ik heb geen inhaaldag nodig, omdat ik proper alle dagen mijn postje geschreven heb.
En ik heb achter de schermen die wijvenblogs.be-website in de lucht gehouden, wat onder meer inhield dat ik alle wijvenblogsposts gelezen heb.
Ja, allemaal.
Ja, echt waar. Alle 1588 berichten.
Veel schone dingen gelezen, en ik heb een resem blogs in mijn feedreader staan die ik zeker ga blijven volgen, net zoals vorige keer in 2008.
Ondanks dat het niet meteen de beste week was in mijn hoofd, deze week: voor herhaling vatbaar.
Maar misschien volgende keer ook eens met praktische proeven erbij: maak een nestkastje! doe een dagboek van één dag, met één zin per uur! zeg iets over uw favoriete film/boek/plaat! bak een citroentaart! schrijf een sprookje over een nijlpaard!
⁂
-
Kijkt luistert: een gevechtsscène, en a fortiori een zwaardgevechtscène, da’s altijd een beetje suspensoir of disbelief.
Zwaardgevechten in films, dat is al honderd jaar meer een gechoreografeerde dans dan wat anders, dat weten we allemaal, en ’t is maar als Indiana Jones zijn pistol bovenhaalt om de zwaardvechter dood te schieten dat we beseffen hoezeer we allemaal geconditioneerd zijn.
Of als de beelden in detail bekeken worden, dus. ’t Is dan ook niet helemaal eerlijk, wat deze man doet — maar ’t is daarom niet minder grappig:
⁂
-
Sustainable Pleasure – Sex Toy Recycling
find out how sex toy recycling worksRuby, Ruby on Rails, and _why: The disappearance of one of the world’s most beloved computer programmers. – Slate Magazine
What happened when one of the world’s most unusual, and beloved, computer programmers disappeared.The Inside Story of How John Carter Was Doomed by Its First Trailer via reddit.com
Because the Barsoom books were so influential to cinema's greatest sci-fi auteurs, just about everything in it had already been plundered and reused by other hits. And as a result, the more that was revealed of John Carter, the more derivative it looked, even if its source had originated these ideas. Look at what George Lucas took from Burroughs for his Star Wars movies alone: In his movies, the Sith are evil Jedis; in the world of John Carter, the Sith are evil insects. Star Wars had Princess Leia; John Carter has Princess Dejah. Leia’s infamous bikini in Return of the Jedi? Worn by Princess Dejah first. That flying skiff she’s standing on next to Jabba the Hutt? Carter again. Even those banthas in the Star Wars were culled from the John Carter books, which are populated with similar-looking beasts of burden called banths. Looking beyond Lucas, Star Trek creator Gene Roddenberry famously pillaged the books, as did James Cameron, who in numerous interviews called Avatar “almost an Edgar Rice Burroughs kind of adventure.”The Santorum Strategy | Truthout
Liberals tend to underestimate the importance of public discourse and its effect on the brains of our citizens. All thought is physical. You think with your brain. You have no alternative. Brain circuitry strengthens with repeated activation. And language, far from being neutral, activates complex brain circuitry that is rooted in conservative and liberal moral systems. Conservative language, even when argued against, activates and strengthens conservative brain circuitry. This is extremely important for so-called "independents," who actually have both conservative and liberal moral systems in their brains and can shift back and forth. The more they hear conservative language over the next eight months, the more their conservative brain circuitry will be strengthened.Les Femmes de l’Avenir – 1902 | La boite verte
Cette série de cartes imaginant l’avenir des femmes dans différentes professions a été éditée par l’imprimerie A. Bergeret de Nancy en 1902.⁂
-
Anna tekent een leeuw:
We hebben helder stapels tekeningen van de kinderen liggen. En ik heb het altijd moeilijk om wat dan ook weg te gooien. Grr.
⁂
-
Ik zeg al heel de tijd dat ik niét naar de nieuwe trailer ga kijken, net zoals ik niét naar de vorige trailer wou kijken.
Mislukt. Ik heb gekeken.
En hoooooooboy, hoe hard kijk ik uit naar die film!
⁂
-
Het lijkt niet alsof het al bijna een maand is, en het is ook niet alsof ik sta te snakken naar een stuk vlees, maar voor de rest: ’t is niet mijn ding, dat vegetarisch gedoe heel de tijd.
Ik eet graag groenten, begrijp mij niet verkeerd, maar wat een gedoe altijd jong.
- ’s morgens: gisteren niets, vanmorgen ook niets
- ’s middags: gisteren een panizza van de Panos met kaas en tomaat en pesto, vanmiddag twee appels en drie pruimen
- ’s avonds: gisteren frieten zonder loempia wegens geen zin in loempia, vandaag taart bij de buren
Ja, ’t is er weer bijzonder gezond aan toe gegaan.
⁂
-
Ik ben over niet veel van mezelf fier. Als ik toch heel hard zoek…
Ik ben er trots op dat ik ingewikkelde dingen soms eenvoudig kan uitleggen. Ik ben geboren om moeilijke vragen van kinderen te beantwoorden.
(Godmiljaar, wat een deprimerend gedoe, die wijvenweek.)
⁂
-
Waar ik bijna nooit over schrijf, is hoe moedeloos mijn, ahem, medische situatie mij vaak doet voelen. Dat ik dan gelijk een klein kind zit te wenen omdat het niet eerlijk is.
Vandaag, bijvoorbeeld, deed mijn rug zó hard pijn.
Deze namiddag was het de ergste van de vele verschillende pijnen-aan-mijn-rug: een soort weeë pijn, aan de rechterkant van mijn ruggengraat, van die pijn die in mijn keel zit, waar ik misselijk van wordt, dat ik niet weet waar gedraaid, dat ik bijna niet meer kan nadenken, dat ik het gevoel heb dat ik moet overgeven.
Tegen de late namiddag was het min of meer over, maar nu zit ik in de zetel en is het een andere oude bekende, aan de linkerkant deze keer en wat lager: een soort stekende blauwe plek-achtige pijn. Steun helpt niet, achterover liggen doet pijn, vooruit zitten doet nog meer pijn, rondlopen is alsof er voortdurend op een blauwe plek geduwd wordt.
Zo zijn er een resem verschillende soorten pijnen.
De meeste komen langzaam opzetten en verdwijnen dan weer langzaam. Ik heb nooit migraine gehad, maar ik kan me inbeelden dat het ook zoiets is: het onvermijdelijke, het ah fuck, here we go again. Oh, en dan zijn er ook de plotse steken. ’s Avonds en ’s nachts vooral, en ook weer een heel gamma: een kramp die er plots in schiet, een gevoel dat iemand met een duim of en breinaald in mijn rug steekt.
Dat is allemaal een gevolg van die keer een jaar of acht geleden, dat een trap die verkeerd geplaatst was, onder mij weggleed, ik een verdieping naar beneden viel en een paar ruggenwervels verbrijzelde.
*
* *So far, so meh. Rugpijn, het gebeurt.
Het is er elke dag en voortdurend, ik maak er hier niet het ik-heb-chronische-rugpijn-weblog van, maar ik zeg er soms wel iets over. Waar ik mezelf meestal wél over censureer, is dat die rugpijn verre van het ergste gevolg is van die keer met die trap.
Er zijn ook een hele resem zenuwen kapot. En dat heeft een hele resem gevolgen.
Die scène in het begin van Young Frankenstein? Ik kan ze min of meer naspelen:
Ik voel bijna niets in mijn benen, vooral aan de achterkant dan. Een vaag gevoel van druk, een jeukgevoel dat nooit weggaat, iets tussen een slapende voet en te lang in de vrieskou rondgelopen hebben, en dat is het dan zowat.
Ik heb ook, euh, loodgieterijproblemen.
Een blaasontsteking, dames, u bekend? Wel: drink ik twee dagen na elkaar geen vijf liter of meer per dag, dan wéét ik dat ik de derde dag prijs heb. Maar zelfs als ik genoeg drink, dan nog: om de week of twee, drie heb ik ervan. Overdag kan ik het dan onder controle houden, min of meer, met massale dosissen gespecialiseerde pijnstillers. Maar dan slaap ik een nacht of drie gewoon niet.
Urgh.
En dan zit ik hele nachten te snotteren op het toilet. Omdat de dokters mij één ding heel erg duidelijk gemaakt hebben: dit-wordt-niet-beter. In heel hard tegendeel: “bereid u maar al voor”, wisten ze mij te zeggen.
Ach ja. Ik was helemaal van plan om de hele medische situatie voor eens en dan nooit meer op te schrijven, maar, euh. Dan toch niet, bij nader inzien: de zeven acht gedetailleerde too much information-paragrafen zijn bij deze verwijderd.
Ayup, schrijf het maar op: I chickened out omdat ik er te beschaamd over ben.
⁂
-
- ’s morgens: gisteren niets. vandaag niets
- ’s middags: gisteren een kom champignonsoep, meh. vandaag een kom preisoep met kaascroutons, meh.
- ’s avonds: gisteren spaghetti aglio, olio & peperoncini, lekker. vandaag cannelloni met iets kaasachtigs en citroenachtigs en tomaten, lekker.
⁂
