• Dell is dan toch zo kwaad nog niet

    Um, ja, kijk. Ik heb te vroeg gesproken.

    ‘t Is alsnog in orde gekomen, met die monitors van Dell.

    Het is blijkbaar wel helemaal naar boven en weer naar onder moeten gaan, maar er is een oplossing uit de bus gekomen.

    En nee, het ging eigenlijk écht niet, want het hele systeem is er niet op voorzien om wegens verkeerde bestelling aan bedrijven verkocht gerief terug te nemen, maar er is alsnog een mouw aan gepast, en allez hop, we blijven uiteindelijk toch bij Dell.

    Crisis bezworen, problemen opgelost. Carry on, carry on.

  • ’t Is kunst, meneer

    Ik heb het ongeluk met kunstenaars te maken gehad te hebben in de loop van de jaren 90.

    Conceptuele kunstenaars.

    Kunstenaars die om het even wie voor de rest van hun leven een lichamelijke walging zouden kunnen doen krijgen van al wat maar in de verte verte met kunst te maken.

    Ik word ongemakkelijk als ik van die arty farty kunst moet meemaken.

    Ik word wat misselijk als ik van die kunstelaars bezig zie, met hun juiste kleertjes, hun juiste taaltje, hun ons kent ons, hun banale levensmoeheid of hun ondraaglijke nulliteit. Hun parasitaire profitariaat stoort me, maar meer dan dat: hun cynisme, hun door-en-door on-echt-zijn.

    Bleh.

    *
    *  *

    Vanavond heb ik twee en een half uur aan een stuk een interview gedaan met twee kunstenaars. Echte kunstenaars.

    Kunstenaars en ambachtslui en vakmensen.

    Die werk maken dat u doet nadenken, en dan wel écht nadenken. Werk dat emotie teweegbrengt en dat emotie overbrengt. Werk waar niemand onverschillig kan bij blijven.

    Twee en een half uur interview (in ‘t Engels) in een artikel te gieten dat leesbaar zou moeten zijn.

    Oh boy.

  • In de redactiemailbox van Gentblogt vandaag:

    Beste Webmaster,

    Vandaag kwam ik op uw website terecht. Op één van uw pagina’s zag ik een link naar onze website www.bol.com. We vinden het altijd prettig als er naar ons gelinkt wordt, maar helaas zal deze link binnenkort niet meer goed werken. Bol.com heeft namelijk onlangs haar website volledig vernieuwd, waarbij ook de url-structuur is gewijzigd.

    De betreffende url staat op de volgende pagina:

    http://www.gentblogt.be/2007/02/04/crazy-comedy-cover-contest

    Met de link tekst “op DVD uit” en de url http://www.nl.bol.com/is-bin/INTERSHOP.enfinity/eCS/Store/nl/-/EUR/BOL_DisplayProductInformation-Start?BOL_OWNER_ID=1002004004391780&Section=VIDEO 

    Deze kunt u vervangen door de volgende url die opgebouwd is volgens de nieuwe structuur:

    http://www.bol.com/nl/p/dvd/hans-teeuwen-poelmo-slaaf-van-het-zuiden/1002004004391780/index.html?Referrer=ADVNLLBC000000TL0089899

    Als dank voor uw tijd en moeite geven wij u graag een persoonlijke kortingscode t.w.v. € 1,95 bij bol.com cadeau! Als u de betreffende link heeft vervangen, kunt u uw naam en emailadres mailen naar [adres], en ontvangt u de kortingscode per e-mail.

    Voor vragen kunt u tevens contact opnemen via mailadres [adres].

    Zozo.

    Bedenkingen:

    • Ik kan er niet bij dat het technisch onmogelijk zou zijn om een redirect aan te maken.
    • Wel sympathiek dat ze de moeite doen.
    • Wat waanzinnig idioot om geen redirect te verzorgen.
    • Sympathiek dat ze geld geven.
    • Zou ik nog snel een paar tiental links naar de oude URL-structuur leggen in verschillende websites?

  • Del.icio.us op 6 april 2009

    • The soldier’s body was found near the center of Gettysburg with no identification — no regimental numbers on his cap, no corps badge on his jacket, no letters, no diary. Nothing save for an ambrotype (an early type of photograph popular in the late 1850s and 1860s) of three small children clutched in his hand. Within a few days the ambrotype came into the possession of Benjamin Schriver, a tavern keeper in the small town of Graeffenburg, about 13 miles west of Gettysburg. The details of how Schriver came into possession of the ambrotype have been lost to history. But the rest of the story survives, a story in which this photograph of three small children was used for both good and wicked purposes. First, the good.

  • Oud is het nieuwe nieuw

    Gel is het nieuwe vloeibaar.

    De machine is de nieuwe lade.

    Wit is het nieuwe zwart.

    Groen is het nieuwe blauw.

    Burkina Faso is het nieuwe Nepal.

    Paperclip is de nieuwe melkkan.

    Vingers is het nieuwe april.

    Stopsel is het nieuwe vliegtuig.

     

  • Dell België heeft geen klanten meer nodig

    Dell België heeft blijkbaar genoeg klanten. Het moet zijn dat ze daar geen last hebben van de crisis.

    Stop the press. Crisis afgeblazen, alles weer in orde. Settle down, settle down.

    Beeld u in, een klein maar fijn bedrijfje in het Brusselse.

    Er werken over de jaren heen gemiddeld een man of twintig, soms wat meer, soms wat minder. Al die mensen hebben een laptop van Dell die om de zoveel tijd naar het nieuwste model vervangen wordt, ze hebben ook allemaal schermen van Dell, ze maken regelmatig gebruik van de diensten van Dell, afijn: modelklanten.

    Geen multinational, daar niet van, maar wel met allemaal mensen in dienst die bij veel klanten op bezoek gaan, en die daar telkens hun Dell bovenhalen. Kleine Dell-ambassadeurtjes, zeg maar.

    Vijftien of meer jaar aan een stuk, een kleine KMO in de consultancy-sector, modelklanten.

    Omdat de tijd niet stil staat en meer scherm meer productiviteit is (nee serieus, echt waar, eerlijk waar), beslist het bedrijfje een stuk of wat schermen bij te kopen. Van die grote, 30 inch of zo. Om te delen tussen de werknemers, naar noodzaak en noodwendigheid.

    Natuurlijk zijn die schermen bij Dell duurder dan bij veel concurrenten, maar het gemak van één centraal aanspreekpunt in geval van problemen, iets zekerder weten dat de monitors goed gaan samenwerken met de laptops, hoe gaat dat?

    […]

    De schermen komen een dag of zo na de bestelling toe, vijf dozen op een rij, uit voorraad geleverd.

    […]

    Oei.

    Het zijn geen 30 inch-schermen, die vijf dozen, het zijn 24 inch-schermen.

    De bestelbon nagekeken: het is geen verkeerde levering, het is gewoon een foute bestelling. Verkeerde code ingevuld aan onze kant, het kan gebeuren.

    De dozen worden mooi dichtgelaten, snel Dell bellen, sorry, fout van ons, kunnen we alsnog vijf monitors van het stukken duurdere model krijgen, dan sturen we meteen de vijf die we nu staan hebben terug, no harm, no foul?

    – Nee meneer, dat kan niet. Besteld is besteld is besteld, ja we weten dat voor particulieren er zoiets is dat ze binnenn de zeven dagen kunnen teruggegeven worden, maar jullie zijn geen particulieren, jullie zijn een bedrijf, DIKKE PECH.

    – Euh, maar, we willen helemaal niet afzien van de bestelling: we hebben per ongeluk vijf exemplaren van een goedkoper model besteld, we zouden die graag ongeopend teruggeven dat ze terug in het warenhuis kunnen waar ze deze ochtend nog stonden, en dan bestellen we meteen — nu, meteen, hier aan de telefoon — vijf monitors die, gelijk, vele duizenden euro meer kosten?

    – (geparafraseerd) Yeah well FUCK YOU. You’re FUCKED. Neem uw vijftien jaar of meer klant-zijn en STEEK ZE IN UW HOL. Samen met uw monitors.

    – (geparafraseerd) Oh is dat zo? Okay. Dan was dit het laatste gesprek dat ons bedrijf met Dell gehad heeft. Salut!

    *
    *   *

    On-ge-loof-lijk. In het echt is er wat meer over en weer gepraat en is er geëscaleerd dat het een lieve lust was, maar uiteindelijk bleef het resultaat hetzelfde: onmogelijk om vijf monitors terug te nemen en meteen te laten vervangen door duurdere monitors.

    En dus zijn we weg. Dííg, Dell België, en nog het allerbeste met die flexibiliteit en klantenservice.

    HP of Lenovo dan maar?

  • De eend, de dood en de tulp

    Wolf5lecanardlamortetla-tul

    Schon länger hatte die Ente so ein Gefühl. »Wer bist du und was schleichst du hinter mir her?«

    »Schön, dass du mich endlich bemerkst«, sagte der Tod. »Ich bin der Tod.«

    Die Ente erschrak. Das konnte man ihr nicht übel nehmen.

    »Und jetzt kommst du mich holen?«

    »Ich bin schon in deiner Nähe, so lange du lebst nur für den Fall.«

    »Für den Fall?« fragte die Ente.

    »Na, falls dir etwas zustößt. Ein schlimmer Schnupfen, ein Unfall, man weiß nie.«

    Wolf6lecanardlamortetla-tul

    Een heel schoon boek.

  • Peekaboo!

    Fluweelmijt

    En als we nu eens al onze energie zouden steken, in plaats van in de economie en jobs en globale verwarming en spaarlampen en zo, in het ontwikkelen van fluweelmijten van 50 centimeter lengte?

    Kussens op poten! Eten en drinken tegelijk!

    Er zit iets in, geloof mij vrij.

  • Te snel, andermaal

    Te snel voorbijgegaan, het weekend.

    Ik heb dit weekend vooral in de gemakkelijke zetel gezeten, beelden bepoteld, en Terminator: The Sarah Connor Chronicles bekeken.

    Waarvan de laatste afleveringen battlestargalactiaanse vista’s openen trouwens; leutig.

    Once more unto the breach. Nog één week en het is paasvakantie!

  • Del.icio.us op 5 april 2009

    • There is one kind of videos that I really like, and that is the kind of videos where people or companies look into the future and tries to predict how the world would be like in the future. Almost all innovative companies do this, and Microsoft recently made a whole series of them.

      I really like what I am seeing. The interoperability, the augmented reality, the intelligent designs, the epaper – just my kind of world.

  • De koters

    Ze worden alsmaar groter, de kinderen. Kijk, fotografisch bewijs.

    Louis met zijn beste maar papaaa-gezicht:

    Louis

    Zelie, met haar beste allez als het écht moet-gezicht:

    Zelie

     

    Jan en Anna, op hun beste grote broer en kleine zus-gedrag:

    Jan en Anna

    …en Jan en Anna, met hun papa doet weer zot-gezichtjes:

    Jan en Anna

    Jan zag er vandaag particularly volwassen uit, trouwens:

    KGB_4960_sm

    En Zelie ook:

    Zelie

    Anna had vandaag eventjes staartjes, want haar haar hing in haar ogen:

    Anna

    Beste kinders ter wereld, mijn gedacht.

  • Is Zelie thuis?

    Maar zo ongelooflijk wijs dat dat is!

    Daarnet belde er iemand aan de deur. Ik mijn hoofd uit het venster gestoken: Esthée. Of Zelie thuis was?

    – Nee, sorry, ze zijn naar de scouts.

    – Oh, jammer. Kan gebeuren hé!

    – Yep! Niets aan te doen!

    …en dan ging ze terug naar huis.

    Ik vind dat dus fantastisch, dat de kinderen in de straat bij elkaar aanbellen om samen te spelen. En soms zit er hier eentje binnen van wat verder op straat, en soms zitten de onze bij hen: machtig.

  • En waar kijkt u nog naar, tegenwoordig?

    Mijn wekelijkse Battlestar Galactica-fix is er niet meer, en eigenlijk heb ik ook niet zo enorm veel tijd over tegenwoordig, maar toch: er zijn gelukkig nog genoeg dingen te bekijken.

    House blijf ik bekijken van zodra het uitkomt. Ik heb er niet genoeg afstand meer van om de verhaallijnen te zien, denk ik, maar het blijft een gewoonte.

    CSI hetzelfde. Seizoen negen, ondertussen, hapklare wekelijkse brokken zonder veel spanningsbogen over het seizoen heen.

    Daily Show en Colbert Rebort natuurlijk ook: ik spaar ze op, en dan kijk ik naar een hele reeks op rij.

    Ik was vorig jaar al even beginnen kijken naar Terminator: The Sarah Connor Chronicles, maar toen had ik het weer opgegeven. Ik ben er aan herbegonnen, en kijk: ik was voorwaar helemaal geëmotioneerd van de eerste aflevering van het tweede seizoen.

    Lost is een moeilijk geval. Soms kan ik niet wachten tot de aflevering van de week er is, soms kan het me niet echt schelen. De laatste twee afleveringen van seizoen vijf staan nog mij te wachten.

    Mad Men ben ik beginnen bekijken, en dan weer opgehouden. Niet omdat het slecht is, maar precies omdat het meer verdient dan in stukken van een kwartier hier, een halfuur daar te bekijken.

    Dollhouse: de eerste paar afleveringen bekeken, meh gedaan, nog een paar afleveringen bekeken, mja gedaan. Nu spaar ik ze op om ze allemaal op rij te bekijken eens het eerste seizoen gedaan is.

    Damages: de eerste twee afleveringen gezien, en meteen gesnopen dat het geen goed idee zou zijn om ze uitgespatieerd te zien; hier dus ook: wachten tot het seizoen afgelopen is, en dan allemaal op rij.

    Kings: net begonnen, en het ziet er veelbelovend uit. Ik ga dit weekend de eerste vier afleveringen bekijken.

    Kyle XY. Zucht. Slecht, slecht, slécht. En toch blijf ik om de zoveel weken een paar afleveringen bekijken.

    30 Rock. Goed, maar te kort om een half uurtje om de week te bekijken. Ik heb seizoen één en twee en drie tot aflevering 8 op een week of zo tijd gezien, nu is het wachten tot ik weer een aflevering of tien staan heb.

    The Wire. Ik heb er, geloof het of niet, nog nooit ook maar een stuk van een aflevering van gezien. Ik heb we vier volledige seizoenen in huis, van DVD geript naar mp4 klaar om op de iTouch te zetten. Ik denk dat ik er één dezer weken maar eens aan begin.

    Mis ik nog dingen? Zijn er nog series (past or present) die ik absoluut zou moeten zien?

  • Onder het mes

    Maandag 19 mei operatie. Binnen om 8 uur ‘s morgens, ‘s avonds volledige verdoving, rug open, een stuk van het metaal dat erin zit eruit, een paar van de vijzen eruit, rug weer dicht, een paar dagen hospitaal, misschien een paar dagen thuis, en dan de maandag erna, vermoed ik, terug fris en monter op het werk.

    Allez ju.

  • Stop de sluipende verhollandisering

    Sorry, maar: neen.

    3-04-2009 9-41-28

    Zware jongens, tot daar aan toe. Gaston en Leo hebben ooit zo’n film gemaakt, dus ach, waarom niet.

    Amok maken? Dat is Hollands. Ik zie niet één zichzelf respecterende Vlaming in pakweg een klassituatie roepen “hé nou amokmakers, zo is het welletjes geweest” of iets dergelijks.

    Het wordt wel eens gebruikt in onze contreien, vermoed ik. In ondertitels van tv-programma’s of zo.

    Maar superbajes? Superbajes? Are you fucking kidding me, De Standaard?

    Super bleeding bajes?

    Schaam u verdomme eens meteen heel, heel erg diep.