Een halve eeuwigheid geleden gekocht en sindsdien in de kast laten liggen. En er dan vandaag alsnog een lap op gegeven:
Zwarte spaghetti, rode ajuin, rode pepers, look, olie.
En ja, ik ga toch eens echt moeten beginnen denken over kleurcalibratie. Tegenwoordig doe ik dat eigenlijk gewoon op goed komt het uit, naargelang ik zin heb om de één of andere kleur te zien.
Een gewoon grijskaartje zou al voldoende moeten zijn, me dunkt. Eens kopen.
Vorige entry: Adobe Photoshop Lightroom crack serial keygen warez download
Volgende entry: Twee dagen
Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.
Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.
Damnzeg, ik dacht eerst dat het die spaghetti was die je een halve eeuwigheid in de kast had laten liggen en dat het spul erop larven en maden ofzo waren, bwuèèkes!
En ik dacht eerst dat het wat kleurexperimenten waren… Met de foto’s dan weliswaar, niet de eetwaar itself.
Dit is de verklaring waarom de kinderen in de tuin kokeneten gaan spelen.