Archief voor december 2012

 

Kristofferson

zaterdag 1 december 2012 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Hoe vaak gebeurt dat, dat een mens een levende legende kan zien in het echt? 

Wij gaan vanavond naar deze meneer kijken:

Kristofferson II

zondag 2 december 2012 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Hazeker, dat het een fijn optreden was. Bij stem is hij al een hele tijd niet meer, en een gitaarvirtuoos zal hij ook niet meer worden, maar de nummers maken alles goed. 

En zijn jongste dochter Kelly was er ook bij, zo schattig dat dat was!

Er is een hele reeks Greatest Hits doorgedraaid (Me & Bobby McGee, Sunday Morning Coming Down, Help Me Make It Through The Night), Best of All Possible Worlds, The Silver Tongued Devil and I, …) en een hele reeks minder bekende die hij wel meer live doet (Darby’s Castle, Here Comes That Rainbow Again, Nobody Wins) en een aantal recentere dingen (van zijn laatste plaat kan ik mij alleen het liedje over Ramblin’ Jack Elliott herinneren,  van Closer to the Bone was er From Here to Forever).

We hebben veel gelachen (toen zijn dochter gebaarde en oogrolde bij “He’s a pilgrim and a preacher, and a problem when he’s stoned” uit The Pilgrim – Chapter 33, ha!), ik hield het — zoals altijd, trouwens — niet droog bij Jody and the Kid, ik stond op armafstand van de mens zelf, a good time was had by all

Ik heb alleen heel erg veel medelijden voor meneer Kristofferson, dat hij morgen in Tilburg en daarna in Engeland opnieuw diezelfde irritante Hollandse superfans voor zijn neus zal hebben, met de meneer die elk nummer een halve seconde te vroeg mee-“zingt”, en de mevrouw die begoten een beschilderde klomp met een fles wijn erop meehad. 

Ik was een beetje kapotjes

zondag 2 december 2012 in Verbouwingen. Permanente link | 7 reacties

Ge moogt dan al plannen en doen: het is pas als de boeken er staan, op de planken, dat het een beetje een idee geeft van wat en hoe.

Uiteindelijk vandaag van toch maar besloten om alle non-fictie bij elkaar te kappen. En alle alternatieve geschiedenis bij science fiction & fantasy te smijten.

En ook om alles een kast of zo op te schuiven, en om te proberen om pockets en hardcovers toch maar door elkaar te zetten. Waardoor ik plaats verlies, zeker dat, maar wat het alfabetisch zetten meer, euh, alfabetisch maakt.

En dan nu even doodstuiken, denk ik.

En dan nu de gouwleider aan zet, denk ik

maandag 3 december 2012 in Sonstiges. Permanente link | 30 reacties

Er was een voorstel om het Pieter De Coninckplein te herdopen naar het Herman De Coninckplein. 

Bart De Wever vond dat voorstel van alle voorstellen die hij in zijn hele carrière ooit heeft gehoord, en hij heeft er heel veel gehoord, één van de domste. En hij moet ongetwijfeld enorm veel domme voorstellen gehoord hebben: hij voegde er nog aan toe “en dat wil wat zeggen”. 

Tom Lanoye schrijft een fijn stuk als repliek, dat ik met plezier wat knippenplak.

Welke initiatieven heeft Bart de Wever in 2012 voorgesteld in het Vlaams Parlement, waar hij de grootste fractie leidt? Welke vieringen heeft hij aangekaart bij de Vlaamse regering, waar hij deel van uitmaakt? Welke initiatieven heeft hij bepleit in de bijna afgelopen Antwerpse coalitie, waar hij ook al deel van uitmaakte? Hij was zelfs lid van het kartel dat de Schepen van Cultuur leverde. Hebben wij één bevlogen voorstel mogen horen? Eén betoog, tenzij dat ‘de anderen’ — dit keer niet Elio Di Rupo of de Walen, maar alle Vlaamse kunstenaars tezamen — zich meer moeite moeten getroosten om Conscience te eren?

Ik voel me niet aangesproken. Ik ken en bewonder Conscience genoeg om op iedere barbecue van de Nieuw Vlaamse Elite, van VOKA tot Waregem Koerse, een gesprek over hem aan te gaan. Desnoods alleen over zijn biografie. Hij kreeg bij voorbeeld een Belgische staatsbegrafenis en rechtstreekse subsidie van koning Leopold I, uit dankbaarheid voor zijn rol bij het buitenkeren van de Hollanders in 1830. (Voor alle duidelijkheid, in deze roddelzieke tijden: ikzelf vraag en krijg al jaren geen subsidie, tenzij voor mijn zonnepanelen en mijn dubbele beglazing. Daarbij heb ik het niet over mijn bril, maar over mijn nieuwe woonst.) (En oh ja: ik betaal, als identitair getermineerde Vlaming en dus bedrijfsleider van mijn eigen naamloze vennootschap, over al mijn auteursrechten de volle pot van 33 procent. Zonder morren. Ik ben nu eenmaal van het principe ‘breedste schouders, zwaarste lasten’. Ik wel. Nu het VOKA nog, en UNIZO, en de rest van al onze identitair getermineerde Vlamingen.)

Mag ik er overigens op wijzen dat een andere overleden literaire grootheid, Hugo Claus, De Leeuw van Vlaanderen heeft verfilmd? Meer eer kun je als auteur een andere auteur niet bewijzen. Zelfs Adriaan van Dis speelde mee. Akkoord, die film leek op een slechte aflevering van Monty Python. Maar het gaat om het gebaar. En veel meer viel er niet te maken van die hele Leeuw van Vlaanderen. Historisch gesproken is dat zeer zeker een mijlpaal, maar een groot leessucces zie ik het niet worden bij de Twitter-jeugd, van om het even welke politieke strekking. Daarvoor is het literair gesproken —ik zal mij respectvol uitdrukken — een hallucinant lachwekkend kutboek. Veel meer hield ik van Consciences echte meesterwerk. Het weergaloze drama De loteling. Ook verfilmd overigens. Met Jan Decleir in de hoofdrol. Nog zo’n onwillige artiest.

Kunstenaars iets verwijten wat je zelf niet doet… Bikkelen om de sjerp van burgemeester terwijl je twee andere hoge stoelen gewoon bezet houdt — en dan toch anderen uitschelden voor ‘elite’… Indien de flamingantische kerkfabriek één catechismus kent, dan is het deze. Ik ken geen club ter wereld die zich zozeer beroept op de eigen taal en de eigen cultuur, en die de dragers ervan zo categorisch belasterd en verdacht maakt. Bij voorbaat en categorisch. Omdat ze weigeren mee op te stappen in een separatistische subcultuur.

(Natuurlijk dat De Wever of wie dan ook van N-VA hier geen reactie op zal geven behalve misschien even nonchalant de schouders ophalen.)

(Of, als het echt met een Latijnse spreuk moet — al heb ik de indruk dat hij dat tegenwoordig niet zoveel meer doet — wellicht iets in de zin van de minimis non curat prætor.)

In shock

dinsdag 4 december 2012 in Sonstiges. Permanente link | 10 reacties

Ik kwam thuis, ik stak een spaghetti in mijn hoofd bij wijze van avondeten, en ik ging kijken innhet achterhuis. Daar was vandaag gewerkt: er zou een stopcontact of twee bij komen in de bibliotheekkasten, en er kwam licht boven op de kasten.

En toen kwam ik binnen en zag ik alle boeken van één kast weg zijn, en alle middelste planken van alle andere kasten leeg en alle boeken die opzij stonden om weg te doen samen met alle boeken die uit de kasten waren gehaald op de vloer samen gezet en aaargh ik kreeg een halve hartstilstand.

Ik ga nu even in foetushouding liggen.

Morgen kan ik het allemaal een plaats geven, denk ik.

Groot Vlaanderen, klein Vlaanderen

woensdag 5 december 2012 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ik las ergens vanmiddag iets over het nieuwe programma van Rudy Vranckx. Hoe het zich zonder problemen kan vergelijken met het hele buitenland. Met een beetje verwondering en een beetje trots, zoals altijd als we (weer eens) een wereldwaardig iets maken in Vlaanderen.

Lovende kritiek, alles in orde. En dan, in cauda venenum:

De personencultus die rond Vranckx is opgebouwd, een trend die al langer onder Britse of Amerikaanse oorlogsjournalisten in zwang is, heeft mensen geërgerd.

Beaamd door de allereerste reactie op het artikel, meer nog: “Een serieuze understatement”.

Zo erg, dat ik dat vind.

RIP Dave Brubeck

woensdag 5 december 2012 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Beeld u in wat dat was, in de tijd voor het internet, muziek ontdekken in het land van de BRT 2 Top 30.

Dat was, in mijn geval, de platenbakken van mijn ouders doorgraven en niet weten wat ik zou horen. 

Time Out zag er fantastisch wijs uit aan de voorkant, maar het was de achterkant die mij nog meer aansprak: vol kleine lettertjes. Elk nummer een paragraaf, maar de intro bleef het meest hangen in mijn elf-of-zo-jarig hoofd: als een marsmannetje op bezoek zou komen op Aarde, hij zou misschien wel naar tienduizend jazznummers moeten luisteren eer hij er eentje tegenkwam dat niet in 4/4 was. 

Er zijn een aantal grote systemen in de muziek, hoorde ik later ergens. Twee ervan zijn onze Westerse “klassieke” muziek die zo ongeveer uniek is in zijn vatten van zowat alles in formele notatie, en Afrikaanse muziek die als voornaamste element het ritme heeft.

Jazz had zich bevrijd uit oude vormgewoontes, maar zat voor het overgrootste deel nog vast in een-twee, links-rechts, zei de achterkant van de plaat. En dan was er Brubeck, die experimenteerde met de meest exotische ritmes — de oude formalismen gecombineerd met de vrijheid van improvisatie en de vaak complexe hartslag van Afrika. 

De naald op de plaat gezet, en dan kwam dit uit de luidsprekers:

Blue Rondo à la Turk doet wat de titel zegt: een klassiek rondo, het ritme van een Turkse volksmelodie, en blues/jazz. 

Ik begreep niets van de theorie. Nu begrijp ik er iets meer van, maar op dezelfde manier als ik kan schaken of bridge spelen: ik ken de termen, maar ik doe het niet.

Maar kijk: het maakt allemaal niets uit. De liner notes hebben me misschien de plaat doen opzetten — het is de magie die blijft. 

Merci Dave. 

Het moest er van komen

donderdag 6 december 2012 in Boeken. Permanente link | Geen reacties

Vanavond in alle rust en sereniteit herbeginnen boeken in de bibliotheekkasten te zetten, in het achterhuis.

En dan dacht ik: er is nu toch een volledige kast leeg, ik kan misschien eens de boeken die ik weg wil doen, op een rij zetten en ook klasseren, zodat ik ze gemakkelijker kan weg krijgen.

Een stapel literatuur, een stapel Nederlands vertaalde SF & Fantasy, een stapel rotzooi, een stapel Engelstalige zeer goede boeken (maar weg wegens dubbel), een stapel Engelstalige toch niet zo uitstekend goede boeken, een stapel…

Aaaargh! En dan beseffen dat ik veel van die boeken eigenlijk helemaal niet weg wil doen.

Aaaaaaaaa!

Mijn dag is goed

vrijdag 7 december 2012 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Een nieuw weekend, een nieuw stukje bibliotheek

zaterdag 8 december 2012 in Sonstiges. Permanente link | 10 reacties

Het is daar verdomd koud, in het achterhuis: de chauffagist moet één dezer langskomen om iets te doen aan de verwarming, want nu staat ze al een tijd af. 

Het is daar zo koud dat het er niet echt te doen is om er meer dan een tijdje te staan boeken klasseren. En dus heb ik het gehouden op (1) de boeken die er uit waren, er weer in steken en (2) de boeken die ik zeker weg ga doen, bij elkaar zetten. 

Zeker zeker weg: de dubbels, en een reeks Franse vertalingen van strips die ik ondertussen (al weze het digitaal) in een betere vertaling heb. Twee kartonnen dozen, die ik in eerste instantie aan de schoolbibliotheek ga proberen verpatsen. 

Die strips zijn niet zeer denderend, al kunnen ze misschien wel dienen voor stripamateurs die Frans willen leren, maar die dubbels, daar zitten echt wel zeer goede dingen tussen — ik hoop van harte dat ze op school dingen als The Stars My Destination en A Canticle for Leibowitz en Pavane en Anathem kunnen appreciëren.

…maar dan wordt het moeilijk: er is een schap of twee boeken die ik in eerste instantie had opzij gelegd wegens Nederlandse vertalingen van dingen die ik (al dan niet digitaal) in het Engelse origineel heb, maar uiteindelijk zijn dat niet allemaal slechte vertalingen, en heb ik ze ook graag gelezen, toen ik zo oud was als Louis. En zou Louis ze misschien wel graag lezen, en de andere kinders ook.

En dan is er een schap vol boeken die ik nooit ofte nimmer ga lezen, maar die de kinderen misschien wel op hun bord gaan krijgen op school (ik kijk naar u, Johan Daisne). En een paar boeken die Sandra toch niet weg wil smijten. 

Ah, *zucht*. 

Zo ga ik toch nog plaats te weinig hebben. 

Na het zwarte scherm met fiat lux! erop, is de indirecte verlichting boven de bibliotheekkasten geïnstalleerd. Het verschil in het filmpje is niet zo groot, maar in het echt is het wel redelijk spectaculair.

89 out

zondag 9 december 2012 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Een monument, verdorie. Zo maken ze er geen meer.

Patrick Moore

RIP Patrick Moore.

Bibliotheek: de voor-voor-voorlaatste loodjes

maandag 10 december 2012 in Boeken, Verbouwingen. Permanente link | 8 reacties

Nog niet de laatste loodjes, en nog niet eens de voorlaatste loodjes, maar ’t is toch bijna bijna bijna gedaan, want bijna alle boeken zitten er nu in, bijna allemaal op hun plaats.

De voor-voorlaatste keer zal zijn als ik alle boeken helemaal op hun plaats zal gezet hebben. De voorlaatste keer zal zijn als de vloer helemaal leeg is en er niets meer staat dat er niet meer moet staan. En de laatste keer zal zijn als de ruimte zijn definitieve bemeubeling gekregen zal hebben (een tapijt, een kastje extra om de tv op te zetten, een zitmeubel). 

Maar nu zitten alle boeken er dus bijna in. Waar ik geëindigd was zaterdagavond, was dat ik de science fiction en fantasy-boeken allemaal ging proberen krijgen in de grote Billy-kasten, alle kleine en grote boeken door elkaar en dus op een grotere schappenafstand.

Dat lukte bijna: ik kwam ongeveer twee schappen te kort. 

En dus was een grote reorganisatie (opnieuw) aan de orde. Board games in een kleine kast gezet, een schifting gedaan in de tijdschriften die ik wil houden, nog eens heel aandachtig gekeken of ik niet-science fiction en niet-fantasy in de afdeling science fiction en fantasy had staan, en jawel: alle ruimte die ik nodig had. 

(Bleek dat ik het volledige werk van Dorothy Dunnett verkeerd had staan, trr.)

…maar dat ik ruimte genoeg zou hebben, wou dus ook zeggen dat ik alles (nog maar eens) allemaal van plaats moest verhuizen. En dan bleek dat ik toch te weinig ruimte zou hebben, en ik dacht alle shlock en wijvenboeken alsnog ergens anders (waar? geen idee) te zetten, tot Sandra met een geniale suggestie afkwam. 

“Zet dan de pockets die in grote reeksen zijn gelijk Danielle Steel en Agatha Christie gewoon dubbel, achter elkaar.” 

Which I did. Wat me dus een schap of twee-drie bij gaf. 

Waardoor ik nu twee kasten Fictie heb (grootste deel dubbel achter elkaar), twee kasten Non-fictie, twee kasten Comics, en denk ik zes kasten Science Fiction & Fantasy. En dan nog wat schipperen, voor volgende keer. 

Bijna gedaan. Bijna.

Whoa, dát was nog eens lang geleden

dinsdag 11 december 2012 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Gewoon gecrashed van ziekte, deze namiddag. Al sinds dit weekend met koppijn, maandag nog min of meer bij bewust thuis gewerkt, vandaag opgestaan met zoiets raars in mijn keel en koppijn, en de hele dag min of meer een droge hoest. 

En deze namiddag: licht uit. Naar huis geraakt, in bed gekropen en er een uur of vijf in gelegen: ontploffend hoofd, hoestneigingen, helemaal stijf, the works. 

Morgen eens naar mijnheer doktoor, denk ik. 

Boeken voor de kinders

woensdag 12 december 2012 in Boeken, Kinderen. Permanente link | 3 reacties

Louis is bezig aan een verzamelaar fantasy-kortverhalen. Daarna, denk ik, geef ik hem een bundel robotverhalen van Asimov.

Zelie, die geef ik denk ik The Ship Who Fought. Of misschien The Mists of Avalon.

Die boeken staan er nu bijna allemaal: tijd dat ze gelezen worden, gedimme.

Fietslichten: Enkel Objectivering Zal Ons Redden

donderdag 13 december 2012 in Sonstiges. Permanente link | 14 reacties

Ik heb een nieuw project.

Volgens de tellingen van de politie rijden in Gent zo’n 20% van de fietsers zonder licht. De burgemeester zegt dat hij het gevoel heeft dat het veel meer dan 20% is, misschien wel de helft.

Oh, hoe de usual suspects daar op springen! Fietsers zijn des duivels, fietsers hier, fietsers daar. En ze rijden allemaal op het plankier! En de wetten gelden niet voor fietsers!

Natuurlijk dat die cijfers niet kloppen met wat de mensen denken dat de cijfers zijn. Om te beginnen: als er ergens een groep politie staat, gaan mensen die een slecht of geen licht hebben, misschien wel een andere straat inslaan. Daarnaast: schoolvoorbeelden van statistische problemen, hallo, iemand?

De plaats waarop de politie checkt, de plaats waar de mensen met kritiek op de resultaten van de politie naar fietsers kijken: als die al verschillen, dan kijken ze allebei naar verschillende soorten mensen (forenzen die elke dag een paar kilometer doen vs. studenten die een paar honderd meter fietsen, bijvoorbeeld, of schoolkinderen vs. ambtenaren pakweg).

Of nog: de fietsers zonder lichten vallen u meer op, en dus lijkt het alsof er meer zijn — een soort Baader Meinhoffenomeen, kijk, nog een fietser zonder lichten, en kijk, nog zo’n idioot!

Twee drie politietellingen op twee drie plaatsen, en dan extrapoleren naar heel Gent? Twee drie tijdstippen en dan extrapoleren? Enfin, een prof statistiek maakt er een examenvraag van waar van te snoepen valt. 

Ik rijd elke dag heen (rond 8u) en terug (rond 17u15) van centrum Gent via Visserij en Keizerspark naar Gentbrugge.

Mijn indruk, zonder het ooit geteld te hebben, was dat zo ongeveer 60% van de fietsen goed verlicht waren, 20% excuuslichten hadden (nauwelijks zichtbare LEDjes, aan het onderbeen of de schouder bengelende knipperlichtjes), en 20% niet verlicht waren. (Dat, en die ene flitsende witte ligfiets met zijn verblindende koplampen.)

Bruno had in januari ook zo’n gevoel

Over criminaliteit gesproken: van de talloze fietsers die ik ben tegen gekomen, reed ruim de helft zonder licht. En natuurlijk zijn het net die fietsers, die donker gekleed gaan (laat staan dat ze een fluovestje zouden aan hebben). Van de overblijvende helft, reed nog eens ruim de helft met excuuslichtjes. 

Vorige week heeft hij het dan ook effectief geteld, op hetzelfde traject:

Vorige week reed ik, toen het ‘s ochtends nog donker was, heen en terug van de stationsbuurt naar het UZ (in totaal een vijftal kilometer). Ik ben 97 fietsers tegengekomen (ik heb ze geteld, jawel). Daarvan hadden er exact 29 iets wat op een licht geleek (ik dacht 23 echte lichten, 6 excuuslichten die ge pas opmerkt als ge de fietser aangereden hebt). En bijna allemaal hadden ze dikke maar donkere wintervesten aan (ik heb 7 fluohesjes geteld).

 Dat is redelijk dramatisch, en nog erger dan zijn buikgevoel van januari dit jaar. In een grafiekje gezet:

Screen Shot 2012 12 13 at 23 22 06

…maar dat komt dus niet overeen met wat mijn aanvoelen was over “mijn” route. Logisch, natuurlijk: tussen station en UZ rijden er denk ik disproportioneel veel studenten met vaak aftandse fietsen, die zich allemaal onsterfelijk wagen. 

Terwijl mijn route behoorlijk gezapig is, met mensen die ofwel van relatief ver buiten Gent naar hun werk gaan, ofwel kinderen zijn die naar school gaan en die (hoop ik dan) beter zouden moeten opgevoed zijn.

De resultaten van twee tellingen: 

Screen Shot 2012 12 13 at 22 44 15

De eerste ’s morgens om 7u55, de tweede ’s avonds om 17u20. Bij elkaar geteld een volledig ander taartje, en  minder erg dan mijn inschatting — toch na twee tellingen:

Screen Shot 2012 12 13 at 22 44 34

(En jawel: de mensen die geen licht hadden, waren voornamelijk mensen die er studentachtig uitzagen.)

Ik ga dat eens blijven tellen, denk ik. Al was het voor mijn eigen plezier. 

Lelijk!

vrijdag 14 december 2012 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Die jonge gasten doen dat niet verkeerd, vind ik. 

Feestje!

vrijdag 14 december 2012 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Feestje op het werk vandaag! 

Vergaderingen, vergaderingen

zaterdag 15 december 2012 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Ik was boekjes aan het stapelen, daarnet. Voor de verandering geen boeken maar notaboekjes en schriftjes: een heel schap vol, jaren aan een stuk. 

Netwerkschema’s, tekeningen van stukken interface, visitekaartjes, vergaderverslagen.

Random dingen waar ik me niéts meer van herinner (“Christophe BOUTIN, niet BOUDIN!!”, zegt de allereerste pagina van eenn klein rood boekje, en ik was al vergeten wat ik allemaal met Boutin uitgestoken had), random dingen die ik me als de dag van gisteren herinner (op de tweede pagina van datzelfde boekje: “X wil (1) een mac of PC van ± 150.000 (2) nog een 43P met 64 meg ram (3) Ethershare voor 20 users (4) een OPI-server, alles in totaal rond de 800.000 BEF”).

Heelder vergaderingen waar ik achteraf ineenkrimp van de plaatsvervangende schaamte, zoals deze (namen vervangen) tussen twee volwassen mensen die eigenlijk beter zouden moeten weten:

A: Ik ben het beu dat jullie nooit jullie afspraken nakomen.

B: Ha, wel, nu ge het zegt, ik kon er vorige vergadering niet op komen, maar nu weet ik het weer. Voor [project 1] ging er 15.000 naar jullie en niets naar ons. Dat zou toen zogezegd de laatste keer zijn dat dat zou gebeuren. De afspraak voor [project 2] was dat alles tezamen zou gebeuren en dat de winst zou gedeeld worden. Maar nu zie ik dat er facturen naar ander partijen gestuurd zijn!

A: Die pot, dat we dat samen gingen doen, dat was een tijdelijke afspraak, maar vorige vergadering gingen we het anders doen, en dan had B daar geen enkel probleem mee. Als hij daar nu op wil terug komen…

B. Ja, maar nee, maar ik had dat alleen maar niet gezegd omdat ik er geen zaken meer mee te maken wou hebben.

A. Maar nu we er met onze inspanningen winst mee maken, plots wel weer?

C: Bon, volgend punt. [Project 3], hoe zit het daar nu eigenlijk mee?

B: Daar wil ik het nu niet over hebben. En voor [Project 2]: ik vind gewoon dat ons werk volledig ondergewaardeerd wordt, maar ik wil er nu geen woorden meer aan vuil maken. 

A: Ik hoop dan toch dat B er volgende keer niet meer opnieuw op terugkomt: dat hij gewoon zijn facturen schrijft en zich aan de afspraken houdt. 

C: Akkoord. En als het dan toch mogelijk moet zijn om terug te komen op afspraken, dan moet dat wel van de twee kanten mogelijk zijn. Wat [project 2] betreft, daar werd in een crisissituatie een noodzakelijke beslissing genomen, waar op dat moment iedereen mee akkoord ging. Wij willen dat op Europees niveau bekijken, niet alleen Gent en omstreken. 

A: [Project 4]: wij waren 50.000 voor ons overeen gekomen. Dat is toch niet in tegenspraak met de gedane afspraken, B? Of toch? Ik wil de zaak niet opblazen, maar…

B: Kijk. Ik wil niet dat A nog een beslissing neemt. Wat de beslissing ook is: ik word hier gewoon voor het blok gezet. Ik wil niet meer terugkomen op die 120.000 van [project 2], maar die 50.000 van [project 4], die heb ik wel los gekregen.

A: B, ik wil hier niet discussiëren over bedragen die gij u herinnert of wie wat verkocht heeft, maar het is toch wel een beetje sterk dat ineens slinks dreigt om [partnerschap op te blazen].

C: Misschien is dat in het heetst van de strijd gezegd?

B: Ja, misschien wel, maar ik sta nog steeds achter mijn woorden. 

A: Als het zo moet gaan: factureert gij dan gerust 50.000 aan [klant van project 4]. 

Ik herinnerde mij die specifieke vergadering niet meer, maar wel dat ik er zo eindeloos veel heb meegemaakt. A die B wolligheid verwijt, B die niet om kan met de zakelijkheid van A, C die de kerk in het midden probeert te houden, B die met buzzwords slaat, A die die buzzwords moeiteloos ontkracht (“kosten? maar allez B, zijt gij nu dom, van kwade wil of hebt gij nu geen enkel benul van boekhouding? gij slaat voortdurend interne en externe kosten door elkaar als het u past”), C die ondertussen eigenlijk naar huis zou willen gaan omdat hij hier allemaal niet voor getekend had. 

Oh man. Dagen, maanden en jaren ruzie, minutieus bijna letterlijk opgetekend. 

Week 1 zegt X: we gaan op een beurs staan. Zegt Y: ik zie daar het nut to-taal niet van in, maar okay voor mij. Week 3 zegt Y: ik vind dat we onze samenwerking best stop zetten. En ik wil niet naar die beurs. Zegt X: euh ja, maar ondertussen hebben we wel al een stand besteld.  Week 6 zegt Y: mijn vertrouwen in onze samenwerking is kompleet herwonnen! Zegt Y: die hele beurs was  een totaal fiasco.

Quelle misère. 

Er zit stof voor een hele reeks boeken in die boekjes — ware het niet dat ik er eigenlijk niet meer aan herinnerd wil worden. 

(En toch gooi ik die dingen niet weg, nee meneer mevrouw.)

Van niet willen wegsmijten en toch moeten

zondag 16 december 2012 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties

FailureIk haat het, als ik dingen moet wegsmijten. 

Maar wat doet een mens met 19 inch monitors, van die oude bakbeesten van toen er nog geen platte schermen waren? En wat doet een mens met boeken ergens middenin een reeks, pakweg nummer 7 en 8 van Wheel of Time of nummer 9 en 10 van Mission Earth?

Wat doet een mens met twee Ivar-rekken met extra planken en verlichtingen en alles, uit elkaar gehaald maar nog in elkaar te steken?

Wat doet een mens met allemaal boeken die niemand ooit nog gaat lezen — kinderboeken van Mia en Eddy Gaan Zwemmen anno 1974 of jaren-1950 verkorte vertalingen van Tolstoy naar het Nederland? Dikke boeken met het beste van Readers Digest (in het Frans)? Zes of zeven exemplaren van Prisma Handwoordenboeken Nederlands en Frans/Engels-Nederlands en Nederlands-Frans/Engels? Wat met een hele reeks Oor’s Popencyclopedieën uit de jaren 1990?

Enfin, vandaag dus begonnen aan het uitmesten van de gestapelde stapels, euh stapels en dozen en brol die in het achterhuis staan. Moeilijker dan ik dacht, helaas.

Hoe verder ik geraak, hoe moeilijker het wordt: er is een limiet aan het aantal keer dat ik dingen op een nieuwe stapel kan leggen, en hoeveel er op de stapel “later nog eens te bekijken” kan gelegd worden. 

En dus is het nu een Dodenmars van Bataan tot het bittere eind: zo ongeveer alle boeken staan in de bibliotheek, ’t is nu een kwestie van doos na doos openmaken, alles eruit halen en sorteren, en dan alles een finale plaats geven. Tot de hele vloer van het achterhuis leeg is. Geen kwartier.

Netwerken!

zondag 16 december 2012 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Hoera! Er is weer overal degelijk netwerk!

Signaalsterkte gemeten terwijl ik door het huis loop:

Neterkthuis

De dikke groene lijn is een baksken in het bureau, de paarse lijn is er eentje in de living, de blauwe is er eentje in het achterhuis. Seamless! Flitsend! Nieuw! Transparant! Hoezee!

Op ons beste gedrag

maandag 17 december 2012 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Morgen komen hier vriendinnen van Zelie slapen.

Nerveus! Zie dat ik iets verkeerd zeg of doe! De één of andere major faux pas, die van Zelie een social outcast zou maken — “kijkt, dat is die met die raren als vader!”

Nee echt, stressen.

Flickr wordt de volgende Flickr

dinsdag 18 december 2012 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Het kan soms rap gaan, op het internet: de ene maand zijt ge nog Facebook, de volgende maand zijt ge Friendster. 

Dan zat een mens op What’s New at NCSA voor zijn dagelijkse nieuws, voor ge’t weet is het Slashdot en dan is het Metafilter en dan is het Fark en dan kwam even StumbleUpon voorbij en dan is het Digg en dan is het Reddit, en op één maand tijd heeft Digg plots helemaal afgedaan, terwijl Slashdot al jaren aan het wegdeemsteren is en maar niet wil sterven, en Metafilter rustig blijft voortdoen wat het altijd al deed. 

Flickr was hét van het van het, een tijd geleden, en dan was het plots eigendom van Yahoo! en zette ook daar The Long Dark Tea-Time of the Soul in, en dan was er vanalles en nog wat en stak Facebook Flickr voorbij, en Twitter ook, en met een korte tussenstop bij Hipstamatic eindigde de grote hoop van de sociale fotografeerderers op Instagram, en voor ge het weet stond er How Yahoo Killed Flickr and Lost the Internet op Gizmodo, en midden mei 2012 luidde de doodsklok over Flickr.

Ik heb daar al een Pro Account van de eerste dag dat het mogelijk was om een Pro Account te kopen, in in 2004. En ik vond het spijtig, dat Flickr maar niet terug op de goede weg raakte. 

En toen werd Marissa Mayer de nieuwe baas van Yahoo!, en ondertussen was Hipstamatic al lang quasi opgebrand, en was Instagram eigendom van Facebook geworden, en dan begon Facebook op kousenvoeten de Terms of Service van Instagram in lijn te brengen met die van Facebook zelf, en kijk nu: in de kranten van de hele wereld stonden daar plots artikeltjes over, en wil het toeval toch wel dat dat net gebeurde in de week nadat Flickr zijn nieuwe iPhone app uitbracht, die door zowat iedereen positief bevonden werd.

En voor ge het weet, krijg ik de ene na de andere “X added you as a contact!”-mail van Flickr. 

Het kan verkeren. 

Een avontuur!

woensdag 19 december 2012 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Mijn oudste dochter en haar moeder zijn ervanonder gemuisd naar de zee, en ze hebben mij laten zitten met drie bloedjes van kinderen.

Allemaal goed en wel, ik geef die wat eten, ik steek ze op tijd in bed, ik maak ze morgen ongeveer op tijd wakker, ik kijk erop toe dat ze ongeveer allemaal min of meer de juiste kleren aan hebben, ik steek ze wat eten in het hoofd, ik fiets mee naar school, en dan rijd ik door naar het werk, hopla opdracht volbracht.

Maar!

Morgen moet ik ergens tussen zeven en acht uur ‘s morgens de trein nemen.
Naar het Frederiksplein in Amsterdam in Holland, of all places.

Met de FYRA, of all means of transport.

Dus, eerste probleem: op tijd op het station geraken maar ook nog eens drie kinders naar school voeren. En huis – school – station ligt niet in het verlengde van elkaar, en ik moet al op de trein zitten op tijdstip dat normaal de kinderen nog aan het worstelen zijn met hun laatste boterhammen, en er nog een worsteling met boekentassen en eentje met jassen en eentje met fietsen en in extremis vergeten gerief op het schema staat.

Tweede probleem: FYRA. Als hij rijdt. Als hij op tijd toekomt. Als hij op tijd vertrekt. Als hij op tijd terug is.

(Ondergeschikt derde probleem: een opleiding geven in een niet-gecontroleerde omgeving — geen flauw idee over internetconnectiviteit en zo — maar daar lig ik niet echt wakker van.)

Enfin, spannend, dus, morgen.

Een dagje Amsterdam

donderdag 20 december 2012 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Flawless victory!

Opgestaan om zes uur en de kinderen uit bed geraapt. Kinderen zich doen aankleden, doen eten, boterhammen gesmeerd voor ’s middags, en hopla: 

Allemaal klaar!

Iedereen klaar. Om, godbetert, 6u35 ’s morgens. We hebben dan maar nog een beetje rondgelummeld, en om tien voor zeven aangezet naar school. 

Toegekomen op school om 7u, kinderen daar gedumpt (de school zou pas open gaan om 7u30, trrr), naar het station gefietst, en hopla, ’t was 7u10 en de trein vertrok pas om 7u50. 

Iets gedronken, een croissant gegeten, boek gelezen, staan wachten op collega Ron. 

Op de trein naar Antwerpen Centraal gestapt, in slaap gevallen, wakker geworden, uitgestapt, de roltrap naar beneden genomen, een paar minuten later de Fyra op (die had och here maar 7 minuten vertraging, da’s niets), in slaap gevallen, wakker geworden in Amsterdam Hauptbahnhof, buitengestaan, tram 4 genomen naar het Frederiksplein, paf! Toegekomen om 10u55, en we waren afgesproken om 11u voor de meeting. 

Hyves

Meeting meeting meeting, uitleg uitleg uitleg, iedereen content, en dan weer terug. Te voet van de ene kant van Amsterdam terug naar het station, en toch maar moeten constateren dat het goed gesteld is met de aanwezigheid van Vlaanderen en Gent in Amsterdam:

Gents, ha.

Weet Bart hiervan?

En kijk nu: 

N-VA!

Enfin bon, te voet van Frederiksplein via onder meer het leuke Athenaeum en het machtige American Book Center (waar ik content van ben dat ik er niet in de buurt van woon of ik was al mijn geld kwijt) en een café terug naar de Fyra, op de trein, slapen tot Rotterdam, wakker worden, boek gelezen, spelletje gespeeld, toekomen in Antwerpen, trap naar boven, aansluiting op vijf minuten, trein naar Dampoort, thuis!

Een groot gemak. 

Planned obsolescence

vrijdag 21 december 2012 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

De batterij van de laptop was on the blink. Service battery, of iets in die zin, zei de computer.

Bon, ik zit er niet al te veel mee in: ik kan wel met de stekker in het stopcontact werken.

Tot de batterij zodanig kapot is dat de computer gewoon niet meer opstarten, natuurlijk. Vanmorgen was het van dat: zwakke tekenen van leven uit de laptop, maar weigeren te booten.

Voor de zekerheid de harddisk er even uit gevezen om te kijken of het dat soms niet was, maar neen hoor: harddisk in een andere computer is proper leesbaar en boot zelfs proper op ook.

Beginnen bellen naar winkels om een nieuwe batterij te kopen. Een stokoude computer natuurlijk, zeggen de winkels: zie dat van hier, een MacBook Pro uit verdorie februari 2011, dat we daar nog batterijen op voorraad voor zouden hebben.

Afijn, na veel winkels toch maar bij de lokale Macintoshboer terecht geraakt, waar na heel erg letterlijk meer dan een uur wachtmuziek en vier telefoons bleek dat ze nog één batterijen liggen hadden in Gent.

Ik naar de winkel: ah ja inderdaad, batterij kapot. We zullen dat meteen vervangen meneer.

Een kwartier later: zo meneer, één nieuwe batterij, één. Oh ja, en uw harddisk is ook kapot, zie ik?

Aaaaargh!!!

Nieuwe batterij en nieuwe harddisk, dus. Een uur of tien restoren, en morgen kan ik weer aan de slag.

Links van 30 november 2012 tot 22 december 2012

zaterdag 22 december 2012 in Links. Permanente link | Geen reacties

48fps: how we accidentally invented Impressionist filmmaking | The Verge Forums
Watching Journey, it's clear that widespread adoption of High Frame Rate filmmaking would cause even greater issues. This isn't simply a matter of relearning how to do wardrobe, how to build a set, and how to light a scene. Acting is an entirely different matter here. Martin Freeman is one heck of a funny actor. We see him bumbling and confused, twisting his head back and forth comedically. We know that he's funny, and we know the joke — somehow, however, the frame rate disrupts his timing. It all takes a bit too long, and the sharp impact is gone.

Pick Your Battles « I am Zef
I know it’s exciting to plan for a system that’s ready for Google-like traffic — but seriously, focus on something people want first. You will have to go through multiple refactors of your infrastructure. There’s not a chance in the world you will get it right the first time, so don’t assume you will.

The Mind of a Chef | Watch Online | PBS Video
From ramen to rotting bananas, Copenhagen to Kansas City, and pork buns to golf clubs, PBS’s new series The Mind of a Chef combines travel, cooking, history, science, and humor into an unforgettable journey. Executive producer and narrator Anthony Bourdain takes viewers inside the mind of noted Korean-American chef and restaurateur David Chang.

DominionStrategy Wiki
The Dominion Strategy Wiki was launched in October 2012 as a resource of knowledge and strategy about the card game Dominion. As part of Dominion Strategy, it was started by members of the Dominion Strategy Forum as a space where Dominion information can be developed in an open environment. We currently have 346 articles on a variety of Dominion-related topics.

News – Enhance the gameplay in your edition of Baldur’s Gate from GOG.com – GOG.com
Baldur's Gate and Baldur's Gate II remain cult classics not only among D&D fans, but cRPG gamers in general. With countless hours of gameplay, captivating stories, colorful characters, and many memorable locations they're one of the most intense and extensive role-playing experiences you can get while sitting in front of your PC. But to say that they didn't age at all might be a bit of a stretch. That's why some people would go a great distance modding and upgrading both those titles to combine them into one, seamless, visually updated game–an enhanced edition, if you will.

Plus ça reste la même chose, plus ça reste la même chose

zondag 23 december 2012 in Computers en dingen. Permanente link | 2 reacties

Bestaat daar een term voor, voor wat er gebeurt met een computer die nieuw is (of toch for all intents and purposes, met een nieuwe batterij en een nieuwe, lege harddisk), die dan eventjes weer zo snel werkt als een nieuwe computer zou moeten werken, en die dan een restore krijgt van een paar dagen geleden, waardoor hij weer dezelfde krotcomputer wordt die jaren gebruik ervan gemaakt hebben?

Want anders moet dat dringend uitgevonden worden. 

Moon hoax not

zondag 23 december 2012 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Zo goed:

Vakantieplannen

maandag 24 december 2012 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Te doen, deze vakantie:

  • Kweepeergelei maken
  • Koekjes bakken met de kinderen
  • Pandemic spelen
  • Arkham Horror spelen
  • Elder Sign spelen
  • De kinderen die daar goesting in hebben, beginnen leren programmeren. Met Python, denk ik.

Als het neergeschreven is, is het een plan!

Vakantieplannen, II

dinsdag 25 december 2012 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Vandaag kweepeergelei gemaakt. Te lang op het vuur gestaan omdat de poten nog in de autoclaaf stonden, en dus te dik. Ah well. Ik zal maar eens zo’n confituursuikergehaltedensiteitsmeterdink kopen.

Ook: Pandemic gespeeld. Niet tegen mekaar maar tegen het spel spelen, ‘t is eens wat anders. Morgen misschien eens Arkham Horror. 

Doctor Who

woensdag 26 december 2012 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Louis is in een Doctor Who-marathon geslagen, en Jan kijkt mee. Plots, Jan: Wat is dat??

Louis: “Een sonic screwdriver. Het schiet geen mensen dood en het zet geen vallen, maar het is wel heel handig om deuren open te doen.”

Yep. Doctor Who is perfect voor Louis.

Eerlijk?

woensdag 26 december 2012 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Honest

[via]

Leve de regen!

donderdag 27 december 2012 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Niets zo leutig als regen tijdens een vakantie!

Het is proper warm binnen, ik moet nergens naartoe, en het kan mij allemaal niet schelen.

Ha!

Koekjes gemaakt vandaag, spelletje gespeeld, televisie gekeken, boek gelezen, meer moet dat niet zijn.

Morgen een dag werken en dan weer vakantie. Yay!

De laatste

vrijdag 28 december 2012 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Zo, dat was hem: de laatste (halve) werkdag van 2012.

Gisteren (enfin, vanmorgen) opgebleven tot een uur of zes, en dan om 8u gaan werken: altijd een zeer goed idee. 

Om een uur of twee deze namiddag weer thuis, even in de zetel gaan zitten met een boek, maar dan uiteindelijk toch maar in mijn bed gaan liggen. En wakker geworden ‘s avond om zeven uur, wat meteen een uitstekende voorbereiding is om morgenochtend weer op een onmogelijk uur in bed te kruipen. 

Misschien dat ik mijn tijd maar eens nuttig verdoe met verder werken aan een cursus programmeren voor scholieren. Tot nog toe al gedaan: een spelletje “raad het getal tussen 0 en 100″ (input en print, while, if then), een programmaatje om  een flonkerende veelkleurige sterrenhemel te maken (curses, while, arrays, push en pop) en een eenvoudige Snake (nog wat curses en keyboard input).

Tijd om eens naar grafische modus te gaan kijken? Of toch nog wat in character dinges blijven? 

Of misschien toch gewoon in de zetel blijven vegeteren: choices, choices. 

Jesus uses Youtube! It’s super effective!

vrijdag 28 december 2012 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Ahem ja. 

De volgende stap

zaterdag 29 december 2012 in Kinderen. Permanente link | Geen reacties

Ik ben er ondertussen aan gewoon dat mijn dochter vraagt of ze bij een vriendin mag gaan en of een vriendin hier mag komen. 

En tot daar dat dat op het laatste moment is, als de afspraken tussen haar en vriendinnen eigenlijk al gemaakt zijn. 

Maar vandaag was het eventjes de overtreffende trap: of het een probleem zou zijn als haar vriendin en zussen en vader en moeder zouden langskomen om een gezelschapsspel te spelen. 

Ik had net gepland om even weg te gaan, dus ik zei dat we het na afloop zouden bespreken dan. 

Ik had er mij aan kunnen verwachten, dat ze mij een half uur later een sms stuurde, om te zeggen dat haar vriendin ondertussen bij ons thuis was. Naar Sandra, die ook niet thuis was, had ze tenminste een sms gestuurd om te zeggen dat haar vriendin bij ons thuis was, en of dat geen probleem was. 

Trr. Goed dat wij zo gemakkelijke ouders zijn.

Horror

zondag 30 december 2012 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ik dacht: ik ga eens Arkham Horror spelen. Een spel voor 1 tot 8 spelers, staat er op de doos. En ik dacht dat er ook stond dat het gemakkelijk uren zou kunnen duren. 

Ik ga het alvast eens proberen, om te zien of het iets is om met de kinderen te spelen, of dat het enkel voor volwassenen is. 

See you on the other side, als het ware. 

Update 2 uur later: roemloos verloren. Dood, dood, dood. En het zal niet voor onze kinderen zijn, toch niet voor onmiddellijk. 

Dat was 2012

maandag 31 december 2012 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Zo bekeken van deze kant van december, was 2012 een kakjaar, vrees ik. Eens op zoek naar de archieven naar dingen die gebeurd zijn — al komen de écht slechte dingen hier natuurlijk niet terecht. 

Januari

Februari

Maart

April

Mei

Juni

Juli

Augustus

September

Oktober

November

December

Een jaar om zeer snel weer te vergeten. 

Navigatie

» homepagina, archief

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338