maandag 8 oktober 2012 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie
Ik had een tijdje geleden foto’s gemaakt van stukken ter staving van allerlei, maar ik had ze nog lang niet allemaal in detail bekeken.
De eerste die ik vandaag onder ogen kreeg, was deze:
Ik laat u even in stilte bewonderen. Voor de amateurs: het ziet er in het groot niet beter uit. Zoals de notitie die de Mormonen bij de microfilm hadden geplaatst, zei:
Ik was zo ziek als een hond begonnen aan het ontcijferen gisteren, en zo ziek als een hond er mij vanavond bijna helemaal doorgewerkt:
‘t Is te zeggen:
philippus gilliet et christina vermaeren (…) 3bus bannis matrim juncti sunt 12 9bris 1759 coram testibus franciscus gilliet et godeliva de clerck
Of dus dat het de trouw was van Philippe Gilliet en Christine Vermaeren, die verbonden zijn in de echt op twaalf november 1759 voor getuigen Fanciscus Gilliet en Godelieve De Clerck. Dat met die 3bus bannis, geen idee wat er voor staat, maar het zal wel iets zijn in de zin van cum dispensatione in tribus bannis, of dat hun namen drie keer afgeroepen zijn in de kerk.
Zucht. Misschien bespaar ik me de moeite van het ontcijferen als ik de originelen bekijk van 250 jaar geleden, in plaats van te zitten pieren op die microfilms uit de jaren 1950.
zaterdag 6 oktober 2012 in Genea. Permanente link | Eén reactie
Ik had het moeten weten, dat ik er niet aan moest beginnen: vanmorgen achter de computer gaan zitten, beginnen mijnheren en mevrouwen Gilliet uit mijn database op een grote grafiek te zetten… en dat was dat dan, voor de rest van de dag.
Op basis van enkel de gegevens die ik heb, kom ik voorlopig op dertien groepen uit die niet met elkaar te verbinden zijn.
Maar als ik dooppeters en doopmeters bekijk, en getuigen bij geboortes en overlijden en huwelijken, dan kom ik nog op vijf groepen uit:
Puzzelen met mensen: zo wijs!
maandag 1 oktober 2012 in Genea. Permanente link | 5 reacties
Ik heb vandaag al mijn moed bij elkaar geraapt en ik ben de Zwarte Doos binnengestapt, het stadsarchief van Gent. (Nieuwe plaatsen, niet mijn fort.)
Niet meteen met iets specifiek in het achterhoofd, gewoon eens gaan kijken waar de parochieregisters staan, waar de microfilmmachines staan, dat soort dingen. Voor de leute toch maar eens iemand opgezocht, en ‘t was al direct prijs.
Allez jong, zeg nu zelf, wat voor handschrift is dat nu:
Ik lees daar min of meer dit in:
25 martij 1727 baptizamus Reginam (iets) (iets) filiam Joannis gilet et mariae (iets) (iets) coniugam / natam hodie hora 12 (…) / suscep Judocis Martinis De (iets) (iets) margarita (iets)
Of dus iets als “op 25 maart 1727 hebben wij gedoopt Regina (iets) (iets), dochter van Joannes Gilliet en zijn vrouw Maria (iets). Geboren vandaag om 12 uur (‘s nachts of ‘s middags? matutina zal het wel niet zijn, maar wat wel? mane? geen idee). Peetouders Judocus Martinus De (iets) en Margerita P…”.
Grr. Jongens toch, net mijn pech dat de pastoor van dienst een kattengeschrift had — voor hetzelfde geld was het zijn collega geweest van een paar bladzijden vroeger, die een vergelijking een cursus schoonschrift kon geven:
Maar bon. ‘t Is toch al dat.
Volgende keer ga ik er met een agenda naartoe, en een lijst van namen en dingen op te zoeken. En dan ben ik er wat meer in, in het lelijke geschrift van die vuile pitoes.
dinsdag 25 september 2012 in Genea. Permanente link | 2 reacties
zaterdag 8 september 2012 in Genea. Permanente link | 6 reacties
Ik ben een beetje voos: de hele dag bezig geweest met het omzetten van één bestandsformaat naar een ander, en begonnen met het uithalen van inconsistenties en dubbels en dergelijke.
Een werk van bijzonder lange adem, vrees ik, maar oh zo wijs. En (praise be Genbox) de export is redelijk goed gelukt, net zoals de import. Niet alles is behouden, maar een import en een rapport naar html gaf al meteen een indrukwekkend volledige website.
En nu nog een paar jaar vrijaf nemen om er wat werk in te steken: de miserie met genealogie is dat er zoveel tijd in kan kruipen, dat ik de indruk heb dat het vooral oude mensen zijn die ermee bezig zijn, en dan is er zo weinig tijd over.
vrijdag 7 september 2012 in Genea. Permanente link | 4 reacties
De kogel is door de kerk. De liefde is er nog altijd, maar het moet ook van twee kanten komen, en liefde alleen is niet genoeg.
Ik heb iets minder dan tien jaar Genbox gebruikt, en ik was er enorm content van. Tot pakweg 2010 was het met onnoemelijk veel voorsprong het allerbeste genealogieprogramma ter wereld.
Zonder enige overdrijving: het beste, hands down. Beste grafieken, beste rapporten, beste manier van omgaan met conflicterende gebeurtenissen, beste manier van omgaan met getuigen en bronnen, beste meertaligheid, beste manier van omgaan met plaatsen… gewoonweg buitensporig uitstekend.
Het probleem: het programma bestaat enkel voor Windows, de laatste update dateert van vijf jaar geleden, het is een closed source commercieel ding, en het wordt ontwikkeld door één persoon, die om het jaar of zo een teken van leven geeft. Dit was het allerlaatste, en sindsdien niets meer:
En ondertussen zijn er dingen die toen ondenkbaar waren maar nu normaal: integratie met kaarten via Google Maps of OpenStreetMap, beter omgaan met multimedia, om er maar twee te noemen.
Genoeg is genoeg, denk ik. Tijd voor een verhuis. Ik heb Gramps gedownload en geïnstalleerd. Het is (nog) niet voor iedereen, maar het ziet er veelbelovend uit.
En dan ga ik eens systematisch al mijn onderzoek herbekijken. Bronnen opzoeken en documenteren, foto’s systematisch opslaan, bronvermeldingen harmoniseren… Een kleine vijfduizend namen, met de hand opgezocht over de jaren: véél werk.
Die opzoekingen in burgerlijke stand en parochieregisters, zou dat nog altijd zo lastig zijn? Of zou dat al min of meer digitaal kunnen? Spannend!
zondag 29 januari 2006 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties
Ha! Mijn overgrootvader, Augustus Sierens (de vader van mijn moeder’s moeder) op de filmset van De Witte in 1934:
Hij speelde er, ‘t schijnt, schaapherder. Method acting.
familiefotogenealogiefilm
zondag 29 januari 2006 in Genea. Permanente link | Geen reacties
Ik ben nog maar eens foto’s van de familie aan het inscannen.
Van die foto’s waar alsmaar minder mensen weten wie er precies op staat.
Van die foto’s waar meer dan aanschouwelijk wordt dat tempus inderdaad irreparabile fugit.
Van die foto’s waarvan men zich afvraagt hoe ze vijftig of zeventig of honderd of meer jaar overleefd hebben. En of ze het nog eens zo lang gaan uithouden. En ook: of onze foto’s het zo lang gaan trekken.
genealogiefamiliefoto
