Nephthys sympathiseert.

Het leven is een aaneenschakeling van teleurstellingen.

Hij had het een eeuw geleden beloofd, en kijk nu:

Zo mooi. De wereld heeft meer Chris Hadfields nodig.  

Ja.  

[xkcd]

Ik kwam toevallig voorbij de statistiekpagina van mijn weblog:

Veel links naar iets van vorig jaar, gelijk. 🙂

We zijn vandaag naar de 31ste turnhappeninginextravanganza gegaan van de turnclub waar Zelie in zit, Forza Ritmica.  

Als ik mij niet vergis, zit ze daar nu al tien of elf jaar in: we hebben vandaag al haar vorige incarnaties gezien, van het kleuterturnen over de voorbereiding gymnastiek en dan de ritmische gymnastiek beginners — nu zit ze in ritmische gymnastiek gevorderden.  

Veertien, jong. Veertien.

Gecombineerd met overgebleven make-up en haarlak van het optreden, was het vanavond aan tafel een beeld om mij heel, heel oud bij te doen voelen:

Het komt in orde, met onze dochter. Ben ik wel zeker.  

Zo wijs, er zat in één of ander smurfending met allemaal spelletjes een cijferraadsel:

vier vogels is een hartje
grote smurf en een vogel is een hartje
grote smurf en een hartje is veertien

hoeveel is een vogel? en een hartje? en grote smurf?

Ik vond het eigenlijk wel goed dat Anna dat kon oplossen. Niet verkeerd voor een net zevenjarige, peis ik dan.  

Vanmorgen zat er een reclameboodschap van onze keukentoestelleverancier in de mailbox: dat er een promotie is voor Fresco’s van Irinox.  

Irinox is een Italiaanse producent van koeltoestellen. Blast chillers en shock freezers en zo, van die toestellen die zeer snel afkoelen (waardoor het eten niet uitdroogt) en zeer snel invriezen (waardoor er geen grote kristallen ontstaan die alles tot pap maken bij het ontdooien).  

Voor profs, natuurlijk, ik wil niet weten hoeveel  zo’n toestel  kost. Zelfs het goedkoopste en kleinste model  kost ongetwijfeld een arm en een been.

Ze hadden al een tijdje een “voor thuis”-versie, maar zelfs die toestellen zijn, ahem, iets aan de dure kant: rond de 4500 euro voor een Irinox Freddy.  

Maar kijk, nu hebben ze ook een “budget”-dink, zo groot als een grote microgolfoven. De Irinox Fresco  doet:

1. Snel afkoelen naar 3 °C (warm eten in het ding, even later: afgekoeld eten klaar voor in de koelkast).  
2. Snel invriezen naar -18 °C (vers voedsel snel invriezen zonder ingrijpende smaak- of textuurveranderingen)
3. Gecontroleerd ontdooien (nooit meer half-gekookt wegens in de microgolf ontdooid, tot moes gepapt wegens op het vuur ontdooid, of uitgedroogd met een plas water errond wegens een dag in de koelkast ontdooid)
4. Flessen afkoelen (oei! de rosé stond niet in de frigo!)
5. Koken aan lage temperatuur (een rosbief: 48 uur aan 55 °C)
6. Brood en zo laten rijzen (niet te warm, niet teveel wind, niet koud)
7. Eten opwarmen (spaghettisaus ’s morgens bevroren in het ding steken, op diepvries laten staan en dan gecontroleerd laten ontdooien, en dan warm maken, zodat er tegen 17u45 gegeten kan worden)

Echt om naar huis te schrijven van elegantie is het ding niet, helaas:  

…maar bon, het zou weg zitten in een kast, dus zo erg is dat niet. De prijs is toch nog even slikken, maar met twee jaar ecochecques van zowel mij als van Sandra, zou de pil een beetje verguld kunnen worden en min of meer behapbaar worden.  

En ’t is niet dat het een toestel zou zijn om daar te zetten en dan nooit te gebruiken:

• Elke dag koken voor zes man, da’s een garantie voor zeer vaak overschot. Die dan liefst afgekoeld wordt voor later, of die in de diepvries gaat.  
• Veel in de diepvries steken, betekent ook: veel ontdooien. En als het in één moeite kan ontdooien en opwarmen: wahey!
• Koken aan lage temperatuur: ik zie dat helemaal zitten, sous vide-achtig koken.  
• Flessen snel afkoelen: IK WIST NIET DAT DAAR EEN TOESTEL VOOR BESTOND EN NU IS MIJN LEVEN NIET COMPLEET TOT IK HET HEB.

Maar het is mij nog niet allemaal duidelijk, dus we gaan eens een afspraak maken met onze  keukentoestelleverancier voor een demonstructie en Q&A. Q’s zoals daar zijn:

• Kan dat in een kast met een halve centimeter over aan weerszijden?  
• Hoe zit het met dat traag koken: kan ik er een bak water in zetten en dan sous vide koken, of is dat niet de bedoeling? Als ik er gedurende twaalf uur een biefstuk in steek, droogt dat niet uit?  
• Snel afkoelen, snel invriezen: hoe snel is dat precies? En hoe warm mogen de dingen zijn die ik erin steek?  

Maandag eens een afspraak maken bij die mensen.  

Hoera, vakantie!

Helaas, dingen te doen. 🙁

Maar Anna had daarjuist wel vriendinnen op bezoek — twee meisjes uit de straat, blijkbaar, waar ze vorige vakantie ook al mee gespeeld had. En Louis had een vriendje van op school op bezoek.  

’t Is wel redelijk flagrant hoe verschillend onze kinderen zijn van elkaar: de ene hopla mee en in het park gaan spelen, de andere na een tijdje in een hoek een boek aan het lezen.

Niet dat daar iets mee mis is, trouwens. Oh, en à propos: mocht ik tijd hebben om te schrijven en goesting hebben om controversieel te doen, ik zou mij pagina’s lang kunnen opwinden over mensen die geen of weinig kinderen hebben, en die dan denken dat ze opinies moeten hebben over kinderen in het algemeen.  

Zoals bijvoorbeeld zonder enige twijfel het soepkieken bij Disney dat dit op zijn/haar geweten heeft:

Disney pls.

Ik ken gouverneur Briers niet, en ik ben ervan overtuigd dat hij met die treinhistorie in Wetteren zijn uiterste best doet in moeilijke omstandigheden. Roeit met de riemen die hij heeft, communiceert zo goed als hij kan, en dat het ook zijn schuld niet is dat er soms wat conflicterende dingen de wereld ingestuurd worden.  

Ik ben er verder van overtuigd dat hij een goede gouverneur kan zijn, dat zijn ervaring bij het Festival Van Vlaanderen méér dan relevant is, en ik geloof hem graag op zijn woord als hij zegt dat hij geen N-VA-creatuur is.  

Maar omdat ik een gemene mens ben met een slecht karakter, stel ik me wel eens een wereld voor waar de politieke situatie net een beetje anders was geweest. En dan vraag ik me af wat de reactie van sommigen zou geweest zijn.  

Beeld u eens in dat sp.a na wat getouwtrek een meneer zou tot gouverneur gebombardeerd hebben met tot dan toe enkel ervaring als “übernetwerker” in de culturele sector (“Onvermoeibaar speurend naar nieuwe opportuniteiten en samenwerkingsverbanden. En vooral: naar nieuwe fondsen.”) Ervaring opgebouwd omdat de vader van de meneer (een ridder, zowaar) het Festival Van Vlaanderen opgericht had en zijn zoon het zo ongeveer geërfd heeft.  

En beeld u dan in dat zoiets als die ramp in Wetteren gebeurt, en dat de kersverse gouverneur-van-écht-niet-sp.a-signatuur doet wat deze  kersverse gouverneur-van-écht-niet-n-va-signatuur doet.

Die slechte mens in mij moet dan altijd aan Ben Weyts denken, grijnzend als een vos die stront eet uit een staalborstel. En hij kan zich de interventies in de commissies en de parlementen, in de opiniestukken en op de Twitters, op café en op TheFacebook zó voor de geest halen.  

Er kwam vandaag op het werk een nieuwe klant langs, die opleiding moest krijgen.

Tot het moment zelf wist ik niet met hoeveel ze zouden zijn of in welke taal het te doen zou zijn — met één, en in het Frans, bleek.

Qu’à cela ne tienne: veel maakt het mij niet echt uit. Hoe meer mensen er zijn, hoe langer het duurt, da’s al. En waar het met twintig man drie uur zou kunnen geduurd hebben (zeggen wat ik ga doen, tonen dat ik het doe, zeggen dat ik het gedaan heb, kijken of iedereen nog mee is, vragen stellen om te zien of ze nog mee zijn, vragen om het eens zelf te doen, wachten op de onvermijdelijke vragen), was het hier op een uurtje gepiept. Inclusief koffie zetten.

Spijtig, vond ik eigenlijk.

Ik denk dat ik dat echt wel graag zou doen, les geven. Zelfs als het maar een miniem percentage van de leerlingen zou zijn die geïnteresseerd is.

Pietje Bell. En hoe moeilijk ik het ermee had dat hij ouder werd. Op zeven boeken van De Vrolijke Bende en straatondeugendheden journalist worden, naar Amerika gaan, terugkeren, trouwen en vader worden van drie zoons.  

Voor de rest was het hier een raar weekend, met twee voetbaltoernooien van Jan en een optreden van Zelie en geen van alledrie drie activiteiten gezien maar thuis gebleven.  

Van hot naar her op zaterdag, onverwachts in de zon buitenshuis op zondag.  

Het leven is helemaal in slow motion gegaan, heb ik de indruk.  

Wij hebben hier elke week gekeken naar The Voice Van Vlaanderen, en wat mij betreft mocht de finale tussen Paulien en Matthys gaan. Helaas: die twee stonden al in de halve finale tegen mekaar.  

Maar hey: de beste heeft gewonnen.