Vorige week vrijdag was Anna op controle in het hospitaal, en ze waren tevreden van de evolutie van het litteken aan haar hand.

Daarnet het verslag van Anna’s opname in het hospitaal vorige zomer voor het eerste gezien. Akelig:

18/08/2009

Opname van kind van 3 jaar met toxic shock syndroom vermoedelijk op surinfectie van wonde ter hoogte van de linker pols,
Hypotensie refractair aan vulling en dopamine 18 gamma.
Intubatie onder dormicum-ketalar-esmeron, ETtube 4,5 gecuffed, grote hoeveelheden waterachtige secreties (ARDS) en aspiratie van waterachtige maaginhoud. Rx thorax ARDS beeld.Over het verloop van de nacht verbeterende ventilatie met FI02 yan 45%, PIP van 26, Peep van 9.Bloedgasjes prima.

Plaatsen van centrale lijn thv jugularis int rechts, art lijn radialis rechts,
Verdere stabilisatie dmv vulling (in totaal 120ml/kg gedurende de eerste 4 uur) , levophed (tot 1,5 ga~ma) en levorenine (tot 1,5 gamma). Tevens steroiden.

Omwille van polyure nierinsufficiëntie met diurese van >15 mI/kg/uur met natriumverlies opstarten van compensatie diurese.

Hoge koorts bij opname. Start clindamycine en penstapho, sandoglobulines ged 3 dagen. Consult heelkunde:wonde voorlopig stabiel, morgen overleg plastische heelkunde ivm nood tot debridering.

Encefalopathie bij opname. Analgosedatie met fentanyl en dormicum. Omwille van initiële ventilatieproblemen en instabiliteit opstarten van curarisatie, naar de ochtend gestaakt.

In labo neutropenie, gestegen transaminasen, gestegen bili, nierinsufficiëntie, coagulopathie.

19/8 gradueel lagere beademingsdrukken en afbouw Fi02 en nadien PEEP mogelijk, vrij rustige ventilatie HO globaal onstabiele dag, hypotenieve neiging Cl 3-3,5 capîllair lek, zeer koude en slecht geperfundeerde extremiteiten maar
nagenoeg geen afbouw vasopressie mogelijk, dobu werd bijgestart tot 14 y, blijft vullingsafhankelijk, uiteindelijk tijdje met continu FFP overbrugd. Dit kon gestopt worden bij start sando’s.

Blijft ook erg polyuur , compensatie verder.
Continu hoge koorts, dosis penstapho werd gemaximaliseerd.
Verder nog doorstijgende transen, WBC herstellen zich.

20/08/2009

Stabiele ventilatie. FI02 van 40% , Peep naar 6, PIP 24.Rx thorax bilateraal pleuravocht" aspiratiepneurtlonie rechts.

Fors oedemateus, veel beter gecirculeerd, duidelijk voelbare pulsaties perifeer, nog steeds hyperdynamisch, afgelopen 24 uur nog vullingsafhankelijk , sinds gisteren trage afbouw van pressoren.

Soepel abdomen, sondevoeding opgestart. Voorlopig nog geen tpn, indien intolerantie sv morgen start tpn.

Nog weinig tot geen reactie, Fentanyl 5 mcg/kg/u en Dormicum 0,1 mg/kg/u.
Nog koorts, fors doorgestegen CRP, kweken negatief, vandaag Sandoglobulies en Penstapho en Clindamycine verder.

22/08/2009

Rustige beademing met behoorlijke drukken, maar nog fors gesedeerd, dus beginnen met afbouw, waarvoor associatie Cata, hierdoor weer wat hypotensief, dus heropstarten levophed. Opklimmende SV wordt goed verdragen. Mg en Ca-suppletie.

23/08/2009

Intermittent hoge drukken: beter met mavo pijp. Sedatie verder afgebouwd. wordt wakkerder. Op volume support. Ca en Mg suppletie. SV niet goed verdragen, sterk opgezette buik en fors residu.

24/08/2009

Extubatie rustig verlopen, erg apathisch nadien.

25/08/2009

Bleef de hele dag erg apathisch, praat niet. heeft kleine slokjes gedronken en gegeten, SV herstart. catapressan afbouw tot stop.

Ouders voorlopig nog gerust gesteld, nog een beetje vroeg om conclusies te trekken.

(tel ze, de dingen die anders alleen op House te horen zijn)

Het had allemaal veel veel erger kunnen aflopen, ja.

Ivan houdt een wedstrijd! Wie de context wil weten: klik alhier.

De opdracht: vertaal deze zin naar gewoon Nederlands:

De Raad van State beveelt de schorsing van de tenuitvoerlegging van het besluit van 29 oktober 2009 van de Vlaamse minister van Financiën, Begroting, Werk, Ruimtelijke Ordening en Sport houdende inwilliging van het beroep van het college van burgemeester en Schepenen van de stad Gent en houdende inwilliging van het beroep van de gewestelijke stedenbouwkundige ambtenaar tegen het besluit van 10 mei 2007 van de deputatie van de provincieraad van Oost-Vlaanderen waarbij het beroep van de n.v. Christeyns tegen het besluit van 1 februari 2007 van het college van burgemeester en schepenen van de stad Gent tot weigering van de vergunning voor het slopen van bestaande industriegebouwen en voor het oprichten van een nieuw Centraal Europees Distributiecentrum aan de Afrikalaan 85 te Gent, kadastraal bekend sectie G, nrs. 729/r, 729/y en 729/z, voorwaardelijk ingewilligd wordt, en houdende afgifte van een voorwaardelijke stedenbouwkundige vergunning aan de n.v. Christeyns.

Mijn oplossing (denk ik, want zonder de rest van het arrest is het niet evident):

De NV Christeyns heeft een bouwvergunning nodig, om een aantal bestaande industriegebouwen (aan de Afrikalaan 85 te Gent, kadastraal bekend sectie G, nrs. 729/r, 729/y en 729/z) te kunnen slopen en er een nieuw Centraal Europees Distributiecentrum te bouwen.

Op 1 februari 2007 weigert het college van burgemeester en schepenen van de stad Gent Christeyns die vergunning te geven.

Christeyns gaat daartegen in beroep bij de Bestendige Deputatie van Oost-Vlaanderen.

De Bestendige Deputatie willigt op 10 mei 2007 het beroep van Christeyns voorwaardelijk in.

Tegen dat besluit van de Bestendige Depudatie gaan zowel het college van burgemeester en schepenen van Gent als de gewestelijke stedenbouwkundige ambtenaar in beroep, bij de Vlaamse minister van Financiën, Begroting, Werk, Ruimtelijke Ordening en Sport.

Op 29 oktober 2009 besluit de minister om Christeyns een voorwaardelijke stedenbouwkundige vergunning te geven.

Nu beveelt de Raad van State de schorsing van de tenuitvoerlegging van dat besluit van de minister.

Met andere woorden:

Christeyns kan niet verbouwen.

Wat me niet duidelijk is zonder de rest van het arrest te lezen, is wat de Bestendige Deputatie (BD) precies besloot. Ik vermoed dat de BD als toezichthoudende overheid op de Stad Gent alleen gezegd heeft dat het hele dossier een niveau hoger geschopt werd, bij de bevoegde minister. Ik vermoed dat de BD zelf geen beslissing ten gronde kon/mocht nemen over de bouwvergunning, maar de minister wel.

De Raad van State heeft het besluit van de minister niet vernietigd, maar wel de tenuitvoerlegging ervan geschorst.

En nu? Moet er een nieuwe bouwvergunning aangevraagd worden? Of moet de besluitvorming bij de minister herbekeken worden?

(Ik vind dit soort gedoe dus wél wijs om doen: ik heb er onlangs nog een paar gedaan over het parkbos voor Gentblogt: één, twee.)

Zo raar. Het is voor het moment Nick Cave-marathon in het achterhuis thuis, en Moonland kwam voorbij:

Hu, dacht ik, da’s precies Lullaby op de achtergrond:

(Het kan natuurlijk dat het de bedoeling was, zoals die keer met Coldplay en Kraftwerk dat ik dacht dat het pikkendief was maar dat het eigenlijk proper in de credits stond.)

En nu is het alleen nog wachten tot Apple iets dergelijks maakt en het als de volgende komst van Christus marketeert (zie ook: multi-touch, tablet).

Microsoft Research, ze zouden toch wel écht meer dingen op de markt moeten krijgen.

En godverdomme dat ze Courier niet meer gaan doen, dju toch.

’t Is erg: we zitten daar nu al een jaar of acht op school, en met dat Sandra in het oudercomité zit en ik er vroeger ook op school zat, is het praktisch onmogelijk om er rond te lopen en er géén mensen te zien die we kennen.

Vandaag zowaar twee mensen uit mijn klas vroeger gezien, Lieven en Anton. Die dus ook allemaal kinderen hebben die bij de onze in de klas zitten. En verder allemaal kennissen en vrienden teruggezien: wijs.

Anna en Jan en Louis hebben een dansje gedaan, Zelie heeft zumba gedaan, Louis heeft goed gespeeld in het schaaktornooi, Anna heeft op het springkasteel gezeten, Louis heeft een ster getimmerd en Zelie een nestkastje, ze hebben allemaal met vriendjes en vriendinnetjes gespeeld.

We zijn ook naar de humaniora gegaan voor een inleiding en een rondleiding: Zelie zit nu in het vijfde leerjaar, binnen twee jaar zou ze graag Latijn en Grieks gaan doen.

We werden verwelgekomen door juffrouw Backaert, waar ik nog Frans van kreeg in het eerste jaar en waar ik in de godsdienstclub bij zat.

Sandra moest uiteindelijk naar de lagere school terug wegens van corvee voor oppassen bij het springkasteel, maar ik deed de rondleiding verder met Zelie. 

En dan kwamen we in de biologieklas waar juffrouw Cooreman zowaar ook nog les gaf. En dan in de chemieklas waar Guido Story proefjes deed – een nagel verkoperen! De blauweflestest! De truuk met het rodekoolsap dat groen en weer rood en zwart en schuimend en weer doorschijnend werd!

En de bibliotheek, daar zwaait Dirk Temmerman nog altijd de plak. En we kwamen voorbij het muzieklokaal, waar Herman Steenbrugge nog altijd koor en orkest doet.

Het komt dichterbij, die humaniora. En ik kijk er zó naar uit.

En schoolfeesten zijn precies als trouwen: ik heb nooit zin om ernaartoe te gaan, maar eens ik er ben, amuseer ik mij wel. En achteraf ben ik een wrak.

(Meer foto’s alhier)

Een zuperspannende vedstrijd! Het zit bommetje maar bommetje vol! Benieuwd of de VAforiet zal vinnen! Het is wél rete-spannend.

Bloody hell wat een irritant gedoe, dat Nederlands.

We gingen naar de Delhaize en toen was er een vreselijk luid lawaai in de verte.

Kikkers!

Ik had een Draenei paladin die vanavond om zeven uur nog maar nét 68 was. Vier uur spelen, en ze is 70.

Pfff. En nu is mijn linkerhand lam.

Duuuuussss… ik ga vandaag naar de kapper.

Het was al een tijd geleden. “Hoe lang geleden is het al meneer,” moest de kapper weten om geen aantoonbare reden. “Een maand of zes zeven,” zei ik, “maar voor ’t zelfde geld is het al een jaar geleden.”

“Ah ja,” zei kappermans. Waarna hij een tijdje stil was en de omvang van de ramp in ogenschouw nam.

Ik voelde hem al zijn moed bijeenrapen: “en wat had meneer in gedachten?”

Meneer had in gedachten dat hij daar zo snel mogelijk weg wou. Meneer had ook in gedachten dat er niet enorm veel te redden viel, met meneer’s groeiende gebrek aan haar en meneer’s voorhoofd dat al enkele jaren een sluipaanval op zijn achterhoofd aan het inzetten was.

“Oh, ’t is gelijk,” zei ik. En ook wel, “Er mag een heel stuk van af.”

Het probleem namelijk: mijn haar was zo lang dat het haar vooraan zich begon te gedragen als een soort mini-combover. Niet in de zin van een lap haar die ik dan van de ene naar de andere kant van mijn voorhoofd zou kammen, maar wel in de zin van een paar lokken haar die in de juiste omstandigheden helemaal de verkeerde richting konden uitvallen.

En vandaar dus kapper.

Een half uur of vijf minuten later – het voelde aan als twee uur – mocht ik mijn bril terug aandoen. De man aan de knipschaar deed de traditionele charade met de achteruitkijkspiegel — “goed, zo, meneer?” – ik deed wat elke man in dergelijke omstandigheden doet — “uh huh, dankuwel” – en dat was dat.

Toen de kinderen thuiskwamen vanavond waren de reviews gemengd: Zelie vond het wel OK, Anna zei dat ik er helemaal anders uitzag en vroeg waarom dat nu precies moest, en Jan zei “hey papa, jij hebt een baard!”.

Oh ja. Vanavond ging ik in mijn trekzetel zitten, en toen ik voorover boog, viel er een stuk haar naar voor. De kerel heeft alles afgeknipt, behalve wat hij moest afknippen.

Ik kan zó enorm goed slapen op de trein, het is bijna griezelig.

Altijd op dezelfde plaats: de laatste wagon, tweede bankje rechts, met mijn linkerkant tegen het venster. Rugzak op mijn schoot, telefoon in de hand, kussen tegen het venster.

In een wagon die alleen maar overvoller geraakt in Gentbrugge, Melle, Merelbeke. Waar de kaarters alleen maar luider worden bij elk station. En blijven liggen tot we de tunnel van Brussel-Centraal uitrijden.

En dan de trein naar Brussel-Nationaal-Luchthaven op, en nog een klein hazenslaapje doen.

En ’s avonds de trein van Brussel-Nationaal-Luchthaven naar Gent-Sint-Pieters: zonder onderbreking slapen, slapen, slapen. Ik kan daar zó van genieten, ’t is bijna misdadig.

Op 12 augustus 1819 met twintig man in een boot aanzetten met proviand voor twee en een half jaar en dan een jaar en drie maand later, op 20 november,  tegen een walvis botsen en zinken, en dan met twintig man in drie reddingsboten zitten, met honderd kilo brood per boot en 250 liter water.

En dan een week later van dat brood eten maar dat het in het zeewater had gelegen en dan vergaan van de dorst en rauwe schildpadden moeten eten tegen de dorst en daar ziek van worden. En na een maand op zee landen op een klein eiland waar er eigenlijk ook geen eten of drinken is, en dan drie man op dat eiland achterlanten en met zeventien man in die drie boten verder aanzetten.

En dan loopt er één van de boten verloren.

De twee andere blijven samen, en een maand daarna sterft er iemand en dan wordt die mens opgegeten, ah ja, ze hadden geen ander eten. En twee dagen later sterft er nog iemand en eten ze hem ook op. En nog twee dagen later nog iemand en ze eten hem ook op. En twee dagen daarna verdwijnt er nog een boot, een waar er nog drie man in zaten.

De kapitein en vier man zaten in de overgebleven boot, en ze trekken strootjes om te zien wie er dood zou gaan om opgegeten te worden en wie hem zou moeten dood doen. Tegen dan is het 1 februari: de jongste van de vier word opgegeten door de kapitein en de twee andere overlevenden. En dan op 11 februari sterft er nog iemand en wordt hij ook opgegeten. En op 23 februari worden de twee overlevenden opgepikt.

De mensen in de boot die verloren gelopen was, daar stierf de eerste op 20 januari. Ze smijten hem in het water. Op 8 februari sterft er nog iemand en tegen dan hebben ze zo honger dat ze toch beslissen om het lijk op te ten. Ze eten met drie een beetje van het hart en ze snijden rest in stukken om te drogen.

En dan willen ze de dag erna ervan eten maar blijkt het vlees rot te zijn en groen, maar ze roosteren het op een vuur en ze eten er toch maar van. Op 15 februari hebben ze geen eten meer. Op 19 februari worden ze met drie opgepikt door een boot.

Ik zou dat allemaal niet kunnen denk ik.

[De drie man op het eiland hebben het overleefd, maar het is niet bekend wat ermee gebeurd is. De vier andere overlevenden naast de kapitein, zijn allemaal ook kapitein geworden. Als hun schip verging waren ze 17, 19, 24, 30, en de kapitein was 31. Ze zijn gestorven aan respectievelijk 77, 75, 73, 80 en 81.]

Ik heb iets te zeggen over DRM. En ook iets over service design.

De politieke situatie in België: ik heb ze uitgelegd aan Zelie onlangs. Voorspellingen van Jakob Nielsen uit de jaren 1990 en hoe ze sluipenderwijs waarheid zijn geworden, nadat ze jaar na jaar na jaar “voor volgend jaar wellicht” waren.

Een wiskundige formule voor de lijndikte van uw schrijfmateriaal (potlood, rotring, alcoholstift, pen, whiteboard marker) en de schaal van uw tekening naar gelang de graad van fidelity van uw wireframes, en specifieke taktieken voor getekende wireframes die er degelijk uitzien.

Hoe bouw en onderhoud ik een bibliotheek van e-boeken, handleiding in drie delen. Reviews van een halve iPhone vol uitstekende apps.

Een aanpak voor getekende sitemaps van complexe websites, met een verlanglijstje voor een echt degelijke tool om sitemaps te maken (en een bedenking dat ik nooit zou gedacht hebben dat een sitemap ooit zou nuttig kunnen zijn). Een blauwdruk voor een betere iTunes, met lessen van Microsoft.

En nog, en nog, en nog. En dan nóg.

Om maar te zeggen dat ik niet snap hoe mensen kunnen zeggen dat ze geen inspiratie hebben. Maar dat ik te leeg ben –in veel betekenissen van het woord—om mijn aan de computer te zetten en te schrijven.

Maar u hebt ze dus nog tegoed. Dan. Eens.