De werken deze week: niet meteen zoveel gebeurd, precies.

• Bekisting plaatsen rond op te gieten balkkoppen.
• Inboren wapeningsstaven.
• Opgieten van moerbalken met houtepoxy.

Voor een totaal van 22 uur.

Snel! Er staat een olifant in de kamer!

Er is al een tijdje een discussie bezig over wanneer User-Centered Design niet zou gebruikt moeten worden. Of kunnen worden. Of hoeven te worden.

En of al die research en die effort en het formele werk wel de moeite waard is. De concrete vraag ter discussie op de IxDA-mailinglijst was:

What software companies are operating successfully—right now—without some kind of UCD/UED in the beginning of their product development cycle?

Jared Spool’s antwoord zonet:

Many.
Apple.
Many parts of Google.
Many parts of Amazon.
Many parts of Dell.com.
Most of the Internet Retailer Magazine top 20 retailers.

I could go on for a very long time.

There is no correlation between effort/resources spent on UCD/UED and the usability of the results. This is a big problem in the UX world which, while some of us have been talking about it for 5+ years, is only now seeing discussion.

I’ll say. Voer voor discussie, en al.

• BBC NEWS | Europe | Russian shock at ‘gagged’ babies
  Eeyurgh.
  (tags: 0ephemera russia)
• Why Basecamp Project Management from 37 Signals Sux
  Let a hundred flowers bloom, etc.
  (tags: 37signals projectmanagement basecamp)

Een stokje, van Henk. De instructies (denk ik, begrijpend lezen op dit uur van de dag is niet mijn sterkste punt): twee vervolgen breien aan een verhaaltje. In de geest van improvisatiedinges, dus niet te hard nadenken, vermoed ik?

Deel één: een vervolg volgens de regels van de kunst. Eén of twee zinnen toevoegen aan het verhaal, verder bouwend op wat er al gezegd werd, en het tegelijk een zekere wending gevend.

Petra trekt de deur van het herenhuis dicht. De wind woelt wild door haar blonde haren, in de verte grommen de onweerswolken. Ze doet tevergeefs haar best om de gelukzalige grijnslach van haar gezicht te houden. Niet goedkoop, zo’n anderhalf uur in het herenhuis elke derde vrijdag van de maand, maar wél elke eurocent waard.

Deel twee: een vervolg niet volgens de regels van de kunst. Anything goes, euh, denk ik.

Petra trekt de deur van het herenhuis dicht. De wind woelt wild door haar blonde haren, in de verte grommen de onweerswolken. Helaas: in Venetië geven de voordeuren uit op water, en moet het toch lukken dat Petra haar zwembrevet niet op zak heeft zeker? Plons! zegt het water, en Ulp! zegt Petra, en daarna ook nog even (broebel), en dan wordt het heel, héél erg stil, daar op het kanaal vóór het palazzo.

Meer informatie en uitleg alhier. En ik geef het stokje door aan… Peter, Tessa en An.

Ik ga straks een review doen voor Gentblogt, en daar wil ik objectief zijn, maar op mijn eigen erf doe ik wat ik wil, en dus: ik vond Freddy De Vadder gisteren in de Minard niet goed.

En kijk, ik ben een broekschijter. Want ik zou hier eigenlijk een hele boterham kunnen schrijven over het hoe en het waarom, en mij virtueel opwinden en alles, maar ik bedenk mij juist.

Ik zal het dan maar houden op “het is mijn stijl niet”.

Komt een mens terug on-line van een lange dag ethnografie in het Gentse, en merkt hij toch wel dat zijn weblog off-line ligt zeker.

Allez ju, ‘t lijkt opgelost. Dat ik geen klachten hoor.

Ik vind dat niet gemakkelijk, foto’s maken van een comedy-voorstelling zonder allerlei dingen te verklappen.

Vorig jaar bijvoorbeeld, had ik van het optreden van de werkelijk ongelooflijk sympathieke Gili een foto gemaakt die eigenlijk de hele grap verklapte, en die ook op Gentblogt gezet. Enfin, làng heeft het er niet op gestaan, en één haal van de Healing Brush in Photoshop was voldoende om het euvel te verhelpen, maar toch.

Sindsdien let ik er echt wel op. Pak nu deze foto:

Ik hoop dat het er niet aan te zien is, maar daar is dus de helft van wat op het podium stond en lag, uit weggephotoshopt. Oh, en ik heb ook Han’s tirette op zijn lange onderbroek dichtgemaakt, anders stond dat zo schaamtelijk.

Los daarvan was het een bijzonder bijzonder goede voorstelling, gisteren. En moet ik nog een gaatje vinden in het drukke programma van vandaag om er een review van te plaatsen. Ahem.

Comedy Zone zit erop. Vreselijk wijs, wel vreselijk jammer dat het net tijdens een zeer drukke periode op het werk kwam.

Geen tijd voor niets, grrr, en toch nog tekst en beeld doen voor Gentblogt, ‘t is niet evident. Resultaat alhier: Comedy Zone Festival 2007 (26/1), Alex Agnew: Morimos Solamente (31/1), Nieuw Gents comedy-talent (1/2), Wuk? (2/2), Gino Sancti: Terminaal (3/2) en Crazy Comedy Cover Contest (vanavond).

De winnaar van de Crazy Comedy Cover Contest (it’s a battle! it’s a contest!) gisteren was zeer verdiend Ter Bescherming van de Jeugd, met een versie van een sketch uit Poelmo, slaaf van het zuiden (voor meisjes die van dieren houden) van Hans Teeuwen, Pieter Bouwman en Gummbah.

Hadden ook mogen winnen van mij: Gili, die iets van Joseph Dunninger bracht, en Begijn le Bleu, die deze van Hans Teeuwen deed:

Good stuff.

• Nailing jelly to a wall: is it possible?
  Ah, scientific rigour.
  (tags: food science)
• culture-sex.com: Vincent Price
  Ooooh
  (tags: movies)
• glumbert.com - The Folding Chair
  (tags: design video furniture)
• I won’t be happy until I lose my legs | Health | SocietyGuardian.co.uk
  Ick. Ick, ick, ick.
  (tags: psychology amputation weird article)
• marshallastor.com » The Cube
  (tags: cool sculpture)

Hrm. Veels te weinig geslapen, en veels te veel werk.

En een trekzetel is allemaal goed en wel voor okkasioneel op de computer tokkelen, maar serieus werk, zo gelijk op het werk werk, dat is toch niet voor de hand liggend.

Afijn. Morgen mag ik wat langer uitslapen, ‘t is toch altijd dat. We zitten nu in Sint-Denijs-Westrem bij mij ouders, en ik ga op ethnografisch onderzoek in het dorp, morgen.

Eigenlijk wel grappig, die term: ethnografie. Dat klinkt zo ongelooflijk pretentieus, maar tegelijkertijd is het zo geestig om te gebruiken, al was het maar om de mensen op de zemels te werken. En terwijl het eigenlijk gewoon het observeren van gedrag en het interviewen van mensen is.

Het is nu al een paar maand dat ik dat regelmatig mag doen, en ik vind dat eigenlijk wel wreed wijs: naar iemand gaan, de omgeving omschrijven (en fotograferen, trouwens), kijken wat ze doen, patronen proberen ontdekken, mee spreken, vragen stellen, de antwoorden proberen begrijpen en ordenen, de echte antwoorden achter de antwoorden proberen achterhalen… en dan een model bouwen en stelselmatig verfijnen, en uiteindelijk een conclusie trekken en die communiceren.

Morgen dus Sint-Denijs. Morgennamiddag verslag uitbrengen van Brussel en Gent en Sint-Denijs. Woensdag vergadering in Brussel, en dan donderdag Ath, en vrijdag Brugelette, en godweetwaar volgende week. Whee!

Louis had een dinosaurus getekend. Een mooie dinosaurus.

En een beetje later hoorde ik hem zeggen ssss tuh. Ssss tuh. En toen vroeg hij “een aaaa, is dat twee ah-tjes?” En vóór ik het wist, ging het van sss tuh aaaaa rrrrrrruh tuh en duh rrrrruh aaaaaa kuh, en kwam hij met deze tekening af:

Draak en staart, helemaal zelf geschreven. En ‘t is niet alsof wij hem aan het pushen zijn: ‘t is helemaal zijn eigen initiatief.

De doffe e wou e wel nog niet in. “Nee, het klinkt niet als è of é, het klinkt als o, dus dan ga ik o schrijven.”

Hij zegt zelf dat hij tegen de zomer wel zal kunnen lezen en schrijven, en ik heb zo het gevoel dat het misschien wel zou kunnen.

En zijn tekeningen: ik vind ze écht waar zeer mooi. Hij zit dan heel stilletjes in een hoekje zijn rrrr te oefenen, en dan komt er dit uit: allemaal rrrrrammen:

‘t Moet niet altijd een corrupte overheidsambtenaar zijn:

Am Lady Peggy Morrison, suffering from cancerous ailment. I am a widow my husband Sir Richard Morrison an Englishman who is dead. My husband was into private practice all his life before his death. My husband and I made a vow to uplift the down-trodden and the less-privileged individuals as he had passion for people who can not help themselves due to physical disability or financial predicament. I can adduce this to the fact that he needed a Child from this relationship, which never came.

When my late husband was alive he deposited the sum of 20 Million (twenty Million Great Britain Pounds Sterling which were derived from his vast estates and investment in capital market with his bank here in UK. Presently, this money is still with the Bank. Recently, my Doctor told me that I have limited days to live due to the cancerous problems I am suffering from.

Though what bothers me most is the stroke that I have in addition to the cancer. I have decided to donate this fund to you. I took this decision because I do not have any child that will inherit this money. Please assure me that you will act just as I have stated herein. Hope to hear from you thanks. contact my email.

Prachtig, toch?

• 1 - Laser Pointers, Blue, Green & Red Lasers: spyderII gx green wicked lasers
  (tags: shopping toys)

Akelig, àkelig, akelig programma. Ik ben iemand die niets kan weggooien, maar daar heeft het niets mee te maken.

Nee, ze gooien niet alleen vanalles weg, ze maken het kapot en ze gooien het weg. Zonet een heel salon en een eetplaats: eerst alle stoelen kapot maken. Een heel servies: allemaal kapotgooien. Een toilet: eerst met een voorhamer in gruzelementen kloppen en dan pas verhuizen. Alle electrische apparaten op de container.

Waarom moet dat allemaal kapot? Kan dat niet naar mensen gaan die dat nodig hebben? Waarom moet dat zo absoluut noodzakelijk kapot?

En zo stóm ook: eerst uren en uren discussiëren over prullen, en dàn pas aan de afbraak van de muren beginnen, op een half uur voor de deadline.

In plaats van eerst de koppen bij elkaar te steken en na te denken wat en hoe, en dingen te plannen, en dan éérst het zwaar gerief te doen—die verbouwers moeten toch al opkuisen…

Stom, stom, stom.

update kijkt eens wat ik lees op Kidsforum?

VT4 gaat hergebruik stimuleren

De commerciële televisiezender VT4 gaat in programma’s waarin gebouwd of gerenoveerd wordt aandacht besteden aan hergebruik. VT4 heeft daarover afspraken gemaakt met de Koepel van Vlaamse Kringloopcentra, zegt VT4-woordvoerder Kristof Demasure. De zender doet dat omdat veel kijkers verbolgen reageerden op het programma “De Brekers”, waarin oude, maar nog bruikbare meubelen werden weggegooid.

De deelnemers in het programma krijgen vier uur de tijd om zoveel mogelijk inboedel in een container te gooien. In ruil voor elke kilo ontvangen ze zeven euro waarmee een designteam aan de slag kan. “Er zijn nu vier afleveringen uitgezonden, en bijna elke dag kregen we reacties van verontwaardigde kijkers”, zegt Demasure. “Vlamingen zijn blijkbaar erg milieubewust, want het format loopt ook in een aantal andere landen en daar is er nauwelijks gereageerd”. Om tegemoet te komen aan de kijkers zal bij de opnames voor het tweede seizoen aandacht gaan naar het hergebruiken van meubels en de rol van kringloopcentra. Aan de eerste reeks kan niets meer veranderen, want die is al ingeblikt, luidt het. Demasure wijst er wel op dat alle spullen die in de containers werden gegooid, zijn overgebracht naar sorteercentra en daar werden gerecycleerd. (svr)

Toch vreemd hé, hoe wij als Belgen blijkbaar echt het recycleren en sorteren op zo relatief weinig tijd ingebakken hebben gekregen?

Ik ben die mens die wegkrimpt als de mensen van small talk doen. Als ik naar de winkel ga, dan loop ik met de ogen naar de grond, om toch zeker te vermijden dat ze mij zouden vragen of ze me kunnen helpen.

Als de dame of heer aan de kassa van de GB mij dingen zegt, dan denk ik altijd dingen van laat mij met grust! aargh! ik wil niet spreken! rekent gewoon af! gnn!

Maar tegenwoordig word ik zowaar een beetje sociaal. Daarnet bijvoorbeeld, bij de coiffeur: ik had net een halve dag voor het werk betaalde smalltalk en babbelen gedaan, en het moet nog een beetje nagezinderd hebben, want ik heb met de mevrouw aan de knipscharen heel de tijd gebabbeld.

En zo weet ik nu dat ze er al zestien jaar werkt, en hoeveel kinderen ze heeft en wat ze doen, en dat ze eigenlijk achteraf toch graag iets in het onderwijs zou gedaan hebben, en dat haar vriendin nu een vierde kindje verwacht.

En weet zij waar ik werk en wat ik doe, en wat ik in Sint-Denijs aan het doen was, en wat mijn madam doet, en alles van de kinderen, en dat ik tot twintig jaar geleden alleen maar daar ging, en dat ik nu in Gent woon, en alles.

Wel een beetje weird: ik moest mijn bril af zetten, en dus heb ik heel de tijd gesproken met iemand die ik niet kon zien.

Smalltalk is soms wel wijs, eigenlijk.

• Guardian Unlimited | Comment is free | I hate Macs
  It’s funny ’cause it’s true
  (tags: mac pc)
• Mijn Zegel
  Picture that. FF Dax. Tsh.
  (tags: post work)

Mleh. Juist terug wakker van denk ik een klein uur in de zetel in slaap gevallen zijn.

Niet zo goed, zo weinig slapen. Vanavond beter. Ik denk dat ik er eens zometeen in kruip: morgen Aat.

Er is een wetsontwerp nog van in de tijd van de CVP aan de macht, dat nu door Paars aangepast is, rekening houdend met de suggesties van de OESO en de Raad van State. Eén stukje van die tekst zorgt voor wat deining: dat bedrijven die “recidiveren” zullen zwaarder beboet worden.

De discussie gaat niet over het naakte feit van het recidiveren, dat stond al een tijd vast en daar was iedereen het over eens. De discussie gaat, voor zover ik begrepen heb, over de vraag wanneer iets recidive is en wanneer niet: moet het precies hetzelfde feit zijn, of mag het feit er een beetje op lijken.

Afijn, over de grond van de zaak: ik zou het niet weten wie gelijk heeft, het is allemaal technisch. De regering zegt in twee tijden, na een halve paniekvoetbalreactie (denk ik) van Verhofstadt die zich zeer snel herpakt heeft, dat het allemaal maar een bagatel is. Het VBO speelt het spelletje zoals ze het voor hun leden moeten spelen: het steigert en zegt dat ze allemaal het bedrijfsleven kapotmaken, dat Onkelinckx de bedrijven gebruikt als pionnen in haar verkiezingscampagne, tralala, tralalie.

De geschiedenis zal wel uitwijzen wat en hoe, ik lig er niet wakker van.

Maar.

Er was vannamiddag een kleine scuffle in het parlement. Ik zat voor de televisie naar Villa Politica te kijken—parlementaire TV, niets zo wijs!—en ik heb het incident live zien gebeuren. Het halfrond (allez ja, het Vlaams Blok en Pieter De Crem) zat al de hele tijd te memmen dat Verhofstadt niet durfde komen en dat er ruzie was in de regering. Er waren uiteindelijk twee parlementaire vragen, van Pieter De Crem en Gerolf Annemans.

De Crem deed, zoals we dat al meer van hem gewoon zijn, een poging tot demagogie. Lichtjes belachelijk, zoals we dat ook al meer van hem gewoon zijn. Redenaarskunst door iemand die in een boek gelezen heeft hoe een goede redevoering zou moeten, en die vooral zelf heel erg overtuigd is van zijn kunnen ter zake. Rood aanlopend, en mocht er ingezoomd worden ongetwijfeld een kloppende ader op het voorhoofd en spuug in de mondhoeken.

Ach, De Crem, zo altijd maar verontwaardigd en boos en verongelijkt zijn, een vleesgeworden boosaardig soort Calimero die door niemand au sérieux genomen wordt, dat moet toch wel tegensteken op den duur. Om niet te zeggen vermoeiend zijn. Maar alla.

Dat was niet wat ik wou zeggen. Euh. Juist, ja. Het journaal.

Wel: op een bepaald ogenblik heeft Laurette Onkelinckx deze namiddag gelachen. Waarmee of in wiens richting: we weten het niet. Maar de VRT vond het nodig om die lach tussen het betoog te monteren in de buurt van een opmerking van De Crem als zou Verhofstadt teruggefloten zijn door de PS.

Anderhalve seconde lachen tussen een driftkikkerbui van De Crem gevoegd, met de duidelijke insinuatie dat Onkelinckx hem, en bij uitbreiding ons allemaal arme Vlamingen aan het uitlachen was.

Kijk hé, met een montagetoestel kan alles gedaan worden. Maar houd het dan toch tenminste een béétje eerlijk. En dat eeuwige gecommunautariseer van alles, denken ze echt dat de mensen daar écht van wakker liggen? Waarom houdt men zich daar eigenlijk voortdurend mee bezig, daar in de cenakels van de media, om Vlaanderen en Wallonië tegen elkaar op te zetten?

Gisteren zat ik in een vergadering met een hele tafel vol mensen uit Nederland. En vandaag zat ik in Wallonië, om voor het werk met mensen te spreken op hun werkvloer. Ik heb me nog nooit zo Belgisch gevoeld.

Leve België, verdorie.

Feesten als de beesten, gaan ze doen, daar bij de familie Gryson.

En ik vraag mij af hoe ze hun kostuumvesten met Dash wassen, de wieten.

Is er iemand die om 0u06 nog geïnteresseerd is in dergelijke reclame?

Eeek.

Japanezers, ik zeg het u, ‘t zijn aardige mensen. [via Wired]

Ooooh… een documentaire over de BBC Radiophonic Workshop (op bbc2 uiteraard).

De mannen achter het geluid van onder meer Doctor Who, en mannen waar ik in de late jaren 80 en vroege jaren 90–met mijn bibliotheekkaart in de hand—een groot fan was.  Alles wat er in de discotheek van de stad van te vinden was, heb ik uitgeleend, op cassette gezet en grijsgedraaid.

Spijtig genoeg lijkt de lange versie op Google Video niet meer te werken, maar de versie in stukjes op YouTube werkt wel nog. Voor wie het niet gezien zou hebben: Radiophonic Workshop – Alchemists of Sound – Part 1 – Part 2 – Part 3 – Part 4 – Part 5 – Part 6  – Part 7

Bricolage van dictafoons en edisongrammofoons en stukken muziekinstrument en kapstokken met kilometers en kilometers tape erop, met etiketten erop geplakt van do not fiddle with: magisch!

En, worth the price of admission: de making of van de allerbeste theme tune ter wereld ooit, bar none.

[Zie ook alhier: maak uw eigen tune]

• 1 - 1927 Solvay Conference Film
  Magical.
  (tags: history science video)
• 2 - DITA Storm - Browser-based DITA XML Editor
  Wonder if this will ever become user-friendly enough for actual use.
  (tags: tools javascript dita)

Alle dagen sta ik er versteld van, van Louis. Vannamiddag zat hij stil in het bureau met een CD van Franse les op en een boekje van ditto, helemaal mee te volgen.

Het was blijkbaar een dialoogje met veel personages, en Louis deed alle personages die niet op de plaat stonden.

– Quel est ton nom?
– Louis.
– Quel est ton nom?
– Louis!
– Et quel est ton nom?
– Loui-is!
– Quel age as-tu?
– Cinq ans.
– Et quel age as-tu?
– Cinq aa-aans!
– Ah, tu as sept ans?
– Non, cinq ans!!

Koddig, wreed.

En voor de rest: zijn tekeningen worden alsmaar weirder, in de zin dat ik er helemaal aardig van word. Deze draak met vier koppen bijvoorbeeld:

Jawel, vier koppen: de tekening gaat naadloos voort op de andere kant van het blad.

Zo snel mogelijk tekenles, me dunkt.

En tegelijkertijd ook sport, dat hij ook nog eens buiten komt en echte dingen doet met andere kinderen. Hij mag kiezen wat, en ‘t is voorlopig voetbal geworden. Eens kijken of dat ook tot volgend jaar duurt.

Talk about weird: Margo Guryan verdwijnt decennia lang van het toneel, en plots komt ze met 16 Words op de proppen.

Meer op haar MySpace-pagina. En de clip is van de hand van James Reitano (by way of Terry Gilliam, veronderstel ik). [via MeFi]

• 1 - YouTube - japanprobe update material
  (tags: origami japan)
• 2 - IAwiki: DiagrammingTools
  (tags: design wireframes software ia tools)

Dedju. Vorige week 24 gemist. Is het nu nog wel de moeite om te kijken morgen? Of zou ik beter de tijd nuttig aanwenden en naar mijn achterstallige Losts kijken? Het is al een tijdje dat het wat tegensteekt, Lost, maar ze beloven dat het allemaal beter gaat worden in de tweede helft van het seizoen, dus ik gun ze het voordeel van de twijfel.

En dan nog anderhalve House MD kijken, en dan nog een halve maand Daily Show, en een week of drie Colbert Show. En dàn zal ik weer up to date zijn.

Geef nu toe, zou dat niet enorm grappig zijn, als Microsoft zo’n telefoon zou uitbrengen in mei, maanden vóór de iPhone er is? En een paar honderd euro goedkoper, en features up the wazoo?

it looks like MS is working on a mobile WiMax-enabled Zune Phone, which would have download speeds of up to 2Mbps, fast enough for the Xbox-to-Zune streaming we’ve heard about, and fast enough for just about anything else the Zune Phone might be used for.

En muziek delen met malkander, niet via Wifi, maar wel over tinternet, en alles.

With the iPhone having been in the rumors stage for almost two years, it makes sense that MS would have started a response as a contingency. Now that iPhone is out, and Redmond knows exactly what it’s up against, it’s an relatively easier process to finish an alternative, and bringing it to the Zune team and its Gen-Y marketing is the icing on the cake.

Kijk, ik zou het grappig vinden. Als zo’n ding een beetje werkt aan zijn form factor, en als er een degelijke kalender in zit, um. Misschien. Als er ondertussen geld is.

[via CrunchGear]

Geschreven al kijken naar: lost.s03e07.hdtv.xvid-xor

‘t Was al een tijdje geleden dat ik er met het fototoestel op uit getrokken was in de tuin. Koud, en nat, en beesten niet gemakkelijk te vinden en zo.

Excuses, ik weet het, excuses.

Maar alla. Vandaag eventjes buiten gestapt, en toch een beetje prijs gehad:

Ik denk niet dat ik al ooit zo duidelijk een springstaartje op foto gehad heb. Die beesten zijn zo’n anderhalve millimeter lang, en ze zitten niet echt bijzonder lang stil, en ik ben wel een beetje content dat ik er deze foto’s van heb.

En toch… ik heb van precies ditzelfde beest al foto’s gezien die zo exponentieel veel beter zijn, dat ik er een beetje lastig van word. Met een beetje geluk krijg ik binnenkort een nieuw flash-systeem cadeau, en daar zou het qua belichting toch al een beetje beter moeten gaan: hierboven heb ik vijf lagen toiletpapier (eat that, Brutin) op mijn ondertussen antieke SB-29 moeten plakken om niet volledig overbelicht te zijn.

En dan moet ik echt écht eens naar een betere manier om macro’s te maken op zoek gaan.

update: leve het internet! En meer specifiek: leve Frans Janssens, wereldexpert op het gebied van springstaarten! De eerste en de derde is een Dicyrtomina saundersi, te herkennen aan de twee afzonderlijke gele strepen op de antennes en een vlek in de vorm van een maltezerkruis op het achterwerk; de tweede is een Dicyrtomina ornata, te herkennen aan het uniform geel gekleurde tweede antennesegment en een meer rechthoekige gele vlek op het achterwerk.

Geschreven al kijkend naar: The Daily Show - 2007.01.29 - Bill Gates (TVRip.SoS)

Gelezen op CMS-Channel:

Jo Caudron, webpionier en CEO ONE

Webpionier. Dat is zo’n epitethon dat men tegenwoordig niet meer kan verdienen, denk ik. Daar moet men denk ik al minstens vijftien jaar op het internet voor zitten.  Misschien moet ik mezelf ook maar zo omschrijven: Michel Vuijlsteke, webpionier.

Of nee, is het enkel van toepassing op mensen die echt potten gebroken hebben in de jaren 90?

Grinnik. Ik hoop en vermoed dat Jo daar niet zelf op gekomen is, en dat het de marketingjongens zijn die hem dat pretentieus labeltje opgeplakt hebben.

In related news vond ik deze entry bijzonder grappig: Greg Storey stoort zich blijkbaar aan Robert Scoble, en geeft daar zonder veel woorden uiting aan:

In volgorde: Screech, de sokpop van pets.com, en de Scobleizer zelve. Alledrie een goed idee volgens volgens velen op het moment zelf, maar een paar jaar later lichtjes belachelijk.

De onmiddellijke aanleiding was wellicht Scoble’s kleine temper tantrum toen hij de halve blogosfeer verweet niet te linken naar een filmpje dat hij gemaakt had van de CEO van Intel, waarin de één of andere exclusive kond gemaakt werd.

Dat alleen al (ze linken niet meer naar mij sinds ik niet meer bij Microsoft werk, waaah waaah) is redelijk, euh, kinderachtig (om niet te zeggen ironisch). Maar Scoble, men zegge ervan wat men wilt, hij geeft zijn fouten redelijk snel toe: nog geen halve dag later had hij zich al min of meer uitgebreid verontschuldigd bij alle betrokken partijen, én zichzelf publiekelijk aan de schandpaal genageld.

Storey’s ons-kent-ons in-joketje over Scoble is eigenlijk nog kinderachtiger dan Scoble zelf, maar de reacties maken het dan weer prijsloos:

Bobby Dragulescu — 11:50 on 02.02.07

In light of the fact that no one even seems to know who this guy is, I think the route of public namecalling might be a bit misplaced in a blog of your caliber.

Through the first two examples I am establishing a pattern of people/mascots who have made poor decisions in their life… is that what you’re implying? Why not open up a dialog with Mr. 3rd Guy instead, and maybe sort out your differences? Where’s the love, man?

Toast of the town en pionier/redder/apoloog van de blogosfeer, totaal onbekend rechts. Take that in your web pioneer pipe and smoke it.

Een beetje nederigheid kan nooit kwaad, me dunkt.

• 1 - Pitbull picks fight with the wrong critter (Porcupine)
  Stupid but very very tenacious.
  (tags: dog pain animals)
• 2 - Intype
  Hm. A TextMate lookalike.
  (tags: programming software windows editor)
• 3 - frogin, the flash manual experts
  (tags: portfolio flash)
• 4 - graphpaper.com - The Holy Grail of Information Architecture
  (tags: documentation article ia)
• 5 - Power of the Dark Crystal - Wikipedia, the free encyclopedia
  Ack! Fizzgig!
  (tags: movie)

Zo smerig weer maat. Daarjuist van het station naar Sint-Denijs gefietst en ik ben helemaal zeiknat. En verkleumd. Bah.

Ik zou om 19u, da’s binnen een uur, aan de Recolettenlei moeten zijn, maar ik zie het eigenlijk niet zitten om door de regen te gaan met de fiets.

Bleh.

• Newport Tower (Rhode Island) - Wikipedia, the free encyclopedia
  (tags: history weird)
• The myth of Menzies’ “1421 ” exposed
  (tags: china history)

Dedju. Gisteren op café vergaderzaal mijn portefeuille vergeten. En dat had niets, maar dan ook niets te maken met het aantal Irish coffees en pints Guiness dan wel Kilkenny die er gedronken waren.

Niets! zeg ik u. Het zijn lasteraars en slechte mensen die anders zouden impliceren. En trouwens, er moest vergaderd worden met serieuze mensen, en op het einde was mijn madam er zelfs bij, dus wat zou ik dan aan overdaad doen?

En al wat in een andere richting zou wijzen is gelogen, overdreven, en komt van mensen van slechte wil met veel te losse tongen.

Hoezee! Vanaf vandaag tot zeker eind dit jaar zit ik tussen drie en vier dagen per week op een nieuw werk.

Of eigenlijk: een nieuwe ouèrqueplècque, want het werk blijft hetzelfde maar ik zit consultantsgewijs bij de klant zelf te werken. Open plan office, clean desk policy, groot bedrijf, een eigen ladenblok-met-sleutel, een twee portable, uitzicht over Brussel, een Delhaize in de kelder, allemaal nieuwe collega’s, vergaderingen en meetings en analyse en rapporten: hoera!

Vanmorgen in het grootwarenhuis in de kelder een fles Cola Light gekocht en twee croissants.

Anderhalve liter Cola Light: € 2,19.
Twee croissants: € 1,80.

Euh. Is dat mijn gedacht, of is dat ongoddelijk duur? Nu, de blikjes uit de automaat zijn hier 70 cent, dus het verschil tussen € 2,10 en € 1,46 per liter is nog wel de moeite waard. Maar ik besef net dat ik er eigenlijk geen flauw idee van heb hoeveel zo’n anderhalve liter eigenlijk normaal gezien kost.

Behalve dat het toch niet anders dan veel minder dan twee euro kan zijn. Anderhalve euro of zo?

Normaal gezien, in het ideale geval, als er niets anders te doen zou geweest zijn en ik alle tijd van de wereld had gehad, dan zou ik lang en hard geschreven en geoefend hebben, en ingestudeerd en geschaafd en verschoven en dingen.

Maar er waren andere dingen te doen en er was niet alle tijd, ‘t zal dus zo ook maar moeten gaan.

Allez hop. Een laatste blik op mijn slides kwestie van nakijken op spellingsfouten, en ik trek eens het openbaar vervoer op naar Antwerpen toe.

Van web twee punt nulken, weetwel.

• 1 - 13 Reasons Why NoFollow Tags Suck
  (tags: tags google)
• 2 - River of Donkeys
  Eric!
  (tags: Namahn work colleagues music)

Allez ju, wie echt geïnteresseerd is: slides van mijn presentatie(tje) gisteren in Antwerpen zijn te downloaden.

Niet dat g’er veel mee gaat zijn wegens eigenlijk vooral illustratie bij wat ik zeg en wegens ook geen notities bij (een geluk dat mijn geheugen mij voor sommige dingen niet in de steek laat), maar alla:

Web 2.0 slides 82.3 MB PowerPoint 2003 file

Euh, copyright van de afbeeldingen ligt bij de respectievelijke eigenaars. En zo.

[en de volgende keer ga ik het echt wel minstens één keer repeteren, dat het de avond zelf niet de eerste keer is]
[en dan ga ik ook echt letten op stopwoorden—“eigenlijk” en “feitelijk”, ik denk dat ik die in sommige zinnen wel tien keer gebruikt heb]
[en dan ga ik ook eens sidenotes maken, dat ik niet vergeet wat ik eigenlijk wou zeggen bij een gegeven slide]

Ik zou niet a priori een onwaarheid vertellen mocht ik niet weigeren te ontkennen dat ik het de afgelopen tijd meer dan anders druk heb gehad.

Maar: daar ben ik nu van af! Hoera!

Nu is het alleen maar gewoon druk. Gezellig druk. Een langlopend project met veel vertakkingen en dingen te doen, interessant, boeiend ook wel, maar vooral: met een bijna griezelige vakkundig geprojectmanaged door collega Bart. Met andere woorden en om Gainsbourg te parafraseren: je me laisse porter, au gré du courant, dans le lit du torrent.

En relaxerend dat dat is! Een mens houdt het niet voor mogelijk wat goed project management en duidelijke afspraken en verantwoordelijkheden kunnen beteken, tot hij ze in het echt meemaakt.

Zozo.Vannamiddag een rapport maken, en dan: feest!

Vanavond is het het moment! Twee jaar Gentblogt!

In ‘t Café & Compagnie in Gent, vanaf 20u. Gratis voedsel, vertier, muziek, blote wijven! De gedroomde kans om al die figuren die ondertussen in uw hoofd epische, legendarische, mythische proporties aangenomen hebben, ook in het echt te zien en ze zat te voeren! 

…

Euh nee, men fluistert me in dat er toch geen blote wijven op het programma stonden, en dat dat van dat zat voeren ook niet noodzakelijk zo’n vaart zal lopen. Goede muziek, dat wel. En ook hapjes, die we uit de goedheid van ons hart helemaal zelf gemaakt hebben!

Afijn. Wij zullen er alvast zijn—Ilse, Lien, Joke, Bruno, Peter, Tessa, Hans als hij van zijn vernissage in Brussel (leve Hans! hoera! proficiat!) op tijd teruggeraakt, Henk, Els, Huug, Teun, Steve et les autres…

Van ganser heler harte allemaal en iedereen welgekomen. Het zal goed weer zijn en we hebben een open haard die we gaan aansteken en het zal gezellig zijn en wijs en iedereen gaat iedereen in ‘t echt leren kennen, en we gaan op het einde van de avond dermate twee punt nul zijn dat ze ons gaan kunnen rollen!

Er zijn geen excuses, en ge moet allemaal afkomen. Nèm.

Hey! Bruno doet een Julie/Julia, als ik het goed begrepen heb! Misschien dat er ook een boek uit komt, wie weet—en in alle geval was Julie/Julia het hele jaar door mijn favoriet weblog, indertijd.

(ja, ik zit een paar dagen achter met feeds en mail)

Gisteren met veel goeie moed samen met de andere mensen van Gentblogt begonnen aan het eten in de kelder van ‘t Café & Compagnie. Hoofdpijn en zo, maar goed, dat gaat dan wel over.

Na een tijdje werd het toch een beetje lastig, zo wortels snijden en scampi’s kuisen en tabouleh mixen en alles: rugpijn en zo.

En toen dacht ik dat ik misselijk werd van de pijn. Maar een uurtje later bleek dat ik gewoon misselijk werd.

En toen werd ik overgeefachtig.

En toen kon ik plots niet meer typen op de laptop waar ik muziek op aan het zetten was omdat mijn gewrichten niet mee mee wilden.

U raadt het: guh-riep!

Sandra mij naar huis gevoerd, en nu lig ik in de zetel een beetje te sterven. Fucking virussen.

Ik ben zo nijdig dat ik het gemist heb, ge hebt er geen gedacht van.

• Review - Pathologic // PC /// Eurogamer
  Intriguing
  (tags: games)
• Donkey punch - Wikipedia, the free encyclopedia
  The mind boggles.
  (tags: sex)
• Talk:Donkey punch - Wikipedia, the free encyclopedia
  Gnirf.
  (tags: sex discussion wikipedia)
• Wikipedia:Tools/Navigation popups - Wikipedia, the free encyclopedia
  Pretty useful
  (tags: ajax css extension mediawiki wikipedia tool)
• AVN :: Articles - Gia Paloma Survives Overdose, Wins AVN Award
  That Gia. She’s a character.
  (tags: 0ephemera)
• The Horrors of Pornography
  Tsk.
  (tags: porn)

Ha.

Via Blogging the News en Blogule.

Tee hee. Mijn vader is sinds net Commandeur in de Nationale Orde van de Verdienste in Roemenië.

Alleen de Nationale order van de Ster van Roemenië en de Nationale Orde van Dienst zijn hoger dan dat, en als hij zijn medaille opspeldt, dan moeten ze hem op straat salueren, want hij is het equivalent van majoor in het leger.

Het fijne van de zaak is dat hij binnen een paar jaar bovendien automatisch grootofficier wordt, en dan grootkruis, ha!

Eens benieuwd of het ding in het echt zo proper verpakt zal zijn als die van Bulgarije, indertijd.

Ik herinner me als de dag van gisteren dat Anansi Boys geboren werd, en de barensweeën van America Gods. En het ziet er naar uit dat het weer zo ver is:

So I wrote a short story called “The Witch’s Headstone”, which will probably be chapter 4 or 5 of the book.

And today I finished writing Chapter One of The Graveyard Book, and it’s a real book. I know it’s a real book because there are all sorts of things I don’t quite know yet, and I can’t wait to find them out.

Happiness.

Happiness indeed. Een nieuw boek van Neil Gaiman. Joy.

Jeugdsentiment! Dozijnen afleveringen van Osvaldo Cavandoli’s La Linea zijn er te vinden op YouTube en Google Video.

…maar deze kan ik me toch niet herinneren ooit gezien te hebben:

en deze ook niet:

“Die klinkt net als Pingu”, zeiden de kinderen—en jawel, ‘t is dezelfde meneer, Carlo Bonomi, die de twee stemmen doet.

• Grue (monster) - Wikipedia, the free encyclopedia
  (tags: games reference)
• Dolfijn? > druppels
  Urgh.
  (tags: japan animals)
• Oracle pattern library
  (tags: design pattern reference ux)
• Game Interaction Design Pattern Library: Usability
  (tags: design games pattern)
• vivent les 35h (par jour) - procrastin
  Second that
  (tags: time)
• SAP Design Guild — Resources - Index
  (tags: design patterns resources sap)
• U B U W E B :: On Directing Samuel Beckett’s Film
  (tags: film)
• Photomicrography setup
  (tags: microscope macro photography)
• Charles Krebs Photomicrography
  Oh man. Imagine wat I could do with a microsocope. On the other hand: I’d have to kill my quarry, and that I’m not prepared to do.
  (tags: macro photography)
• Master Plan - About the power of Google
  Surely not, right?
  (tags: google evil)
• Convert characters to Unicode
  (tags: chinese unicode tools converter)

Ik dacht, ik zal eens een Jill Greenberg doen. Maar dan wel zonder studio-omgeving en ditto -belichting. En niet haarscherp maar aan f/1.4.

Anna en Jan, allebei groot verdriet. Louis heeft vandaag ook hartverscheurend geweend, maar die laat zich niet fotograferen onder die omstandigheden: hij weet wel beter.

Mag ik zeggen dat ik al een tijdje zoet ben met deze hier?

‘t Is gelijk Fark weer helemaal opnieuw ontdekken.

‘t Was vanmorgen onmenselijk warm in de 7u30 van Gent-Sint-Pieters naar Schaarbeek.

Ik dacht eerst dat het aan mij lag: vanmorgen vergeten dat ik vrijdag mijn fiets aan het station had laten staan, en dus met een andere, veel kleinere fiets de drie kilometer moeten rijden in 2/3 van de tijd die ik er anders over zou doen. Ik was zo slim geweest, namelijk, om eerst (te voet) naar het busstation aan te zetten om dan pas halfweg te beseffen dat [a] wegens het openliggen van de straat de busregeling wellicht niet meer klopte en [b] ik hoedanook met de bus nooit die van halfact zou halen.

Dus: fiets, met ziekte en bijhorende kortademigheid, veel te hard moeten trappen, helemaal bezweet en misselijk toegekomen, trein nog nét op, gelukkig nog nét een plaatsje kunnen vinden, bril uit, abonnement op het tafeltje vóór mij, en hopla terug naar dromenland.

Tot een minuut of twintig later, dat ik precies wat commotie hoor. Ik slaap rustig door, tot de meneer in de microfoon zegt dat we aan Brussel-Zuid toekomen en blijkt dat de hele halve wagon naar de plaats zit te kijken waar ik zit.

Of beter: naar de dame die languit op de vloer ligt in de middengang net naast mij. Die manifest flauwgevallen was in de enorm drukkende hitte. Ze werkte bij Fortis en moest er aan Centraal af. En er was geen dokter in de zaal.

Ik heb iets gemurmeld in de zin van “ik heb blijkbaar iets gemist”, mijn mantel en mijn laptopzak bij elkaar geraapt, en dan snel naar buiten gegaan.

Vast slapen op de trein, ‘t is niet altijd ideaal.

• 1 - SECOND LIFE: A story too good to check - Valleywag
  Word.
  (tags: statistics secondlife)
• 2 - Browse - Macrochan
  Fascinating
  (tags: meme images cool browser anime)
• 3 - Conjoined Twins Video
  (tags: conjoined twins video)
• 4 - Abigail and Brittany Hensel - Wikipedia, the free encyclopedia
  (tags: twins conjoined)
• 5 - “Verbatim” - Erin McKean speaks at Google - Google Video
  (tags: video language english google dictionary)
• 6 - Huge find in barn in Portugal | MetaFilter
  The door is padlocked shut and its all rusted solid. so you grind the padlock open…
  (tags: 0ephemera)
• 7 - Welcome to the 419 Eater - Busted!
  grin
  (tags: scam 419)
• 8 - Making 3″x5.5″ mono and bi planes! That Fly!!!(over 15 ft)
  (tags: planes diy)
• 9 - Synergy
  (tags: tools kvm software)
• 10 - Infinite Loop: “Get a Mac” ads doing more harm than good in UK
  (tags: apple advertising)

Geen Boekentoren.

En kijk, ik wil officieel on the record gaan dat het de schuld van Nic Balthazar is. 

Bah.

En zeggen dat er zó enorm veel sympathieke Gentenaren te vinden waren, verdomme. Moeten ze die gast er verdju juist uit kiezen. Met zijn gedoe altijd.

En zijn fecking arrogantie: men-breekt-geen-concurrenten-af, oen! Stel dat we naar die eindronde of watdanook waren geraakt, dan zou heel Vlaanderen collectief tegen ons gestemd hebben, kieken!

Maar goed.

Zen.

Ge moogt er zeker van zijn:

Tim O’Reilly, the godfather of Web 2.0 is paid a speaking fee of about $40K.

Chris Anderson, the editor of Wired magazine and the author of the book about the “Long Tail” gets paid about $34K for a speaking engagement.

John Battelle, the Google and “search” expert, and author, commands a speaker fee of about $24K.

And there are many others that do very well for themselves, speaking at various conferences and events. [Silicon Valley Watcher]

Hoe moeilijk kan dat eigenlijk zijn, een boek schrijven? Hé? Eigenlijk?

[retorische vraag, trouwens: een boek schrijven is zo moeilijk als “er aan beginnen en blijven schrijven tot het gedaan is”, vermoed ik zo]

In Japan lopen er een hoop rare mensen rond. Ongetwijfeld denken ze van ons precies hetzelfde, maar toch:

(more…)

Bij mijn grafische kaart indertijd zaten er zo’n Animusic-demo waarin er rondgezoomd kon worden en vanalles: klikkety-klik.

In hoge resolutie en met anti-aliasing en motion blurring en alles erop en eraan ziet dat er allemaal zeer proper uit, vooral als het mogelijk is om er door te zweven naar believen.

Er zijn ‘t schijnt ook DVD’s van te krijgen, maar op YouTube geeft het toch al een indruk.

Animusic

1. Future Retro
2. Stick Figures
3. Aqua Harp
4. Drum Machine
5. Pipe Dream
6. Acoustic Curves
7. Harmonic Voltage

Animusic 2

1. Starship Groove
2. Pogo Sticks
3. Resonant Chamber
4. Cathedral Pictures
5. Pipe Dream 2
6. Fiber Bundles
7. Gyro Drums
8. Heavy Light

• EasyCollage gallery of user’s photo collages.
  Does anyone actually *buy* this junk?
  (tags: software)
• Copper Hill Images - CCD/CMOS Cleaning Tutorial - Introduction
  (tags: cleaning d200 diy tutorial)
• YouTube - Monty Python’s Dead Parrot sketch, scammer style!
  (tags: 419 funny video)
• Rongorongo or the Hieroglyphs of the Easter Island Tablets
  (tags: archaeology language rongorongo)
• “Keith Knutsson webpage” - Google Search
  huh?
  (tags: weird)

Ik heb een recent geripte CD toegevoegd aan iTunes, maar dan blijkt dat de ID3–tags niet juist staan.

Ik rep me naar Mp3tag, mijn eerste keuze voor al wat ID3–tags editeren betreft. Windows Media Player stond op de achtegrond ook open, en daar zag ik de wijzigingen zo ongeveer in real time gebeuren, maar terug in iTunes gekomen, zie ik dat er niets veranderd is.

Ik wacht even, maar het ding maakt geen aanstalten om te bewegen. F5 dan maar? Tarara. Niets. Okay, qu’à cela ne tienne, ik herimporteer de CD gewoon opnieuw.

Ah. Interessant. Hij komt er twee keer in te staan. Want ik had ondertussen de mp3’s zelf ook al verplaatst (in Windows Media Player, opnieuw: zonder problemen en zonder klagen de verwijzingen meeverhuisd), en daar deed iTunes lastig over.

Ik bekijk de tracks, en mijn oog ziet dat ik toch wel geen tracknummers ingegeven had zeker—terug naar Mp3tag, nummers ingevuld, terug naar iTunes, weer F5, niets. Herimporteren: geen verschil.

Ik probeer die dingen af te spelen, en kijk eens aan: nù pas worden de gewijzigde tags getoond in mijn library. Op het moment dat iTunes begint af te spelen.

Maar er staan nog altijd dubbels in: hoe moet ik die niet-meer-bestaande mp3’s nu in ‘s hemelsnaam verwijderen?

Rechtermuisknop erop en delete of remove from library? Nope.

Delete duwen? Dat heb ik gedaan, ja. Geen resultaat, alles blijft staan. Het kàn wel hoor, dingen uit de library verwijderen, uiteraard kan dat.

Wat was mijn fout? Dat ik in “Recently added” stond. En da’s een playlist, een groot verschil met een library. Allez ja, een smart playlist, nóg iets anders: een gewone playlist, daar kunnen dingen uit verwijderd worden, een smart playlist niet want die is op regels gebouwd.

Euh, behalve als men shift-ctrl-delete doet, natuurlijk. Dan kan het wél weer. Ach ja.

En behalve dat: toen ik doorhad dat ik in de library moest zijn om dingen e verwijderen, heb ik ook meteen een aantal andere dingen verwijderd die wel op de iPod van mijn broer staan, maar niet meer op mijn harddisk. Op de “are you sure”-boodschap heb ik in een reflex gewoon enter geduwd.

Ik vermoed dat de volgende keer dat ik zijn iPod aan mijn computer hang, dat die leeg zal gezogen worden, zeker?

Zucht.

Rrrrrrroulez!

We zijn weer vertrokken, en ‘t was weer als vanouds bij momenten bijzonder fijne televisie.

Ik kijk uit naar de volgende paar weken.

Pakweg vorig jaar deze tijd kon men geen poot verzetten op het Vlaemsche interweb of men botste tegen Vlaams Blok-mandataris Tanguy Veys aan. Er waren dagen dat het zó erg was, dat het leek alsof hij alle dagen hele dagen niets anders deed dan weblogs lezen en commentaartjes achter laten.

U weet wel wat ik bedoel: opmerkingetjes die één voor één gelezen compleet onschuldig zijn. Kattebelletjes die, als je er een paar na elkaar ziet bij één bepaald artikel, hooguit plagend of jennerig overkomen.

Maar gedrag dat, in het algemeen genomen en globaal bekeken, ronduit griezelig kon zijn. Het volume alleen al, of de momenten wanneer het net iets minder grappig werd van toon, in het genre “ik weet waar gij woont, hint hint”. Sommige mensen waren dan zwaar geïntimideerd, anderen werden er irritant van,  of moedeloos of nijdig of zelfs kwaad.

In alle geval werd het doel meestal bereikt: er werd over hem gesproken, hij voelde zich als een echte trol een hele meneer, een heuse Bekende Vlaming Op Het Interweb.

En toen werd het plots heel erg stil. De server waar Tanguy’s website op stond, werd ergens in de zomer platgelegd door hackers, en het duurde een hele tijd vóór de site terug was. Tanguy zelf verdween van de virtuele aardbodem.

Conspiracy theory warning!

Het viel echt wel op: een hele 0110–heisa vrolijk op gang getrokken door Tanguy, en dan van de ene dag op de andere, hopla gedaan. Tanguy weg van het interweb. Het leek er verdacht veel op dat er ergens in de hiërarchie iemand gezegd had dat het tijd was om even af te nokken. Dat dergelijke pesterijen niet pasten in de poging-tot-ideale-schoonzoon-campagne van het Vlaams Blok voor de gemeenteraadsverkiezeingen.

Nu zitten we in de aanloop voor nieuwe verkiezingen. Heeft het Vlaams Blok besloten om toch maar weer de campagnes uit de oude doos weer op te diepen. En is Tanguy terug, her en der. Toeval? “I think not,” he said knowingly.