Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Month: april 2009 (page 1 of 7)

Vakantie!

Drie dagen! Vakantie!

Del.icio.us op 29 april 2009

How jong Scheire

Verwarring alom

Er stond in de achtergrond muziek op, en toen dacht ik plots, hey, dat is een vreeme uitvoering van Madama Butterfly, ‘t is gelijk een stuk dat ik nog nooit gehoord had.

En toen bleek dat het Qual fiamma avea nel guardo!…Hui! Stridono lassù was uit Pagliacci. De versie uit 1954 met Maria Callas zelfs, begod.

(die, uiteraard, op Youtube staat — is er iéts dat daar tegenwoordig niet op staat?:

Ik had dus kunnen zweren dat het Puccini was, maar ‘t was Leoncavallo. Die ik, schaam op mij, alleen maar kende van die ene opname van Caruso uit 1907 die op een CD bij het jammerlijk ter ziele gegane Classic CD zat. Even kijken… yep, staat ook op Youtube, of toch bijna, ‘t is een geremasterde versie:

(zo balanceren tussen pure shlock en oh zo schoon, ‘t zijn dingen)

Honderdentwee jaar geleden opgenomen, trouwens. Machtig, als een mens er bij stilstaat.

Del.icio.us op 28 april 2009

  • # STAR WARS: A NEW HOPE: Religious extremist terrorists destroy government installation, killing thousands.
    # STAR WARS: EMPIRE STRIKES BACK: Boy is abused by midget, kisses sister, attempts patricide.
    # STAR WARS: RETURN OF THE JEDI: Handicapped mass murderer kills septugenarian, is lauded.
    (tags: humor movies)
  • The princess has been kidnapped and the knight of the kingdom has come out searching for her! It is your job to place magical launching platforms to thwart the knight's efforts and send him to his doom (via the open mouth of your pet monster). Featuring 24 original levels and level editor!
  • I was a bit late with discovering the wonder that is World of Goo. My roommate introduced me, and I instantly fell in love with the game and music. If you haven't already, buy the game, play it, and thank me later for showing you this gem from 2008. Oh, and download the amazing soundtrack from Kyle Gabler's website. It's free!
    (tags: game piano music)
  • This is probably as close to an "official" soundtrack I'll ever make for the game World of Goo. I'm making it available here on my personal portfolio for free. I wrote much of this music specifically for the game, but many of the tracks were excerpts from music I had written previously for various small projects, or just for fun. This soundtrack includes the full versions of most of those songs, as best as I was able to recover them. Notes accompany the tracks below.
    (tags: free games music)
  • Haakwerk! En DOTT!
    (tags: crochet)
  • Nadat de wervelkolom op deze wijze gedurende meerdere minuten diep was gebogen, verloor het kind ontlasting en ontstonden enkele luid hoorbare ademhalingen. Dit werd door de therapeut geduid als een diepe slaap die gebruikelijk zou zijn bij de behandeling. Na ongeveer 10 min werd het meisje op haar rug gelegd waarbij blauwverkleuring van de lippen opviel. Zij was nu slap en reageerde niet op aanraken. De vader startte met hartmassage en mond-op-mondbeademing. Gealarmeerd ambulancepersoneel zag bij aankomst een levenloze zuigeling met asystolie.
    (tags: kwakzalvers)

Stom warm weer

‘s Morgens is het te koud om zonder mantel te vertrekken. Gisteren, bijvoorbeeld, regende het ‘s morgens en was ik dus met zowel mantel als fietsburka aangezet.

En ‘s avonds is het veel te warm om met een mantel aan te lopen, laat staan te fietsen.

Gevolg: ik loop helemaal in de war.

Mijn portefeuille, die ik ergens vorige week een paar dagen kwijt was en die Sandra dan teruggevonden heeft?

Die is nu weer verdwenen. Zelfde scenario als vorige keer: in trein, zeker meegenomen, en nu nergens vindbaar. Zat gisterenavond wellicht in mijn rugzak, zat er vanmorgen niet meer in.

Morgen moet ik om mijn nieuwe bank– en Visakaart, ik krijg ze niet mee zonder mijn electronische identiteitskaart in een lezer gestoken te hebben — en ik vind dat ding natuurlijk nergens meer.

Er zijn van die dagen dat ik er zó ongelooflijk hard een schop zou willen in geven. Fuck.

update Zonet telefoon van iemand van de NMBS: mijn portefeuille was gisteren gevonden in een vuilbak. Alles zit er blijkbaar nog in, en de portefeuille ligt nu in Antwerpen Centraal.

Programma voor morgen: laptop opladen, trein naar Antwerpen nemen en ondertussen werken, portefuille afhalen, trein terug nemen en ondertussen werken, naar de bank om mijn nieuwe kaarten, terug naar huis om verder te werken, en de rest van de dag in mijn twee handen wrijven dat ik mijn portefeuille terug heb, en nieuwe bankkaarten.

De week deze week

Maandag was lesgeefdag (leutig!). Donderdag is interviewdag. Ik weet nog niet helemaal goed wat en hoe, maar het zal ongetwijfeld fijn worden.

Ergens dinsdag, woensdag en vrijdag moet er een dag of twee drie één cursus voorbereid worden, een dag of twee drie geschreven worden, en een dag of zo een andere cursus voorbereid worden.

Yiha! ‘t Wordt één van die weken.

Del.icio.us op 27 april 2009

  • This page is intended to be a sort of liner notes for my contributions to Spore. It's a place for me to write up miscellaneous development comments about the parts of the game I worked on, while they're still fresh in my mind.
  • In the 1980s, you could look up from your Commodore 64, hours after purchasing it, with a glossy feeling of empowerment, achieved by the pattern of notes spewing from the speaker grille in an endless loop. You were part of the movement to help machines sing! You were a programmer! The Atari 800 people had BASIC. They know what I’m talking about. And the TI-994A guys don’t need to say a word, because the TI could say it for them!

    The old machines don’t compare to the desktops of today, or to the consoles of today. But, sadly, current versions of Windows have no immediately accessible programming languages. And what’s a kid going to do with Visual Basic? Build a modal dialog? Forget coding for XBox. Requires registration in the XBox Developer Program. Otherwise, you gotta crack the sucker open. GameCube? GameBoy? Playstation 2?

  • Nog altijd de allerbeste handleiding ooit.
  • Hackety.org is for artful computer hacking. Mind expanding code. Hobbyists & amateurs welcome. Business trends and language wars? None for us, thankyou!

Alcohol is een drug

Hier volgt een gesponsorde post. Ik heb hem al elders zien staan ook; links gaan via een omweg via doubleclick.net naar een campagnepagina en er staat een javascript in de post die het geheel ongetwijfeld wat tracket en die op behoorlijk breindode manier een filmpje automatisch doet beginnen (moest dat écht?). De reclameregie betaalt een bedrag (niet aan mij, haast ik mij te zeggen) voor het plaatsen van deze tekst. Ik begrijp niet waarom ik hier geld voor zou moeten krijgen, ik zou het ook gratis gepost hebben. Maar alla. (Er moést ook bij staan dat het een gesponsorde post was, go figure.)

Een pintje drinken op café met je maten is wijs. Een rondje hier, een rondje daar, de avond wordt leuk. En waarom zou je een rondje overslaan? Da’s toch slecht voor de wereldeconomie? Anderen zijn vervelend, maar jij bent toch een ontzettend leuke zatlap?

Niet dus.

Maak jezelf niets wijs. Te veel drinken heeft nooit leuke gevolgen.

Eergisteren lanceerde iDA zijn nieuwe sensibiliseringscampagne rond alcohol. De officiële campagne, die je op www.druglijn.be vindt, wil jongeren en jongvolwassenen in de eerste plaats informeren rond aanvaardbaar alcoholgebruik. Er wordt juiste uitleg gegeven over de concrete gevolgen en gevaren van drankgebruik en hoe je een kater (letterlijk en figuurlijk) kunt vermijden. Neem zeker een kijkje naar de filmpjes die -voor sommigen- herkenbare situaties bevatten.

Een glas drinken is gezellig, op handen en voeten de dancing uitkruipen is dat al heel wat minder. De foto’s de volgende dag op Facebook vinden is helemaal genant…

Op Facebook heeft iDA een page “De genante gevolgen van drankgebruik!” opgezet die net draait rond die echt schaamtelijke momenten die je achteraf liever niet online ziet staan. Denk maar aan de video van David Hasselhoff die in benevelde toestand een burger probeert te eten.

De achterliggende bedoeling is natuurlijk om ook daar aan sensibilisering te doen door de surfers te vragen wat er echt over gaat bij drankmisbruik en meteen de juiste info mee te geven over verantwoord drankgebruik.

iDA vraagt of je deze campagne mee wilt helpen ondersteunen door er aandacht aan te wijden op je blog, via Facebook,Twitter, …

Het belangrijkste is dat de boodschap verspreid wordt via de filmpjes die je terugvindt op YouTube:

Van politiek

Het zijn binnenkort verkiezingen, en dan steek ik een paar tanden bij om de zaken op het internet te volgen.

Vroeger was het voor mij allemaal redelijk duidelijk, en kon ik per eliminatie stemmen: dié partij zeker niet omdat ik het er ideologisch niet mee eens ben, dié partij zeker niet omdat ik de mensen aan het roer niet vertrouw, dié partij uiteraard niet.

Het is niet dat ik blindelings telkens dezelfde lijststem gaf of zo, maar het is wel dat ik het nooit moeilijk vond. Ik nam er telkens weliswaar alle programma’s bij en ik vlooide die dan na en ik legde ze naast elkaar, maar het uiteindelijke resultaat klopte dan wel vaak met mijn eerste aanvoelen.

Nu?

Ik weet het eigenlijk allemaal zo goed niet meer.

Ik heb eigenlijk vooral dingen waar ik zeker niét op wil stemmen.

Mensen waar ik zeker niet op wil stemmen in partijen waar ik eventueel wel op zou willen stemmen. En mensen die in partijen zitten waar ik eigenlijk nooit van mijn leven op zou gedacht hebben te stemmen, maar waar ik eigenlijk wel in geloof, en waar ik wel voor zou stemmen.

“Ah stem dan op die mensen,” hoor ik u zeggen.

Wel, ‘t is dat ik niet zo naief ben. Als ik stem voor, ik zeg maar, de negentiende op een lijst waar er realistisch gezien vijf van verkozen worden, dan stem ik eigenlijk voor die lijst.

Jajajaja, ik weet het. Ik zou druk uitoefenen, en steun geven aan die mensen binnen die partij,en een signaal geven, yada yada.

Bullcrap. Vertel dat aan de mensen die voor Erik De Bruyn gestemd hebben, om maar één voorbeeld te noemen. Of aan de mensen die voor Jean-Marie Dedecker gestemd hebben toen hij nog in de VLD zat, om een ander te noemen.

En dus blijf ik met mijn probleem zitten: ik wil wel voor dié partij stemmen, maar niet met dié mensen die dan zouden verkozen worden. En ik wil wel voor dié mensen stemmen, maar ze zitten in een partij die ik niet moet.

Del.icio.us op 26 april 2009

What’s next?

Zo zag een telefoon eruit:

746-CREAM-lg

Ergens in denk ik 1979 stond plots Carlos aan de deur bij mijn grootouders, met een verre verre neef uit Amerika. Ik had toen al een schriftje met daarin de familie voor zover ik ze bij elkaar kon geschreven krijgen — genealogie was het niet te noemen. We zijn er, dacht ik, met de hulp van iemand bij het archief in Aalter, achter gekomen welke voorouder er precies naar Amerika afgescheept was.

Maar die ene namiddag zat die mens dus in de zetel bij mijn grootouders. Ik wou maar één ding weten, herinner ik me: is het waar dat in Amerika in elke huis een computer staat?

Niet in elk huis, zei de man. Maar toch bijna.

Ik kon het mij niet inbeelden. Een computer! In elk huis!

Een jaar later zat ik dag in dag uit achter de TRS-80 (Model I met Level II Basic, DEF FN ftw!) gedurende de tijd dat Francis hem (de TRS-80) bij ons achter liet.

En nog wat later had ik een ZX Spectrum. En nog wat later een Tandy 1000EX:

Tandy_1000ex_1

256K geheugen. Eén 5.25 inch floppy disk. Drie kanalen geluid, dat wel. Om te beginnen een gewone groene monitor, en toen een NEC Multisync GS II. Paperwhite, zo werd mij toen verzekerd. Hercules op 720×348, met zwarte letters op een witte achtergrond.

Er waren van die speciale sigarenknipperachtige tools om aan de andere kant van één van deze een gat te maken zodat ze dubbelzijdig werden:

5.25-inch_floppy_disk

Geen mens die zich kon inbeelden dat er ooit bestanden zouden bestaan die een gigabyte groot zouden zijn. In de heel erg verre toekomst misschien harde schijven van zo groot (onze eerste was er één van tien megabyte), maar bestanden?

In de DDR werden zwemsters met puisten en baarden gekweekt. In de lente van 1989 gingen we op tiendaagse naar Berlijn met de klas, en tijdens het obligate bezoek aan het ministerie van, euh, Informatie of zo, waar de leraar Duits de meubels moest redden door vragen te stellen, was zijn eerste vraag iets als Als die Mauer fällt, dan sollen sie ganz verrückt sein, oder?

Daar werd dan hartelijk mee gelachen, en zelfs niet om het Duits, maar om het compleet farfelu van het idéé alleen al, dat Oost– en West-Duitsland tijdens ons leven ooit zouden verenigd raken.

…en toen was het plots de herfst van 1989, en toen was er geen Muur meer.

Uit ergens het midden van de jaren 1980 herinner ik mij een etnologisch-achtig museum in Sotsji — het kan ook Leningrad of Moskou geweest zijn. Een heel museum vol kostuums en voorwerpen van vreemde archaische volksstammen gezien te hebben. Tadjieken, Kyrgiezen, Oegro-Finse sjamanen in allerlei configuraties, trommels, kostuums, negentiende-eeuwse kaarten, sneeuwschoenen, samovars, vergeelde foto’s, bewaard door oudere mannen met veel te grote kepi’s en besnorde babushka’s in kostuum.

Ik herinner me dat we een paar jaar later voor de televisie zaten, bij ons thuis, toen er ergens iets in de USSR gebeurde. Er waaiden vreemde vlaggen in de menigte, en mijn vader riep de rest van het gezin voor de TV: ze wapperen begod Tsaristische vlaggen!

Wij allemaal láchen. Ha, ha, straks gaan ze de Sovjetunie nog in stukken trekken, ha ha!

En toen was er plots die keer dat Gorbatsjov in zijn dacha aan de Zwarte Zee zat zonder telefoonverbinding, en dat de generaals de macht probeerden te grijpen, en dat de VS alleen Yeltsin aan de telefoon kregen.

En voor ge’t wist was er zelfs geen Gemenebest van Onafhankelijke Staten meer. En was er plots een president van Kyrgyzië. En was Leningrad plots weer Sint-Petersburg.

*
*   *

Wat is er zo nog dat wij ons nu in geen honderd jaar zouden kunnen inbeelden, en dat toch om de hoek staat?

Ik ben benieuwd wat onze kinderen allemaal gaan meemaken, maar ik ben eigenlijk nog meer benieuwd naar wat wij gaan meemaken in de paar jaar die komen.

Oef

Zozo. Na het betere deel van een week ben ik er van af. Een cystitis, dames heren, is niét een fijne aandoening om te hebben, en zéker niet tijdens een werkweek.

Maar kom, vier slapeloze nachten verder — de geëigende pijnstillers zijn niet zonder voorschrift te krijgen en ik zag het niet zitten om naar de dokter te gaan, daar ging dit onder meer ook over — en het is bijna gedaan.

‘t Is wel één van de meer vervelende bijwerkingen van mijn ruggenmergproblemen. Dat wel.

Del.icio.us op 25 april 2009

  • As a sabbatical project during the Spring 2004 semester, I embarked on the current project of
    creating a freely-distributable linear algebra textbook.
  • In the annals of business-press criticism, we are humbled to have to admit that there may have never been anything better than the utter beatdown Jon Stewart delivered to Rick Santelli and CNBC last night on The Daily Show.
  • In 1987, a teenage girl in suburban New York was discovered dazed and wrapped in a garbage bag, smeared with feces, with racial epithets scrawled on her torso. She had been attacked by half a dozen white men, then left in that state on the grounds of an apartment building. As the court case against her accused assailants proceeded, it became clear that she’d actually faked the attack, in order not to be punished for running away from home. Though the event initially triggered enormous moral outrage, evidence that it didn’t actually happen didn’t quell that outrage.
  • In today's world of huge, sharp LCD monitors, it's hard to remember what a videogame image looked like on an ordinary television of the late 1970s. Emulators like Stella make it possible to play Atari games on modern computers, serving the function of archival tool, development platform, and player for these original games. But unfortunately, they also give an inaccurate impression of what Atari games looked like on a television.

Dollhouse

Dollhouse-tv-series-official-poster-mq-01-2582cIk was een beetje ambivalent over Dollhouse, toen het net uitkwam. Om te beginnen omdat ik Eliza Dushku in Buffy nooit, euh, veel acteerdiepte had zien geven. En ook omdat ik niet zo’n goed ook had in de eerste paar afleveringen: alsmaar meer van hetzelfde, een beetje zoals Alias maar dan met telkens een reset tussen missies.

Ik zag er geen toekomst in, en ik heb het dan ook wat laten liggen.

Ik zette onlangs aflevering 6 op, en wat krijgen we nu? een ontwikkeling in het plot, waarvan ik me kon inbeelden dat ze wel zou komen, ooit, maar die een andere serie voor de einde-seizoen-cliffhanger zou gehouden hebben.

Ik ben er helemaal weer in, en ik zie het weer helemaal zitten. Het zal ongetwijfeld gecanceled worden want men moet meer dan één aflevering verder denken, maar ach.

Older posts