Archief voor april 2009

 

Die ochtend op Wikipedia

woensdag 1 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Het zal ondertussen ongetwijfeld alweer veranderd zijn, maar: één keer per jaar doen is het een beetje saturnalia bij Wikipedia.

Featured article

The Museum of Bad Art (MOBA) is a world-renowned institution dedicated to showcasing the finest art acquired from Boston-area refuse. The museum started in a pile of trash in 1994, in a serendipitous moment when an antiques dealer came across a painting of astonishing power and compositional incompetence that had been tragically discarded. Its magnetic pull was immediate; it has since inspired a collection of 500 masterful pieces of art so awful they prompt viewers to appeal loudly for divine intervention. Located next to two Massachusetts bathrooms, the museum’s collection aspires to be a monument to creative ecstasy that has resulted in glorious failure. Only the most arresting paintings and sculptures are accepted by MOBA, but priority goes to those that prominently feature a monkey or a poodle. Public reaction has been overwhelming, freeing the art-loving community to point and laugh at art everywhere. Two of their pieces have been stolen, so alarming the museum that they promptly offered a reward in the amount of $6.50 for their return. Some of their more notable pieces show a footless John Ashcroft wearing a diaper, and a hula skirt-wearing wiener dog juggling bones. Such enigmatic images invoke so many mysteries that they are often unable to be explained by artists themselves. (more…)

Did you know…

From Wikipedia’s newest articles:

Big Nose George

On this day…

April 1: April Fools’ Day; Assyrian New Year

Fernando Álvarez de Toledo, 3rd Duke of Alba

Themes!

woensdag 1 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Juich! Daar zat ik nu al eens een een hele tijd op te wachten zie, dat Google Apps in hun GMail ook themes kregen:

Themes!

Ik was stekejaloers op mensen die nog een gewone GMail gebruikten.

Check it out!

Theme2

Nu alleen nog mijn eigen logo op een transparante png krijgen. Dat was niet gelukt, vorige keer, dacht ik me te herinneren.

Wikipedia MMORPG

woensdag 1 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Het is daar echt soms een MMORPG, op Wikipedia. Met puntjes en edit counts en scores die bijgehouden worden en level ups en gevechten en alles.

Tegenwoordig houd ik me in dode momenten bezig met het restoreren van beelden. En jawel hoor: ook daar is er een wedstrijd voor geregeld.

Je kan er je beelden nomineren voor Featured Picture;

Featured pictures are images that add significantly to articles, either by illustrating article content particularly well, or being eye-catching to the point where users will want to read its accompanying article. Taking the adage that “a picture is worth a thousand words,” the images featured on Wikipedia:Featured pictures should illustrate a Wikipedia article in such a way as to add significantly to that article, according to the featured picture criteria.

Voor de punten doe ik het niet, dat beeldbewerken — zuiver voor de zen, ik — maar ik werd toch maar aangeraden (door Durova, één van de usual suspects op de Engelse Wikipedia), om van tijd tot tijd een opgekalefaterde illustratie of foto bij die Featured Picture Candidates te ploppen.

‘t Moet zijn dat het niet zo moeilijk is om Featured te worden, want kijk, op géén tijd heb ik er een stuk of zes gepromoveerd gekregen tot Featured Picture. Telkens origineel en herstelling naast mekaar, en de duivel zit meestal in zowel de details als het overzicht:

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f4/Frances_Densmore_recording_Mountain_Chief.jpg/240px-Frances_Densmore_recording_Mountain_Chief.jpg http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1b/Frances_Densmore_recording_Mountain_Chief2.jpg/240px-Frances_Densmore_recording_Mountain_Chief2.jpg

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Farmer_walking_in_dust_storm_Cimarron_County_Oklahoma.jpg/240px-Farmer_walking_in_dust_storm_Cimarron_County_Oklahoma.jpg http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Farmer_walking_in_dust_storm_Cimarron_County_Oklahoma2.jpg/240px-Farmer_walking_in_dust_storm_Cimarron_County_Oklahoma2.jpg

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3a/Midnight_at_the_glassworks.jpg/240px-Midnight_at_the_glassworks.jpg http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fb/Midnight_at_the_glassworks2b.jpg/240px-Midnight_at_the_glassworks2b.jpg

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Butt%2C_Baden-Powell%2C_Taft%2C_Bryce.jpg/240px-Butt%2C_Baden-Powell%2C_Taft%2C_Bryce.jpg http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7c/Butt%2C_Baden-Powell%2C_Taft%2C_Bryce2.jpg/240px-Butt%2C_Baden-Powell%2C_Taft%2C_Bryce2.jpg

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f2/Albert_Robida_-_La_Sortie_de_l%27op%C3%A9ra_en_l%27an_2000.jpg/240px-Albert_Robida_-_La_Sortie_de_l%27op%C3%A9ra_en_l%27an_2000.jpg http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2a/Sortie_de_l%27op%C3%A9ra_en_l%27an_2000-2.jpg/240px-Sortie_de_l%27op%C3%A9ra_en_l%27an_2000-2.jpg

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/Sint-Niklaaskerk%2C_Gent.png/240px-Sint-Niklaaskerk%2C_Gent.png http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Sint-Niklaaskerk%2C_Gent2.jpg/240px-Sint-Niklaaskerk%2C_Gent2.jpg

Ha! Ik kreeg er zelfs deze voor, vannacht:

The Graphic Designer’s Barnstar
For wonderful work restoring historic images, thank you and by all means continue the good work. I can’t wait to see what you do next! Cheers and warmest regards, DurovaCharge! 20:00, 31 March 2009 (UTC)

Leuk, daar niet van, en stijf bedankt en zo, maar: ik vrees dat dergelijke dingen echt alleen maar werken in den Ameriek, nee? Ik voelde me helemaal terug een kleuter worden, die een sticker krijgt of een kabouter naar huis mag meenemen wegens goed gedrag.

Alla. Doet wel en ziet niet om, denk ik. Om de zoveel tijd nog eens zo’n Featured Picture Candidate doen, in de volle wetenschap dat het grotendeels arbitrair is wat gepromoveerd raakt en wat niet, en voor de rest gewoon rustig beelden bewerken, denk ik.

Tiens eigenlijk: als ik dit voor mijn werk zou doen hele dagen, zou het mij dan snel beu geraken? 

Ik dénk het niet. Zou er ergens werk zijn voor iemand die full-time digitale beelden restoreert? (nee, niét in de prepress– of reclamesector. been there, done that, t-shirt, nee bedankt)

Als dat werk zou kunnen gecombineerd worden met classificering en opzoekwerk, zou het helemaal ideaal zijn. Dat moét toch haast bestaan. Ergens in een archief of zo?

Del.icio.us op 1 april 2009

woensdag 1 april 2009 in Links. Permanente link | 2 reacties

  • Ghent occupies a central position among the towns of the county. It was erected from Kinderhook, Chatham, and Claverack, April 3, 1818, and received its name from Ghent, in Holland. Before this division, the territory comprised within its bounds was locally know as Squampamock* and Kline Kill. The town has an irregular shape, and was reduced to its present area–27,649 acres–in 1833, when a part of Stockport was taken from its western border.
    (tags: history)

Del.icio.us op 2 april 2009

donderdag 2 april 2009 in Links. Permanente link | Eén reactie

Les geven

vrijdag 3 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Oh, ik heb vandaag nog eens les mogen geven.

Normaal gezien zou ik zo’n opleiding, zelfs al is het een dry run om te testen, een paar keer op voorhand helemaal gegeven willen hebben aan mezelf, dat ik wat kan zien van ritme en detail en volgorde en opbouw en zo.

Ik ben er wegens omstandigheden van tijdsgebrek niet meer toe gekomen, maar bon, ‘t is zonder ook gelukt.

Er was niet echt veel tijd om in de diepte te gaan, en er was ook niet echt veel tijd om oefeningen te doen. Dat eerste, da’s niet zo erg, daar bestaat documentatie voor. Dat twee, da’s eigenlijk ook niet zo erg: vandaag was een dry run, en we gaan vanalles bijstellen en aanpassen tegen dat het voortecht is.

…maar ik heb het dus elke keer als ik zoiets doe hé: hoe ongelooflijk geestig om doen is dat wel niet!

En zelfs als het niet voorbereid is en zonder cursus: een paar weken geleden heb ik in ongeveer hetzelfde kader van de opleiding van gisteren een totaal geïmproviseerde halve dag stoomcursus Visio-stencils-maken aan colega’s gegeven.

Daar was geen iota van voorbereid, en het was wel spannend, want om er dan een soort opbouw in te krijgen dat ik geen vitale dingen vergeet en om de mensen niet mogelijk in de war te brengen door bijvoorbeeld iets te proberen dat dan niet blijkt te lukken: dat is niet altijd even evident.

Maar dat was ook wel gelukt, en ook daar: zo wijs!

Of, nog het allerbeste van al, ik denk dat het begin deze of eind vorige week was: een klein maar vitaal onderdeel van Visio dat iemand niet helemaal begreep. Het onderscheid tussen PinX/PinY en LocPinX/LocPinY in de shapesheet.

Dat is één van die dingen die je écht wel moet snappen om stencils te maken. Het is absoluut niet moeilijk, maar je moet het wel écht snappen.

Als ik dat dan op een minimum van tijd, met een schetsje of drie, vier, zó uitgelegd krijg dat het licht plots aan gaat in de ogen van de persoon aan wie ik het uitleg, en dat die iets doet van ah maar nú snap ik het! – dan is mijn dag, wat zeg ik, mijn week goed.

(Cynische mensen komen nu af met horrorverhalen over afstompend jaar na jaar dezelfde zielloze drets aan een veestapel ongemotiveerde tegenwerkend functionele analfabeten proberen diets maken.)

(Ik blijf daarbij denken dat het vooral is wat je er zelf van maakt.)

(Niet dat ik het ooit écht zal weten, want ik mag alleen les geven als het per uur betaald wordt, of als het pakweg een gastcollege aan een universiteit is, want ik heb helemaal geen diploma om les te mogen geven.)

(Never mind dat ik het wát graag zou doen.)

Stop de sluipende verhollandisering

vrijdag 3 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 18 reacties

Sorry, maar: neen.

3-04-2009 9-41-28

Zware jongens, tot daar aan toe. Gaston en Leo hebben ooit zo’n film gemaakt, dus ach, waarom niet.

Amok maken? Dat is Hollands. Ik zie niet één zichzelf respecterende Vlaming in pakweg een klassituatie roepen “hé nou amokmakers, zo is het welletjes geweest” of iets dergelijks.

Het wordt wel eens gebruikt in onze contreien, vermoed ik. In ondertitels van tv-programma’s of zo.

Maar superbajes? Superbajes? Are you fucking kidding me, De Standaard?

Super bleeding bajes?

Schaam u verdomme eens meteen heel, heel erg diep.

Onder het mes

vrijdag 3 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

Maandag 19 mei operatie. Binnen om 8 uur ‘s morgens, ‘s avonds volledige verdoving, rug open, een stuk van het metaal dat erin zit eruit, een paar van de vijzen eruit, rug weer dicht, een paar dagen hospitaal, misschien een paar dagen thuis, en dan de maandag erna, vermoed ik, terug fris en monter op het werk.

Allez ju.

En waar kijkt u nog naar, tegenwoordig?

zaterdag 4 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 31 reacties

Mijn wekelijkse Battlestar Galactica-fix is er niet meer, en eigenlijk heb ik ook niet zo enorm veel tijd over tegenwoordig, maar toch: er zijn gelukkig nog genoeg dingen te bekijken.

House blijf ik bekijken van zodra het uitkomt. Ik heb er niet genoeg afstand meer van om de verhaallijnen te zien, denk ik, maar het blijft een gewoonte.

CSI hetzelfde. Seizoen negen, ondertussen, hapklare wekelijkse brokken zonder veel spanningsbogen over het seizoen heen.

Daily Show en Colbert Rebort natuurlijk ook: ik spaar ze op, en dan kijk ik naar een hele reeks op rij.

Ik was vorig jaar al even beginnen kijken naar Terminator: The Sarah Connor Chronicles, maar toen had ik het weer opgegeven. Ik ben er aan herbegonnen, en kijk: ik was voorwaar helemaal geëmotioneerd van de eerste aflevering van het tweede seizoen.

Lost is een moeilijk geval. Soms kan ik niet wachten tot de aflevering van de week er is, soms kan het me niet echt schelen. De laatste twee afleveringen van seizoen vijf staan nog mij te wachten.

Mad Men ben ik beginnen bekijken, en dan weer opgehouden. Niet omdat het slecht is, maar precies omdat het meer verdient dan in stukken van een kwartier hier, een halfuur daar te bekijken.

Dollhouse: de eerste paar afleveringen bekeken, meh gedaan, nog een paar afleveringen bekeken, mja gedaan. Nu spaar ik ze op om ze allemaal op rij te bekijken eens het eerste seizoen gedaan is.

Damages: de eerste twee afleveringen gezien, en meteen gesnopen dat het geen goed idee zou zijn om ze uitgespatieerd te zien; hier dus ook: wachten tot het seizoen afgelopen is, en dan allemaal op rij.

Kings: net begonnen, en het ziet er veelbelovend uit. Ik ga dit weekend de eerste vier afleveringen bekijken.

Kyle XY. Zucht. Slecht, slecht, slécht. En toch blijf ik om de zoveel weken een paar afleveringen bekijken.

30 Rock. Goed, maar te kort om een half uurtje om de week te bekijken. Ik heb seizoen één en twee en drie tot aflevering 8 op een week of zo tijd gezien, nu is het wachten tot ik weer een aflevering of tien staan heb.

The Wire. Ik heb er, geloof het of niet, nog nooit ook maar een stuk van een aflevering van gezien. Ik heb we vier volledige seizoenen in huis, van DVD geript naar mp4 klaar om op de iTouch te zetten. Ik denk dat ik er één dezer weken maar eens aan begin.

Mis ik nog dingen? Zijn er nog series (past or present) die ik absoluut zou moeten zien?

Is Zelie thuis?

zaterdag 4 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Maar zo ongelooflijk wijs dat dat is!

Daarnet belde er iemand aan de deur. Ik mijn hoofd uit het venster gestoken: Esthée. Of Zelie thuis was?

– Nee, sorry, ze zijn naar de scouts.

– Oh, jammer. Kan gebeuren hé!

– Yep! Niets aan te doen!

…en dan ging ze terug naar huis.

Ik vind dat dus fantastisch, dat de kinderen in de straat bij elkaar aanbellen om samen te spelen. En soms zit er hier eentje binnen van wat verder op straat, en soms zitten de onze bij hen: machtig.

De koters

zaterdag 4 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Ze worden alsmaar groter, de kinderen. Kijk, fotografisch bewijs.

Louis met zijn beste maar papaaa-gezicht:

Louis

Zelie, met haar beste allez als het écht moet-gezicht:

Zelie

 

Jan en Anna, op hun beste grote broer en kleine zus-gedrag:

Jan en Anna

…en Jan en Anna, met hun papa doet weer zot-gezichtjes:

Jan en Anna

Jan zag er vandaag particularly volwassen uit, trouwens:

KGB_4960_sm

En Zelie ook:

Zelie

Anna had vandaag eventjes staartjes, want haar haar hing in haar ogen:

Anna

Beste kinders ter wereld, mijn gedacht.

Del.icio.us op 5 april 2009

zondag 5 april 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

  • There is one kind of videos that I really like, and that is the kind of videos where people or companies look into the future and tries to predict how the world would be like in the future. Almost all innovative companies do this, and Microsoft recently made a whole series of them.

    I really like what I am seeing. The interoperability, the augmented reality, the intelligent designs, the epaper – just my kind of world.

Te snel, andermaal

maandag 6 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Te snel voorbijgegaan, het weekend.

Ik heb dit weekend vooral in de gemakkelijke zetel gezeten, beelden bepoteld, en Terminator: The Sarah Connor Chronicles bekeken.

Waarvan de laatste afleveringen battlestargalactiaanse vista’s openen trouwens; leutig.

Once more unto the breach. Nog één week en het is paasvakantie!

Peekaboo!

maandag 6 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Fluweelmijt

En als we nu eens al onze energie zouden steken, in plaats van in de economie en jobs en globale verwarming en spaarlampen en zo, in het ontwikkelen van fluweelmijten van 50 centimeter lengte?

Kussens op poten! Eten en drinken tegelijk!

Er zit iets in, geloof mij vrij.

De eend, de dood en de tulp

maandag 6 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Wolf5lecanardlamortetla-tul

Schon länger hatte die Ente so ein Gefühl. »Wer bist du und was schleichst du hinter mir her?«

»Schön, dass du mich endlich bemerkst«, sagte der Tod. »Ich bin der Tod.«

Die Ente erschrak. Das konnte man ihr nicht übel nehmen.

»Und jetzt kommst du mich holen?«

»Ich bin schon in deiner Nähe, so lange du lebst nur für den Fall.«

»Für den Fall?« fragte die Ente.

»Na, falls dir etwas zustößt. Ein schlimmer Schnupfen, ein Unfall, man weiß nie.«

Wolf6lecanardlamortetla-tul

Een heel schoon boek.

Dell België heeft geen klanten meer nodig

maandag 6 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 21 reacties

Dell België heeft blijkbaar genoeg klanten. Het moet zijn dat ze daar geen last hebben van de crisis.

Stop the press. Crisis afgeblazen, alles weer in orde. Settle down, settle down.

Beeld u in, een klein maar fijn bedrijfje in het Brusselse.

Er werken over de jaren heen gemiddeld een man of twintig, soms wat meer, soms wat minder. Al die mensen hebben een laptop van Dell die om de zoveel tijd naar het nieuwste model vervangen wordt, ze hebben ook allemaal schermen van Dell, ze maken regelmatig gebruik van de diensten van Dell, afijn: modelklanten.

Geen multinational, daar niet van, maar wel met allemaal mensen in dienst die bij veel klanten op bezoek gaan, en die daar telkens hun Dell bovenhalen. Kleine Dell-ambassadeurtjes, zeg maar.

Vijftien of meer jaar aan een stuk, een kleine KMO in de consultancy-sector, modelklanten.

Omdat de tijd niet stil staat en meer scherm meer productiviteit is (nee serieus, echt waar, eerlijk waar), beslist het bedrijfje een stuk of wat schermen bij te kopen. Van die grote, 30 inch of zo. Om te delen tussen de werknemers, naar noodzaak en noodwendigheid.

Natuurlijk zijn die schermen bij Dell duurder dan bij veel concurrenten, maar het gemak van één centraal aanspreekpunt in geval van problemen, iets zekerder weten dat de monitors goed gaan samenwerken met de laptops, hoe gaat dat?

[…]

De schermen komen een dag of zo na de bestelling toe, vijf dozen op een rij, uit voorraad geleverd.

[…]

Oei.

Het zijn geen 30 inch-schermen, die vijf dozen, het zijn 24 inch-schermen.

De bestelbon nagekeken: het is geen verkeerde levering, het is gewoon een foute bestelling. Verkeerde code ingevuld aan onze kant, het kan gebeuren.

De dozen worden mooi dichtgelaten, snel Dell bellen, sorry, fout van ons, kunnen we alsnog vijf monitors van het stukken duurdere model krijgen, dan sturen we meteen de vijf die we nu staan hebben terug, no harm, no foul?

– Nee meneer, dat kan niet. Besteld is besteld is besteld, ja we weten dat voor particulieren er zoiets is dat ze binnenn de zeven dagen kunnen teruggegeven worden, maar jullie zijn geen particulieren, jullie zijn een bedrijf, DIKKE PECH.

– Euh, maar, we willen helemaal niet afzien van de bestelling: we hebben per ongeluk vijf exemplaren van een goedkoper model besteld, we zouden die graag ongeopend teruggeven dat ze terug in het warenhuis kunnen waar ze deze ochtend nog stonden, en dan bestellen we meteen — nu, meteen, hier aan de telefoon — vijf monitors die, gelijk, vele duizenden euro meer kosten?

– (geparafraseerd) Yeah well FUCK YOU. You’re FUCKED. Neem uw vijftien jaar of meer klant-zijn en STEEK ZE IN UW HOL. Samen met uw monitors.

– (geparafraseerd) Oh is dat zo? Okay. Dan was dit het laatste gesprek dat ons bedrijf met Dell gehad heeft. Salut!

*
*    *

On-ge-loof-lijk. In het echt is er wat meer over en weer gepraat en is er geëscaleerd dat het een lieve lust was, maar uiteindelijk bleef het resultaat hetzelfde: onmogelijk om vijf monitors terug te nemen en meteen te laten vervangen door duurdere monitors.

En dus zijn we weg. Dáág, Dell België, en nog het allerbeste met die flexibiliteit en klantenservice.

HP of Lenovo dan maar?

Oud is het nieuwe nieuw

maandag 6 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Gel is het nieuwe vloeibaar.

De machine is de nieuwe lade.

Wit is het nieuwe zwart.

Groen is het nieuwe blauw.

Burkina Faso is het nieuwe Nepal.

Paperclip is de nieuwe melkkan.

Vingers is het nieuwe april.

Stopsel is het nieuwe vliegtuig.

 

Del.icio.us op 6 april 2009

maandag 6 april 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

  • The soldier’s body was found near the center of Gettysburg with no identification — no regimental numbers on his cap, no corps badge on his jacket, no letters, no diary. Nothing save for an ambrotype (an early type of photograph popular in the late 1850s and 1860s) of three small children clutched in his hand. Within a few days the ambrotype came into the possession of Benjamin Schriver, a tavern keeper in the small town of Graeffenburg, about 13 miles west of Gettysburg. The details of how Schriver came into possession of the ambrotype have been lost to history. But the rest of the story survives, a story in which this photograph of three small children was used for both good and wicked purposes. First, the good.

Bol.com nieuwe URL, en: goedkoop geld verdienen

dinsdag 7 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

In de redactiemailbox van Gentblogt vandaag:

Beste Webmaster,

Vandaag kwam ik op uw website terecht. Op één van uw pagina’s zag ik een link naar onze website www.bol.com. We vinden het altijd prettig als er naar ons gelinkt wordt, maar helaas zal deze link binnenkort niet meer goed werken. Bol.com heeft namelijk onlangs haar website volledig vernieuwd, waarbij ook de url-structuur is gewijzigd.

De betreffende url staat op de volgende pagina:

http://www.gentblogt.be/2007/02/04/crazy-comedy-cover-contest

Met de link tekst “op DVD uit” en de url http://www.nl.bol.com/is-bin/INTERSHOP.enfinity/eCS/Store/nl/-/EUR/BOL_DisplayProductInformation-Start?BOL_OWNER_ID=1002004004391780&Section=VIDEO 

Deze kunt u vervangen door de volgende url die opgebouwd is volgens de nieuwe structuur:

http://www.bol.com/nl/p/dvd/hans-teeuwen-poelmo-slaaf-van-het-zuiden/1002004004391780/index.html?Referrer=ADVNLLBC000000TL0089899

Als dank voor uw tijd en moeite geven wij u graag een persoonlijke kortingscode t.w.v. € 1,95 bij bol.com cadeau! Als u de betreffende link heeft vervangen, kunt u uw naam en emailadres mailen naar [adres], en ontvangt u de kortingscode per e-mail.

Voor vragen kunt u tevens contact opnemen via mailadres [adres].

Zozo.

Bedenkingen:

  • Ik kan er niet bij dat het technisch onmogelijk zou zijn om een redirect aan te maken.
  • Wel sympathiek dat ze de moeite doen.
  • Wat waanzinnig idioot om geen redirect te verzorgen.
  • Sympathiek dat ze geld geven.
  • Zou ik nog snel een paar tiental links naar de oude URL-structuur leggen in verschillende websites?

‘t Is kunst, meneer

dinsdag 7 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Ik heb het ongeluk met kunstenaars te maken gehad te hebben in de loop van de jaren 90.

Conceptuele kunstenaars.

Kunstenaars die om het even wie voor de rest van hun leven een lichamelijke walging zouden kunnen doen krijgen van al wat maar in de verte verte met kunst te maken.

Ik word ongemakkelijk als ik van die arty farty kunst moet meemaken.

Ik word wat misselijk als ik van die kunstelaars bezig zie, met hun juiste kleertjes, hun juiste taaltje, hun ons kent ons, hun banale levensmoeheid of hun ondraaglijke nulliteit. Hun parasitaire profitariaat stoort me, maar meer dan dat: hun cynisme, hun door-en-door on-echt-zijn.

Bleh.

*
*   *

Vanavond heb ik twee en een half uur aan een stuk een interview gedaan met twee kunstenaars. Echte kunstenaars.

Kunstenaars en ambachtslui en vakmensen.

Die werk maken dat u doet nadenken, en dan wel écht nadenken. Werk dat emotie teweegbrengt en dat emotie overbrengt. Werk waar niemand onverschillig kan bij blijven.

Twee en een half uur interview (in ‘t Engels) in een artikel te gieten dat leesbaar zou moeten zijn.

Oh boy.

Dell is dan toch zo kwaad nog niet

woensdag 8 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

Um, ja, kijk. Ik heb te vroeg gesproken.

‘t Is alsnog in orde gekomen, met die monitors van Dell.

Het is blijkbaar wel helemaal naar boven en weer naar onder moeten gaan, maar er is een oplossing uit de bus gekomen.

En nee, het ging eigenlijk écht niet, want het hele systeem is er niet op voorzien om wegens verkeerde bestelling aan bedrijven verkocht gerief terug te nemen, maar er is alsnog een mouw aan gepast, en allez hop, we blijven uiteindelijk toch bij Dell.

Crisis bezworen, problemen opgelost. Carry on, carry on.

I’ve got a boil on the fester

woensdag 8 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

…meer bepaald: een tipoog.

Een tipoog dat ik vanmiddag ben beginnen voelen opkomen, en dat nu langzaam maar zeker aan het groeien is.

De linkerkant van mijn linker onderste ooglid is aan het warm worden, aan het opzwellen en aan het pijn doen.

Binnen een uur of drie vier, schat ik, zal het helemaal rood en geïrriteerd staan, zal het nog meer dan nu pijn doen als ik knipper met mijn oog en zal het nog meer dan nu moeilijk zijn om er niet aan te komen.

En ergens vannacht zal het een wit bolletje zijn in een veld rood.

En ergens morgenochtend zal het echt wel opvallen en vies zien.

En ergens in de loop van morgennamiddag of morgenavond zal het witte bolletje gesprongen zijn.

Never a dull moment ten huize Vuijlsteke.

Del.icio.us op 8 april 2009

woensdag 8 april 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

  • Wikipedia Category Graph Generator. Nifty.
  • As Twitter succumbed to the strain of running their under-provisioned service, the Fail Whale "over capacity" image would appear. And this image began to take on a life of its own. This is the story of the Fail Whale.
  • During regular “blind taste tests,” in which Microsoft asks randomly-selected consumers to score the quality of results from various Internet search engines, the quality of Microsoft’s search results have so improved that people can’t tell the difference between Microsoft and Google search results, says Mr. Mehdi, senior vice president of Microsoft’s online audience business group. But when Microsoft slaps the Google brand name on the results from Microsoft’s own search engine during another portion of its tests, users invariably score them highest.

PDK

donderdag 9 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Mijn grootvader gebruikte soms wel eens die term: PDK.

Ik ben weer wat mee met de weblogabonnementen.

PDK stond voor “pretentieuzen dwazekloot”.

Wat een uitstekende omschrijving voor veel van wat ik lees, eigenlijk.

Ik moet mij, denk ik, dringend wat minder opwinden in allerlei.

Van wat niet is geweest en had kunnen zijn

donderdag 9 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

In de jaren 70 en begin de jaren 80 zaten wij vaak de hele zomer aan de zee.

In 1981 deed Radio Maeva een toer langs de Belgische kust. Ze deden animatie op de dijk net voor ons huis. Er was een soort quiz, en er was een spelletje waar er namen met beginletters M, A, E en V moesten geschreven worden — en dat wij het schandalig vonden dat ze Moira niet als een naam aanvaardden, zelfs al was dat de kleine zus van mijn beste vriend Marnix.

…en toen kwam een kleine dikke Hollander met een afro, zwetend als een rund, een kleffe hit playbacken. Hij werd zo hard uitgelachen dat het niet meer grappig was, deed zijn ding, en droop gelaten weer af.

Ik kan met de beste wil van de wereld niet reconstrueren wanneer ik een fan van André Hazes geworden ben, het moet in ieder geval vóór 1999 en de film Zij gelooft in mij geweest zijn, want ik herinner me dat ik wat verveeld liep omdat “mijn” André Hazes plots door iedereen populair gevonden werd.

Daarnet, en ik weet ook niet meer waarom, moest ik dringend luidkeels Zij gelooft in mij, het liedje, zingen. Zelie was naar televisie aan het kijken, en ze trok vanuit de zitzak nog maar eens haar beste “maar papa toch”-gezicht.

Ha! Mijn wraak zou zoet zijn. Ik op zoek op het internet, en een kwartiertje of zo later, als ze Hazes alweer vergeten was, gezegd dat ze haar saxofoon erbij moest namen, en haar deze voorgeschoteld om te spelen:

Zijgelooftinmij

Ze moest toegeven dat het eigenlijk wel een heel mooi stukje muziek is.

André in 1982, ter herinnering:

Del.icio.us op 9 april 2009

donderdag 9 april 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

Hard labeur

vrijdag 10 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Ik heb over de afgelopen paar dagen Andrew Curtin meer dan eens hard vervloekt, dat hij absoluut een gestreepte broek en een gestreepte vest moest aantrekken voor zijn officiële foto als gouverneur van Pennsylvania:

En dat dat glasnegatief zo slecht behandeld is. Afijn. Een aantal uren later ziet mijnheer Curtin er zo uit:

Andrew Curtin2 sm

Ik heb niet de moed gehad om er voortdurend aan verder te werken in één ruk, er zijn er een paar tussen geglipt. Telkens vóór en na, en in die minuskule thumbnails is natuurlijk het verschil niet te zien. Het gaat om afbeeldingen van duizenden op duizenden pixels, waar vaak tot op de pixel na, op 200 en 300% vergroting stofjes en vlekken en dergelijke weggewerkt werden.

Een ontwerp voor een kostuum door Jean-Louis David:

 

Een in scène gezette foto van saguarucactusverzamelende indianen:

 

De Kaaba in 1910:

 

Een (vind ik) prachtige foto van Christy Mathewson, één de originele vijf inductees in de Baseball Hall of Fame:

 

Garibaldi!

 

Intrede van generaal Watson in Jerusalem in 1917:

 

Een meneer die gescalpeerd was als kind:

 

Oh, en ik heb ook eens een negentiende-eeuwse encyclopedie van hier thuis op de scanner gelegd:

Geef nu toe, wie heeft er niet als kind uuuuren naar van die afbeeldingen in encyclopedieën zitten kijken?

‘shopped!

vrijdag 10 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Nog zo één van die dingen waar ik lastig van kan lopen:

toch knap gezien, hopelijk niet ge-fotoshopt. [hier, beeld was een analoge foto die van geen kanten door Photoshop gegaan was]

Excellente photoshop, ‘t zag er deze morgen in ‘t echt minder belovend uit. [hier, foto was zonder bewerking online gezet]

Er valt met Photoshop veel schoons aan te vangen, maar ge kunt er ook serieus den dekor mee ingaan… [hier, over een foto van een meneer die in het echt blauw geverfd was en verder niet bewerkt in Photoshop]

mooi staaltje van photoshop… ;o)
lol [nog naast dat ik een fucking geraaktheid krijg van mensen die “lol” achter hun woorden zetten: hier, over een foto die alleen wat verscherpt was]

Mooi effect, maar daar moet zeker aan gefoefeld zijn, want ik herken absoluut niet waar die ergens vandaan getrokken werd. [hier, over een foto die gewoon met een goeie telelens gemaakt werd]

 Vergelijk deze twee foto’s (behalve dat de eerste een scan van een afdruk met bruine inkt is en de tweede een scan van het negatief):

De legende van de eerste foto in het boek waarin hij verscheen:

Little Plume with his son Yellow Kidney occupies the position of honor, the space at the rear opposite the entrance. The picture is full of suggestion of the various Indian activities. In a prominent place lie the ever-present pipe and its accessories on the tobacco cutting-board. From the lodge-poles hang the buffalo-skin shield, the long medicine-bundle, an eagle-wing fan, and deerskin articles for accoutering the horse. The upper end of the rope is attached to the intersection of the lodge-poles, and in stormy weather the lower end is made fast to a stake near the centre of the floor space.

Edward S. Curtis, de fotograaf, had een duidelijk doel met zijn foto’s: hij wou de Amerikaanse Indiaan als Nobele Wilde tonen, als een soort uitstervend ras, onaangeraakt door de moderne wereld.

Veel van zijn foto’s waren grotendeels fictie. In scene gezet, met echte indianen, maar dan wel met de kledij van hun ouders of grootouders, een samenraapsel van rekwisieten, belicht en gearrangeerd.

De foto hierboven heet “In a Piegan Lodge”, maar: geen idee of Little Plume en Yellow Kidney hun eigen kleren aan hebben, geen idee of ze echt in een echte Blackfoot lodge zitten. En, daar nog eens bovenop: de foto is negentiende-eeuws-gephotoshopt. Kijk links van Little Plume op de grond: op het negatief staat daar een klokje, op de afdruk is dat klokje (een beetje knullig) weggekrast.

Dat is dus pure geschiedvervalsing (bovenop alle buitenfotografische in scenezetting natuurlijk). Wel interessant als historisch verhaal, maar: awoert, Photoshop.

Een ander voorbeeld:

Dorothea Lange’s beroemde “migrant mother”-foto (“Destitute pea pickers in California. Mother of seven children. Age thirty-two. Nipomo, California” zei de oorspronkelijke legende, al ging het niet om een erwtenplukster maar wel een landbouwster op de vlucht voor de Dust Bowl).

Ook gephotoshopt, deze foto. De ongeretoucheerde versie ter staving:

12883v

Iemand die het verschil ziet?

Juist: in de beroemde versie is er een duim weggeretoucheerd, onderaan rechts op het stukje paal in de voorgrond. Opnieuw, met Photoshop in het achterhoofd, een redelijk knullige retouche.

We verliezen niets als die duim weg is. Die duim had daar niets verloren, en zonder duim is het een betere foto.

Leve Photoshop!

“Photoshoppen” is van alle tijden. Niet alleen in de zin van contrast en belichting en helderheid aanpassen in de donkere kamer, maar ook in de zin van cadrage, selectief verdonkeren of verlichten, en zoals in de twee voorbeelden hierboven: retouches.

De eerste stap is het onderwerp, de tweede stap het fototoestel, de derde stap de donkere kamer of Photoshop, de vierde stap de uiteindelijke reproductie.

Altijd al zo geweest, zal altijd zo zijn.

En al wie staat op de puurheid van het één keer genomen beeld dat onverwerkt van buitenwereld door lens opnieuw naar buitenwereld gaat, is een pedante lastigaard.

Met op kop die idioten die hun foto zwaar bewerken in Photoshop en er dan een kader-als-was-het-ingescand-van-een-negatief-zoals-in-De Morgen-vroeger rond plakken.

Muts

vrijdag 10 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 11 reacties

Louis’ nieuwe muts, half gemaakt op het tweiclub-ding bij Gudrun:

Louis met muts

Ik ben er nog niet uit.

I kid you not

vrijdag 10 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Dit was écht een vraag op zo’n online vragenformulierding:

Vakantie

OK, OK, de vorige vraag was “welke naam zou u geven aan een reissite”. Maar toch.

En ik vind honest injun een uitdrukking die veel te weinig gebruikt wordt, en die we dringend meer zouden moeten gebruiken.

All material contained within this website is intended solely for informational purposes. We will not collect any personal information about individuals except when specifically and knowingly provided by such individuals. Honest injun.

Famille Thois op den tellevies

vrijdag 10 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 25 reacties

De televisie was, geheel toevallig en tegen mijn wil in, blijven staan op Familie Thuis, één van die filletongs die ik nog nooit het plezier had gehad meer dan vluchtig en zonder klank uit de verte mee te maken.

Euh.

Die ene gast, die in dat programma met die steden en die opdrachten mijnheer Sergio verving, die speelt gewoon mee in Familie Thuis, blijkt.

Het staat me bij dat ik dat al ooit had moeten opvangen. Maar dat die meneer zomaar op de antennes van de BRT in een soort onverstaanbaar sabier mag wauwelen, daar was ik niet van op de hoogte.

aa ies stront verlied oep die kries. da maske wit nog van niet, in naa wielt um da ur silf gon vertille

Brr.

Charles Pomeroy Stone

zaterdag 11 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Sommige mensen, daar vraagt een mens zich van af waarom er nog geen biografie van gemaakt is.

Neem deze levensloop:

  • 30 september 1824: Charles Pomery Stone wordt geboren in Greenfield, Massachusetts, de zoon van de lokale dokter.
  • 17 jaar: Gaat naar de militaire academie van West Point.
  • 21 jaar: Afgestudeerd, gebrevetteerd als tweede luitenant.
  • 22 jaar : Assistent-professor aardrijkskunde, geschiedenis en ethiek in West Point.
    Later dat jaar: verantwoordelijk voor wapens en munitie in het Watervliet Arsenal in New York, en daarna in Fortress Monroe in Virginia.
  • 23 jaar: Mexicaan-Amerikaanse oorlog. Beleg van Velacruz, slag bij Contreras, gepromoveerd tot eerste luitenant na de slag bij Molino del Rey. Na de slag bij Chaputlepec gepromoveerd tot kapitein.
    Beklimt de Popocapétl-vulkaan.
  • 24: Even terug bij het Watervliet Arsenal, maar vertrekt bijna meteen voor twee jaar in Europa, om de plaatselijke legers te bestuderen.
  • 26: Even terug bij het Watervliet Arsenal, maar bijna meteen gepromoveerd tot baas van Fort Monroe Arsenal.
  • 27: Chief of Ordnance voor het Pacific Department (alles ten westen van de Rocky Mountains, basically). Bouwt er in zijn eerste jaar (van de vijf dat hij er was) Benicia Arsenal.
  • 32: Neemt ontslag uit het leger omdat hij vindt dat het te weinig betaalt om zijn familie (hij was op 29 jaar getrouwd en had tegen dan een dochter) op te voeden. Stone wordt bankier in San Francisco.
  • 33: De schatbewaarder van de bank was er met het geld vandoor gegaan en de bank was failliet; Stone gaat werken voor de Mexicaanse staat Sonora.
  • 34: Stone is landmeter voor Sonora, hij meet Sonora en Zuidelijk Californië op. Hij is ook twee jaar lang de waarnemende consul voor de Verenigde Staten in Sonora.
  • 36: De familie verhuist naar Washongton DC; Stone publiceert er zijn Notes on the State of Sonora.
  • 37: Stone is de allereerste vrijwillige officier in het leger van de Noordelijke Staten (de blauwbloezen!), nog vóór de burgeroorlog echt begint. Hij is ook de veiligheidschef voor Abraham Lincoln bij zijn eedaflegging. Hij wordt kolonel in het 14de infanterieregiment, en later brigadier-generaal.
  • 38: Tijdens de slag bij Bull’s Bluff verliest hij in één gevecht duizend man. Het is niet zijn persoonlijke schuld maar zoals vaak in die dingen een samenloop van omstandigheden en slechte belissingen van de legerleiding. Hij wordt desalniettemin aansprakelijk gesteld, gearresteerd en zonder beschuldiging of proces gevangen genomen. Na acht maand wordt hij zonder uitleg of excuus weer vrijgelaten.
  • 39: Stone wordt volledig gerehabiliteerd. De New York Times: “General Stone has sustained a most flagrant wrong—a wrong which will probably stand as the very worst blot on the National side in the history of the war.” Hij verhuist naar het Department of the Gulf (rond de Golf van Mexico) en maakt er deel uit van de commissie die de overgave van Port Hudson overziet.
  • 40: Kolonel in het reguliere leger, even brigadecommandant tijdens de slag bij Petersburg, maar uiteindelijk uit het leger gestapt nog voor het einde van de oorlog.
  • 41: Ingenieur en later hoofopdzichter van de Dover Mining Company in Virginia.
  • 46: Wordt stafchef van de Egyptische gouverneur Isma’il Pasha. Stone zal dertien jaar in Egypte blijven.
  • 59: Terug naar de Verenigde Staten, werkt als ingenieur voor de Florida Ship Canal Company.
  • 62: Hoofdingenieur voor de constructie van de sokkel van het Vrijheidsbeeld.
  • 63: Stone valt ziek na de inhuldiging van het Vrijheidsbeeld en sterft in New York op 24 januari 1887.

Ik kwam erop omdat ik toevallig deze foto tegenkwam:

Charles P. Stone2c before

Stone met zijn dochter Hettie, tijdens de Burgeroorlog. Beeld u dat in, zo’n levensverhaal meemaken.

In de foto vind ik vooral de details fantastisch: Hettie’s kapsel, haar hoed met struisvogelpluimen, haar fluwelen cape met bont en haar elegante handschoentjes — en dat in contrast met het slecht geknoopte, ongestreken, wat versleten (zie op zijn schouder!) uniform van haar vader. En zijn kapotte vingernagels.

Charles P. Stone2c small

Machtig, geschiedenis.

Del.icio.us op 11 april 2009

zaterdag 11 april 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

Cornelius Vanderbilt

zondag 12 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

In de reeks “doe eens iets zots”: men neme een daguerrotype van ergens tussen 150 en 160 jaar oud, helemaal versleten en gekrast, en men probere er een bruikbaar portret uit te puren.

Cornelius Vanderbilt

Het is meer dan enkel krassen en vegen wegwerken dat ik gedaan heb—de hele achtergrond is min of meer gereconstrueerd—maar ik hoop en denk wel dat ik de geest van het portret behouden heb.

Cornelius Vanderbilt gerestaureerd

Cornelius Vanderbilt, zo zal Wikipedia u leren, is nog steeds één van de rijkste mensen die de wereld ooit gekend heeft.

Ik vind het er een sympathieke meneer uitzien.

Uitgelezen vandaag

maandag 13 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

Het was nog eens heel lang geleden dat ik boeken uitgelezen had.

Veel boeken beginnen, en twintig boeken tegelijkertijd aan het lezen zijn, dat wel. Maar boeken uitlezen, met mijn druk schema van, euh, allerlei andere dingen doen, dat kwam er niet echt meer van.

Deze vakantie moet het anders worden!

Vandaag alvast goed begonnen: twee boeken uitgekregen.

Neil Gaiman’s Graveyard Book (langzaam te lezen, in stukjes van een half hoofdstuk per keer, en in te beelden dat men pakweg tien is en voorgelezen wordt door zijn ouders) was goed. Goed zonder meer. Niet wereldschokkend uitstekend, zeker niet middelmatig, maar goed. Junglebook maar dan in een kerkhof, ongeveer.

Het had met veel gemak een keer of tien zo lang kunnen zijn, er hadden met nog meer gemak een stuk of tien vervolgen aan kunnen gebreid worden.

Maar Gaiman is gelukkig geen (shudder) J.K Rowling. Hij schrijft er ook te goed voor en hij heeft er teveel verbeelding voor, tenandere.

Van harte aangeraden. Vanaf een jaar of, oh, kweetniet, acht of negen of zo.

Daarnaast ook Judith Herrin’s korte inleiding tot de geschiedenis van Byzantium gelezen. Getiteld, wel ja, Byzantium.

Bit of a curate’s egg, het boek, vond ik. Zeer vluchtige schetsjes van verschillende aspecten van Byzantium door de eeuwen heen, met buiten een ruwe chronologische volgorde niet echt een structuur erin. Links en rechts glimpsen van razende interessantheid, en Herrin blijft herhalen dat Byzantium niét saai was, en wél relevant, en wél inventief, en niét statisch, maar zelfs in hapklare hoofdstukjes kreeg ze me niet geboeid. Het hielp ook niet dat ik de indruk had dat duizend jaar Byzantium op zoef géén tijd voorbij was, en dat er zeker in de middenste pakweg vijfhonderd jaar niets van belang gebeurde.

Ik hoop dat ze nog boeken schrijft over het onderwerp. Maar dat ze zich dan beperkt tot één eeuw, of tot één onderwerp (de paardenrennen? militaire geschiedenis? relaties met Venetië c.s.?).

Voor volgende week op de plank: slechte (vermoed ik) pulp, boek dat er goed uitziet, verzameling SF.

Del.icio.us op 13 april 2009

maandag 13 april 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

  • Learn how to use Expression Blend to design great user experiences, from concept to production, with Windows Presentation Foundation (WPF) and Silverlight. See how Expression Blend makes design workflow faster, easier and richer, and explore how designers can lead the interactive experience throughout the design process.

Gewoontemens

dinsdag 14 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Zo een ongelooflijke duts dat ik ben.

Eigenlijk moet alles op zijn plaats liggen, en dan vind ik alles terug.

Vier computers waar ik actief op werk, allevier hebben ze een verschillende plaats waar ik mijn standaardwerkdocumenten bewaar (/home/mvuijlst/werk, c:\div\werk, c:\users\Michel\Documents\werk, c:\documents and settings\Michel\werk), ik vind mijn weg op allevier zonder enig probleem terug.

Een stapel vol externe harddisken, allemaal min of meer georganiseerd: eens ik de juiste harddisk vastheb, weet ik alles wat ik nodig heb meteen staan.

Vroeger, toen ik nog een bibliotheek had en geen huis vol grote en kleine hopen boeken al dan niet in dozen, kon ik praktisch met mijn ogen dicht de juiste passage in het juiste boek vinden.

Vroeger, toen er nog geen vijf andere waarvan vier minder dan tien jaar oude mensen in mijn rommel rommelden, vond ik alles min of meer terug.

Tegenwoordig niet meer.

Als ik iets twee dagen na elkaar niet vind, ben ik het verloren. Als ik iets twee dagen na elkaar niet vind, ben ik verloren. En gezien de staat van ons huis (buiten de keuken), is het ding for all intents and purposes ook écht verloren, tot de volgende keer dat het hele huis met een fijne kam ondersteboven gehaald wordt.

Case in point: een tijd geleden zijn de twee PSP’s die ik dacht verloren te zijn, alsnog boven water gekomen. Eéntje lag bij mijn ouders, een andere in een kist waar hij geen zaken had te liggen.

Case in point: ik heb zo’n draadloze muis. Of nee, ik heb drie zo’n draadloze muizen: één van Microsoft die ik niet gebruik die bij mijn draadloos keyboards van Microsoft voor het Media Center zat, één Logitech MX Revolution (beste muis die ik ook gehad heb) voor mijn hoofdcomputer thuis, en één Logitech VX Revolution voor op de laptop (tweedebeste muis die ik ooit gehad heb).

Die muizen komen met een bloetoef dink voor in de computer, en ge ziet dat van hier dat ik bang ben die te verliezen. Vroeger ging de MX over en weer naar het werk, tegenwoordig blijft ze permanent aan de computer thuis, en gaat de VX over en weer: ze heeft zo’n newfangled minuskuul klein ontvangertje, dat in de computer kan blijven zitten.

Ah… maar we zijn maandag, het was van vrijdagavond geleden dat ik met die VX gewerkt had, en ik was de muis zelf kwijtgeraakt. Net zoals ik een draagbare harddisk van 500 GB kwijt geraakt was. Ook laatst gebruikt vrijdag.

Lang verhaal kort: ik heb niet gepanikeerd, nee meneer, nee mevrouw, ik heb écht niet gepanikeerd, ik heb er mij zot naar gezocht, en ik heb uiteindelijk zowal muis (in doos van ringflits) als harddisk (naar computer op grond) teruggevonden.

Vrijdag-zaterdag-zondag is nog net te overbruggen, maar als ik die twee dingen vandaag niet gevonden had, dan ben ik zeker ik dat ik ze maandenlang had kunnen kwijt geweest zijn.

..en ook daarom is het eigenlijk dat het hier in huis allemaal dringend in orde zou moeten raken. Nog een paar jaar dit, en ik heb al mijn boeken en DVD’s dubbel gekocht, tien muizen, vier scanners, twintig harddisken, en drie speakersystemen op overschot.

Toegekomen!

dinsdag 14 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

In een Undisclosed Location, alwaar we met ons gezessen een midweekvakantie doen in een luxebungalow.

We hebben al gezien, op het dik half uur dat we hier zitten:

  • een parking met auto’s van Duitsers, Nederlanders en Polen
  • onze bungalow voor zes personen
  • in de bungalow:
    • drie dubbele slaapkamers
    • een living met een tweezit, een driezit, twee eenzitten, een televisie, een geluidsinstallatie, een open haard en twee leeslampen (allemaal samen op 20 m² of zo)
    • een zonnebank
    • een sauna
    • een badkamer met massagedouche
    • een toilet
  • een eigen tuintje
  • in de tuin
  • een tuintafel en zes tuinstoelen
  • een voorbijhuppelende eekhoorn

Uitspraak van de namiddag: Anna die aan het huppelen en krijsen was, en Zelie die ogenrollend zucht: “komaan Anna, gij historisch kind.”

Zo. En nu op verkenning.

Evénement de l’année

dinsdag 14 april 2009 in Politiek. Permanente link | Eén reactie

Eigenlijk heb ik wel wat spijt dat ik er niet naartoe gegaan ben. Niet dat ik het op honderd jaar zou gedaan heb, zo helemaal alleen in een menigte Matonganen, maar toch: het moet wat gehad hebben.

Evénement de l'année

Ik had alleen gehoord van Papa Wemba, Pepe Felly en Mavuela, en ik kan me er mij wel iets voorstellen, bij een hele tent vol van die gasten. Yum.

 

Maes en Jupiler en Stella smaakt allemaal hetzelfde

woensdag 15 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 14 reacties

Ik zei het even in het kort als een reactie bij een post bij Pieter, maar ‘t is toch wel waar zeker: al die pipo’s die bij hoog en bij laag beweren dat Maes slootwater is, dat ze zweren bij Stella, dat alleen Jupiler drinkbaar is, dat ze niets anders dan Maes binnen krijgen, dat Pils X op niets trekt, dat Pils Y godendrank is…

Geef al die mensen vijf pinten in een blanco glas, getapt uit dezelfde tapinstallatie, op de juiste temperatuur, in dezelfde omstandigheden, en ik durf er véél geld op te verwedden dat niet één op tien de pilsen uit elkaar kan houden.

Test Aankoop heeft jaren geleden eens zo’n blinde test gedaan, en als ik me niet bijzonder sterk vergis, kwam het witte produktenmerk van de Makro, Aro Pils, daar als allerbeste naar voren.

Vóór al die zogenaamde fantastische goeie merken.

Veel en veel belangrijker dan de intrinsieke smaak van die dingen, zijn de omstandigheden: is het een oud of een nieuw vat, is de temperatuur goed, zijn de leidingen gekuist, is het glas goed, is het gezelschap in orde.

Trr.

Grote veranderingen

woensdag 15 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Oh, helemaal vergeten: het was ondertussen al meer dan acht jaar geleden, maar Zelie zit weer vooraan in de auto.

Anna werd te groot om met het kinderzitje vooraan te blijven zitten—ze botste voortdurend met haar voeten tegen het dashboard—maar ze is nog te klein om zonder kinderzitje in de auto te zitten, net zoals Jan en Louis trouwens.

Alleen Zelie is groot genoeg om al in een echte zetel te zitten, en dus is zij nu naar voor verhuisd. Ze is zo fier als een gieter, nu ze weer tussen ons getweeën zit:

Zelie zit tegenwoordig vooraan in de auto

…en achteraan is het nu nog meer dan anders kermis. Jan en Anna naast elkaar: altijd feest.

Anna die luidkeels klaagt “maar ik heb dat niet gedaan”, Jan die op volume 15 roept “maar An-náááá”, beschuldigingen van pesten over en weer—en een minuut later alletwee lachen gelijk gebochelden. Peis en vree en lawaai, en meteen erna ruzie en lawaai, meteen dáárna weer rust in de relatie en lawaai.

...en Anna zit waar Zelie vroeger zat

Low hanging fruit

woensdag 15 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Soms wordt er wel eens geklaagd, in Wikipedia-middens, dat al het laaghangend fruit al geplukt is, en dat er geen gemakkelijke artikels meer bij te maken zijn.

Nonsens!

Neem nu de Amerikaanse Burgeroorlog. Daar zijn wellicht tienduizenden méér dan kenners méér dan fanatiek mee bezig. Tot het minste detail van de minste veldslag en troepenbeweging is bestudeerd, het zou me niet verbazen als er mensen zouden zijn die van bepaalde legereenheden elke individuele soldaat en officieer zouden kunnen opnoemen.

antietam

De slag bij Antietam bijvoorbeeld staat er in zoveel detail bescheven dat men er bijna in zit: http://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Antietam

En toch, en toch: zijn er nog lacunes op Wikipedia. Overal een beetje, maar zélfs in bijna totterdood gedocumenteerde onderwerpen als de Burgeroorlog.

Ik ben in het algemeen altijd content als ik een nieuw artikel kan maken over iets dat er nog niet in stond, maar als het kan in een onderdeel waar (a) ik zelf niets van afweet en (b) andere mensen er wél veel van afweten, dan voelt dat nog tien keer beter.

Kijkzie, tadam:

6-pdr Wiard gun at the Arsenal, Washington, D.C.

The Wiard rifle is a semi-steel light artillery piece invented by Norman Wiard. About 60 were manufactured between 1861 and 1862, at O’Donnell’s Foundry, New York City: “although apparently excellent weapons, [they] do not seem to have been very popular”.[1]

Wiard described two calibers: a six-pounder rifle with a 2.6 inch bore and a twelve-pounder smooth bore with a 3.67 inch bore.[2]

The six-pounder’s tube was 53 inches long, weighed 725 pounds and had an effective range (at 35°) of 7000 yards, with a standard powder charge of 0.75 lbs and 6 lb. Hotchkiss bolts.[1]

The Wiard rifle was cast in puddled wrought-iron (semi-steel) and was mounted in a special Wiard field carriage that was unique in its design.[3] The rim base was spaced farther apart than any diameter of the tube, permitting unrestricted rotation on the trunnions without interference from the undercarriage. Wiard altered the shape of the carriage’s cheeks, relocated the axle and provided a long elevating screw; this made firing at elevation of up to 35 degrees possible.[2] It also meant that one carriage could slide beneath the next, allowing for more efficient storage and transportation.

Other innovations included a flat trail plate with a metal keel (preventing the rifle digging itself in the ground upon recoil), and a better system for braking the carriage without damaging the iron tires.[1]

References

  1. ^ a b c Artillery Profile: 6 pdr. Wiard Rifle
  2. ^ a b James C. Hazlett, Edwin Olmstead, M. Hume Parks, Field Artillery Weapons of the Civil War. 2nd revised edition, University of Illinois Press, 2004. ISBN 0252072103. 322 pages
  3. ^ A Primer on American Civil War Field Artillery

Ik kijk er zeer hard naar uit wat de Civil War buffs (om nog niet te mentionen de weapon buffs) er in de komende dagen, weken en maanden mee gaan doen, met dat artikel.

Oh, en in goede Wikipedia-traditie staat er een redlink in de tekst: Norman Wiard, Amerikaanse expert van Canadese oorsprong op gebied van wapens en munitie, is ook een artikel dat dringend moet geschreven worden. Er staat in alle geval genoeg materiaal over hem op het internet.

Tafeldecoraties Pattyn

woensdag 15 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Oh, ook al vergeten zeggen: zondag was Pasen bij mijn ouders, en maandag was het Louis’ verjaardagsfeestje-met-de-familie (ik vermoed dat er wel nog eentje-met-de-vriendjes zal zijn ook, later dan).

Er waren hapjes en er was lasagne en er was fruitsla met ijs, en er was familie (onze ouders en al hun kinderen en kleinkinderen behalve de vrouw van Sandra’s broer die van wacht was) en meer moet dat niet zijn.

Tafeldecoratie courtesy of mijn madam is meestal in orde, maar deze keer vond ik het echt wel heel erg bijzonder geslaagd:

Tafeldecoratie

Lopers van een rol inpakpapier, placemats in gecoördineerde kleur, servet dichtgenepen met een bloemetje op een wasknijpertje, een houdertje voor doopsuiker met een opnieuw kleurgecoördineerde tulp erin (en gestabiliseerd met paaseitjes onderaan, dat was mijn enig bijdrage).

En het geheel nog eens kleurgecoördineerd met de muren van de keuken.

Proper, dames en heres.

Poolshoogte

woensdag 15 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

We hebben een huis, een tuin(tje) en dan een achterhuis.

Als de keuken gedaan is, dan doen we iets aan de living (er boekenkasten en een bureautje in plaatsen namelijk), en daarna is dat achterhuis aan de beurt. De benedenverdieping.

De bovenverdieping, die is namelijk al gedaan. Weze het dat ik er sinds januari 2004 niet meer geweest ben: dan is namelijk de trap ingestuikt, en ik ermee. En sindsdien is de trap niet teruggeplaatst, en heb ik het er dus niet meer gezien.

Tot maandag, en ik het briljante idee had om mijn fototoestel op een monopod te vijzen. Fototoestel op timer gezet, monopod door het trapgat naar boven geduwd, en hey presto:

Het eerste

Wijs hé?

Het plan is dat die sanitaire toestanden daar rechts in de hoek wat gecamoufleerd worden,en dat er nog wel blinden voor de ruiten kunnen komen of zo, maar dat voor de rest alles zo blijft. Eén grote ruimte.

Eiken planken op de vloer, witte muren, wit plafond tussen de balken. En één bed erin, misschien een zetel. Van die verplaatsbare lichtbollen zonder stopcontact. Zeer misschien een grote foto aan de muur, ik denk aan deze, maar dan wel mooi gerestaureerd:

Buster

En voor de rest: that’s it. Helemaal zen.

Gastenkamer. Totrustkomkamer. Laatmijmetgrustkamer.

Vakantie!

woensdag 15 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Ah, op vakantie au fin fond de la Hollande. Onaangenaam weerzien met de toiletten, om te beginnen (waarom de hel moeten die toiletten zo gebouwd zijn? een metersdiep gat vooraan zodat het zelfs met de grootste voorzichtigheid klinkt alsof een bouwvakker —no disrespect— na drie bakken bier in een bijna-lege waterton pist, en een soort plateau achteraan om scatomancie op te bedrijven, smakelijk hoor).

Onaangenaam weerzien met de gastro*kuch, hoest, splutter*nomie ook. Mayonaise met meer suiker dan wat anders, restaurants waar men bij een steak niet vraagt hoe hij gebakken moet zijn, dame blanches met opgewarmde chocoladestroop uit een flesje, 128 euro voor eten dat in België zelfs de slechtste toeristenkeet in Brugge niet zou durven klaarmaken, laat staan aan die prijs de deur uitpersen, laat staan met zo’n service (geen bestek! geen servet! verkeerde drank! tien euro te weinig wisselgeld!).

Maar hey, als we ons daar zouden moeten aan storen… vergeet het! ‘t Is vakantie! No worries!

Speeltuin!

Speeltuin

Speeltuin

Anna had met haar hele gezicht in een potje ijs gezeten!

Ijsje gegeten

Foto’s van deze late namiddag en vrac naar Flickr gestuurd, ik zal ze thuis dan wel eens nabewerken:

Les jours se suivent (et se ressemblent)

donderdag 16 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Een dag is zó voorbij, op vakantie: uitslapen, min of meer. Daarna naar de speeltuin. Kinderen een puzzel gemaakt. Naar huis. Eten. Boodschappen doen in de lokale Albert Heijn. Naar huis. Gaan zwemmen. Lezen, rondlummelen. Eten. Spelletje spelen. Kinderen naar bed. Twee afleveringen Dollhouse bekijken. Einde dag.

Next!

Om een idee te geven:

Naar huis

Speeltuin

Thuis

Aan tafel

Aan tafel

Chérie

donderdag 16 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Bij het leeghalen van het fototoestel bleek deze er nog op te staan. Die keer dat Jan om mij nu onverklaarbare redenen met Eddy Wally’s Chérie naar huis kwam:

Hij deed alleen “Chérie… chérie”, niet “dans met mij de tango damorééé”, nog minder “want wij zijn voor malkander géborééé”.

(één van de weinig foto’s/films trouwens ook waar onze keuken nog groen bevat: tegenwoordig is dat wit en donker aubergine)

Del.icio.us op 16 april 2009

donderdag 16 april 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

  • Since the dawn of the white-collar age, office designs have cycled through competing demands: openness versus privacy, interaction versus autonomy. Here's a brief history of how seating arrangements have reflected our changing attitudes toward work.
  • The virtual office ''sounded good in theory, but ultimately violated human tenets,'' said Lee Clow, the company's chairman. He added, ''People need a sense of place and belonging.'' The idea behind the virtual office was that telecommuting would allow people to work anywhere, anytime, and that they would use the outgrown building only for teamwork. As it turned out, most staff members needed or wanted to work under the same roof.

    Current and former employees paint a picture of harried workers fighting over too-few desks, defiantly displaying family photos and trying to stake out personal space in a place planned like a club.

Science Fiction overload

donderdag 16 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 11 reacties

Ik denk dat ik een overdosis Science Fiction moet gehad hebben. Jaar na jaar, van einde de jaren 1970 tot einde de jaren 1980, zal ik er niet ver naast zitten als ik gemiddeld een boek of vijf science fiction per week las.

Het hielp natuurlijk wel dat mijn vader een bibliotheek heeft/had met onder meer een afdeling science fiction waar geen stadsbibliotheek tegen op kan/kon, in zowel het Frans en het Engels als (minder) in het Nederlands.

Ik denk niet dat er in de jaren 1980 een boek van Meulenhoff SF was dat hij niet had, of Bruna of Prisma, en dat was dan nog enkel in het Nederlands. In het Frans was de collectie toen het meest compleet—de pockets van J’ai lu staan me het meest bij. Met de grote klassiekers, te beginnen met Asimov, Clarke, Dick, Anderson, Tiptree, Heinlein et les autres, met wat toen recent was, en met allerlei anthologieën waar ik vooral uitkeek naar elke nieuwe in de machtige Grande Anthologie de la science fiction (van Histoires d’extra-terrestres tot de laatste in 1983, Histoires de Sexe-Fiction).

Ik moet honderden en honderden SF-boeken gelezen hebben en ettelijke honderden (duizenden?) kortverhalen.

Nu ik er over nadenk, moet de overdosis gekomen zijn met, of all people, Philip K. Dick. Ik had uiteraard de meeste van zijn boeken al gelezen, van The Man in the High Castle tot de hele VALIS-weirdness.

En toen heb ik zijn kortverhalen gekocht. Ik zat aan de universiteit, het zal 1993 of zo geweest zijn. In de Fnac, van die grote pockets, een twee drie vier vijf, allemaal samen. Ik heb ze in één ruk van begin tot einde gelezen, en toen was het *burps* even des Guten zuviel.

De occasionele grote kleppers genre Iain M. Banks en Stephen Baxter las ik nog wel, en regelmatig van die lange dingen genre Saga of the Seven Suns, uit nostalgie de nieuwe Dune-boeken en zo, maar het is toch maar bij links en rechts dit en dat gebleven, jaren aan een stuk.

Net voor we naar Nederland vertrokken, ben ik bij de boekenboer— de Fnac in Gent, die tegenwoordig echt wel bijna helemaal niets meer heeft van SF en Fantasy en dergelijke — tegen Gardner Dozois’ vijfentwintigste Year’s Best Science Fiction aangelopen.

Ik heb vandaag de lange inleiding gelezen (blijkt dat mijn maat Graham Sleight die we al veel te lang niet meer gezien hebben écht wel golven maakt in de SF-wereld), en de eerste paar verhalen.

Ik ben weer helemaal verkocht: er is natuurlijk veel te zeggen voor het langere werk, de zorgvuldig opgebouwde werelden die ettelijke boeken meegaan, maar kortverhalen, een universum opgebouwd op tien bladzijden, maatschappijen en personages die maar één boek bestaan, daar is toch ook heel veel voor te zeggen.

Ik denk dat ik weer eens een aanzet doe om moderne Science Fiction te lezen, van auteurs die ik niet ken, as opposed to dingen van mensen die ik wel al lang ken.

Misschien begin ik best met de tips van Gardner Dozois.

Del.icio.us op 17 april 2009

zaterdag 18 april 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

  • Students choose a topic related to history that either doesn’t have a substantial article already written about it, or a topic that is listed on the history stubs page on Wikipedia. Then, they research the topic and contribute ~500 words to the article. The article must include footnotes, and reference at least two published books, two external websites, and link to at least two other Wikipedia pages.
  • I've read a fair few of the "Grand Tour" novels now, and I have come to the conclusion that Ben Bova is a bad writer. His prose is flaccid, repetitive, and full of cliché. When he is writing exposition he's very dull. When he's writing descriptively he permits no noun to go naked before the reader without slapping on one or more adjectives; and he allows no verb to shed its adverb. Bova perhaps thinks this renders his prose more vivid and immediate, but it has exactly the opposite effect, making it sticky and overegged. Any student who has taken a Creative Writing 101 class, and had their tutor blue-pencil their overcompensating profusion of descriptors, knows better than Bova how to write evocative prose. Indeed, and speaking generally, I can't think of a writer working today with less of a feel for the rhythms and expressiveness of the English language.
    (tags: reviews sf humour)
  • This regular department of the sf newsletter Ansible enshrines gems of "differently good" prose from (mainly) science fiction and fantasy. It is to be assumed that the chosen selections are stuff which brutish Thog really likes.
    (tags: sf writing humour)
  • John Carmack is een god. I sent an email to the Wolf 3D Redux project maintainer to see if he might be interested in working on an iPhone project with us, but it had been over a year since the last update, and he must have moved on to other things. I thought about it a bit, and decided that I would go ahead and do the project myself.

Autodidact als het moet

zaterdag 18 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Jan, daarjuist, op de computer, achter mijn rug.

Het was al een tijd stil, en hij zat wat in zichzelf te murmelen; ik ernaartoe.

In de adresbalk van de webbrowser stond

wwwwwwwww.sp

“Ik wil www spelletjes punt be schrijven,” zei Jan.

Ik: “Zeg Jan…?”

“Ja..?”

“Wij gaan dan eens leren lezen, samen, hé?”

“Umm… OK.”

(ik weet weer wat gedaan, morgen)

Luonnotar

zondag 19 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Tijd voor een streepje Sibelius:

Karita Mattila doet Luonnotar, in het Fins zoals dat hoort. (Karita Mattila, die u en ik beter kennen als dedie die in haren bloten gaat in Salomé, natuurlijk.)

Wetenschappelijk werk in Word

zondag 19 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Zo wijs! Ik ben een tekst met ettelijke honderden bronnen en voetnoten en tabellen en allerlei aan het verwerken.

Ik had even overwogen om het in iets meer geëigend te doen—LaTeX sprung to mind—maar uiteindelijk toch maar gekozen voor MS Word (2003 en 2007), en EndNote X2 voor de bibliografie. Stijf tevreden van, tot nog toe.

Een voorproef-copypaste van een paar paragrafen:

Pattison laisse le mot à la rime des vv.43 et 45 en blanc, car, écrit-il, “Ms. M which has so often given the correct reading bears esterinha, esterinh, but if these words are correct, their use here is unique and there is no way of ascertaining their meaning”[1]. Il est vrai que nous n’avons pas pu retrouver ces formes chez d’autres troubadours. Toutefois, chez Aymé Vayssier on a le verbe s’estelinga, s’esteringla ‘s’enfoncer une écharde’, ainsi que les substantifs correspondants estelingado, esteringlado, esteringlal ‘écharde’[2]. Wartburg présente, sous l’étymon *tarĭnca, des formes analogues ou identiques, non seulement pour la langue de l’Aveyron, mais aussi dans divers dialectes méridionaux: “Toulouse estaringlo, Cahors estorlénco, Tarn, castr. estarenglo, Aveyron estelingo, estarinco, esteringlo, estringlo, estelonclo, estarenglo, blim. esterlinquo (…) périg. estrinclo…”[3]

Toutes ces formes sont assez proches de celles que nous fournit le manuscrit M et, qui plus est, du point de vue du sens, elles ne présentent aucun problème: le poète sait que sa Dame ne se moque pas de lui (v.39, mas ja sos cors no frezilha), car le destin (sors) lui a garanti cet amour (v.40); il en est fort heureux (mos cors sailh fort e grim), ), mais il en pleure davantage encore, car [ce même destin] blesse sa joie (litt. ‘pique une écharde dans…’) qui est donc de courte durée (vv.43-44) et soumise à Douleur (vv.44-45); or, ce fait lui est également une blessure (litt.’une blessure causée par une écharde’).

Seulement, et c’est là une difficulté de taille, les formes citées ci-dessus ne présentent aucune mouillure en syllabe terminale. A ce propos, il est même signalé dans Wartburg que dans la forme esteringlo (qui serait la plus proche de celles que nous avons dans M) “das l in die letzte silbe verwiesen (ist)”[4]. En effet, que l’on parte d’une forme en -incula, ou d’une forme contaminée par le synonyme latin astella, ce qui explique la syllabe initiale en es-, la gutturale se conserve[5] et nous ne voyons pas comment justifier la mouillure d’esterinh(a). La seule façon d’obtenir cette mouillure, serait de partir d’un diminutif de *(es)tarĭnca: *(es)tarĭncula [6]qui peut passer à *(es)taricula[7] qui donne dès lors, tout régulièrement: *esteric’la > esterilha[8].


[1] Pattison, 1952, p. 75; voir aussi Levy, 1894, III, pp. 319-320.

[2] Vayssier, 1971, p. 240.

[3] Wartburg, 1928sv., III, p. 121.

[4] ibid.

[5] Le groupe C’L postconsonantique demeure intact (voir Pellegrini, 1965, p. 132).

[6] Même si Wartburg (op.cit.) semble mettre en doute la possibilité d’un tel diminutif, l’apparition d’une forme calabraise taruonculu plaide en la faveur de son existence (voir Battisti & Alessio, 1968, V, pp. 3722, s.v.tarinco).

[7] Comme ranunculum passe à *ranuclum (voir Adams, 1913, p. 76).

[8] Pour la mouillure, voir Anglade, 1921, p. 167; le passage de a à e ne doit pas nous étonner: le a protonique initial ou en syllabe initiale en contact avec r peut passer à e (araneam donne aranha et aussi eranha). Sans doute, dans ce cas-ci il y a le préfixe -es. Ceci n’influe toutefois pas l’évolution du a: strangulare donne estrangolar et estrengolar (voir Anglade, 1921, pp. 95-96: a devant n évolue comme a devant r).

…en daar hoort dan een bibliografie bij:

Adams, Edward Larrabee (1913). Word-formation in Provençal. New York: Macmillan.

Anglade, Joseph (1921). Grammaire de l’ancien provençal ou ancienne langue d’oc. Phonétique et morphologie. Paris: C. Klincksieck.

Battisti, Carlo, & Alessio, Giovanni (1968). Dizionario etimologico italiano. Florence: G. Barbèra.

Levy, Emil (1894). Provenzalisches Supplement-Wörterbuch, Berichtigungen und Ergänzungen zu Raynouards “Lexique roman”. Leipzig: O. R. Reisland.

Pattison, Walter T. (1952). The Life and Works of the Troubadour Raimbaut d’Orange. Minneapolis: The University of Minnesota Press.

Pellegrini, Giambattista (1965). Appunti di grammatica storica del provenzale. Pisa: Libr. Goliardica.

Vayssier, Aimé (1971). Dictionnaire patois-français du département de l’Aveyron. Genève: Slatkine Reprints. (Réimpr. de l’éd. de Rodez, 1879)

Wartburg, Walther von (1928sv.). Französisches etymologisches Wörterbuch, eine Darstellung des galloromanischen Sprachschatzes. [Lieux divers]: [éd. divers].

Ik zou nog eens moeten kijken welke citeerstijl het precies moet zijn — nu is het een licht gewijzigde APA — maar aanpassen is een minuscule moeite, met die EndNote. Dan worden alle voetnoten en alle manieren van bronvermeldingen allemaal tegelijk aangepast.

EndNote houdt de bibliografie bij in een eigen programma, waarmee meteen ook kan gezocht worden in vele honderden on-line bibliotheken — in mijn geval heb ik het meeste baat bij de Bibliothèque Nationale de France en de Biblioteca Apostolica Vaticana. Een referentie kan in Word geplaatst worden door op een knop in het aparte programma te duwen, of via een knop in een knoppenbalk in Word, of, veel eenvoudiger, door de referentie in te typen via een code.

Dan geef ik bijvoorbeeld {Pillet, 1933 @ 246-247} in. Dat wordt dan met zo’n smart tag herkend als een bronvermelding, en automatisch omgezet (on the fly als ik het wil), naar de juiste manier van citeren, in dit geval “Pillet & Carstens, 1933, pp. 246-247″, én naar een entry in de bibliografie met ook de juiste vorm, in dit geval “Pillet, A., & Carstens, H. (1933). Bibliographie der Troubadours. New York: Burt Franklin”. Een groot gemak, en ik kan me alleen maar inbeelden wat voor een soep dat moet geweest zijn toen er nog geen internet was. En al helemaal wat voor soep toen er nog geen tekstverwerkers waren. Zo’n manuscript van tegen de duizend bladzijden op een typmachine… brr.

Maar goed. Ik ben aan het OCR’en en aan het omzetten naar Word. Wijs werk, in ieder geval. Het heeft veel gemeen met beeldrestauratie, in die zin dat er eigenlijk niet echt veel nadenken bij te pas komt, maar wel veel aandacht voor detail én dat er tegelijk een groter beeld in het achterhoofd moet gehouden worden.

En dat men er een tijd mee bezig blijft, en dat men toch wel redelijk wat opsteekt over het onderwerp.

Serious facial hair

zondag 19 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Ah, over restauratie gesproken… ik heb natuurlijk de laatste paar dagen niet veel tijd gehad om met Photoshop in de weer te zijn (een laptop zonder tekentablet en vooral zonder goed scherm is niét leutig om op te werken), maar deze had ik vorige week nog aangepakt:

Wahey! Geef nu toe, wat een machtige foto!

Knippenplak van op Wikipedia:

Ambrose Everett Burnside (May 23, 1824 – September 13, 1881) was an American soldier, railroad executive, inventor, industrialist, and politician from Rhode Island, serving as governor and a U.S. Senator. As a Union Army general in the American Civil War, he conducted successful campaigns in North Carolina and East Tennessee but was defeated in the disastrous Battle of Fredericksburg and Battle of the Crater. His distinctive style of facial hair is now known as sideburns, derived from his last name.

Akkoord, die bakkebaarden, maar da’s niet alles, op de foto. Dat hij toch nog een klein beetje dons bovenop zijn hoofd heeft! Dat hij zijn haar alsnog naar voren kamt, zelfs al maakt het eigenlijk niet veel meer uit! Dat hij heel erg hard zijn buik aan het intrekken is voor de foto, maar zijn drie borstknoppen toch maar niet heeft zich proberen krijgen! En misschien wel het aandoenlijkste van alles: dat hij denk ik gemoost heeft met zijn eten van deze middag, plets in het midden van zijn schoon kostuum!

Science Fiction te lezen

zondag 19 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Allemaal tips om te lezen gekregen, alhier.

Even overlopen:

  • D.M. Arnold zegt me niets. Zijn boeken zijn gratis te downloaden, maar lezen op een iPod is niet te doen, en op een gewone laptop eigenlijk ook niet — eigenlijk zou ik nog eens zo’n tablet moeten hebben. Of zo’n Kindle, tenminste. Van zodra ze uit zijn in Europa, koop ik er één.
  • Philip Pullman’s Golden Compass had ik uiteraard al gelezen. Begin zeer goed, eindigt veel minder, vind ik. Voor al wie dit goed vond: Susanna Clarke’s Jonathan Strange & Mr. Norrell van ganser harte aangeraden. Kopen zonder aarzelen.
  • Charlie Stross vond ik lastig om te lezen. Misschien omdat hij manifest wel ideeën heeft, maar dat ik vind dat hij er niet in slaagt om ze in een goed verhaal te steken. Ik ben niet verder dan Accelerando geraakt, niet van plan meer te lezen ook.
  • Alastair Reynolds vind ik minder irritant. Ik heb er voor zover ik weet alle boeken van gelezen, zelfs al had ik achteraf meer dan eens het gevoel dat ik liever zijn voorbereidende notities had gelezen. ‘t Is voor een groot stuk ook zo’n geval van uitstekend universum, mwof karakters.
  • Van Mary Gentle heb ik alleen Ash gelezen, en dat kan ik meteen om het even wie aanraden die in zijn jeugd Thea Beckman graag las — iederéén dus, neem ik voor het gemak even aan.
  • Ken MacLeod staat op de te lezen lijst. Ik hoor er teveel goeds van, van overal een beetje.
  • China Mieville is een raar geval. Ik ben begonnen in Perdido Street Station en ik vond het ongelooflijk hard werk, alsof hij Mervyn Peake wou doen-maar-dan-in-het-science-fiction-achtig, en daar jammerlijk in mislukte. Het ligt nog ergens in mijn slaapkamer, onuitgelezen.
  • Neil Asher, daar ga ik wat meer boeken van kopen. Ik had Line of Polity gekocht zonder te beseffen dat het een deel van een serie was, namelijk.
  • Van John Courtenay Grimwood heb ik een tijd geleden Pashazade en Effendi gekocht. Pashazade begon zodanig verwarrend dat ik er niet verder dan het begin in geraakt ben. Als het de moeite waard is, wil ik gerust nog eens de moeite doen.
  • Jo Walton zei me niets, maar klinkt interessant. Ik heb alvast Tooth and Claw besteld: Trollope, maar waar alle personages draken zijn.
  • Ook John Meaney kende ik van haar noch van pluimen. Bone Song besteld, ik houd de wereld op de hoogte.
  • Liz Williams: zelfde laken een broek. The Poison Master komt binnenkort toe.

Dankuzeer aan de tipgevers (en vooral dan aan Martin — ik had eigenlijk ook gewoon een mail kunnen sturen, of zijn uitstekende boeklog erop kunnen naslaan).

Gerechtsgebouwen in handen van off-shore bedrijven

zondag 19 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Ze moeten bij de VRT toch nog eens les volgen in demagogen ontzenuwen.

Dedecker werd zogenaamd op de rooster gelegd door het journaille van dienst: een schaamtelijke, tendentieuze vertoning, de VRT onwaardig.

Een journalist die geen ogenblik van zijn vooraf vastgestelde ideetje afstapte, die niet luisterde naar wat Dedecker zei, en die maar bleef doordrammen: Jeremy Clarkson Paxman you ain’t, buster.

“Zou het niet beter Lijst-DDR zijn in plaats van LDD?” — van dat niveau.

Bah.

Oh, en natuurlijk: nog een paar procent bij, voor Jean-Marie Dedecker, als dit nog een paar keer herhaald wordt.

…oh, hang on. In een vervolgstukje werd de juiste reflex gedaan: de verontwaardiging over het gebruik van een privé-detective losgekoppeld van de vermeende feiten, de schimmige dingen rond die sale and lease-back-operaties.

Jammer dat het kwaad al gedaan was en dat er geen ruimte voor nuancering of voor dat onderscheid was in het interview zelf.

Caprica

zondag 19 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Vorige week gezien, en vandaag nog eens.

Umm… jazeker. Ik zie waar het naartoe zou kunnen gaan, en ik kan er mij helemaal in vinden.

Battlestar Galactica maar dan soap, had ik begrepen. Ik heb dat inderdaad ongeveer wel gezien, maar ik denk dat ik zo meteen drie, vier manieren zou kunnen opnoemen waarop het zou kunnen zeer onderhoudend worden.

Veel antwoorden al meteen in aflevering één: we weten waar de cylons vandaan komen, waarom ze monotheïstisch zijn, mogelijke achtergronden voor een conflict, verrassende insights in de familie Adama: ayup, them’s all good eats.

Oh, en was ik de enige die als een klein kind met een grijnslach van oor tot oor zat bij de allereerste by your command? :D

[ter vergelijking en herinnering, in de jaren 1970:]

[ah, memories]

[en in Razor, een jaar of twee geleden:]

[ik zat toen ook gelijk een klein kind te grijnslachen]

Del.icio.us op 19 april 2009

zondag 19 april 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

Del.icio.us op 20 april 2009

maandag 20 april 2009 in Links. Permanente link | Eén reactie

Fuck

dinsdag 21 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Ik ging vanmiddag even de stad in gaan, eten halen.

Mijn portefeuille nodig, dus.

Mijn portfeuille, die maar op twee plaatsen kan zitten: ofwel in de zak van mijn jas, ofwel in mijn rugzak.

Mijn portfeuille, die noch in jaszak, noch in rugzak zat.

Crapovitch.

Gisteren was het zeer warm en overbevolkt op het werk, ik heb een trein vroeger genomen om thuis verder te doen.

Brussel-Noord > Gent-Sint-Pieters: portefeuille võór mij op het tafeltje gelegen, en ik heb zelfs niet geslapen. Bij het uitstappen heb ik hem zéker meegenomen, ik kijk altijd of ik alles mee heb. Het was warm, ik had mijn jas wel mee maar niet aan, mijn rugzak zat wel op mijn rug.

Gent-Sint-Pieters > Gent-Dampoort: portefeuille niet boven gehaald. Jas is uit gebleven, rugzak is aan gebleven.

Gent-Dampoort > huis: rugzak aan gehouden, jas in fietstas gestoken.

En nu is mijn portefeuille nergens meer te bekennen. Logischerwijs zou het ding in mijn rugzak moeten zitten, waar ik het samen met mijn leesboek en oorkussen gestoken heb toen ik van de trein stapte in Gent-Sint-Pieters, maar het zit er in.

Ofwel ben ik gegauwdiefd, ofwel iets anders.

Dedju.

Ik heb alvast een aangifte gedaan bij de NMBS.

Dedju.

‘t Is nu dat verdriet

dinsdag 21 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Ik ben soms zo’n soort anti-Argan.

In die zin dat ik weiger naar een dokter te gaan, en dat ik mezelf geen ziekten toedicht, maar net het omgekeerde doe: als ik het maar lang genoeg ontken, dan gaat het misschien vanzelf wel weg.

Meestal is dat wel zo.

Tot ik plots met een bonzend onderbeen zit dat vier keer zo dik is als het zou moeten zijn, en de dokter er zelf een beetje van schrikt, en dat ik met wat pech wel dood zou kunnen gaan van sepsis. Bijvoorbeeld.

Maar meestal gaan de dingen vanzelf wel weg. Ik heb er vooral een gloeiende hekel aan om met een stomme valling of griep naar de dokter te trekken. Wat kan die mens zeggen behalve “ah ja, ‘t zal een valling zijn” of “ah ja, ‘t zal griep zijn” en dan zeggen dat ik het best wat rustig houd en niet buiten loop en zo?

Ik neem toch geen hoestmiddelen of dergelijke, ik ben een strikte homeopaat in van die huis– tuin– en keukensnotteringen: ik neem niéts, en hoe minder ik neem hoe rapper het over gaat.

En dan ga ik dus niet naar Dokter Arts, blijf ik even thuis, ga ik dan weer werken, en dan is het lastigheid omdat ik geen briefje van de dokter heb, en dan moet ik alsnog naar de dokter, en dingen, en vanalles, en lastigheid.

…dat allemaal om ertoe te komen dat ik toch maar eens naar de dokter ga, denk ik.

Ik dénk dat ik van die RSI heb in mijn ene schouder. De schouder waar mijn muisarm aan hangt. En waar de helft van mijn toetsenbordvingers aan vast zitten.

Het was een beetje vervelend, een maand of twee of zo geleden, toen ben ik weer overwegend op een echt toetsenbord gaan typen (laptopkeyboards zijn écht geen fijne dingen om mee te werken, en het maakt niet uit dat ik er nu al twee en een half jaar elke dag heel de dag op schrijf) en voor Photoshopwerk op een tablet overgeschakeld.

Het werd niet slechter maar ook niet echt beter, en een week of drie geleden was het wel erg vervelend geworden. Vorige week heb ik praktisch niets op de computer gedaan en was het gewoon vervelend. Nu ben ik al een dag of vier wat meer op de computer aan het werken en is het meer dan vervelend.

‘t Is nu dat verdriet, verdorie.

Ik kan het nog begrijpen van mensen die lang niet met computers gewerkt hebben en dan plots heel erg veel, maar moet ik daar zo oud voor geworden zijn, heel mijn leven of praktisch met computers en muizen gewerkt hebben, en daar nù ineens miserie mee krijgen?

Ik heb het lang geleden, toen ik voor het eerst instensief met een muis werkte — Degas op Atari ST, ah, sweet memories — even gehad, een soort peesontsteking op de pees van mijn muisklikvinger, maar da’s even snel over gegaan als het opgekomen was.

Ik hoop nog altijd dat het nu ook wel zal over gaan, maar als het, um, pak, euh, tegen… vrijdag niet over zou zijn, dan ga ik Dokter Arts eens een bezoek gaan brengen zie.

(die mij dan ongetwijfeld zal zeggen het wat rustiger aan te doen, hier, wat van die flexiumgel erop, en hier, wat brochures over ergonomie op de werkplek)

Del.icio.us op 21 april 2009

dinsdag 21 april 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

Ik heb dat niet gedaan!

woensdag 22 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Had ik al ooit eens gezegd dat ik een ongelukkige mens ben als de zaken niet op hun normale plaats liggen?

Voorgeschiedenis: mijn portefeuille is weg. Verloren, gegauwdiefd, geen idee.

Eigenlijk kan het haast niet anders dan gegauwdiefd zijn, want ik weet dat ik hem dán had, en dán niet meer. En ik heb hem zéker niet laten liggen, dus hij moét wel uit mijn rugzak gediefd zijn.

Misschien terwijl ik op mijn aaitotsj naar aflevering drie van John Adams (van harte aangeraden trouwens, historische reeks over één van de founding fathers van den Ameriek) aan het kijken was op het perron van Gent-Sint-Pieters. Ik zou niet weten waar en hoe anders.

Dus dan maar na een uur of zo zoeken aangifte gedaan bij de NMBS, CardStop gebeld en al mijn kaarten (euh, twee, dus) laten blokkeren), plannen gemaakt om aangifte te gaan doen bij de plietsie.

…en dan blijkt dat mijn portefeuille wel degelijk in mijn rugzak zat toen ik thuiskwam, maar zich in de loop van gisteren laffelijk onder de laptoptas van Sandra had zien te migreren.

Op ongeveer vijftien centimeter van de rugzak die ik wel tien keer binnenste buiten gekeerd had.

Daar zit ongetwijfeld een les in, die ongetwijfeld verhaald kan worden op interfacedesign — iets van “als de mensen overtuigd zijn dat iets op één bepaalde plaats ligt en het er niet vinden, dan gaan ze overal gaan zoeken behalve op de plaats waar het misschien wel zou kunnen zitten”, of zo.

Of misschien wel een andere les, die ik mijn vader zo ongeveer om de andere dag hoorde zeggen toen ik klein was: dat het tijd wordt dat ik eens leer zoeken (de elventachtigste keer dat ik mijn schoolagenda niet vond terwijl hij gewoon onder een stapel papier lag). (Of die andere klassieker: dat als ik een beetje zou opkuisen dat ik de dingen wél zou terugvinden en wanneer gaat g’uw kamer nu eindelijk eens opruimen.)

Zucht. Plus ça change, plus ça reste la même chose.

Op het internet en zo zoeken, dat lukt mij ondertussen wel al hoor. En informatie organiseren in het abstract en in mijn hoofd en zo ook. ‘t Is dat voortecht zoeken en opruimen en zo dat niet altijd wilt gaan. (Waar ik dan ook gek van word, want in mijn hoofd is alles gerangschikt en geordend en heeft alles een plaats, maar in het echt is dat niet zo, aaaargh!)

Ah well.

Ondertussen is mijn kredietkaart en mijn bankkaart geblokkeerd. De bankkaart makt niet echt uit, de kredietkaart… Ach ja. Ik kende net mijn nummer ongeveer van buiten, na tien jaar of zo.

Er zit ook een positieve kant aan: zo vallen er ongetwijfeld een aantal verdoken permanente internetbetalingsopdrachten weg. Zoals die maandelijkse World of Warcraft-rekening, terwijl het al zeker zes maand geleden is dat ik er nog een voet gezet heb.

Elk nadeel hep zun voordeel.

(De titel, overigens, is de standaardreactie van Anna als er haar eventueel, mogelijks, misschien, wie weet, ook maar iets te verwijten zou kunnen zijn. Zoals: kinderen samen in de zetel, plots luid geroep omdat de zender van de televisie verzet is. Anna: “Ik heb dat niet gedaan!” Of zoals: Anna zit alleen aan tafel, niemand anders in de buurt, plots schervengerinkel en een bord op de grond. “Ik heb dat niet gedaan!”)

Loris

woensdag 22 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

As cute as the slow loris is, it is considered an endangered species and not really suitable as a pet. Not only are they illegal to own, but they have sharp teeth and wild-like behaviors. For example, the loris marks its territory with urine… constantly… for the span of its entire life. This is not a habit that can be changed like house training a cat or dog.

….maar dus wel zeer schattig uitziend.

‘t Is zover

woensdag 22 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Jan, zonet, bij het kijken naar Man Bijt Hond, waar er van die chopper-achtige fietsen getoond werden: OJOO!! ZO GROTE FIETSEUH!

Ojo, begot.

Del.icio.us op 22 april 2009

woensdag 22 april 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

  • One of the major online audience measurement companies, comScore, Inc., has generously donated access to its Media Metrix and World Metrix data sets to the Foundation. comScore has an opt-in panel of two million internet users around the globe and uses a range of statistical techniques to create an internally consistent portrait of the global internet audience. As an example, below is a chart summarizing comScore's estimated audience over the past few years for wikipedia.org, both in the U.S. and worldwide.
  • Gestural (touch) UI is gaining momentum as a suitable companion, and in some cases worthy replacement, to the traditional UI via peripheral device input.

    Of course, with this momentum comes revised thinking about how we design for interaction. To this end, San Francisco-based Punchcut, an agency specializing in mobile design, threw together a very brief video demonstrating five considerations to keep in mind when designing for touch.

  • Acclaimed writer Neil Gaiman is burying Batman, but not before he pens a final "love letter" to the Dark Knight.

    Gaiman, picked by DC Comics to handle Batman's final appearance in the publisher's long-running monthly Detective Comics, almost didn't take the gig. But his high regard for the 70-year-old superhero made this an opportunity he couldn't skip.

  • (tags: me profile)

Leve het internet

woensdag 22 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Heel soms zijn er van die dingen die mijn geloof in de mensheid opkrikken. Klikken voor iets groter:

Amazing_sunglasses

‘t Moet voor alles een eerste keer zijn

donderdag 23 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Ah kijk, het was vergadering van Gentblogt vanavond, en ik was speciaal vroeger van werk teruggekeerd om er te zijn.

Maar dan ben ik er een uur zo geweest, en dan maar naar huis afgedropen wegens Afgrijselijke Pijnen.

‘t Zal de eerste vergadering sinds vier jaar zijn die ik niet helemaal meegemaakt heb.

So be it.

Fisit beaudifool Xchhhent

donderdag 23 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Toen ik daarnet naar huis fietste, stond een toergids van Nederlandse origine in erbarmgrijselijk dunglish een uitleg te doen.

Ant here you see de Saint Baffs caseedrel, you know, a caseedrel like a great church? Here in hangs the Lamb of God? from de brodders Fan Ike? you know? But it was stolen over seventy-fife years ago ant today there are still some many imaginings of who did it.

Oh boy.

Del.icio.us op 23 april 2009

donderdag 23 april 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

  • Perhaps the disease had started out as a tiny dimple. On a man's chin it would have looked rugged and distinguished. On a woman's cheek it might have been called a "beauty mark." It was on her left breast and Abigail "Nabby" Adams wondered what it was. She had never noticed it before. Perhaps it was just another sign of age, an indicator that she was not a young woman anymore.
  • Here is an alphabetical list of online mathematics books, textbooks, monographs, lecture notes, and other mathematics related documents freely available on the web. I tried to select only the works in book formats, "real" books that are mainly in PDF format, so many well-known html-based mathematics web pages and online tutorials are left out.

Gelezen toen ik klein was

donderdag 23 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Ik heb Indochine nooit beluisterd, laat staan goed gevonden. Het waren het verkeerde soort mensen die Indochine goed vonden, op school. Van die mensen die ofwel met blote—beikes—voeten in Docksides zaten, of veel te veel zeikkleurige Burlingtons hadden, en veel te vieze strategisch gescheurde peperdure spermajeans en gel in hun haar en zo.

…maar tegenwoordig doet dit filmpje (overigens bijzonder goed, en bekijk het zéker in HD op Flickr zelf) de ronde van de internetten:

…en wat hoor ik daar? Een liedje over Bob Morane! En die tekst: talk about blast from the past!

Mijn vader had er niets beters op gevonden dan ons te leren Frans lezen met Jules Verne. Van die prachtige hardcovers, het staat me bij dat ze iets groter dan pocketformaat waren, blauw of rood, ik zou het niet meer weten.

Begonnen met Voyage au centre de la terre, herinner ik me. Ik zat met mijn voeten in een voetbad met Dettol, in de badkamer, en mijn vader zei dat ik beter wat goeie boeken zou lezen in plaats van direkt pulp. Ik ben met wat tegenzin beginnen lezen, maar ik heb doorgelezen tot mijn voeten er gelijk die meneer op de reclame van John Saey uitzagen.

En toen de rest van wat we staan hadden — ik herinner me levendig De la terre à la lune, uiteraard, en Vingt mille lieues sous la mer (ik was toen al gefascineerd door die ene mens die alles in taxonomieën stak), en Le tour du monde en 80 jours, en L’île mystérieuse (Nemo sterft!), en Michel Strogoff (ik voelde me ernstig bekocht, geen duikboten of bovennatuurlijke dingen — maar wél tranen met tuiten natuurlijk als ze hem blind maken en alles).

…maar het mocht niet baten, dat half-verbod op pulp lezen. Want de zolder stond nu eenmaal vól pulp, en zeg nu zelf: kiezen tussen echte literatuur geschikt voor kinderen — pakweg Seul au monde Sans Famille (wel wijs, maar miljaaaarrrr zo triestig) en een boek van het hele schap vol John Carter en Tarzanboeken, of het hele schap vol gele Bob Moranes?

Ha!

Edgar Rice Burroughs gaf iets meer leesplezier, maar daar stond tegenover dat er niet zoveel boeken van waren. Henri Vernes daarentegen schreef sneller dan zijn schaduw, denk ik.

En al was het plot min of meer telkens wel ongeveer hetzelfde, en waren Bob Morane, Bill Ballantine, L’Ombre Jaune en anderen nauwelijks meer dan bordkarton (met bijhorende epitheta — “vêtu d’un costume noir au col de clergyman” voor Ming bijvoorbeeld), ze lazen als een trein en het waren er véél.

Ik was het allemaal een beetje vergeten, eigenlijk. Tot dus dat filmpje van hierboven, en de tekst van het liedje, dat een cover is van een liedje van Indochine:

Egaré dans la vallée infernale
Le héros s’appelle Bob Morane
A la recherche de l’Ombre Jaune
Le bandit s’appelle Mister Kali Jones
Avec l’ami Bill Ballantine
Sauvé de justesse des crocodiles
Stop au trafic des Caraïbes
Escale dans l’opération Nadawieb.

Le cœur tendre dans le lit de Miss Clark
Prisonnière du Sultan de Jarawak
En pleine terreur à Manicouagan
Isolé dans la jungle birmane
Emprisonnant les flibustiers
L’ennemi est démasqué
On a volé le collier de Civa
Le Maharadjah en répondra.

Et soudain surgit face au vent
Le vrai héros de tous les temps
Bob Morane contre tout chacal
L’aventurier contre tout guerrier
Bob Morane contre tout chacal
L’aventurier contre tout guerrier

Dérivant à bord du sampan
L’aventurier au parfum d’Ylalang
Son surnom, Samouraï du Soleil
En démantelant le gang de l’Archipel
L’otage des guerriers du Doc Xhatan
Il s’en sortira toujours à temps
Tel l’aventurier solitaire
Bob Morane est le roi de la Terre.

Et soudain surgit face au vent
Le vrai héros de tous les temps
Bob Morane contre tout chacal
L’aventurier contre tout guerrier
Bob Morane contre tout chacal
L’aventurier contre tout guerrier

Ah, sweet memories.

Del.icio.us op 24 april 2009

vrijdag 24 april 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

  • The Wikipedia Usability Team has finished up their analysis of the User Experience and Usability Testing conducted this past March! As noted, please expect a full report on our project page soon. While we are getting all of our i’s dotted and t’s crossed, we wanted to share with you some of the major themes and findings & successes and failures.

Wijs werk vandaag

vrijdag 24 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Het was leutig op het werk vandaag: er moest een interactie-ontwerp gemaakt worden en dat moest dan ook grafisch ontworpen worden, en dan ook in afbeeldingen en HTML en CSS uitgewerkt worden. Oh, en ook: copywriten, als het even kon.  

En daar was, euh, van 9u tot 14u voor.

En het is, denk ik toch, behoorlijk gelukt, tot tevredenheid, denk ik, van alle betrokken partijen.

Dat zijn dagen waar een mens tevreden naar huis kan gaan, dat.

Conan! What is best in life?

zaterdag 25 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Spinosaurus en lavalamp

Privacy en aansprakelijkheid

zaterdag 25 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 14 reacties

Voor de duidelijkheid: hier stond een paar dagen lag de volledige voornaam en naam van de mens achter een niet erg verholen internetpseudoniem. Ik heb die naam weggehaald, niet in het minst omdat ik denk dat ik in het ongelijk zou kunnen gesteld worden en nog minder omdat ik bang zou zijn voor welke represailles dan ook. Wél omdat de mens het me zelf gevraagd heb, en ik zijn punt zie: wat er overblijft van de link tussen naam en pseudoniem, is allemaal het gevolg van, euh, jeugdige (in internettermen dan) indiscreties.

Wie anoniem wil zijn op het internet, pakt dat best vanaf het begin goed aan. En wie het vanaf het begin niet goed aangepakt heeft, neemt best een volledig verse start — zoals ik wat verder schrijf: eens die doos open is, is ze moeilijk dicht te krijgen, caches en internetarchief en dergelijke indachtig.

Die ene naam is weg, maar de rest van de vragen blijven wel, en ik vrees dat ik er geen antwoord op ga vinden tot het ooit eens tot een Zware Rechtszaak komt — en dan nog, juridisch precedent zijnde wat het is in België.

Interessante discussie bij lvb.net.

Het is niet de eerste keer dat ik er mij vragen bij stel: hoe zit het met de aansprakelijkheid van een weblogeigenaar voor de commentaren die erop gepost worden?

En specifiek in dit geval, privacygevoelige gegevens: als je een link naar privacygevoelige gegevens plaatst, of heel erg duidelijk uitlegt waar je die gegevens kan vinden, is dat hetzelfde als die gegevens zelf publiceren?

*
*   *

Omdat het niet altijd evident is om mee te zijn aldaar bij LVB, een beetje voorgeschiedenis. Het is, zoals vaak bij dergelijke dingen, een hele boterham — scroll er gerust door, zó boeiend is het ook weer niet.

Ik stoor er mij meer dan eens aan dat mensen allerlei opinies spuien vanachter een schuilnaam. Het is heel erg gemakkelijk om anderen in een discussie uit te schelden, of om de meest krankzinnige dingen te zeggen, als je je eigen naam niet gebruikt.

Een voorbeeld: ik heb een achternaam, Vuijlsteke, die het wel heel erg gemakkelijk maakt om schampere opmerkingen te maken. Sommigen daar bij LVB doen dat heel erg graag, al is het een discussietaktiek die ondertussen nog weinig “pakt” bij mij.

In één van die discussies, waar ene “Benny Marcelo” (naam waaronder hij post) voor zover ik me herinner wéér eens pogingen tot “grappige” toespelingen op mijn achternaam aan het doen was (“Vuilsteker” is vaak een klassieker), heb ik ooit eens opgemerkt, terloops, één zin op een webpagina waar misschien dertig bladzijden tekst stond, dat hij geen recht van spreken had, dat een zoekopdracht op “Benny Marcelo” vreemde resultaten gaf. (Een pornofilmpje, voor de geïnteresseerden. Toen stond het op pagina één of twee, nu niet meer, denk ik.)

“Benny Marcelo” (niet zijn echte naam) is één van die commentaargevers bij LVB die er een specialiteit van maakt om andere mensen zoveel mogelijk in één vakje te steken. Op de pagina waar het over gaat, schrijft hij ergens dit:

De reden waarom Benno [Barnard] wel en de andere zelfverklaard linkse intelectuelen het licht niet zien is omdat het vreemdelingenprobleem hier communautair geladen is. Volgens de linkse kerk gaat het land hier beter naar de kl… dan dat het vlaams wordt. Vandaar hun bekrompenheid.

Daarop antwoord ene “joe”:

[…] verder ben ik volledig niet akkoord met je laatste paragraaf. als je me nog altijd tot de linkse kerk rekent uiteraard.

[…]

het is een schoentje waar jij me graag krampachtig wil inwringen. Net zoals je me maniakaal Humo-lezer noemt. En Michel Vuylsteke zet je god-mag-weten-waarom in de porno.

Ha! Daar is de porno. “Benny Marcelo” heeft maar een half woord nodig:

“En Michel Vuylsteke zet je god-mag-weten-waarom in de porno”: vraag dat eens aan Michel zelf, hij vond dat nodig terwijl hij niet eens aangevallen werd.
Ik vind dat mensen die dergelijke argumenten gebruiken op hun niveau moeten geplaatst worden. Meer moet je daar niet achter zoeken.
Gij Joe, vindt het al bezwaarlijk als ik je een humo-boy noem, vraag eens effe aan Michel hoe die mij wist te plaatsen.
Geloof me maar, Michel krijgt zonder problemen zijn smoel over zijn hersens getrokken.

“Joe” antwoordt daarop [opgelet, link niet veilig voor werksituaties]

Benny, wat betreft Michel, wind je toch niet op. Dat wisten we toch al lang van jou?:
http://www.freudbox.com/vid…
En daarom vinden we je allemaal zo een fantastische persoonlijkheid.

Ik meen te moeten uitleggen waar het precies om gaat, dat predikaat van porno-boer:

“Benny Marcelo”, dat van die porno da’s helemaal uw eigen vondst hoor.
Ik heb een hele tijd geleden even opgemerkt, tussendoor, in het kader van het belachelijke van al jullie knullige schuilnaampjes en het niet durven uitkomen voor eigen mening, dat wie op dat ogenblik “Benny Marcelo” ingaf op Google, dat ergens in de resultaten een vreemde link naar een “benny marcelo” zat.

*
*   *

…en hier is waar het wél interessant wordt.

Luc Van Braekel zelf mengt zich in de discussie. Niet om de gemoederen te bedaren of zo, wel om het volgende te plaatsen:

Dat “Benny Marcelo” één van de weinige reageerders is die hier *niet* onder een schuilnaam reageert, maar wel degelijk met zijn echte naam (onder voorbehoud van een lichte vervorming van de officiële voornaam), weet intussen elke lezer van het Belgisch Staatsblad.

Ik was er van overtuigd (zeg nu zelf, “Benny Marcelo”) dat de man onder een schuilnaam schreef, maar hier zegt Luc het volgende:

  • Benny Marcelo is géén schuilnaam.
  • Alleen de voornaam is een lichte vervorming van zijn officiële voornaam.
  • Zijn volledige naam en voornaam staan in het Staatsblad.

Als je “Marcelo” ingeeft als zoekopdracht, is het allereerste resultaat een uittreksel uit een arrest van 12 februari 2009 van het Grondwettelijk hof, in zake het beroep tot vernietiging van een aantal artikelen uit racisme– en discriminatiewetten. En inderdaad, daar staat één Marcelo tussen, met naam en adres.

De reacties van de commentaardgevers waren, euh, vreemd. “Leo Norekens” bijvoorbeeld (een anagram van zijn echte naam, zei hij ooit, en met de link die Luc gaf naar het Staatsblad vind je hem ook op geen tijd terug):

Grappig dat het Google-onderzoekje van Michel “in het kader van het belachelijke van al jullie knullige schuilnaampjes” uitgerekend die zeldzame habitué betrof die hier onder zijn eigen naam post.

(Of wist je dat, Michel, en ging het je niet zozeer om knullige schuilnaampjes, maar om persoonsgegevens? ‘t Is maar een vraagje, hoor.)

Ik heb manifest géén google-onderzoekje gedaan: het is Luc die hier op een plateau de persoonsgegevens van de commentaarder “Benny Marcelo” op het internet zet — weze het via een heel erg doorzichtig omweggetje.

Voer voor juristen! Heeft Luc de privacywetgeving overtreden door heel erg duidelijk te schrijven waar ik Marcelo’s echte naam kon vinden?

Benny Marcelo zelf tilt er niet zo zwaar aan, dat hij nu voor het hele internet bij naam en toenaam te identificeren is:

Dat ik niet onder een pseudoniem reageer (dank Luc) en dat vuylsteke gezien zijn link met homo-porno (humo-porno voor dappere Joe) zijn naam niet gestolen heeft weet ondertussen ook elke lezer van het staatsblad.
Ik hoop dat iedereen hier het niveau van Michel Vuijlsteke nu naar waarde weet te schatten, dat was mijn betrachting.

Ik had er geen idee van, en ik verontschuldig me dan ook:

Oh, Benny is ‘s mans echte naam. Dat weten dan ook weer, en dat siert hem.

Verontschuldigingen voor de overbodige aanhalingstekens! (waarom geen eenvoudige “hela, dat *is* mijn echte naam”? ik weet het niet, en het kan me niet meteen schelen).

Het stond me bij dat “dendof” hetzelfde was als Dog of Flanders (die zot met dat crypto[-ultra-republikeins weblog)], en ik kan me inbeelden dat “OutlawMike” dezelfde persoon is als [iemand die vroeger onder zijn volledige naam postte], maar verder dan dat heb ik geen flauw idee van, en ik ga er mij écht niet mee bezig houden om fiches bij te houden of een beetje de onderzoeksjournalist uit te gaan hangen en op te gaan zoeken om te achterhalen wie wie is.

..en hier is waar het écht interessant wordt.

Want waar ik de volledige naam van iemand had geschreven, heeft Luc zo rap als tel de naam uitgewist en vervangen door “[***naam verwijderd door LVB wegens schending van de privacy***]”.

Mijn eerste reactie was ai, ik heb me vergist, het zijn niét dezelfde personen:

Oei, schending van privacy.

Ik dacht dat [persoon] die zichzelf “Outlaw Mike” noemt hier en [persoon] van bijvoorbeeld hier dezelfde persoon waren als OutlawMike van hierboven.

Er is blijkbaar meer dan één koe die Blaar heet.

Eerlijke vergissing, sorry.

…maar daarop wordt de naam opnieuw vervangen door “[***naam verwijderd door LVB wegens schending van de privacy***]”, met dit commentaar van Luc erbij:

Veroordelingen van pedofielen worden ook in een publiek toegankelijke rechtszitting uitgesproken, maar je mag die publieke uitspraak wel niet zelf herpubliceren want dan schend je de privacy, zo hoor ik. Om maar te zeggen dat de ene openbaarmaking de andere niet is.

Euh, dus blijkbaar is OutlawMike dus wél de persoon die hij overduidelijk is, maar mag dat niet gezegd worden op lvb.net?

Ik snap het eerlijk echt waar niét: het gaat begod om iemand die zichzelf identificeert als “Outlaw Mike”, op een website waar hij schrijft. Hoe kan ik dan privacyregels overtreden door dat te schrijven? Die doos is open, die kan nu niet meer dicht.

Mij doorsturen naar het Staatsblad waar ik zonder enige moeite de naam en het adres kan vinden van iemand die ik een pseudoniem dacht te zijn, dát zou ik privacygevoelig noemen. (Waarbij ik naam en adres van “Benny Marcelo” ook daadwerkelijk in een comment zet bij lvb.net.)

En dan begrijp ik al helemaal niet waarom mijn commentaar waar allerlei links naar de internetaanwezigheden van iemand sstaan, niet helemaal verwijderd worden, maar enkel de letters van zijn naam.

Op deze manier komt het heel erg letter-van-de-wet over en heel erg weinig geest-van-de-wet: een klein kind legt de link tussen al die website, toch?

En mag deze link er dan ook niet op? –> http://technorati.com/peopl…

Die laatste link is er één naar het technoratiprofiel van de eigenaar van het weblog Downeastblog.

Luc heeft er een, mijns inziens, heel erg vreemde visie op:

Neen Michel, ik heb het adres van Benny Marcelo niet gepubliceerd. Jij wel, zonet. Ik heb alleen geschreven dat Benny Marcelo geen schuilnaam is, maar een echte naam, en ik meen dat Benny er geen bezwaar tegen heeft als ik dat zo schrijf.

Dat Outlaw Mike zélf her en der het verband tussen zijn schuilnaam en zijn echte naam laat rondslingeren (overblijfselen uit de tijd toen hij privacy nog niet zo belangrijk vond) is mijn probleem niet. Maar hij heeft mij wel expliciet gevraagd om de vermeldingen door jou van zijn naam op deze pagina te verwijderen, een vraag waar ik dan ook op inga. Moet ik dan aan Outlaw Mike zeggen: ‘hé, jouw naam staat nog op andere pagina’s op deze blog’? Nee, ik ben geen babysit hé.

Vanaf wanneer ben ik aansprakelijk voor wat een commentaargevers op mijn websites zet? Luc maakt er zich gemakkelijk van af, in mijn opinie, door nu eens te gaan schrappen in teksten (en dus manifest wél te controleren en verantwoordelijkheid te nemen), en dan weer eens te zeggen dat hij het niet is maar ik die iets publiceer (en dus de verantwoordelijkheid op mij af te schuiven).

In datzelfde kader van verantwoordelijkheid en “wie deed wat” is het, denk ik, héél erg belangrijk om te weten hoe ver een rechter zou gaan.

Om het pedofielen-voorbeeld van Luc verder uit te denken… Stel, fictief geval, dat ik weet dat een zeker Frederik Lavaud veroordeeld werd als pedofiel. Dat is openbaar terechtgezeten en uitgesproken, maar ik mag wegens de privacywet ‘s mans naam niet publiceren. Tot zover is iedereen het eens.

Als ik op mijn website naam en adres publiceer van die Frederik Janssens, dan hangt mij wat boven het hoofd.

Stel nu dat op mijn weblog iemand commentaren publiceert onder de naam “Ferdy Lavaud”, en dat ik dan zeg tegen iemand anders “Ferdy Lavaud is geen schuilnaam, behalve dat de voornaam een beetje anders is, is het een echte naam. Ga maar eens kijken dáár” —en met die dáár verwijs ik naar de plaats waar Lavaud’s veroordeling wegens pedofilie staat.

Als nu op mijn weblog een derde mijn instructies gevolgd heeft, en de naam en het adres van Frederik Lavaud schrijft —naam en adres die hij zegt enkel gevonden te hebben dankzij mijn instructies— en ik laat die naam en dat adres staan… wie is dan aansprakelijk?

Er zijn daarbij twee vragen te stellen: 

  1. Ben ik, als eigenaar van het weblog, überhaupt aansprakelijk voor de commentaren van de reageerders? en zo ja, onder welke voorwaarden? heeft moderatie van commentaren achteraf daar een invloed op? (Moderatie op voorhand lijkt me duidelijk: als die er is, dan ben ik linea recta verantwoordelijk voor alles wat er op mijn site komt.)
  2. Kan ik aangesproken worden als ik niet zélf privacygevoelige gegevens publiceer, maar wel alle nodige richtlijnen om tot de gegevens te komen? Is hier de vergelijkig te trekken met het schrijven van een handleiding om een bom te maken? 

Vooral op dat laatste speelt, denk ik, het onderscheid tussen letter en geest van de wet.

Toegepast op de situatie op lvb.net: uit de commentaren die Luc heeft laten staan op lvb.net is overduidelijk te halen wie OutlawMike is.

Luc schrijft dat de privacywet wél overtreden wordt door het schrijven van de enkele naam van die ene persoon, maar niét door een resem links te geven (onder meer naar Luc’s eigen site), waar Outlaw en Mike en de naam van de persoon in allerlei combinaties met elkaar te vinden zijn.  

Ik zou echt héél graag weten:

  • Wordt de privacywet overtreden door die commentaren met enkel links?
  • Overtreedt Luc zelf de privacywet door mij bij het handje te nemen en me naar het Staatsblad te wijzen waar naam en adres van “Benny Marcelo” staan?
  • Als er een klacht zou zijn, wie zou dan aansprekelijk zijn: ik als schrijver, Luc omdat hij delen heeft laten staan terwijl hij andere delen heeft verwijderd, of Luc en ik gedeeld?

Voor Luc is het duidelijk: hij zal de naam en het adres van “Benny Marcelo” zoals ik die schreef, meteen verwijderen als mijnheer Marcelo daarom vraagt.

En ik ben aansprakelijk voor het publiceren van die naam en van dat adres:

Zoeken en vinden is niet hetzelfde als publiceren, aanwijzingen geven is niet hetzelfde als bekend maken. En dit deel van mijn repliek was en is een antwoord op jouw insinuatie dat niet jij, maar ik de privacy van Benny zou geschonden hebben door te zeggen dat het zijn echte naam is, of door iets over het staatsblad te insinueren.

Dat kan best zijn. Ik zou het niet weten. Ik dénk van niet. Ik denk dat het hier om een geest van de wet versus letter van de wet-debat gaat.

Het gaat me niet om de polemiek bij lvb.net, al helemaal niet om de betrokken personen of de specificiteiten van “Benny Marcelo”, “OutlawMike” of mezelf.

Vragen over aansprakelijkheid en privacy en hoe daarmee moet omgegaan worden op weblogs en veel specifieker in commentaren op weblogs: daar moet dringend duidelijkheid in komen.

Eerste prijs langste boektitel

zaterdag 25 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Mij nog altijd door Wetenschappelijk Werk aan het slaan: OCR en omzetten in Word.

Vandaag kwam ik dit boek tegen:

Alcover, Antoni Maria, Moll, Francesc de Borja & Sanchis Guarner, Manuel, Diccionari Català Valencià Balear, l’inventari lexicogràfic i etimològic de la llengua catalana en totes les seves formes literàries i dialectals, recollides dels documents i textos antics i moderns, i del parlar vivent al Principat de Catalunya, al Regne de València, a les Illes Balears, al departament francès dels Pirineus Orientals, a les valls d’Andorra, al marge oriental d’Aragó i a la ciutat d’Alguer de Sardenya – segons pot veure’s al Tom V de l’obra iniciada per Mn. Antoni M. Alcover, redactat per Francesc de B. Moll, amb la collaboració de Manuel Sanchis Guarner, Palma de Mallorca, impr. A. M. Alcover puis Graphiques Miramar, 1930.

Euh ja. Volgende keer misschien de héle geschiedenis van het boek in de titel zetten, met bedankingen aan vrouw en kinders erbij?

Dollhouse

zaterdag 25 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Dollhouse-tv-series-official-poster-mq-01-2582cIk was een beetje ambivalent over Dollhouse, toen het net uitkwam. Om te beginnen omdat ik Eliza Dushku in Buffy nooit, euh, veel acteerdiepte had zien geven. En ook omdat ik niet zo’n goed ook had in de eerste paar afleveringen: alsmaar meer van hetzelfde, een beetje zoals Alias maar dan met telkens een reset tussen missies.

Ik zag er geen toekomst in, en ik heb het dan ook wat laten liggen.

Ik zette onlangs aflevering 6 op, en wat krijgen we nu? een ontwikkeling in het plot, waarvan ik me kon inbeelden dat ze wel zou komen, ooit, maar die een andere serie voor de einde-seizoen-cliffhanger zou gehouden hebben.

Ik ben er helemaal weer in, en ik zie het weer helemaal zitten. Het zal ongetwijfeld gecanceled worden want men moet meer dan één aflevering verder denken, maar ach.

Del.icio.us op 25 april 2009

zaterdag 25 april 2009 in Links. Permanente link | Eén reactie

  • As a sabbatical project during the Spring 2004 semester, I embarked on the current project of
    creating a freely-distributable linear algebra textbook.
  • In the annals of business-press criticism, we are humbled to have to admit that there may have never been anything better than the utter beatdown Jon Stewart delivered to Rick Santelli and CNBC last night on The Daily Show.
  • In 1987, a teenage girl in suburban New York was discovered dazed and wrapped in a garbage bag, smeared with feces, with racial epithets scrawled on her torso. She had been attacked by half a dozen white men, then left in that state on the grounds of an apartment building. As the court case against her accused assailants proceeded, it became clear that she’d actually faked the attack, in order not to be punished for running away from home. Though the event initially triggered enormous moral outrage, evidence that it didn’t actually happen didn’t quell that outrage.
  • In today's world of huge, sharp LCD monitors, it's hard to remember what a videogame image looked like on an ordinary television of the late 1970s. Emulators like Stella make it possible to play Atari games on modern computers, serving the function of archival tool, development platform, and player for these original games. But unfortunately, they also give an inaccurate impression of what Atari games looked like on a television.

Oef

zaterdag 25 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Zozo. Na het betere deel van een week ben ik er van af. Een cystitis, dames heren, is niét een fijne aandoening om te hebben, en zéker niet tijdens een werkweek.

Maar kom, vier slapeloze nachten verder — de geëigende pijnstillers zijn niet zonder voorschrift te krijgen en ik zag het niet zitten om naar de dokter te gaan, daar ging dit onder meer ook over — en het is bijna gedaan.

‘t Is wel één van de meer vervelende bijwerkingen van mijn ruggenmergproblemen. Dat wel.

What’s next?

zondag 26 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 10 reacties

Zo zag een telefoon eruit:

746-CREAM-lg

Ergens in denk ik 1979 stond plots Carlos aan de deur bij mijn grootouders, met een verre verre neef uit Amerika. Ik had toen al een schriftje met daarin de familie voor zover ik ze bij elkaar kon geschreven krijgen — genealogie was het niet te noemen. We zijn er, dacht ik, met de hulp van iemand bij het archief in Aalter, achter gekomen welke voorouder er precies naar Amerika afgescheept was.

Maar die ene namiddag zat die mens dus in de zetel bij mijn grootouders. Ik wou maar één ding weten, herinner ik me: is het waar dat in Amerika in elke huis een computer staat?

Niet in elk huis, zei de man. Maar toch bijna.

Ik kon het mij niet inbeelden. Een computer! In elk huis!

Een jaar later zat ik dag in dag uit achter de TRS-80 (Model I met Level II Basic, DEF FN ftw!) gedurende de tijd dat Francis hem (de TRS-80) bij ons achter liet.

En nog wat later had ik een ZX Spectrum. En nog wat later een Tandy 1000EX:

Tandy_1000ex_1

256K geheugen. Eén 5.25 inch floppy disk. Drie kanalen geluid, dat wel. Om te beginnen een gewone groene monitor, en toen een NEC Multisync GS II. Paperwhite, zo werd mij toen verzekerd. Hercules op 720×348, met zwarte letters op een witte achtergrond.

Er waren van die speciale sigarenknipperachtige tools om aan de andere kant van één van deze een gat te maken zodat ze dubbelzijdig werden:

5.25-inch_floppy_disk

Geen mens die zich kon inbeelden dat er ooit bestanden zouden bestaan die een gigabyte groot zouden zijn. In de heel erg verre toekomst misschien harde schijven van zo groot (onze eerste was er één van tien megabyte), maar bestanden?

In de DDR werden zwemsters met puisten en baarden gekweekt. In de lente van 1989 gingen we op tiendaagse naar Berlijn met de klas, en tijdens het obligate bezoek aan het ministerie van, euh, Informatie of zo, waar de leraar Duits de meubels moest redden door vragen te stellen, was zijn eerste vraag iets als Als die Mauer fällt, dan sollen sie ganz verrückt sein, oder?

Daar werd dan hartelijk mee gelachen, en zelfs niet om het Duits, maar om het compleet farfelu van het idéé alleen al, dat Oost– en West-Duitsland tijdens ons leven ooit zouden verenigd raken.

…en toen was het plots de herfst van 1989, en toen was er geen Muur meer.

Uit ergens het midden van de jaren 1980 herinner ik mij een etnologisch-achtig museum in Sotsji — het kan ook Leningrad of Moskou geweest zijn. Een heel museum vol kostuums en voorwerpen van vreemde archaische volksstammen gezien te hebben. Tadjieken, Kyrgiezen, Oegro-Finse sjamanen in allerlei configuraties, trommels, kostuums, negentiende-eeuwse kaarten, sneeuwschoenen, samovars, vergeelde foto’s, bewaard door oudere mannen met veel te grote kepi’s en besnorde babushka’s in kostuum.

Ik herinner me dat we een paar jaar later voor de televisie zaten, bij ons thuis, toen er ergens iets in de USSR gebeurde. Er waaiden vreemde vlaggen in de menigte, en mijn vader riep de rest van het gezin voor de TV: ze wapperen begod Tsaristische vlaggen!

Wij allemaal láchen. Ha, ha, straks gaan ze de Sovjetunie nog in stukken trekken, ha ha!

En toen was er plots die keer dat Gorbatsjov in zijn dacha aan de Zwarte Zee zat zonder telefoonverbinding, en dat de generaals de macht probeerden te grijpen, en dat de VS alleen Yeltsin aan de telefoon kregen.

En voor ge’t wist was er zelfs geen Gemenebest van Onafhankelijke Staten meer. En was er plots een president van Kyrgyzië. En was Leningrad plots weer Sint-Petersburg.

*
*   *

Wat is er zo nog dat wij ons nu in geen honderd jaar zouden kunnen inbeelden, en dat toch om de hoek staat?

Ik ben benieuwd wat onze kinderen allemaal gaan meemaken, maar ik ben eigenlijk nog meer benieuwd naar wat wij gaan meemaken in de paar jaar die komen.

Del.icio.us op 26 april 2009

zondag 26 april 2009 in Links. Permanente link | Eén reactie

Van politiek

maandag 27 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

Het zijn binnenkort verkiezingen, en dan steek ik een paar tanden bij om de zaken op het internet te volgen.

Vroeger was het voor mij allemaal redelijk duidelijk, en kon ik per eliminatie stemmen: dié partij zeker niet omdat ik het er ideologisch niet mee eens ben, dié partij zeker niet omdat ik de mensen aan het roer niet vertrouw, dié partij uiteraard niet.

Het is niet dat ik blindelings telkens dezelfde lijststem gaf of zo, maar het is wel dat ik het nooit moeilijk vond. Ik nam er telkens weliswaar alle programma’s bij en ik vlooide die dan na en ik legde ze naast elkaar, maar het uiteindelijke resultaat klopte dan wel vaak met mijn eerste aanvoelen.

Nu?

Ik weet het eigenlijk allemaal zo goed niet meer.

Ik heb eigenlijk vooral dingen waar ik zeker niét op wil stemmen.

Mensen waar ik zeker niet op wil stemmen in partijen waar ik eventueel wel op zou willen stemmen. En mensen die in partijen zitten waar ik eigenlijk nooit van mijn leven op zou gedacht hebben te stemmen, maar waar ik eigenlijk wel in geloof, en waar ik wel voor zou stemmen.

“Ah stem dan op die mensen,” hoor ik u zeggen.

Wel, ‘t is dat ik niet zo naief ben. Als ik stem voor, ik zeg maar, de negentiende op een lijst waar er realistisch gezien vijf van verkozen worden, dan stem ik eigenlijk voor die lijst.

Jajajaja, ik weet het. Ik zou druk uitoefenen, en steun geven aan die mensen binnen die partij,en een signaal geven, yada yada.

Bullcrap. Vertel dat aan de mensen die voor Erik De Bruyn gestemd hebben, om maar één voorbeeld te noemen. Of aan de mensen die voor Jean-Marie Dedecker gestemd hebben toen hij nog in de VLD zat, om een ander te noemen.

En dus blijf ik met mijn probleem zitten: ik wil wel voor dié partij stemmen, maar niet met dié mensen die dan zouden verkozen worden. En ik wil wel voor dié mensen stemmen, maar ze zitten in een partij die ik niet moet.

Alcohol is een drug

maandag 27 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Hier volgt een gesponsorde post. Ik heb hem al elders zien staan ook; links gaan via een omweg via doubleclick.net naar een campagnepagina en er staat een javascript in de post die het geheel ongetwijfeld wat tracket en die op behoorlijk breindode manier een filmpje automatisch doet beginnen (moest dat écht?). De reclameregie betaalt een bedrag (niet aan mij, haast ik mij te zeggen) voor het plaatsen van deze tekst. Ik begrijp niet waarom ik hier geld voor zou moeten krijgen, ik zou het ook gratis gepost hebben. Maar alla. (Er moést ook bij staan dat het een gesponsorde post was, go figure.)

Een pintje drinken op café met je maten is wijs. Een rondje hier, een rondje daar, de avond wordt leuk. En waarom zou je een rondje overslaan? Da’s toch slecht voor de wereldeconomie? Anderen zijn vervelend, maar jij bent toch een ontzettend leuke zatlap?

Niet dus.

Maak jezelf niets wijs. Te veel drinken heeft nooit leuke gevolgen.

Eergisteren lanceerde iDA zijn nieuwe sensibiliseringscampagne rond alcohol. De officiële campagne, die je op www.druglijn.be vindt, wil jongeren en jongvolwassenen in de eerste plaats informeren rond aanvaardbaar alcoholgebruik. Er wordt juiste uitleg gegeven over de concrete gevolgen en gevaren van drankgebruik en hoe je een kater (letterlijk en figuurlijk) kunt vermijden. Neem zeker een kijkje naar de filmpjes die -voor sommigen- herkenbare situaties bevatten.

Een glas drinken is gezellig, op handen en voeten de dancing uitkruipen is dat al heel wat minder. De foto’s de volgende dag op Facebook vinden is helemaal genant…

Op Facebook heeft iDA een page “De genante gevolgen van drankgebruik!” opgezet die net draait rond die echt schaamtelijke momenten die je achteraf liever niet online ziet staan. Denk maar aan de video van David Hasselhoff die in benevelde toestand een burger probeert te eten.

De achterliggende bedoeling is natuurlijk om ook daar aan sensibilisering te doen door de surfers te vragen wat er echt over gaat bij drankmisbruik en meteen de juiste info mee te geven over verantwoord drankgebruik.

iDA vraagt of je deze campagne mee wilt helpen ondersteunen door er aandacht aan te wijden op je blog, via Facebook,Twitter, …

Het belangrijkste is dat de boodschap verspreid wordt via de filmpjes die je terugvindt op YouTube:

Del.icio.us op 27 april 2009

maandag 27 april 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

  • This page is intended to be a sort of liner notes for my contributions to Spore. It's a place for me to write up miscellaneous development comments about the parts of the game I worked on, while they're still fresh in my mind.
  • In the 1980s, you could look up from your Commodore 64, hours after purchasing it, with a glossy feeling of empowerment, achieved by the pattern of notes spewing from the speaker grille in an endless loop. You were part of the movement to help machines sing! You were a programmer! The Atari 800 people had BASIC. They know what I’m talking about. And the TI-994A guys don’t need to say a word, because the TI could say it for them!

    The old machines don’t compare to the desktops of today, or to the consoles of today. But, sadly, current versions of Windows have no immediately accessible programming languages. And what’s a kid going to do with Visual Basic? Build a modal dialog? Forget coding for XBox. Requires registration in the XBox Developer Program. Otherwise, you gotta crack the sucker open. GameCube? GameBoy? Playstation 2?

  • Nog altijd de allerbeste handleiding ooit.
  • Hackety.org is for artful computer hacking. Mind expanding code. Hobbyists & amateurs welcome. Business trends and language wars? None for us, thankyou!

De week deze week

dinsdag 28 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Maandag was lesgeefdag (leutig!). Donderdag is interviewdag. Ik weet nog niet helemaal goed wat en hoe, maar het zal ongetwijfeld fijn worden.

Ergens dinsdag, woensdag en vrijdag moet er een dag of twee drie één cursus voorbereid worden, een dag of twee drie geschreven worden, en een dag of zo een andere cursus voorbereid worden.

Yiha! ‘t Wordt één van die weken.

Stom warm weer

dinsdag 28 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties

‘s Morgens is het te koud om zonder mantel te vertrekken. Gisteren, bijvoorbeeld, regende het ‘s morgens en was ik dus met zowel mantel als fietsburka aangezet.

En ‘s avonds is het veel te warm om met een mantel aan te lopen, laat staan te fietsen.

Gevolg: ik loop helemaal in de war.

Mijn portefeuille, die ik ergens vorige week een paar dagen kwijt was en die Sandra dan teruggevonden heeft?

Die is nu weer verdwenen. Zelfde scenario als vorige keer: in trein, zeker meegenomen, en nu nergens vindbaar. Zat gisterenavond wellicht in mijn rugzak, zat er vanmorgen niet meer in.

Morgen moet ik om mijn nieuwe bank– en Visakaart, ik krijg ze niet mee zonder mijn electronische identiteitskaart in een lezer gestoken te hebben — en ik vind dat ding natuurlijk nergens meer.

Er zijn van die dagen dat ik er zó ongelooflijk hard een schop zou willen in geven. Fuck.

update Zonet telefoon van iemand van de NMBS: mijn portefeuille was gisteren gevonden in een vuilbak. Alles zit er blijkbaar nog in, en de portefeuille ligt nu in Antwerpen Centraal.

Programma voor morgen: laptop opladen, trein naar Antwerpen nemen en ondertussen werken, portefuille afhalen, trein terug nemen en ondertussen werken, naar de bank om mijn nieuwe kaarten, terug naar huis om verder te werken, en de rest van de dag in mijn twee handen wrijven dat ik mijn portefeuille terug heb, en nieuwe bankkaarten.

Del.icio.us op 28 april 2009

dinsdag 28 april 2009 in Links. Permanente link | 3 reacties

  • # STAR WARS: A NEW HOPE: Religious extremist terrorists destroy government installation, killing thousands.
    # STAR WARS: EMPIRE STRIKES BACK: Boy is abused by midget, kisses sister, attempts patricide.
    # STAR WARS: RETURN OF THE JEDI: Handicapped mass murderer kills septugenarian, is lauded.
    (tags: humor movies)
  • The princess has been kidnapped and the knight of the kingdom has come out searching for her! It is your job to place magical launching platforms to thwart the knight's efforts and send him to his doom (via the open mouth of your pet monster). Featuring 24 original levels and level editor!
  • I was a bit late with discovering the wonder that is World of Goo. My roommate introduced me, and I instantly fell in love with the game and music. If you haven't already, buy the game, play it, and thank me later for showing you this gem from 2008. Oh, and download the amazing soundtrack from Kyle Gabler's website. It's free!
    (tags: game piano music)
  • This is probably as close to an "official" soundtrack I'll ever make for the game World of Goo. I'm making it available here on my personal portfolio for free. I wrote much of this music specifically for the game, but many of the tracks were excerpts from music I had written previously for various small projects, or just for fun. This soundtrack includes the full versions of most of those songs, as best as I was able to recover them. Notes accompany the tracks below.
    (tags: free games music)
  • Haakwerk! En DOTT!
    (tags: crochet)
  • Nadat de wervelkolom op deze wijze gedurende meerdere minuten diep was gebogen, verloor het kind ontlasting en ontstonden enkele luid hoorbare ademhalingen. Dit werd door de therapeut geduid als een diepe slaap die gebruikelijk zou zijn bij de behandeling. Na ongeveer 10 min werd het meisje op haar rug gelegd waarbij blauwverkleuring van de lippen opviel. Zij was nu slap en reageerde niet op aanraken. De vader startte met hartmassage en mond-op-mondbeademing. Gealarmeerd ambulancepersoneel zag bij aankomst een levenloze zuigeling met asystolie.
    (tags: kwakzalvers)

Verwarring alom

woensdag 29 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Er stond in de achtergrond muziek op, en toen dacht ik plots, hey, dat is een vreeme uitvoering van Madama Butterfly, ‘t is gelijk een stuk dat ik nog nooit gehoord had.

En toen bleek dat het Qual fiamma avea nel guardo!…Hui! Stridono lassù was uit Pagliacci. De versie uit 1954 met Maria Callas zelfs, begod.

(die, uiteraard, op Youtube staat — is er iéts dat daar tegenwoordig niet op staat?:

Ik had dus kunnen zweren dat het Puccini was, maar ‘t was Leoncavallo. Die ik, schaam op mij, alleen maar kende van die ene opname van Caruso uit 1907 die op een CD bij het jammerlijk ter ziele gegane Classic CD zat. Even kijken… yep, staat ook op Youtube, of toch bijna, ‘t is een geremasterde versie:

(zo balanceren tussen pure shlock en oh zo schoon, ‘t zijn dingen)

Honderdentwee jaar geleden opgenomen, trouwens. Machtig, als een mens er bij stilstaat.

How jong Scheire

woensdag 29 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Del.icio.us op 29 april 2009

woensdag 29 april 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

Vakantie!

donderdag 30 april 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Drie dagen! Vakantie!

Navigatie

» homepagina, archief

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338