Archief voor oktober 2010

 

links for 2010-09-30

vrijdag 1 oktober 2010 in Links. Permanente link | Eén reactie

Van 0 naar 65 km/h

vrijdag 1 oktober 2010 in Sports. Permanente link | 5 reacties

Sprint. De achtervolger heeft het voordeel: die kan een verrassingsaanval inzetten. En dus is het de kunst om de tweede op kop te doen rijden.

Fietsen tussen schaken en dynamiet:

Al dat én trololo kat!

vrijdag 1 oktober 2010 in Internet. Permanente link | Geen reacties

Hierzie, jongeheer Stefan voelt zich bedrogen.

Ik niet. Ja, hij heeft gelijk, dat het allemaal niet is wat ze ons beloofd hadden. Geen jetpacks, bijvoorbeeld. En ook: dat het nog altijd niet overal XML is. Dat het er niet van komt om vliegende auto’s te hebben en hoverboards. (Of in mijn geval: vliegende auto’s en hoverboards met chauffeur.)

Ook al dat gezever op het internet de laatste jaren, ‘t is wat. De kranten die denken dat iPads hun leven gaan redden, mbwa, ha, ha. Of dat alles tegenwoordig location-based gaat worden. Of was het Augmented Reality? Of was het alles 3D? Ik zat deze week  met allemaal interwebsmensen naar een film te kijken, en links en rechts van mij werd er druk ingechecked bij Gowalla en Foursquare , maar doen gewone mensen dat eigenlijk? Ik kan het me moeilijk voorstellen.

Aan de andere kant: er is het internet. Het internet. Dat is de Encyclopedia Galactica en The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy en alles tegelijk. En er zijn dingen gelijk de cyberphone. Dat is Star Trek’s Communicator en een walkie talkie en een telefoon en een draagbaar lunapark en een melodica in één.

En ik kan elke film die ik wil zien, op een paar minuten zien. En elke televisieserie van de afgelopen jaren. En alle muziek die ik mij kan inbeelden. En trololo kat, natuurlijk.

links for 2010-10-01

zaterdag 2 oktober 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

Jan voetbalt

zaterdag 2 oktober 2010 in Kinderen. Permanente link | 3 reacties

Ik ben kwaad op mijn telefoon, en kwaad op Evernote. Toen de batterijen van mijn telefoon op waren, heeft Evernote de laatste notities die ik gemaakt had, niet bewaard. De belangrijkste van die notities was mijn verslag van de match Mariakerke-Nevele deze namiddag. Ik had van minuut tot minuut verslag, en alles wat er nu van overblijft is een toevallige screenshot omdat ik op een verkeerde knop had geduwd.

Afijn.

Het was leutig. Mariakerke won, maar dat is nog minder belangrijk dan hoe ze gespeeld hebben: altijd beter.

Het begon bij de opwarming: allemaal in een cirkel, één in het midden, naar elkaar passen, en de speler in het midden moet proberen de bal af te pakken.

oefenen

Daarmee leren ze passen, en leren ze de ruimte groot te houden maar toch gecontroleerd, en leren ze ook ballen af te pakken. Serieus: Jan is een beest. Als hij in het midden van die cirkel stond, had hij binnen de tien seconden de bal weer afgepakt.

Het spel zelf? Ik kom niet zo vaak kijken, en dan is het verschil nog indrukwekkender, natuurlijk. Noa, bijvoorbeeld, geeft tegenwoordig al eens een bal af in plaats van solo op het doel af te gaan — trouwens, als er aan het spelen zijn zonder te passen, worden ze tegenwoordig door de trainer onverbiddelijk van het veld gehaald en vervangen. René en (al zeg ik het zelf) vooral Jan hebben stukken meer speldoorzicht: de passen die zij geven, hoe ze langs de lijn spelen, elkaar en anderen zien staan, ‘t is een plezier om mee te maken.

Twee helften van twintig minuten gespeeld, vandaag. Het eerste doelpunt was voor Nevele: het kwam er nadat onze doelman, Jens, een harde leren bal pléts op zijn neus kreeg. Hij had eraf gekunnen, maar hij deed door. En dan ging het snel: . Op het einde van de eerste helft 1-7, op het einde van de match 1-13.

Op de doelman na heeft zowat iedereen goals gemaakt. Jan heeft dacht ik drie goals op zijn rekening, maar bijna nog belangrijker: hij heeft een aantal práchtige passen gegeven, en een aantal ontroerend schone een-tweetjes.

Mariakerke heeft dit seizoen nog geen enkele match verloren. Volgende week wordt het spannend: ze komen tegen één van de betere ploegen uit. En dan zullen ze geen enkel moment mogen verslappen.

Spannend!

(Kijk hier, het enige stuk verslag dat ik nog had. Dedju.)

voetbal.png

Inkt

zondag 3 oktober 2010 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

Zo mooi:

links for 2010-10-03

maandag 4 oktober 2010 in Links. Permanente link | Eén reactie

Hauspie Lamoot

maandag 4 oktober 2010 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Ha!

En kijk waar hij de mosterd heeft gehaald:

Voor de duidelijkheid:

Softie-Hauspie 4

links for 2010-10-05

dinsdag 5 oktober 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

De week deze week

woensdag 6 oktober 2010 in Sonstiges. Permanente link | 22 reacties

Wel twintig jaar geleden maakte ik in mijn notaboekje van die diagrammen: wanneer ik sliep en wanneer ik niet sliep. Dat waren van die langgerekte kolommen die elke dag ongeveer een uur naar rechts opschoven, tot ik na zowat een maand terug op normaal ritme was. Om dan weer te beginnen verschuiven.

Tegenwoordig brengt het werk structuur in mijn leven, maar anders zou het vrees ik niet veel beter zijn – dit is het schema van deze week:

schema

Euh ja, dat is eigenlijk te weinig slapen, ja. En dat is ook te weinig nee zeggen. Niet dat ik het niet graag doe hoor, maar ik ga toch eens beter moeten tijd inplannen en zo.

The Man in the High Castle

donderdag 7 oktober 2010 in Boeken, Film. Permanente link | 2 reacties

The_Man_in_the_High_Castle.jpgZozo: Ridley Scott, de meneer van Blade Runner dat eigenlijk kwam van Do Androids Dream of Electric Sheep van Philip K. Dick, gaat binnenkort in vier afleveringen The Man in the High Castle maken voor de BBC.

Het moet zo ongeveer mijn eerste althist-boek geweest zijn — direkt beginnen met het goed gerief, meneer mevrouw — en ik kijk er erg hard naar uit om te zien wat Scott ermee aanvangt.

Het is in alle geval goed dat het op televisie komt: ik krijg meer en meer het gevoel dat films, met hun och here twee of een beetje meer uur, minder en minder in staat zijn om meer dan schetsen of korte episodes te brengen.

Een novelle of een kortverhaal, of een totaal verbasterd boek, dat geraakt verfilmd voor in de filmzaal, maar een iet of wat complexer ding, dat kan alleen maar tot zijn audiovisueel recht komen als tv-serie.

Films, vind ik vaak, zijn niet meer dan een opeenvolging korte vignetten, waar alleen hints van karakterevolutie kunnen getoond worden. Vergelijk dat met series als The Wire, of Deadwood, of Breaking Bad, of nog zoveel andere die gewoon helemaal niet kunnen als film, en jawel: heel, heel erg tevreden dat het een serie wordt.

Er kunnen niet genoeg goede series zijn — nu alleen nog tijd vinden om ze allemaal te bekijken, natuurlijk.

Buitenschoolse activiteiten

vrijdag 8 oktober 2010 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Het was deze zomer niet gelukt om met Louis naar Londen te gaan: het zal één dezer moeten gebeuren.

Wat wel al vast ligt, is dat ik met Zelie naar Lady Gaga ga kijken. ‘t Was wel schattig: ze zei een tijdje geleden dat ze daar eigenlijk niet echt naar wou gaan omdat er teveel mensen zouden zijn – ik verdenk ze ervan dat ze zei dat ze niet wou gaan omdat ze ervan overtuigd was dat ze niet zou gaan. Om zichzelf de teleurstelling te besparen.

Maar we gaan dus. Ik ben benieuwd.

Ik zou ook naar Schotland moeten gaan, om whisky te gaan doen. Enig idee iemand, waar en hoe dat moet of kan? En hoeveel dat moet kosten?

Om nom nom

zaterdag 9 oktober 2010 in Internet. Permanente link | 2 reacties

That is all.

Arancello

zondag 10 oktober 2010 in Food and Drink. Permanente link | 2 reacties

Zozie: ziet dat er lekker uit of ziet dat er lekker uit?

Arancello

Ik was in de Delhaize, en ik vond niet direkt onbespoten citroenen — maar wel onbespoten appelsienen. En dan dacht ik: limoncello met appelsien, dat moet ook lekker zijn, toch?

Na wat nalezen op het internet zie ik dat er eigenlijk relatief veel meer appelsienschil in arancello moet dan citroenschil in limoncello, dus ik denk dat ik numeteen maar nog een paar appelsienen ga schillen.

Arancello

En er misschien ook nog wat citroen bij doen?

Die avond net onder mijn raam

zondag 10 oktober 2010 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Met luide stem, een meisje van wellicht ergens rond de 18 jaar, ergens net vóór 1u:

Maar waar zitten wij? Welke straat ies dees? Ik vin mijn kot niemeer! Nee serieus jom, waar ies mijn kot? Welke straat ies dees? Ik weet nie welke straat dees is!

A la bonne heure.

I done raised ‘em good

zondag 10 oktober 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Louis kwam thuis van verjaardagsfeestje: hij heeft zich goed geamuseerd, het was fijn, allemaal goed en wel, maar nu was hij op zoek naar de step.

“De step,” doe ik, “wat is dát nu weer voor iets aardigs?”

“Een step, papa, dat is een trotinette,” antwoordt Louis zo rap als tel. Waarbij hij niet vergeet een vette Gentse R te gebruiken.

Yes.

STAM

zondag 10 oktober 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

We zijn vrijdag naar de opening van het STAM geweest, het nieuwe Gentse stadsmuseum in de Bijloke. De speechen hebben we gemist wegens net te laat om nog in de zaal te mogen van de brandweer, maar hey.

Een schoon museum, mijn gedacht. Oude architectuur en nieuwe architectuur, en al heb ik het alleen nog maar ‘s nachts gezien, ik heb zo de indruk dat het met de inplanting in de omgeving ook wel snor zit.

Gebouw

Ik lees op de website dat het STAM vooral een doorverwijzer wil zijn naar het belangrijkste stuk uit hun collectie, de stad Gent zelf. Dat is er eigenlijk wel ernstig aan te merken.

De stukken die er staan, zijn overduidelijk maar een miniem klein onderdeel van een veel groter geheel: om alleen al de volledige Bijlokecollectie – verzameld over 175 jaar – te tonen, hebben ze vermoed ik vele hectaren museum nodig.

Maar het is een geslaagde staalkaart, en het is een ideaal museum om bezoekers aan de stad door te loodsen. Ik heb zo het vermoeden dat we er zelf nog regelmatig naar terug gaan keren.

Steen

Hoofden

‘t Is dat ik er graag wat rustiger naar zou kijken, met minder dan vijftig man per zaal. En dan genieten van het moois dat er staat, zoals die ceramieken beeldje van een ridden, ettelijke honderden jaren oud en nog altijd even aandoenlijk:

Ceramiek

Het deed mij ook wel iets om oog in oog te staan met de machtigste man van zijn tijd, Keizer Karel, met zijn inteeltgezicht en zijn mond die hij niet dichtkreeg. En met de tekening van hoe ze hem jaren later uit zijn graf haalden. Sic transit, meneer.

Keizer Karel

Ik wou enkel dat ze het digitale luik van het museum verder hadden doorgetrokken. Akkoord, er staan in veel zalen computers waarop een viertal kaarten van de stad te verkennen zijn (al had ik er graag het plan van Hoorenbaut uit 1619 bij willen zien, dat van Goethals uit 1796,  en dat van Gevaert en Van Impe uit 1878), maar op die kaarten zelf is vind ik lang niet genoeg informatie te vinden.

Alle archeologische vondsten die te geocoderen zijn, zouden daar moeten op staan, vind ik. Met hun omschrijving, foto en publicaties inclusief. Alle andere elementen uit de collectie, eigenlijk, trouwens, ook. En dan met meer dan alleen een index op straatnaam, maar een volledige interface om alles te ontsluiten, ook de dingen die niet lijfelijk in het museum staan.

Schedel

Steen

Ik vind ook dat de akten en de manuscripten en eigenlijk alle teksten er zouden moeten op staan, in facsimile en in vertaling en met alle nodige uitleg.

Oh, ik zou een ledemaat geven om daar aan te mogen meewerken.

Brr. Nee, snel aan iets anders denken. Ik word er slecht van, hoeveel geld een instelling als het STAM zou moeten geven aan te duur betaalde consultants om iets te maken dat minder goed is dan het zou kunnen zijn.

Boek

D.U.A.

Kickin’ ass

zondag 10 oktober 2010 in Televisie. Permanente link | 2 reacties

Tijd om nog eens mijn verzamelbox Bits of Fry & Laurie boven te halen, me dunkt.

Adobe Fla—wtf?

maandag 11 oktober 2010 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Het was ondertussen al een halve eeuw geleden dat ik Firefox nog in gang had gezwengeld –Chrome en IE9 zijn genoeg voor mij voor het moment, dankuzeer—maar het was deze namiddag alsnog nodig.

Zoals gewoonlijk bij Firefox eerste de “wij hebben nieuwe zooit voor u geïnstalleerd”-tango doorlopen, vier keer “OK zeker?” geklikt omdat er geen “Euh nee zeker?”-knop stond, heropgestart, vijf tabs vol met “hey ik heb een nieuwe versie van obscure plugin X die eigenlijk alleen maar achter de schermen iets zou moeten doen” gesloten, en overgebleven met een massief grote boodschap van Mozilla dat ik een nieuwe Flash moet installeren.

Mhu? Gebeurt dat niet automatisch?

Neen, blijkbaar: deze Flash vroeg expliciet om een bevestiging, wegens dat er blijkbaar een download manager moest geïnstalleerd worden.

Ik zei dus maar dat het in orde was, en voor ik het wist, was hij dit aan het doen:

acrobat_wtf

Mag ik een W, een T, een F en een welgemeende what the fuck? Achter mijn rug een McAfee Security Scan Plus installeren?

Serieus: dat is compleet degoutant. Van die bait & switch-nonsens, bah.

Als typografie pijn doet

maandag 11 oktober 2010 in Sonstiges. Permanente link | 17 reacties

Ik kreeg er krampen van in mijn buik, toen ik de affiche zag, zo visceraal verkeerd dat ze was:

Moretus

Kerning door een klein kind gedaan, lettergroottes zowat random door mekaar, verkeerde cijfers gebruikt, die afgrijselijke slash rechts en dat belachelijke koppelteken links, en als klap op de vuurpijl: valse kleinkapitalen.

Oh. Wacht.

Sshhh…

Stilletjes… hoort u dat ook?

Zo’n zoemend, rommelend, droog schuivend geluid?

Ja, ik ben het wel zeker: dat is het volledige geslacht Plantijn-Moretus dat als een bromtol in zijn graf aan het wentelen is.

FOR SHAME.

De lol van de mot

maandag 11 oktober 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Bijna

dinsdag 12 oktober 2010 in Werk. Permanente link | Geen reacties

Het was echt waar bijna gelukt om door mijn laatste buitenschoolse activiteit te raken. Maar toen kwam een andere activiteit ertussen die ik afgesloten dacht te zijn. En toen dat net gedaan was, kwam een buur om bijstand vragen (een antediluviaanse pc, altijd leuk om nog eens een XP te zien die IE6 en Outlook Express en niets anders heeft geïnstalleerd staan).

En toen dat in orde was, was het al tien uur en bleek de computer in het achterhuis kuren te krijgen.

En toen was het elf uur en zag ik het niet meer zitten.

Zucht.

Morgen beter.

Altijd een beetje reizen

woensdag 13 oktober 2010 in Travel, Werk. Permanente link | 12 reacties

Toen we opstapten, had de trein al acht minuten vertraging. En dan zei de mevrouw over de intercom dat we via een alternatieve route zouden rijden en dus nog eens twintig minuten extra vertraging zouden oplopen.

En na Gentbrugge kregen we te horen dat de trein maar tot Denderleeuw zou rijden. Dat we daar dan maar zouden moeten onze weg vinden.

Zucht. Nog goed dat ik geen afspraken had vandaag.

Τὸ Μεγα Θηρίον

woensdag 13 oktober 2010 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Mijn idool zou gisteren 135 geworden zijn.

Crowley06

links for 2010-10-13

donderdag 14 oktober 2010 in Links. Permanente link | Eén reactie

Immanente rechtvaardigheid

donderdag 14 oktober 2010 in Sonstiges. Permanente link | 53 reacties

Het is nonsens te zeggen dat iemand die ziek wordt, gestraft wordt door God.

God heeft daar niets mee te maken, men kan ten hoogste zeggen dat iemand die willens en wetens met al wat beweegt en niet beweegt onbeschermde sex heeft, dat die verdient wat hij krijgt.

Is dat eigenlijk controversieel?

links for 2010-10-14

vrijdag 15 oktober 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

European cities to visit

vrijdag 15 oktober 2010 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Zo grappig:

Screen shot 2010-10-15 at 18.54.55.png

Hunch doet dat door de band goed, recommendations, maar deze zat er toch wel redelijk pal op.

Quote of the day

zaterdag 16 oktober 2010 in Internet. Permanente link | Geen reacties

Zo waar:

this guy reminds me of a vegetarian. he raises alot of legitimate points about his issue, and i don’t care about any of them.

RIP Benoît Mandelbrot

zaterdag 16 oktober 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Snif.

Alle dagen brood!

zondag 17 oktober 2010 in Food and Drink. Permanente link | 7 reacties

Vanmorgen stond er een mand met ontbijt voor de deur!

Ontbijt

Normaal gezien gaat er elke zondag één van de kinderen naar de bakker om de hoek om croissants en boterkoeken, maar dit was eigenlijk wel serieus beter: allemaal verschillende soorten brood, en beleg, en eieren, en fruit, en koekjes. Mmmmmm.

Nu donderdag, 21 oktober 2010, is het de tweede Dag van het Brood. Niet dat wij overtuigd moeten worden, we zijn in het gezin nogal grote broodverbruikers, maar hey, dankzij de mannen van de reclameregie en de VLAM hebben we nu een blijkbaar uitstekende bakker ontdekt.

Boodschap van de bakker

Ze hebben dat heel goed gedaan, Peter Hemelsoet en zijn Sabrina: er zaten heerlijke pistolets bij, het müslimeergranenbrood in blik was een fijne vondst, de ciabatta met olijven werd geproefd en uitstekend bevonden — we hebben met zes lekker ontbeten en er is nog genoeg voor anderhalve dag, schat ik zo.

Ontbijt

Tevreden kinderen all around:

Jan

Zelie 's morgens

Ontbijt

De actie dit jaar voor de dag van het brood, trouwens: Smeer een boterham voor iemand anders. Ik vind dat absoluut geen slecht idee — zo op het werk afspreken wie de dag erna een boterhammendoos meeneemt voor wie, bijvoorbeeld.

Inspiratie te vinden op alledagenbrood.be, ha! en we hebben daar méér dan de Franstaligen: wij hebben namelijk ook filmpjes.

En nu proberen om van die uitstekende koekjes te blijven.

Speculaas

Arancello

zondag 17 oktober 2010 in Food and Drink. Permanente link | Geen reacties

Zo. Vóór en na, één week getrokken:

voor-en-na.jpg

Uitgieten in een pot:

Uitgelekt

Siroop maken en laten afkoelen, de twee mengen:

Arancello

Dat gaf een vreemd resultaat:

schudden.jpg

Bij limoncello was het mengsel min of meer doorschijnend — hier is het radicaal ondoorschijnend. Ik ben benieuwd of er nog neerslag zal zijn, of dat het gewoon zo blijft.

Dienstmededeling

maandag 18 oktober 2010 in Werk. Permanente link | 21 reacties

Tiens, het staat me bij dat ik dit nog niet in zoveel woorden op mijn weblog had gezet: eind deze maand ga ik ophouden met fulltime werken voor Namahn, en begin ik fulltime te werken voor Doggybites.

toadhese.gif

Waarom veranderen van werk? Om te beginnen vanwege Doggybites zelf. Euh ja, ik weet het, er staat hierboven Adhese en niet Doggybites. Dat is omdat ik niet zo meteen een logo van Doggybites vond, en omdat Doggybites vooral bekend is vanwege het vlaggenschipsproduct Adhese.

Adhese is, kort gezegd, een programma waarmee een bedrijf als Roularta of Corelio of Hyves of gelijkaardige, reclameruimte kan beheren en verkopen, advertenties (of andere inhoud) kan tonen aan bezoekers, rapporteren aan klanten, en dat allemaal efficiënter, beter en sneller dan zowat alle concurrentie ter wereld.

Serieus: de concurrentie, da’s meteen de allergrootste ter wereld. Het is redelijk wijs –understatement– om in een bedrijf te werken dat klaar is om de wereld te veroveren.

Bij Namahn, waar ik doodgraag gewerkt heb en werk, heb ik het geluk gehad om bij een resem grote wereldklassebedrijven te werken als consultant. Ik heb er enorm veel bijgeleerd, en elke maand dat ik er was leerde ik bij alsof het zes maand was, maar: het was wel als consultant.

En dat is de tweede reden waarom ik verander van werk. De situatie waarin ik me bevond, was dat we vaak liever vroeger waren binnengekomen bij de klant, liever langer zouden gebleven zijn. Dat we minder tijd konden spenderen dan we zouden gewild hebben, dat we niet konden blijven om het project tot een goed einde te brengen, en dat we ons werk vaak over de muur smeten naar de volgende groep mensen. Dat we uiteindelijk geen échte controle hadden over de dingen.

Bij Adhese hebben we het allemaal in handen, van concept tot verkoop en support over ontwikkeling en testen en alles. Dat is een ongelooflijke luxe.

Zelfs al ben ik er niet helemaal weg: ik ga Namahn missen. De fantastische collega’s, de atmosfeer, de discussies, het werk, de klanten. Maar ik kijk er tegelijk enorm vreselijk naar uit om fulltime te werken bij Doggybites.

Wat er ook een enorme verandering zal zijn, en de derde reden om te veranderen van werk: in plaats van te werken in Brussel en dagelijks twee à vier uur in het vervoer te zitten van en naar het werk, zal ik in Gent werken. Op een paar minuten van thuis, op een paar minuten van de school van de kinderen, op een paar minuten van het werk van Sandra.

Het wordt nog wijs, de volgende maanden en jaren.

NMBS-woes

dinsdag 19 oktober 2010 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Vandaag thuisgewerkt wegens staking, en oh boy ik ben een slechte mens om thuis te werken. De voorgeschiedenis: vrijdag naar een verjaardagsfeestje geweest, en dan door omstandigheden blijven slapen tot zondagochtend. Een halve liter lauwwarme gin-tequila-vodka had er iets mee te maken (damn you Joke!), maar het waren voornamelijk de twee weken vóór die zaterdag die me een beetje doen crashen hebben.

En dan natuurlijk de zondagnacht min of meer doorgezeten, maandagochtend blijven liggen: het is de schuld van de NMBS dat ik niet in één stuk van negen tot vijf gewerkt heb. Als de trein had gereden, had ik gewoon de hele dag op mijn bureau gezeten en had ik doorgewerkt, in plaats van nu in stukken en beten en tot in de nacht. Ik ben gemaakt om buiten mijn huis te werken, aan een bureau.

Ik heb het trouwens opgegeven te denken dat ze het goed menen, sommige van die vakbondsmannen. Morgen zal het weer van dat zijn, heb ik gehoord: de riem gaat er blijkbaar af in Brussel-Zuid, van 15u tot 17u. Mijn trein is om 17u38: wedden dat het problematisch zal zijn om morgen naar huis te raken?

Pff.

Boeken zijn de nieuwe mp3’s geworden

dinsdag 19 oktober 2010 in Boeken. Permanente link | 9 reacties

Well, duh. The Telegraph: book piracy is about to arrive on a massive scale, stond er vorige week in.

Er staat in mijn achterhuis een stapel cd’s in dozen, waar ik me de totale kost niet eens van wil voorstellen. Net zoals ik niet wil beginnen narekenen hoeveel ik door de jaren aan DVD’s heb opgedaan. En nog minder hoeveel geld ik aan boeken heb gegeven — ettelijke duizenden boeken, met een gemiddelde prijs van… aargh!

Als ik nieuwe muziek koop, dan koop ik die digitaal, dat spreekt. Maar als ik muziek wil herbeluisteren more often than not, is het gemakkelijker ze opnieuw te downloaden dan te wachten tot ik op mijn eigen netwerk zit en aan de bestanden kan die ik zelf geript heb.

Net zoals het gemakkelijker is om pakweg, The Big Lebowski te downloaden als ik die wil herbekijken, dan dat ik naar beneden loop, over de koer, naar het achterhuis, en dan in één van de vele dozen naar de DVD zoek. Oh ja, en het is dan nog in hogere kwaliteit ook: Blu-Ray in plaats van DVD. Ik koop nog films hoor, never you worry piraterijpolitie, maar ik vraag me meer en meer af waarom eigenlijk.

En met boeken is het al een tijd zo: ik heb hier ontelbare boeken staan in huis, en ik koop mijn nieuwe electronische boeken proper bij Amazon, maar hey sorry, als ik een boek wil herlezen dat ik al gekocht heb, dan is het al een tijd veel gemakkelijker om het te downloaden dan om het op te gaan zoeken in de dozen.

Het is zoals Adrian Hon het zegt op The Telegraph:

I was right about the complacency of publishers. They’ve spent three years bickering about eBook prices and Amazon and Apple and Andrew Wylie, and they’ve ignored that massive growling wolf at the door, the wolf that has transformed the music and TV so much that they’re forced to give their content away for practically nothing.

Nu nog voor (voornamelijk) bestsellers en Engelstalig, zeer binnenkort voor alles. Tiens, dat doet er mij aan denken: ik heb eigenlijk wel eens zin om het volledige werk van Dorothy Dunnett te herlezen. Ik heb die allemaal op papier gekocht, maar wie weet waar die allemaal zitten?

Time’s up. The wolf is here.

F.A.C.T.S. XX

woensdag 20 oktober 2010 in Games. Permanente link | 5 reacties

Hohoho: ‘t is bijna F.A.C.T.S. Nu zaterdag en zondag, zelfs. Twintigste editie, jubileum en alles!

In Flanders Expo, met nog een hal erbij, lees ik. Duizenden en duizenden vierkante meters vol verleidend naar mij lonkende dingen die ik absoluut dringend wil hebben. Speelgoed en gerief en brol.

Mag ik uw aller aandacht vestigen op Gentblogt? Alwaar vrijkaarten voor F.A.C.TS te krijg zijn? Ja? Welaan dan!

links for 2010-10-20

donderdag 21 oktober 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

Wrappp.it

donderdag 21 oktober 2010 in Internet. Permanente link | 4 reacties

Deze ochtend had ik een stukje les te geven, in blitstempo. Eén van de dingen die ik toen aanhaalde, was dat tegenwoordig en al een paar jaar de richting van innovatie niet van bedrijf naar thuis is, maar wel van thuis naar bedrijf.

Vroeger was het zo dat men ergens bij IBM of zo een soort programma uitvond voor de computer, en dat dat na een tijd percoleerde tot in de huiskamer, in een light-versie. Tegenwoordig zijn de meest complexe problemen waar een groot bedrijf mee worstelt, toch zeker als het informatie betreft, opgelost “in het wild”, op het internet — en percoleren ze maar heel erg langzaam tot in de bedrijven.

Het probleem van spam en massaal veel email: opgelost door GMail. Enorm grote files versturen: Yousendit en gelijkaardige. Data gesynchroniseerd houden: Dropbox en gelijkaardige. MediaWiki, Drupal, WordPress, Doodle, Evernote, Google Docs, Google Calendar, ettelijke stapels toepassingen en toepassinkjes, die problemen oplossen waar een gemiddeld IT-departement van een groot bedrijf of een grote administratie zich de haren uit het hoofd bij trekt.

Wel kijk: vanavond kwam ik een dink tegen dat ook zo’n nood wil lenigen. Wrappp.it helpt een groep mensen een cadeau te kiezen voor iemand anders. Niet meer, niet minder. Proper gemaakt, van nul tot versie 1 klaar op minder dan 48 uur, voor Rails Rumble 2010.

Screen shot 2010-10-21 at 23.18.39.png

Het doet allerlei cools achter de schermen, zoals bijvoorbeeld automatische suggesties op basis van de Likes van de betrokken persoon op Facebook. En alles.

En hey, een beetje chauvinisme en ons-kent-ons mag wel: één van de mannen achter wrappp.it is Benny van Gorilla. Het lief van Joke van Talking Heads.

Zeker dat, er kan links en rechts nog aan gesleuteld worden, maar dat zal moeten wachten tot versie 2, want het mag nu even niet meer aangepast worden. Wegens dat het een wedstrijd was — u begrijpt dat goed: er kan gestemd worden.

U weet wat gedaan. Anders wint de vijand. En in dit tijdsgewricht is dat iets dat we niet mogen laten gebeuren.

Oudercontact

vrijdag 22 oktober 2010 in Kinderen. Permanente link | Geen reacties

Vier keer oudercontact voor drie kinderen vanavond, of eigenlijk vijf keer, want de eerste van de vier mensen die we spraken, was er voor twee van de kinderen. Confused yet? (Het was oudercontact voor het eerste leerjaar, vierde en zesde leerjaar, en twee keer kangoeroeklas — vandaar.)

Résultat des courses? Ik ben behoorlijk opgelucht. Er was met één van de drie twee jaar geleden een probleem, en dat probleem lijkt opgelost. Er was met één van de drie begin dit jaar en eigenlijk tot zeer recent een ander probleem, deze week leek dat probleem min of meer onder controle, en we zien het wel helemaal in orde komen. En het derde is zonder het minste probleem bezig.

Oh, ik kijk er zo naar uit om elke avond thuis te zijn, ze van school af te halen, ze bij het huiswerk te kunnen helpen, en erbij te zijn om hun schoolverhalen te horen als ze vers van school komen. Het gaat verdorie nog hard werk worden, de volgende pakweg twintig jaar.

links for 2010-10-22

zaterdag 23 oktober 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

Minecraft Bioshock, en dingen

zaterdag 23 oktober 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Sheer bloody brilliance:

En ik heb, voor het eerst in letterlijk maanden, geen dingen meer liggen die ik beloofd had aan andere mensen. *Denk ik*.

Ik heb vandaag van de antratie de halve dag in mijn trekzetel doorgebracht, en morgen zit ook alweer vol — bezoek aan de nieuwe school van de kinderen en F.A.C.T.S — maar ik dénk dat ik vanaf maandag weer eens productieve dingen ga beginnen doen.

Alhoewel. Ik heb ook nog een bazilioen televisieafleveringen te bekijken en een fuckton boeken te lezen. En, uiteraard: ik moet mijn kasteel in Minecraft dringend uitbreiden met een underwater lair.

/staande ovatie

zaterdag 23 oktober 2010 in Politiek. Permanente link | 6 reacties

Oh yes. Yes indeedy. De gezichten van de andere mensen rond de tafel zijn bijna prijsloos, trouwens, als Dylan Ratigan zijn ding zegt:

Het begint met wat nonsens over het zoveelste opgeklopte minimediaschandaaltje, maar vanaf 2:45 word het fantastisch.

Familie over de zee

zaterdag 23 oktober 2010 in Genea. Permanente link | 3 reacties

Vorige week kreeg Heidi bij Namahn een meneer aan de lijn die blijkbaar een wel erg creatieve manier had om mijn achternaam uit te spreken. Hij deed een verhaal dat hij naar mij op zoek was, ‘t was in alle geval niet heel erg duidelijk.

Een tijdje later kreeg ik een mail van hem, en werd het meteen duidelijker: we zijn familie!

Zijn naam is José, hij is vastgoedmakelaar in Miami, hij is van Braziliaanse oorsprong, en hij is, houd u vast: de zoon van Hendla, die de dochter is van Hercko, die de zoon is van Abram. Hercko (of Hartzka, of twintig andere manieren om het te spellen), was van Polen naar Brazilië geëmigreerd. Abram had een andere zoon, Nusen Mendel (of Nathan). Die was getrouwd met Regina, en Regina’s zus Laja was getrouwd met Mordechai. En Mordechai’s dochter Estera was mijn grootmoeder aan vaderskant.

Op een grafiekje gezet, geeft dat dit — ik helemaal links onderaan, José en zijn vrouw Nadir helemaal rechts:

20101024-family.gif

Heel heel verre familie, en aangetrouwd, daar niet van, maar toch.

Ik zat er al een tijd mee in mijn hoofd, maar ik denk dat ik het toch maar eens voor ‘t echt ga doen: die genealogie weer oppakken.

FACTS 2010 gedaan

zondag 24 oktober 2010 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

Mja, mja. Deze namiddag naar FACTS geweest, in Flanders Expo. Vorig jaar niet geweest, het jaar daarvoor (en daarvoor, etc) wel, toen het nog in het ICC was.

Het was, en ik ga daar niet omfloerst over doen, not my cup of tea. De kinderen zeiden na afloop precies wat ik dacht: veel groter, maar veel minder gezellig, en ook wel wat vuil, en veel minder te doen.

En wat er was, leek gewoon bij elkaar gepropt: zo wou ik wel gaan luisteren naar Dirk Benedict, maar die gaf een interview in zo’n soort hokje waar ik hem niet eens kon zien — terwijl er rondom ettelijke honderden vierkante meter plaats was

Veel meer tristesse, ook, dan ik me herinnerde: hetzelfde versleten diorama van Hoth, bijna overal ongeveer dezelfde voorwerpen (zwaarden, comics, DVD’s, beeldjes) als jaren geleden — met patina van jaren onverkocht van beurs naar beurs gesleept te worden, veel minder cosplayers. Veel uitgebluste mensen precies ook: niet alleen die dutsen van ‘Allo ‘Allo die daar in een hoek stonden geduwd en waar iedereen voorbij liep, maar ook de bezoekers zelf.

Misschien dat het ondertussen bij iedereen doorgedrongen is dat het niet veel zin heeft om DVD’s van anime en watnog aan te bieden voor verkoop, als ze op Blu-Ray-kwaliteit te downloaden zijn van op het internet? Dat Lord of the Rings en Sar Wars ondertussen al te lang gedaan zijn? Misschien dat het weer er voor iets tussen zat?

In ieder geval deed het kader er absoluut geen goed aan: Flanders Expo is gewoon vuil, en er was zelfs geen poging tot gezelligheid. Heelder hoeken van hallen die vol met vuiligheid lagen, bijna nergens iets om te eten, en tenzij ik er naast gekeken heb, nérgens een plaats om gewoon te zitten.

Ja, een tafel met hotdogs (drie euro voor een papperige sandwich met een lauwe witteproduktenzwanworst), en een soort cafetariahoek (drie euro voor een cola), en een Fransman (?) met een snoepkraam (een zak gekocht voor de kinderen: 24 euro 60, en de snoepen waren zowaar verslegen). En alles kostte zoveel geld: ik kon nog net een euro uit mijn broekzakken en jaszakken bijeen scharten: daarmee mochten maar twee van de vier kinderen die dringend moesten, ook effectief het toilet binnen.

Hrm. Ik was niet content. ‘t Is te hopen dat het beter is volgende keer.

De buit, ook al wegens bijna nergens kunnen betalen met een kaart — of enkel vanaf 100 euro met kaart kunnen betalen, was navenant: één beeldje gekocht, van een Skeksis.

KGB_0026.jpg

Oh, en vier contactlenzen. Twee zwarte, en twee witte:

KGB_0020.jpg

Dat zal mij van pas komen als ik nog eens ergens moet uitgaan. Of als er kinderen voor Halloween langskomen:

KGB_0025.jpg

Hey Ash, watcha playin’?

zondag 24 oktober 2010 in Internet. Permanente link | Geen reacties

ftw.

Hebt g’hem al eens herstart?

maandag 25 oktober 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Oooooh al die moderne toestellen die in 99,9% van de gevallen werken, maar dan plots niet meer werken, en waar een mens gewoon niets anders mee kan doen dan er eens aan te schudden en af te zetten en weer aan te zetten, en dan hopen dat het in orde komt — ‘t is om iets van te krijgen.

Ik heb het al herstart, al helemaal gedesinstalleerd, geherinstaleerd, gereset, vanalles: niets helpt.

Dit is wat het doet:

photo (2).jpg photo (3).jpg

Sonos-ding op iPod zegt dat er een update nodig is, ik duw op het ding om te updaten, het zegt dat er geen update nodig is. Lather, rinse, repeat. En ik ben niet de enige die het overkomt: kijk maar.

Ik neem een screenshot, en ik denk meteen: hey, dat uur staat verkeerd. Blijkt:

photo (4).jpg

Het toestel staat op een datum tien jaar in het verleden. Gnn. Propbleem opgelost, hoera! Het ene ding zal een conflict hebben met het andere ding, en dan met de data in de war slaan, of wieweetwat, en nu de datum juist staat, en ik alles nog eens extra heropgestart heb, alles nog eens extra volledig uitgewist en weer geïnstalleerd heb, zal het ongetwijfeld in orde komen.

…of toch niet

photo (5).jpg

Aaaargh! En natuurlijk werkt het wél op de iPhone en op de andere iPod. En zijn al die krengen met de laatste updates van vanalles en nog wat helemaal in orde.


photo (6).jpg

links for 2010-10-25

dinsdag 26 oktober 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

Nog twee

dinsdag 26 oktober 2010 in Geen categorie. Permanente link | Geen reacties

Nog twee dagen werk in Brussel en ‘t is ermee gedaan: ik kan het haast niet geloven.

Nog twee

dinsdag 26 oktober 2010 in Werk. Permanente link | 8 reacties

Serieus. Nog twee dagen en ik werk ik Gent gewoon.

Spreekbeurt

woensdag 27 oktober 2010 in Kinderen. Permanente link | 2 reacties

Louis moest een spreekbeurt doen, over de manen.

“De manen”, dat is dus wel heel uitgebreid hé. Ah ja, er zijn door de driehonderd manen geteld in ons zonnestelsel tot nog toe, van groot naar klein en in alle mogelijke vormen en kleuren.

Hij had wel tips gekregen: twee bladzijden vol vragen die hij zou kunnen beantwoorden, maar vorige week zag hij het écht nog niet helemaal zitten.

Ik zag het ook niet zitten al die vragen, zonder zelfs te zeggen wat een maan nu eigenlijk is of niets. Uiteindelijk hebben we er twee keer een avond naar gekeken, zijn we begonnen met een inleiding die uitlegt waarom sommige manen groter kunnen zijn dan planeten, en heeft hij gisteren nog met Sandra gekeken en alsnog een Powerpoint met beeldjes gemaakt.

Vandaag heeft hij zijn spreekbeurt gedaan, en ik hoor dat het heel goed was. Hoera! Ik zat er zo hard mee in jong, ge kunt u dat niet inbeelden.

Ik was vanavond pas om 21u thuis dus ik heb hem nog niet gezien, maar morgen ga ik hem eens zo hard vastpakken, ha!

Toilet

donderdag 28 oktober 2010 in Kinderen. Permanente link | Eén reactie

Om half één ‘s morgens gestommel boven, en het licht gaat aan in het toilet. Ik ga naar boven omdat ik daar toevallig ook net moest zijn; een klein stemmetje uit het toilet: Anna.

“Papa? Ik was naar het toilet gegaan omdat ik naar het toilet moest gaan.”

Zo is het maar net.

Tot!

donderdag 28 oktober 2010 in Werk. Permanente link | 18 reacties

Dag Brussel
Dag treinvertragingen.

Dag verste wachthokje op perron één.
Dag trein die altijd met 23 begint
Dag eerste wagon

Dag meneer met het schetsboek en de te luide muziek
Dag kaarters, dag Rudy en Freddy en Jan en Mariette en Cindy
Dag oude meneer met de buik en de kruk, met tienduizend aantekeningen in de krant
Dag Brussel-Zuid. Dag lijn twee, Zuid Hallepoort Munt Louisa Porte de Namur Kunst-Wet Madou. Dag opeengepakte mensen. Dag burgers van Europa. Dag verkeersregels die vaak maar een suggestie zijn

Dag Sint-Joost. Dag stadhuis, Madou- en Astrotoren. Dag families op straat en voetballers op het speelplein en hoofddoeken en kaftans en zonnebloempitten.

 

Dag werk.
Dag Sony, dag Post toen nog zonder b, dag Belgacom, Telenet, KBC, Dexia, Fortis zonder en met bnpparibas. Dag overheden, ministeries, non-profits, Europa, multinationals en onderzoeksprojecten.
Dag knoman en genera, dag cafeta en humres. Dag projectcodes.
Dag brainstorms en meetings en rapporten en wireframes en prototypes en mentale modellen en ontwerp en testing en expert reviews en workshops en trainings.

Dag dansvloer en designstudio, bibliotheek en back offices, front offices en sauna.
En ook dág efforts en availability en Filemaker en bergman en pipeline en Excel.

 

En ‘s avonds: dag neonbuizen
Dag zwarte mevrouwen in de venster
Dag borsten van de zwarte mevrouwen in de venster
Dag engel boven de peepshow
Dag 20 frankstukken aan de vensters van de peepshow
Dag meneer met de witte baard op uw hurken aan de achterkant van Noord

Dag mannen met halve liters.
Dag perron negen.
Dag kruis dat nét boven perron tien uitsteekt
Dag deftige meneer met de baard en de pijp
Dag slordige meneer met de sigaret en de rafelige jeans en t-shirts in weer en wind

Dag laatste wagon vol kaarters, om ter tluidst

Dag toevallige ontmoetingen met Greet en Frea en Lien en Ine

 

Dag Bart
Dag Alain
Dag Johan
Dag Koen dag Mieke dag Olivier
Dag Eric Tom Heidi Kristel Freya Bram Pieter Joke Sabine Anton
Dag Joannes

Dag Namahn
En bedankt voor alles.
Ik zal jullie nooit vergeten.

links for 2010-10-28

vrijdag 29 oktober 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

Playtown!

vrijdag 29 oktober 2010 in Kinderen. Permanente link | Geen reacties

Mensen: ge moet ook zo’n weblog beginnen en dat een paar jaar volhouden. Dan geven de mensen op den duur allemaal gratis dingen in ruil dat ge erover schrijft.

Vorige week kreeg ik van de fijne mensen van Enchanté of ik geen zin had om naar Playtown te gaan. Die sloebers weten dat ik kinderen heb, en ze weten ook dat ik zelfs zonder kinderen helemaal in de doelgroep val: “Playtown is een interactieve speel- en belevingsbeurs voor de kleine en grote(re) kinderen onder ons,” zei de perstekst.

Ha. Ze moesten het mij geen twee keer vragen.

Playtown

We waren vorig weekend al op F.A.C.T.S., de kinderen en mijn broer en ik, zonder de madam: Sandra moet er niet echt van weten, van dat gedoe met conventions en weirdos en zo. Die Playtown, daar gaan we met het hele gezin naartoe. Van wat ik ervan lees, ziet het er namelijk gezinsvriendelijk uit — hiero, knippenplak van de briefing die ik kreeg van Enchanté:

Van 4 tot 7 november 2010 verenigt de beurs Playtown in Tour & Taxis voor het eerst de leveranciers, merken en culturele instellingen rond eenzelfde project: een interactieve speel- en belevingsbeurs op nationaal niveau.

Playtown is een uniek speel- en belevingsevenement rond de wereld van spel en kinderen, vier dagen voor de ganse familie. Voor de ouders en grootouders is het dé gelegenheid om creatieve ideeën en oplossingen op te pikken. De kinderen vinden er een reusachtig speelterrein, verspreid over maar liefst 4 zalen en meer dan 9500 m2, waar ze nieuwe spelletjes en speelgoed kunnen uitproberen. Ze kunnen er in avant-première kennismaken met de laatste nieuwigheden.

U kunt het programma, de vele animaties, rondetafelgesprekken en conferenties (“Spelen, beter dan school?”, “Onze kinderen veilig online”, …) terugvinden in de rubriek “programma” van hun website.

Voor wie kan: donderdag 4/11 mogen leraars en mederwerkers van speel-o-theken gratis binnen, en vrijdag 5/11 is het grootouderdag.

Wij gaan zondag 7/11 — werken tijdens de week en een traditioneel bomvolle zaterdag — en ik denk dat ik een extragrote shopping bag meeneem.

Leer eens nieuwe muziek kennen

vrijdag 29 oktober 2010 in Music. Permanente link | 2 reacties

Oh, ik heb hier op het nieuwe werk al muziek leren kennen, ‘t heeft geen naam. Wie heeft de sleutel van de jukebox gezien, bijvoorbeeld, van het onsterfelijke Cocktail trio:

Of Rinus, die zich voor de duidelijkheid als Rinus de Zanger laat spreken — Zanger Rinus op de tjoetjoeps, voor wie na deze Hey Marlous nog niet genoeg van heeft:

Nieuwe muzikale horizonten!

links for 2010-10-29

zaterdag 30 oktober 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

Clinton FTW

zaterdag 30 oktober 2010 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Whoa. Ik herinner mij dar Clinton geen verkeerde mens was, maar dit interview van een paar jaar geleden dat ik daarnet op Reddit zag, maakt het allemaal redelijk ahem:

Hoe hij zich absoluut niet hoeft in te houden, en hoe hij die mens van Fox redelijk kapot maakt… ah, good times.

Hoovernieuw

zaterdag 30 oktober 2010 in Music. Permanente link | 2 reacties

Zo wijs, de clip van de nieuwe van Hooverphonic:

Er is een nieuwe zangeres, en het zou wel eens kunnen dat ze in de clip zit, maar het is niet duidelijk wie het is.

Ik ging om de zoveel seconden van “ik hoop dat het die is”, en dan weerl van “oh nee, of dié”.

En zat Tessa De Block er nu tussen, eigenlijk?

Het plan

zaterdag 30 oktober 2010 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Verandering van spijs doet eten.
Euh neen, wacht.

Verandering van omstandigheden doet omstandigheden veranderen.
Euh nee. Hang on.

Het zit zo: ik ben veranderd van werk, en dat wil om te beginnen zeggen dat ik een eind meer tijd zou moeten hebben, wegens bijvoorbeeld niet elke dag twee drie vier uur in vervoer naar en van het werk te zitten.

In theorie is dat meer tijd, maar in de praktijk zou het er eigenlijk wel eens op neer kunnen komen dat het er op uitdraait dat ik minder tijd heb: al die uren op de trein, dat was eigenlijk een kans om pakweg boeken te lezen. Wat nu misschien wel eens minder zou kunnen zijn.

Mijn rug is niet zo goed, en als ik thuis kwam van het werk, de afgelopen jaren, kwam het erop neer dat ik in mijn trekzetel ging zitten tot het tijd was om naar ben te slinken – MAAR NIET LANGER.

Twee uur vroeger thuis, dat zal nu eens niét twee uur langer in de zetel vegeteren zijn. Ik heb niet minder dan drie, tel ze, drie! dingen die ik moet en zal gedaan krijgen: noem het verandering-van-omstandigheden-voornemens.

Het eerste dat ik ga doen, te beginnen met deze herfstvakantie, is het huis zoveel mogelijk in orde proberen krijgen. Eén dezer komen er binnendeuren op het gelijkvloers, en dan zal er in het huis op het gelijkvloers een bureau zijn waar er nu nog, euh, “opslagplaats” is.

Waar bij “opslagplaats” een mooie naam is voor “een ruimte met een paar kasten vol brol, een grote bureautafel vol brol, een paar kisten vol brol van de kinderen, en brol op de vloer, en dan daarbovenop brol, brol, brol, en nog eens brol”.

In het achterhuis  staan nu dozen en dozen vol boeken, en in het hele huis slingeren er boeken rond. In het achterhuis en in dat toekomstig bureau en in dozen en in kasten en overal wat, slingeren er papieren rond – soms in min of meer ordentelijke stapels, soms niet.

Het huis op orde zetten, dat is in eerste instantie orde in die chaos proberen krijgen. Dingen die weg mogen, weg doen; dingen die niet weg mogen, in stapeltjes en dan stapels leggen, en dan in klasseurs en in dozen.

De boeken idemdito: allemaal bij elkaar, allemaal op orde. Het zal niet voor meteen zijn dat er een werkende bibliotheek zal zijn in huis, maar ik ga de boeken (1) inventariseren (wat er op Librarything staat, is maar een vage aanduiding in de richting van wat er hier allemaal aanwezig is), en (2) klasseren. In dozen, om te beginnen, dus. En dan van zodra er iemand antwoordt op mijn vraag om een offerte, in een bibliotheek.

Nummer twee is een persoonlijk project waar niemand zaken mee heeft.

En project nummer drie is een website die ik zou willen opstarten, over iets dat mij interesseert, en waar veel interessante dingen over te zeggen en doen zijn. Het zal de eerste keer zijn dat ik de ideeën en de tips van Darren Rowse, de meneer van ProBlogger, zal volgen, ook.

Neen, niet om geld te verdienen – daar ben ik geen goeie mens voor – maar wel om een site te maken die zoveel mogelijk mensen in zijn segment aanspreekt.

Hey, ambitie is gezond, wat?

Verbouwingen: bibliotheken. Part 1: The Contactening

zaterdag 30 oktober 2010 in Verbouwingen. Permanente link | 15 reacties

Het is ondertussen al meer dan twee maand geleden dat ik over onvindbare schrijnwerkers schreef. Ik zou het kunnen steken op "veel teveel werk", maar het is gewoon da tik het mij ontzag om eraan te beginnen.

NIET LANGER! Ik heb een lijstje van schrijnwerkers en gelijkaardigen die mij aangeraden werden, en die krijgen allemaal dezelfde mail.

Mail? Ja, mail. Ik telefoneer niet graag met onbekenden, en ik ga ervan uit dat het in het jaar 2010 toch ondertussen ook wel per mail zou mogen moeten kunnen. En hoe kan ik het beter bijhouden dan hier? Ik vraag het u, en ik beantwoord het meteen ook: niet.

Ik ga hier geen privédingen zetten of prijzen of zo, maar ik dacht dat het wel eens leutig zou zijn om te zien hoe verschillende mensen omgaan met gecontacteerd te worden door iemand die hen geld (mogelijks véél geld) wil geven.

Deze mail vertrok zonet uit mijn mailbox:

Hallo,

Ik kreeg uw naam door via —, naar aanleiding van een artikel op mijn weblog (http://blog.zog.org/2010/08/de-onvindbare-schrijnwerkers.html).

Wij wonen in Gent, in een oud huis dat we al een tijd aan het verbouwen zijn. We zijn op zoek naar iemand die in onze living een bibliotheek en mini-bureau kan maken rond een trap, en in ons achterhuis (ca. 4x5m) een wat grotere bibliotheek en een trap.

De gebouwen zijn relatief oud, wat wil zeggen dat het wellicht grotendeels maatwerk wordt.

Een eerste idee van hoe we de living graag zouden zien, vindt u hier: http://blog.zog.org/2008/06/verbouwingen-de-living.html

Wat we ongeveer in gedachten hadden voor het achterhuis, staat hier: http://blog.zog.org/2009/08/verbouwingen-achterhuis-i.html

Als u dit ziet zitten, maken wij graag een afspraak!

Vriendelijke groet,

Michel Vuijlsteke
Sandra Pattyn

De volgende mensen/bedrijven heb ik een mail gestuurd (en er kunnen er natuurlijk nog altijd bij – houd u niet in om namen te suggereren):

Er waren er ook twee waar ik enkel per contactformulier in contact mee raak wegens geen emailadres gekend:

Ik vraag me af hoe lang het zal duren voor ik van wie welk antwoord krijg, en wat er dan gebeurt. I’ll keep you posted.

links for 2010-10-30

zondag 31 oktober 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

Fuck you, Zevende Dag

zondag 31 oktober 2010 in Politiek. Permanente link | 19 reacties

Serieus: gisteren komen bij de tweehonderdduizend mensen op Jon Stewart en Stephen Colbert’s Rally to Restore Sanity and/or Fear, en wat maken ze ervan op de Zevende Dag? Een “manifestatie voor meer fatsoen in de politiek”:

Op drie dagen van de tussentijdse verkiezingen in de Verenigde Staten kwamen tienduizenden de boodschap steunen, die gericht was tégen de Republikeinse partij.

NEEN GODVERDOMME. De boodschap was niét gericht tegen de Republikeinse partij, net zoals ze niet gericht was tegen de Democratische partij, of vóór deze of gene partij. Het was een oproep voor meer constructief debat, voor samenwerking, voor redelijkheid en géén zwartwitdenken. Bra-fucking-vo, Zevende Dag, om er precies dát van te maken dat het niét is.

Was het zó onnoemelijk moeilijk, beste Zevende Dag, om even op het internet te zoeken waar het precies over ging? Was het te lang voor de aandachtsspanne van de gemiddelde journalist om eventjes bijvoorbeeld de speech van Stewart te overlezen?

Hierzie, dit was die speech. Lees hem misschien eens. Er staat ook iets in over de pers. En schaam u dan diep.

I can’t control what people think this was. I can only tell you my intentions.

This was not a Rally to ridicule people of faith, or people of activism, or to look down our noses at the heartland, or passionate argument; or to suggest that times are not difficult, and that we have nothing to fear-they are and we do! But we live now in hard times, not end times. And we can have animus and not be enemies. But unfortunately, one our main tools in delineating the two…broke.

The country’s 24-hour politico pundit perpetual panic conflictinator did not cause our problems; but its existence makes solving them that much harder. The press can hold its magnifying glass up to our problems, bringing them into focus, illuminating issues here to for unseen. Or they can use that magnifying glass to light ants on fire, and then, perhaps, host a week of shows on the sudden unexpected dangerous flaming ant epidemic. If we amplify everything, we hear nothing.

There are terrorists, and racists, and Stalinists, and theocrats-but those are titles that must be earned; you must have the resume. Not being able to distinguish between real racists, and tea partiers; or real bigots and Juan Williams or Rick Sanchez is an insult! Not only to those people, but to the racists themselves who have put in the exhausting effort it takes to hate. Just as the inability to distinguish terrorists from Muslims makes us less safe, not more.

The press is our immune system, if it overreacts to everything, we actually get sicker, and perhaps eczema.

And yet with that being said, I feel good; strangely calmly good. Because the image of Americans that is reflected back to us by our political and media process is false. It is us through a fun house mirror. And not the good kind that makes you look slim in the waist and maybe taller. But the kind where you have a giant forehead, and an ass shaped like a month old pumpkin, and one eye ball.

So why would we work together. Why would you reach across the aisle to a pumpkin-assed forehead eyeball monster? If the picture of us were true, of course our inability to solve problems would actually be quite sane and reasonable. Why would you work with Marxists actively subverting our Constitution? Or racists and homophobes who see no one else’s humanity but their own?

We hear every damn day about how fragile our country is, on the brink of catastrophe, torn by polarizing hate, and how its a shame how we can’t work together to get things done.

But the truth is, we do. We work together to get things done every damn day! The only place we don’t is here [the capital building], or on cable TV. But Americans don’t live here [the capital building] or on cable TV. Where we live our values and principles form the foundation that sustains us while we get things done. Not the barriers that prevent us from getting things done. Most Americans don’t live their lives solely as democrats, republicans, liberals, or conservatives. Americans live their lives more as people that are just a little bit late for something they have to do. Often something they do not want to do, but they do it. Impossible things everyday that are only made possible through the little reasonable compromises we all make.

Look on the screen, this is where we are, this is who we are, these cars. That’s a school teacher that probably thinks his taxes are too high, he’s going to work. There’s another car, a woman with two small kids, really can’t think about anything else right now. There’s another car, swinging, I don’t even know if you can see it. The lady’s in the NRA and loves Oprah. There’s another car, an investment banker, gay, also likes Oprah. Another car is a Latino carpenter, another car, a fundamentalist vacuum salesman, atheist obstretician, Mormon JZ fan. But this is us! Every one of the cars that you see is filled with individuals of strong belief and principles they hold dear. Often principles and beliefs in direct opposition to their fellow travelers. And yet these millions of cars somehow find a way to squeeze one-by-one into a mile-long, 30-foot wide tunnel carved underneath a mighty river. Carved by people, by the way, who I’m sure had their differences.

And they do it. Concession by concession; you go, then I’ll go, you go, then I’ll go, you go, then I’ll go. Oh my god! Is that an NRA sticker on your car!? Is that an Obama sticker on your car!? Ah-well, that’s okay, you go, then I’ll go. And sure, at some point there will be a selfish jerk who zips up the shoulder and cuts in at the last minute, but that individual is rare, and he is scorned, and not hired as an analyst. Because we know, instinctively as a people, that if we are to get through the darkness, and back into the light, we have to work together. And the truth is, there will always be darkness, and sometimes the light at the end of a tunnel isn’t the promise land; sometimes its just New Jersey. But we do it anyway-together.

If you want to know why I’m here, and what I want from you, I can only assure you this. You have already given it to me; your presence was what I wanted. Sanity will always be, and has always been, in the eye of the beholder. And to see you here today, and the kind of people that you are, has restored mine.

Schaam u zeer diep, Zevende Dag.

Zeven seconden, en hopla, verder naar Leo bloederige Delcroix die mag vertellen hoe hij chocolade aan de Chinezen vertelt, en verder naar het voetbal, en dan naar de bloopers en de leutigheden. Met, oh ja, een stukje over Jon Stewart. Maar begot niets over de grond van de zaak, die hier even relevant is als daar.

En dan over naar de Angolees die de grootste mond ter wereld heeft, en naar een animatiefilmpje over politici, en die nonsens van een vrouw die een gsm zou hebben gehad in 1928.

Schaamtelijk. Serieus.

Bah.

Een namiddag computer

zondag 31 oktober 2010 in Computers en dingen. Permanente link | 5 reacties

Ha, ik zat gisteren zo ongeveer de hele namiddag en avond op de computer. Dit is wat er op het scherm was tussen 14u30 en middernacht:

Heh. En zelfs op een zaterdagnamiddag: een niet-aflatende stroom spam.

Navigatie

» homepagina, archief

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338