Dat het eens tijd wordt om er eens een momentje uit te zijn.
Zaterdagavond, alles op nul, naar vrienden en geen zorgen aan ons hoofd.
Dat het tijd werd, want voor de rest kon het allemaal beter zijn dan het is.
-
⁂
-
Ik kwam vanmorgen aan de computer en ik dacht rap eens iets online te zetten voor ik naar het werk vertrok.En toen bleek dat de database van de dingen die ik online dacht te zetten, kapot was. Gelijk echt:
-30973, ‘BDB0087 DB_RUNRECOVERY: Fatal error, run database recovery — BDB1544 process-private: unable to find environment’
Vuile fouten, die een mens niet wil meemaken. De wiki van het programma zegt er het volgende over:
What causes this corruption?
Not really known.Da’s ook niet zo leutig. Gelukkig staat er een uitleg bij — ik scroll even naar beneden, naar 1.3 What to do now? > 1.3.1 Windows OS:
1. download Oracle tools on: http://www.oracle.com/technetwork/products/berkeleydb/downloads/index-082944.html
2. …TO_COMPLETE…Oh hoera! De download voor de versie van BDB die ik nodig heb, daar staat proper bij dat “Berkeley DB 12cR1 (12.1.6.0.30) is no longer available for download.”
Gah. Onherroepelijk kapot, met andere woorden. Want de support-via-mailing-list komt niet veel verder dan “probeer eens de repairknop te duwen” (knop is disabled) en “in uiterste nood kunt ge’t eens opsturen maar ’t ziet er niet goed uit”.
Nog een geluk dat ik regelmatig backups neem, en dat ik er nog eentje staan had van zeer recent. Ik ben maar een weekend werk kwijt.
Les geleerd: er rekening mee houden dat er kinderen rondlopen die niet noodzakelijk de computer proper afsluiten, en dat ik mijn instabiele opensourcedingen moet afsluiten als ik de computer achterlaat.
⁂
-
Ik weet niet wat het juist is — de Paasvakantie, dat er zoveel kinderen niet thuis waren, dat er nogal wat collega’s op vakantie waren en/of zijn, dat het weer niet weet wat gedaan, dat er een mobiliteitsplan is doorgevoerd, dat allerlei series afgelopen zijn of net herbeginnen — maar er hangt iets in de lucht.
Persoonlijke veranderingen bij mensen in de familie en daarbuiten, ook. Dat de school bijna gedaan is, en dat Anna naar een andere school gaat wegens eerste humaniora en Zelie naar het buitenland wegens gedaan met school.
Dat iedereen ouder wordt. Dat ik Z & A afzet aan het kliederkladder- en brandweerkamp, en dat ik mij weer een kinderlokker voel, met al die ouders die tien, twintig jaar jonger zijn dan mij.
Dat alles voorbij lijkt, en dat het eigenlijk nog maar moet beginnen. Dat ik het allemaal al gezien heb, maar eigenlijk nog niets gezien. Dat het tijd is dat er vanalles verandert, maar eigenlijk ook juist niet. Dat alles voorbij gaat, maar eigenlijk ook nooit.
J’ai plus de souvenirs que si j’avais mille ans.
Un gros meuble à tiroirs encombré de bilans,
De vers, de billets doux, de procès, de romances,
Avec de lourds cheveux roulés dans des quittances,
Cache moins de secrets que mon triste cerveau.
C’est une pyramide, un immense caveau,
Qui contient plus de morts que la fosse commune.
— Je suis un cimetière abhorré de la lune,
Où comme des remords se traînent de longs vers
Qui s’acharnent toujours sur mes morts les plus chers.
Je suis un vieux boudoir plein de roses fanées,
Où gît tout un fouillis de modes surannées,
Où les pastels plaintifs et les pâles Boucher
Hument le vieux parfum d’un flacon débouché.
Rien n’égale en longueur les boiteuses journées,
Quand sous les lourds flocons des neigeuses années
L’ennui, fruit de la morne incuriosité,
Prend les proportions de l’immortalité.
— Désormais tu n’es plus, ô matière vivante,
Qu’un granit entouré d’une vague épouvante,
Assoupi dans le fond d’un Saharah brumeux,
— Un vieux sphinx ignoré du monde insoucieux,
Oublié sur la carte, et dont l’humeur farouche
Ne chante qu’aux rayons du soleil qui se couche.⁂
-
Iedereen weet dat er stapels aardigheid op de Youtubes te vinden is. H3H3 deed een tijdje geleden iets over kanalen als Toy Family, die nonsens als “Jokers Twin Brother Is Sick! Joker Is Doctor w/ Spiderman Frozen Elsa Snow White Anna & Hulk” brengen:
(Voor de grap, kijk zeker eens naar het einde, vanaf 12 minuten 40: dat geeft u een idee hoe ze daar over H3H3 denken.)
Maar ’t is dus echt een race naar de bodem. Vandaag kwam ik twee video’s tegen die precies hetzelfde doen: Driving sick Baby Doll to Doctor with Parents car (“Kids driving parents car. Cute little girl playing with baby doll. Silicon baby doll for girls gets sick and kid drive parents car to Doctor, doc mcstuffins. funny video for kids, for girls, for children”) en Driving Crying Baby Doll to the Park with Parents Car (“Emily Tube is a fun channel where we make learning videos for Kids. You will also find videos of Minnie Mouse ,Dolls ,Learn Colors,Little Girl Making Shopping ,Balls and many other Fun Activities for Kids”).
En het zijn niet de enige twee. Serieus. Down the rabbit hole:
H
⁂
-
De vier oudste kinderen zijn op scoutskamp, we zijn alleen thuis met Z & A. Die gaan de eerste week van de vakantie elk naar een kamp (respectievelijk kliederkladder en brandweer — leve Ideekids), dus dat komt nog in orde qua regelingen en doen.Volgende week is het anders: dan is iedereen thuis, en moet ik vakantie nemen om er maandag en dinsdag op te passen.
En dan vraag ik mij voor de zoveelste keer af hoe dat allemaal gaat moeten geregeld worden met de grote vakantie: ’t is niet gelijk dat we allemaal vier weken vakantie kunnen pakken, en dan nog over houden voor de andere schoolvakanties. We’ll cross that bridge when we get there, zeker?
⁂
-
De Mol is nu ook definitief gedaan (niet dat ik daar zo hard van wakker lag), maar veel erger: Blind Getrouwd is gedaan.
Ik weet niet meer wat ik moet doen met mijn leven.
Snirf.
Later deze week, als Zelie terug is van scoutskamp, nog eens de laatste aflevering bekijken, alvast.
Daarna weet ik het niet zo goed.
⁂
-
Ik heb mijn DNA eens laten analyseren, gewoon omdat het niet veel geld kost en wel wijs is, dacht ik, om iets meer te weten over de verre verre voorouders.
De resultaten zijn binnen!
Het moet zijn dat er ergens in de voorouders van lang lang geleden vikings zaten. Veel vikings. 🙂
⁂
-
OneDrive was raar aan het doen. Zoeken naar “onedrive keeps synchronizing” en “onedrive keeps crashing”geeft u een idee: onbestemde fouten, onbestemde problemen, onbestemde oplossingen.
Varianten van “hebt g’hem al eens herstart?”, gaande van letterlijk OneDrive afsluiten en heropstarten over een soort “bouw eens een nieuwe inhoudsopgave op”, tot de nucleaire optie: OneDrive wissen en alles opnieuw in de klaawd sturen.
Dat is in mijn geval geen optie: het heeft *letterlijk* meer dan een maand geduurd om de bijna 900 gigabyte aan data gesynchroniseerd te krijgen in de eerste plaats, ik heb niet de minste zin om het opnieuw te doen.
Dan maar zelf aan de slag gegaan, alles eens met een fijne kam bekeken — en toen kwam ik een reeks folders met Lightroom-previews erin. Drie folders, om precies te zijn, maar daarin een béétje veel files:
Euh ja. 146 gigabyte in bijna 350.000 files in 117.000 folders.
Ik kan mij inbeelden dat OneDrive niet zo content was. En het stomme is: dat zijn overbodige files, die eigenlijk zo goed weg zouden mogen wegens dat Ligthroom ze automatisch kan hergenereren (en weer automatisch verwijderen) en dat ik ze niet zo hard nodig heb.
Voor de zekerheid voorlopige die dingen verhuisd, en even afgewacht of alles werkt zonder. OneDrive draait in ieder geval nu weer, langzaam maar zeker.
Pfoei.
Deleting:
⁂
-
Bellemont’s “Down To The Harbour” is the first single of their debut album (a double one no less), released in Spring 2017. The single is a prime example of the concept of the album: each song will be released in both a “rough & pure – five musicians playing live in a vintage 1942 recording studio, every breath, crackle, and mistake left on tape”, as well as a “radio edit” version: the exact same recordings, but this time embellished, polished to a shine, and with extra instruments and vocals.
The theme of “Down To The Harbour” is deliberately ambiguous: “I’ll take you down to the harbour, and set you free”… freedom through closure? Is it a ritual? Or crime of passion after all? The truth will be in the ears of the beholder.
Bellemont staat op de playlist bij Radio 1. ’t Is het moment om ze te liken op Facebook.
(Niet alleen omdat het met fijne ex-collega Pieter is, maar vooral omdat het Wreed Schoon is.)
⁂
-
Louis had een paar dikke brieven gekregen. Die begonnen met:
Op verzoek van de procureur des Konings van de rechtbank van eerste aanleg OOST-VLAANDEREN, afdeling OUDENAARDE, woonstkiezende op zijn parket aldaar heb ik ongertekende XX gerechtsdeurwaarder DAGVAARDING gegeven aan Michel Vuijlsteke waar ik het afschrift dezer ter hand heb gesteld mij zo verklaard aan zijn zoon Louis zodat ik het afschrift voor onvangst waarvan werd getekend heb achtergelaten om te verschijnen voor de rechtbank van eerste aanleg Oost-Vlaanderen, afdeling Oudenaarde OP HET ADRES & DE REDENEN ZOALS IN DE AANGEHECHTE VORDERING VERMELD, en opdat gedaagde partijen hiervan niet onwetend zouden zijn heb ik, voor ieder van hen afzonderlijk indien nodig, afschrift van huidig exploot en de aangehechte vordering gelaten, dit alles volgens de eisen der wet.
Er zat aan elke brief telkens een tweede document vastgeniet, dat begon met:
Wij, procureur des Konings bij de rechtbank van eerste aanleg Oost-Vlaanderen, GEVEN LAST en BEVELEN aan alle daartoe bevoegde gerechtsdeurwaarders en gevangenisdirecteurs, te DAGVAARDEN om te verschijnen voor de JEUGDRECHTBANK die zitting houdt te 9700 Oudenaarde, gerechtsgebouw.
Maar serieus hoe wijs is dat niet, dat taalgebruik. “Alle daartoe bevoegde gerechtsdeurwaarders en gevangenisdirecteurs” kunnen ons dagvaarden! De procureur des Konings is woonstkiezend in Oudenaarde! Opdat gedaagde partijen niet onwetend zouden zijn! Die random hoofdletters!
⁂
-
Ik had er eigenlijk niet bij stil gestaan, maar Louis heeft morgen zijn laatste examen, Fysica. En Jan heeft zijn laatste examen al een paar dagen geleden gehad.Jan krijgt een rapport mee naar huis morgen, en Louis niet. Louis krijgt zijn rapport denk ik dus pas na de vakantie.
Niet verkeerd gezien, eigenlijk: zo heeft iedereen nog een beetje genot van de vakantie, of het nu goed of slecht geweest is.
Maar dat maakt ook wel dat ik enorm benieuwd ben naar de resultaten. Vingers allemaal gekruisd, en zo.
Zelie, natuurlijk, heeft geen examens. Voor haar is het juni, en zij heeft de week doorgebracht in Italië. Ze komt morgen terug, en vandaag was ze nog in Venetië. Venetië, ge weet wel, waar vandaag een terroristische aanslag gepland was eigenlijk.
⁂
-
Ben ik de enige die dit eigenlijk ontroerend schoon vind?
Zo wijs!
⁂
-
Kinderen: ge probeert dat goed op te voeden, maar op een bepaald moment moet ge soms toegeven dat het allemaal de soep in gedraaid is, en dat het allemaal niet is wat ge ervan verwacht hadt.
Kom het tegen: een dikke 16% van de kinderen in ons huis blijkt vegetarische neigingen te kweken.
Anna moest al heel haar leven niet te veel weten van vlees, maar nu is ze serieus meer en meer gewoon vegetarisch bezig.
Schaamteloos. Zomaar aan tafel. Dat is volk dat op ons neerkijkt omdat dat geen vlees eet. En gevaarlijk ook: ziet dat ze in ene keer toch honger krijgt en haar familieleden of de kat begint te bijten?
Afijn. Ik moet natuurlijk niet verbaasd zijn: we wonen tenslotte in het Gent van Filip Watteeuw, maar hey, het blijft toch wat pijn doen. En ik blijf, irrationeel misschien, het gevoel hebben dat ik ergens gefaald heb.
Omdat het haar verjaardag is geweest, mocht zij kiezen wat we vandaag zouden eten, en het is geworden: Danielle’s sweet potato gratin, uit dezelfde Ottolenghi als gisteren.
Ingrediënten
- Zoete aardappel. Ik had er een stuk of denk ik acht negen.
- Salie. Ik heb een struik gekocht bij de groentenwinkel en ik heb die leeggeplukt.
- Look. Ik heb ongeveer driekwart bol look gebruikt.
- Grof zout en peper.
- Room. Ik had een halve liter, maar het had meer mogen zijn.
Werkwijze
- Zoete aardappel wassen maar niet schillen.
- In schijven van 5 mm dik snijden (een mandoline is een gemak, een snijmachine nog meer).
- Salie grof hakken.
- Looktenen pletten en grof hakken.
- Zoete aardappel mengen met look, salie, peper en zout naar smaak.
- In een ovenschotel schikken op deze manier:
- Bedekken met aluminiumfolie en 45 minuten in een warme voorverwarmde oven steken.
- Uithalen, room over gieten, en zonder folie in de oven steken tot alles zacht is.
- Hey presto!
Mja. Mja. Niet verkeerd, maar: het duurt enorm lang voor het klaar is. Het recept zei dat het nog een minuut of twintig of zo zou duren eens de room er in zat, maar dat was gemakkelijk nog eens drie kwartier. En het was nog niet allemaal zo zacht als het had kunnen zijn.
En er moet meer room in, want de room was bijna allemaal verdampt tegen dat het klaar was. Volgende keer doe ik het met half room en half melk, denk ik. Misschien.
⁂
-
Dingen maken, dat is allemaal leutig en gemakkelijk als ge uw gerief hebt.
Of het nu over een nestkastje maken gaat of over eten: het is een strijd als ge nog vanalles moet verzamelen, als er geen goede zaag in huis is, geen goede boormachine, geen degelijke houtlijm, er geen pluggen zijn, geen serre-joints — of als er geen kruiden in huis zijn, geen potten en pannen, geen degelijk vuur.
Ik was het wat beu om telkens zelf iets te improviseren en dan te blijven steken bij “euh iets van vlees en rijst of patatten en boontjes of erwtjes of broccoli of bloemkool”.
Vanavond dus de nieuwste telg in de kookboekenkast — de nieuwe editie van Ottolenghi: The Cookbook — random opengeslagen en gebladerd tot ik op iets kwam waar ik (bijna) alles voor in huis had. Twee pagina’s moest ik bladeren: voor Roast Chicken with sumac, za’atar and lemon had ik enkel de pijnboompitten niet in huis wegens dat die recent opgeraakt zijn (ja, de sumac en de za’atar had ik wel). Het is de volgende bladzijde geworden: Roast chicken with saffron, hazelnuts and honey.
Nodig
- Kip. Ik heb drie grote billen gekocht en twee dubbele borsten.
- Ajuinen. Ik heb er een stuk of vijf gemiddelde ajuinen genomen.
- Olijfolie. Een paar degelijke geuten.
- Gemberpoeder. Anderhalve theelepel of zo.
- Kaneelpoeder. Ook anderhalve theelepel of zo.
- Saffraan. Redelijk wat, een halve gram of zo.
- Sap van twee citroenen.
- Koud water. Een klein glas.
- Hazelnoten. Ongeveer 120 gram.
- Honing. Ongeveer anderhalve soeplepel.
- Rozenwater. Een soeplepel of drie.
- Pijpajuin. Een stengel of twee.
- Zwarte peper en grof zeezout.
Ja, serieus, ik had dat allemaal in huis. Alleen de pijpajuin en de kip, die ben ik nog gaan halen.
Kijk: de kruidenschuif (niet helemaal opengeklapt en er zijn nog andere dan dit, maar hey, stoefen is stoefen):
En kijk: de dingen die ik nodig had. Aan de staat van de potten is te zien dat het echt waar allemaal al gebruikte zaken waren!
Werkwijze
- Ajuinen grof snijden, mengen met olijfolie, gember, kaneel, saffraan, citroensap, water, zout en peper.
- Kip bij mengsel doen, minstens een uur laten marineren (of een nacht in de koelkast, maar aint’t nobody got time for that).
- Oven voorverwarmen op warm (bij mij is dat 175 °C dat dan eigenlijk 190 Ã 200 °C wordt).
- Hazelnoten een paar minuten in een overschotel in de oven zetten tot goudbruin. Uithalen en grof kappen of stampen.
- Kip met vel naar boven in een ovenschotel leggen waar ruim plaats genoeg is. Ik had de kip allemaal in deze ene schotel gedaan in eerste instantie, uiteindelijk heb ik er een bil en een borst uitgehaald en in een andere kleine schotel gelegd, kwestie dat er wat meer plaats was:
- Een dik half uur in de oven laten zitten. Dat ziet er dan zo ongeveer uit, met alles redelijk zacht, en stukjes ajuin heerlijk verbrand:
- Ondertussen de grof gehakte hazelnoten mengen met de honing en het rozenwater.
- Na een half uur het notenmengsel een beetje verdelen over de kip, en nog een minuut of tien insteken.
- Hey presto!
Yep, zeer de moeite waard. Morgen nog eens Ottolenghi, denk ik.
⁂
