• Links van 29 oktober 2015 tot 7 november 2015

    Genre Snobbery Is a ‘Bizarre Act of Self-Mutilation’ | WIRED
    Literary writers find their creativity hemmed in on all sides by close-minded attitudes about what a novel should be, and fantasy and science fiction writers find their work dismissed out of hand by large numbers of readers and critics. But the biggest losers are readers themselves. “It’s a bizarre act of self-mutilation to say that ‘I don’t get on with science fiction and fantasy, therefore I’m never going to read any,'” Mitchell says. “What a shame. All those great books that you’re cutting yourself off from.”

    Google Is Beta Testing Its Answer To Header Bidding, Called ‘DFP First Look’ | AdExchanger
    Google is beta testing a solution within DoubleClick for Publishers (DFP) that will allow publishers to bring in high-value impressions before reserved inventory in their ad server.

    How ISIS Spread in Syria and Iraq—and How to Stop It – The Atlantic
    “It is perfectly true, as the philosophers say, that life must be understood backwards. But they forget the other proposition: that it must be lived forwards.” This observation was made in 1843 by the Danish philosopher Søren Kierkegaard in a journal entry, but it might have been written about the contemporary Middle East. We have been living the Islamic State forwards, surprised at every turn, but we can perhaps begin to understand it backwards. Although ISIS took most of the world by surprise when it swept into the Iraqi city of Mosul in June 2014, the group and its forebears had been proclaiming their goals for a decade. Like many consequential events, this one didn’t sneak up on policymakers; they simply didn’t see what was taking shape in front of them. ISIS told us exactly what it was going to do, and then did it. This was a secret conspiracy hiding in plain sight.

    all ur faves are trans
    "my disorders include but are not limited to: autism, bpd, dpd, ocd, adhd, aspd, hpd, avpd, gad, psychosis, chronic depression and did. all of them are self-diagnosed, but pls dont say that i dont have them bc i do."

    ‘De Europese hypocrisie en schizofrenie over ggo’s moet stoppen’ – België – Knack.be
    En iedereen doet rustig mee. We mogen ggo's invoeren als dierenvoer (ongeveer 30 miljoen ton per jaar), maar we mogen het hier niet telen. Dat is de – op zijn zachtst gezegd – onlogische stand van zaken na de stemming in het Europees Parlement vanochtend. Het wordt tijd dat Europa luistert naar de wetenschappelijke adviezen van EFSA en niet naar ngo's en politici die hun ganse ideologie, van anti-globalisering tot anti-kapitalisme, projecteren op de problematiek van de ggo's. Je zou het kunnen vergelijken met de klimaatonderhandelingen in Parijs. Daar laat Europa toch ook zijn agenda niet bepalen door ontkenners van de klimaatopwarming en een stelletje gemarginaliseerde wetenschappers? Waarom doet ze dat dan wel in het GGO-debat? Want de wetenschappelijke consensus rond GGO is minstens even groot als deze rond klimaatopwarming.

    Sinds wanneer wordt beleid immers gevormd door diegene die het luidst praat of door een buikgevoel en niet door wetenschappelijke argumenten op basis van objectieve data en heldere procedures?

  • Twee op drie

    Gedomme, spijtig dat Lauren er niet bij zat. Maar toch twee van mijn drie favorieten.

    En het mag allemaal niet gezegd worden natuurlijk, maar jeurgh hoe erg valt het op hoe plastiek Josje is naast Karen en Kristel.

  • Inertie

    Ziet, de pompoenen van Halloween, vanmorgen op onze vensterbank:

    Bij ons heeft alles de neiging om te blijven hoe het was. De postuurkes op het schap in de keuken, de gelukkige verjaardagsboodschap op de krijtmuur: al letterlijk twee jaar bijna ongewijzigd. De inkleurprent aan de toiletmuur boven: hangt er al tien jaar. Verpakkingsdozen, dassen, boeken: zeer weinig verandert, en er komt eigenlijk alleen maar bij.

    Nog zoiets waar ik mij van afvraag hoe andere mensen dat doen, dingen loslaten.

  • Een nieuwe hond

    We hebben (tijdelijk, tot het einde van de week) een nieuwe hond op het werk.

    Machtig: een enorme, langharige, herdershond. Met zo’n griezelfilmzwarte kop vol doordringende ogen, maar zo zacht als iets — letterlijk wegens zeer zacht om te strelen, figuurlijk wegens echt een zeer braaf beest.

    Hij was vorige week al eens een dag op bezoek om te zien of het zou lukken, en dat was een bijna volledig succes, dus mocht hij deze week terugkomen. “Bijna”, wegens dat hij in mijn bureau het dekentjes van Ziggi had zien liggen, en besloten had dat dat te niet iets té naar andere hond rook.

    En er zeer welgemikt op gepist heeft. Niet zo eventjes spritz-spritz-hopla-gedaan, maar zeker tien seconden lang, een lome donkergele stroom, spetterend in het midden van het deken. Zo van “nem. nu riekt het naar mij“. Grr.

    Maar behalve dat geen problemen geweest, dus opnieuw hier. Ik moet niet weten van honden, maar als het te kiezen zou zijn, dan zou ik mij wel kunnen vinden in wat er hier nu rondloopt: een al met al goed opgevoede Jack Russel en een prachtig schone scheper.

    Alleen dat ik niet mag vergeten mijn handen direkt te wassen als ik die grote hond gestreeld heb. Dat van dat stinken is dus écht niet uitgevonden.

  • Geen tijd

    Hoe doen andere mensen dat om niet compleet depressief te worden van het gebrek aan tijd?

    Ik had zin om een reeks boeken opnieuw te lezen, maar omdat ik ondertussen nog zoveel andere dingen wil doen, lukt het niet: ik heb van woensdag tot maandagavond geen boek open gedaan. Het was zo erg dat ik op een bepaald moment bijna niet meer wist waar mijn boek lag, verdomme.

    En dan vond ik het terug en dacht ik rap wat te lezen, maar dan waren er weer dingen te doen, en hebben we samen naar tv gekeken, en dan was er een interessante documentaire op Youtube, en dan aaargh.

    ’t Is dan nog niet eens alsof ik écht dingen aan het doen ben, zoals pakweg sporten of uitgaan of een taal leren of iets bouwen of zo.

    Hoe doen andere mensen dat?

  • Te vroeg geklaagd

    Trrr. Vanmorgen vroeg toegekomen, nieuw fototoestel. Het zal mij leren.

  • Bpoowst gedomme

    Er zat een made in mijn fototoestel. Coolblue heeft het zonder enige discussie vervangen.

    Dat ging zo. Zaterdagmiddag berichtje op Facebook. Binnen het half uur een antwoord, en geen half uur daarna een mail met een uit te printen etiket.

    Fotomathilde in de oorspronkelijke doos, doos in een kartonnen doos, etiket op doos, binnengestoken bij de Posterijen, (gratis) verstuurd.

    Maandag een mailtje dat het Coolblue heel erg spijt maar dat ze vertraging oplopen in hun retourneringsafdeling en dat het wel eens twee drie dagen zou kunnen duren in plaats van één.

    Woensdag mailtje dat nieuw fotogerief opgestuurd is, met een link naar het online volgsysteem van de Post. Waar mijn nieuw fototoestel nu ondertussen al viér dagen als “De zending werd gesorteerd” staat bij “Antwerpen X Parcel Sorter”. Aaargh.

  • Halloweens!

    Hoera hoezee! Jaarlijkse tradities zijn er om in ere te houden: ook dit jaar heel het huis vol kinderen (en volwassenen), en strooptocht en eten en film!

    Mijn avond is pas goed als ik mensen kan doen verschieten, en jawel, ’t is mij ook dit jaar gelukt.

    WIN_20151031_22_19_41_Pro

    Ha!

  • Neen

    Ik heb nog een zak vakantiedagen op overschot, en ik heb er vandaag dan maar eentje genomen.

    Om vooral veel ‘neen’ te zeggen. Laten gaan, dat lucht op.

  • Leve de diverse Vlaamse media

    Ik kijk ook graag eens naar De Slimste Mens.

    Ik probeer mij dan niet al te hard te ergeren aan de knullige ‘jury’ die dan zogezegd spontaan allerlei witzigheden doet (leer écht eens minder van uw blad af te lezen, beste jongens en meisjes, het is meestal erg gênant). ’t Is in het algemeen een wijs programma, met vragen die net gemakkelijk genoeg zijn om een mens de indruk te geven dat hij het ook allemaal zou kunnen, zo vanuit zijn zetel, en vaak ook grappig en zo.

    Maar is dit echt nodig?

    Pa-gi-na’s aan een stuk, met stapels filmjes erbij, de nabespreking. Ik had er nog een hele reeks kranten kunnen bij zetten.

    Ik ben zo al niet de meest opgewekte persoon ter wereld, en van pakweg Newsmonkey verwacht ik het nog, maar als het op zo ongeveer elke krantenwebsite van Vlaanderen zie, dan wordt het mij droef te moede.

  • Terug!

    Anderhalve week zonder laptop: ten einde!  Mijn nieuwe computer is toegekomen hoera hoezee!

    Tien dagen, da’s echt wel lang.

    Nee, geen idee wat er aan de hand was: hij was in slaap gevallen en hij werd niet meer wakker. Ze hebben hem gewoon vervangen.

  • Toepasselijk

    Ik keek nog eens naar het nieuws. Ik moet dat niet doen.

    Dit gaat over Amerika en vluchtelingen, maar het is volledig overzetbaar.

    By the time we’re done with dancing,
    Elsewhere darling you’ll be glancing
    And the night’s a river-torrent tearing us apart.
    Merely melody entwined us, Easily the ties that bind us
    Break in fibrillations of the heart.
    Don’t cry out or cling in terror
    Darling that’s a fatal error
    Clinging to a somebody you thought you knew was yours.
    Dispossession by attrition is a permanent condition
    That the wretched modern world endures.

    You drift away, you’re carried by a stream.
    Refugee a wanderer you roam;
    You lose your way, so it will come to seem:
    No Place in Particular is home.
    You glance away, your house has disappeared,
    The sweater you’ve been knitting has unpurled.
    You live adrift, and everything you feared
    Comes to you in this undoing world.

    Copper-plated, nailed together, buffeted by ocean weather
    Stands the Queen of Exiles and our mother she may be.
    Hollow-breasted broken-hearted watching for her dear departed
    For her children cast upon the sea.
    At her back the great idyllic land of justice
    For exilic peoples ponders making justice private property.
    Darling never dream another woman might
    Have been your mother
    Someday you may be a refugee.

    A refugee, who’s running from the wars,
    Hiding from the fire-bombs they’ve hurled:
    Eternally a stranger out-of-doors,
    Desperate in this undoing world.

    Mother for your derelicted
    Children from your womb evicted
    Grant us shelter harbor solace safety
    Let us in!
    Let us tell you where we traveled
    How our hopes our liver unraveled
    How unwelcome everywhere we’ve been.

  • Links van 14 oktober 2015 tot 26 oktober 2015

    Why Homejoy Failed — Backchannel — Medium
    Homejoy is far from being the lone example of a Silicon Valley startup to prioritize growth over revenue. Silicon Valley’s investors have published countless blog posts urging entrepreneurs to focus on expanding the customer base and to worry about a sustainable business model later.

    Oscar (2014) on Vimeo
    Schoon.

    Why Twitter’s Dying (And What You Can Learn From It) — Bad Words — Medium
    Twitter’s a cemetery. Populated by ghosts. I call them the “ists”. Journalists retweeting journalists…activists retweeting activists…economists retweeting economists…once in a while a great war breaks out between this group of “ists” and that…but the thing is: no one’s listening…because everyone else seems to have left in a hurry.

    How Long Can Heavy Metal Legends Like Lemmy Kilmister Keep Rocking? – The Atlantic
    This is the scalar difference between Motörhead and AC/DC: Lemmy has always spoken profoundly and poetically to his constituency of banged-up bikers and disaffectees; Angus is global. But when it’s done—and it’s almost done—there will be no more Anguses, no more Lemmys. The bloody-minded, death-demolishing longevity of AC/DC and Motörhead cannot be counterfeited or repeated.

    Kristof Calvo: ‘Dit ruikt naar amateurisme’ – De Standaard
    ‘Natuurlijk hadden wij de nettoverhoging graag onmiddellijk helemaal doorgevoerd, maar we moeten ook rekening houden met de stand van het land dat we geërfd hebben’, beet N-VA’er Hendrik Vuye terug. ‘We kuisen de rommel op van 25 jaar socialisme. Het land dat we van u geërfd hebben, is een ziek land.’ Vuyes partijgenote Sarah Smeyers ging nog een stap verder, en noemde het socialisme ‘een ziekte die al tweehonderd jaar duurt’. ‘Het beleid van de federale regering zal opnieuw groei en jobs creëren’, maakte Vuye zich sterk. ‘We verlagen de lasten voor ondernemingen, verbeteren de competitiviteit en gaan voor jobs, jobs jobs.’ Dat werd bij PVDA op hoongelach onthaald. Raoul Hedebouw wees er bijvoorbeeld op dat ‘Coca-Cola vorig jaar nauwelijks belastingen betaalde in ons land, maar wel een kwart van de banen in Zwijnaarde schrapt’.

  • Made in Fuji

    Ik had een fototoestelletje gekocht wegens al mijn fotomateriaal gestolen, een paar weken geleden.

    En toen keek ik eens in de zoeker, en ziet:

    IMG_6665

    Binnenin de zoeker van een nieuw fototoestel dat omzeggens nog nooit uit zijn doos geweest is, zit een made. Serieus: vies.

    Dingen die ik mij dan afvraag, onder meer:

    • het is een insect uiteraard, maar wat? een vlieg? ’t is redelijk groot, vind ik wel
    • hoe geraakt dat daarin? voor zover ik zie aan de diagrammen en gedemonteerde foto’s op internet, is er nergens ruimte om tussen te kruipen!
    • hoe kan dat daarin groeien? ik kan mij alleen inbeelden dat er wat lubricatieolie in zit, verder geen eten
    • en nu? gaat dat verpoppen? gaat dat doodgaan en rotten?

    Eikes, maat.

  • Gelezen: The Soul of a New Machine

    Soul of a New MachineEen journalist die meer dan een jaar in de loopgraven zit, samen met de mensen die een nieuwe computer aan het maken zijn. Die de computer volgt van ontstaan tot oplevering, in een periode dat er nauwelijks sprake was van personal computers: eind de jaren 1970, toen IBM oppermachtig was en Data General de gevaarlijke en hippe New Kid on the Block was.

    Maar nu zit Data General mogelijk zelf in de problemen: DEC’s VAX is sneller en beter dan het beste dat Data General heeft. En dus beslissen ze om op een nieuwe plaats een volledig nieuwe afdeling op te richten om een fantastische nieuwe machine te maken die vele kere beter zal zijn dan de VAX (maar ook veel complexer). De achtergebleven mensen, die niet ana het nieuwste van het nieuwste werken, moeten ondertussen maar incrementele verbetering aan de bestaande Exlipse-lijn doen.

    En dat ziet Tom West, niet zitten. Zijn meesterplan: de bestaande 16-bit Eclipse hermaken in een 32-bit-versie, die backwards compatible zal blijven. Als een soort Plan B, voor in het geval het niet zou lukken met de nieuwe machine.

    Hij stelt een klein team samen van oude rotten, aangevuld met een hele stapel mensen die net afgestudeerd zijn, “zo jong dat ze nog niet weten wat onmogelijk is”, en past er de paddenstoel-magament-theorie op toe: “keep them in the dark, feed them shit, and watch them grow”.

    Het boek slaagt er nooit in om Tom West helemaal te verklaren: hij blijft een mysterieus iemand, in zijn jeugd rebels, een muzikant, heel de wereld afgereisd voor het Smithsonian, en dan bij Data General terechtgekomen waar hij eerst zelf in de loopgraven zat maar redelijk snel ‘management’ werd. Voor zover we zien moet hij totaal schizofreen geleefd hebben: op het werk droog en een imago van bullebak en tiran, maar buiten het werk een compleet andere persoon.

    West usually drove out of Westborough fast after work. “I can’t talk about the machine,” he said one evening, bent forward over the steering wheel. “I’ve gotta keep life and computers separate, or else I’m gonna go mad.”

    En toch tot zijn pensioen bij hetzelfde bedrijf gebleven. Weird.

    Waar Tracy Kidder wel in slaagt, is de heldentocht te omschrijven. Van niet weten of het zelfs maar zou kunnen, over de successen en tegenslagen, tot de uiteindelijke oplevering van de Data General Eclipse MV/8000. Met naast Tom West focus op de Hardy Boys onder Ed Rasala, de mannen die de hardware moesten maken, en de Microkids onder Carl Alsing, die de microcode schreven. En natuurlijk is het maar één computer van de zovele, heeft niet op honderdduizend er ooit zelfs maar van gehoord, is het niet eens een voetnoot in de geschiedenis — maar voor de mensen die hem aan het maken waren, was het dat anderhalf jaar hun hele leven.

    Allemaal zeer confronterend, voor wie ooit iets in IT gedaan heeft.

    Geen boek om managementtechnieken te leren, geen boek om een geschiedenisles te krijgen, geen boek waar veel over computers in staat, maar toch verplichte lectuur voor al wie iets met computers en management doet, denk ik.

    Pulitzerprijs ook, en doet mij goesting krijgen om andere boeken van Kidder te lezen.

    [van op Boeggn]