Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

  • Bingo watching!

    Of nee, binge watching, ah ha ha!

    Even kijken, de afgelopen dagen heb ik vooral, euh, doorgebracht in halve ademnood, met denk ik een  paar gescheurde buikspieren van het hoesten. (Jíííí, ik ga naar de dokter gaan als het blijft duren, jíííí.) In de bureaustoel die dienst kan doen als half bed, met televisie en leesvoer op de computer. Zoals daar waren:

    Hell’s Kitchen  seizoen 9 (16 afleveringen), seizoen 11 (22 afleveringen), seizoen 12 (20 afleveringen) en seizoen 13 (16 afleveringen). Ah, reality tv! Ruzie en roepen en tieren, te bekijken met het verstand op nul — maar gemengd met koken en passie en wedstrijd en alles!

    HellsKitchen1

    Elk seizoen min of meer hetzelfde: een groep ambitieuze en min of meer getalenteerde mensen,  in een blauw en een rood  team onderverdeeld,  verschillende proeven, koken in Hell’s Kitchen, het  restaurant van Gordon Ramsay in LA, om de zoveel tijd wordt er iemand naar huis gestuurd. Natuurlijk maakt  Gordon Ramsay het programma helemaal: hij zit zelf zó vol passie dat zijn stoppen zowat doorslaan als het fout loopt in de keuken. En het loopt meestal wel ergens fout: risotto niet goed gekookt, vlees te rauw, Sint-Jacbosschelpen te wak of te rubberachtig.

    En dan zijn het scheldtirades, hoera! Het punt is natuurlijk dat de internationale taal  in dergelijke keukens er niet meteen een is waar iedereen zachtjes en poeslief met elkaar spreekt. En dat Ramsay zelf perfectie eist. En dat het zó hard gemonteerd is om hem over te doen komen als een absolute klootzak — helemaal anders dan pakweg het fantastische Masterchef Junior  — en dat het dan nóg niet lukt: hij is gewoon een ongelooflijk wijze mens.

     

    Hannibal seizoen 2 (13 afleveringen). Prequel op Silence of the Lambs, als het ware, toen Hannibal Lecter nog niet in de gevangenis zat, maar nog samenwerkte met de FBI om seriemoordenaarsdingen op te lossen (ha!). Uitstekende serie, uitstekend geacteerd, fantastisch van cinematografie, spannend, en al dat. En zeer mooi in beeld gebracht eten ook, zelfs al is het de helft van de tijd mensenvlees dat opgegeten wordt. Zeer aangeraden.

    Hannibal

    Ik kijk hard uit naar het derde seizoen, één dezer maanden.

    ⁂

  • Mensen kunnen écht niet lezen

    Het overkomt mij gemiddeld een keer of drie vier per week, dat ik een wildvreemde aan de lijn krijg, die met weinig of geen  introductie een meestal verward verhaal begint, en verwacht dat ik zijn of haar problemen oplos.

    Daarnet weer:

    • Hallo, Michel Vuijlsteke.
    • (van paniek overslaande stem)  Ja wij hebben dus een brief  verstuurd maar dat was een verkeerd adres!!
    • Euh… ja?
    • Ja wel maar daar stond geen adres op en het was het verkeerd adres, wat moeten wij nu doen!?
    • Erm, het spijt me, waar gaat het precies over?
    • Awel ja het is naar het verkeerd adres gestuurd maar het kan niet teruggestuurd worden want er staat geen afzender op en  wat moeten wij nu doen?!
    • Mevrouw, wie probeert u te contacteren?
    • De post!
    • Sorry, ik ben niet de Post. Hoe komt u aan dit  nummer?
    • Jamaar de computer zegt dat dat hier de Post is en dat ik u moest bellen voor dringende problemen en het is echt dringend want het was een verkeerd adres!!
    • Euh, mevrouw, waar precies staat mijn nummer?
    • Op de computer!!  Of is het dan verkeerd op de computer soms?!

    (zucht)

    Nóg maar eens iemand die “post probleem gent” of zoiets ingegeven heeft, op één van de kweetniethoeveel artikelen op Gentblogt is terechtgekomen, en dan verder doorgeklikt is naar de pagina waar de contactgegevens van de VZW Gentblogt staan en mijn telefoonnumer (in geval van zeer dringende problemen).

    Ik heb het menske dan maar het nummer van de helpdesk van Bpost gegeven (022 012345, moeilijk is het niet). Ze was nog altijd in paniek, en ze begreep er nog altijd geen snars van dat mijn nummer daar stond en waarom ik niet de Post was.

    Ge zoudt er uw geloof in de mensheid door verliezen.

    ⁂

  • Links van 22 december 2014 tot 23 december 2014

    A Lost 1996 Interview with David Foster Wallace — Medium
    In February 1996, David Foster Wallace came to Boston. He was the not-quite recognized writer of the massive book, Infinite Jest, which was just beginning to capture the attention of reviewers, readers and a generation of writers. Christopher Lydon interviewed David Foster Wallace on The Connection on WBUR in Boston, and told him he seemed to be living in “a moment between of cultish obscurity and international artistic celebrity, perhaps even immortality.” Last winter, we went to the WBUR archives to see if we could find the tape. We found it in the dusty basement, nestled between shows about the 1996 presidential primaries and escalating violence in the Middle East.

    Ayn Rand Reviews Children’s Movies – The New Yorker
    Ayn Rand is zó een takkenwijf. "The Little Mermaid: A young woman achieves all of her goals. She finds an object of value—in this case, a broad-chested brunet man—and sacrifices as much as she believes necessary (the ocean, talking, etc.) in order to acquire him."

    Linus Torvalds’ BitKeeper blunder | InfoWorld
    Torvalds seems to have fallen for the "free beer" argument: He didn't have to pay for BitKeeper, so he figured it was good enough. But not having to pay is not, and has never been, the real purpose of free software. The point is to avoid the situation Torvalds eventually found himself in: McVoy didn't like how his product was being used, so he took his ball and went home. Could you afford to switch gears in the middle of a project if one of your key software vendors did the same?

    Peter Jackson Must Be Stopped | WIRED
    J.R.R. Tolkien once said that “believable fairy-stories must be intensely practical. You must have a map, no matter how rough.” But in Peter Jackson’s new and final Hobbit film, The Hobbit: The Battle of the Five Armies, which opened Wednesday, there is no map. There’s not even a plan. We veer far not just from Middle-earth, but from all plausibility. But you can’t blame Tolkien for this. Jackson got us here; he’s the one who must be stopped.

    The Best Data Visualization Projects of 2014
    It's always tough to pick my favorite visualization projects. I mean, it's a challenge to pick and rank your favorite anything really. So much depends on what you feel like at the time, and there's a lot of good work out there. Nevertheless, I gave it a go.

    ⁂

  • Kokeneten voor Kerstavond

    Ha, ’t is wel een groot gemak: wij hadden  in tempore non suspecto gezegd dat wij zouden koken voor Kerstdag en zo, wegens dat ik op vakantie thuis zou zijn de week van Kerstmis  en dat Sandra geen werk had en dat het allemaal  wel zou lukken.

    Maar nu ben ik nog wat  ziekskes en heeft Sandra werk, en is het dus een beetje alle hens aan dek om tegen morgenavond vanalles klaar te krijgen.

    Hebben we al gedaan: euh, kreeft gekookt en gedecortikeerd. En de kreeftenschalen opzij gehouden om vanavond soep mee te maken. En voor de rest: niet zo enorm veel, eigenlijk. We hebben al vlees voor voor- en hoofdgerecht, en we weten al wat we gaan maken, min of meer, da’s al iets.

    Vandaag nog te kopen:  ajuinen, amandelessence, amandelmelk, amandelpoeder, amandelschilfers, atsinacress, avocado’s, Banyulswijn, bladpeterselie, brikdeeg, bruine kalfsfond, bruine lamsfond, citroenen, courgettes, erwtasperge, ganzenleverterrine, gelatine, gepelde amandels, groene bloemkool of romanesco, groene selder, kaneelpoeder, kaneelstokken, katenspek, kreeftenfond, lavendel, limoenen, look, notensla, oesterzwam, peren, peterselie, pistachenoten, Poire William, room , sjalotten, spuitzakken, tomaten, tomatenpulp/blokjes, tomatenpuree, tuinkruiden, verse basilicum, verse dille, verse dragon, verse kervel, verse koriander, verse munt, verse salie, visfumet, wortelen.

    Vanavond te doen: soep maken, ijs maken, nougatine maken, groenten voorbereiden, voorgerecht voorbereiden, hapjes voorbereiden. Misschien ook al de saus van het hoofdgerecht maken, of toch al zeker de fond voor de saus.  En dan zien we morgen wel, vermoed ik.

    Ah well. Moeilijk kan ook.

    ⁂

  • Moordenaar

    Ik heb daarjuist voor het eerst in mijn leven kreeft klaargemaakt.

    ’t Is te zeggen: voor het eerst in mijn leven levende kreeften doodgemaakt bij ons thuis. Barbaars, ik weet het. Ik ben er nog altijd niet goed van: een kreeft van misschien vijftien of twintig jaar oud, en een iets kleinere in koelen bloeden levend in een pot gesmeten. Mirepoix, water, kruiden, koken, tien minuten laten doorkoken, beesten erin, deksel erop, vier minuten later uithalen, voilà:

    photo

    Er liggen drie kreeften: die linksboven was al dood vóór ze de pot in ging, helaas. Niet door ons: in de winkel zijn de helft van de kreeften er zó slecht aan toe dat het meelijwekkend is. En dan worden dode of zieltogende kreeften aan dumpingprijzen verkocht om soep mee te maken. Wat we hier gaan doen, dus.

    En ook daar ben ik slecht van, al die beesten die in die tanks liggen dood te gaan. Ik weet het: natuurlijk is het stom om díír dan plots hypocriet sentimenteel over te gaan doen en geen gedachte te sparen voor de miljoenen kippen en varkens en koeien die op onmenselijke wijze heel hun leven gemarteld worden.

    Misschien daarom ook dat ik het wou doen, zelf die beesten dood maken.

    ⁂

  • Links van 19 december 2014 tot 22 december 2014

    A Poor Imitation of Alan Turing by Christian Caryl | NYRblog | The New York Review of Books
    These errors are not random; there is a method to the muddle. The filmmakers see their hero above all as a martyr of a homophobic Establishment, and they are determined to lay emphasis on his victimhood.

    BBC News – Whistleblower reveals how fraud of Booking.com worked
    A whistle-blower has revealed how stolen personal data was used to con thousands of customers of one of the world's biggest hotel booking websites.

    The Everything Book: reading in the age of Amazon | The Verge
    Chris Green holds an envelope. At least, it looks like an envelope. In reality, it's a piece of office copy paper that's been cut and folded into the shape of a Kindle Voyage, the latest in Amazon's bestselling line of e-readers. Green, the head industrial designer at Lab126, the secret lab where Kindles are designed, unfolds the paper to show it has been stuffed with everything that makes a Kindle: a CPU, a modem, a battery.

    Res Obscura: A Spaniard in Samarkand, 1404
    On September 8, 1404, the Castilian diplomat Ruy Gonzales de Clavijo reached the Silk Road city of Samarkand. He had travelled over five thousand miles by foot, sail, horse and camel; passed through steppe, deserts, seas and mountains. Now he had reached his destination: the capital of a vast new empire created by a military genius, mass murderer and patron of the arts named Timur (meaning “iron” in Persian). De Clavijo’s lord, King Henry III of Castile, had dispatched him to learn more about the man who Europeans called Tamurlane. If possible, he was to forge a peace treaty with the world-conqueror, whose sack of Baghdad alone caused the deaths of hundreds of thousands.

    “Archer” unaired pilot is the most inconceivable episode of “Archer” you could ever imagine… | A Campaign of Shock and Awe
    in lieu of drawing and animating the Archer character in every scene they drew a mother-f**ing RAPTOR. Icing the cake of this sweet entertaining terror is the fact that it comes complete with raptor noises. Watching this episode is like watching a collective of people sharing the same imaginary friend.

    Embiggening English: The Simpsons and changing language | OxfordWords blog
    Meh isn’t in the OED — yet — but don’t expect those who use it to be excited or even interested when it does. The OED. Meh. Meh is an ungrateful word. But, like d’oh, it’s existentially significant. In a Language Log post some years ago, Ben Zimmer noted that meh had so captured the zeitgeist of 2004 that people were not only using it but talking about meh-ness, the condition of meh, a sort of meta meh, as it were, which is so preposterous that, what can you say? Meh. Meh is a perfectly cromulent word.

    ⁂

  • Walter

    Natuurlijk,   Het Vliegerke, en natuurlijk,  In mijn straatje  en  Timeloe Pameloe.  Maar zo enorm veel meer: Loods 13, zijn beeldhouwwerk,  de Gentse Feesten.

    Ik zag hem vroeger regelmatig voorbijwandelen in de buurt. En dan voorbijschuifelen. Soms.

    Maar ook dat  is  al lang geleden. Het deed pijn, de beelden van de laatste Gentse Feesten, en ’t was duidelijk dat hij geen honderd zou worden.

    “Rust in vrede” is niet de  juiste wens, vermoed ik.

    “D’amuseleute, drinkt nog nen dreupel, en schopt ze van daarboven allemaal een geweten” misschien?

    ⁂

  • Balls of Steel

    We hebben hier achter elkaar de eerste vier afleveringen van Balls of Steel bekeken en bij momenten zeer hartelijk gelachen.

    Weinig of niets vernieuwends aan het programma, maar alleen een zaag maakt daar een punt van: als spaghetti goed gemaakt is, is dat goed, ’t is niet omdat het niet vernieuwend is, dat het plots slecht zou worden.

    Wat mij wél en de kinderen niet opviel, is hoe véél er van andere dingen geleend was. En dus heb ik ze maar een paar afleveringen van Shooting Stars laten zien, en wat Fast Show. Ah ha!

    En van Aha! gesproken: dan moeten we misschien toch maar eens een jaargang van Alan Partridge bekijken ook, om te illustreren hoe Hans Otten (dat ben ik — hallo!) gewoon al heel veel jaren geleden ook al bestond.

    (Erg, trouwens, dat ik moest uitleggen wie Hans Otten was, en hoe groot die was in de mainstream, en hoe grappig die was in het echt en op Commissaris O.)

    ⁂

  • Gelezen: Ultima

    UltimaOh boy. Het vervolg op Proxima,  en het combineert alles wat me stoorde aan dat eerste boek met een hele reeks andere akelige dingen.

    Situatie: op Mercurius waren  kernels gevonden, een soort oneindig-achtige energiebron. Een groep kolonisten werden naar Proxima Centauri gestuurd. Dan werd er een soort deur gevonden op  Mercurius, die naar Proxima Centauri leidde. En dan, euh, gingen er mensen over en weer, en  zo heel veel maakte het niet uit:  een paar generaties later was er een soort wereldoorlog tussen China en de VN, en pats boem, Mercurius werd vernietigd en de tijd werd precies gereset, met een reeks mensen die op een planeet terechtkwamen waar ze in het Latijn begroet werden.

    Einde van boek 1.

    Boek 2 gaat verder op dat elan, opnieuw in een soort irritante accordeon-verhaalstijl. Nu eens wordt  een verhaal dat op  vier paragrafen kon verteld worden, uitgesmeerd over tientallen bladzijden en ettelijke dagen/weken verhaaltijd, dan weer wordt er in één zin over jaren of decennia gegaan.

    Maar nog veel irritanter dan dat, en nóg irritanter dan de personages van bordkarton, is de manier waarop met alternatieve geschiedenis omgegaan word. Zonder veel van het  verhaal te verklappen, worden er regelmatig nieuwe alternatieve geschiedenissen opgestart, en dat is a-bo-mi-na-bel slecht gedaan.

    Op het einde van het eerste deel werden een aantal mensen verwelkomd op een random planeet in het universum ergens door  Romeinen. Tot daar toe, dat het Westromeinse Rijk niet gevallen is. Tot daar toe dat dat is omdat Claudius overtuigd werd om niet Brittanië te veroveren maar Germania te onderwerpen.  Okay dat  de Aarde verdeeld wordt tussen het Romeins Rijk, de Chinezen en de  Brikanti, een soort alliantie van Kelten en Vikings. Ik wil zelfs mijn disbelief zo ver suspenden dat de mensen in die alternatieve tijdslijn rond de jaren 1400 de ruimte in geraakten.

    Maar  niet okay dat die Romeinen 23  eeuwen na Caesar nog altijd klassiek Latijn spreken. Niét okay dat de hele maatschappij een karikatuur is van  de late Republiek, compleet met geïdealiseerde cursus honorum, patriciërs en plebejers en slaven, met bijvoorbeeld Grieken die vooral “dokters” zijn. Niét okay dat  er nog altijd klassieke legioenen zijn, die elke avond na hun dagtaak een kamp bouwen en vechten met gladius en pilum — zelfs als dat  in de ruimte gebeurt. Niet okay dat de mensen in het echte leven geen computers, geen auto’s, geen gemechaniseerde vervoermiddelen, geen televisieschermen hebben maar alles doen met abacussen, paard en kar, en projectie van dia’s.

    Want tegelijkertijd met dat voor-middeleeuws leven zouden we dan moeten geloven dat ze ook enorme schepen kunnen bouwen waar honderden mensen op een paar dagen tijd van Aarde naar Mars mee geraken, kunnen landen en weer opstijgen. Nee: nonsens.

    En breek mij de bek niet open over wat  de auteur doet met Inca’s, in nog een alternatieve tijdslijn.  Alsof een melkwegomvattend rijk zou kunnen beheerd worden  door letterlijke quipucamayocs met letterlijke quipu’s van letterlijk touw. Be-la-che-lijk. En  enorm nefast voor het verhaal  zelf.

    Het verhaal  zelf, dat écht geen overschot had. Dat samen te vatten was op die voormelde vier paragrafen, en dat enorm hard meh was.

    Begin niet aan Proxima,  en wie toch al door Proxima geraakt was: begin niet aan Ultima. Bleh.

    Misschien verwant

    1. Proxima
    2. Northland 1: Stone Spring
    3. The Mongoliad: Book Three (The Foreworld Saga)

    [van op Boeggn]

    ⁂

  • Ik wist dat ik iets vergeten was

    Trieste première vandaag: naar huis moeten afdruipen uit de kookles wegens ziek.

    En het was juist een redelijk, um, boeiend menu: sushi, zwartpootkieken, mandarijnsorbet.

    Kak. (Letterlijk, helaas.)

    ’t Zal zijn omdat ik zo weinig antibiotica neem dat ik vergeten was dat ge daar best yoghurt of zo bij eet, kwestie van darmflora en alles.

    ⁂

  • Links van 16 december 2014 tot 17 december 2014

    Hexspeak – Wikiwand
    Hexspeak, like leetspeak, is a novelty form of variant English spelling using the hexadecimal numbers. Created by programmers who wanted a magic number, hexspeak words can serve as a clear and unique identifier with which to mark memory or data.

    The Fatal Pinch
    Many startups go through a point a few months before they die where although they have a significant amount of money in the bank, they're also losing a lot each month, and revenue growth is either nonexistent or mediocre. The company has, say, 6 months of runway. Or to put it more brutally, 6 months before they're out of business. They expect to avoid that by raising more from investors. That last sentence is the fatal one.

    Tim Burton Confirms Winona Ryder Will Return For Beetlejuice 2 via reddit.com
    Keaton told us on February 13 that he was in if Burton was, and on October 17 he mentioned that they were waiting for a script; but now Burton is here to set the record straight — “Beetlejuice 2″ is happening, and some very familiar faces will return.

    David Mumford | Can one explain schemes to biologists
    The sad thing is that this was rejected as much too technical for their readership. Their editor wrote me that 'higher degree polynomials', 'infinitesimal vectors' and 'complex space' (even complex numbers) were things at least half their readership had never come across. The gap between the world I have lived in and that even of scientists has never seemed larger. I am prepared for lawyers and business people to say they hated math and not to remember any math beyond arithmetic, but this!? Nature is read only by people belonging to the acronym 'STEM' (= Science, Technology, Engineering and Mathematics) and in the Common Core Standards, all such people are expected to learn a hell of a lot of math. Very depressing.

    How NASA Stays Beautiful | Co.Design | business + design
    NASA has a better grasp of design than any other government agency. The U.S. space agency has several teams devoted solely to data visualization and graphics, and its materials have a consistent design language that’s pretty much the best compared with any other arm of federal bureaucracy.

    ⁂

  • Elite! (!!!)

    Twintig minuten wachten — jawel,  twintig.  minuten — om het spel in het geheugen van de computer geladen te krijgen.

    Prutsen met die fucking  Lenslok™, en hopen en bidden dat het maar een paar pogingen zou duren voor er iets leesbaars kwam.

    lenslok

    En dan van Lave naar Zaonce en terug en dan naar Diso en terug!

    design03.1

    Uren oefenen om gewoon maar te kunnen  docken aan zo’n Coriolis-station!

    Hele schriftjes volschrijven met prijzen van goederen en mogelijke routes uitrekenen! Naar Riedquat slaven verkopen — oh nee! Piraten!

    Maanden en jaren gespeeld!

    Zo ongeveer alles moest in het hoofd gebeuren: de graphics waren zowat onbestaande, wat in deze een troef was. De PC-versie van een paar jaar later, met meer kleuren en meer pixels, was in zowat alle opzichten technisch beter, maar ik vond het veel minder goed:

    1342362186-Elite-6

    Dat was het probleem: de graphics konden  nooit zo goed zijn als wat er in mijn hoofd zit, en dus waren ze contraproductief op PC. Beter geen grafische dingen dan slechte grafische dingen.

    Ik ben Elite nooit uit het oog verloren: waar ik ook woonde, de doos van Elite lag altijd ergens zeer dicht in mijn buurt.

    Elite!

    En toen hoorde ik dat David Braben van plan was om een echte, échte Elite te maken. met de technologie van nu. Ik heb die mens direct geld gegeven,  en dan was zijn Kickstarter gelukt, en nu zijn we een kleine twee jaar later en kijk!

    elite

    Aaargh! Het is uit!

    Yay!

    Als er één spel is waar ik een gaming pc voor zou kopen, en een degelijke joystick, dan zou het wel Elite: Dangerous zijn. Heerlijk spel, van wat ik er in beta al in gedaan heb.

    ⁂

  • Ziekten meneer mevrouw!

    Het heeft voordelen, naar de dokter gaan. Om te beginnen natuurlijk dat er medicamenten zijn, en hoop op beterschap en zo.

    Maar vooral ook: ik heb er een hekel aan, naar de dokter moeten gaan. En dus stel ik dat uit en uit en uit, en mag ik niet te ziek  lijken of ik word naar de dokter  gestuurd. Maar eens ik naar de dokter geweest ben, moet ik niet meer doen alsof ik niet ziek ben.

    En dus bij deze:  man wat ben ik ziek. Het is al twee weken dat ik minder en minder kan ademen, dat er zich slijm opbouwt in mijn longen, dat  als ik niet hoest, ik niet kan ademen, en als ik wel hoest, dat ik  mij denk ik een hernia aan het hoesten ben.

    Geen echt hoge koorts of zo, maar mottig, slecht, bleh. Van dat hoesten tot ik volledig wegduizel, wakker worden van het gereutel in mijn eigen longen: nee meneer, niet leutig.

    Hè hè. Dat doet eens deugd, kunnen zagen zonder het risico van “GA DIREKT NAAR DE DOKTER!!”.

    ⁂

  • Links voor 14 december 2014

    CBC.ca | Vinyl Tap | Past Episodes
    Two hours of music and stories from one of Canada's musical legends. Playing with The Guess Who, Bachman Turner Overdrive and as a solo act, Randy Bachman has provided a veritable soundtrack to the last thirty years of popular music. Now he's come to CBC Radio to play his favourite songs and tell stories from his life on the road and in the studio.

    The Beatles’ Magical Mystery Chord | Kevin Houston
    In 2004 a mathematician claimed to have discovered this musical holy grail by applying mathematics. Once and for all, the riddle was solved because, after all, mathematics is not wrong and you can’t beat the scientists with their fancy abstract toys. Except there was a problem. He got it horribly wrong. Here, for the honour of all mathematicians, I would like to put the record straight — or at least straighter. The mathematical tale of the Beatles’ Magical Mystery Chord is a tale of 18th century mathematicians, the study of heat, Karaoke tricks and a measure of luck.

    Whisper it quietly, the book is back … and here’s the man leading the revival | Books | The Guardian
    James Daunt is a bookseller with a penchant for stories (Anna Karenina is one of his favourites), who is also an inveterate risk taker. In 2011, he watched a Russian oligarch named Alexander Mamut make an insane bid for commercial suicide. And then he volunteered to join him. Mamut’s crazy venture (“Nobody invests in bookshops to make money,” says Daunt) was his bid for Waterstones, then an ailing chain, burdened with several million pounds of debt. Daunt’s reckless career move was to join Mamut as his CEO, a job widely seen as a poisoned chalice. Many Waterstones-watchers predicted various dire scenarios. Sometimes, however, stories have happy endings.

    Procedural worlds, statistical analysis, image processing and PRNG exploitation for the lulz | Sam Hocevar
    It was suggested on the #gnaa IRC channel that the movie Gayniggers from Outer Space (GNfOS), from which the organisation takes its name, be upvoted to the IMDb top 250 as an emotional tribute to this cult movie. The GNAA not being 4chan, they did not have an army of idiots to carry out their deeds; they had to use imagination, skill and technology instead.

    Planning A Front-end JavaScript Application -Telerik Developer Network
    Planning a front-end web application is about more than just picking a few JavaScript solutions to aid in the architecture and testing of a web application. While this might be where much of the front-end community focuses, seasoned developers know that building enterprise-grade software is much more than this. In this article, I am going to describe 16 steps that front-end developers should go through when planning a front-end web application. These steps aim to cover the entire life-cycle of a front-end application.

    The Lurker: How A Virus Hid In Our Genome For Six Million Years – Phenomena
    In the mid-2000s, David Markovitz, a scientist at the University of Michigan, and his colleagues took a look at the blood of people infected with HIV. Human immunodeficiency viruses kill their hosts by exhausting the immune system, allowing all sorts of pathogens to sweep into their host’s body. So it wasn’t a huge surprise for Markovitz and his colleagues to find other viruses in the blood of the HIV patients. What was surprising was where those other viruses had come from: from within the patients’ own DNA.

    ⁂

  • Gelezen: House of Chains

    House of ChainsAls het op nietsdoenvakanties aankomst, zijn er wat mij betreft  boekenleesvakanties en tv-kijkvakanties. Deze vakantie is een tv-kijkvakantie, veel boeken komen er dus niet aan te pas.

    Wél deel vier van Malazan Book of the Fallen uitgelezen.  In heel erg veel stukjes en beetjes, en dat was misschien niet zo enorm hard een goed idee: ’t is naar Erikson-gewoonte complex, en alle vorige boeken moeten in uw hoofd zitten, en ge moogt geen moment de aandacht laten verslappen.

    Ik had het boek tien of zo jaar geleden al gelezen, en dat hielp: het is bij momenten waarlijk schoon en ontroerend. Spannend? Niet aangehouden.  Veel vaart? Ook niet echt voortdurend.

    Zoals bij het vorige boek, en bij de volgende boeken, heeft het weinig of geen zin om zelfs maar te beginnen  proberen in detail te vertellen waar het over gaat, wegens een dramatis personæ van ettelijke bladzijden lang, een behoorlijk complexe wereld, en een  verhaal dat op verschillende continenten, in verschillende tijdsgewrichten en  dimensies plaatsvindt.

    Niet het beste boek van de reeks, maar niet overslaanbaar voor wie zoals ik de tien boeken wil (her)lezen. En zeer de moeite waard, voor wie zoals ik dit soort boeken graag leest.

    Misschien verwant

    1. Deadhouse Gates
    2. Gardens of the Moon
    3. Memories of Ice

    [van op Boeggn]

    ⁂