Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

  • Boeken klasseren, deel 3

    Oei, het werd moeilijk vandaag.

    Science fiction en fantasy zijn geklasseerd (behalve de boeken die ik ongetwijfeld nog zal vinden in de loop van de dagen en weken in de rest van het huis). Ik heb een schap of twee biografieën geklasseerd (op naam van de gebiografeerde), een schap met militaire geschiedenis en militaire theorie (niet geklasseerd, eigenlijk), en een schap of twee drie met gewone geschiedenis (gerangschikt op periode).

    En nu? Ik weet het niet goed. Er is nog wat laaghangend fruit, in de vorm van gewone fictie / literatuur en wijvenboeken, er is nog een schap of twee godsdienst en occultisme, en dat zal allemaal wel lukken. Maar dan is er ook een enorme hoop met dingen die ik uit het oog verloren was: min of meer werkgerelateerde zaken over interactie, en interfaces en allerlei. Dat zijn verdomd zware boeken, meestal, en dus moeten die eigenlijk ofwel op de laagste schappen, ofwel op minder brede schappen.

    Ik was beginnen klasseren naar onderwerp, maar: bluuurgh. Het zal per auteur zijn, gewoon.

    Morgen, als ik wat bekomen ben.

    ⁂

  • Crisis afgewend

    Dagen en nachten heb ik gezocht naar mijn schoenen, sinds maandagochtend al.  

    Het is niet alsof wij hier duizend kamers hebben of zo, en het is al helemaal niet dat ik mijn schoenen op allerlei onverwachte plaatsen uit doe, dus de conclusie was redelijk snel bereikt: moedwillig  weggestoken, door één of meerdere van mijn huisgenoten.  

    Die allemaal van krommen aas gebaren, doen alsof ik plots de enige persoon ben die niet weet waar hij zijn schoenen uit doet (naast mijn bed, elke avond), alsof ik de enige persoon ben in huis die niet kan zoeken (ik weet niet van wie die kinderen het hebben, dat ze niets terugvinden, maar het is niet  van mij, dat kan ik u zeggen), alsof ik op de één of andere manier dingen mijn eigen verantwoordelijkheden in de schoenen (ha!!) van iemand anders zou willen schuiven.

    Maar goed.  

    Vanavond zit ik aan mijn bureau in de living, en doe ik — bijzonder uitzonderlijk, dat doe ik anders nooit vanzeleven  — mijn schoenen uit terwijl ik daar zit.

    Ik duw ze wat naar achter, ah ja, anders zit ik met mijn voeten op mijn schoenen.

    En wat voelt mijn grote teen?

    HA!

    IMG 2275

    Die geel-bruin-paarse dingen zijn de schoenen waar ik noodgedwongen al een week mee naar het werk moet gaan, en daar in de hoek, achter de linuxcomputer onder mijn bureau: mijn echte schoenen!!!

    Weggestoken, vlak onder mijn neus dan nog wel,  door één of meer onverlaten die zich mijn gezinsleden noemen!! Straks, als ze terug thuiskomen van eten bestellen bij de lokale Turkse Medemens, zet ik ze op sekreet. Tot ik weet wie ik kan straffen.

    Serieus, gasten, een beetje mijn kansen op promotie op het werk saboteren door mij met inferieur schoeisel naar het werk te sturen. Trrr.  

    ⁂

  • A gun is not a talisman, it is a tool. Be prepared!

    Patriot nurse zegt het zoals het is!

    Maar kom kom, we mogen niet zo negatief zijn over Amerika. Er zijn daar naar verhouding niet meer zotten dan hier, en naar verhouding zeker evenveel inspirerende creatieve mensen:

    ⁂

  • Games die *ik* wil spelen

    De kinderen zijn tegenwoordig Skyrim aan het spelen, en nog altijd Minecraft, en ook wel Singstar.

    Ik heb het al jíren gehad met switch shoppers twitch shooters [autocorrect, een gemak als het werkt] en dingen, en eigenlijk ook wel met dingen mij teveel doen nadenken.  

    Wat mij wreed content maakt van  XCOM Enemy Unknown: turn by turn vechten tegen aliens, in behapbare stukken van telkens een missie en dan weer naar huis. Een kinderhand is gauw gevuld, al begint die Playstation zijn leeftijd te tonen: laadtijden tussen missies, dat steekt op de duur wel wat tegen. (Enfin, ik steek het op de Playstation, maar ’t is zoals altijd: als de spelletjesprogrammeurs van tien jaar geleden en van twintig jaar geleden zouden zien hoe slecht en verspillend de zaken tegenwoordig geprogrammeerd worden, ze zouden met apoplexie opgenomen mogen worden.)

    Maar hey, en in related news: ik ben ook heel content voor mijn maten van Star Citizen, die sneller dan ze zelf verwacht hadden aan hun drie miljoen dollar zijn geraakt. Ik kijk er zo hard naar uit om dat te spelen, binnen een paar jaar.

    En ondertussen wacht ik nog altijd op die versie van Dwarf Fortress die  eindelijk  speelbaar zal zijn — ze zal er  ooit wel eens komen als het iemand anders dan Tarn Adams is die het maakt.  En op Cube World, of hoe het ook gaat heten, dat waarschijnlijk één dezer maanden uitkomen.

    ⁂

  • Ik ben een duts, aflevering kweetniethoeveel

    Zondag ben ik met mijn schoenen buitenshuis geweest.  

    Maandag waren mijn schoenen weg. Iemand heeft ze gepikt, of weggestoken of zo.  

    Ik heb ze zondag ook gekuist en opgeblonken, dus het zou kunnen zijn dat ze zodanig proper zijn dat het licht er volledig rond gebogen wordt of zo, maar dat betwijfel ik.  

    Het kan dus eigenlijk alleen maar diefstal of moedwillige pesterij zijn. Maandag heb ik een half uur lopen zoeken in huis, en ben ik uiteindelijk uit armoe op mijn sletsen naar mijn werk gegaan. (Sletsen die ik gelukkig  zaterdag pas had teruggevonden — een onverlaat had ze verborgen onder een lading andere schoenen in de badkamer.)

    Ik heb nog een oud paar schoenen gevonden,  dus ik kan nog wel even verder blijven zoeken. Maar niet te lang, want de  sluiting van de oude schoenen werkt niet meer (een duistere historie van schoenveters en haken, en dat de haken aan de ene kant niet meer werken en de schoenveter aan de andere kant te kort is geworden omdat er een stuk afgevallen is).

    Zucht. Elk huis heeft zijn kruis, maar ze maken het mij toch écht wel moeilijk, mijn familieleden.

    ⁂

  • Bitches, yo

    ECHaj

    Zomer 2013, gedomme.

    En in min of meer dezelfde context: akelig, akelig, akelig. Die reacties daar, op een website die van zichzelf zegt dat ze collectief min of meer progressief zijn: ick.

    Gevangenisstraf is voor wraak, niet voor rehabilitatie. Ex-gevangenen zijn hun burgerrechten voor altijd kwijt, en dat is een goede zaak. Een andere wereld. (Op hier en daar een uitzondering na, natuurlijk.)

    ⁂

  • Papierwit

    Waarom die Kindle Paperwhite de beste manier om te lezen is die ik ooit heb gehad, onder zeer veel meer:

    • alles waarom een oude Kindle fantastisch is
    • omdat hij net in de binnenzak van mijn jas past
    • en ook in de buitenzakken van mijn jas
    • en van mijn peignoir
    • omdat ik er van buiten in de zon tot in het wc en het bed en dan weer naar buiten in de zon kan verder blijven mee lezen
    • omdat hij veel sneller bladert dan vroeger
    • omdat de resolutie beter is
    • omdat dat touch screen eigenlijk veel beter meevalt dan ooit gevreesd
    • omdat dat licht echt fantastisch is
    • omdat hij zijdezacht aanvoelt

    Ik ben er zeer content van, ja.

    ⁂

  • Boeken klasseren, deel twee

    Niet zoveel tijd gehad, vandaag, maar toch nog een kast gedaan.  

    Met problemen, deze keer, wegens teveel grote boeken en te weinig plaats. Gisteren had ik het opgelost, min of meer, door grotere boeken uit volgorde op de bovenste plank te zetten, maar in de letters H-P is de verhouding kleine paperbacks die ik wil houden / grote hardcovers die ik wil houden verkeerd. Steek het op Hamilton en Pratchett, grrr.  

    En dus heb ik twee schappen met alleen maar hardcovers, wat eigenlijk niet kan, want dan is er ergens  geen plaats voor een schap vol paperbacks. Het scheelt maar een paar millimeter, maar er is echt te weinig plaats als het gedaan wordt zoals het gedaan zou moeten worden.

    …en dus heb ik maar vals gespeeld: een schap er omgekeerd in gestoken. Waardoor het niet met inkepingen rust op de dingetjes die de plank vasthouden, maar met de platte kant. Waardoor er een millimeter of drie vier bijkomt. Waardoor het nipt lukt:

    ⁂

  • Boeken klasseren, deel één

    Ik denk dat ik op elke tien boeken er zeker drie of vier op de stapel “weg te geven” heb gelegd, als het al niet meer was. Met de dood in het hart, maar wat moet, moet. Geen plaats is geen plaats, en alles.

    Het resultaat van de werken vandaag: twee en een halve Billy geklasseerd, met daarin science fiction en fantasy van A tot K. Twee en een halve Billy achter de rug, nog elf Billy’s te gaan.  

    En dan mogen ze nog eens dat vuilblik aanvoeren.

    ⁂

  • Haal het vuilblik! Morgen meer!

    Ik ga mezelf even in bed gaan vegen: voor zover ik dat zo ongeveer zie, zijn alle boeken min of meer in een bibliotheekkast gezet in het achterhuis.  

    Morgen! Begin! Ik! Te! Sorteren!

    Het zal worden, voor zover ik het nu zie:

    1. Fictie — science fiction en fantasy en horror
    2. Fictie — geschiedenis en althist en dergelijke
    3. Fictie — al de rest behalve wijvenboeken
    4. Geschiedenis en biografie
    5. Godsdienst en occultisme
    6. Comics en strips
    7. Woordenboeken en encyclopedieën en naslagwerken
    8. Fictie — wijvenboeken (Judith Kranz en gelijkaardige, in een kast apart in de hoek, serieus, dat moet niet tussen de rest staan)

    Spannend!

    ⁂

  • Kruitfabriek

    Ik ben een groot fan van de Kruitfabriek. Er zijn al bijna veertig afleveringen geweest, en ik denk dat ik ze op twee of drie na allemaal gezien heb.  

    Ze hebben een tijd gezocht naar een balans tussen entertainment en discussie en amusement en controverse en vanalles, tussen vijf interviewers per gast of niet, maar het komt veel meer goed dan dat het niet goed komt.  

    Vandaag bijvoorbeeld: zo ongeveer een hele aflevering met Frank Vandenbroucke en Jan Hoet. Die allebei een méér dan vijf minuten kregen om hun zeg te zeggen. Vandenbroucke die op geen enkel moment in een soundbyte wou spreken en nuances in zijn nuances stak; Hoet die sprak over zijn coma en hoe hij het nu wat rustigeraan doet (ahem), en vol vuur over de Sixtijnse Kapel.  

    Ik kijk naar Kruitfabriek met Yelo, met de Twitterfeed voor #kruitfabriek ernaast, en het is duidelijk dat het redelijk polariseert.

    Vandaag was de Twitterconsensus min of meer in de richting van wat Seppe Dams zegde:

    Wat een verademing: Frank VDB krijgt aangenaam veel tijd voor een genuanceerde uitleg in #kruitfabriek. Ook: kom terug Frank!!!

    Maar er waren toch wel weer mensen zoals Dominiek Leenknecht:

    Het thema van de #Kruitfabriek vanavond was: wollige praters die op geen moment to the point komen. #JanHoet #FrankVanDenBroucke

    Ieder zijn opinie. Ik blijf alvast kijken.

    Crimi Clowns en Kruitfabriek: de revelaties van het seizoen, tot nog toe.  

    ⁂

  • Halloweenland

    Als ik dat zo’n beetje geteld heb, zitten we vanavond met 19 kinderen en 14 volwassenen, of zoiets.  

    Ik heb alvast mijn contactlenzen ingestoken:

    Halloween, tralala

    ⁂

  • Hu wat?

    Te klasseren in de category well smack my ass and call me Daisy: Disney heeft Lucasarts gekocht, brengt in 2015 al Star Wars VII uit, en is van plan om elke twee à drie jaar een nieuwe Star Wars uit te brengen.  

    Moh.  

    ⁂

  • Voor een schuldgevoeltje fijn, moet je bij 11.11.11 zijn

    Het deed al een tijd de ronde van de sociale mediats, het filmpje van 11.11.11, waar Bart Cannaerts een beetje “lachen met negers” doet, en een verongelijkte zwarte medemens zeer verontwaardigd is.  

    Moraal van het verhaal: niet alles is om te lachen, en wanneer o wanneer gaan wij de klimaatverandering eindelijk eens serieus nemen?

    Ik word hier een beetje kwaad van, eigenlijk. Wie probeert wie een schuldgevoel aan te praten? Een vluchteling wiens hele familie is gestorven, en dat is dan mijn schuld omdat ik nog geen dubbel glas heb gestoken in mijn vensters?  

    Ik persoonlijk vind dat het filmpje meer contraproductief werkt dan wat anders. Ja, het is erg, en ja, we moeten het serieus nemen. Maar er gaat wel meer mis dan enkel klimaatverandering, in Afrika en in de wereld. Slachtpartijen à la Oost-Kongo zijn bijvoorbeeld  ook  erg, om maar iets te zeggen.

    En ik kan mij inbeelden dat er nog veel gediscussieerd kan worden over wat kip en wat ei is, als het gaat over de ontbossing en de gronderosie en de overbevolking en ondervoeding. Of, om het pakweg over iets anders te hebben, dat het niet met minder klimaatmiserie zal zijn dat neushoorns plots niet gaan bejaagd worden.  

    Ik vind dat filmpje een karikatuur maken van de zaken, en uiteindelijk een misplaatste poging om een goedkope controverse te creëren.

    Het ergste vind ik trouwens nog wel dat het absoluut niet  ver genoeg gaat : iemand die écht niet overtuigd is, die gaat helemaal mee in het verhaal van Bart-in-het-filmpje. Die zit op het einde mee te knikken met het publiek: “ah ja, ’t is toch wel waar zeker, wat denken ze wel, die negers?”  

    De wet van Poe, ze zouden hem ondertussen wel mogen kennen.  

    ⁂

  • Tozeur

    Hola, wat zegt mijn kalender mij? Dat het alweer veel te lang geleden was dat er hier Battiato gestaan heeft? Snel!

    …aaaah… ça fait du bien par où ça passe.

    ⁂