• Spelletjes

    Alles klasseren en bijhouden, dat leidt soms tot fijne herontdekkingen. Zoals kijk:

    Elite!

    Een volledige originele doos van Elite, van bijna 29 jaar geleden.

    Ik wou dat ik kon zeggen dat het een fantastisch spel was, maar dat was het vrees ik niet echt: minuscuul klein van wereld (zelfs al was het onvoorstelbaar enorm voor die tijd en voor de hardware), bijzonder weinig afwisselend van gameplay (gerief over en weer verschepen, op de vlucht slaan, lange periodes van saaiheid onderbroken door adrenalistoten van gevecht — en altijd de mogelijkheid dat er tijdens de warp iets mis liep, aargh), grafisch op het kinderlijke af eenvoudig, en enorm moeilijk (zeker in het begin: het was dígen voor ik degelijk kon docken  in zo’n Coriolis-station).  

    Ik zou kunnen zeggen dat het een slecht spel was, maar dat was het vreemd genoeg absoluut niet: zelfs al is het naar huidige maatstaven zowat onspeelbaar  (probeer anders maar: Oolite  is een redelijk nauwkeurige kloon), in dié tijd zat ik er helemaal in. Het gebrek aan detail (en het feit dat ik niet begreep hoe kinderlijk eenvoudig de procedurele generatie in mekaar zat) maakte dat mijn fantasie overuren deed. Ik leefde mee met de verhandelde slaven, ik kon me een idee vormen van hoe de planeten Riedquat of Uszaa er uitzagen, ik hield lange prijslijsten bij van goederen op verschillende planeten, maakte mijn eigen sterrenkaart, zag meer details dan er pixels waren op het scherm… good times.  

    Te hopen dat Elite: Dangerous  echt zeer goed is. Dat ze het juiste evenwicht vinden tussen dingen tonen en de verbeelding laten werken.  

  • Puh-lease

    Dingen die mij tegensteken, in willekeurige volgorde. Kwestie van het nieuwe jaar een beetje in stijl te kunnen inzetten.  

    • Mensen die nog altijd hun Facebookstatusboodschappen in de derde persoon schrijven: “wijst mensen erop dat dat twee jaar geleden ook  al belachelijk was”.
    • Het Oral-B onderzoekscentrum in Duitsland, meer bepaald Dr. Guy Goffin en hoe hij de spotlight van Virginie Claes afpakt. Ik wil meer Virginie Claes op televisie.
    • Leraars journalistiek die nog altijd studenten erop uit sturen om “een blogger” te interviewen.
    • Studenten journalistiek die al vijf jaar aan een stuk dezelfde vragen stellen. De volgende die mij vraagtof ik een toekomst zie voor burgerjournalistiek, of die wil weten wat het verschil is tussen een internetjournalist en een echte journalist, ram ik een opgerolde Dag Allemaal in de anus.  
    • Mensen met lelijke baby’s die denken dat hun kind een mooie baby is. Hint: neen. Hij/zij ziet eruit als Winston Churchill die een schoteldoek aan het proberen verzwelgen is.  
    • Peterselie als versiering op voedsel. Degoutant.  
    • Als er mensen op bezoek gekomen zijn, en ge wilt online niet zeggen wie die mensen waren, zeg dan ofwel “er kwamen mensen op bezoek”, ofwel gewoon niets. Ik krijg de kriebels van “Vriend T. en zijn vrouw M en hun kinderen g., e. en h. waren op bezoek”.  
    • Een eeuwige favoriet: es en is. “Ik ga es naar de winkel.” “Kom is hier.” Neen, godverdomme.
    • Speciaal 2013: ie. De VRT heeft blijkbaar tegenwoordig richtlijnen uitgevaardigd dat men geen “hij” meer mag zeggen. “Het is slecht weer, zei ie. Toen ging ie naar de winkel, waar ie een paraplu kocht.” Hou er fucking mee op, VRT.  
    • (En ik ben uw enerZHIE ook nog niet vergeten, VRT-taalraadcomité.)
    • Hashtags. Op de Twitter is het al irritant, elders is het dat nog meer. #omdemurenvanoptelopen
    • Het vurte Hollands waarmee al die irritante Disney-programma’s gedubd zijn. En bij uitbreiding: alle Nickelodeon en Nick Jr. en Nick Toons en Kids Co en verwanten. Miljaarrrrrrr daar lopen slechte dingen op.

  • Because

    Repost, I know.  

    Sue me.

  • Elite: Dangerous

    Yes.

    Het zag er heel lang niet zo goed uit, maar Dave Braben heeft het voor mekaar gekregen: er komt een nieuwe versie van Elite, met geld van Kickstarter.  

    Als alles goed gaat, kan ik ergens in 2014 in een Cobra Mk III op zoek gaan naar Lave en Zaonce. For old times’ sake.  

    Elite ShipIdentificationChart

    Drie op drie, wat mij betreft: na Star Citizen en Project GODUS is dit de derde Kickstarter op rij waar ik naar uitkeek en waar ik geld aan gegeven heb en die het gehaald heeft.  

  • McAfee

    John McAfee (ja, die mens van de virussen) deed al een hele tijd heel erg raar.

    Hij woonde in Belize, werd er om onduidelijke redenen van beschuldigd drugs te produceren, gearresteerd en weer losgelaten, en dan werd zijn hond vermoord en waren er inbraken en moordcomplotten op hem, en dan was plots zijn buur (die hem haatte, dacht ik) dood, en was hij een person of interest, waarop hij gevlucht is, waarop hij allemaal dingen in het rond begon te spuien — desinformatie in een pakket van desinformatie en leugens binnen leugens binnen leugens.  

    Vandaag is het helemaal jackpot op zijn weblog: Hezbollah! Terrorisme! Social Engineering! Corruptie!

    Coming soon to a film screen near you, denk ik zo. Of better, to a tv screen, eigenlijk.  

  • Verjaardag!

    ’t Was vandaag de verjaardag van een vriendin van Zelie, en dus zijn we naar de film gegaan (The Hobbit, beter dan ik gevreesd had maar ik had dan ook gevreesd dat het heel héél erg slecht zou zijn, en de HFR stoorde me niet zoveel als de 3D (grr)), en hebben we overschot lasagne gegeten, en heb ik tarte tatin gemaakt, en was het halftwaalf voor ik het wist en liggen er nu in het achterhuis allemaal meisjes te slapen, enfin ik zeg “slapen”, ik vermoed dat ze aan het babbelen zullen zijn tot een stuk in de nacht.  

    ’t Is wreed hoe rap zo’n dag voorbij is.  

  • Nieuwjaar, nieuwjaar

  • Dat was 2012

    Zo bekeken van deze kant van december, was 2012 een kakjaar, vrees ik. Eens op zoek naar de archieven naar dingen die gebeurd zijn — al komen de écht slechte dingen hier natuurlijk niet terecht.  

    Januari

    Februari

    Maart

    April

    Mei

    Juni

    Juli

    Augustus

    September

    Oktober

    November

    December

    Een jaar om zeer snel weer te vergeten.  

  • Horror

    Ik dacht: ik ga eens Arkham Horror spelen. Een spel voor 1 tot 8 spelers, staat er op de doos. En ik dacht dat er ook stond dat het gemakkelijk uren zou kunnen duren.  

    Ik ga het alvast eens proberen, om te zien of het iets is om met de kinderen te spelen, of dat het enkel voor volwassenen is.  

    See you on the other side, als het ware.  

    Update  2 uur later: roemloos verloren. Dood, dood, dood. En het zal niet voor onze kinderen zijn, toch niet voor onmiddellijk.  

  • De volgende stap

    Ik ben er ondertussen aan gewoon dat mijn dochter vraagt of ze bij een vriendin mag gaan en of een vriendin hier mag komen.  

    En tot daar dat dat op het laatste moment is, als de afspraken tussen haar en vriendinnen eigenlijk al gemaakt zijn.  

    Maar vandaag was het eventjes de overtreffende trap: of het een probleem zou zijn als haar vriendin en zussen en vader en moeder zouden langskomen om een gezelschapsspel te spelen.  

    Ik had net gepland om even weg te gaan, dus ik zei dat we het na afloop zouden bespreken dan.  

    Ik had er mij aan kunnen verwachten, dat ze mij een half uur later een sms stuurde, om te zeggen dat haar vriendin ondertussen bij ons thuis was. Naar Sandra, die ook niet thuis was, had ze tenminste een sms gestuurd om te zeggen dat haar vriendin bij ons thuis was, en of dat geen probleem was.  

    Trr. Goed dat wij zo gemakkelijke ouders zijn.

  • Jesus uses Youtube! It’s super effective!

    Ahem ja.  

  • De laatste

    Zo, dat was hem: de laatste (halve) werkdag van 2012.

    Gisteren (enfin, vanmorgen) opgebleven tot een uur of zes, en dan om 8u gaan werken: altijd een zeer goed idee.  

    Om een uur of twee deze namiddag weer thuis, even in de zetel gaan zitten met een boek, maar dan uiteindelijk toch maar in mijn bed gaan liggen. En wakker geworden ’s avond om zeven uur, wat meteen een uitstekende voorbereiding is om morgenochtend weer op een onmogelijk uur in bed te kruipen.  

    Misschien dat ik mijn tijd maar eens nuttig verdoe met verder werken aan een cursus programmeren voor scholieren. Tot nog toe al gedaan: een spelletje “raad het getal tussen 0 en 100” (input en print, while, if then), een programmaatje om  een flonkerende veelkleurige sterrenhemel te maken (curses, while, arrays, push en pop) en een eenvoudige Snake (nog wat curses en keyboard input).

    Tijd om eens naar grafische modus te gaan kijken? Of toch nog wat in character dinges blijven?  

    Of misschien toch gewoon in de zetel blijven vegeteren: choices, choices.  

  • Leve de regen!

    Niets zo leutig als regen tijdens een vakantie!

    Het is proper warm binnen, ik moet nergens naartoe, en het kan mij allemaal niet schelen.

    Ha!

    Koekjes gemaakt vandaag, spelletje gespeeld, televisie gekeken, boek gelezen, meer moet dat niet zijn.

    Morgen een dag werken en dan weer vakantie. Yay!

  • Eerlijk?

    Honest

    [via]

  • Doctor Who

    Louis is in een Doctor Who-marathon geslagen, en Jan kijkt mee. Plots,  Jan: Wat is dat??

    Louis: “Een sonic screwdriver. Het schiet geen mensen dood en het zet geen vallen, maar het is wel heel handig om deuren open te doen.”

    Yep. Doctor Who is perfect  voor Louis.