Tales of Drudgery & Boredom.
Ik kan het mij niet zo goed meer herinneren, hoe dat bij onze kinderen in zijn werk ging, ze potgetraind maken.
Zoals de meeste andere zaken, denk ik: redelijk vanzelfsprekend, en zonder al te veel drama. En door op een bepaald moment een paar dagen door te bijten, en gewoon geen pamper meer aan te doen.
Maar dat was vele jaren geleden, toen er nog geen technologische hulpmiddelen waren. Als het nu allemaal te herdoen was, ik zou het wel weten:
⁂
Jaren geleden, toen Jan zes maand en een paar dagen oud was, nam ik een foto van Sandra en hem en de kat:
Drie uur geleden, kompleet out of the blue, zegt iemand op Flickr mij “I made a drawing based on this lovely photo”:
Allez jong. Het internet. Um. En dankuwel, I guess, Rainbow Mermaid. Wie u ook bent.
⁂
Kijk eens, hoe hartverwarmend is dit wel niet?
Gisterenmiddag waren Jan en Louis Small World aan het spelen, deze middag waren alle kinderen ermee bezig, we hebben gisterenavond tezamen Qwirkle gespeeld, en vanmiddag in drie ploegen (Anna en ik samen, Jan en Zelie samen en Louis apart) nog eens Small World, en daarna Zelie en Anna en ik tegen elkaar Tsuro.
’t Is al heel mij leven dat ik zin heb om bordspelen te spelen en dat het er nooit van komt wegens geen mensen kennen. Maar hey, met vier kinders in huis zijn er altijd wel tegenspelers — op voorwaarde dat ze het graag doen, natuurlijk.
Niet evident natuurlijk, er is altijd het risico dat het tegenvalt. Maar het moet zijn dat ik toch een aantal goede aankopen gedaan heb, want die Small World is alvast een groot succes.
Nog te proberen: Dominion, De Kathedraal, Kingdom Builder. En dan zou ik wel eens proberen iets RPG-achtig te doen. Ik heb via iemand die ik op Reddit leerde kennen een heel pakket met een beta-versie van een nieuw spel gekregen, en dat ziet er wel redelijk wijs uit.
⁂
Ik was al helemaal vergeten dat mijn computer eigenlijk ook dictatie aanvaardt. Altijd een fijn experiment: iets in het Nederlands zeggen tegen een computer die denkt dat hij Engels gaat te horen krijgen, lezen wat hij dacht te horen, en dan herhalen en herhalen en herhalen. Tot de computer drie keer na elkaar hetzelfde herkent!
Van de vorige paragraph maakt hij dan bijvoorbeeld dit:
Because I have overheated on a computer located gassier that. I’ll didn’t finish the movement in Sydney on sending a computer David O, after all, another hour and how and how. Repeatedly can I cancel their cat!
Of, als ik het nog eens doe, dit:
Because allelomorph receipt of a computer geek dancing and fat. Updating same experiment: St Nicolas is a completely computer didn’t get a nonstochastic monkey, these lucky bastard movement, and I’m at home and head home and how. But the computer geekier now get some Kent!
Of nog, als ik hem zeg dat ik Duits spreek:
Microsoft steht ein Computer das ganze auf den Film Experiment: Sie mitnehmen zu sehen dicken Computer ins Herz, lese nur gedacht, eine Haaren haben. Durch die komplizierte Gegner zu.
Of Frans:
Aujourd’hui je suis une écoute je te dicte ainsi, conclut d’une scène Experiment : il renonce à limiter les coupures Internet se faire tuer, les horribles, la mère. Toutes coupures électriques dans 404 !
Of zelfs Japans:
æ ¹ã“ããŽ1万4,600フィート連絡ã§ããŸã‚‰ä¸Šæµ·é…ã™ãŽã—ã¦ã„ã¾ã™52ã®1æ—¥191国立ã®ã‚¹ã‚«ãƒ¼ãƒˆã®å®‡å®™äººã«éŽã”ã—ã¾ã™ãƒ›ãƒ¼ãƒ«ã®å¤§åŠã¯ãŠé¡˜ã„ç”·20 27ヶ月間
Welke tekst via Google Translate (waar zo’n doorgeefspel met vertalingen ook al sinds jaar en dag leukigheid gegarandeerd is!) dit geeft:
Hall zal de meerderheid van de mensen in het universum van de rok van de Nationale feestdag van 52 191 te besteden te traag is geweest naar Shanghai Wanneer u contact 10000 4600 meter ontworteld is 27 maanden 20 maanden kunt u man
Maar terug naar het experiment! Ik had de begintekst gewoon, euh, geïmproviseerd, en zelfs als ik de aller-allereerste versie herlees, kan ik voor de dooie dood niet reconstrueren waar het over ging, maar dit is wat zo’n degeneratie doet:
(Gedicteerd met OS X Mountain Lion, en dat niet echt goed werkt, en dat het bovendien alleen werkt met een goede internetverbinding: uw ingesproken woorden worden over het internet naar Apple gestuurd, waar ze omgezet worden in tekst en dan teruggestuurd. Dus geen mogelijkheid om te zien wat ik zeg terwijl ik het aan het zeggen ben, awoert. Dragon Dictate doet dat vele vele keren beter, op alle vlakken.)
⁂
Dit bestaat dus.
Okee dan, zou mijn oudste dochter zeggen. (Het kan ook net iets beter van muzikale kwaliteit.) [via]
En dan zijn er dingen zoals dit, waar ik dag in dag uit naar zou kunnen kijken en luisteren.
⁂
[gelezen bij swissmis]
⁂
Letters of Note: This is my son. He speaks Greek.
In 1957, at 18 years of age, future billionaire and founder of CNN, Ted Turner, informed his father that he would be majoring in Classics after being inspired by a professor at Brown University. His father was furious to say the least, and responded to his son's announcement with the following despairing letter — a letter which Ted later sent to the college paper in retaliation, who then reprinted it in full.
Sensational Sappho » Dr Armand D’Angour
Everyone knows the Aphrodite of Melos, the so-called Venus de Milo – an ancient statue, the arms of which have broken off. The statue could perhaps be restored to wholeness with reasonable fidelity if we had evidence from later copies or versions of how the original looked, or by comparing other statues by the same sculptor. So what about Sappho’s equally famous fragment, Poem 31?
LRTimelapse 1.4 – the holy grail – my day-to-night workflow on Vimeo
If you already work with LRTimelapse or are planning to use it, you definitely shouldn't miss this tutorial.
Recipe for Garum or liquamen, the Roman fish sauce
Garum is one of the basic ingredients in the cuisine of Roman antiquity. It is a fish sauce that was used to salt dishes. You can't simply use kitchen salt, because instead of extracting moisture (which is what salt does), garum adds moisture to a dish.
Charles C. Mann, 1491
Before it became the New World, the Western Hemisphere was vastly more populous and sophisticated than has been thought—an altogether more salubrious place to live at the time than, say, Europe. New evidence of both the extent of the population and its agricultural advancement leads to a remarkable conjecture: the Amazon rain forest may be largely a human artifact
⁂
Zo, dat liep eventjes goed fout: Telenet zou lanceren, maar toen bleek hun weblog plat te liggen, en ook hun hele website, en aaargh er zal daar wel eens heel harde paniek geweest zijn.
Afijn, de stream van de persconferentie zelf was wél nog online, en hun lokale Ducco gaf een introductie, waarna de zalmkleurige Inge van Telenet aan de persconferentie zelf begon.
Trends, volgens Telenet: de consument kiest met heel de familie voor telefoon en televisie, maar voor mobiele dingen zijn de keuzes veel individueler. Telenet is sinds 2006 een beetje en sinds 2009 expliciet actief op de mobiele markt, met handset subsidies en Telenet hotspots.
Klanten hebben Telenet vier dingen verteld:
En vandaar: nieuwe lancering. King & Kong. “Veel en belachelijk veel”, zeggen ze zelf: geen datalimieten meer op mobiel. Onbeperkt!!En gratis gebruik van wifihotspots en alles. Vrij weg te gaan (geen opzegtermijn of -kost), en het is minder duur voor bestaande klanten (iedereen in een gezin waar om het even wie al om het even wat van Telenet al heeft).
De slide zegt al meteen iets meer:
Euh, “belachelijk veel”? Okay, ze worden misschien de goedkoopste van belgië voor een aantal dingen, maar België was de duurste van heel Europe. En ik vind 1 gigabye belachelijk weinig. Laat staan dat dat “onbeperkt” zou zijn.
En Mobile Vikings bieden meer aan:
En geef de mens die King en Kong gekozen heeft, laat staan de reclameslogan “Ding Dong King & Kong” een harde stamp. Serieus jongens.
Enfin ja. Tot zover dus de wereldschokkende aankondiging.
En ook: tot zover “een persconferentie via Twitter doen”.
⁂
Oooh, spannend! Telenet lanceert iets nieuws:
Wat zou het zijn? Verlaagde tarieven?
Eindelijk geen bandbreedtelimieten meer?
Eindelijk een manier om de digicorder te laten opnemen van het begin van een programma tot het einde van een programma, en niet meer van uur X tot uur Y?
Gratis alle programma’s van de afgelopen twee weken on-demand beschikbaar in plaats van ze te moeten manueel opnemen?
Alle zenders op Yelo?
Opgenomen programma’s kunnen afspelen via Yelo?
Yelo van overal op computer kunnen bekijken?
Een nieuwe bundel zenders?
Een abonnementsformule om alle films en tv-series ter wereld te kunnen bekijken, genre Netflix? Of een akkoord met Netflix?
⁂
De inkt van het vorige weblogbericht is nog niet droog of de telefoon rinkelt.
Hola, denk ik: die zijn er rap bij, nu al bellen voor een nieuwe afspraak! En nog een gemak, eigenlijk, dat ze in de loop van de namiddag een tweede levering konden regelen: vorige keer ging daar een hele week over, en alles.
Ah nee: ’t was Lode van op het werk.
Dat ze juist een levering hadden gedaan van drie pakjes op mijn naam:
Euh ja. Eén zitzak oorspronkelijk besteld op locatie A, op dag x verzet naar locatie B. Op dag x+1 proberen afleveren (op locatie A maar ze zegden dat ze locatie B geprobeerd hadden) en mislukt, op dag x+2 een nieuwe afspraak gemaakt voor levering op dag x+8 opnieuw op locatie B. Transporteurs op dag x+8 ’s morgens toegekomen op locatie B zonder zitzak, nieuwe afspraak zou gemaakt worden. En een uur later op dag x+8 komen andere transporteurs op locatie A toe met drie zitzakken.
Na nazicht van mijn rekening blijkt dat ik één keer 47 euro betaald heb en één keer 10 euro transportkosten. Na email met de winkel zien zij niets verkeerds in hun boekhouding of stockbeheer: wel degelijk drie betalingen voor drie bestellingen. En neen, ik heb niet drie keer na elkaar op “bestellen” geduwd.
Hey kijk, ik ga niet klagen. We hebben nu drie paarse zitzakken (in het echt blinken ze niet zoveel, ’t zal zijn dat de zon erop zat).
Wel redelijk lomp van de transporteur, natuurlijk. Drie leveringen gedaan, waarvan twee op een verkeerd adres en die ene die wél op het juiste adres was, daar hadden ze het gerief niet mee. Vriendelijke mensen, bij Mondial Relay, van iedereen die ik aan de telefoon had tot iedereen die ik zien leveren heb. Maar niet echt goed georganiseerd, heb ik de indruk.
(En niemand die mij gaat wijsmaken dat er niets verkeerd gelopen is bij de leverancier, Infurn. De website, www.designfurn.com, stond een tijd online met een kostprijs van 47 euro voor een Bigboy XXL. Dan is hij een paar weken off-line geweest. Daarna was het een tijdje zo dat designfurn.com verwees naar de Bigboy XXL-pagina op “moedersite” infurn.com, en nu is de site weer terug. De prijs is niet meer 47 euro maar wel £ 119, dus 151 euro.Met andere woorden: voor 47 euro heb ik 453 euro aan zitzak geleverd gekregen. Tsss.)
(Oh, en als ik tien minuten later ga kijken, is de prijs op designfurn.com geen 119 pond meer, maar wel 119 dollar. Da’s dus 98 euro in plaats van de 151 euro die het daarnet was. Ik dénk dat die mannen van Infurn problemen hebben met hun software. En dat er daar mensen ernstig miscontent lopen.)
⁂
Wat voorafging: ik koop een zitzak bij een een El Cheapo winkel op het internet. De zitzak laat twee maand op zich wachten, en ik begin al te vermoeden dat het bedriegtenboel was.
Net als ik het wil opgeven, belt er een transportfirma om te zeggen dat ze een levering voor mij hebben en om te vragen wanneer ik die levering graag geleverd zou zien, en of dat nog altijd in de Dulle-Grietlaan is, of dat het liever ergens anders zou zijn.
Nu, mijn werk is op de Dulle-Grietlaan nummer 1/0001, maar geen enkele GPS leidt u naar de juiste plaats. Dus ik vraag of het naar de Sint-Katelijnestraat zou kunnen komen. Geen enkel probleem meneer, zegt de vriendelijke dame aan de telefoon, ik verander dat meteen. En dat het geleverd zal worden woensdagochtend 18 juli.
Woensdag blijf ik thuis, werk ik aan mijn bureau voor het straatvenster, de chauffeur belt dat hij zometeen komt, maar ik zie geen camion toekomen.
Gedoe en getelefoneer, firma zegt dat man een kwartier staan aanbellen heeft en niemand gezien, nieuwe afspraak voor vandaag, 25 juli, ’s morgens.
Gisterennamiddag, telefoon van de firma om afspraak te bevestigen. Sint-Katelijnestraat? Sint-Katelijnestraat. Morgen tussen 9 en 11? Morgen tussen 9 en 11, ik zal er zijn.
Om 10u30 stipt: telefoon van dezelfde chauffeur als vorige week. Je serai là dans un quart d’heure, zegt hij. Ik zeg hoera, en dat als hij wat dan ook van problemen heeft, dat hij mij absoluut gerust mag terugbellen, en dat ik voor de zekerheid in mijn strandzetel op straat voor de deur zal zitten.
10u45:
De camion is daar! Met de sympathieke chauffeur, ik heb de indruk dat we al vrienden zijn zoveel we elkaar al gesproken hebben! En met zijn jonge handlanger!
Ze stoppen in de straat! Ik zeg dat ze het pakje gewoon voor de deur mogen droppen, ik zal het dan zelf wel binnen zetten! Ze doen de achterkant van de camion open! De jongste van de twee gaat naar binnen!
…
Ik zie een paar matrassen staan en wat kleine kartonnen dozen, maar niet meteen een doos of een zak die er zitzakachtig van grootte uitziet. Ik ben al een beetje bang dat ik voor mijn 47 euro een schaalmodel van een zitzak gekocht heb.
“Au nom de Michel Vuijlsteke”, zegt de chauffeur tegen zijn collega. “Trois collis.”
Drie? denk ik. Een opgeplooide zak en vulling in twee plastiekzakken of zo?
Maar voor ik me zorgen kan maken of vragen stellen: “Ah merde c’est pas vrai hein.” De chauffeur. “Ce n’seront quand même pas ces trois boîtes blanches…?”
De jonge handlanger ondertussen: “Non, rien pour Michel Vuijlsteke.”
De chauffeur: “Ouais, ce sera ça: trois collis d’Infurn. Tu t’rappeles? Ce matin, quand le jeune magasinier, Wilfried, a retiré ces trois collis? Qu’il a dit que c’était pas nécessaire, que c’était une mauvaise adresse?”
OH MY GOD I AM SO HAPPY.
De jonge Wilfried van het magazijn heeft, in een vreemde opstoot van eigen initiatief nemen, vanmorgen blijkbaar beslist om mijn zitzak uit de camion te laten halen. Omdat het volgens hem niet meer nodig zou zijn om te leveren.
En de chauffeur leek dit al meer dan een paar keer meegemaakt te hebben, ook: “c’est toujours la même chose” zuchtte hij.
Want bleek: vorige week stond hij met mijn bestelling wel degelijk in Gent. Heeft hij wel degelijk aangebeld, is hij binnen gekomen, maar wisten ze van niets: het adres was niet veranderd naar Sint-Katelijnestraat, hij stond bij de mensen van het bedrijf dat op de verdieping boven mijn werk zit.
Stomme GPS, en onduidelijke straatnummering dat hij nummer 1 met nummer 1/0001 verward heeft, akkoord. Maar vooral slechte communicatie bij het pakjesleverbedrijf, want het adres was wel degelijke veranderd precies om die reden.
Niets aan te doen: geen zitzak in de camion, vanmorgen.
De chauffeur heeft een telefoon naar het hoofdkwartier gepleegd, uitgelegd wat er aan de hand is, en ondanks administratieve voeten in de aarde (leverbon en magazijnbon zijn nu op een andere plaats dan de te leveren goederen) zou het moeten in orde komen: deze namiddag komt er een nieuwe camion met alsnog mijn zitzak, in god weet hoeveel stukken.
Spannend!
⁂
Een hele reeks programma’s waar ik op de fiets van en naar werk naar luister zijn afgelopen, en ik dacht: ik ga nog eens mijn maandabonnement bij Audible inzetten.
Dat abonnement geeft me elke maand een credit, en met één credit kan ik dan dingen kopen die veel meer kosten dan de maandelijkse abonnementskost. Win-win-win: ik kan zo ongeveer kopen wat ik wil wanneer ik wil zonder mij geldvragen te moeten stellen, de mannen van Audible (Amazon, dus) zijn verzekerd van een maandelijkse inkomst, en de boekverkopers verkopen meer boeken.
Het is voor de content-aanbieders een beter systeem dan Spotify, kan ik mij inbeelden: het is niet onbeperkt en er is een veel onmiddellijker één op één te legen tussen aankoop en verkoop — bij Spotify koop ik voor mijn tien euro per maand mogelijks vele duizenden nummers, bij Audible koop ik realistisch gezien niet meer dan één of twee boeken per maand (die dingen zijn meestal tussen 5 en 20 uur lang, en zoveel zit ik ook niet op de fiets, en ik heb ook nog andere dingen te beluisteren).
Enfin bon, ik naar Audible, vanmiddag.
Zoeken naar American Gods, 10th Anniversary Edition (schijnt goed te zijn): geen resultaat. Hum, tiens. Zoeken op Google: wél resultaat. En daarmee wist ik het eigenlijk al. Het was nog maar eens zo’n boek dat niet legaal in België mag gekocht worden (klik voor detail):
Oh zeker, natuurlijk, rechten en zo. Yada yada.
Maar hetzelfde audioboek bij Amazon.com zelf stomgaweg op MP3-formaat te kopen, ’t te zeggen, een CD met daarop een reeks geluidsfiles.
Het geluid op een CD gezet, in een plastieken doos gestoken, een omslag errond, een begeleidend boekje, opgeslagen in een warenhuis tot ik het bestelde, dan in een grotere kartonnen doos gestoken met vulsel errond, die doos naar een vliegtuig gevoerd, en vanuit het moederhuis van Amazon in de Verenigde Staten naar België gevlogen, in een pakhuis opgehaald en door een postbode bij mij besteld, dat zou me minder kosten als wanneer ik het als niet-lid zuiver digitaal zou downloaden bij Audible (19 euro + 6 euro verzendkosten versus 31 euro). Voor een boek dat ik nota bene bij Amazon.com al als hardcover kocht tien jaar geleden, maar goed, dat doet er nu minder toe.
Als ik het deze namiddag bestel, dan heb ik het boek — als weerbericht en postbodes meezitten — tussen 20 augustus en 10 september in handen. Dan steek ik de CD in de computer en kopieer ik de mp3-bestanden naar mijn telefoon, en kan ik beginnen luisteren.
Dat is me nét iets te lang, vrees ik.
Als ik dat zou willen, kan ik op pakweg een kwartier tijd het volledige werk van Neil Gaiman in audioboekformaat op mijn computer staan hebben. En als ik tevreden ben met de eboekversies, dan kan ik dat op een paar minuten hebben. En als ik alles wat de man ooit van comics geschreven heeft wil hebben, dan ben ik misschien een uurtje zoet, maar dan heb ik meteen meer comics dan ik op een maand kan lezen. En als ik alles wil hebben dat hij ooit verfilmd heeft… enfin bon, you get the picture.
Ik wil geld betalen voor mijn boeken, mijn muziek, mijn comics, mijn films. Maar ze willen mijn geld niet. En dan zijn mensen verbaasd dat er illegaal gedownload wordt.
⁂
Ja, ik heb een even grote hekel als iedereen aan die mensen die “lol”, of, veel erger, “LOL” gebruiken ter vervanging van iets als “:)”.
Van die mensen die zeggen “ik kom dan straks af lol”, of “LOL ’t is warm buiten”.
Gelukkig lijkt het erop dat rofl (of roflmao, of roflcopter of tig andere even irritante vormen van op de grond rollen van het lachen) hier niet echt doorgedrongen zijn, maar voor mij persoonlijk: LOL, dat staat daar ergens helemaal bovenaan de lijst van irritante dingen. In de buurt van teendecolletés, “letterlijk” zeggen als men “figuurlijk” bedoelt (“ik ben letterlijk ontploft van verontwaardiging”? Serieus? Foto van de uiteengespatte ingewanden, en dan eventueel, ja.)
LOL, dat is voor als het echt letterlijk laughing out loud is. Een half opgeheven mondhoek, dat is géén LOL. Een glimlach ook niet. Een “heh!” ook niet.
Dit daarentegen, was bij mij niet alleen LOL, maar ook nog eens slappe lach, letterlijk zeker veertig seconden aan een stuk. Klik voor detail.
Um ja, ’t is racisme en alles. Dat dan wel weer.
⁂
Ik begrijp het niet goed, hoe tien dagen zo rap kunnen voorbijgaan. Het was daarjuist de openingsstoet (en tegelijkertijd was die al een maand geleden), en straks is het al maandag en is het bijna gedaan, op die paar kiekens op de Vlasmarkt die er dinsdagmiddag nog zullen staan.
Yay! Bijna gedaan!
⁂
We hadden deze namiddag een paar uur lang een katje extra.
Het beest liep al een paar dagen rond in de straat, een maand of twee oud, pikzwart, tam, lief, deuren en kattenluiken gewoon.
Vandaag binnengenomen, wegens dat het zat te bleiten van de honger en alles. Rondgevraagd in de buurt of het van iemand was, maar neen.
Proberen opsolferen aan mijn moeder, maar neen.
Het schuthok, dat zag ik niet zitten, en het weer op straat zetten, dat zag ik ook niet zitten. En dus was het bijna een mogelijkheid dat het hier eventueel toch zou blijven. Tussen pakweg 14u deze middag en 21u30 vanavond.
En toen was er een juffrouw van twee straten verder die op zoek was naar haar verloren gelopen kat, en jazeker: het was dat beest.
Snirf, toch wel een beetje.
⁂