Al die online druk-uw-foto’s-in-duizend-formaten-af-diensten zijn hetzelfde, denk ik. Om te beginnen wellicht hetzelfde in het materiaal dat ze hebben — ik beeld mij ergens een oligopolie van makers van foto-afdrukapparatuur af die een redelijk grote markt onder elkaar verdelen: ze bieden eigenlijk allemaal min of meer dezelfde producten aan, in formaten en afwerkingen en alles.
Er zijn foto’s bij, en dan afdrukken op canvas, en afdrukken in boeken (die ook allemaal min of meer dezelfde maak-zelf-uw-boek-software gebruiken), en dan meestal ook wel afdrukken op tassen en borden en t-shirts en kalenders en watnog.
Waar ze ook allemaal op elkaar trekken, is in de manier waarop ze omgaan met mogelijk potentiële ooit eens geweest en misschien nog wel eens klanten: genadeloos, week na week na week, mails *blijven* sturen.
Aanbieding voor moederdag! Speciale aanbieding, reageer nog vóór woensdag! Uitzonderlijke reductie, bestel nu! Speciale aanbieding, bestel vóór vrijdag! Weekendprijs enkel dit weekend! Uitzonderlijke vermindering voor snelle beslissers! Aanbieding voor vaderdag! Speciale prijs voor grote formaten! Speciale prijs voor kleine formaten! Verminderde prijs voor blinkende foto’s!
Serieus, gasten. En geen uitschrijven dat er aan helpt, wat denkt ge.
Afijn. Ik moest pasfoto’s hebben voor identiteitspapieren voor Anna en Jan, dus ik moést wel naar een van die sites gaan. En als ik er toch wad… ik heb van de okkasie gebruik gemaakt om een reeks foto’s te laten afdrukken.
Gewoon, en vrac, de laatste foto’s die nog op de laptop stonden en nog niet naar de centrale schijf overgezet waren, en daar dan alle foto’s van mensen genomen.
Ik heb geen idee waarom ik uiteindelijk Pixum gekozen heb — ik heb in alle geval geen vergelijkend prijzen- en dienstenonderzoek gedaan of zo.
Het begon al meteen moeilijk: een paar foto’s uploaden was doenbaar, maar méér dan een paar… Dat moest dan via een Java-ding, en de Mac waar ik op zat had er precies niet veel goesting in, en als het dan min of meer aan het beginnen lukken was, bleek dat ik me moest aanmelden en dat mijn foto’s plots weg waren wegens gekoppeld aan een soort voorkookte account, enfin, miserie.
Gelukkig was het ook mogelijk om foto’s via ftp door te sturen; helaas was het een server die maar één sessie tegelijk aankon waardoor ik eerst een half uur of zo verloren ben door als een idioot te staan kijken naar een transfer die telkens hing na het tweede bestand.
…maar uiteindelijk lukte het allemaal, en stonden er 158 afbeeldingen klaar bij Pixum. Foto’s besteld, glanzend papier, witte rand, 25 euro of zoiets in totaal, een dag of vier leveringstijd.
Ze zijn gisteren toegekomen, de dingen. Twee grote kartonnen enveloppen waarin telkens een velletje met zes pasfoto’s, één massieve kartonnen envelop met foto’s van iemand anders, één grote doos met daarin nog eens twee kartonnen dozen met daarin, door elkaar, ongeveer tweehonderd foto’s.
Tweehonderd en geen 158? Juist. Want er zaten dubbels bij. En driedubbels. En vier- en vijfdubbels ook. Zonder enige systematiek, door elkaar.
En als ik er de unieke foto’s uithaal en tel? Dan zijn er ook geen 158. Dan heb ik 111 foto’s, en zijn er dus 47 foto’s niét afgedrukt. Ook daar: zonder enige systematiek.
Aaargh!