Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Maand: juli 2005 (pagina 2 van 9)

Bonanza!

‘t Zijn vette dagen voor de kruisspinnen in den hof: er zijn weer vliegende mieren.

mier

Er was één spinnetje dat er vier gevangen had, stuk voor stuk groter dan de spin zelf:

spin & mier

Ik kijk er naar uit dat spinnetjes als deze massief groot zullen worden, binnen een paar weken:

mier, spin

Geschreven al luisterend naar: Robert ScobleChris Jones, Corporate VP

Vol verrassingen

Louis is eigenlijk ongelooflijk.

Zolang Zelie in de buurt is, houdt hij zich gedeisd en doet hij alsof hij niets kan. Van zodra haar rug gedraaid is, zien we pas wat hij allemaal eigenlijk kan.

Ik heb hem in geen eeuwen nog met blokjes weten spelen, en al helemaal niet iets maken, maar vanmorgen zei hij plots “ik ga een huis met struiken maken”.

En dan kwam hij met dit af:

blokjes

Zelie zou een blokje pakken, en daar dan aan verder bouwen, maar Louis doet precies hetzelfde, denk ik, als met zijn tekeningen: hij heeft iets in zijn hoofd en dan maakt hij het gewoon.

Perfect symmetrisch en alles.

Dat bouwsel heeft het natuurlijk geen vijf minuten overleefd toen Jan het in zijn klauwen kreeg, en Louis vond het zelfs blijkbaar absoluut niet zo erg dat het kapot was.

Et pour cause: hij is gewoon naar het achterhuis gegaan, heeft wat in de blokken gerommeld, en op geen tijd had hij deze klaar:

lego

Niet te geloven.

links for 2005-07-27

Tegen de lamp?

Tiens, iemand heeft het niet zo voor Fernand Vandamme.

Mijn ervaringen met hem beperken zich tot de lessen logica en argumentatieleer in eerste kan—hilariteit gegarandeerd, en dan vooral ( niet proper, ik weet het) om zijn dictie. West-Vlaams taalparticularisme op zijn best, zoals die keer toen hij er op stond om de hele les lang Ceaucescu als persoon in zijn voorbeelden te gebruiken. Mensen die Vandamme al hebben horen spreken, weten wat ik bedoel.

Maar goed. Ongetwijfeld een sympathieke mens in het echt, maar op de universiteit heb ik er geen al te beste ervaringen mee.

Ik was echt serieus geïnteresseerd in artificiële intelligentie en expert systems en zo, en ik dacht even langs te gaan langs het seminarie om te zien of ik iets meer kon bijleren, of “iets met computers” kon doen als vrijwilliger of jobstudent of wat dan ook—we schrijven 1989.

De assistenten (of tenminste, de mensen die daar rondliepen) konden me niets zeggen, ik moest maar een afspraak maken met de professor.

Die heb ik dan maar gemaakt—de professor was tenslotte jaren een collega van mijn vader geweest—maar ik heb er hoegenaamd niet veel aan gehad. Ik denk dat ik een minuut lang op audiëntie ben geweest. Net lang genoeg om me te laten vertellen dat ik als kandidatuurstudent op geen enkele wijze ook maar iets van waarde kon betekenen. Ik voerde aan dat ik echt geïntereseerd was, en dat ik graag wou bijleren als dat het problem zou zijn, waarop ik iets te horen kreeg als “ah ja, wel, koop dan deze boeken, dat is dan x-duizend frank”.

Mja. Tot zover dus.

Eten

De kinderen waren er vanmorgen rond een uur of zeven. Ik had gisteren tot laat zitten World of Warcraft doen, en tot nog later dan dat zitten mijn CV aanpassen voor een project i het verre oosten, dus ik had er hoegenaamd niet veel zin in.

Komt daar nog mijn close encounter met de eindmorene van de Gentse Feesten bij, en ik was hoegenaamd niet goed gezind tegen vanmiddag.

Maar ‘t is al met al nog een fijne dag geworden. Om te beginnen, het eten: aardappelen geschild en gekookt, boontjes gemaakt, aardappelen gepureerd, en dan speciale fishsticks in vormpjes gebakken.

Ankers, sterren, en vissen. De kinderen konden er niet genoeg van krijgen, zelfs Louis die normaal echt een kleine eter is.

Jan heeft de Moeder Aller Kakken gezet (tot aan zijn oksels!), maar hij is daarna zonder enig commentaar of ambetant doen in bed gekropen. Louis is bij mij in de zetel komen zitten en we hebben tesamen naar Fox & Hound gekeken.

En tegen dat dat gedaan was, was Jan ook wakker en zijn we met ons gedrieën met de blokken gaan spelen. Jan een paar bananen binnengestoken, Louis had geen zin in fruit. Wat op de computer gespeeld met Louis, en toen werd het plots verdacht stil waar Jan zat.

Hij was de koer over gelopen, de keuken door, en zijn buggy ingekropen. Met een lepel en de rest van zijn middageten:

Jan in buggy Jan in buggy

Jan in buggy

Helemaal ondergetaterd. Hilariteit!

links for 2005-07-26

Gramschap

Vanmorgen rond een uur of tien boodschappen gaan doen: eerst geld gaan halen aan de Vrijdagsmarkt en dan aan de andere hoek van de markt fruit gaan kopen.

Ze waren de kermis aan het afbreken, met veel lawaai en geklop—tot groot jolijt van Louis en Jan. Er waren ongetwijfeld veel schone foto’s te nemen ook, maar ik had mijn gerief niet bij, helaas.

Ik had Louis beloofd heel eventjes door het park te lopen, en om daar te geraken kwamen we voorbij de Vlasmarkt. In één woord: yeurgh. Gasten: als ge niet kunt drinken, drink dan niet. En als g’absoluut zat wilt worden: doet dat in stilte en valt er niemand mee lastig.

Aan het begin van de Bibliotheekstraat had ik prijs: zo’n lallende zottin die plots op volume 11 begon te kélen. Papa! Pa-paaaàà!

Met een pintglas in één hand en een halveliterblik in de andere hand, onvast voortstrompelend. En niet aflaten: pa-pààààà!! Ik wil ook uw kindje zijn! Pa! Pàà!

Behoorlijk vervelend. Ik ben blijven staan aan het park zelf, tot ze bijna op mij botste, en ik heb ze over mijn schouder toegesist ge maakt mijn kinderen bang—moest ik u zijn, ik zou nú terugkeren.

Even was het stil, maar toen we aan de overkant van het park waren en de Oudevest indraaiend was het weer zover: papatje! pa-pa-tche! hélaba! papa! mag kik uwe kleine niet zijn soms? pa-pàààààààà!!!

Ik begon er een slecht oog in te krijgen. Ik heb de buggy laten staan op de hoek, de straat overgestoken, en dat wijf, dat waarschijnlijk niet eens dertig was, met twee vingers op haar twee schouders tegengehouden. Ze bleef wat onstabiel staan, en dacht mij nog iets toe te moeten lallen in de zin van gij pijst dadde zoveel beter zijt omdat gij wel kinderen hebt, ewel, ik zal kik u keer wa zeggen hé…

Ik heb ze zo kwaad mogelijk aangekeken, en zo dreigend mogelijk gezegd blijf. van. mijn kinderen. wég. NU!

Ze strompelde wat onstabiel naar achter.

Het heeft niet geholpen: twee straten werder, toen we bijna aan onze deur waren, plots van aan de hoek van de straat: ela! papa! papaaaa! papaatje! ik zal u kinderen nekeer pootjelap doen! papaaaaaaaaa!!!! pootjelap!!!

Nu mogen ze veel doen, maar mijn kinderen, daar moeten ze afblijven. Ik ben er niet fier op: ik heb ze ons laten achtervolgen tot een eind voorbij onze deur, en dan heb ik ze aan de volgende hoek tegen de muur geplakt. Ze had haar bierglas niet meer in de hand, nog dat geluk. Ik had ze bij de staart in haar haar vast, en met mijn andere hand aan de keel gegrepen. Ik weet niet of haar voeten nog op de grond stonden, maar het zou goed kunnen van niet: zó kwaad was ik.

En dan heb ik ze op ijzig rustige toon nog eens duidelijk gemaakt dat ze best van mijn kinderen afblijft, als ze weet wat goed voor haar is.

Ik vrees dat ik er ook een hele reeks onbeleefdheden aan verbonden heb. Genre smerige stinkende teef en goor foorwijf en ook die goeie oude ‘t is niet omdat ge nijdig zijt dat iedereen u achter uw rug uitlacht voor uw gemeen pukkelgezicht, uw dik gat en uw uitgezakt lijf vol lelijke tatoeages, dat ge dat moet uitwerken op andere mensen.

Ik liep er al over na te denken van in het park, jazeker.

Ze is verwensingen brallend afgedropen. Bah.

links for 2005-07-25

AdSense dedju

De mannen van AdSense: niets meer.

Ondertussen overal reclames zetten, en niets geen subtiele text ads meer, maar antworden op e-mails: ho maar.

Adsense

Is het nu zo moeilijk om mij te zeggen wat er precies aan de hand was? Of zelfs maar ongeveer?

Opdracht volbracht

Zo. Voormiddag zit erop.

De kinderen waren er alletwee ontiegelijk vroeg bij vandaag, maar voor de rest: an uneventful morning.

Met de bal gespeeld, Jan wel honderd keer in en uit de schommeleend getild, Louis zien serieus vorderingen maken op de computer (altijd verbazend hoeveel hij eigenlijk kan dat we niet zien als Zelie erbij is), boodschappen gaan doen (de Spar is verdorie de hele voormiddag dicht! ze gaan maar open om 14u!), eten gekookt, eten gegeven, Jan naar bed.

Louis mocht het eten trouwens kiezen vanmiddag. Het is boudin blanc geworden met rijst met tomatensaus en spinazie. Went down a treat. Jan heeft anderhalve worst opgegeten en Louis ook.

resten

De keuken was wel weer een oorlogszone, maar dat moet een mens er maar bijnemen.

Donderbeestjes

Gisteren op het perron in De Panne zat het vol donderbeestjes. Which is good news: ik had nog geen enkele foto van Thysanoptera. Bij deze dus wel:

Trips

 Tripsen zijn fijne beesten. Niet meteen voor de landbouw, want ze ontwikkelen in bladeren en bloemknoppen, en ze zijn daar redelijk schadelijk, maar wel van eigenschappen.

Insecten worden ruwweg onderverdeeld in hemimetabole beesten zoals luizen en wantsen (die uit het ei komen en dan een aantal nymfenstadia doorlopen die niet veel meer van uitzicht veranderen tot ze uiteindelijk volwassen zijn) en holometabole beesten zoals mieren of vlinders (die uit het ei komen, larves zijn, dan verpoppen en ingrijpend veranderen tot uiteindelijk volwassen  imago’s).

Tripsen doorgaan niet zo’n volledige metamorfose, de larves lijken heel erg op de volwassen beesten, maar ze hebben wel twee larvale stadia en twee of drie verpoppingen.

En ze hebben asymmetrische monddelen, de rechtermandibel wordt tijdens de otwikkeling geresorbeerd.

Ze planten zich enorm snel voort, en dat ze net voor onweer soms zo massaal terug te vinden zijn, heeft meer met thermiek te maken dan met wat anders. De dagen voor een onweer is het vaak warm en vochtig, ideaal voortplantweer dus, en de windvlagen nét voor het onweer rapen de tripsen allemaal bij elkaar en deponeren ze in hopen samen.

Priorweb

“Priorweb sucks”. “Ik ben niet van plan verder bij Priorweb te blijven.” Zoek naar Priorweb bij Google, en dit is wat je te zien krijgt:

Priorweb

Ze zullen er wellicht niet mee kunnen lachen, daar in Brasschaat.

Fata bloody Morgana

Vanmorgen waren we véél te vroeg op het kamp toegekomen (om elf uur in plaats van om 17u, pfeh), en de man aldaar had ons aangeraden naar Veurne te trekken omdat ze daar opnames van Fata Morgana aan het doen waren, “en dat de kinderen daar ook activiteiten konden doen”.

Good. Grief.

Louis en Jan zijn in geen maanden niet meer zo stout geweest (ongetwijfeld geholpen door de vermoeidheid, maar toch geen excuus), en die hele Fata Morgana is precies dat gebleven: een illusie.

We zijn om witte kledij en vleugeld gegaan voor ons gevijf, dan zijn we iets gaan eten, en dan zijn we om 14u beginnen aanschuiven in een straat die naar de markt liep. Daar was er hoorbaar allerlei dinges te doen, maar niet voor ons: ik ben na een dikke drie kwartier in die straat staan wachten met nog een man of tweeduizend, onverrichterzake naar de auto teruggekeerd.

Bah.

Kamp

Morgen vertrekt Zelie op kamp naar de zee.

Ingrediënten:

  • 10 t-shirts
  • 9 onderbroeken
  • 8 paar kousen
  • 6 t-shirts met lange mouwen
  • 5 shorts
  • 4 kleedjes
  • 3 kleine handdoeken
  • 3 rokken
  • 3 washandjes
  • 3 gilets
  • 2 broekrokken
  • 2 polo-pulls
  • 2 lange broeken
  • 2 badpakken
  • 2 pyjama’s (telkens t-shirt met korte broek)
  • 1 driekwartbroek
  • 1 tasje
  • 1 bloes
  • 1 regenjas
  • 1 grote badhanddoek
  • 1 hoed
  • knuffels
  • schoenen
  • roze sportschoenen
  • toiletzak met borstel, tandenborstel, tandpasta, douchecrème, shampoo,
  • zonnecrème en dingen
  • SIS-kaart, klevertjes, identiteitskaart

Het lijkt wel alsof ze voor een maand vertrekt, maar ‘t is eigenlijk maar een week

Labels

En mijn rechterduim is opengereten, mijn linker wijsvinger is bebloed, en mijn twee handen zijn stijf van het etiketten innaaien.

Gotcha, ya bastards

Eindelijk.

Zó zie ik ze meestal en nijp ik ze meestal ook fijn:

larves

Zaagwesplarves, zoveel was duidelijk, maar ik kon me niet veel voorstellen bij de volwassen beesten.

Dus heb ik er een stapel in een doos gestoken met wat blaadjes, de blaadjes ververst tot ze verpopten…

poppen

…en vandaag zijn er twee beesten uitgekomen. Bah, vieze beesten.

Vanboven bekeken:

boven

In vooraanzicht:

voor

Vanonder bekeken:

vanonder

Ik heb ze, moet ik toegeven, doodgemaakt na deze foto’s.

Oudere berichten Nieuwere berichten

© 2018 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑