Archief voor september 2013

 

Trek

zondag 1 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

We hebben zonet naar een Star Trekfilm gekeken, met Zelie en Louis. Geloof het of niet, maar de kinderen hadden nog nooit iets van Star Trek gezien!

Na afloop kon ik terloops tegen Louis zeggen dat we alle afleveringen van alle Star Trekseries die er ooit van geweest zijn (ja, ook The Animated Series) staan hebben. 

Zijn ogen: ik wou dat ik opnieuw twaalf jaar kon zijn. 

Vlieg op de muur

maandag 2 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Oh, hoe graag zou ik een vlieg op de muur geweest zijn tijdens de vergadering waar het over de communicatie over de N-VA-strategie door Sith Lord @sthbracke ging.

Zou het er ijzig stil geweest zijn? Zou er geroepen en getierd zijn? Zouden er veel mensen zich afgevraagd hebben waar ze met die Bracke naartoe moeten, die toch altijd al een beetje een tang op het N-VA-verhaalvarken was? Precies wát zou zo’n Theo Francken of zo’n pakweg Geert Bourgeois gedacht hebben?

En precies hoé pijnlijk moet dat nu zijn, met zo’n Valère “ik krijg er geen stijve van” De Scherp in de rangen?

Oh, en hoe lang, vraag ik me af, voor het gespind wordt als een complot door de mainstream media?

Eigenlijk wel eens grappig, zo’n “Wie gelooft die mensen nog”-moment live zien ontstaan.

Beurp

dinsdag 3 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

De pillen tegen het één geven mij het zuur, en de pillen tegen het ander maken overgeefachtig.

Ik ben dat eigenlijk beu, eigenlijk.

Maar kijk, in een ideale wereld is Donaat Deriemaeker gewoon weer op tv. En op De Ideale Wereld ook, dat treft.

Wat een sympathiek personage, zelfs.

Case closed

woensdag 4 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Voilà, iedereen mag naar huis gaan. Bewijs dat de evolutietheorie precies is wat het zegt te zijn: alleen maar een theorie. 

Slim

donderdag 5 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ik loop al heel de week ziek. Niet besmettelijk of zo, en mits zeer veel drinken en twee soorten pijnstillers in schandalige dosissen wel houdbaar.

En dan doe ik vanavond het allerstomste ter wereld: naar een ding gaan en daar vijf uur niet drinken en geen pijnstillers meenemen.

Ze mogen mij met het groot huisvuil meegeven: dat wordt minstens een nacht en een dag afzien. Zwaar afzien.

Ik denk dat ik deze keer maar eens wat stalen binnensteek bij het labo, om te zien hoe erg ik eraan toe ben.

Pervélo: als het goed is mag het ook gezegd worden

vrijdag 6 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Ik heb zo’n elektrisch gedoe als fiets: een groot gemak, maar een merde om te laten repareren. 

De velomaker een straat verder weigert er in de buurt van te komen — ik een kunne da nie, dad es mé gompjoeders en al jonk — en voor het minste moet ik dan ook een afspraak maken met de winkel waar ik het ding gekocht heb. In het beste geval kan ik hem dan een dag of twee drie later binnen steken, en ben ik hem maar een dag of twee kwijt. Lastig, dus. 

Een tijdje geleden had een collega mijn achterbinnenband lek gereden en was hij erin geslaagd om het lek te dichten met een rustine, maar gisterenochtend was het weer prijs. En ‘s avonds moest ik ergens zijn waar ik de fiets voor nodig had, en dus was het kak miserie verdju-tijd. 

Tot ik via “fiets herstelling aan huis gent” in de Googles bij Pervélo uitkwam. Contactformulier ingevuld, minuten later een bevestiging per mail gekregen, een uurtje later stond die mens op mijn werk. 

Fiets bekeken, een lakoniek “oh, ‘t is een elektrische”, op een soort staketsel met een grijptang gehesen, op zoek gegaan naar de aansluiting van batterij naar motor, kabeltje losgehaald, wiel uitgehaald, nieuwe binnenband, wiel terug, kabel weer in, remmen afgesteld, hoplaklaar. Ik denk dat het geen tien minuten heeft geduurd, en geen gezever over wat dan ook. 

Een immens groot gemak, en dat ik denk dat ik een nieuwe velomaker gevonden heb. 

Voor de kindjes

vrijdag 6 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Wie eens geen zin heeft om zelf een verhaaltje voor te lezen bij het slapengaan: 

Gelezen: The Apocalypse Codex

zaterdag 7 september 2013 in Boeken. Permanente link | Geen reacties

Kijk nu, wheels within wheels: Bob Howard heeft al wat anciënniteit, en doet zijn werk meer dan degelijk. Dat wil zeggen dat hij promotie zou kunnen maken — en er zijn verschillende mogelijkheden om vooruit te raken: meer naar de ambtenaar-kant, meer naar de management-kant, of meer naar de, eum, nog andere kant.

Ray Schiller, leider van een Amerikaanse megachurch lijkt zich in de entourage van de premier te wurmen. The Laundry kan daar officieel geen onderzoek naar beginnen wegens precedenten, en dus wordt er (uiteraard!) een mouw aan gepast. Bob Howard en twee externe “assets” (denk Modesty Blaise en Willie Garvin) op avontuur in Amerika, tralala.

Voor de rest is het een vervolg op de vorige boeken, vind ik het goed, en ziet het er naar uit dat het bijna gedaan zal zijn met de serie, denk ik. Nog een boek of twee misschien?

[van op Boeggn]

…and repeat

zondag 8 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ik was voor de derde keer aan het kijken naar dezelfde aflevering van Parks and Recreation — niet slapen en al veel te veel dagen veel te veel medicamenten, geen goede combinatie voor alert zijn — en ik was het een beetje beu. En dus heb ik maar Professor David Crystal opgezet. 

Voorproefje hier: 

En volledig te downloaden na gratis registratie alhier

Hoe durven ze?

maandag 9 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | 20 reacties

Aan de ene kant zo’n Fernand Huts, die eventjes chantage gaat plegen omdat hij de wet zou moeten volgen en daar geen zin in heeft — arbeid bijvoorbeeld laten uitvoeren door werknemers die daar wél toe bevoegd zijn (en niet zoals ik las door goedkope Poolse interimarissen) of mensen die een (duurder) arbeidersstatuut zouden moeten hebben niet een (goedkoper) bediendenstatuut duwen. 

Aan de andere kant boetes geven voor komieke sigaretten. 

Ik mag mij daar allemaal niet in opwinden, denk ik. Daarom ook dat ik even Hoe durven ze? aan de kant gelegd heb: ik werd er erg, erg boos van. 

Hoera, informatica!

dinsdag 10 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | 11 reacties

Mijn dochter zit in de tweede graad, en ze krijgt informatica, hoera! (Een uur per week maar, awoert.)

Ik ben als de weerlicht gaan kijken naar het leerplan, om te zien wat ze dit jaar gaat leren. Ik weet niet goed wat ik verwachtte, maar ik ben toch gelijk wat teleurgesteld. Dit zijn de onderdelen van het programma, waar wellicht niet al te veel van zal mogen afgeweken worden:

  • computers, gegevensbeheer, netwerken en internet: wat zijn de onderdelen van een computer, hoe ziet een (Window-, vermoed ik) toepassing eruit en waar zit de helpfunctie, hoe zoek ik (op Google, vermoed ik), wat is een database, hoe maak ik een folderstructuur aan, hoe maak ik een zipfile (met optioneel een wachtwoord), hoe installeer ik een antivirusprogramma, en het ongetwijfeld op voorhand populaire onderdeel “leer de volgende definities van buiten: dns, poorten, spam, model, http, connectoren, https, router, dhcp, phishing, server, ping, switch, koeling, grafische kaart”.
  • multimedia: hoe verwerk ik een filmpje (met Windows Movie Maker, vermoed ik), hoe verwerk ik een geluidsfragment, hoe doe ik eenvoudige bewerkingen (met Gimp, vermoed ik)
  • tekstverwerking (met Word, vermoed ik): opmaak (lettertypes, kleuren, …), hoe maak ik een stijl aan, genummerde en bolletjeslijsten, hoofdingen, tabs, tabellen, afbeeldingen invoegen
  • rekenblad (met Excel, vermoed ik): opmaak, kopiëren, plakken, invoegen, eenvoudige formules, een grafiekje invoegen
  • presentaties: hoe maak ik een presentatie (met Prezi, vermoed ik, ze zijn daar zot van in de lerarenopleidingen, en/of misschien met PowerPoint)

So far so meh: zoeken op internet, prutsen met filmpjes en beelden, tekstverwerking en presentaties, dat hebben ze de vorige jaren (en zelfs al in de lagere school) al meer den veel gedaan. Misschien dat ze iets gaan bijleren over Excel, dat misschien wel.

En dan zag ik algoritmisch denken staan. Hoera! dacht ik: dat is toch programmeren en zo hé?

Ja en neen, blijkbaar. Bij de didactische wenken staat zwart op wit

Gebruik een actuele, motiverende ontwikkelomgeving waarover de leerlingen ook thuis kunnen beschikken. Het is niet de bedoeling de leerlingen een programmeertaal aan te leren.

Zucht. Ja, Scratch of Gamemaker Studio of dergelijke zijn ook tools om mensen te leren algoritmisch denken. Maar ik had nu toch echt gehoopt dat ze eindelijk eens een programmeertaal zouden aanleren, en ik begrijp niet waarom dat verkeerd zou zijn. Waarom moet het allemaal zo kinderlijk gemaakt worden, en opgeleukt met drag and drop en legoblokjes? 

Waarom geen pakweg Python? Of als dat te moeilijk is, en het grafischer moet zijn en met meer instant gratification, waarom geen Processing? Ik vind dat er niets zo magisch is als iets typen en dat daar dan iets uitkomt — zo’n kinderspellement met drag and drop waar dan een voorgedefinieerde sprite over en weer beweegt, dat geeft nooit zoveel voldoening als met de hand schrijven. En ja, ‘t is misschien hetzelfde, maar toch niet. 

Nee, dat kan niet zo goed zijn

woensdag 11 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Planned obsolescence slaat toe! Andermaal!

Kijk, dít is meestal geen goed teken, met computers:

Kapot 2

Dat is wat mij begroet als ik het deksel van de machine ophef. En als ik dan met mijn muis beweeg:

Zucht, zucht, zucht.

Chips

woensdag 11 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Cream cheese garlic & herbs zou ik graag geproefd hebben, en ook Mexican chili & cheddar. Helaas: een deskundige jury had die al uit de laatste selectie van vijf geweerd, en alleen de smaken Honey Glazed BBQ Ribs, Cocktail Andaluz en Opdrogende-hond-die-in-de-regen-had-gelopen bleven over.

Nee serieus, die laatste smaak is volgens het pak zelf “New York Hotdog”, maar al wie er hier in huis van geproefd heeft, klaagt dat de smaak zelfs na herhaald tandenpoetsen niet weg te krijgen is. Niet aan beginnen, echt niet. 

Bijzonder spijtig ook dat er geen meer uitgesproken smaken tussen zitten: het is nu zowat de keuze tussen frituur en ribben, en zó enorm veel verschil is er niet tussen.

…maar beslis vooral zelf, natuurlijk. 

 Finalisten Lay s Maak Je Smaak The Battle

Eén adres: Lay’s Maak Je Smaak: The Battle. (Er was zo’n doos chips toegekomen op het adres van Gentblogt, geweetwel, da’s die blog die ondertussen al bijna negen jaar elke dag iets schrijft en nog nooit ook maar één reclame-ding ooit heeft gedaan — serieus, hoe goed kent ge uw publiek dan als marketingmens, vraag ik me af.)

Gelezen: The Mote in God’s Eye

donderdag 12 september 2013 in Boeken. Permanente link | Geen reacties

Ik vond dit in de tijd erg goed, herinnerde ik mij. En hey kijk: ik vind het nog altijd goed. Larry Niven en Jerry Pournelle schrijven denk ik wel één van de allerbeste first contact-boeken: de mensheid in 3017, post-Eerste Keizerrijk, bezig de melkweg opnieuw te veroveren/herontdekken, komt een schip tegen van een ander intelligent ras, het eerste dat ze ooit tegengekomen zijn. En dan gaan ze op bezoek bij die aliens in hun zonnestelsel, en blijken zij helemaal anders te zijn dan ons.

Om te beginnen: zeer gespecialiseerd, met allemaal verschillende kastes, die er helemaal anders uitzien. Er zijn engineers, die praktisch niet communiceren maar alles kunnen repareren en maken, hun assistenten de watchmakers, die een derde zo groot zijn en zo ongeveer volledig op instinct dingen repararen, mediators gespecialiseerd in communicatie, masters die leding geven, etc., etc.

En ze hebben een geheim, dat ze ten allen prijs willen verborgen houden voor de mensen.

Het verhaal wordt afwisselend van de menselijke en de andere kant verteld, en met afstand van jaren werd het me plots ook helemaal duidelijk hoe enorm veel invloed Jerry Pournelle en zijn wereld hebben gehad op het Warhammer-universum, met zijn negentiende-eeuws-achtige mindset gecombineerd met een bijna goddelijke keizer en het enorme belang van het militaire, en alles.

Een essentieel werk, me dunkt. Te ontdekken of te herontdekken. Voorsmaakje alhier te vinden, trouwens.

[van op Boeggn]

Zet eens een televisie in uwen hof

vrijdag 13 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

OK, het is iets duurder dan een gewone televisie, maar! het is wel veel helderder en dus kunt g’er overdag naar kijken als de zon schijnt:

En! waterdicht!

(Euh ja, voor de prijs, meer dan een half miljoen euroots, kunt ge eigenlijk beter een overdekte tuin bouwen, maar hey: details, details.)

Een hele dag niets gedaan!

zaterdag 14 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | 10 reacties

De ene helft van de dag gekookt, de andere helft van de dag Godus gespeeld. En tussendoor naar Ace Ventura gekeken op televisie. En bij u? 

Soezen

zondag 15 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Ik heb ikweetniethoeveelkeer soezen gemaakt als ik klein was. Da’s eigenlijk absoluut niet moeilijk: een massief grote roux maken (boter met een beetje water in een pan, een grote klets bloem erbij, roeren tot het een bol wordt) en dan van het vuur halen en met een houten lepel één voor één eieren erdoor werken, in een spuitzak lepelen, op een bakplaat spuiten, in de oven, uit de oven, gaatje in de bodem maken, dikke vanillecrème (of crème patissière of slagroom, naar smaak) in spuiten, done

Zaterdag ging ik het volgens het boekje doen: het recept naar de letter volgen. Boter, bloem, bol, even laten zweten, en dan één voor één tien eieren erbij gekletst. Het waren geen massief grote eieren — voor de zekerheid had ik er een gewogen, en dat was op de kop af 46 gram.

Het was al een eeuw geleden dat ik nog soezen had gemaakt, maar na een ei of zes had ik de indruk dat het in orde was qua consistentie. En dan moesten er nog vier eieren bij. En dus heb ik dat gedaan. En dus kwam ik op een soort vloeistof uit die in de verste verte niets met soezendeeg te maken had. 

Dat was nadat ik even ervoor een komkommersoep gemaakt had waar de hoeveelheid look manifest niet juist was, en waar er in de lijst ingrediënten room stond, maar in de bereidingswijze nergens geen room meer te bekennen was. 

Ahem ja. 

Recepten, ‘t zijn dingen die met korrels zout te nemen zijn, soms. 

Elite

maandag 16 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ik had er al een tijd geen goed oog in, wegens niet echt veel updates, maar soms kan één filmpje heel veel twijfels weghalen:

Kom dát tegen

dinsdag 17 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Kijk nu, ik bén helemaal niet introvert:

Being introverted simply means you don’t get ‘a buzz’ from partying/socialising, etc, and so you don’t do it often. It has nothing to do with feeling anxious or uncomfortable; you simply don’t find it emotionally/mentally rewarding. You tend to spend more time in quiet atmospheres, thinking about things. Ongoing research suggests that it has a strong biological link.

Shyness, on the other hand, is when those things actually make you feel awkward and nervous, and you struggle to integrate with new people or new environments. While it also has a number of potential biological links, it is more commonly assumed to be a result of a ‘sheltered’ or ‘disruptive’ or even ‘fearful’ childhood, where kids are not encouraged to interact with others positively, and don’t learn the relevant social cues.

Ik zou namelijk wel willen uitgaan en mensen spreken en zo, maar ik krijg paniekaanvallen en alles van nieuwe mensen (moeten) leren kennen, en van sociale interactie met mensen die ik niet (goed genoeg) ken. 

Mensen delen hun eigen ervaringen alhier

Dertig seconden Amalfi

dinsdag 17 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Alex, Noémie en Raymond stuurden een kaartje helemaal vanuit Italië:

Kaartje

Sympathiek, maar het had echt niet gemoeten, en ook dat van die “exclusive sneak preview” was nergens voor nodig: gewoon “er komt binnenkort een nieuwe Hooverphonic uit en kijk luister hier, dertig seconden preview” zou al láng genoeg geweest zijn. 

Kijk luister hier, dertig seconden preview:

Ik vind dat wijze mensen, de mensen van Hooverphonic. En heel die Hooverdomestic-reeks was ook al leutig, trouwens.

Knock down

dinsdag 17 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Lap, nog een angst bij: 

Ik doe dat op onbewaakte ogenblikken ook, namelijk.

Maar wel een filmpje om een beetje vrolijk van te worden.

Allemaal door jou!

dinsdag 17 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Jan speelt tegenwoordig wel tien keer per dag dit af:

En hij kent het helemaal van buiten en al. Tsss. 

Lessen in politiek

dinsdag 17 september 2013 in Kinderen. Permanente link | 2 reacties

Ik herinner mij nog vijf jaar geleden, toen Zelie zich wou verkiesbaar stellen voor het leerlingenparlement op school. Hoe ze haar hersenen pijnigde om goede ideeën te vinden, dingen die ze zou kunnen doen en verwezenlijken die niet onrealistisch waren en die voor iedereen iets zouden kunnen betekenen. 

“Gezelschapsspelen tijdens de middagpauze” was één van haar voorstellen. Eén van haar andere voorstellen was denk ik iets met “één keer per maand vis ‘s middags voor wie wil”. Needless to say dat ze niet verkozen raakte. De andere kandidaten hadden uiteraard al lang op voorhand gelobbyd en stemmen geronseld en gekonkelfoesd, en wat de voorstellen waren, deed er uiteindelijk bijna niet toe. 

Het waren als ik het mij goed herinner trouwens ook allemaal dingen zoals “frisdrankautomaten op de speelplaats” en “een week schoolreis”, die er nooit ofte nimmer ooit zouden doorkomen. Maar hey, met azijn vangt men geen vliegen en wat maakt het uit eens ze verkozen zijn, juist?

Needless to say dat het een bittere les was voor Zelie. 

Louis had geen zin om zich verkiesbaar te stellen, maar kijk nu: Jan wel. Ik moest mij voor de computer zetten en zijn instructies volgen voor het verkiezingsdrukwerk: zijn voorstellen zijn een fuif op het einde van elk trimester en een voetbaltoernooi. En zijn slogan, daar was hij ook al zeker van: Stem op Jan voor het beste schooljaar ooit! Op een rode achtergrond, ja, een rode. O ja, en niet gewoon “fuif”, maar “megacoole fuif”. Uh huh. 

Stem op Jan

Dié les heeft hij dan blijkbaar toch al geleerd. 

Auto kapot!!

woensdag 18 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

De auto is kapot! Kapot!!!

Vanmorgen gaf hij de geest, en de garagemens zei dat er bij de duizend euro kosten aan zijn, voornamelijk omdat hij zowat volledig uit elkaar moet gevezen worden en dan, na vervanging van een minuscuul goedkoop stuk, weer in elkaar moet gebricoleerd worden. 

Gnyaaaargh. 

Okay, die auto is ver voorbij zijn planned obsolescence-periode, maar toch. Er is weinig waar ik nu even weinig zin in heb dan in geld geven aan een andere auto om onze lelijke oude Fiat Multipla-oud-model te vervangen. 

Vooral omdat een andere wagen er één moet zijn waar plaats is voor zes mensen en bagage, en dat dat allemaal zo enorm veel geld kost. En neen, klapstoeltjes met een keuze tussen koffer of passagiers is geen optie.

Zucht, zucht, zucht. 

Trent wotcher of te jeer

donderdag 19 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Allen daarheen!

Érg hard tegelijk zitten cringen en lachen. Viel me onder meer op, naast die mysterieuze Italiaanse dame die niets zei:

  • alles wordt tatsj!
  • we gaan verder in laagjes technologie die onzichtbaar is, denk aan Google Glass en Google Watch en zo
  • onze drijfveer als mens om nieuwsgierig te zijn!
  • for instance-a in Instagram you will-a have-a totsj tags
  • het belang van het onderbewuste en hoe realiteit meestal als belangrijkst gezien wordt terwijl er heel veel in ons onderbewust omgaat
  • je ziet eigenlijk dat jongeren die met hun handen bezig zijn, potentiële nieuwe rocksterren kunnen worden
  • hoe kunnen we mensen terug rust geven? we zijn twentyfourseven connected en mensen verliezen in de rush hun creativiteit
  • dat we ons lichaam gaan kleden om meer kracht te krijgen… en manieren vinden om ons lichaam te decoreren
  • nou… eh… de trends zijn er heel veel, maar waar het heel erg belangrijk is, is om het ook te gaan doen, nu (..) dus doenkers daar hebben we behoefte aan

Dertig aanwezigen in een vergaderzaaltje in op het eerste gezicht een doorsnee bedrijfje. International Trend Watcher of the Year.

“Trendwatching is een heel mooi vak, er doen heel veel mensen aan mee, dus iedereen kan trendwatcher worden”, zei een heel intense dame in het begin van het filmpje. Tot daar ben ik volledig mee. “Da’s natuurlijk geweldig”, vervolgde ze. 

Ik weet niet of ik het daar helemaal mee eens ben. Veel respect voor de mensen die zoiets opzetten — ze doén het maar hé, da’s beter dan in uw trekzetel blijven zitten hé — maar jongens toch. Zou er geld te verdienen met een functie van trendwatcher-watcher?

Geen paniek! Geen paniek!!

donderdag 19 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | 19 reacties

Gisteren naar Hol Van Pluto (Mechelen) getert, anderhalf uur vergaderd, en teruggetert. 

Enfin, “getert”: gereden dus. Niet zelf, wegens geen rijbewijs, maar met Fijne Collega Jan mee in de C4 van het werk. Vertrekken met 20% marge op de voorspelde tijd, en tóch nog tien minuten te laat toekomen: awoert verkeer, awoert Antwerpen, en awoert allemaal asociale en domme mensen die malgré met de auto moeten gaan als het nét zo eenvoudig is met het openbaar vervoer!

Nee, wij zijn niet met het openbaar vervoer gegaan, neen. Google zei ons dat we dinsdag om twintig voor elf ‘s avonds zouden moeten vertrokken zijn om daar woensdag om 10 uur toe te kunnen komen:

Screen Shot 2013 09 19 at 15 34 26

Omdat Google uiteindelijk ook maar Amerikaanders zijn, en wat weten zij van openbaar vervoer in Vlaenderen, was ik deisndagnamiddag toch ook eens naar de NMBS getrokken.

Ja, vandaag zeggen ze dat er wél een verbinding is, en dat er mits twee of drie overstappen op een dikke twee uur te geraken is, maar op de één of andere manier zei de opvolger van AriDisk mij dinsdag dat ik mij een ei mocht gaan bakken wegens dat er geen verbinding was. 

En dus vandaar per auto. Ook omdat het gemakkelijk is, ook, natuurlijk.

En laat allemaal mijn hoofd gerust, ik ga al elke dag op en af naar mijn werk met de velo. Als ik nog groener zou zijn, groeit er rammenas uit mijn oren. 

Maar goed, dus. Vergaderd en terug in Gent. Telefoon van Sandra dat ik vers geld moet overschrijven op de zichtrekening omdat het al Het Einde Van De Maand is, en dat er kosten moesten gedaan worden voor takelwagens vermoed ik en garagisten en alles. 

Ik op zoek naar zo’n Digismurf-bakske van de bank (een nieuwe bankkaart, die was nog niet bekend bij de app op de telefoon, ge wilt het niet weten), mijn kaart erin pleuren… ah. 

Waar is mijn kaart? In mijn portefeuille, daar ga ik van uit. Waar is mijn portefeuille? Waar hij al jaren zit, ga ik van uit: in de rechterbuitenzak van mijn palto. Dit is een reconstructie van hoe de rechterbuitenzak van mijn palto er gisteren rond 14u uitzag: 

http://farm8.staticflickr.com/7281/9818599835_406dcd2be4_z.jpg

en dit is was de inhoud ervan:

http://farm6.staticflickr.com/5335/9818585524_d69f0fbd58_z.jpg

Ziet: géén portefeuille. (Full disclosure: er zat ook een briefje van vijf euro bij, maar dat heb ik vandaag opgedaan aan Wilde Excessen Bij De Vrouw Van De Bakker — eentje met garnaalsla, ja, wit, nee, geen groenten, dankuwel — niet dat het belangrijk is voor het verhaal.)

Géén portefeuille. Wég portefeuille. Geen idee waar het ding zou kunnen zijn: in mijn bureau gezocht, ‘s avonds thuis gezocht, niets gevonden.

En als het begint verkeerd te lopen, dan loopt het allemaal verkeerd natuurlijk: opgestaan en mijn kopfoonoren kwijt, naar beneden gegaan en mijn kookvest onvindbaar, aangezet naar het werk zonder muts op: aaargh. 

Toegekomen op het werk, nog gezocht: niets. 

Dat ik mijn identiteitskaart zou moeten laten vernieuwen (die nogmaar juist vernieuwd was) en dat ik een nieuwe bankkaart en een nieuwe kredietkaart en een nieuwe siskaart en een nieuwe kaart voor het stadsarchief en een nieuwe gratis-met-De-Lijn-wegens-gehandicapte-kaart zou moeten vragen, tot daar. Maar al! die! andere! brol! die in mijn portefeuille zit! en die ik in geen jaren weggesmeten had! Die zou ik ook kwijt zijn! Aaargh!

Maar geen paniek, geen paniek, wie weet komt hij nog wel uit. 

Update: portefeuille was uit mijn zak gevallen in de auto. Stomme auto’s ook altijd. 

Gelezen: First Contact

vrijdag 20 september 2013 in Boeken. Permanente link | Geen reacties

The Mote in God’s Eye is een klassieker in het algemeen, maar ook een klassieker in het first contact-genre: mensen komen voor het eerst aliens tegen. Toen ik het uit had, dacht ik meteen aan die andere first contact-klassieker: Murray Leinsters First Contact.

Uit –houd u vast– 1945, en verdacht hard lijkend op een zeer goede Star Trek-aflevering: ook iets vaag militair-zeemacht-achtig, ook een universal translator, ook aliens, ook een spannend verhaal, ook een leutige pointe op het einde.

De atmosfeer is erg vreemd: de mensen op het schip Llanvabon komen aliens tegen, voor het eerst in de menselijke geschiedenis, en hun eerste zorg is dat de aliens de weg naar de Aarde zouden kunnen vinden en dus de menen vernietigen. En hun eerste veronderstelling is dat de aliens net dezelfde bekommernis zullen hebben. En dat blijkt ook zo te zijn.

Mexican stand-off, maar dan met twee. Raken ze er uit? Overleeft iedereen het? Kort en goed, zoals ik het mij herinnerde. Alleen het einde had wat minder gimmicky mogen zijn: mijn tienjarige ik vond het veel beter dan mijn 33 jaar oudere ik.

[van op Boeggn]

BatDad!

zaterdag 21 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Kapotlachen.

Kreimnaglas

zondag 22 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Geen idee eigenlijk waarom ik zo lang “vals” vanille-ijs gemaakt heb volgens het recept van Ben & Jerry en niet echt vanille-ijs. 

Ja, ‘t is gemakkelijk en er moet niets warm gemaakt worden, maar uiteindelijk, met een beetje handeling, is het echt ook niet véél ingewikkelder: een liter melk met 150 gram suiker en een opengesneden vanillestok op het vuur zetten, twaalf eierdooiers met 150 gram suiker tot een ruban kloppen (wistjedatje van de dag: “ruban” komt van “ringband”, dankuwelgeendank), de ondertussen wat zachte geworden vanille uit de pot halen, zaadjes eruit schrapen en bij de melk doen, melk doen koken, al goed roerend in de pot met de ruban smijten, het geheel terug in de pot en terug laten opwarmen tot ge met uw vinger in de dinges gedoopt over een houten lepel kunt gaan en dat het niet meer naar beneden druipt (porter à la nappe, zeggen ze daartegen in de boekskes), en dan direct direct op ijswater laten afkoelen. 

Ik heb de ene helft direct na afkoelen in de ijsmachine gekapt en dan halverwege ook nog een een kwart liter room bij gekapt, en de andere helft afgesloten in de frigo gezet om een nacht te rijpen. Eens zien wat het verschil is tussen de twee. 

Ook dat nog!

maandag 23 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Op controle bij dokter oogmeester, en wat graadt gij? Neen, niet dat ik een leesbril of zo moet kopen, maar wel: zeer regelmatig op controle komen vanaf nu, wegens alsdat mijn netvlies er niet zo koosjer uitziet, en dat dat allemaal niet zo gezond is, en risico op dit en op dat, enfin: niet leutig. 

Ik kreeg ook al een voorproefje, met van die oogdruppels dit mij knoerten van pupillen geven en alles wazig doen lijken:

Oog

Ik zou dat toch niet graag zijn, blind. En alles. 

The lady’s not for jumping

maandag 23 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Zo wijs: ik kan me niet herinneren dat ik Margaret Thatcher ooit zo menselijk gezien heb.

Naakt

dinsdag 24 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | 11 reacties

Toen we hier kwamen wonen, bleek de muur van de koer een snelbouwsteenviezigheid te zijn aan één kant. We gingen dat dan wel eens opkuisen, dan eens, en voorlopig zouden we er een beetje clematis proberen laten tegen groeien. 

En we lieten ook goede grond aanvoeren, en ik heb er gras op gezaaid (geen zoden voor ons, nee meneer mevrouw), en daar was veel onderhoud aan om dat proper te houden, maar de kinderen hebben er toch even van genoten, lang geleden:

Déjeuner sur l'herbe

‘t Is nooit echt gelukt, die tuin te donker, teveel zaagwespen, te vochtig, enfin vanalles wat: de planten hebben het niet echt lang overleefd. 

De klimop, die leek de eerste jaren ook niet veel te doen. En toen kwam het moment dat we definitief besloten dat we verder gingen verbouwen, en dat het dus niet de moeite meer zou zijn om de koer/tuin te onderhouden. Al het gras ging in de winter toch dood, en dit was de toestand toen ik het opgaf om het onkruid te wieden:

Tuin, bezig

En dan bleek dat de klimop op een paar jaar tijd heel de muur had ingenomen, van helemaal onderaan tot helemaal bovenaan, tot in het dak van de buren en de verlichtingskoepels van de andere buren. En dat er geen doorkomen meer was aan waar ooit een gemanicuurd grasveld was geweest. Let op de afgesneden klimop net onder de muur, en waar hij aan het afsterven was boven die lijn:

Welcome to Beirut, Oost-Vlaanderen

Was dat vorige jaar? Of anderhalf jaar geleden? Ik weet het niet. In alle geval: nu, na de zomer, bleek dat de klimop overal zat. Het was alsof we hem nooit op een hoogte van een meter zeventig of zo hadden afgesneden: weet tot in het dak van de buren, bijna door het venster van de keuken, érg. En waar ooit grasveld was: een soort ziedende massa winde en citroenmelisse. 

En dan kwam deze namiddag de buur van aan de achterkant langs om te zeggen dat de klimop weer eens in zijn koepels zat, en of hij er wat aan mocht sleuren — en dan kwam ik thuis, en was heel de klimop weg:

Weg klimop

Zucht. It’s one o’them circle of life things, I guess. 

Mediaan!

woensdag 25 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ik viel zo ongeveer van mijn stoel: er staat in de krant zowaar een bericht over rijkdom en vermogen waar er over mediaan gesproken wordt en niet over gemiddelde

Rijkdom in België is ongelijk verdeeld “bloklettert De Standaard”, gelijk dat dan gezegd wordt. Het rijkste vijfde van de Belgen heeft 61% van het totale vermogen in België in handen, en het minst rijke vijfde van de Belgen heeft maar 0.2% van het totale vermogen. 

De helft van de Belgische gezinnen verdienen bruto minder dan 33.700 euro, maar het gemiddelde van de bruto jaarinkomens is wel 49.500 euro. 

Voor wie die ongelijke verdeling aanschouwelijk zou willen zien:

Screen Shot 2013 09 25 at 11 30 09

Ahem ja. 

Meer in Structuur en verdeling van het gezinsvermogen: een analyse op basis van de HFCS, alhier.

Écht gemeen

woensdag 25 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Zo lachen met de Hollanders jong. Da’s niet meer grappig, het is nodeloos kwetsend. Uitlachtelevisie, van het laagste dat er is in de wereld. Ze zouden zich moeten schamen. Trrr. 

Mhuhuhu. :D

Dan toch maar de winkel, helaas

donderdag 26 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

De elektrische fiets heeft het weer opgegeven. Error code E0008, eentje die niet in de handleiding staat maar die wel een handige uitleg geeft op het display: ga naar dealer. 

Om de zes maand of zo, zonder mankeren. Een ingebouwde timer, denk ik, die om de 2000 of zo kilometer ploink! tijd om de velomaker nog eens wat geld te doen verdienen zegt. 

Afspraak dinsdag, en we zullen zien wat we zullen zien. Ondertussen zit ik met een fiets die 90 kilo weegt en geen enkele ondersteuning geeft, en een slechte rug. En zondag moet ik met Jan over en weer naar Hol Van Pluto, Uithoek van Oost-Vlaanderen, een uur fiets. 

Mleh. Een gemak als het werkt, een merde als het niet werkt. 

Vrouwloos!

vrijdag 27 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Ik kwam thuis en Sandra was weg! Het schijnt is ze met Zelie naar Barcelona!

Zie mij hier nu zitten!

‘t Is gelukkig geen drukke agenda: morgen met Anna naar zwemmen en scouts wat boodschappen doen en koken en zo, en Louis gaat naar een feestje. Zondag op de één of andere manier 25 kilometer ver van Gent geraken met de fiets voor een training van Jan, en maandag op de één of andere manier Jan en Louis met een uur tussen naar hun breakdanceles brengen. 

Belgitude

zaterdag 28 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Ik vond het een mooi contrast, in mijn interwebs deze ochtend. Aan de ene kant Stromae (“compatriotes, alles goe?“):

Aan de andere kant:

Screen Shot 2013 09 28 at 13 01 52

Why can’t we all just get along? en alles. :)

(oh en ook: de cognitieve dissonantie bij Stromae was ook wel redelijk ahem: een publiek van mooie jonge mensen die uit volle borst de meest deprimerende teksten mee staat te kelen, dat moet wel iets doen met een mens, op den duur — Doe Maar indachtig)

Playback

zaterdag 28 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Leve mensen die zichzelf niet serieus nemen!

Domme, domme kindjes toch

zondag 29 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Vroeger, toen ik naar school ging, hield het pesten op als er geen school was. Een groot gemak, de zekerheid dat het tijdens de schooldag de hel was, maar dat het wel gedaan was achteraf.

Niet dat het enorm veel hielp, want hoe gaat dat: de bel van het laatste lesuur van de dag of van de week gaat, en een mens zijn eerste gedacht is op den duur niet meer “oef, de dag is gedaan” of “oef, eindelijk weekend”, maar wel “fuck, morgen is het gewoon wéér van dat” en “kak, het weekend duurt maar twee dagen en maandag herbegint het gewoon”. Maar toch.

Tegenwoordig is er zelfs die luxe niet meer: Facebook is 24 uur op 24 open. En het hoeft zelfs niet eens meer te komen van kinderen in uw klas of op uw eigen school: decentraal pesten, hoera!

Doodgemakkelijk ook: één iemand zegt “loser”, een ander iemand klikt op “vind ik leuk”, en hopla, we zijn vertrokken. 

Het enige nadeel is natuurlijk dat er een spoor van achterblijft. 

In mijn tijd was het vaak “zijn woord tegen het mijne”, en dan nog meestal “zijn woord tegen dat van ons allemaal, en wij zijn met veel meer“. Dat is nu minder het geval, zeker als het om domme, domme kindjes gaat, die hun profielen zo open als iets zetten en alles urbi et orbi kond maken. 

Zoals daarnet: ik zei als reactie ergens op tegen iemand: “Als je het niet leuk vindt dat X Y pest, dan is de beste reactie daarop niét “vind ik leuk” klikken, maar wel iets in de zin van “X, stop met pesten” schrijven.” En dan komt daar zomaar iemand tussen — twaalf jaar oud hé — en haar reactie is het bijzonder respectvolle “Boeie!!!!”. Waarop de eerste redelijk snel reageert met “rustig ieie tis wel nog altyd zyn papa ea xx :P”. Waarop zij weer “Boei mij wa xx”. 

Euh ja. Ik vraag haar of ze wel beseft dat ze niet alleen met kinderen aan het spreken is, maar dat zowat iedereen kan zien wat en hoe ze schrijft, en haar reactie: “Ja tuurlijk weet ik da”. 

Kijk, moesten dat mijn kinderen zijn die zich zo gedragen op het internet, ik zou weten wat gedaan.

Vier dagen alleen!!

maandag 30 september 2013 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Sandra en Zelie zijn vrijdag naar Barcelona vertrokken. Kijk, Zelie in het water:

Zelie in het water

Kijk, een bouwwerf:

Bouwwerf

Kijk, Spanjaarden Catalanen die dansen alsof er geen crisis is of zo:

Dansen

En ondertussen heb ik het fort rechtgehouden thuis, met nauwelijks veel valsspelen. Het programma:

Vrijdag: Anna en Jan op muziek tot 17u, Louis naar tekenen tegen 17u, ‘s avonds om 19u30 naar verjaardagsfeestje fietsen met Anna en Jan, om 20u20 Louis gaan afhalen, en om ergens in de buurt van één uur of (ai) naar huis gefietst. 

Zaterdag: in principe moest Anna gaan zwemmen om 12u en om 14u naar de scouts, maar de buren vroegen of ze niet mee wou naar Plopsaland, en dus is het Plopsaland geworden. Louis ‘s middags naar verjaardagsfeest in Decascoop, Jan geen voetbalmatch wegens forfait van de U10 van Sint-Niklaas (awoert!). Boodschappen gedaan, en de rest van de namiddag gekookt met mijn mama: aardappelsoep gemaakt met coulis van waterkers en truffelolie, en een slagroom-mascarpone-speculoosding met in munt, gekonfijte gember en limoensap gemarineerde mango. (Veel te veel en veel te zwaar, maar alla.)

Zondag: Jan naar training balcontrole laten voeren (ha!), en verder niets gedaan. 

Maandag: vakantie genomen van het werk, toch wat naar werk gekeken, œufs à la coque gemaakt (stoomovens zijn een fantastisch gerief), en in de namiddag wat boodschappen gedaan en kaaskroketten gemaakt voor morgen. Jan naar breakdance gefietst, straks Louis naar breakdance fietsen en Jan afhalen, en dan eten maken voor al wie thuis is. 

En wachten tot Sandra en Zelie thuis zijn. 

Ik zou dat eigenlijk zó hard gewoon kunnen worden, huisman zijn. 

Navigatie

» homepagina, archief

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338