Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

  • Cultist Simulator

    Fijne ex-collega Jan liet mij weten dat het misschien wel iets voor mij zou zijn, en bijna tien uur spelen later: zucht, ja, ’t is iets voor mij.

    Cultist Simulator is iets tussen een kaartspel en een roguelike en een incremental game (op papier is het eigenlijk voortdurend grinden en hopen dat de randomgetallengoden u welgezind zijn), met die proviso dat het ook nog eens helemaal in de occulte en lovecraftiaanse en negentiende-eeuwse sfeer zit.

    Om een idee te geven, een aantal achievements die ik haalde:

    Het begint met een tafel waarop een of meer kaarten en een dingetje waar een kaart kan ingesmeten worden, zoals hier als ik net herbegin als “Bright Young Thing” (’t is te zeggen: jonge nietsnut die leeft van zijn ouders):

    …en met de tijd komen er meer en meer kaarten bij, en meer en meer van die hoopjes, voor Werk en Droom en Onderzoek en Spreken en Tijd en allerlei.

    Tot de tafel begint vol te liggen, en ge in uw eigen hoofd een heel verhaal opgebouwd hebt, zoals hieronder, waar ik een dokter was die een hele occulte bibliotheek aan het aanleggen was maar voor de rest voornamelijk onder de radar aan het het proberen blijven was:

    (En toen ging ik dood, want ik wist nog niet duidelijk hoe Dread in elkaar zat, en dat ik onvermijdelijk dood ging als ik drie Dread naast elkaar had — ik had het kunnen vermijden door wat opium te kopen en mezelf in slaap te dromen met als enig risico dat er zeer misschien iets nóg erger zou gebeuren, maar dat weet ik nu pas.)

    Reviews liegen er dan ook niet om, zoals deze die de auteur grijnzend tweette:

    Ik ben aan mijn vierde keer doorspelen door, denk ik, en ik begin het nu wel te snappen. Dit is wat me de laatste keer (daarnet) overkwam:

    Ik had een Senior Position bij de firma Glover & Glover, ik verdiende goed mijn geld, had twee keer een acoliet van mij op pad gestuurd om de jongere meneer Glover te vermoorden, maar ze waren er allebei niet in geslaagd — en de politie begon mij op de hielen te zitten. Ik heb dan maar besloten in mijn lot te berusten en het occulte voor het occulte te laten, en me met al mijn passie op mijn werk toe te leggen.

    Waardoor ik het spel “gewonnen” heb.

    En nu wil ik gewoon opnieuw beginnen, en zien hoe ver ik in welke richting deze keer geraak.

    Morgen misschien dan.

    ⁂

  • Youtube-aanraders

    Zou het nog eens tijd zijn om een lijstje tijdvreters aan te raden? Ik dacht het wel. Min of meer thematisch gerangschikt:

    • Prutserij
      • Clickspring: experimentele archeologie meets Australische perfectionistische machinebouwer/klokkenmaker. Ongelooflijk goed. Prachtig gefilmd, ook.
      • This Old Tony: schandalig dat de mens maar een half miljoen subscribers heeft. Uitstekend gemaakt en interessant en bijzonder grappig. Ik kijk naar elke seconde die hij produceert.
      • AvE: een sympathieke Canadese meneer die puttert in zijn garage. En die ook denk ik schatten verdient in zijn echte day job als troubleshooter van ingewikkelde dingen genre boorplatformen en electriciteitscentrales en dergelijke. Oh, en die de James Joyce van Youtube is, vocabulariumgewijs.
      • Bad Obsession Motorsport: onnoemelijk machtig. Twee gasten die al een eeuwigheid bezig zijn (maar het begint te komen, écht waar) om een rally-motor in een oude Mini Cooper te steken. Vakmanschap en een combinatie van Engelse
        en Police Squad humor. Yay!
      • Primitive Technology: zotte mens bijna naakt in jungle, maakt vanalles met alleen de dingen die hij rond zich vindt.
        Na veel geprobeer heeft hij ondertussen ook gewoon echt ijzer. Het is nu alleen nog wachten op de industriële revolutie.
      • Adam Savage’s Tested: lang niet alles is even interessant, er zit wat filler bij, maar als Savage een one day build doet, kijk ik er naar. En zijn recente reeks met het harnas van Koning Arthur uit Excalibur is zeer wijs.
      • Corning Museum of Glass: soms heel lange neerslagen van livestreams, soms kortere how to’s, maar meestal zeer boeiend. Allerlei dingen in glas gemaakt, en ik ben enorm jaloers op Bill Gudenrath.
      • Frank Howarth: maakt dingen in hout. Ik ga daar eerlijk in zijn, het is niet meer zo groundbreaking als het vroeger was, maar ik blijf naar elke video kijken.
      • Glam & Gore: hyello zombaes! ’t Is make-up, en soms is het glamoureus en soms is het gore. As described on the tin. Plus, hoe kan iemand niét verliefd worden op Mykie?
      • Matthias Wandel: zotte Duitser maakt wijze dingen. What’s not to like?
      • The 8-Bit Guy: kerel restaureert oude computers (beter en beter, met de jaren), en maakt zelf dingen op oude computers.
    • Film en TV
      • Alt Shift X: de eerste plaats waar ik na de aflevering naar de analyse van Game of Thrones ga kijken. En Westworld, als dat speelt.
      • Ideas of Ice and Fire: zeer goede analyses van Song of Ice and Fire, maar tegenwoordig ook een bijzonder gewaardeerde stem in de Dune-wereld (met de nieuwe film die er aan komt en alles!).
      • RedLetterMedia: gewoonweg fantastische reviews en dingen van soms goeie maar vaak zeer slechte films.
    • Gaming en dingen
      • Arumba: als ik genoeg tijd heb, kan ik dagen aan een stuk naar Arumba kijken terwijl hij Europa Universalis IV of Crusader Kings speelt. Maar alleen als ik echt genoeg tijd heb. Dat is al even geleden.
      • Quill18: nog een Canadees, die elke dag uren content produceert. En als ik tijd heb, kijk ik graag naar een reeks van een paar uur — nog het liefst naar Dwarf Fortress of Rimworld. Zijn zusterkanaal, quill18creates, waar hij allerlei dingen programmeert, is ook zer genietbaar, zo in de achtergrond van iets anders.
      • Demise. Het kanaal is denk ik meer dan drie jaar oud, hij post soms dagelijk drie kwartier of meer, en de mens heeft nauwelijk 1700 subscribers. Zijn niche is dan ook minuscuul klein: hij speelt enkel DCSS. Zeer boeiend, maar alleen als ik genoeg tijd heb.
      • AI and Games: wat het zegt. Over artificiële intelligentie in games.

    ⁂

  • Kosten

    Het regent voorziene en onvoorziene kosten, het is een beetje om moedeloos van te worden.

    Medische kosten links en rechts, huiskosten links en rechts, gestolen kinderfietsen en kapotte kindertelefoons om de zoveel tijd, en dan nu, wat er al een tijd zat aan te komen: mijn velo die het aan het opgeven is.

    Ik wil niet berekenen hoeveel kosten ik al aan dat kreng heb gedaan — met het geld dat er in zit, had ik ondertussen al een nieuwe kunnen kopen. Maar hey, de mensen in de velowinkel en overal blijven mij zeggen dat het zó een goeie elektrische velo is dat ik er beter de kosten aan doe dan een nieuwe te kopen.

    Ondertussen begint hij er echt wel zielig uit te zien.

    De koplamp is al negen jaar kapot: de hele voorbumper is in een soort raar plastiek gemaakt, met maar twee kleine plastieken lipjes om de lamp in vast te houden. Natuurlijk is de lamp bijna meteen afgebroken toen er iemand ergens in een fietsstalplaats tegen gebotst was. Ik heb de lamp nog een paar jaar vast kunnen lijmen aan de rest van het plastiek, maar ook dat is sinds een paar jaar niet meer het geval, en ’t is dus plakband om de lamp vast te houden.

    Vorige zomer, bij de afbraak van Batacratie, had ik mijn fiets op het plein geparkeerd terwijl ik dingen aan het uit elkaar vijzen was, en dan moet er denk ik een metalen stang van het podium op gevallen zijn, want toen ik een paar dagen later met mijn fiets aan het rijden was, bleek dat mijn computer op het stuur niet meer vast bleef zitten, en dat de versnellingsbak rechts niet meer werkte. Haal boven de duct tape:

    Oh, wat? Is dat een foutboodschap hierboven dat de computer toont? Jawel! De gevreesde E-0048 Contact  your  dealer, of met andere woorden: uw batterij is kapot, er moet een nieuwe in.

    Het is verdomme nauwelijks een jaar geleden dat ik een nieuwe batterij gekocht heb!

    Fucking fuck. Dat zal dus weer bij de duizend euro of zo zijn. Kak, kak, kak.

    ⁂

  • Links van 6 februari 2019 tot 9 februari 2019

    No thank you, Mr. Pecker – Jeff Bezos – Medium
    Something unusual happened to me yesterday. Actually, for me it wasn’t just unusual — it was a first. I was made an offer I couldn’t refuse. Or at least that’s what the top people at the National Enquirer thought. I’m glad they thought that, because it emboldened them to put it all in writing. Rather than capitulate to extortion and blackmail, I’ve decided to publish exactly what they sent me, despite the personal cost and embarrassment they threaten.

    Google just terminated our start-up Google Play Publisher Account on Christmas day
    Dear Android devs, always remember that Google Play may terminate your dev account at any time, without prior notice, without any explanation and you may have to close your company and seek for a new job tomorrow. This is how it works right now.

    Study: Dialysis Is a Bigger Mortality Risk Than Some Cancers – Renal and Urology News
    Wel… “Among men, those on dialysis had a significantly worse unadjusted 5-year survival probability (50.8%) than men with prostate cancer (83.3%) and colorectal cancer (56.1%), but significantly better survival probabilities than those with lung cancer (14%) and pancreatic cancer (9.1%).”

    European Commission in the UK – European Commission
    Lijst van leugens en uitleg. Voor wie zich afvraagt wat de pers (okey, *sommige* pers) in Engeland doet met Europa.

    Jabra: we know our Bluetooth headsets don’t work with laptops. Sorry, no refunds.
    It was a shock, but at the same time, it was not. I think part of me always knew Jabra was lying the whole time. At this point, I was thinking about the support folks on the other side — with their canned replies and fake politeness. You see, we have exchanged a total of 25 emails with the Jabra Support Team trying to figure out why the $300 Jabra Evolve 75 stops working every time a meeting is started. Did they laugh at me while making me jump their hoops? Or did they cringe?

    ⁂

  • Star Trek Discovery, vervolg

    Ik begin het eigenlijk wel goed te vinden, het nieuwe seizoen van Star Trek Discovery.

    Er zit wat continuïteit in, gelijk dat tegenwoordig moet wegens dat elk seizoen van een serie één lang verhaal moet zijn, maar er is gelijk ook een Monster Van De Week (of toch in aflevering 4 van het tweede seizoen en ik hoop dat het zo verder gaat), er zijn fijne personages, er is emotie, er is humor, er is optimisme — ’t is dus eigenlijk gewoon weer meer Star Trek gelijk het vroeger was.

    “Brother” — Episode 201– Pictured: Tig Notaro as Chief Engineer Reno of the CBS All Access series STAR TREK: DISCOVERY. Photo Cr: Jan Thijs/CBS ©2018 CBS Interactive, Inc. All Rights Reserved.

    Oh en leve de nieuwe Bones gespeeld door Tig Notaro!

    Ik hoop van harte dat het zo blijft.

    ⁂

  • Januari is toegekomen!

    Hoezee! De nieuwe Visual Studio Code is toegekomen!

    Ja, de release van januari is er in februari. Het is al erger geweest, ik klaag niet.

    Het is altijd gelijk een doos pralines, die nieuwe releases. In het begin was het helemaal spannend, met soms compleet nieuwe dingen die totaal onverwacht waren. De afgelopen paar releases waren meer evolutie dan revolutie, maar de roadmap voor dit jaar ziet er weer boeiend uit.

    En deze maand was het ook geestig, met een paar kleine dingen. Zoals deze screencast mode, die uw muiscursor een beetje highlight en die al wat ge typt toont:

    Dat kon met iets gelijk KeyCastr op Mac en Carnac op Windows, maar nu kan VSCode het gewoon meteen. 🙂

    De semantische selectie is ook wel geestig, al zal ik het nog serieus gewoon moeten worden, en de terminal is weer serieus verbeterd, en er moet niet meer herstart worden voor het activeren en desactiveren van de meeste extensies en alles en alles.

    Heerlijk programma.

    ⁂

  • Auteur misvat zich te Morgen

    Ik schud meewarig het hoofd:


    Ik begrijp het wel, dat denken dat papieren boeken beter zijn dan e-readers, maar het is totaal irrationeel.

    Niet dat daar iets mis mee is, met irrationeel zijn. Sommige van mijn beste opinies zijn irrationeel. Maar ze zou het toch eens moeten proberen, denk ik dan. Want als ik lees

    Geen fijner moment om te lezen dan de nacht, wetende dat de wereld om je heen slaapt, dat niemand je komt storen en je helemaal mag opgaan in de woorden van je minnaars die je de mooiste zinnen toefluisteren, je kippenvel doen krijgen, je adem doen stokken, je tot tranen toe bewegen [etc. etc.]

    …dan stel ik mij vooral voor hoe dat precies gaat, dat ’s nachts lezen. Ik heb dat vroeger zeer veel gedaan met papieren boeken, met mijn enorm bijziende ogen: één oog dichtgeknepen, het andere oog op een paar centimeter van de pagina, de acrobatieën om ofwel de even ofwel de oneven pagina’s te lezen.

    En toen kocht ik mijn eerste Kindle en kon ik zonder mijn hoofd te moeten bewegen aan één stuk door blijven lezen.

    Om nog te zwijgen van de verlichtingssituatie: ofwel met het groot licht of de nachtlamp aan, maar dan ligt ge altijd in de schaduw, ofwel met een leeslamp in het boek geklemd, maar dat kwam altijd los en dat gaf ook niet genoeg licht.

    Dít probleem was met mijn eerste Kindle niet opgelost, maar nu dus wel. En met de allerlaatste Kindle die ook nog waterdicht is, is het helemaal in orde: in de regen lezen, onder de douche, in de regen of onder de douche in het donker zelfs.

    Mevrouw Van Mieghem zou het ook eens moeten proberen, vind ik.

    ⁂

  • Opstaan

    Vroeger had ik het enorm moeilijk om wakker te worden ’s morgens.

    Tegenwoordig niet meer. Een mens wordt het gewoon zeker? Of is het gewoon ouder worden?

    Ik slaap te weinig, ik weet het. En ik zou vroeger moeten gaan slapen, ik weet het ook.

    Maar ’s morgens geraak ik zonder problemen uit mijn bed.

    Ik slaap op de trein, ik slaap op de bus, ik heb een klein dipje rond een uur of drie in de namiddag, en dan slaap ik weer op de bus en slaap ik weer op de trein.

    Misschien toch nog eens kijken naar dat in twee keer slapen-gedoe, misschien.

    ⁂

  • Wij reizen om te leren

    Hoezee, op het werk begint een nieuw stuk project en we gaan daar op observatie en interview en alles.

    Naar deze gaan we niet, maar ’t zijn wel vergelijkbare dingen, controlecentra van allemaal verschillende types luchtvaartmaatschappijen.

    En omdat de mensen nu eenmaal in veel verschillende landen zitten, zou het wel eens kunnen dat ik de volgende paar weken veertien keer in het vliegtuig zit.

    Tot zover mijn klimaatneutraliteit voor dit decennium, ha!

    ⁂

  • Drup drup

    De keren dat ik “het is nu dat verdriet” heb moeten denken in combinatie met het concept “verbouwingen”: niet meer te tellen.

    Deze middag hoorde Sandra een raar geluid in de keuken, dat kwam van achter een paneel waar er allemaal waterleidingen in zitten. Dat paneel kan in theorie opengemaakt worden, maar in de praktijk hebben we dat nog nooit gedaan. Het is ook vastgemaakt met siliconen aan de onderkant, en geschilderd, dus losmaken zou in alle geval werk veroorzaakt hebben.

    Maar het geluid bleef komen, en ik dacht, ik ga een mes halen en ik kijk of ik ergens iets tussen de voegen kan krijgen. Terwijl ik aan het zoeken ben: plets.

    Plets.

    Plets.

    Druppels water op de vloer naast ons.

    Druppels water aan het plafond boven ons.

    Even dachten we dat het misschien aan het binnen regenen was, maar daar was het te ver in de keuken voor, gelijk.

    Jan was boven een douche aan het nemen. De badkamer lekt. Zucht.

    Gelukkig beginnen we ergens in de loop van hopelijk binnenkort te verbouwen, en zullen we dan op den duur later eens ook een nieuwe badkamer hebben. Ge kunt u niet inbeelden hoe hard ik uitkijk naar een degelijke nieuwe douche. En ook een badkamer die niet lekt, natuurlijk.

    ⁂

  • Another one bites the dust

    Het interwebs is al een tijd een blokkendoos: als ge er niet voor kiest om uw schrijfsels op iets als Medium te zetten, kan uw website bij één partij op een server staan, met authenticatie via bijvoorbeeld Google of Facebook, en comments via bijvoorbeeld Disqus of Google+.

    Medium is tegenwoordig voor veel mensen geen optie meer (afgrijselijke user experience en verplicht betalen om meer dan een paar artikels te lezen, ik doe alvast geen Medium-links meer open), maar er zijn nog stapels andere plaatsen waar we onze inhoud zetten en die aan andere bedrijven toevertrouwen.

    Al die andere bedrijven gaan zeker ook verdwijnen. De enige manier om dat allemaal te vermijden, is het op een server te zetten waar ge zelf alle gegevens van controleert op één plaats. Dan kan het gewoon met een beetje moeite ergens anders neergepoot worden.

    Want Disqus zal ooit failliet gaan en verdwijnen, en Facebook en Google ook. En dan zijt ge een deel van uw gerief kwijt, uw beelden of uw gebruikers of uw reacties.

    Google ook?! hoor ik u denken. Welzeker! ’t Zal niet allemaal in één keer zijn, ongetwijfeld, maar beetje bij beetje. Kijk maar:

    Google+ houdt ermee op, en ik denk niet dat er veel mensen van wakker ligger.

    Maar oh kijk, klein detail: alle websites die Google+ hadden gebruikt voor hun commentaarfunctie, zijn die commentaren kwijt in april 2019. En ja, de mensen die met Google+ commentaar hebben achtergelaten op websites, die kunnen hun eigen commentaar allemaal samen downloaden in een grote zipfile. Maar het commentaar, dat een integraal deel kan zijn van een website, is allemaal weg.

    Pech.

    Dat komt ervan, andere bedrijven vertrouwen. Ge doet het best allemaal zelf.

    ⁂

  • Links van 27 januari 2019 tot 2 februari 2019

    (357) The Design Flaw Behind MacBook Pro’s “Stage light” Effect! #Flexgate – YouTube
    The Touch Bar generation of MacBook Pro always had its quirks, but the thin-at-all-cost design may finally be proving more trouble than it was ever worth. The latest issue to crop up—dubbed “flexgate” by one of our users, Alex—reveals that the compact design for the display’s flex cables is prone to fatigue and failure, leading to a host of display problems that can’t be easily (or cheaply) fixed.

    Welcome — Statistics Done Wrong
    Statistics Done Wrong is a guide to the most popular statistical errors and slip-ups committed by scientists every day, in the lab and in peer-reviewed journals. Many of the errors are prevalent in vast swaths of the published literature, casting doubt on the findings of thousands of papers. Statistics Done Wrong assumes no prior knowledge of statistics, so you can read it before your first statistics course or after thirty years of scientific practice.

    Ending our Medium integration — write.as blog
    We trusted that Medium might not do what many VC-funded platforms have done before: open an API, attract developers and users, grow, then shut it all down. Unfortunately, that's exactly what they did. And unlike their previous pivots, they didn't even give the courtesy of a small heads-up. It's this pattern of disregard for everyone else, as they clamor for a business model, that is mostly driving our decision to part ways.

    Advocaat Catherine de Zegher: ‘De verklaringen van schepen S… (Gent) – De Standaard
    Het zou Christophe Peeters niet overkomen zijn, ha. "Het initiatief voor de klacht tegen mijn cliënte is genomen door een rechtspersoon en dat is de stad Gent. Dat is niet het probleem. Het probleem zijn de verklaringen die schepen Souguir daar persoonlijk over aflegt. De klacht is tegen hem gericht. Ofwel is die man oerdom, ofwel kent hij het dossier niet. Iemand beschuldigen van schriftvervalsing is lasterlijk en dat zal die man geweten hebben."

    Ian Buruma, voor het eerst na MeToo: ‘Ik ben alles wat fout … – De Standaard
    De verontwaardigingsgeneratie: "Ik ben gesneuveld in een generatieconflict, tussen de min­dertigers en de plus-veertigers. Niet in een genderstrijd. De jongeren vinden dat je als auteur en als blad heel hard moet opletten om de lezers niet te beledigen, zeker als het over vrouwenrechten of rassendiscriminatie gaat. Ik ben ook gevoelig voor die onderwerpen, maar ik denk niet dat het onze taak is om lezers te beschermen tegen dingen waar ze mogelijk aanstoot aan nemen. Integendeel."

    ⁂

  • Financiële tegen- en meevallers

    Het beloofde al een lastige maand te worden, omdat er een nieuwe verwarmingsinstallatie betaald moest worden en een chauffage in de badkamer. (bah)

    En toen bleek dat de belastingen mij wat terugbetaald hadden, waardoor dat toch voor een deel opgevangen kon worden. (hoera!)

    En toen bleek dat er onroerende voorheffing moest betaald worden, en wat meer is: zeer dringend OF ANDERS (bah):

    En toen zag ik dat ik het eigenlijk zelfs al betaald had (hoera!):

    Maar toen zei Sandra dat de betaling voor een vorige rekening was, en dat dit een nieuwe rekening was en dat ik het toch nog zou moeten betalen. (bah)

    En toen zag ik dat ik het bedrag eigenlijk al gebudgetteerd had! (hoera)

    En toen bekeek ik, net voor het storten van het geld, de al betaalde en de nog niet betaalde rekeningen zeer zeer aandachtig, en wat blijkt? Het was exact dezelfde rekening, met exact dezelfde code en exact hetzelfde bedrag. Dus moest ik stuk niets betalen aan de mannen van de roerende voorheffing. (dubbel hoera!)

    Ik denk dat het de eerste keer is dat ik in het echt een “negeer dit bericht indien de betaling ondertussen al voldaan is”-situatie meegemaakt heb: de betaling is gebeurd op 17/12 en de herinnering is verstuurd op 14/12, ze hebben elkaar gewoon gekruist.

    Enfin bon, oef en zucht, dat was achter de rug.

    Nu nog kijken naar vakantiekamp voor de kinders, en hoe het juist zit met de verzekeringen en alles en dingen. Gelijk de kak-autoverzekering die twee maand vroeger dan verwacht in de bus bleek te liggen. Pff. Zonder budget zou het een totale ramp geworden zijn, vrees ik. Zoals het staat, denk ik dat het (nét) lukt om het hoofd boven water te houden.

    ⁂

  • Bang for buck

    Het is het einde van de maand, dat wil zeggen dat ik mijn maandelijkse credit voor Audible op moet doen.

    Ik zit net aan de laatste hoofdstukken van Last Argument of Kings, deel drie van de First Law-trilogie en ’t was dus juist tijd voor nieuw gerief.

    Er waren een aantal kandidaten. Ik kreeg onder meer Best Sereved Cold aangeraden, wegens ook van Joe Abercrombie en ook in dezelfde wereld. Ik had dat tien jaar geleden al eens gelezen, en ik heb eigenlijk wel zin om het opnieuw te lezen/beluisteren, maar het is maar 26 uur lang, en daar geraak ik op minder dan een maand door, en dan zou ik op het einde van het boek nog een stuk maand over hebben, en dat kan niet zijn natuurlijk.

    Image result for sherlock holmes the definitive collection

    Alhoewel, dan zou ik eindelijk mijn backlog van een paar tiental uur podcasts kunnen inhalen. Dat is ook te overwegen, en nu ik er aan denk, dat had ik eigenlijk beter gedaan.

    Maar bon, ik ben voor de instant gratification, en ’t is uiteindelijk Sherlock Holmes: The Definitive Collection geworden. Prijs-kwaliteit! Het duurt op drie minuten na 72 uur! Het zijn alle boeken en verhalen van Sherlock Holmes! Ze worden gelezen door Stephen Fry!

    (Het is al bijna zo erg als toen ik twintig jaar geleden boeken kocht op basis van het aantal pagina’s gedeeld door de prijs.) (Met dít verschil dat ik nu op tinternet kan kijken of het tenminste geen volledige bagger is dat ik koop, in plaats van op de blurb achteraan het boek af te moeten gaan.)

    ⁂

  • Les extrèmes se touchent

    Ik las op TheFacebook een opinie waar ik moedeloos van werd. Ziet, ik heb ook aangeduid waar ik gestopt ben met geïnteresseerd zijn in het vervolg van het bericht:

    De context: die jeugd die aan klimaatmarsen doet, vond het een goed idee om hun klimaateisen wetenschappelijk te laten onderbouwen. Ze hebben daarvoor contact opgenomen met een aantal mensen met kennis ter zaken, en die gaan een panel samenstellen. Gaan samenstellen: het is er nog niet.

    Maar hey, geen erg: het mag gewoon al helemaal afgeschoten worden, want het zijn blanke mannen van middelbare leeftijd, die mensen die in eerste instantie aangesproken werden. En dat is PROBLEMATISCH.

    Toch blij te zien dat er iémand niet vervalt in “dezelfde patronen (…) in het binaire denken (…) vanuit het systeem, netjes in de box”.  

    Dat het toch voor iémand duidelijk is dat blanke mannen van middelbare leeftijd enkel kunnen “verder denken binnen de neoliberale box”.  

    Toch fijn dat de wereld helder en duidelijk is, op die manier. Ieder op zijn plaats en een plaats voor iedereen. Mannen hier, vrouwen daar. Middelbare leeftijd hier, niet-middelbare leeftijd (tot 35?) daar. Een plaatsje voor cis, een plaatsje voor hetero, een plaatsje voor homo, een plaatsje voor bi. Een plaatsje voor elk gender, en een hokje voor elke kleur.

    ⁂