Om de zoveel jaar deed ik eens een update van mijn levensverhaal-in-een-grafiekje:
Dat is niet moeilijk te maken, maar ’t is wel een beetje, euh, bewerkelijk. In de zin van “het is eigenlijk manueel gemaakt in Excel en dan een beetje beprutst in Photoshop”. En ook in de zin van “het is eigenlijk prutswerk en na de denk ik vijfde keer dat ik die Excel kwijtgeraakt ben, was ik het beu om het met de hand opnieuw te maken”.
Dus heb ik in de snelte iets geschreven om het automatisch te maken.
De bron is een eenvoudig json-bestandje met daarin mijn geboortedatum en dan een reeks “periodes” (school of werk, in de veronderstelling voorlopig dat er niets echt overlapt):
Ik geef zo’n periode telkens een naam, een kleur, een start- en een einddatum, en een code. (De code is eigenlijk niet nodig, maar hey, voor het gemak.)
Dan is het gewoon die dingen inlezen, en loopen over de maanden van mijn leven, brutekracht kijken of een bepaalde maand in één van die periodes valt, en in voorkomend geval het vakje de juiste kleur geven.
Dat geeft voorlopig iets dat er toch al zwaar op begint te trekken:
Lachen met mijn belachelijk lelijke en inefficiënte code mag, ze staat op Github. 🙂
Pak bijvoorbeeld A Song of Ice and Fire: hints die George R.R. Martin o-zo-meticuleus weggestoken had, worden genadeloos gevonden en doodgeanaliseerd. Niets blijft overeind als vele vele duizenden zeer gemotiveerde mensen iets van zeer dichtbij bekijken.
Zo was R+L=J al jííííren lang zowat 250% bevestigd, lang voor het in de tv-serie ook écht bevestigd werd. En was zelfs Hodor’s naam plusminus verklaard jaren voor datum.
Westworld was ook zoiets: ik denk dat het vanaf de derde aflevering van seizoen 1 op r/westworld bijna zeker was hoe het seizoen in elkaar zat, wie wie was, en min of meer de richting die het uit zou gaan. En met elke aflevering werd het meer en meer bevestigd, zodat het einde niet echt écht meer een verrassing was.
Dit jaar dachten de makers sod it, we gaan gewoon het onvermijdelijke niet afwachten. En dus kwamen ze met een ingenieus plan op de proppen: voor wie wou — maar alleen voor wie écht heel het seizoen wil gespoilerd zien — zouden ze een video online zetten.
Vijfentwintig minuten, heel het seizoen uitgelegd van begin tot einde. Op die manier kunnen de moderatoren van de discussies op het internet een oofje in het zeil houden, en speculatie mogelijk maken, maar tegelijkertijd ook de pistes die teveel in de juiste richting gaan afhouden.
Geniaal plan. Ge moet er maar op komen.
En dus bij deze, without any further ado:
Zeer erg spoilerachtig, dat spreekt. Een paar reacties gesprokkeld:
A bold move, but probably foolish. It robs the story of both its impact and the satisfaction of solving the puzzles. There isn’t even the devilish fun that it came from a leak. It feels like some strange scorched earth policy meant to protect the story (and the IP) but it really just feels like self-sabotage.
All the more shame that the plot is so clever now it’s spoilt like this… Probably ruined the season for me to be honest. I hope we don’t have to wait 2 years again.
Zondag was het al een beetje, maar nu helemaal: muggen.
Drie maand zonder, negen maand met. Kakbeesten.
Bestaan die blauwe tabletten eigenlijk niet meer? Die in zo’n elektrisch ding geschoven moesten worden dat in het stopcontact zat, en waarvan alle muggen doodstuikten?
Jam moet iets maken deze vakantie. De keuze is gevallen op een spelletje op een raspberry pi, iets retro en met ook scores of iets in die zin met echte lampjes en zo.
En dan denkt een mens, wat is een goed spel om te maken, niet te simpel genre “raad het getal” maar ook niet te moeilijk genre “onhaalbaar voor iemand die nog nooit echt geprogrammeerd heeft”.
Het is Snake geworden.
Hij heeft de logica helemaal zelf gedaan, we hebben het samen (wegens zeer aanschouwelijk) eerst eens in Pico-8 gedaan, en dan heb ik snel met pygame een skelet gemaakt in python.
Zijn opdracht is nu dat python programma te proberen snappen, door hier en daar wat te veranderen en zo.
Het is eens wat anders: ik heb al voor veel grote bedrijven gewerkt, maar ik heb nog nooit in een echt groot team gewerkt.
Maar kijk, vandaag was het na een workshop twee weken geleden de eerste echte dag van een project waar echt zeer veel mensen aan gaan werken. Gelijk echt zeer veel. Zó veel dat iets als SAFe echt nodig is.
En dus heb ik mij daar de afgelopen tijd met veel plezier in ingewerkt. ’t Is wel grappig als het eigenlijk vooral knikken is van “haja, makes sense“, en als ge in al die honderden pagina’s uitleg vooral dingen terugvindt die ge in andere contexten al jaren tegenkomt, maar die hier allemaal in één groot framework samengeplakt zijn.
Had ik al eens gezegd dat nieuwe dingen bijleren zeer wijs is?
Ik was een hele tijd ziek, en dan was ik een hele tijd zeer ziek, en dan ben ik uiteindelijk naar de dokter gegaan, en de dokter zei me dat ik me geen dingen inbeeldde, want dat ik niet gewoon ziek was, maar levensecht en niet om te lachen terminaal ziek.
Gelijk, als ik er een jaar of drie geleden niets aan had gedaan, was ik nu al een paar jaar overleden.
Maar hey, er zijn allerlei Chirurgische en Andere Ingrepen geweest, en ik neem alle dagen mijn pillen, en kijk: een paar jaar na datum ben ik (voorlopig) (even) (voor de tijd dat het duurt) buiten onmiddellijk levensgevaar.
Komt daar nog bij dat mijn bloeddruk normaal is, en mijn cholesterol en de rest van mijn bloed (op de te voorziene gevolgen van net-niet-meer-terminaal nierfalen na natuurlijk) allemaal ook normaal is.
We zitten op smalband. Een paar keer teveel een paar grote games geïnstalleerd op een paar computers teveel, schat ik.
Allemaal goed en wel, dat gebeurt wel eens meer naar het einde/begin van de maand, maar nu is het vervelender. Want er is iets kapot bij Telenet, waardoor we de “pas op ge gaat naar smalband gaan”-boodschap niet kunnen wegkrijgen.
Wegens op het moment dat die boodschap er zou moeten komen, er dit komt:
Zeer sympathiek. Want die boodschap komt niet alleen bij het webbrowsen, maar ook van tijd tot tijd bij het gamen. Waardoor het gamen dan gewoon ook kapot op zijn gat valt.
Telenet “zijn op de hoogte van dit probleem en proberen hier zo snel mogelijk naar een oplossing te zoeken”. Damned.
Ik keek serieus uit naar het weekend, wegens echt zeer moe.
Elke dag te laat gaan slapen en weten dat ik vroeg moet opstaan: een serieus slaapdeficit, alhier.
Takkoord, ik heb twee keer 35 minuten extra slaap op de trein elke dag, en die doen wel iéts. Maar toch niet alles: tegen vrijdag is het redelijk hard om zeep.
En dan is het zaterdag en kan ik uitslapen, maar wat graadt gij? Wakker om halftien. Gah.