Archief voor december 2005
donderdag 1 december 2005 in Politiek. Permanente link | 11 reacties
Onze minister van onderwijs in de Vlaamse Raad, naar aanleiding van een vraag van Filip Dewinter, was weer fantastisch.
De feiten volgens Dewinter: Tim Glorieux, leraar geschiedenis en Nederlands aan het atheneum in Anderlecht, stuurt een flauw grapje door naar een aantal vrienden en kennissen. Dat geraakt tot aan het ministerie van onderwijs. Het ministerie van onderwijs zorgt ervoor dat de leraar ontslagen wordt.
En dan schiet Dewinter in gang natuurlijk. Wil dat dan zeggen dat er geen grapjes meer mogen gemaakt worden over Hollanders zonder bang te moeten zijn voor het Centrum voor Racismebestrijding? Dat ik—verschoning, collega Morel—geen domme-blondjes-grappen meer mag maken? Is dat waar we naartoe gaan? Is dàt wat we willen? Hé? Hé?
Het ging, voor de duidelijkheid en voor zover ik kon zien aan de fotokopie waarmee Dewinter in het verslag op ActuaTV zwaaide, om deze Monopoly voor Marokkanen (misschien met OCMW in de plaats van GAK; kwestie van het wat Belgischer te maken):
Frank Vandenbroucke reageerde karakteristiek sec en to the point. Het ging niet om een e-mail naar vrienden en kennissen, maar naar collega’s en leerlingen. Alleen naar “blanke” leerlingen, welteverstaan. De directie van de school werd van de mail op de hoogte gebracht door iemand met een @yahoo.com-adres. En de directie van de school heeft, op eigen initiatief, zonder enige ruggenspraak met het Departement Onderwijs, de leraar voor de keuze gesteld: ontslagen worden of ontslag nemen. De man koos voor het laatste. Onderwijs is nooit tussengekomen, heeft daar noch de ambitie noch de wil voor.
Dewinter vond het teleurstellend dat de minister zich verschool achter wetten en reglementen, en wou van hem een reactie als mens. “Waar moet dit toe leiden? Naar een verklikkerssamenleving waar men collega’s kan pakken omdat ze een racistisch mopje hebben doorgestuurd naar collega’s?”
Het zou grappig zijn mocht het niet zo in-triest zijn.
politiekvlaams blok
donderdag 1 december 2005 in Politiek. Permanente link | 7 reacties
Waarom zeven ministers verantwoordelijk voor gezondheid?
Omdat we een federale staat zijn. ‘t Is alweer een tijd geleden, mijn cursus Vandelanotte (Alen eigenlijk), maar ik herinner me nog vaag dat bevoegdheden verdeeld zijn over een aantal verschillende assen: federaal/niet-federaal, persoonsgebonden/streekgebonden, en regionaal. Die twee laatste overlappen soms, maar niet altijd: zo valt Eupen in het Waals Gewest maar niet in de Franstalige Gemeenschap.
Zegt Ine:
I thought we only have 3 governments, as long as I can count that makes 3 ministers (that is already a lot…)
Nope—voor zover ik me kan herinneren [disclaimer: het zou kunnen dat ik een paar staatshervormingen achter loop]:
- een federale regering
- twee gewestregeringen (waals en brussels hoofdstedelijk)
- twee gemeenschapsregeringen (franstalig en duitstalig)
- een Vlaamse regering die zowel van gemeenschaps– als van gewestregering doet
- en dan nog een kleine complicatie in Brussel, waar er eigenlijk alleen maar Gewestdingen zouden “mogen” zijn, maar waar voor het gemak de persoongebonden zaken voor nederlandstaligen zijn gegeven aan een Vlaamse Gemeenschapscommissie en voor franstaligen aan een Franstalige Gemeenschapscommissie, en waar taaloverschrijdende “gemeenschapsachtige” dingen behandeld worden door de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie
Zeker zes dus, en eigenlijk misschien wel met wat stretchen négen.
Dus als ik even reconstrueer:
- Rudy Demotte is federaal minister, bevoegd voor al wat federaal is en gezondheid aanbelangt (voornamelijk alles wat niét voor gemeenschappen en/of gewesten is)
- Inge Vervotte is Vlaams minister, bevoegd voor gezondheid zowel persoonsgebonden (gemeenschap) als streekgebonden (gewest): gemeenschap en gewest vallen grotendeels samen in Vlaanderen, niet in Wallonië
- Christianne Vienne is Waals gemeenschapsminister, bevoegd voor persoonsgebonden gezondheidszaken
- Catherine Fonck is Franstalig gewestminister, bevoegd voor territoriumgebonden gezondheidszaken
- Guy Vanhengel is minister in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, en is verantwoordelijk voor streekgebonden gezondheidszaken in Brussel
- Bernd Gentges is gemeenschapsminister in de Duitstalige Gemeenschap, verantwoordelijk voor, opnieuw, streekgebonden gezondheidsaangelegenheden
- En Benoît Cerexhe is verantwoordelijk voor persoonsgebonden gezondheidszaken in Brussel, als lid van de Franstalige Gemeenschapscommissie
Die gemeenschapscommissie hebben elke trouwens in principe ook een parlement-achtig orgaan. Wat betekent dat er ergens in Brussel iemand zou kunnen rondlopen met op zijn/haar visitekaartje de titel vice-voorzitter van de verenigde vergadering van de gemeenschappelijke gemeenschapscommissie. Of zo.
Jaja, làch maar met België. Maar ik geef het u op een plaatje: als ze er willen uit geraken in Irak en in Israël/Palestina, zouden ze een systeem zoals het onze serieus kunenn gebruiken.
politiekbelgië
donderdag 1 december 2005 in Links. Permanente link | Geen reacties
-
Tara Reid, tsk tsk tsk.
-
-
History of a hack
-
-
Harrowing
-
-
vrijdag 2 december 2005 in Boeken. Permanente link | 3 reacties
Ha, mijn eerste nederlandstalig boek in jàren gelezen. Slaap!, van Annelies Verbeke.
Het spijt me, het spijt me. Ik vond het gekunsteld, self-conscious, een stijloefening bijna.
Hoegenaamd niet slécht of zo, maar het gaf me de indruk writing by numbers te zijn. Content dat het op een uurtje uit te lezen is, want was het langer geweest, ik had het niet volgehouden.
Misschien (wellicht) ligt het aan mij, maar ik zat meer in met het nevenkarakter Olga dan met de twee hoofdpersonages, die me eigenlijk al redelijk snel nog maar weinig meer konden schelen, eens het duidelijk was dat er weinig verrassingen te voorzien waren.
Afijn. Terug naar de pulp voor mij, vrees ik.
boekenvlaams
vrijdag 2 december 2005 in Internet. Permanente link | 13 reacties
Ik krijg het ervan als mensen in geschreven documenten de term dees gebruiken. Gesproken, tot daar nog aan toe, men kan niet altijd zijn eigenlijk lelijke dialect kiezen.
Maar geschreven? Een “dees” is tot nader order de technische term die door jongens van twaalf tot vijftien gebruikt mag worden om hun joystick mee aan te duiden—ik hoorde de term het eerst op de trap op school, toen iemand me over mijn schouder toefluisterde “edde gij al nekeer in uwen dees genepen? da’s wel een wijs gevoel, maat”.
Een dees is een fluit is een schlong is een penis.
Als Tom Debruyne op slide 28 van zijn presentatie zegt “van dees word ik zot”, is dat niet alleen fout, maar klikt het voor mij ook fout. Dees is mijn huis (slide 6) klinkt iets surrealistischer, maar is even verkeerd. Bah.
Daar helemaal naast, maar op hetzelfde élan: “zen” is een Japans soort boeddhisme. Wie iets zegt over “zen lief” of “zen broer” en het niet over meditatie heeft: foei!.
En een “es”, dat is zo’n soort boom. En “is”, dat is, wel, een werkwoord. Als er staat “kom es af” of godbetert “kom is af” of “dat zal ik is doen” of “misschien moet ik is zus of zo”… aargh!
taalboos
vrijdag 2 december 2005 in Weblogs. Permanente link | 12 reacties
Paling, pladijs. ‘t Was al van maart geleden, maar ‘t is weer zover: ribben! Eten! In Gent! Met mensen die een weblog hebben!
In de Amadeus, Plotersgracht, Gent. Op 6 januari 2006, om halfacht.
Iedereen is welkom!
Bij nader inzien: niet iedereen is welkom:
Dit is een bijeenkomst van en voor mensen die voor hun eigen plezier een persoonlijke blog bijhouden. Dit is geen observatieforum of studiebijeenkomst voor de mainstream media of de reclame agentschappen, voor de brand-breeders, de community-watchers, of de mensen die met hun deelname iemand anders dan zichzelf willen vertegenwoordigen (uitgever, uitgave, bedrijf, politieke partij of overtuiging, godsdienst of sekte), of die gewoon willen “beestjes komen kijken”. Er zijn geen lezingen over sociale netwerken, e-communities of de laatste trends in RSS en WebServices, want we willen gewoon gezellig samen eten, drinken en plezier maken.
Dat gezegd zijnde—en het klinkt waarschijnlijk fundamentalistischer dan het bedoeld is :)—laat uw coördinaten achter op de blogribben-wiki!
blog dinnerribben
vrijdag 2 december 2005 in Links. Permanente link | Geen reacties
-
-
Ahem.
-
Sneaky little bastard.
-
vrijdag 2 december 2005 in Internet. Permanente link | Geen reacties
Allez dan.
Mijn domeinnaamsituatie is opgelost geraakt, of toch bijna.
Wat ik nu nog heb:
- zog.org (met allerlei erin)
- blaffeture.net (ook met allerlei erin)
- tsuk.org (mijn vroegere yahoo-kloon, nu leeg)
- vuijlsteke.be en vuijlsteke.net (leeg voor het moment)
- pattyn.be en pattyn.net (ook leeg, voor mijn madam ooit, dàn eens, als ze zelf een weblog of zoiets wilt, een mens weet maar nooit) (of eigenlijk, voor mijn schoonbroer en schoonzus, als dié een website willen of zo)
- waegenaer.be (wie weet wil mijn moeder ooit een weblog!)
Wat ik niet meer heb: een hele stapel. Spijtig, maar een mens moet ergens grenzen trekken. Het enige domein dat ik had en dat ik echt ga missen, is argl.com. Hebben ze stomweg laten veropen een tijd geleden. Niet dat ik het gebruikte, maar toch.
vrijdag 2 december 2005 in Televisie. Permanente link | 5 reacties
Als ‘t niet goed is, moet het ook gezegd worden.
De mannen van Neveneffecten hadden een paar flitsen van briljant zijn, maar het duurde te lang.
En ik ben helemaal aan overgeefhumor, maar trop is teveel. En dat gedoe met die goudvismarteling, mneh.
Allez ju, volgende keer beter, mag een mens hopen.
televisieneveneffecten
zaterdag 3 december 2005 in Kinderen. Permanente link | 3 reacties
Timing is alles, ook voor de Grote Kindervriend uit het verre Spanje.
De handlanger van de goedheilige kerel te onzent, ‘t is te zeggen mijn madam, was vergeten de wensen van onze bloedjes op tijd door te geven aan de Collishop van de Colruyt.
En dus heb ik het gisterenavond gedaan. En dus, wisten ze mij te vertellen, zullen we ons gerief maar kunnen afhalen op zes december zelf.
Zucht. Geen opblaasbaar bed dus voor Zelie (we gaan het denk ik geven voor Nieuwjaar), geen ridderkasteel, gelukkig wél de film van Doornroosje (die hebben we hier liggen), en gelukkig ook wat prutsen genre plakboekjes en leerboekjes en zo.
We hebben de kinderen vanavond in ieder geval al wat voorbereid. Dat Sinterklaas eigenlijk héél de dag heeft om zijn cadeautjes te komen brengen. En dat het dus zou kunnen dat er ‘s morgens nog niets ligt, maar dat het er dan misschien wel zal zijn als ze van school komen.
Och here die dutsen. Ik ga morgen toch nog eens de stad in trekken om te zien of ik niet iets kan kopen. Voor Louis, want voor Zelie en Jan hebben we nog genoeg stand-by-cadeaus.
Ik denk dat het ridders zullen worden. En draken of zo. Van die speelfiguurtjes die hij dan in zijn kasteel-van-de-Sint zal kunnen doen evolueren.
Het zal morgen natuurlijk wel zaak zijn, in het licht van de steeds verregaander homogenisatie van de speelgoedmarkt, dat bibi hier zich zoveel mogelijk inhoudt, in de speelgoedwinkel.
Ahem.
sinterklaaskinderen
zaterdag 3 december 2005 in Links. Permanente link | Geen reacties
Tee hee.
Meer moet dat niet zijn. Nee meneer.
humor
zaterdag 3 december 2005 in Links. Permanente link | Geen reacties
-
-
huh?
-
That Philip K. Dick, he one *weird* guy.
-
Ajaxy, tra la la. And *of course* it’s still in beta. Web 2.0 I guess.
-
Jorn hits nail on head.
zondag 4 december 2005 in Weblogs. Permanente link | 2 reacties
Het is een paralelle wereld, die van de probloggers. Professionele webloggers. Free-lance journalisten, als het ware, maar dan op hun eigen weblog. Die hun inkomsten uit hun weblog halen.
Misschien wel de twee bekendste voorbeelden: Jason Kottke en Heather Armstrong. Ze volgen allebei een radikaal andere weg om aan hun geld te geraken.
Kottke vroeg, toen zijn besluit vastlag om zijn werk op te zeggen en full-time te gaan, aan zijn lezers of ze wat geld wilden storten op zijn rekening. In de aloude traditie van het mecenaat, als het ware, maar dan in het klein. Micropatrons, noemt hij zijn geldschieters, en als hij niet de eerste is om die term te gebruiken, is hij wel degene die hem bij het grote publiek bekend maakte.
Ik heb die mens ook wat geld gegeven. Waarom? Ik weet het niet. Uit sympathie, denk ik. Op het ogenblik dat hij besloot “pro” te gaan, was het eigenlijk al een hele tijd geleden dat er nog iets interessants op zijn site verschenen was. En ik vond meneer Kottke eigenlijk wel een sympathieke kerel, en ik vond dat hij het vriendelijk vroeg.
Ondertussen zijn we een paar maand verder, en Kottke is geleidelijk aan weer iets interessanter geworden—iets, zeg ik wel, want zó interessant is het nu ook niet, iemand die rondzit en niets doet behalve zijn weblog schrijven en remaindered links herhalen die iedereen die digg en (tech.)memeorandum en waxy en boingboing en fark nog een paar andere volgt, ook al lang gezien had. Het moet zijn dat hij dat zelf ook vond, want hij is onlangs drie weken naar Zuid-Oost-Azieë getrokken en het was al meteen weer wat interessanter.
Enfin ja. Het is hem gegund. Ik wens die mens het allerbeste toe.
Heather Armstrong omschrijft haar weblog als “I talk a lot about poop, boobs, my dog, and my daughter”, en was zowat de eerste bekende blogger die ontslagen werd vanwege haar weblog—to be dooced, weetuwel.
Armstrong doet het zoals gezegd helemaal anders. Zij heeft geen geld gevraagd aan haar bezoekers—al zou ze daarmee vermoed ik een hele hoop meer geld dan Kottke door krijgen, gegeven haar specifieke situatie (man zonder werk, zij zonder werk, depressie, klein kind, schattige hond) en haar op het griezelige af trouwe en grote lezerspubliek. En al laat ze het wel toe, via PayPal en Amazon.
Nee, ze heeft haar weblog gewoon volgeplakt met reclame. Het is nu al beter dan het in het begin was, maar toch… Draai een gemiddelde entry-pagina op zijn zijkant, en dat ziet er zo uit:
Paars is inhoud, groen is navigatie, rood is reclame.
Hoeveel brengt dat allemaal op? Geen idee. Maar het zal veel zijn. Héél veel. Want dooce.com heeft echt wel ontieglijk veel bezoekers: volgens Alexa staat de site ergens op plaats 8.800 van alle websites ter wereld. Ter vergelijking: volkomenkut staat op 98.500. Mozilla.com op 28.000.
Vind ik die reclame erg, of heb ik er een probleem mee? Nope. Ik gun het haar helemaal. Ik betwijfel haar status als bijna-machtigste vrouw in de blogosfeer, maar elke dollarcent is haar gegund, al was het om haar fantastische maandelijkse newsletter voor Leta. Of haar machtige constipatie-verhalen, zowel van haarzelf als van Leta. En omdat ze er redelijk down to earth by blijft, en over het geheel sympathiek. En omdat ze genoeg meegemaakt heeft.
Zijn er nog sympathieke professionele bloggers? Ik ken er geen. Jason Calcanis (van Weblogs, Inc.) en Nick Denton (onder meer zijn nog nauwelijks bloggers te noemen—meer proto-wannabe-media-moguls. Scrivs—Paul Scrivens—ook: jong, zwart, machtig ambiteus, arrogant, full-time betweter en CEO van 9rules. Schaamteloos, zeer bewust en zeer de underdog spelend, en desondanks, of misschien net omdàt hij zo op sheer chutzpah drijft, toch sympathiek.
…maar geen van hen verdient zijn geld verdienen met het schrijven op hun weblog: zij managen netwerken en halen zó het geld binnen. Een aantal andere soi-disant A-listers, de Dave Winers van deze wereld, zijn al lang binnen, en halen geen inkomensten uit hun weblog. Nog andere zijn min of meer blogger voor (Scoble) en/of naast (Russ Beattie) hun werk. En mannen zoals Engadget of Gizmodo zijn gewoon ad-supported tijdschriften on-line, geen weblogs.
Nee, de overgrote meerderheid van de professionele webloggers die ik tegenkom op tinternet, zijn mensen die schrijven over hoe meer geld te verdienen met allerlei Google-nonsens. Of erger, hoe geld te verdienen met AdSense. (Short answer: zet een netwerk van splogs op die naar uw website verwijzen waar mensen uitgelegd wordt hoe ze kunnen betalen om uitgelegd te worden hoe ze splogs moeten opzetten om naar een website te verwijzen die uitlegt hoe… inderdaad).
De meest ironische van de hoop zijn de weblogs die professioneel bloggen over hoe professioneel te bloggen, zoals het very aptly named Problogger—helping bloggers earn money. Die nu al dagen aan een stuk een reeks heeft over hoe blogger’s block tegengaan, en die laatst een ik-weet-niet-hoe-irritant artikel had over Blogging Goals: of hoe “10% meer lezers” een doel op zich kan zijn, en dat in het hele artikel geen woord over de inhoud van het weblog gesproken wordt.
Godgeklaagd.
weblogsinternet
zondag 4 december 2005 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties
Johnny Vegas in Ideal, toen Cartoon Face net per abuis (wegens op trip) een klant doodgeschoten had (“I meant take him out for clubbing, not take him out—shoot him!”):
Guns and acid are a lethal combination! In fact, guns on their own are a lethal combination!
Ik heb de eerste aflevering van vandaag op een paar minuten van het einde na gemist, maar gelukkig is er nog een tweede. Ideal is echt serieus zowat van het beste dat er op TV is tegenwoordig. Johnny Vegas is op zijn best, meelijwekkend en grappig en ontroerend en romantisch en absurd tegelijkertijd.
En elke aflevering zit voller met one-liners dan een vers geschud blik cola met spuit. Zoals die keer dat de gehandicpte vriendin in het deurgat staat:
– It’s a shame you don’t have one o’ them jetpack things for t’work, like in Minority Report.
– Don’t go talking about me like I’m not here!
– Yeah, show her some respect, she’s a cripple!
Of als er iets beweegt onder het laken waar een lijk onder ligt en ze denken dat de man nog leeft en het blijkt alleen maar de poes te zijn:
– Mrs Slocombe, what have I told you about licking the dead?!
Ik vrees dat we binnen enige jaren minder dan goed nieuws zullen hebben van kameraad Vegas, zoals de man drinkt en leeft, so do let’s enjoy him while he lasts.
televisiebbcidealjohnny vegas
zondag 4 december 2005 in Links. Permanente link | Geen reacties
-
-
That’s, lke, just plain *creepy*.
-
-
Julie Andrews/Adolf Hitler - Bastards & Blood
zondag 4 december 2005 in Weblogs. Permanente link | Eén reactie
Bruno van Priorweb en Movable Type naar Dreamhost en WordPress. En Ilse van Combel en kerygma.blogt.be naar Dreamhost en kerygma.be.
Ilse is van URL veranderd—de wet van Robb, weetuwel— en kan bij deze voor ‘t serieus beginnen PageRank verzamelen; Bruno is op enige details na volledig transparant verhuisd, en zou dus geen halve milligram PageRank mogen verliezen.
Who’s next?
weblogverhuisdreamhost
zondag 4 december 2005 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties
Ich bin so krank wie ein Wienerschitzel. Rap, rap, wat is het?
- ‘t Is met keelpijn maar zonder hoesten.
- ‘t Is met barstende hoofdpijn en slapeloosheid.
- ‘t Is met koorts en dan weer hot flashes.
- ‘t Is met een namiddag en een nacht en een dag en een voormiddag doodziek zijn, dan anderhalve dag relatief normaal, en dan weer een dag doodziek. En niet weten of ik morgen in orde zal zijn of niet.
Dat van die hoofdpijn zou er eigenlijk wel los van kunnen staan, want dat zou wel eens van de number one kunnen zijn: ik denk dat ik me één dezer dagen een aneurysme ga, eum, wateren—denk constipatie, maar aan de andere kant.
Ahem. Ik denk dat ik morgen maar eens van mijn geen dokter-principe afstap en nog eens naar mijne maat dokter van huisartsegem ga.
En dat ik hem meteen om een adres van een goeie uroloog vraag.
En dat ik daarna ook eens naar de apotheker stap, en dat ik die brave mens anderhalve doos Nelaton-katheters terug ga geven en een paar honderd Thiemann-katheters in de plaats ga bestellen.
Waarom, vraagt u zich af? Awel, om maar meteen in de details te treden: als dendezen naar het toilet gaat, komt daar sinds mijn accident van vorig jaar, alwaar enige ruggenwervels sneuvelden en verlammingen allerlei mijn deel werden, een tube aan te pas.
Het mannelijk apparaat zit op dat vlak net iets lastiger in mekaar dan een vrouwelijk apparaat, en het grootste verschil tussen die Nelaton en die Thiemann is dat die eerste zo ongeveer de consistentie van gekookte spaghetti heeft. En ik daag iedere man uit om 40 centimeter wet noodle in zijn eigen noodle te duwen: niet. zo. fijn.
Enfin ja. Of de wereld dat wilt of niet, ik houd de wereld op de hoogte.
ziekurologie
zondag 4 december 2005 in Televisie. Permanente link | 10 reacties
Udo zingt van Every Kind of People, en hij doet dat goed. En ik bedenk hoe spijtig het is dat Robert Palmer al dood is. En hoe onterecht het is dat Peter Gabriel de hemel ingeprezen werd om zijn multikultureel en expirementeel gedoe, terwijl Palmer dat vroeger en beter en vooral wijzer deed.
Daar geheel naast: Udo is een verrekt goeie vakman, en het orkest is bijzonder goed bezig.
Ivann is, moet een mens toegeven, min of meer te pruimen in een misschien wat magere versie van On Broadway. De twee wel bijzonder heaumeaux dansende medemensen die hem choreografisch flankeren, kunnen me dan weer minder charmeren.
De Cappaertjes doen weer onverklaarbaar van kippenvelmoment. Ik weet niet hoe ze het doen, misschien met die twee stemmen die zo op mekaar ingespeeld zijn? ‘t Is iets moderns en van iep op-achtig, maar het blijft zeer goed.
Oooo gaat Udo Creep zingen? Jààà! Dat kàn niet anders dan goed zijn!
…
[en toen werd het stil: milleku zo goed]
Ivann begint goed aan iets van Elton John, maar het eindigt in pathos en bombast. Nah. Niet mijn tas koffie.
De Cappaert Sisters doen Uninvited, en alhoewel Alanis Morisette niet mijn grootste fan is, is dit zonder overdrijven magistraal te noemen. Dat er niet veel, wat zeg ik, hoegenaamd niet veel, waar dan ook, zijn die hen na doen. En, wat ook wel eens mag gezegd worden: hun Engels is verdorie goed. Beter dan hun Algemeen Nederlands, zou een slechter mens dan ik zeggen.
En ook: haal zo’n kalkoen boven, trek dat zijn staart uit en steek het resultaat in de hoed van dat orkest. ‘t Was Wreed Schoon. En het wordt altijd maar groter: voor Udo’s volgende—Isn’t it Time?—komen er naast de strijkers ook nog eens blazers bij. Udo ziet er voorwaar gelukkig uit als hij zingt, as well he should, de lucky bastard—het is niet veel mensen gegeven met zo’n bezetting en zo machtig goed te zingen.
Bij de beoordeling van Liliane St. Pierre is het overduidelijk dat ze daar geheel niet op haar plaats zit. Ze zegt dat de fans van Udo niet sportief zijn, maar miljaar, zo’n tang. Ik zou het haar Ivann wel eens willen zien doen. De goele.
Enfin, die Ivann doet nu dus Higher and Higher. Niet zo goed, me dunkt. Of het zou moeten zijn dat het la Saint-Pierre’s negativiteit is die er op afstraalt en dat ik niet objectief meer oordeel. Ik vind hem te gelekt en gelepeld. Plastiek.
Ik denk dat het dit is: Ivann neemt elk liedje en maakt het middle of the road. Hij heeft to nog toe elk van zijn keuzes vakkundig ongevaarlijk gemaakt, terwijl de twee andere elk van hun keuzes net gevààrlijker maken. Breekbaarder, of agressiever, of moeilijker, maar in ieder geval verrassend.
Kris Wauters en Jean Blaute blijven op de vlakte. Niet echt enthousiast, maar ook niet negatief. Slimme keuze, zegt Jean. Veilig en voorspelbaar, zegt Kris. Ik vind dat ze te vriendelijk zijn, vooral gezien hoe die ex-Claudette het nodig vindt zomaar mensen af te kappen.
De Cappertsjes besluiten met If I ain’t got you. Spijtig, vind ik. We hadden dat al gehoord. Uitstekend hé, dar niet van. Maar ik zou besloten hebben met een bang en niet met zo’n toch wel ergens enigszins whimper.
Maar jonges toch, Saint-Pierre vond het “best OK”—jay-sus! En in het tweede nummer vond ze de kleedjes goed. Jongens jongens jongens. En ze vond dat er “weinig te merken was van de stemproblemen die er vannamiddag waren”.
Kris zegt terecht dat ze het risico niet geschuwd hebben. En dat Uninvited wel degelijk zeer moeilijk was. En dat Alicia Keyes op het einde fantastisch was.
Kijk, het mag gezegd worden: Liliane Saint-Pierre is een gemene bitch. Ze heeft nodeloos mensen afgekraakt, en op een niet weinig subtiele manier. Beneden alles. Belachelijk. En wie is zij om commentaar te geven? Soldiers of bleeding Love dedju.
update: gerechigheid is geschied. Udo en The Cappaert Sisters komen volgende week terug. Niet één van de twee zal volgende week een verliezer zijn, daarvoor zijn ze te verschillend van elkaar en te goed.
televisiemuziekx-factor
maandag 5 december 2005 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties
Voeg daar maar een symptoom aan toe: ik kan geen daglicht verdragen. Mijn scherm staat op minder dan een kwart van zijn brightness, en alle gordijnen zijn dicht.
Als er teveel licht is, is het alsof er naalden in mijn ogen gestoken worden.
De dokter zal voor vanavond zijn vrees ik: ik zit hier nu al een uur met een vochtig washandje op mijn ogen tegen de pijn.
Mystery diseases & weird symptoms.. :(
ziek
maandag 5 december 2005 in Links. Permanente link | Geen reacties
-
-
-
-
Excellent.
-
-
-
-
-
I joined. Yup.
maandag 5 december 2005 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties
Ik heb een doktersbriefken tot vrijdag. ‘t Moet zijn dat plots opkomende en weer weggaande en dan weer opkomende koorts mogelijk reden is tot ongerustheid.
Dus: pipi in een potje, naar het labo, en we wachten af wat dat zegt.
En ik ga van de okkazie van mijn thuis zijn, als het even lukt tenminste, gebruik maken om wat op te ruimen in huis.
ziek
maandag 5 december 2005 in Computers en dingen. Permanente link | Geen reacties
Op Overheard in the Office:
Coder #1: I liked the fix you did on that bug.
Coder #2: When in doubt, just take away access from the user. It’s a fascist approach, but I swear by it.
It’s funny cause it’s true.
dixitprogrammeren
maandag 5 december 2005 in Kinderen. Permanente link | Eén reactie
Zelie begint dat serieus goed te doen:
Ik ben er kweetniethoe trots op, op ons meisje.
kinderenlezenzelie
dinsdag 6 december 2005 in Weblogs. Permanente link | 7 reacties
Ik kijk er eigenlijk wel serieus naar uit, deze keer, naar die blogribben in januari.
Vorige keer fijne mensen als Ilse en Lien en Steven en Hugues leren kennen, en deze keer kijk ik er ernstig naar uit om de auteurs van twee van mijn favoriete weblogs in techt te zien: Kat en Pietel.
En, wat leest mijn lodderige newsreader net? Sara komt ook, op voorwaarde dat ze haar ouders overtuigd krijgt—hoezee! Allemaal brieven schrijven!
ribbenblog dinner
dinsdag 6 december 2005 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties
Sorry dat ik er blijf over doorgaan, maar ‘t is vanmorgen weer iets anders: mijn stem is weg en er komt hard geel slijm uit mijn keel.
Ik denk dat het wel eens zou kunnen zijn dat ik ergens een uiterste houdbaarheidsdatum overschreden heb. Wie weet was ik maar onder garantie tot eind november 2005, en valt morgen mijn been wel uit of zo.
Enfin, vannacht toch een uur of drie kunnen slapen, ‘t is altijd dat.
ziekkapot
dinsdag 6 december 2005 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties
Daarnet op het nieuws: jongen in levensgevaar met zware interne brandwonden nadat hij ammoniak drinkt.
De jongen had een halve liter Spa blauw gekocht in een buurtwinkel. Niemand begrijpt hoe dat kind niet rook dat het om ammoniak ging.
De winkelier is er zeker van dat het flesje nog dicht was en nooit open geweest. Niemand weet waar die ammoniak vandaan komt, Spa zegt dat nergens in het productieproces ammoniak gebruikt wordt. Een tweede flesje van hetzelfde lot is teruggevonden, maar dat bevatte alleen water.
Ik ben niet verbaasd.
Meer nog: ik vraag me af waarom dit niet veel vaker voorkomt. Ik blijf het verbazend vinden dat er niet veel meer random acts of terrorism zijn, gezien dat zó eenvoudig is.
Voorbeelden? Loop rond in een verlaten straat. Haal een scherpe schroevendraaier boven. Kras alle auto’s van het ene eind tot het andere eind van de straat de vernieling in.
Loop ‘s nachts rond in de stad met een zware kniptang. Verniel gemakkelijk dertig fietsen op een uur tijd. Ditto met een goeie cutter: snij tientallen banden door, bijvoorbeeld om vier uur ‘s nachts aan de dampoort.
Vergruizel glas in een vijzel. Dump het resultaat in de salad bar.
Vat post op een brug over de autostrade met een aantal betonblokken. Smijt die betonblokken op voorbijrijdende auto’s.
Neem een spuit met vergif, ga naar het eerste het beste grootwarenhuis, spuit er appelsienen en tomaten mee in.
Neem een flesje Spa blauw, prik met een spuit bovenaan in de hals, zuig het flesje half leeg, en vul het dan weer met een kleurloos, reukloos en smaakloos gif.
Allemaal min of meer eenvoudig te doen, en mits enige voorzorgen, redelijk ontraceerbaar.
Als het niet geeft hoe traceerbaar het is—als het om psychopaten zou gaan pakweg—is het nog gemakkelijker.
Neem een dikke 4×4, wacht tot er ergens een groep kleuters op weg naar de zwemles ergens oversteekt, maai ze allemaal neer.
Duw een man of twee onder de trein als die aankomt in het station.
Neem een ijspik mee naar een concert en begin random mensen neer te steken tijdens een pogo– of headbangachtig nummer.
Neem fles bijtend zuur mee naar het zwembad, giet ze over het muurtje van een kleedkot.
Geraak aan een machinegeweer, ga naar de kassa’s van een druk grootwarenhuis. Begin te schieten.
Voor mensen in een min of meer verantwoordelijke positie die niet inzitten met gepakt worden of niet, is het nóg gemakkelijker.
Apothekers: maak giftige bereidingen. Koks: maak gistig voedsel. Verplegers: geef verkeerde medicijnen aan al wie je tegenkomt in het hospitaal.
Onderhoudspersoneel in een pretpark: saboteer de molens. Onderhoudspersoneel van een liftonderhoudsfirma: saboteer de liften.
Garagisten: vijs het motorblok los. Zaag het chassis bijna volledig door, zodat het in stukken valt van zodra de auto te snel rijdt. Doe iets met de remmen. Of de stuurkolom.
Als het niet geeft of de “auteur” leeft of niet—pakweg in het geval dat het om zelfmoordterrorismen gaat—zijn de mogelijkheden schier eindeloos.
Nee, ik begrijp niet hoe er zo weinig vreselijke zaken gebeuren.
update: ‘t was een poging tot zelfmoord begod, dat van die ammoniak.
dinsdag 6 december 2005 in Links. Permanente link | Geen reacties
dinsdag 6 december 2005 in Internet. Permanente link | 2 reacties
Grappig. 456 Berea Street pleegt een artikel over tien redenen om webstandaarden te kennen en te gebruiken.
En dat ziet er in mijn RSS-lezer, die Internet Explorer gebruikt als HTML-engine, zó uit:
De pagina is valide HTML4.01 Strict, joechei. Maar in mijn Internet Explorer is de inhoud wel blanco. Laatste keer dat ik keek, werd Internet Explorer toch nog gebruikt door de overgrote meerderheid van alle mensen op tinternet.
Ach, ‘t zal wel toeval zijn, maar ‘t blijft grappig. Op mijn werk kan niemand dit lezen, bijvoorbeeld.
dinsdag 6 december 2005 in Weblog. Permanente link | 21 reacties
Waar hebben we dit nu weer aan verdiend?
Dominiek wil niet naar Gent komen ribben eten.
Even op een rij.
Omdat we uitdrukkelijk zeggen dat we geen zin hebben in van die mensen die achteraf zo’n avond gaan misbruiken voor allerlei ambetante corporate of watdanook doeleinden, is hij helemaal bang geworden:
Voor je het weet, zeg je of doe je er namelijk iets verkeerd. En dan word je ontegensprekelijk platgekauwd en uitgespuwd door de zelfuitgeroepen beau monde uit het Vlaamse bloglandschap; je wordt de daaropvolgende dagen, weken en maanden aan de publieke schandpaal [genaamd tinternet] genageld en zowel jij als de rest van het bloglezend universum zal om de oren geslagen worden met argumenten, uit de context gerukte citaten en uit vergeelde dagbladen opgediepte jeugdzonden; alles is good om vanaf dan te bewijzen dat jij ontegensprekelijk de antichrist bent.
Eum? Hu? Wat? Met wie of waar is dat gebeurd? Hij durft het in zijn stukje zelf niet te hebben over Tanguy Veys, waar naar aanleiding van een ander evenement, toevallig ook in Gent, eventjes wat heisa was.
Voor wie het allemaal eigenlijk nog iets kan schelen: Tanguy werd toen op voorhand al uitgespuwd door sommigen. Anderen kwamen expliciet niet, precies omdat Veys er was.
Ik ben toen wel gegaan, en ik zat niet aan Tanguy’s tafel maar anders had ik er gerust ook mee gesproken—ik maak tot nader order (al is dat misschien verkeerd van me) nog altijd het verschil tussen de mens en de politicus.
Maar goed, dat is noch hier noch daar, want Dominiek, ongetwijfeld een goede superblogoprichter maar niet meteen behept met het beste geheugen van Vlaanderen, verwart de keer dat hij niet kon komen, op 17 maart, met die keer dat Tanguy er was, op 14 juni.
Toén was er een kerfuffle. In maart was er niets dan goodwill en leute. En wij hadden eerder gedacht aan een herhaling van maart en niet van juni. En vandaar de expliciete paragraaf.
Bof, ‘t is eigenlijk te stom om los te lopen. Wat over en weer roepen over Hitler en demagogie, veel geblaat, weinig wol.
De ronduit manipulatieve draai die gegeven wordt aan de “affaire-Veys”, vind ik wél op het belachelijke af fout, in meer dan één betekenis van het woord. Kaarten op tafel, Dominiek: dit is het internet en we zijn allemaal grote jongens. Als je zo’n stukje schrijft en je slingert beschuldigingen over en weer, voeg daar dan wat URL’s aan toe. We hebben allemaal permalinks op onze weblogs, en ik zie graag wie wie precies heeft aangepakt over wat hij of zij in maart gezegd heeft.
En voor de rest: naast een cursus logica en argumentatieleer, vrees ik dat cursussen begrijpend lezen en bronnenonderzoek zich ook opdringen:
Mensen die meewerken aan een groepslog, zijn niet welkom.
Damned. Dan mag ik ook niet komen? Zever niet hé, Dominiek.
Webloggers die niet over persoonlijke zaken schrijven […[ zijn niet welkom.
O ja? Hoe kom je dààr bij, als je vertrekt van de zin “Dit is een bijeenkomst van en voor mensen die voor hun eigen plezier een persoonlijke blog bijhouden”?
En nog:
Dus als ik het goed begrijp zijn enkel lifeloggers welkom en mag er enkel over datzelfde life gebabbeld worden ook.
Nee, Dominiek, je hebt het niet goed begrepen.
Zoals de meeste webloggers elkaar ook vrijwel dagelijks spreekwoordelijk in de kont neuken, door continu op de eigen en elkaars webpagina te gaan verklaren hoe goed ze de weblogs van hun zus, hun buurman, die-weblogger-die-naar-hen-linkt en die ene populaire mens die veel bezoekers lokt wel niet vinden.
Ik heb geen nood aan dat geaai, ik hou meer van eerlijkheid en toelichting.
Geen nood aan geaai? Allez ju: Dominiek, you’re full of it. Ik weet niet wat er met jou aan de hand is, ik heb er geen flauw gedacht van waaraan we dit plots verdiend hebben, maar één ding weet ik zeker: ik ben bijna content dat ik u niet moet tegenkomen. En merk op hoe ik met geen woord gerept heb over de merkwaardig met het Vlaams Blok gelijklopende rethoriek—inclusief slachtofferrol, och here!—, of over de vreemde borderline-homofobie van dat kontneuken.
Ach, eigenlijk moeten we hem allemaal dankbaar zijn, want hij illustreert meteen wat er allemaal aan de hand is met weblogs en communicatie en dergelijke: hij vertrekt van een verkeerde premisse, verwart twee gebeurtenissen—was op géén van beide aanwezig overigens—zit zichzelf helemaal op te werken en nijdig te maken, trekt allerlei verkeerde conclusies, en schrijft dan meer dan anderhalve A4 vol nonsens.
En dat alles zonder blijkbaar ook maar één telefoontje of zelfs maar mail om verduidelijking te sturen naar de betrokken personen.
Dààrom is zo’n blog dinner net zo’n goed idee. Dus eigenlijk, bij nader inzien, beste Dominiek: kom gewoon af, en laat al uw vooroordelen thuis. Doén!
dom
dinsdag 6 december 2005 in Televisie. Permanente link | Geen reacties
Als ‘t niet goed is, mag het ook gezegd worden. [tiens, ik val in herhaling]
Making Slough Happy op BBC2 sleepte zich vandaag tot zijn ultieme niet-apotheose. Het concept: een task force begeleidt een team van 50 vrijwilligers om Slough, dat de laatste tijd meer in het nieuws komt als de troosteloze locatie van David Brent’s fictieve bedrijf, gelukkiger maken.
Een soort SAM-achtig, Fata Morgana-achtig ding gekoppeld aan een soort reality-dinges.
Ik heb het al die weken gevolgd, maar ik werd er niet bepaald opgewekt van. De slotshow, die de kers op de taart moest worden, was een slecht georganiseerd, rommelig boeltje, met een minuskuul podiumpje in het midden van een winkelstraat, met meer mensen óp het podium dan ervoor.
Ze bleven ook stilstaan bij de mensen achter de vrijwilligers, en dan kreeg je natuurlijk ook de kleine kanten van de mensen te zien: de aandachtshoeren, de gedemotiveerde mensen, de opgevers, de gedeprimeerden… nee, we doen dat beter in België.
televisiebbc
dinsdag 6 december 2005 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie
Ik houd van December.
Sinterklaas, mja, bof, maar kerstmis en nieuwjaar: hoezee!
Ik vind de kerstsfeer fantastisch. Lichtjes, vroeg donker, veel mensen op straat, warm ingepakt, winkel in winkel uit—zelfs de muziek vind ik wijs.
En het geld uitgeven natuurlijk. Cadeaus! Nutteloze cadeaus!
Ik ben helemaal tégen het concept van één cadeau per koppel voor één ander koppel, al zie ik er wel de redelijkheid van in. En cadeaus krijgen: minder, minder. Maar cadeaus geven: niets dat ik liever doe!
Vroeger thuis hield mijn moeder de Master List met cadeaus bij, die religieus ingevuld moest worden, en met elk jaar dezelfde usual suspects waarvoor niemand op een cadeau kon komen (“Le petit pyromane”, anyone? Zes stukken Sunlight zeep, iemand?) en elk jaar ook dezelfde klassiekers, zoals daar was de reuzengrote blikken doos quality street voor mijn grootvader.
Tegenwoordig doe ik het anders: ik koop een paar dingen op tinternet, ik heb een klein aantal zaken (Sandra’s cadeau bijvoorbeeld) die ik op voorhand goed weet, en voor de rest trek ik er een paar dagen op uit in de stad. Impulse buying.
Alle principes overboord, en gewoon geld uitgeven. Ik doe ook niet mee aan die histories van “ik koop voor X iets van 35 euro, dus moet ik voor Y nog iets van 10 euro kopen want ik had al iets van 25 euro”. Nee, zolang ik niet aan mijn budget zit, koop ik wat ik wil kopen.
In de gezellig verlichte straten, op de tonen van achtendertig variaties van Jingle Bells en We Are The World.
sfeerkerstmis
woensdag 7 december 2005 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties
Als er één ding goed is aan ziek thuis zitten, is het wel dat er al die goeie films op televisie zijn overdag.
Eergisteren was er het uitstekende The Locket, met onder meer Robert Mitchum in very fine form—maar wellicht beter bekend als de film van de flashback in de flachback in de flashback: een mens komt op de trouw van een andere mens komt en vertelt hem een verhaal in een flashback waar een andere mens hém een verhaal vertelt in een flashback waarin een juffrouw die derde mens een verhaal vertelt, ook in een flashback. En dan komen alle flashbacks samen op het hele einde. Fijne film.
Op dit eigenste ogenblik is het The Spider Woman, klassieke Sherlock Holmes, met Basil Rathbone in very fine form indeed.
—What do they do in India, Norman?
—Oh, ride elephants.
—How cumbersome. See that he gets a car to the casino.
Ik heb hem zeker al een keer of twee gezien, maar ‘t blijft goed.
Alleen spijtig dat ik het volumen praktsch af moet zetten: splijtende hoofdpijnen. 
films
woensdag 7 december 2005 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties
Wijlen Jan Van Herreweghen begon er zijn lessen Engels in het derde jaar humaniora mee: the ough monster.
Om maar te zeggen:
A rough-coated, dough-faced, thoughtful ploughman strode through the streets of Scarborough; after falling into a slough, he coughed and hiccoughed.
Bij gebrek aan IPA font: ruff, doh, thottful, plow, thru, scarboro, slew, coffed, hiccupped. Engels is de meest wijze taal ter wereld.
taalengelsmemories
woensdag 7 december 2005 in Links. Permanente link | Geen reacties
-
-
-
-
eek!
-
An absolutely magically good photo
-
Spam spam spam spam
spam spam spam spam
loverly spàààààm
-
-
-
-
“Many eyes were upon me,” said Basim Aljawad, whose knowledge of physics did not extend to the principles of nuclear fission. “I make nail bombs. That’s it.” Not knowing where to turn, the eight men consulted the Muslim holy book the Quran, which proved u
woensdag 7 december 2005 in Computers en dingen. Permanente link | 5 reacties
Kijk, zo ziet het er uit als ik schrijf in mijn weblogschrijfklant en ik mijn font daarin op 72 punt zet:
Een schoon, schoon lettertype. Candara. Van Microsoft. Of beter, door Gary Munch voor Microsoft gemaakt.
Er zijn onverlaten die dit de minst geslaagde van de zes nieuwe Vista-fonts vinden, maar ik dus niet. Voor wie de font niet staan heeft en hem toch in actie wil zien: rep u naar fontblog, daar gebruiken ze Candara voor de broodtekst en sturen ze het font mee [werkt enkel met Internet Explorer, sorry].
Maar waar ik het eigenlijk wou over hebben, en waarom ik Leve Windows zei: wie schetst mijn aangename verbazing als ik daarnet in Notepad aan het schrijven geraakte?
Niemand, that’s who.
Ik heb ook in Notepad mijn standaardfont op Candara gezet, en toen ik daar het woord “filter” schreef, viel me plots iets op. Even wat uitgeprobeerd, en welja:
Notepad doet ligaturen met OpenType fonts die ligaturen hebben! [Die andere kanters eronder was om te testen in hoeverre diverse niet-standaard-unicode-dinges in de font zaten—behoorlijk indrukwekkend veel, blijkbaar.]
Vergelijk Adobe Garamond Pro Bold zonder ligaturen in BlogJet:
…en mét ligaturen in Notepad:
Mànneken is dat schoon, of wat?
fontwindowstypografie
woensdag 7 december 2005 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties
Huug vraagt erom!
[…] ik heb een tijdje geleden iets (gelijkaardigs) over op mijn blog gezet.
Destijds vroeg ik me het volgende af (en nog steeds): ok, ik begrijp dat je met zo een buis iets in de blaas kan stoppen. Alleen hoe krijg je het er terug uit? Blijkbaar gebeurd dit door het samentrekken van bepaalde (bekken?)spieren (die zouden dan bij jou niet meer werken?) of juist te ontspannen (verklaart ook meteen mijn pisangst in openbare toiletten want om te kunnen wateren moet je kringspier ontspannen zijn, dit terzake). Alleen om de laatste druppel eruit te krijgen moet je dan weer je billen toenijpen. Soit, terug naar Fazekas: die stond op zijn buik te duwen. Zou het dan niet handiger zijn met een ingebouwd pomje? Enfin, allemaal vragen…
Waar het bij mij over gaat: Clean Intermittent Self-Catheterisation.
‘t Is een kwestie van een plastieken buis van 40 cm die tot in de blaas moet geraken. Erin steken en gewoon verder duwen, meer is dat niet. ‘t Is niet meteen aangenaam of zo—en al helemaal niet in de richting van opwindend—maar pijn doet het ook niet.
Het enige lastige punt is als de tip van die sonde voorbij de prostaat en de sluitspier van de blaas moet geraken. Dan is het een kwestie van wat te ontspannen en stevig dóór te duwen.
Waar het met die Fazekas over ging, vermoed ik, is dat hij zo’n catheter ingestoken heeft, en dan via die catheter “propere” urine in zijn blaas heeft gespoten. En misschien was het dat hij zijn catheter in had laten zitten, misschien te diep of niet diep genoeg, en dat hij op zijn buik aan het duwen was om een number one te doen. Of zo.
In ieder geval: billen toenijpen is er niet echt bij.
Bij normale mensen is het helemaal niet nodig om een buis te gebruiken om dat ingebrachte vocht er weer uit te krijgen: dat gebeurt vanzelf als de sluitspier open staat en de blaas zichzelf toenijpt.
Het is wel zo dat het voor sommige mensen in sommige omstandigheden heel moeilijk is om op commando naar het toilet te gaan. Eén van die omstandigheden is met onderbroek en broek aan—populaire weddenschap volgens mijn vorige uroloog: “ik geef u 500 euro als g’er in slaagt om in uw broek te doen, nu meteen”. Een andere bemoeilijkende omstandigheid, is met een catheter in uw willy. Dus misschien dat het dàt was. Dat Fazekas zijn buis had laten zitten, in plaats van ze eruit te halen.
Wat er bij mij aan de hand is, trouwens, is dat de sluitspier van de blaas wel nog werkt, maar dat de blaasspier zelf niet meer contracteert. Duwen op de buik helpt niet echt, maar ik denk wel dat ik ondertussen de allersterkste buikspieren van Oost-Vlaanderen heb.
sonde
donderdag 8 december 2005 in Sonstiges. Permanente link | 13 reacties
Er is er eentje jarig, te weten: mijn madam, hoezee holadiejee!
Ik ben eens benieuwd of ik vanochtend een slets naar mijn hoofd ga krijgen als ik ze wakker maak met dit hier.
In ieder geval, als ze na die Backstreet Boys niet wakker is…
verjaardagsandra
donderdag 8 december 2005 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties
Ik weet wel dat mijn zingen niet je dat is, maar met mijn keelontsteking (of wat het ook is), is het aan de andere kant wel gemakkelijk om mijn innerlijke Nonkel van Grauwel boven te halen.
Which I did to great effect, al zeg ik het zelf, toen Louis vanavond lastig deed om mijn een kus en een knuffel te geven voor hij naar boven moest.
Ik heb hem met krakende en piepende stem gezegd dat als hij mij niet rap een kus en een knuffel gaf, ik de Duivel zou telefoneren en hem zou vragen om vannacht in zijn warme bedje te komen overgeven.
‘t Was rap gedaan met het weigeren mij vast te pakken. De onverlaat!
stemkinderenlouis
donderdag 8 december 2005 in Computers en dingen, Sonstiges. Permanente link | 2 reacties
Juich. Nieuwe BlogJet. ‘t Werd gedimme tijd. Highlight van deze release: eenvoudige integratie (nu ja) met Flickr. Dit is op een paar muisklikken geflikt:
Ben ik de enige die Freya Vandenbossche géén knappe juffrouw vindt, ze evenmin echt sympathiek vindt, maar wel een knappe politica?
En idemditto voor Inge Vervotte trouwens, behalve dat ik haar wel knap en sympathiek vindt?
Is het normaal dat ik om de vier dagen van ziekte verander? Vorige week Mystery Disease, begin deze week stem weg en keelontsteking of zo, en nu weer hoesten en doodmoe?
Hoera! Les heeft een job gevonden! Akkoord, ‘t is maar part-time en het betaalt minder dan vroeger, maar iets is beter dan niets.
Hoera! Bayram van de groenten– en fruitwinkel aan de Vrijdagsmarkt werd dinsdag gehuldigd door de Gentsche Sosseteit!
Hoera! ‘t Is vanavond Walking With Monsters! De CGI zag er in het voorfilmke niet zo indrukwekkend (meer) uit, maar goed, ‘t is van prehistorie, dus wat moet een mens meer hebben.
update: vier uur en zes minuten, zo lang duurt het voor er commentaar komt op een dt-fout. Leve het internet!
donderdag 8 december 2005 in Links. Permanente link | Geen reacties
donderdag 8 december 2005 in Kinderen. Permanente link | 5 reacties
Mijn madam is ervandoor. Uit aan het gaan.
‘t Is proper.
Ik zit thuis alleen met de kinderen, pauvre de moi.
Normaal gezien, met onze drie koters, is dat geen enkel probleem: beetje spelen, aan tafel, eten in hun hoofd krijgen, nog wat spelen, een kwartiertje televisie kijken, kleren uit, Jan een nieuwe pamper, pijama’s aan, Jan naar bed, nog een kwartiertje televisie, verhaaltje, Louis naar bed, Zelie in haar dagboek schrijven en/of in een werkboekje werken en/of huiswerk maken, naar bed, opgelost.
Iets minder gemakkelijk vanavond: Jan zijn tuut en zijn beer, onvindbaar.
Ik wou dat ik kon zeggen dat hij er relatief rustig bij gebleven is, terwijl ik het halve huis ondersteboven gezet heb om het nodige te vinden. Het stond me bij dat Sandra die dingen meestal ‘s morgens op de ongestreken was onder de trap legt, maar daar was dus niets te vinden.
Un fichu quart d’heure, ik moet het u niet zeggen. Uiteindelijk heb ik Jan een andere beer gegeven, en een oud zuigdinges dat nog in een schuif lag beneden. En is hij alsnog in slaap geraakt, het dutsken.
Enfin, Sandra zal er morgen verzekers een heel andere draai aan geven, maar ‘t is gewoon on-ver-ant-woord, mij ziek achter te laten met drie kinderen, waarvan één zonder troostmiddelen whatsoever en met een vuile pamper. Een schande meneer.
update wat blijkt? “iemand”, ik ga geen namen noemen, had beer en zuigmathilde in de auto laten liggen. Ha! Wat zeg ik? Ik herhaal: Ha!kinderen
donderdag 8 december 2005 in Computers en dingen. Permanente link | 17 reacties
Het zal niet lang meer duren voor er een Internet Explorer zal zijn die beter is dan die Firefox-miserie.
Vista. Internet Explorer 7. Nog eventjes.
firefox
vrijdag 9 december 2005 in Politiek. Permanente link | Geen reacties
Ze hebben niet lang geduurd, de wittebroodsweken van David Cameron.
Eén van de redenen waarom veel eurosceptici hem steunden, was omdat hij beloofd had zijn partij uit de EVP te halen.
Wat hij dus wel degelijk gaat doen, werd vandaag nog eens bevestigd. Wegens alsdat de EVP te federalistisch is.
Newsnight, gemenerds dat ze zijn, hebben al Cameron’s MEP’s afgebeld en gevraagd of zij het eigenlijk een goed idee vinden om zomaar pardoes uit de EVP te stappen.
Toegegeven, ze hebben er niet veel zover gekregen dat ze een uitspraak wilden doen, maar diegenen die iets kwijt wilden of konden, daarvan was een meerderheid het eigenlijk niet helemaal eens met de wijsheid van een dergelijke beslissing.
Djingboem! They shoot, they score! De Britten en Europa, het blijft lachen.
vrijdag 9 december 2005 in Kinderen. Permanente link | 2 reacties
Meh. Nee, de eerlijkheid gebied me te zeggen dat de kinderen alledrie engeltjes geweest zijn vanavond.
Jan is zonder enige vorm van protest gaan slapen. Ik vond zijn slaapmateriaal niet meteen, en ik heb wel degelijk misschien een kwartier of meer aan een stuk het hele huis ondersteboven gesmeten, maar ik ging gewoon om de paar minuten even langs zijn bed, waar hij heel erg rustig en zonder wenen op mij lag te wachten.
Op het einde heb ik hem zoals gezegd een oude tuut en een andere beer gegeven, en dan is hij gewoon zonder ook maar één huilkramp in slaap gevallen, rond 19u15.
Louis is zonder morren om 19u20 naar bed getrokken, en Zelie is om 20u stipt naar boven gegaan, nadat ze haar huiswerk nog afgemaakt had. Ze had daarvoor trouwens een paar bladzijden schoonschrift gedaan in een oefenboekje dat de Heilige Spaanse Ploert haar aan de hand had gedaan.
En dan heb ik ze heel de avond niet meer gehoord.
Of neen, toch: Jan had zijn dekentje afgesmeten, en hij was van de kou wakker geworden (slaapt onder het dak, nogal groot raam, geen dubbel glas). Dekentje teruggelegd, ondergestopt, alles zonder protest weer in orde.
Kijk, ik heb maar anderhalf uur biologie per week gehad op school, en het zou dus kunnen dat ze er in het leerplan niet toe gekomen zijn, maar wellicht wordt het op de universiteit bij medische doktoren en zo wel besproken: de radar die kinderen hebben waarmee ze weten of hun moeder in de buurt is.
Ik zwéér het: was Sandra hier geweest, het zou geen waar geweest zijn. Dan zou Louis niet willen gaan slapen zijn. Zou Zelie ook niet willen gaan slapen zijn, toch niet vooraleer ze duidelijk had gesteld dat haar buik pijn deed, dat ze een teennagel gescheurd had, dat ze naar het toilet moest gaan, dat ze écht pijn had aan haar been, en watnog.
Zou Louis wenend wakker geworden zijn om negen uur omdat hij naar het toilet moest, en zou ik hem met geen vinger mogen aangeraakt hebben zonder hysterische krijsen te veroorzaken.
Zou Jan om het uur wakker geworden zijn, en zou ik hem met geen stokken getroost kunnen krijgen.
Maar nee, Sandra was er niet, en dan zijn ze zo braaf als lammetjes.
Afijn. ‘t Was trouwens kerstmis-eindejaars-drink met de collega’s van Sandra’s departement op het werk. En al had ik gezegd dat ik er niet naartoe zou gaan, bij nader inzien had ik eigenlijk wel goesting om erbij te zijn. Volgende keer dan maar.
Afijn afijn. Morgen laatste dag ziek, mag ik hopen. Dat ik wat uit kan rusten in het weekend van al dat ziek zijn.
Eum. Trouwens, dat van die stokken: ik wil daarmee niet zeggen dat ik Jan altijd eerst met stokken probeer te troosten hé. Niet eerst.
familiekinderen
vrijdag 9 december 2005 in Internet. Permanente link | 3 reacties
Maar jongens toch. Google heeft deze keer echt wel een rot ei gelegd.
Ze hebben RSS toegevoegd aan GMail.
Ho! Fantastisch nieuws! hoor ik er al zeggen: één interface waarmee ik mail en weblogs kan lezen! Handig! Misschien integreren ze het wel met Google Blog Search! En gieten ze er de zo geroemde Google Genieën-R-Us-saus over! Webtweepuntnul! Hector! Of Ajax! Of in ieder geval zo’n tiep uit de buurt van Troje!
Nee dus, niet echt. Echt niet, zelfs. Details staan bij Google zelf, maar het komt hierop neer:
…dat lichtblauw dingetje boven de rest van de interface, juist.
“RSS” of “feeds” zijn te moeilijk voor de gemiddelde gebruiker, denkt Google blijkbaar, dus heet het “Web Clips”. Hun goed recht natuurlijk, maar als we zo gaan beginnen, zouden we nu geen CD’s en DVD’s hebben maar misschien wel muziek– en veelzijdige schijfjes. En geen radar maar straalzieners of zo. Maar goed.
Eén lijntje en dat is alles? Yep, dat is het. Hoe kun je daarmee weblogs lezen? Kort antwoord: niet.
Clips of your favorite RSS and Atom feeds are displayed randomly
Yep: één clipje tegelijkertijd, en je kunt met de pijltjes een nieuw clipje laten zien in dat ene lijntje als het clipje u niet interesseert. Let wel: een random nieuw clipje. Chronologisch? Naah, da’s zo webéénpuntnul. Dit is met ajax gedaan, vééél beter dan een lijst of zo!
Tot zover “web clips” als vereenvoudigende term trouwens—nu zijn ze niet te beroerd om het het plots over clips van RSS en Atom feeds te hebben. Waarom? Aha, dat staat erboven:
Web Clips shows you news headlines, Gmail tips, blogs, any RSS and Atom feed, relevant sponsored links, and more — right at the top of your inbox and messages.
Inderdaad. Goed gelezen. Nieuws, weblogs, feeds: door uzelve gekozen. Enfin vermoed ik toch, of toch minstens gedeeltelijk. Maar daarnaast ook tips, relevant sponsored links en “more”.
Wàt? Jezus Christus Google, zèg dan gewoon dat de reclameboodschappen in de mail-leesschermen niet genoeg opbrachten, en dat op deze manier vanaf nu ook “right at the top of your inbox and messages” reclame komt!
Fijn in cauda venenumpje trouwens—het uitlegje van hierboven over feeds eindigt zo:
Clips of your favorite RSS and Atom feeds are displayed randomly and aren’t targeted to the contents of your mail.
Compare and contrast:
Web Clips shows you news headlines, Gmail tips, blogs, any RSS and Atom feed, relevant sponsored links, and more
Dus mijn eigen feeds worden random getoond en zijn niet relevant voor wat ik nu aan het bekijken ben, maar als er reclame staat, dan is die wél gekoppeld aan wat ik aan het lezen ben.
Schurken.
googleboos
vrijdag 9 december 2005 in Links. Permanente link | Geen reacties
-
but… butbutbutbut! Macs are perfect, aren’t they? What strange new horror is this?!
-
Google adds RSS to GMail. Calls it Web Clips (why?). Functionality worse than useless. Colour me thoroughly unimpressed.
-
Skype are losers. Sorry but they are.
-
Yeah baby. Work that gag reflex. [erm, sorry for that :)]
-
vrijdag 9 december 2005 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties
Mij vanmiddag uit huis gesleept om naar de persconferentie van deze bijzonder leuke actie te gaan, met twee collegæ van GentBlogt.
Mijn rol beperkte zich tot het model spelen:
Foto: Steven Noels
…en tot het ravitaillement. Met drie ergens naartoe gaan, da’s bijna op schoolreis gaan.
En op schoolreis gaan, daar horen tradities bij: Ilse had de Caprisonnekes mee, en ik had sandwichen met omelet gemaakt. En ingepakt. Er moesten eigenlijk nog voor elk een vochtig washandje in een plastiekzak bij en een briefje van vijftig frank, maar goed.
A splendid time was had by all, trouwens, en morgen stuur ik mijn madam op pad met de affiches in de straat.
vrijdag 9 december 2005 in Internet. Permanente link | Eén reactie
Toch vreemd. Yahoo! wordt noch door Google noch door Microsoft gelijk als bedreigend gezien.
Ze hadden Flickr al overgekocht, en nu hebben ze del.icio.us ook gekocht.
Tch.
vrijdag 9 december 2005 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties
Neveneffecten, alles is u vergeven! ‘t Was vorige week niet goed, maar nu was het weer meesterlijk goed.
En vrac en at random, waar ik onder meer heb moeten om lachen…
Een net boven komende zeehond: “Fùùck! Nen ijsbeer!”
De olifant die boos was omdat de drinkfonteinreparateur teveel vroeg om het kraantje te repareren (na zes dagen! in het droog seizoen!): “‘k Hê der nog nie vele platgestampt, moar dendienen was ‘t er nie verre van, milledjuë.”
Diezelfde olifant, die warempel uit de buurt van Knesselare leek te komen, over de perpetrator van de kraantjeskapotmakerij: “Pas op, ‘k zij gene racist, maar ‘t zal verzekers ne makak geweest zijn.”
De ijsbeer, kwaad omdat de eskimo’s alles op de ijsberen steken: “Hoe! ‘De Rijksdag brandt!’ Steek het maar op d’ijsberen. ‘k Zal ekik nekeer wa zeggen: Eskimo’s zijn fuckers.”
Antilopen (in handige Rudolf the Red-nosed Reindeer-kledij):
– Ja, dat droog seizoen is eigenlijk mijn minst favoriete van de twee.
– Te droog.
De leeuw, terwijl hij op een zebra jaagt, regie-aanwijzingen gevend aan de cameraman: “Medium blijven! Medium!”
De ijsbeer op therapie: “Ik ben dus Geoffrey en ik ben nen ijsbeer. Ik ben vooral bedreigd om mijn prachtige pels. En omdat Eskimo’s fuckers zijn.” Waarna hij overgaat op het beschrijven van zijn hobbies: scheten laten in iglo’s, zeehondjes afdessen en dooddoen. En kruiswoordraadsels.
En jawel, ik heb hartelijk kunnen lachen om de neergeknuppelde zeehondjes, vooral dan omdat het de schuld van de maatschappij was. Wegens niets te doen en geen jeugdhuizen. En ook wel dat het de schuld van Greenpeace is omdat ze die vol met lichtgroene verf spuiten, ha!
En met de fistfuckscène heb ik ook kunnen lachen. Jazeker.
televisieneveneffecten
zaterdag 10 december 2005 in Boeken. Permanente link | Geen reacties
Getver. Robert Sheckley is dood.
Ik geef toe dat het al jàren geleden was dat ik hem nog gelezen heb, maar hij zat in de vaste leeslijst toen ik jong was. Nóg jo
