Archief voor juni 2013

 

Ziekten slaan toe!

zaterdag 1 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Enfin, ik zeg “ziekten”, ik bedoel eigenlijk: alles doet pijn aan mijn hoofd. Alles.

Het is net eventjes beter: ik slaagde er zowaar in om wat chocoladecrème binnen te duwen. Maar dat was het dan ook voor vandaag, vrees ik. Terug in bed dan maar. 

Bleh. 

Interessant

zondag 2 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Vrijdag voel ik mij mottig, en elke keer dat ik opsta in de nacht van vrijdag op zaterdag voel ik mij slechter en slechter. 

Zaterdagochtend: mijn keel zit dichtgeplakt met slijm, hoesten lukt niet, slikken ook niet. Mijn oren zitten vol vloeistof, en ik heb koud, koud, koud. 

Ik lig in bed, om de twee à drie uur word ik even wakker, probeer ik iets te drinken (slikken lukt nog altijd niet), en kruip ik weer terug. ‘s Avonds is het even beter — even — maar misschien is dat omdat ik net veel pijnstilpillen gepakt heb. 

De nacht van zaterdag op zondag gaat zoals de dag zaterdag: slapen, pijn, wakker, slapen, wakker. Om 4u30 ben ik wakker en geraak ik van de misselijkheid niet meer in slaap tot 7u.

En dan lukt het weer om te slapen, met ondertussen een rug die ook naar de kloten is, maar (denk ik) geen koorts meer. Wel zo misselijk als iets. Wakker gedurende een stuk Zevende Dag, een boterkoek (auw! oei! keel!) opgegeten, nog wat gedronken, en weer in bed. En dan weer vertrokken voor hetzelfde als zaterdag: half-slapen, en om de paar uur even wakker. 

Bleh. Veel rugpijn hebben en niet kunnen slapen en zo, daar wordt een mens (min of meer) aan gewoon, maar als er dan een béétje andere dingen bijkomen (ik vermoed een keelontsteking-achtig iets en een oorontsteking-achtig iets), is het helemaal om zeep. Dan bouwt het allemaal naar een soort miserie, dat ik soms goesting heb om te bellen naar een hospitaal dat ze mij even een buis in mijn arm en een blaassonde steken, en mij in een kunstmatige coma brengen. 

Afijn. Ik denk dat ik straks wat vlees ga proberen eten. En dat ik nu wat wakker ga proberen blijven. 

Miel Cools

zondag 2 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Het is raar hoe het soms gaat, met muziek. 

We hadden toen ik klein was één cassette met op kant A een live-optreden van Maurice Chevalier, en op kant B het vervolg daarvan, en twee liedjes van Miel Cools. 

Wel honderd keer beluisterd, en altijd melancholisch van Houden van, en altijd een beetje verdrietig bij We zitten met ons allen in het treintje van het leven, waarvan ik toen ook al doorhad dat het écht geen vrolijke liedjes waren. 

Ik heb er nooit meer dan dat ene cassetje van gehad, maar die twee nummers zaten wel in mijn hoofd. 

Dood. Ook. 

En dat het allemaal naar een einde gaat — zoals de Bard zei:

Last scene of all that ends this strange, eventful history, is Second
Childishness and mere oblivion. Without keyboard, without monitor, without
power supply.

Verbouwingen: schot in de zaak

maandag 3 juni 2013 in Verbouwingen. Permanente link | Eén reactie

Maar kijk nu: we hebben offertes voor werken aan de voor- en de achtergevel, voor werken aan het dak, en voor vensters voor en achter en “veranda” achter.

Het enige dat we nog niet hebben, is een offerte voor ruwbouwwerkenn ‘t is te zeggen afbraak van en stuk achtergevel, een stuk funderingen en een stuk heropbouw. Maar als ik me niet vergis, was het toch de bedoeling om eerst de vensters te doen vooraan, en dan de gevel vooraan, en dan de vensters achteraan, en dan pas afbreken achteraan en glasbouw achteraan, en dan het dak, en helemaal op het einde een nieuwe voordeur.

Enfin, denk ik toch, onze architect weet het ongetwijfeld beter.

Pfieuw. Het heeft wat voeten in de aarde gehad, maar het voelt alsof het weer vertrokken is.

Nu eens proberen knopen door te hakken in de vensterofferte, dan kunnen we die mensen al in gang steken.

‘t Is officieel

dinsdag 4 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Normaal gezien blijf ik stoïcijns vasthouden aan de homeopathie, als er iets gezondheidsgewijs aan de hand is: ik ga niet naar een echte dokter en ik weiger medicamenten te nemen. 

Maar het begon echt wel erg pijn te doen, en omdat er een geschiedenis is van doof worden wegens slecht verzorgen van oorontstekingen is in mijn familie, ben ik vanmorgen dan toch maar op de fiets naar de huisdokter gesukkeld. 

Ik ben met oordruppels en pillen en een ziekteverlof tot het einde van de week naar huis teruggekeerd. En allemaal flessen om stalen in te doen die dan moeten geanalyseerd worden door laboratoria. 

Officieel ziek, dames en heres. Officieel ziek. 

Verbouwingen: gevelbeslissingen

dinsdag 4 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | 13 reacties

Als het allemaal dichterbij komt, dan wil dat ook zeggen dat er weer beslissingen moeten genomen worden. 

Beslissingen zoals daar zijn, om te beginnen: de kleur van de gevel. En ja, dat is zowat de eerste beslissing die we moeten nemen, want het allereerste dat er gaat gebeuren, is dat we eindelijk van ons enkel glas af zullen zijn, en overal nieuwe vensters zullen hebben. 

(In de winter was het hier niet uit te houden zonder dikke dikke gordijnen, in de zomer ook niet.)

En nieuwe vensters, dat wil ook zeggen dat we eigenlijk best meteen al de kleur kiezen, dan kunnen die in de fabriek geverfd worden met de machine in plaats van achteraf geklieder met maskeertape en stellingen en allerlei. 

Dit is hoe Google Streetview zegt dat het huis er nu uitziet:

Gevelnu

‘t Ziet er in het echt tegelijkertijd beter uit (alles staat wel degelijk waterpas, bijvoorbeeld) maar helaas ook slechter: de kleur is een vreemd iets tussen rottend zalmroze en tenenkaas. 

Omdat het (echt waar) een beschermd stadsgezicht is, zijn we niet heel erg vrij om zomaar wat te doen, maar moeten het beperkt houden tot tinten van wit voor de gevel en één kleur voor het hout.

We hebben één kleurelement in de gevel zitten dat we wel willen houden — dat blauw stuk glas in het raam beneden — en dus hadden we gedacht aan iets in deze zin: 

Gevelnieuw

Zo’n soort petroleum-achtig blauw voor het hout, en lichtlichtblauw voor de gevel, behalve een iéts donkerder streepje onderaan. 

Maar van zodra ik dat op een beeldje zet, dan slaat de angst al meteen toe, van eikes nee. En van dat gaat zó het verkeerde blauw zijn, en dan zitten we daar, met een huis dat er gelijk een smurf uitziet

Enfin. Ik voel dat het nog een paar keer over en weer zal gaan. 

 

Schrikbeeld

woensdag 5 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Toen ik op de lagere school zat, en nog wat jaren later, ging ik regelmatig logeren bij mijn beste vriend.

De herinneringen! Rijstpap uit blik, met bruine suiker! Zijn oudere zus en zijn jongere zus! Achtervolgingen rond de traphal op het eerste! Belletje trek doen in de straat! Zijn grootvader, die daar ook woonde, en die bijna honderd jaar was! De tuin, met de velden erachter! De inwonende meid, en hoe het over en weer pesten was! De auto — een Volga met wel vier rijen zitbanken! De koelkast — enorm, en met twee deuren! De hond, Pitou — een grijs bobtailachtig overenthousiast uit zijn bek stinkend monster! De tv-kamer met de zitzak! Het Bontempi-orgel! 

Bij de aller-allergelukkigste momenten van mijn leven, dat ik daar gespendeerd heb. 

Er is maar één negatief iets dat ik eraan overgehouden heb. Zijn vader was wat ouder dan mijn ouders. Prof aan de universiteit, een prachtige, zachte, lieve, rechtvaardige man. Maar meer dan eens als ik er was, zagen we hem niet. Dan was hij op zijn kamer en kwam hij er –soms dagen, leek het– niet uit. 

Heel soms kwam hij voorbij geschuifeld, in de traphal: een lijkbleek wrak in een zijden kamerjas, getrokken, aan het afzien. 

Migraine, fluisterde iedereen, en we moesten heel stil zijn. 

Het moet een goeie dertig jaar geleden zijn dat ik daar het laatste was, maar ik heb nog altijd een heilige schrik van migraine. En nu denk ik dat ik vanmorgen iets migraine-achtig had.

‘t Was al even dat ik een stijve nek had, maar ik werd vannacht misselijk wakker met vreselijk kloppende hoofdpijn. Die niet over ging. En vanmorgen werd ik ziek van rond te lopen. En moest ik overgeven. En deed alles pijn: licht, geluid, nadenken, alles. Ik ben miserabel in bed gaan liggen met een laken over mijn hoofd, en nu voel ik mij alsof ik een paar flessen malibu gedronken heb. 

Fuck. Kunnen we misschien even een moratorium op ziek zijn afspreken, wereld? 

Max Raabe & Palast Orchester

woensdag 5 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Als ik me niet goed voel, zet ik zachtjes Max Raabe op, en dan gaat het allemaal een beetje beter.

…en tot zover acupunctuur

donderdag 6 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Acupunctuur is theatrale placebo. Einde verhaal. Heh. 

Springen in de keuken

donderdag 6 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Kinders en een webcam, altijd wijs. 

Spreek van totaal weird

vrijdag 7 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Maar allez. 

Vorige vrijdag zaten we op het plankier met mensen, en dan ging ik naar binnen en stuikte ik mij slecht voelend in bed, en ik ben er zo ongeveer niet uitgekomen tot en met dinsdag. 

De dokter had mij tot vrijdag voorgschreven thuis te blijven. Is dat niet wat overdreven? vroeg ik. Neen, dus, blijkbaar. 

Ik heb me tot klokslag 19u vandaag doodmottig gevoeld. Koppijn, oorpijn, misselijk, the works. 

Maar nu is het over. Enfin, ‘t is te zeggen nog koppijn en oorpijn, maar ‘t is allemaal onder controle. Enfin hoop ik toch (de avond is altijd beter dan de ochtend en zeker dan de namiddag). 

Maar het verschil tussen vanmiddag en vanavond is wel redelijk spectaculair, ja. 

G’had es g’had

zaterdag 8 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Vanmorgen over en weer naar de kookwinkel, en dan thuis toegekomen, geconstateerd dat het goed weer was, de plooizetel buiten gezet, drank erbij, en boek gelezen. 

Voor middageten het Chinees/Thai gedoe van twee dagen geleden nog eens in de wok gekieperd, met wat groene curry en een paar gepocheerde eieren en een toast erbij, en dan de rest van de dag blijven zitten en een boek gelezen.

Zelie zat naast mij haar examen Grieks te studeren, Sandra en de andere kinderen waren naar een verjaardagsfeest in Oudenaarde. 

Avondeten: pizza besteld op het internet. 

En dan de rest van de avond blijven zitten. 

Ik ben een beetje verbrand, maar ‘t kan mij allemaal niet schelen. Ik heb een boek uitgelezen en een deuk in een tweede boek geslagen. En ‘t was al heel lang geleden dat ik nog eens had kunnen lezen. 

Allemaal zo verkeerd niet, de zomer. 

Ik was al bijna vergeten wat dat was

zondag 9 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Zonder wat dan ook te doen, en in relatief in orde gezondheidstoestand, een volledig weekend niets. 

Vanmorgen met de boterkoeken naar buiten getrokken, tafel op plankier gezet, zetels errond, en dat was het dan qua activiteit. 

Deel drie en vier van A Song of Ice and Fire zijn er doorgeraakt, vandaag. 

Geen nieuws of Zevende Dag, geen mails of niets — ‘t is dan ook pas nu dat ik hoor dat Iain (M.) Banks is komen te gaan. Ik denk dat ik zijn boeken maar eens herlees, als eerbetoon. 

Neil Patrick Harris not fucking around

maandag 10 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Ik ken die nog van als hij nog Dougie Howser was!

Ben Weyts est bon pour le moral

dinsdag 11 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | 12 reacties

Ik heb in uitgesteld relais de Ter Zake-uitzending van gisteren gezien, waar Ben Weyts als een zwart-gele zichzelf tegensprekende gieter afging in een debat met — of all people — Bart Somers. Over — of all thema’s — confederalisme. 

Echt waar: een debat tussen Ben Weyts, de immer monkellachende bijna gezalfde troonopvolger van Bart De Wever (de moegetergde, veelgeplaagde, alles voor de zaak opofferende Bart De Wever, leeggezógen door de mainstream media, geviseerd door iedereen) over de core business van zijn partij, met Bart Somers van Open VLD, een partij die als we de peilingen geloven op sterven na dood is, die net ogenschijnlijk koers heeft veranderd van confederalisme naar federalisme. 

Bekijk en lach

Bart Somers veegt de vloer aan met Weyts, die bijna meelijwekkend op talking points probeert terug te vallen. Om duimen en vingers bij af te likken.

Maar toen zei ik sod it

woensdag 12 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Ik ging voor de x-de keer in discussie gaan, maar toen zei ik sod it, ik heb dat allemaal niet nodig, discussiëren om het discussiëren.

Ik ging mij voor de zeerveelste keer engageren om iets te doen voor mensen waar ik het eigenlijk zelfs niet eens mee eens ben, en proberen om ze op een ander gedacht te brengen, maar toen zei ik sod it, ze wisten op voorhand dat ze hun gat gingen verbranden, ze wisten op voorhand dat er blaren gingen zijn, ze wisten op voorhand wat eraan te doen, en nu zijn ze verbrand, wel: dat ze op de blaren zitten. 

Ik las tekst na tekst op het internet en op de gazetten waar ik vanbinnen in een onheilige furie van verontwaardiging spontaan in zelfontbrandingsmodus ga, en ik zou willen fulmineren en tieren en roepen, maar toen zei ik, ah what the fuck, wie zit eigenlijk op mijn opinie te wachten? 

Eens gewoon consequent zeer lang aan een stuk nee zeggen en sod it, da’s misschien een idee.

Ik heb nog boeken te lezen en films te zien en series te bekijken. Misschien als ik de wereld met grust laat, dat de wereld mij ook met grust laat. 

300 II

donderdag 13 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

De leraar geschiedenis zal het weer mogen uitleggen:

Voor de rest ziet het er wel spectaculair uit, daar niet van.

En jij kameraad, waar kom jij vandaan?

donderdag 13 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Ik krijg gelijk koude rillingen van dit filmpje. 

Hm.

Monopoly-geld

donderdag 13 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | 20 reacties

Ik heb geen idee wat ik met mijn geld moet doen. En het moet op vóór het einde van de maand. 

Ik vind eco-cheques eigenlijk vurtigheid, wat moeten we nu in ‘s hemelsnaam kopen? Tips, iemand? 

Because I can

vrijdag 14 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ik heb daarnet de vloerverwarming van het achterhuis aangezet. 

Omdat dat tegenwoordig weer kan, en het al bijna een jaar geleden was dat het kon: de chauffage en de circulatiepomp en de boiler en alles — allemaal weer in staat van werking. 

Vandaag ook een fijne bijeenkomst gehad met de meneer die onder meer de muur van onze keuken gaat insmijten. En maandag zitten we samen met de meneer die onze nieuwe vensters gaat maken, en bestellen we daar en dan al het nodige. 

En van zodra die vensters gemaakt zijn, kunnen we de rest van de verbouwingen ook doen. 

Pfoei. 

Conversaties met zoon

zaterdag 15 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Papa?
Ja?
Ik heb nog nooit een kookaburra zien lachen.
Euh… OK. En hoe kom je daarbij?
Oh, zomaar.

Papa?
Ja?
Weet jij waarom ik altijd twee blikjes Ice Tea meeneem naar de tekenles?
Euh neen?
Gewoon, voor een vriend.

Conversaties met Louis: random.

Gevel, beslist

zondag 16 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Voilà zie, definitieve kleur van de gevel is beslist:

Gevel definitief

‘t Ziet er in het echt helemaal anders uit dan op een computerscherm, maar ‘t is toch in de richting. Morgen afspraak met de ramenmensen. Spannend!

Maar zo schoon

maandag 17 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Trefwoord: bijna niet te bevatten

maandag 17 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

DUS we zaten vanavond samen op het plankier met de architect en de meneer van het schrijnwerk. 

Over en weer, kleuren beslist, opties beslist, diktes van vensters, lichtdoorlatendheid, isolatiewaarden, beseft dat er bij de 400 kilo glas boven ons hoofd zal hangen in de keuken, enfin, verbouwingsdinges. 

En dan kwam het op timing. 

Kaum zu glauben: het schrijnwerk, inclusief veranda-achtige glasbouw, zou klaar zijn tegen einde september. En dus als tegen dan ook de ruwbouwwerken klaar zijn aan de achtergevel, zou er in één moeite

a) vensters voorgevel
b) tegelijk restauratie achtergevel en vensters achtergevel
c) glasbouw keuken

kunnen gedaan worden. En dan ofwel ervoor ofwel erna de restauratie van de voorgevel.

En dan zou, eigenlijk, misschien, in principe, alles kunnen klaar zijn tegen het einde van oktober. Misschien. Hopen we.  

Doe anders eens iets *nuttigs*, Vuijlsteke

dinsdag 18 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Ik kan mij in zó miserie werken door dingen te beloven en dan tegen deadlines aan te lopen, ge kunt dat niet geloven. 

Maar de allerbeste miserie is miserie waar het niet zo heel erg hard uitmaakt of het af geraakt of niet. Dingen waar geen mens op zit te wachten, en waar ik dan dagen en dagen en weken kan insteken, om er niets mee te doen. 

Zoals vanavond, bijvoorbeeld: het was barbecue met allemaal mensen op straat, maar omdat er teveel nieuwe mensen tegelijk waren was ik naar binnen gevlucht, en toen zag ik een stapel boeken liggen, en toen dacht ik *lamp gaat aan boven hoofd* hey, en als ik nu eens een stamboom zou maken van alle personages in A Song of Ice and Fire, zou dat geen goed idee zijn? 

En toen was het plots vier uur later, en heb ik bij de tweehonderd namen in een boom zitten en zit ik te kauwen op de mierenhoop vol Freys, en zie ik al dat ik hier éél veel tijd mee ga kunnen verdoen. 

Ayep. 

Oooh spijtig

woensdag 19 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Naveena Shine geeft het op. Ze heeft 47 dagen op licht geleefd, zegt ze. Enfin ja, op water en licht. Enfin ja, op suikerwater met vitamines en licht. 

Een kwestie van organisatie

donderdag 20 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

10u06 deze ochtend: telefoon van een onbekend nummer. Ik neem op, ik krijg een antwoordapparaat dat mij weet te zeggen dat mijn Telenetinstallateur op weg is en dat ik dus best thuis ben want hij zal er binnenkort zijn. 

Even terugspoelen naar vorige week vrijdag.

Telefoon van een geblokkeerd nummer, dat blijkt een vriendelijk klinkende dame van Telenet te zijn. Of ik misschien geen nieuwe modem zou willen hebben, want ze zien dat ik echt wel al een oud model heb. 

Ik vraag of dat echt nodig is, de juffrouw zegt van neen. Ik vraag of het met die nieuwe modem sneller zal gaan of zo, de juffrouw zegt neen. Maar dat er in de toekomst misschien wel nieuwe functies zullen komen, en dat het in alle geval gratis is. 

In dat geval, zeg ik, doe maar! (Wel wetend dat het waarschijnlijk is omdat ze mijn huis als Telenet Homespot willen activeren, en dat er waarschijnlijk godweetwat extra monitoring en watnog in zit, maar bon.)

Afspraak gemaakt dinsdagnamiddag. 

Disndagvoormiddag bedenk ik plots dat alles van internet en andere bakskes (ik dénk dat dat de technische term voor die dingen is) redelijk proper tegen de muur gemonteerd is, in een kast in het bureau. En dat de vorige meneer van Telenet er maar een zootje van gemaakt had, allemaal draden verlegd en gaten geboord en extra gerief geïnstalleerd dat ik niet nodig had, dus ik bel naar Sandra die thuis zit dat als die meneer van Telenet komt, dat ze hem zeker moet vragen om het proper te installeren, en als dat niet zou lukken, dat hij gewoon naar huis mag gaan.

Dinsdagavond komt ik thuis, en net als ik de straat in kom wandelen: telefoon van de juffrouw van Telenet. Die mij niet boos of geïrriteerd maar teleurgesteld vraagt waarom ik niet thuis was toen de installateur kwam. 

Ik kan al die interactie op dat moment niet aan, dus ik geef de telefoon door aan Sandra, die juist op het plankier groenten zat te kuisen voor slaatjes, en ik vlucht naar binnen. 

Wat later kom ik luisteren: blijkt, Sandra zat de hele namiddag in het bureau op het gelijkvloers aan de straatkant, en in de loop van de namiddag is er inderdaad iemand voor de deur gestopt, die naar de gevel heeft gekeken, en die dan zonder aanbellen weer is vertrokken — en een briefje in de bus gestoken heeft van “u was niet thuis”. 

Ahem-hem. Rode kaken bij de juffrouw van Telenet, beeld ik mij in, en een nieuwe afspraak, donderdag in de voormiddag. Ze beloven dat ze op voorhand bellen, zodat we de meneer van de installatie zéker niet missen. Ik zal op mijn werk zitten, en dus geeft Sandrahaar GSM-nummer door. Alles in orde, alles klaar en duidelijk. 

 

Maar dan krijg ik dus om 10u06 een telefoon om te zeggen dat de installateur zal komen. Paniek! Zie dat Sandra juist boodschappen gaan doen is! Zie dat die mens daar staat, deze keer wél aanbelt, en niemand thuis vindt! De schaamtelijkheid!

Ik bel dus direct naar het thuisfront om de boodschap door te geven: zijt gij thuis?! die gast van telenet gaat komen!! ze hebben juist gebeld!!!

Waarop Sandra, lakoniek: die mens is al lang weg. Hij stond hier om acht uur vanmorgen. 

 

Aaargh!!

Een zoveelste gedupeerde van de allopathie

vrijdag 21 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | 34 reacties

Het militair-industrieel complex, euh, ik bedoel, de mainstream allopathie slash Monsanto slash Illuminati slaan weer toe!

Een perfect gelukkige man met wat symptomen van Parkinson moest absoluut onder het mes gaan en electroden ingeplant krijgen. De resultaten zijn ernaar.

Je reinste symptoombestrijding zonder de diepere oorzaak aan te pakken. Dokters die God spelen, elk systeem apart zien zonder de hele mens te behandelen: ongelooflijk.

In plaats van naar de homeopaat te gaan, die zou niet alleen de symptomen maar het geheel opgelost hebben, wellicht met Tarentula Hispanica (vogelspin), Bufo Rana (paddenvergif), Agaricus Muscarius (vliegenzwam) of Ambra Grisea (walvisovergeefsel).

Serieus, bekijk de arme man:

Een varken, in stukken

zaterdag 22 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Hele dagen zou ik daarnaar kunnen kijken. Hele dagen. 

Onverhoopt

zondag 23 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Het was de afgelopen weken drama, ‘s avonds ten huize onzent: Anna moest tafels van vermenigvuldiging leren. 

Niet dat ze ze niet kende (op een paar lastigaards van 7 en 8 na), maar wel dat ze weigerde oefeningen te maken. Van die bladeren met x oefeningen op y tijd, waarbij x altijd naar boven ging en y altijd naar beneden, tot 100 oefeningen op 7 en een halve minuut. 

En Anna weigerde dat te doen. Zei op voorhand dat ze te weinig tijd zou hebben, dat het toch niet zou lukken, en alles. In het begin deed ze nog pogingen, maar hoe meer ze oefende hoe slechter het ging, met ergens een triest dieptepunt van denk ik drie uur voor 100 oefeningen vorige week woensdag of donderdag (met een paar time-outs in haar kamer meegerekend). 

En dan kwam ze vrijdagavond thuis met een tafeldiploma: de juf had haar naast Anna gezet en gewoon de vragen één voor één gesteld — als het zo gaat, dan kon Anna niet rondkijken en afgeleid worden of panikeren omdat ze een chronometer zag staan. 

En is het dus gelukt. Zucht. 

Toch bijzonder content dat we ervan af zijn. 

Ademloos

maandag 24 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Ik zal zo’n viraal ‘t één of ‘t ander hebben, ‘t is er het seizoen voor. 

Vrijdag op tien minuten tijd van “bleurgh, ik denk dat ik teveel pizza gegeten heb” naar “wtf koppijn” en naar “wtf ik krijg mijn handen niet meer toe” en “wtf al mijn gewrichten doen pijn”.

Naar huis gestrompeld (per fiets, faut le faire, ik wist halfweg naar huis niet of ik vijf minuten, een kwartier of een uur aan het fietsen was), pijnpillen gepakt, in bed gekropen, en liggen afzien. 

Er kwam bezoek, ik denk wel twintig man met allemaal kinderen: ik heb liggen bleiten van miserie van al het lawaai. Zaterdag: tussen ben en trekzetel doorgebracht. Zondag: geen stem meer, en hey, check it out: geen adem meer. 

Ik kan daar niet zo goed tegen, sinds ik eens na een operatie een dag in recovery heb gelegen met het gevoel dat ik aan het stikken was. 

Maar bon, heel de zondag dus in de trekzetel gezeten (bed was te benauwend) en proberen ademen. Niet zo fijn, nee. Gelukkig is het nu min of meer voorbij. Alleen kan ik nog niet echt spreken — maar ook dat gaat voorbij, ongetwijfeld. 

Leuk weekend dus, jazeker. Toch maar naar het werk gegaan vandaag, en kijk: het is gelijk ook al hoesten en kuchen dat ik hier hoor, ik ben dus niet alleen.

Het enige is die stem, natuurlijk. Ik heb alvast een vergadering op school afgezegd (schande, tweede week op rij, maar vergaderingen zonder stem zijn ook niet echt nuttig), en ik hoop dat ik in de loop van vandaag niet al te veel moet spreken.

Een tekeningetje

maandag 24 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ik dénk dat die meneer al meer heeft getekend, in zijn leven. 

Ik vind dat altijd een beetje deprimerend, als ik zo’n dingen zie. Die ik nooit vanzeleven zou kunnen, en al. Er zijn honderden en duizenden filmpjes die inspirerend werken, en dan zijn er dingen zoals dit. Zo van: shit. 

Genen duts, Kim Jung Gi.

Meer alhier, en ik zou wel eens wat van die sketchbooks durven kopen, denk ik. 

Niet fijn

maandag 24 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Niet fijn, als ge iets gaat eten en er wordt teveel gedronken.

Niet fijn, als uw vriend nog naar huis wilt in plaats van te blijven slapen.

Niet fijn, als hij echt niet meer in staat is om met de auto te rijden.

Niet fijn, als het écht niet lukt om hem te laten uitstappen.

Niet fijn, als hij blijft murmelen dat het wel zal gaan, de sleutel al in het stopcontact en de motor draaiend.

Niet fijn, als hij aarzelend aanzet, en vóór de auto springen alleen een ongeluk zal veroorzaken.

Niet fijn, wakker liggen tot hij een sms stuurt dat hij toegekomen is. Of niet. Of misschien is hij het vergeten. Of misschien ligt hij in een gracht, of misschien God weet wat.

Nee, niet fijn.

‘t Is weekend!

dinsdag 25 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Of zo voelt het toch in alle geval aan. Allez, hoe kan dat nu zijn? Het is nog maar dinsdag, en ik ben vandaag al allemaal mensen tegengekomen die ook het gevoel hadden dat het weekend was.

Ik denk dat het is met al die eindeschooljaarsdingen, dat Zelie niet meer naar school moet gaan en zo.

Of met het weer: we zaten vanavond op het plankier met de buren van naast de deur, en de buur van rechtover, en de buren van een straat verder, en het leek wel een frisse herfstdag, en dat vertaalde dan op de één of andere manier naar “vrijdagavond, ons gedacht”.

Maar het is natuurlijk nog geen weekend. Als het al weekend zou zijn, zou het al proclamatie geweest zijn, en zou het al helemaal vakantie zijn voor de kinderen.

(Urgh, wat een stress, wachten op die examenresultaten.)

Gelezen: Tales of Dunk and Egg 1: The Hedge Knight

woensdag 26 juni 2013 in Boeken. Permanente link | Geen reacties

Het hele Song of Ice and Fire tot nog toe is erdoor gejaagd, en elke dag een Culture-boek lezen, da’s gelijk een beetje respectloos. Dus dacht ik: tijd om eens Tales of Dunk and Egg te lezen, de Song of Ice and Fire prequels-enfin-tussenquels-min-of-meer.

Negentig jaar vóór A Game of Thrones, in Westeros. Daeron de Goede (Daeron II Targaryen) is 25 jaar koning.

Dunk is de schildknaap van Ser Arlan of Pennytree, een ridder zonder meester (“hedge knight” klinkt zoveel mooier en poëtischer, vind ik). Dunk is een (zeer grote) jongen van Fleabottom (de sloppenwijk van King’s Landing). Arlan sterft, maar riddert Dunk net voor zijn dood. Op weg naar het toernooi van Ashford komt Dunk (ondertussen Ser Duncan) een kale staljongen tegen, Egg, die absoluut zijn schildknaap wil zijn.

Dunk ziet dat niet zitten, maar uiteindelijk wurmt Egg zich een weg in Dunk’s dienst, en ook wel in zijn hart.

En dan is er een uit de hand gelopen incident met Prins Aerion Targaryen (kleinzoon van Daeron en de schlechte schlechterik van dienst), en blijkt Egg de jongere broer van Aerion te zijn. De jongen die later koning Aegon V zal zijn, Aegon the Unlikely, de vierde zoon van Maekar, die ook al de vierde zoon van Daeron was — en de jongere broer trouwens van Maester Aemon van de Night’s Watch.

Het toernooi wordt een impromptu gerechtelijk toernooi, wegens lèse-majesté van Dunk. Met meer dan bijzonder verregaande gevolgen voor de hele geschiedenis van Westeros.

 

Er is ook een graphic novel van in zes delen, maar ik heb het gelezen als een para-legaal gedownload ebook, en het rare van de zaak: ik moet dit een eeuw geleden ook al gelezen hebben, en er niets van onthouden hebben. De anthologie waarin dit verscheen, Legends: Short Novels by the Masters of Modern Fantasy uit 1998, staat in mijn bibliotheek en heb ik bijzonder graag gelezen. Ik herinner me dat ik vooral uitkeek naar de verhalen van Pratchett, Stephen King en Ursula K. Le Guin, ‘t moet zijn dat het verhaal van George R.R. Martin vijftien jaar geleden weinig of geen indruk nagelaten heeft.

Na (manifest dus her-)lezing vond ik: een fijn verhaal, met sympathieke personages, veel vaart en verrassend veel diepgang, en terloops machtig interessant voor wie meer dan een vluchtige interesse heeft in (de geschiedenis van) Westeros en aanverwanten.

Bijzonder blij dat Martin zegt dat hij er een hele reeks van plant te schrijven.

[van op Boeggn]

Gelezen: Tales of Dunk and Egg 2: The Sworn Sword

donderdag 27 juni 2013 in Boeken. Permanente link | Geen reacties

Een jaar na het toernooi van Ashford, en alsof het nog niet erg genoeg was met dramatische gebeurtenissen: in de lente van 209 sterven vele tienduizenden in Westeros aan een epidemie. The Great Spring Sickness kijkt niet naar rang of stand: in King’s Landing sterft bijna de helft van de bevolking. Koning Daeron de Goede moet eraan geloven, en ook Valarr en Matarys, de zonen van zijn oudste zoon en zijn onmiddellijke erfgenamen.

De troon gaat naar Daeron’s tweede, Aeris I, een boekenwurm zonder kinderen. De derde zoon, Rhaegal, heeft een zwak gestel en wordt verondersteld krankzinnig te zijn, en de vierde zoon, Maekar, heeft zich na Ashford mokkend teruggetrokken in zijn kasteel.

Tegen die (verre) achtergrond zwerven Dunk en Egg door het land. In het begin van The Sworn Sword zijn ze tijdelijk in dienst bij Ser Eustace Osgrey, een verbitterde oude man die vroeger heer was van de wijde omgeving, maar nu alleen nog een armetierig kasteel over heeft een een klein lapje grond.

Een lapje grond, dat dan ook nog eens helemaal verdroogd raakt, omdat er geen regen komt en de rivier blijkt ingedamd te zijn.

Bij een verkenning verwondt ene Ser Bennis the Brown, ook in dienst bij Osgrey, een horige van het kasteel van de buren, en hoe verarmd ook, Osgrey beseft dat zoiets niet kan. Hij stuurt Dunk en Egg op het kasteel af om te gaan onderhandelen met de Rode Weduwe, de kasteeldame die al vier echtgenoten heeft achter zich gelaten, en waarvan gezegd wordt dat het een gifmengster is en een tovenares.

Nogmaals een fijn verhaal, en nogmaals: bijna even wijs om lezen voor het verhaal als voor de achtergrond. Behalve de omstandigheden van het moment (de erfopvolging van Daerys II), komen we meer te weten over de Blackfyre Rebellion, en dat lijkt in A Song of Ice and Fire ook alsmaar belangrijker te worden.

Waar het in het kort op neerkomt, is dat de vader van Daeron II, Aegon IV (the Unworthy) in zijn leven stapels (en stapels en stapels en stapels) bastaarden heeft gemaakt. Geen probleem, hoor ik u zeggen, dat heeft Robert Baratheon ook gedaan, toch?

Ha, wel, het probleem is tweeërlei: om te beginnen was Aegon er absoluut niet discreet over en deed hij het met alles en iedereen, ook met vrouwen van adel, en ging hij zelfs zo ver om aan één van zijn bastaarden Blackfyre te geven, het voorouderlijke zwaard van de Targaryens te geven. En nog veel erger: op zijn doodsbed heeft hij — dat is het prerogatief van een koning — zijn bastaarden wettelijk verklaard.

Niet alleen die ene die hij Blackfyre gegeven had en die zich nu Daemon Blackfyre noemde en die daarmee meteen tweede in lijn voor de troon werd, maar allemaal. Zucht.

En vandaar Blackfyre Rebellion, en honderd jaar (ja, mogelijks tot aan en voorbij Game of Thrones) Blackfyre-pretendenten voor de troon, die blijven vasthouden aan Daemon Blackfyre als enige legitieme erfgenaam van Aegon IV in plaats van Daeron II. (De redenering is een mengeling van “waarom zou Aegon anders het zwaard aan Daemon gegeven hebben, als het niet was om zijn intenties duidelijk te maken” en “Daeron was eigenlijk geen zoon van Aegon, maar wel van een affaire tussen Aegon’s vrouw en Aemon, de broer van Aegon”).

Euh ja. ‘t Wordt redelijk geeky, ja. Maar het heeft allemaal zijn relevantie!

Opnieuw para-legaal gelezen, vrees ik. Het verhaal is oorspronkelijk verschenen in Legends II: New Short Novels by the Masters of Modern Fantasy, dat ik gekocht heb, dat in mijn bibliotheek staat en dat ik –weet ik heel zeker– graag gelezen heb, maar opnieuw: ik herinner het mij niet. En ik herinner me uit Legends II bijvoorbeeld wel Neil Gaiman’s Monarch of the Glen, en het verhaal van Robin Hobb, en Raymond E Feist.

Dus misschien wel ja: zelfs al is het een fijn verhaal om te lezen, en al zou het in principe op zichzelf kunnen staan, vrees ik dat het een beetje te hoog van informatiedichtheid is voor mensen die helemaal niets van Ice & Fire (willen) weten.

[van op Boeggn]

Gelezen: Tales of Dunk and Egg 3: The Mystery Knight

donderdag 27 juni 2013 in Boeken. Permanente link | Geen reacties

Dunk en Egg zijn op weg naar Winterfell, om er Beron Stark te helpen vechten tegen de Greyjoys die vikingachtige raids doen op de kusten.

Op weg komen ze te weten dat er een toernooi zal zijn voor het huwelijk van Lord Butterwell, een schatrijke mens die “niet mee had gedaan” in de Blackfyre-historie en op de twee paarden gewed had door zijn ene zoon voor Daeron en zijn andere voor Daemon te laten vechten.

De eerste prijs van het toernooi is een drakenei, en er zijn verbazend veel ridders aanwezig. Die verbazend vaag zijn over hun identiteit.

Complotten en alles, en jawel: ‘t is weer van Blackfyre. Er gebeurt minder in The Mystery Knight dan in de vorige twee boeken, maar het wordt alsmaar duidelijker dat de nijd van de Blackfyres tegen de Targaryens heel heel erg diep zit.

En hoe meer ik ervan lees, hoe meer ik er zeker van ben dat het niet anders dan relevant kan zijn in Song of Ice & Fire.

[van op Boeggn]

Een tip voor de zieke mens!

vrijdag 28 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

WebMD.com. Een groot gemak.

Ga naar symptoms.webmd.com, voer een reeks symptomen in (volgens het principe “toon eens waar het pijn doet meneer”), en hopladiejee, een lijst van “possible conditions”, klaar om naar de dokter mee te gaan. 

Stel bijvoorbeeld dat ik een etterende kaak heb, bloed dat uit mijn hoofdhuid komt, geconstipeerd ben en pijnlijke gezwollen knieën heb, dan zegt WebMD mij dat ik wellicht een slijmbeursontsteking heb. Of prikkelbaredarmsyndroom. Of gewoon depressief ben. Of een anuskloof opgelopen heb. 

En hoe meer symptomen, hoe meer mogelijke ziektebeelden het ding u geeft!

Machtig handig.

Het is daar allemaal te laat voor, zeker?

zaterdag 29 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Ik moest vandaag naar hyet administratief centrum gaan om een nieuwe identiteitskaart aan te vragen. 

Vroeg op de fiets gesprongen, kaartje uit de automaat, een minuut of tien wachten, bij de vriendelijke meneer gegaan, gehandtekend, foto afgegeven, alles in orde. 

En ik dacht: als ik zou opnieuw kunnen kiezen, ik zou graag achter zo’n loket van de Stad zitten. De hele dag mensen zien, geen conversatie moeten uitvinden maar integendeel altijd geleid zijn door het geval en  door de procedure.

En natuurlijk dat ik wel weet dat het niet allemaal rozen zijn,  dat er collega’s en oversten en politiek en allerlei is, maar toch: ik denk dat ik een goeie zou zijn om achter een loket te zitten. 

Denk ik. 

Drôles de mois

zondag 30 juni 2013 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ik voel het aan mijn water, het gaan een rare paar maanden worden, juli en augustus. 

De laatste twee jaar waren we tien dagen naar de zeer gegaan, maar dit jaar: helemaal niets gepland. 

In juli gaan de kinderen (drie van de vier) op kamp en zijn er Gentse Feesten waar ik ook dit jaar zo ver mogelijk van ga blijven. En dan is er een hele maand augustus waar er misschien wel eens een citytripachtig iets zou kunnen gedaan worden.

En dat is het dan, denk ik. Tot september, dat er rap genoeg zal zijn, alle “whoa maat gewoon TWEE MAAND vakantie” van de kinderen ten spijt. 

Alle vakantie opsparen tot december! Ha!

Navigatie

» homepagina, archief

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338