• Fuck

    Ik was op de tiktoks aan het scrollen en ik kwam iemand tegen die ik ken van op het internet. Niemand echt bekend, wel iemand die ik al een tijd buiten de tiktoks volg. Iemand uit Frankrijk, waar ik nog nooit ook maar een half woord mee gewisseld heb, maar die ik eigenlijk echt bewonder.

    Ik wist niet eens dat ze een tiktokaccount had, en dan zag ik ze, met iets dat ze minder dan vijf minuten geleden had gepost.

    In tranen. Bottom line: het zou beter zijn als ik er niet meer zou zijn.

    Niét gespeeld. Op een account met een zeer klein handvol volgers, die ik daarnet voor de eerste keer zag.

    Ik heb gereageerd, maar ik weet ook niet wat ik best zeg. Ik hoop dat ze niets onherstelbaar doet. Wat een miserie, zeg. Wat een miserie.

  • Guido Belcanto

    Zoals meestal bij bijna alles, had ik geen goesting om te gaan. Ik lag in de zetel en het plan was te verhuizen naar mijn bed, maar ik had een optreden van de fantastische Guido Belcanto gekregen als cadeau en dus vandaar.

    Het doet alsmaar raarder, gaan kijken naar dingen die ik ook vroeger al goed vond. Dat wil tegenwoordig zeggen dat we in zalen met alleen maar oude mensen zitten, en ik blijf dat confronterend vinden.

    Ik heb nog nooit een minder dan fantastisch concert meegemaakt van de man, maar gisteren was het bijzonder fantastisch. Nieuwe dingen, oude dingen, en uit volle borst meegezongen met de bisnummers. Wat een fijne mens, ook, en wat een uitstekende band.

    Maandag ga ik naar het werk met dit in mijn hoofd:

  • Dan toch maar niets

    Ik zat voor mijn computer en ik had een stapel dingen die ik had kunnen doen. Waarvan ik dacht dat ik ze eigenlijk eens zou moeten doen.

    Serie kijken.

    Spel spelen.

    Boeken lezen.

    Ding programmeren.

    Tekst schrijven.

    En dan deed mijn computer raar en moest ik hem heropstarten en dat duurt altijd een uur, en dan heb ik mij gewoon in de zetel gelegd, ben ik maar aan dat “serie kijken” begonnen, gemerkt dat ik eigenlijk geen goesting had en begon ik verder te lezen aan een boek, gemrekt dat ik daar ook geen goesting in had, en ben ik dan maar — ondertussen met een kat op de schoot — in slaap gevallen.

    Eigenlijk moet ik helemaal niets, heb ik tegen mezelf gezegd. Eigenlijk kan ik gewoon in mijn bed blijven liggen of in de zetel.

  • Onredelijk

    De enige manier om niet elke dag in foetushouding op de vloer te liggen, is onredelijk positief te blijven.

    Ik herinner mezelf daar regelmatig aan. Het werkt met wisselend succes.

  • Матрёшка 

    Een X is een page en dat bevat mogelijk een Y, een Y bevat minstens één Z.

    Bewerk dat met Wagtail en ge denkt, ik ga daar allemaal inlines van maken, dat komt wel in orde — heluur, confituur. ’t Loopt in de soep wegens niet weten wat of hoe en alles.

    Als X een page is, kunnen we dan Y ook een page maken? Zeker dat, maar dat is overkill. En dus is Y nu een snippet, maar dan wel een snippet op steroïden wegens een stapel mixins die er meer een page dan een snippet van maken. En wat shenanigans om na een edit op de page terecht te komen in plaats van in de lijst van snippets, en een tabje op de page om een lisjt van snippets te tonen, en dan Z inlinen op de de Y-snippets en iedereen content, hoezee!

    Ik was meer dan gemiddeld content toen het gisterenavond deed wat ik verhoopte dat het zou doen.

  • Links van 16 tot 21 januari 2026

    John Oliver: Why Everything is a Scam: FIFA, Mergers, & Information Literacy – Trevor Noah

    't Is John Oliver en Trevor Noah, en John Oliver is op zijn best als hij informeel is en ik wil *nu* nog eens een Bugle

    LaTeX Coffee Stains

    This package provides an essential feature to LATEX that has been missing for too long. It adds a coffee stain to your documents. A lot of time can be saved by printing stains directly on the page rather than adding them manually. You can choose from four different stain types.

    Beloved '70s sci-fi series confirmed for reboot with Doctor Who director | Radio Times

    It's been almost 50 years since Blake's 7 first hit screens, but fans could be in for quite the comeback, as a reboot is in development! Doctor Who and The Last of Us director Peter Hoar has opened a "genre-based" production company, Multitude Productions, and has acquired the IP for the iconic '70s and '80s sci-fi hit along with exec Matthew Bouch and producer Jason Haigh-Ellery, Deadline has confirmed.

    Cows Really Can Use Sophisticated Tools

    Veronika adeptly used the deck brush to scratch her itches, manipulating it to target different areas. Across the randomized trials, she chose the bristled end to scratch her hindquarters but switched to the stick end for softer lower-body areas. Across repeat trials, she made consistent choices about how to wield the broom. “When I saw the footage, it was immediately clear that this was not accidental,” said study author and cognitive biologist Alice Auersperg in a statement.

    One second to compute the largest Fibonacci number I can – Sheafification of G

    Most of us are familiar with the Fibonacci sequence. What's the largest Fibonacci number you can compute in 1 second? I'm not setting any world records, here; I don't own a supercomputer.

    Thomas Nagel: What is it Like to be a Bat? | Philosophy Break

    Since its 1974 publication, Nagel’s essay has become a mainstay for syllabuses on the philosophy of mind. It’s famous not only for its brilliant title, but also its tantalizing characterization of consciousness, which Nagel then wields to challenge reductionist approaches to the philosophy of mind. “[A]n organism has conscious mental states,” Nagel writes, if and only if there is something that it is like to be that organism — something it is like for the organism.

    The Incredible Overcomplexity of the Shadcn Radio Button

    Radio buttons are built into web browsers. Why are we using a UI library that wraps another UI library that rebuilds radio buttons from scratch? Why does rendering a radio button require multiple dependencies and several kilobytes of JavaScript? How did we make a built-in browser control so complicated?

    The secret medieval tunnels that we still don't understand

    Around 2,000 strange tunnels have been found around central Europe. These aren’t like the well-known catacombs of Paris or Rome. Known as the erdstall, these passages are extremely narrow, never more than two feet (60 centimetres) wide nor high enough for an adult to walk in, and sometimes the passages become seemingly impossibly narrow, as small as 16 inches (40 centimetres) in diameter. Determining their age and purpose is made difficult by the fact that almost no archaeological evidence has been found inside any of them. A ploughshare was found in one, millstones in a couple others, but apart from that the erdstall are eerily empty. Carbon analyses of coal and pottery fragments found within point to construction dates of around 900 to 1200 AD, but no written records from the Middle Ages mention the erdstall’s existence.

    Hollywood lied to you about Ancient Rome. Here’s the truth | Mary Beard: Full Interview

    We've inherited the history of Ancient Rome through movies, ruins, and shallow stories. The truth is far messier, says classicist Mary Beard. The hidden side of Roman life that screens rarely capture is chaotic; crowded streets teeming with Romans whose everyday lives were shaped by social hierarchies and familial obligations. Mary Beard unpacks what archaeology, literature, and even shoes tell us about the Romans’ daily lives. From the role of slaves in dressing elites to the rowdy crowds at chariot races, she shows how we’ve underestimated their complexity.

    23 Ways You’re Already Living in the Chinese Century | WIRED

    A DECADE AGO, China’s political leaders laid out an ambitious industrial plan: By 2025, they pledged, their country would be a world capital, with the goal of moving from “Chinese speed to Chinese quality, the transformation of Chinese products to Chinese brands.” This is the difference, they wrote, between “Made in China” and “Created in China.”

  • Verbouwingen: binnendeuren

    Het komt alsmaar dichterbij, alsmaar dichterbij. Eén dezer gaan we voor écht binnendeuren hebben hier en daar!

    Read ‘em and weep, in ’t zwart waar de nieuwe deuren komen, in ’t rood deuren die nog moeten komen, in ’t groen de ene deur die we niet gaan vervangen of nieuw plaatsen.

    Er was een beetje verwarring, in de zin dat de opmeters dachten dat deur 2 de deur tussen de inkom en de keuken was in plaats van de deur tussen de inkom en de wc, maar ’t is in orde gekomen.

    In essentie is het grootste dat er nog moet gebeuren in ons huis die binnendeuren en dan de voordeur. Dan mag het wat mij betreft eigenlijk wel gedaan zijn.

  • Kalender weg

    <dieeeeeeeeeeeepe zucht>

    Ik gebruik Outlook op een computer die vijf jaar oud is. Waar die Outlook dus al vijf jaar op staat, en waar ik eerst een andere account op had staan dan nu.

    Ik kan ineens niet meer aan de kalender van mijn werk tegenwoordig. Wel aan die van mijn vorig werk, en ook aan die van willekeurige collega’s op mijn werk nu, maar niet aan mijn eigen kalender.

    Wat een miserie. Ik heb geen goesting om het allemaal te ontinstalleren en te herinstalleren, maar ’t zal daar onvermijdelijk wel op uitdraaien zeker?

    Ik ga eerst eens gewoon een ander profiel maken, waar ik alleen mijn huidig werk in steek. Zien wat dat geeft.

    eeeeennnn ’t is in order.

    Zo typisch: ik ben dat al wéken aan het uitstellen, en het eerste dat ik probeer, doet wat het moet doen. Pff. Vermoeiend leven.

  • Analyse schmanalyse

    Is het een beetje voor middernacht op een zondag en ben ik aan het werken voor het werk en ben ik van plan dat nog wel even te blijven doen deze nacht?

    Ge moogt er zeker van zijn!

    Is dat omdat ik dingen heb uitgesteld en geprocrastineerd en ga ik nu op een avond en een nacht het werk doen dat ik eigenlijk ergens in de loop van vorige week (of de week ervoor, of de week dáárvoor) had moeten doen?

    HAHA NEE NATUURLIJK NIET!

    Nee serieus, echt niet: het is gewoon werk dat ik donderdag van plan was vrijdag te doen maar toen moest ik vrijdag op reis naar Antwerpen voor het werk en tegen dat ik thuis goed en wel aan mijn bureau geïnstalleerd was, was het weekend. Maar het is zodanig geestig werk dat ik écht goesting had om het in her weekend te doen in plaats van te wachten tot maandag.

    En dan waren er de Roottrees gisteren, en dan ben ik vandaag tot gelijk halfdrie in mijn bed blijven vegeteren en dan moest ik gelijk vijftien liter spaghettisaus maken en dan moest ik in den hof werken en dan moest ik een biefstuk van bij de twee kilo bakken en vóór ge het weet, is het 21u en moet ik er nog aan beginnen en hoe gaat dat dan meneer mevrouw?

    Precies.

    Morgen weer eens een week met een slaapdebet beginnen zie.

  • The Roottrees are Dead

    Het concept: het is 1998 en ge zijt genealoog. Iemand contacteert u om ern stamboom na te trekken, van de afstammelingen van Elias Roottree, die in 1908 een bedrijf oprichtte dat spekken verkocht en sindsdien een soort globaal conglomeraat geworden is, zo rijk als de zee diep is.

    Nu net is de vijfde president van het bedrijf in een ongeluk komen te gaan, samen met zijn vrouw en drie kinderen; één van de idiosyncratieën van het bedrijf is dat alle bloedverwanten in gelijke delen geld verdienen aan het bedrijf, dat achterhalen wie wie is redelijk belangrijk maakt.

    Met alleen het internet van 1998 en wat tips van een mysterieuze opdrachtgever gaat ge aan de slag — en hoe fantastisch leutig was dát niet jong!

    Ik ben een paar fijne uren later helemaal door het spel geraakt, inclusief het laatste mysterie, DACHT IK.

    …want toen bleek dat er gewoon nog een volledig vervolg in het spel zat ook!

    Ik ga dat houden voor volgend weekend, denk ik. Wel aangeraden. Gelijk een spel specifiek voor mij gemaakt (behalve dat ik er nog veel meer zou ingestoken hebben).

  • Links van 10 tot 16 januari 2026

    Jordan Maris 🇪🇺 🇺🇦 #NAFO: "I often hear Americans & rich …" – EUpolicy.social – A Mastodon server for the EU bubble

    I often hear Americans & rich brits justify buying oversized, polluting vehicles by claiming they need them because they live in the "countryside". I call bullshit, Ladies and Gentlemen, allow me to introduce, the Citroen C15

    The strange tale of Sigmund Freud’s begonia | The Observer

    I’ve been Sigmund’s great-grandchild since 1962 and, through that bloodline, I had little to show for it. But through a long chain of gratitude, kindness, friendship (and lust), a small green and purple plant has rooted me in the topsoil of my past. In the end, it was friends and strangers who allowed me to let go of an inherited distance from my past relatives and introduced me to my strange and guarded family. My cutting has just propagated its first new shoot. I will pass it on with love.

    The Hunt for the Death Valley Germans

    This is the tale of what for me was a rather remarkable adventure.  It was assembled on the basis of my personal recollection and experience, emails, GPS logs and some official documents.  It represents solely the perspective and opinions of myself, in my more lucid moments.  It is in no way intended to represent the position of the Riverside Mountain Rescue Unit, nor any other agency mentioned.  Further, my usual writing style tends to be somewhat lighthearted and flippant, which would be somewhat at odds with the serious and tragic nature of the incident being reported.  I have attempted to remain sensitive to the underlying events, yet retain a certain level of casual narrative that some might find entertaining.  And if not entertaining, then at least informative.

    What are Occlupanids? | HORG

    Occlupanids are generally found as parasitoids on bagged pastries in supermarkets, hardware stores, and other large commercial establishments. Their fascinating and complex life cycle is unfortunately severely under-researched. What is known is that they take nourishment from the plastic sacs that surround the bagged product, not the product itself, as was previously thought. Notable exceptions to this habit are those living off rubber bands and on analog watch hands.

    The struggle of resizing windows on macOS Tahoe – no.heger

    Living on this planet for quite a few decades, I have learned that it rarely works to grab things if you don’t actually touch them

    mac, ui

    Painting a landscape using mathematics.

    Inigo Quilez is een tovenaar.

    Eric Cline On The Sea Peoples Invasion of Ancient Egypt

    Sea Peoples, Bronze Age Collapse, and Eric Cline are the focus of today's deep-dive podcast. Tristan Hughes is joined by world-renowned archaeologist and author Eric Cline to interrogate the enigmatic groups that allegedly brought the "G8 of the ancient world" to its knees. We explore the primary Egyptian inscriptions of Merneptah and Ramesses III, the haunting letters from the burning city of Ugarit, and why the Sea Peoples might have been victims of a "perfect storm" rather than just bloodthirsty invaders. In this episode, we break down the nine distinct groups that formed this confederation, including the Peleset (Philistines) and the Shardana. Professor Cline discusses groundbreaking new DNA evidence from Ashkelon that hints at the European origins of these migrants. From the naval battles in the Nile Delta to the climate-driven migrations that mirror modern crises, this is a comprehensive look at the mystery of 1177 BC.

    Star Trek: Deep Space Nine – Season One (part 1) – re:View

    Rich and Mike talk about Star Trek Deep Space Nine! Finally! But it's season one you say? You're right! Rarely are the first seasons of shows outright exceptional (with some outright exceptions) most times they're good enough to pass muster, until they find stable footing. Deep Space Nine is no different! Light years ahead of the awkward first season of TNG, DS9 slides right into it's groove early on. While there are lots of isolated TNG-esque one-off story lines and some early character developing episodes, DS9 season one is a solid layer of quality "paste" as Rich Evans so eloquently puts it. Rich and Mark talk briefly about each episode, pausing to pick favorites along these way. Watch them two old, confused, boring, elderly, genXer scumbags wax nostalgic for quaint old television before the time of woke nightmare sauce spilling out of every eyeball. Before shows made it based on viewership ratings and not streaming service fodder for animal troughs of marketable IP's and stock market shareholder data portfolios for investors.

    Verbs vs Nouns: The Word Order That Shaped User Interfaces

    Interfaces aren’t visual. They’re grammatical. From command lines to GUIs to AI prompts, computing keeps swinging between verbs and nouns. This video traces how language shaped interaction design, and why AI is reviving the command line in probabilistic form.

    The Marquis de Sade’s Pious Wife | The New Yorker

    Francine du Plessix Gray on what it was like for Renée-Pélagie de Sade to be married to the world’s most infamous libertine, and on the spouses’ increasingly different views on morality and religion.

  • Drukke dag

    Wat een rare dag vandaag.

    Nog eens leutig om jobinterviews te doen, en ook wel eens leutig om eindelijk wat dingen in gang te zetten die al een tijd in gang hadden kunnen gezet geweest zijn, maar ook: zeer hard tegen de grens van hoe is het in des Godennaam mógelijk gezeten.

    Soms (vaak) moet een mens compromissen sluiten, maar het kán echt wel eens dat dat eigenlijk echt niet moet. Het compromis tussen pakweg “we maken een houten deur met een metalen klink” en “nee, we bouwen deuren van tandenstokers en muesli” is niét “okay dan, deuren van yoghurt met een houten klink”.

    Maar goed. Ik ga morgen naar Antwerpen voor het werk, en ik zie mij nú al tot zaterdagochtend vroeg werken voor het werk aan iets dat ik al máánden wou doen.

  • Oh no, The Zone slaat toe

    Ik dacht, ik ga rap eens een aanzet doen voor iets van het werk.

    Zoef!

    Ineens wat het uren later en had ik het gevoel dat ik gelijk nog een uur of tien aan een stuk zou kunnen doorwerken. Niet goed, natuurlijk, want als ik dat doe ben ik morgen een half uur te laat op het werk. 🙂

    Maar ik heb vanavond/vannacht:

    • Analyse gedaan
    • UX gedaan
    • jobinterviews voorbereid
    • hard nagedacht over het soort dingen waar ik al eens graag over nadenk

    Soms wou ik dat ik méér kon werken.

    SOMS HÉ.

  • Bad

    Om de zoveel tijd vergeet ik dat ik eigenlijk zwaar ziek ben.

    Dit weekend had ik zó ongelooflijk veel rugpijn dat ik dacht, ik ga in een bad liggen. Ik kan al jaren niet meer zonder miserie in en uit een badkuip en het is misschien al meer dan vijftien jaar geleden dat ik nog eens in een bad lag, maar ik kon niet meer van de pijn en gelijk een uur of twee of meer in een warm bubbelbad liggen: het hielp voor de rug.

    En dan waar ik de fout maakte: warm bad. Bubbelbad. Láng in een warm bubbelbad.

    Eén van de meest vervelende dingen van chronische nierziekte is wat ze uremische pruritus noemen: gruwelijke, niet-aflatende ondraaglijke, dag en nacht voortdurende, om zót van te worden jeuk.

    Warm water, en zeker bubbelbadgedoe, is daar enórm slecht voor.

    Ik was het vergeten.

    Ik zal het niet rap meer vergeten.

    Algemene verdoving is wat ik nu zeer graag zou krijgen.

  • RIP Von Däniken

    In de jaren toen, als het allemaal nog zeer onschuldig gefröbel met “wat als?” en Atlantis en goden als astronauten was, heb ik denk ik alles van de man gelezen. En van een stapel andere, even onschuldige, pseudowetenschappers.

    Tegenwoordig is het niet meer om te lachen, die hele pseudoarcheologie. Spijtig. Von Däniken e tutti quanti waren denk ik voor veel mensen een toegangspoort tot écht wetenschappelijk denken.

    In een wereld waar maanlandingen en de niet-platheid van de Aarde ernstig in vraag gesteld worden, tot de hoogste echelons van de maatschappij, is het allemaal niet meer zo grappig.

    Ik wist tenandere niet dat de man tot gisteren nog in leven was.