’t Zijn dingen, ’t zijn dingen. Ik heb voorouders die eeuwen (letterlijk) in één onooglijk dorp blijven leven, en dan zijn er ook onverlaten die zomaar op anderhalve generatie mensen hebben die geboren zijn Kortrijk en in Aalst en in Tielt.
Soms is dat geen enkel probleem: in de Burgerlijke Stand staat er vaak een geboorteplaats bij als de ouders niet van dezelfde plaats zijn. En als het ergens tussen pakweg 1797 en 1806 gebeurt, zijn het van die Franse Revolutionaire akten die zelfs voor een geboorte een hele pagina vol schrijven, en voor huwelijken een half boek per akte doen, en staan er soms zelfs grootouders bij.
Meestal is het wel een probleem, en dan vooral in parochieregisters. Staat er bijvoorbeeld
3 maij bapt: joes f leg guilielmi de vogel et maria sijmons conj suscep: joes verhelle et m cath van tournhout
…dan zit ge redelijk vast als die ouders niet van dezelfde parochie zijn.
Gelukkig, gelukkig, is onderpastoor Roels veel ijveriger (en heeft hij een proper geschrift):
Een groot gemak:
Die 3a maij 1763 baptizavi Joes fum Guillielmi De Vogel Cortracensis fij Guillielmi et Mariae Francisca Symons Talitana fa Ludovici Francisci Conjugum natum hodie ad medium undecimae matutina suscep: Joes Verhelle et Maria Catharina Van Tournhout
We weten — duizendmaal merci! — dat de vader van Joannes De Voghel uit Kortrijk komt, Guillielmus heet, en zelf ook een Guillielmus als vader heeft, en dat zijn moeder uit Tielt komt, Maria Francisca Symons heet, en dat zij de dochter van Ludovicus Franciscus is. Een groot gemak.
Rap over en weer naar de indexen in Kortrijk, en jawel: er zijn vier Willems in ongeveer dezelfde periode, waarvan drie met ook een Willem als vader.
Eén geboren in 1677, één in 1717, één in 1722. De Willem die ik zoek is volgens het begrafenis- en overlijdensregister van Tielt op 7 november 1791 gestorven op de leeftijd van 71 jaar, wat hem een geboortedatum eind 1720 zou kunnen geven. Lastig, want april 1717 is een jaar of drie te vroeg, maar november 1722 is er ook zeker twee jaar naast. Gokken dan maar?
Nee gij! Bij het overlijden van Willem De Voghel was de onderpastoor, Felix Vande Woestijne, ook al zo ijverig:
Willem uit Kortrijk, zoon van Willem en Elizabeth Vande Casteele, echtgenoot van Maria Francisca Simoens. Voor hetzelfde geld stond er “7 9bris obijt Guillelmus De Voghel circiter 71 annos” en was het gokken voor de rest.
’s Mans doopakte was op eentweedrie gevonden (eens ik doorhad dat ze in Kortrijk misschien wel De Voghel als De Veughele zouden kunnen schrijven):
En ’t kan gewoon niet op, want ook hier direkt twee generaties: Willems ouders staan er, maar ook zijn grootvaders: Jacobus De Veughele en Judocus Van de Casteele. Fantastisch.
⁂
Ik heb trouwens de afgelopen avonden/nachten machtig veel nieuwe informatie gevonden. En ik heb zelfs boeken gekocht om verder te geraken (ik moet dringend een lyrisch doen over de gezinsreconstructies van Herman Van Isterdael).
Ik heb, logischerwijs wegens geen inteelt de laatste paar generaties, acht overgrootouders. Ik heb de laatste tijd veel te veel tijd gestoken in de voorouders van Jeanne Gilliet, de moeder van de vader van mijn vader — in die mate dat het mij een beetje begon te duizelen.
Dan maar beginnen kijken naar Alice Roelandt, de moeder van de vader van mijn moeder. Vreemd genoeg had ik daar bijna helemaal niets van:
Eén huwelijksdatum, en vanaf Alice’s grootouders niemand waarvan ik zowel een geboorte- als een sterfdatum van heb. Zót! Ik vroeg mij af waarom dat was, en ’t was redelijk snel duidelijk: de grootste hoop van deze gegevens zijn verzameld toen ik nog lichamelijk naar het archief moet gaan in Beveren om documenten in te kijken, en in Aalst zijn er in de 18de-19de eeuw gelijk een miljoen mensen met de achternaam Roelan(d)t.
…maar kijk, tegenwoordig staan die dingen grotendeels online, en sinds het Rijksarchief een snellere website heeft voor aktenn en vooral: sinds ik ook daar gewoon hele akten kan downloaden in plaats van te moeten screenshotten en dan bij elkaar plakken in Photoshop, is het een plezier om zelfs vele honderden pagina’s te doorbladeren.
Wat ik dus vanavond heb gedaan. Met, al zeg ik dat zelf, méér dan een beetje succes. Dit is hoe hetzelfde boompje als hierboven er na een paar uur zoeken uitziet:
Niet alles dat ik vond, staat erop, wegens ook kinderen andere niet-rechtstreekse voorouders toegevoegd. Ik ben nu vooral naar boven aan het gaan langs de Roelandt-kant. Daarna kijk ik de andere voorouders na, en dan kijk ik naar afstammelingen van takken die mij interesseren. Zo ziet de afstammelingenboom van Roelandt er nu uit, ik denk dat ik eens ga proberen er zoveel mogelijk aan toe te voegen. 🙂
Dat wordt dan wel methodisch heel veel overlijdens en geboortes nakijken, maar hey.
Dit waren trouwens de bronnen die ik vond en gebruikte:
Burgerlijke Stand Aalst
Geboorten
1823 nr. 303 Judocus Benedictus Roelandt – 22 augustus 1823
1834 nr. 466 Joannes Franciscus Roelandt – 24 november 1834
1865 nr. 454 Ghislena Rosalia Josephina Roelandt – 1 september 1865
1867 nr. 227 Maria-Josephina Roelandt – 7 mei 1867
Huwelijken
1823 nr. 35 Josephus Marinus Roeland & Isabella Streelens – 23 mei 1821
1861 nr. 74 Georgius Josephus Roelandt & Maria Constantina Speliers – 17 juli 1861
1864 nr. 127 Joannes Franciscus Roelandt & Emerentia Jacobus De Vilder – 23 november 1864
Overlijdens
an XIII f22 r° Barbe Buyl – 2 januari 1805
1816 f12 v° Dominique Roelandt – 20 februari 1816
1881 nr. 49 Josephus Marinus Roelandt – 26 januari 1881
1892 nr. 355 Joannes Franciscus Roelandt – 14 juni 1892
Parochieregister Nieuwerkerken (Aalst)
Dopen 1714-1740 f375 / f92 r° Joannes Baptista Roelant – 21 september 1735
Dopen 1740-1777 f717 v° Dominicus Roelant – 25 maart 1769
Huwelijken 1714-1740 f174 / f455 r° Joannes Baptista Roelandt & Maria Verbeustel – 18 november 1725
Huwelijken 1740-1777 f775 v° Joannes Baptista Roelandt & Barbara Buyl – 9 oktober 1759
Overlijdens en begrafenissen 1740-1777
f146 r° Maria Verbeustel – 9 maart 1755
f748 r° Martinus Roelandt – 26 december 1758
Parochieregister Aalst (Sint-Martinus)
Huwelijken 1790-1796 f4681 v° Dominicus Roelandt & Regina De Vogel – 17 mei 1791
Parochieregister Aalst (Klooster van de Karmelieten)
Overlijdens en begrafenissen 1773-1794 f5504 r° Joannes Baptista Roelandt – 8 september 1888
Parochieregister Idderbeke
Dopen 1689-1749 f13 r° Maria Verbeustel – 19 december 1694
Omdat ik mijn opvolgers het controleerwerk eenvoudig wil maken, steek ik ook telkens alle afbeeldingen van de bronnen erbij:
Het ziet er misschien niet veel werk uit, och here twee generaties bij (en exacte data vinden voor bijna alle nieuwe mensen) maar dat is het eigenlijk soms wel. Het allerbeste nieuws is wel dat ik de indruk heb dat het absoluut nog lang niet opgedroogd is, die kant van de familie.
Ik speel graag Letterboxed, van de New York Times. Concept is simpel: een vierkant met letters, en er moeten woorden gevormd worden om te proberen in zo weinig mogelijk woorden alle letters gebruikt te hebben. Elk volgend woord moet beginnen met de laatste letter van het vorige woord, en de letter moeten telkens van een andere zijde van de vierhoek komen. Letters mogen hergebruikt worden.
Dit is een typische oplossing zonder veel nadenken:
Vandaag had ik dit als oplossing:
Natuurlijk kan het altijd beter. Zoals dit bijvoorbeeld voor gisteren:
En dit voor vandaag:
Ahem ja. Ik heb een scriptje geschreven dat mij een oplossing zoekt. Dat geeft mij na 44 seconden dit resultaat:
Letterbox solver wahey! Generating potential words... Checked words of length 7-10. Found 22 potential words: ['decking', 'dicetyl', 'tigerly', 'tickled', 'tickler', 'tingler', 'glycide', 'fetidly', 'felting', 'ferling', 'freckly', 'certify', 'cretify', 'erlking', 'kindler', 'kinglet', 'rectify', 'giftedly', 'ficklety', 'cylinder', 'reckling', 'freckling'] Attempting to form chain starting with word freckling (1/22) Found chain: freckling -> giftedly
We gingen de Ikeazetel in living meegeven met onze verhuizende oudste dochter. Dat wou zeggen dat wij een andere zetel nodig hadden, en ’t was niet evident.
Eisen van de echtgenote: niet te diep (anders zitten wij daar als oude mensen gelijk kleine kinderen in, met bengelende benen), breed genoeg om op het gemak te liggen naar televisie kijken, moet gemakkelijk zitten, iets anders dan beige of wit of gelijk wat neutraals van kleur. Iets in een hoek met een driezit en een chaise longue, dat past in een vierkant van drie op drie meter. We hebben meer plaats, maar we willen er niet meer aan geven.
Eisen van mij: moet gemakkelijk zitten en mag niet lelijk zijn.
Er was een ahem mindere ervaring, die keer dat Sandra na lang zoeken een zetel gevonden had maar dat ik die (a) ongemakkelijk zitten en (b) schijtelelijk vond, en dat minder dan diplomatisch had gezegd, niet wetende dat er een lange zoektocht was geweest.
Maar hey, we zijn dan naar een zetelwinkel geweest en het heeft geen half uur geduurd voor we het eens waren over een model en een configuratie en een kleur. Het wordt iets blinkend petroleumblauwgroencyaanachtig dat schimmert en verandert van kleur in het licht.
Ja, het ziet er naar uit dat ik nog eens een volledig weekend Gilliets aan het zoeken ben.
Ik hoop zo van ganser harte dat ik eindelijk eens een connectie tussen “mijn” Gilliet-voorouders, die afstammen van Jacobus Gilliet en Joanna De Vos, getrouwd in 1669:
en deze Dominicus Alexius Gilliet (en afstammelingen) overleden vóór 1801:
Dominicus Alexius Gilliet zou kunnen een kleinzoon zijn van Tobias Gilliet. Dominicus is een naam die niet enorm veel voorkomt, en Tobias heeft een zoon met de naam Dominicus die geboren is in 1711 en twee kleinzonen ook met Dominicus erin (Dominicus Franciscus °1744 en Jacobus Dominicus °1745). Eén van die twee zou zelfs dezelfde persoon kunnen zijn als Dominicus Alexius — er zijn al vreemdere dingen gebeurd met namen in de achttiende eeuw.
…maar geen uitsluitsel voor het moment. Wel woonplaatsen die over de twee takken terugkomen, en peters/meters/getuigen met dezelfde namen.
⁂
Dit is nog zo’n boom dit ik graag zou kunnen koppelen, afstammelingen van Joannes Gilliet (eerste prijs minst originele naam in Gent) en Antonia Maria Nevejans, die in 1727 getrouwd zijn:
Afstammelingen zijn schoenmakers en wevers, en er zijn juist genoeg overlappingen in adressen en getuigen dat er iets zou moeten kunnen gekoppeld worden, ooit.
⁂
Of dit boompje bijvoorbeeld, dat afstamt van Franciscus Gilliet, geboren rond 1790:
Franciscus is een houtzager, maar al de afstammelingen van zijn zoon Joannes Baptista zijn gelijk met de generatie meer aan lagerwal rakende fabriekswerkers. Kleinzoon Joannes Baptista Gilliet is een typisch voorbeeld — er ontbreken ongetwijfeld nog kinderen, maar wat ik al heb, vertelt een droef verhaal:
november 1850: broer Franciscus Josephus geboren
januari 1853: broer Franciscus Josephus gestorven (2 jaar oud)
december 1855: zus Stefania overleden (10 maand oud)
juli 1861: zus Joanna overleden (1 maand oud)
mei 1863: zus Marie gestorven (9 maand oud)
augustus 1872: dochter Clémence gestorven (4 maand oud)
augustus 1877: zoon Henri Joseph gestorven (4 maand oud)
augustus 1880: zoon Leonardus gestorven (2 maand oud)
oktober 1885: dochter Elvira Paulina geboren en gestorven (1 dag oud)
april 1889: zus Theresia gestorven (24 jaar oud)
augustus 1889: dochter Clementia gestorven (10 maand oud)
mei 1890: dochter Maria Ferdinandina gestorven (18 dagen oud)
juni 1898: dochter Elvira Paulina dood gevonden op straat (17 jaar oud)
Wat een miserie. Ik kom zeer zeer veel Gilliets tegen die fabrieksarbeiders waren, in cités of in sloppenwijken leefden met zeer veel jonge kinderen die zeer jong stierven. ’t Is om een beetje droeg van te worden.
⁂
En natuurlijk is dat niet alles. Ik heb nu 493 Gilliets in mijn database zitten, met ongetwijfeld een hoop dubbels, en ook stapels die een klein boompje op zich vormen die niet met 100% zekerheid aan een grotere boom te plakken is — at random een stuk of drie van de tientallen:
Al dat werk.
En niemand die erin geïnteresseerd is, vrees ik. Of misschien dat er ergens een oude Gilliet in Namen of in Roubaix woont die dit ook allemaal aan het uitzoeken is.
In België waren er in 2008 maar 45 Gilliets, die voor het grootste deel in Gent wonen, en in Frankrijk zijn er nog eens een stuk of zestig: :
’t Is een wreed luxeprobleem, ik weet het, maar ik moet ergens dit jaar nog 18 en een halve dag vakantie opnemen.
Ik had al vakantie op het einde van december genomen, en ik had mij al min of meer voorgenomen om er tien over te zetten naar volgend jaar, maar het wordt wel beslissingstijd, denk ik.
Sandra is met een dochter naar Spanje tijdens de herfstvakantie — 30 oktober tot 5 november, zegt dokter Google mij. Misschien dan ook maar thuisblijven? (Bij nazicht blijkt dat ik dan al twee dagen verlof had genomen om de week te hebben.)
Een half uur puzzelen, waarvan het grootste deel opgesoepeerd aan een tekeningetje maken, wordt het denk ik dit:
Grijs is weekend en verplichte vakantiedagen, groen is wat ik al had aangevraagd, geel is wat ik ga aanvragen heb aangevraagd.
Ik ben mijn doosje van mijn oortjes kwijt. Ondertussen heb ik nieuwe oortjes, maar er is helemaal niets verkeerd met mijn oortjes zelf, dus ik dacht: ik zoek of ik een nieuw oplaaddoosje kan kopen.
Het internet zei van wel, ik kwam op een dropshippingsite terecht en ben dan uiteindelijk zelf maar nar de Chinezen gaan kijken.
Een paar dagen later lag er een pakje uit China in mijn brievenbus. Dit zat erin.
Een stevige kartonnen doos van hoge kwaliteit, met holografischachtige print erop, en daarin niet alleen een oplaaddoos maar meteen ook oortjes. En een handleiding, en kabels, en een garantiedocument, etc. etc.
Van “Samsung”, want natuurlijk zijn het geen echte. De oplaaddoos is blinkend plastiek in plaats van mat metaal, de oortjes hebben contactpunten op een andere plaats dan mijn oortjes, en als ik alles uithaal is het meteen nog duidelijker:
De kabel is ultrakort en gammel, en het bakje waarin alles zit is van totaal el cheapo plastiek.
We leven, het is goed geweten, in een wereld van sequels en franchises. Marvel en DC kakken om de zoveel tijd een nieuwe film in hun respectievelijke universa. Soms barslecht, soms uitstekend, vaak meh. Het heeft het voordeel van de herkenbaarheid, een wereld die al vele tientallen jaren bestaat, waarvan de regels bekend zijn en waarin de verhalen zoniet totaal dan toch voldoende voorspelbaar zijn.
Maar op den duur begint het toch wat te vervelen. De boeken die ik het liefste lees, brengen mij naar een nieuwe wereld, waar ik hoofdstuk na hoofdstuk de parameters en de geschiedenis van in mijn hoofd moet/kan opbouwen, waar niets gegeven alles te ontdekken is.
Vandaar ook dat ik het liefste science fiction en fantasy lees in al zijn vormen, en dat bij andere genres de verveling enorm snel toeslaat. Jaja, iemand is getraumatiseerd of wordt verliefd of er is een moord gepleegd of een vreemdeling duikt op in het dorp of watdanook. Allemaal variaties op Wat Het Leven Op Aarde Met Een Mens Doet: lange periodes van verveling, hier en daar wat geluk en hier en daar wat miserie. Soms wat meer of wat minder van het ene of van het andere. En de mensen zijn wat mensen overal en altijd geweest zijn: een minuskuul kleine minderheid heeft een idee waar ze hun leven naar inrichten (ten goede of net niet), maar de overgrote meerderheid moddert ook maar wat aan zonder plan of richting, om dan uiteindelijk dood te gaan.
Noem het gerust escapisme, maar ik heb het wel gehad, verhalen waar het spannendste dat kan gebeuren is “ze had een triestig leven en dan maakte ze iets mee en dan ging ze dood” of “hij had een gelukkige jeugd en dan wat tegenslag en dan viel het weer mee en dan weer niet en dan was er berusting en dan ging hij dood”. Of, als ik Goodreads moet geloven: “hij was een verkeerd begrepen, adembenemend knappe man met een geheimzinnig verleden; zij was een onafhankelijke bijna schattig onhandige vrouw die absoluut niet op zoek is naar liefde; ze komen eerst absoluut niet overeen (wegens één of ander klein misverstand of zo); volgt een reeks totaal voorspelbaar onvoorspelbare gebeurtenissen; ze beseffen mettertijd ze dat ze voor elkaar gemaakt zijn maar weigeren het uit te spreken; juist als alles hopeloos lijkt — passionele kus in de stromende regen, een laatste klein conflict dat gemakkelijk op te lossen blijkt, hopla, ware liefde overwint alles en ze leefden nog lang en gelukkig”.
…maar dat zijn natuurlijk slechte boeken. Neen: in goede boeken is het uiteindelijk allemaal precies even voorspelbaar maar gewoon beter geschreven. (Of zogezegd beter geschreven, ik kijk naar u, Grunberg, Mulisch, Pfeiffer e tutti quanti.)
⁂
Afijn, veel gewafel om te komen tot wat ik eigenlijk wou zeggen: geef mij maar werelden die niet die van ons zijn. Waar ik de ins en outs niet van ken. Die ik niet kan voorspellen.
Ik ben met veel plezier begonnen aan Black Hammer. Een groep mensen/niet-mensen zitten op een boerderij in het hol van Pluto. Ze zitten daar al tien jaar. Ze hebben niet allemaal meer hun eigen lichaam — één vrouw zit vast in het lichaam van een negenjarig, een andere zit verdwaald tussen dimensies.
En dan komen we op een journaliste die een stuk schrijft voor haar krant:
Alles is mogelijk! Ik heb geen flauw idee waar het naartoe gaat, of wat er gebeurd is, of hoe deze wereld in mekaar zit. (Ik weet wel dat het Jeff Lemire is, en die mens vertrouw ik impliciet.)
En hoe fantastisch is het dat dit al jaren onder mijn radar gevlogen is, en dat ik nu karen kan inhalen in één keer!
’t Begon al goed: op weg naar de index van de overlijdens in de Sint-Pietersparochie in Gent zo rond het einde van de 18de eeuw — ding staat niet online. :/
Ik ben dan maar uit armoe alle individuele pagina’s van de begrafenissen beginnen doorbladeren, honderden en honderden, tot ik hem uiteindelijk gevonden heb:
Gestorven op 8 september 1794, aan de leeftijd van 62 en dus geboren in de buurt van 1732. Daarmee weet ik natuurlijk niet of hij in dezelfde parochie is geboren of zelfs in Gent, maar bon. ’t Is een aanknopingspunt.
Op zoek naar een Carolus Gilliet geboren in 1732 kom ik Philippus Livinus Gilliet tegen, geboren op 15/6/1732. Ik had die al staan van die tienjarige tafels te doorzoeken lang geleden, maar helaas wel in één van de zovele losse bomen zonder aanknopingspunt (als een naam niet in het vet staat, wil dat zeggen dat er geen verdere links zijn):
Maar kijk eens naar de akte zelf:
Philippus Livinus, zoon van Franciscus Gilliet en Isabella Vandeputte, peter Philippus Vandeputte, meter Livina Bovijn. Hang on, Livina Bovijn strikes a bell. Ayup:
Zij is de vrouw van een Joannes Gilliet die geboren is in juni 1703 en een resem kinders heeft. Die allemaal geen enkele verbintenis met watdanook hebben. Maar nu dus wel, weze het via meter/metekind. Een tante, een grootmoeder, iets in die zin. Dus met wat geluk wou er een gemeenschappelijke voorouder te vinden moeten zijn.
Ik heb ook nog een Andreas Bovijn zitten die een peter van Livina Gilliet. Ge raadt het, opnieuw zo’n loshangende boom:
…maar goed, da’s voor straks. Eerst Carolus bekijken. Zijn doopakte ziet er zo uit:
Joannes Gilliet en Antonia Nevians. Nevejans, dus. Gedoopt 10 oktober 1732. Peter nog een Carolus Gilliet, meter Catharina De Stoppelere. Heb ik die al zitten? Ah ’t zal wel zijn:
Dat wil dus zeggen dat de Carolus Gilliet hierboven dezelfde Carolus Gilliet is die tot nog toe de stamvader van zijn eigen boom was — tijd om mijn ondertussen favoriete dialoogvenster boven te halen!
Bon, dan maar eens naar Carolus’ vader zeker? Joannes Gilliet en Antonia Maria Nevejans zijn getrouwd op 7 september 1727, met getuigen (nog een) Joannes Gilliet en Maria Nevejans:
Het huwelijk was haalbaar wegens twee namen, maar Joannes en Gilliet zijn zó vaak voorkomende namen dat ik er wat voor vrees. Ik denk dat ik eerst naar de begrafenis van Antonia Maria ga zoeken, om te weten te komen of ze weduwe was of niet.
Ze was och here maar 48, en er staat “vrouw” en niet “weduwe”, dus ik denk dat we ervan mogen uitgaan dat Joannes Gilliet na haar is komen te gaan. Which doesn’t really narrow it down. :/
Ze is geboren rond 1707, ik zoek dat eerst eens op, voor de volledigheid. Urgh, er zijn stapels Nevejansen geboren in het begin van de 18de eeuw — gelukkig maar één Anthonia Maria:
Geboren op 2 februari 1707, dochter van Egidius en Anthonette ik denk Cornu. Om zekerder te zijn eens zoeken naar de huwelijksakte in 1703… meh, ’t is niet veel duidelijker. Ik ga het op Cornu houden.
Niets aan te doen, ik ga moeten zoeken naar een overleden Joannes Gilliet na 1755 of een geboren Joannes Gilliet vóor pakweg 1709 (voor de zekerheid, al denk ik niet dat hij aan 18 jaar zou getrouwd zijn). Die overlijdens zijn weer kak wegens geen index, maar ik heb ze nodig omdat ik een akte wil waar zijn overleden vrouw in staat of zo en een leeftijd bij overlijden. Zonder leeftijd bij overlijden ga ik verzuipen in de Joannessen Gilliet. Grr. En ik weet geeneens in welke parochie of welke plaats hij geboren of overleden is, ’t is bijna onbegonnen werk.
⁂
GAH.
De begrafenissen van de Sint-Pietersparochie doorgebladerd, alle 376 bladzijden. Een hele resem jong gestorven Gilliets tegengekomen (waaronder twee keer twee kinderen van een familie direct na mekaar, redelijk vies), een Joannes Gilliet die geboren is in 1712 en met zijn 154 zéker te jong is, en een paar Gilliets die ik van dichterbij wil onderzoeken:
Dat zijn gelijk mensen van een leeftijd die misschien wat dingen zou kunnen kortsluiten.
Livina Gilliet had ik al staan, getrouwd met een Petrus Lagaye, maar niet verbonden met haar ouder — blijkt een jongere dochter van Joannes Gilliet en Antonia Nevejans te zijn:
Zijn peter is Egidius Nevejans en zijn meter is — daar is ze weer — Livina Bovijn. Dat belooft.
Joannes Guillet/Ghilliet van 1712 is Joannes Judocus, de zoon van een Carolus Gilliet en Joanna Vertier die ik al staan had:
En de Carolus Guillet/Gillet die als een oude oude mens gestorven is, is de zoon van Joannes Gillet en Livina Bauwens die ik ook al staan had:
Geboren op 16 september 1681 dus een paar jaar jonger dan de 80 jaar die ze hem gaven bij zijn begrafenis.
Eén van de grootste mysteries / lastigheden in mijn stamboom zijn de talloze Gilliets die in de 18de en 19de eeuw in Gent rondliepen.
Mijn overgrootmoeder was Jeanne Gilliet, en ik geraak van haar nog vier generaties Gilliets verder. In de tijd ziet het er vereenvoudigd zo uit:
Ik weet dat Benoît Gilliet geboren is in 1777 en dat zijn vader Philippe Gilliet is, dus logischerwijs moet zijn vader kort daarvoor nog in leven geweest zijn. Hij zal minstens 18 geweest zijn toen hij trouwde en wellicht minder dan 50. De broer van Philippe Gilliet is gestorven in 1806 en dan was hun vader al dood, dus Philippe zou pakweg tussen 1740 en 1760 kunnen geboren zijn en hij is zeker vóór 1806 gestorven.
In een stamboom ziet wat ik weet er vereenvoudigd zo uit:
Die muur aan Philippe Gilliet staat er al twintig jaar, ’t is godgeklaagd. Om de zoveel tijd doe ik eens een worp — ik heb ondertussen denk ik alle Gilliets van Gent in mijn database staan, maar die parochieregisters geven vaak minuskuul weinig detail, waardoor ik bijvoorbeeld 38 keer een Joannes Gilliet heb met praktisch niets van details. En natuurlijk dat het heel goed zou kunnen zijn dat pakweg de Joannes Gilliet die de grootvader is van Marcellus Gilliet en de Joannes Gilliet die getrouwd is met Maria Van Hacke dezelfde Joannes Gilliet die de vader is van Maria Francisca, Carolus, Andreas, Maria Joanna, Joanna Francisca en Catharina Francisca Gilliet — maar zonder verder te gaan dan alleen de parochieregisters is daar niet veel over te zeggen.
⁂
Tot er dan opeens wél ergens iets van data staat die ik ofwel over het hoofd gezien had, ofwel dat die tot voor kort niet beschikbaar was. En dan staat er ineens dit in mijn nota’s:
Jazeker! Ik kan drié Philippen Gilliets mergen.
I0016 is mijn rechtstreekse voorouder Philippe Gilliet, waar ik dit van weet:
Geboren voor 1760, gestorven voor 1806
Getrouwd in 1775 met Catherine Van Geet (1742-1819)
Minstens vijf kinderen:
Petrus Joannes (°1776)
Benoît (1777-1820)
Charles François (1780-1808)
Hubert (° ca. 1784)
Hij heeft een zwager met de naam Christophorus Devos (° ca. 1758)
I3652 is Philippus Joannes Gilliet, waar ik dit van weet:
Geboren op 7 september 1757 in de Sint-Pietersparochie in Gent
Zoon van Philippe Gilliet (° wellicht vóór 1720, overleden wellicht na 1761 en vóór 1814) en Judoca Van Beversluys (gestorven na 1767)
Is nummer 13 van 14 broers en zussen:
Bregitte (ca. 1739 – 1814)
Joannes Andreas (1740)
Brigitta (1742)
Dominicus Franciscus (1744)
Jacobus Dominicus (1745)
Maria Joanna (1747-1816)
Joanna Petronilla Francisca (1748-1823)
Anna Maria (1750)
Theresia Coleta (1751-1795)
Anthonius Balthasar (1753)
Petrus Joannes (1754-1830)
Maria Philippina (1756)
Petronille Gillet (1761)
I5737 is Philippe Jean Gilliet, waar ik dit van weet:
Geboren rond 1756
Grootvader van Jeanne Petronille, die in 1808 aan 9 maand gestorven is als onwettige dochter van Marie Petronille Gilliet
Dit is zijn handtekening:
⁂
Ik wou meer weten over Christophorus De Vos. Ik kwam zijn overlijdensakte tegen in 1842, waar te lezen stond dat hij weduwnaar was van Anna Springael, dat moet dus de zus zijn van Françoise Springael, de vrouw van Benoît Gilliet.
Dan ging ik op zoek naar het huwelijk van Benoît Gilliet en Françoise Springael, dat vóór de geboorte van hun eerste zoon Joachim op 7 april 1806 moest geweest zijn, aangezien die wettig was. Blijkt dat hij ahem redelijk vroeg geboren is: zijn ouders zijn op 5 februari 1806 getrouwd.
Dan wou ik de exacte doopakte van Benoît Gilliet: hij zat er sinds jaar en dag in op basis van de gegevens uit de klapper, niet die van de akte. Blijkt dat de akte kweetniethoeproper online staat:
En aha! wat ziet mijn oog? Benedictus is de zoon van Philippus Gilliet uit deze parochie (Sint-Pieters) en van Catharina Van Geet van de parochie Sint-Salvator. Dat vernauwt de zaken serieus: in plaats van in negen parochies de jaren tussen pakweg 1855 en 1860 af te moeten schuimen naar een zekere Philippus Gilliet, moet ik er maar één bekijken.
En kijkt kijkt, er is maar één Philippus Gilliet die in die periode geboren is in de Sint-Pietersparochie, en het is deze:
Philippus Joannes, zoon van Philippus Gilliet en Judoca van Beversluys, gedoopt op 8 november 1757, geboren de dag ervoor, met peter Joannes Andreas Gilliet en meter Joanna De Schilder.
Waarmee ik dus zeker weet dat mijn voorouder dezelfde mens is als die Philippus Joannes met 13 broers en zusters!
[De derde Philippus Giliet was toch niet verwant: iemand kan niet tegelijkertijd gestorven zijn vóór een bepaald jaar en ook nog in leven zijn twee jaar na dat jaar, ahem.]
⁂
Mar hey, nu het huwelijk de heer en mevrouw Gilliet – Van Beversluys zéker familie is, ga ik wat dichterbij gaan kijken. Huwelijk is ook in de Sint-Pietersparochie, in 1740:
Philippus Gilliet en Judoca Van Beversluys, getrouwd op 2 februari 1740 met getuigen Tobias Gilliet en Maria Haus (?).
Tobias is een zeldzame naam. Dat is de moeite om eens te onderzoeken. Maar ik wil eerst proberen achterhalen wanneer Judoca Van Beversluys gestorven is. Hopelijk is dat na het Ancien Régime en heb ik dus meteen haar geboortedatum.
Ze is in ieder geval gestorven voor 1814, want ze was al dood als haar dochter Bregitte stierf. Rap kijken in de indexen van de Burgerlijke Stand leert mij dat ze niet na 1796 gestorven is; ze blijkt in 1791 heengegaan te zijn:
Ze was 76 jaar, dus ongeveer in 1715 geboren. Ik vind één Judoca Van Beversluys in Gent rond die periode, die geboren is op 19 november 1716:
Geboren op 19 november 1716 op ’t Seleskest met ouders Joannes Van Beversluijs en Marianne Smackers. Ik ben er niet 100% zeker van dat het dezelfde Judoca is, maar ’t zou normaal gezien wel het geval moeten zijn. En die twee zijn dan weer getrouwd op 26 januari 1716 in de Sint-Baafsparochie (deze keer het enige lelijke stuk op de hele pagina):
Ik denk niet dat ik ga verder doen met de vader hier: er is wel een Joannes Van Beversluijs die een plausibele leeftijd heeft (geboren in 1686 dus 30 jaar oud) —
…maar zowel de voornaam als de achternaam zijn mij te veel voorkomend om er zeker van te kunnen zijn, nóg minder dan Judoca hierboven.
⁂
Terug naar Tobias Gilliet dan maar. Die was getuige bij het huwelijk van Philippe Gilliet in 1740. Eerst kijk in mijn eigen database naar een Tobias Gilliet, en jazeker:
Hm. Tobias Gilliet heeft een kind dat Philippus heet. Geboren in de Sint-Pietersparochie in 1717 en dus 23 in 1740. Zijn doopdink is niet meteen van het meest leesbare, maar toch:
Philippus zoon van Thobias Gilliet en Joanna [Schaemelaut denk ik], gehuwd, geboren op 21 oktober 1717 en gedoopt dezelfde dag. Doopgetuigen Hiëronymus De [Neu..iets?] en Livina [Andaert?]. Ik ben er redelijk zeker van dat het dezelfde Philippus is.
Ik had in de late jaren 1990 uit de klappers genoteerd dat er in juli 1705 een huwelijk was, en inderdaad:
’t Is weer wat gekriebel, maar toch leesbaar genoeg om te bevestigen dat Tobias Gilliet en Joanna, euh, Schamelot? getrouwd zijn op 29 juli 1705. Schamelot is wel degelijk een naam die voorkomt. Niet veel, maar toch hier en daar, leert het internet mij. Weird. Ik had van de tienjarige tafels trouwens nog alternatieven genoteerd: Schamelhaar, Schamelinck, Schameleijk, Schaemelan, Schaemelijk en Schaemelinck. Ahem ja.
Het doopsel van Tobias Gilliet is gemakkelijk te vinden:
Dat leert mij dat hij geboren is op 5 februari 1683 en dat zijn ouders Jacobus Gilliet en Joanna De Vos zijn — en jazeker, ik had ook al een Jacobus in mijn database zitten, overgeschreven van ik weet niet meer welk archiefstuk ik weet niet meer wanneer:
Dat is dus gewoon een kwestie van bronnen toe te voegen en Tobias te linken met deze familie, ha, en ik heb nog een generatie bij. Résultat des courses is drie hele generaties nieuw, boven mijn muur die al twintig jaar standhield:
Ha, zo zie ik ze graag: afwisselend iemand die gelijk nauwelijks kan schrijven en iemand met een degelijk geschrift, samen kliederend op een parochieregister in Wingene:
Ik ben op de een of andere reden de ene na de andere voorouder aan het vinden die ik tot voor kort niet kon vinden. Deze is Maria Joanna Boussery (Bousery, Bousserie), geboren in 1724 in Wingene, mijn oudovergrootmoeder van zeven generaties geleden:
Nog altijd dezelfde formule natuurlijk: geboren en gedoopt Maria Joanna, dochter van Jacobus Boussery en Maria De Wulf. Doopgetuigen Maria Waarvanikdeachternaamnietzekerben en Petrus Boussery.
Van dezelfde handdoek een neusdoek bij de huwelijken van de periode van haar ouders, trouwens:
…en ook hier stomgaweg toevallig het huwelijk van Jacob Boussery en Maria De Wulf geschreven door een pastoor met een meer dan degelijk handschrift, tussen het gekriebel van zijn collega’s.
Parochieregisters zijn vaak een beetje zoeken, afhankelijk van de vlijt en het handschrift van de pastoor. Het ziet er soms wat overweldigend uit, maar best case is het een variant op een standaardformule:
Op [datum] heb ik gedoopt [voornaam] zoon/dochter van [voornaam familienaam vader] [soms geboorteplaats] en [voornaam achternaam moeder] [soms geboorteplaats] echtgenoten, geboren op [datum en tijd], doopgetuigen [peter] en [meter].
Zoals hier:
Op [de eerste dag van december] heb ik gedoopt [Joanners Antonius] zoon/dochter van [Antonius de Waegenaere] [van Dendermonde] en [Joanna Petronela Van Goethem] [uit Stekene] echtgenoten, geboren op [vandaag rondhet midden van de nacht], doopgetuigen [Joannes Thomas] en [Florentina Van Goethem].
Klaar en duidelijk geschreven in dit geval, maar zelfs als het wat onduidelijker is, is nog altijd dat houvast van de standaardformule, waardoor we weten dat het hier om Livina gaat, dochter van Petrus Blomme en Paschasia Vandeveire, en dat ze geboren is op 5 april:
Soms zijn die doopakten origineel en is het allemaal niet zo uniform van handschrift en staan er nog handtekeningen of kruisjes van getuigen bij:
(En hoe leutig is het dan te lezen dat vader Judocus en peter/grootvader Joannes Baptista wel konden schrijven, maar dat meter/tante Anna Maria dat niet kon en een kruisje heeft gezet.)
Soms zijn ze overgeschreven en is het wel allemaal saai uniform:
…maar ik kan mij niet herinneren dat ik het al gezien had zoals de doopakten van de Sint-Salvatorparochie in Kessel (Nijlen) van 1657 tot 1757:
Gewoon in drie kolommen:
vader en moeder
datum naam kind wettig of niet
peter en meter
Het maakt het in alle geval zeer eenvoudig om dingen te vinden (in mijn geval de doop van Petrus Van Hoof / Van Hove, zoon van Joannes Van Hoof en Maria Peeters, op 10 november 1741, die mijn oudovergrootvader 7 generaties terug is).
Ik wist in eerste instantie niet of ik het lui dan wel slim vond, maar uiteindelijk helt het over naar lui: normaal gezien weet een mens aan een degelijke doopakte of het kind vandaag of gisteren of soms nog vroeger geboren is (en soms ook het uur van de dag), en waar de ouders van afkomstig zijn staat er ook nooit bij — terwijl er ongetwijfeld ouders zijn die niet in de parochier geboren zijn, en dat er anders vaak bij staat.
Grr.
update: ik denk dat ik van gedacht verander. De doopakte van Joannes Van Hoof twintig jaar vroeger ziet er ook zo uit. Met een geschrift en layout die mij doen denken dat het gewoon origineel zo was, en niet in batch overgeschreven. En dat ze daar in Kessel dus blijkbaar niet aan standaardformules deden maar wel aan tabellen:
Ik word er onredelijk content van: drie mensen op leeftijd met een youtubekanaal dat nominaal een filmkanaal zou moeten zijn, maar dat ze er zich niets van aantrekken en gewoon nonsens maken zoals deze quiz. Enige concept: is het Marilyn Manson of is het The Bloodhound Gang?
Heerlijk.
Oh, en ook: vanavond is het de eerste aflevering van seizoen 16 van Taskmaster op youtube!