We zijn gaan eten met vrienden en het was bijzonder zeer fijn, met drie koppels alsmaar ouder wordende mensen waar toch nog wat kleine kinders in zitten ook.
We gaan dat nog doen.
-
⁂
-
⁂
-
Het blijft op mijn gemoed werken. Marie De Henau is volgens haar overlijdensakte in 1905 geboren in Ophasselt op 15 november 1840, en getuige is haar zoon Prosper Vrijdag, die in toen 24 jaar zou geweest zijn. Prosper kon lezen en schrijven, het zou mij verbazen dat hij zijn eigen leeftijd vier jaar verkeerd zou inschatten — dit is zijn geboorteakte:
Geboren in 1877, en dus 28 in 1905.
Oh, en in die geboorteakte wordt de naam van Maria als Denoey geschreven. En wordt er gezegd dat ze 25 is, en dus geboren rond 1852. Niet 1840, niet 1848.
Ik ga eens kijken naar Ophasselt in het begin van de jaren 1850. En jawel, daar staat een Marie De Henau, geboren in juni 1851:
Deze Marie De Henau zou 25 jaar geweest zijn in 1877.
Haar andere kinderen maken het niet eenvoudiger:
kind geboren vader geboren moeder geboren Marie Elodie Vrydag 12 dec 1871 36 j. ca. 1835 24 j. ca. 1847 Desiré Vrydag 16 mei 1873 45 j. ca. 1828 24 j. ca. 1849 Prosper Vrydag 12 sep 1877 46 j. ca. 1831 25 j. ca. 1852 Marie Elisa Vrijdag 18 maa 1880 46 j. ca. 1834 28 j. ca. 1852 Emile Adolphe Vrijdag 16 jan 1882 48 j. ca. 1834 30 j. ca. 1852 Marie Clementine Vrijdag 12 jan 1884 50 j. ca. 1834 32 j. ca. 1852 Alphonse Vrijdag 24 mei 1886 54 j. ca. 1832 36 j. ca. 1850 Plutard Vrijdag 19 jul 1890 57 j. ca. 1833 40 j. ca. 1850 Op een grafiekje ziet dat er zo uit:
Mediaangewijs is Marie geboren in 1851, en Petrus in 1833 of 1834. Zucht. Idealiter vind ik een huwelijksakte van Marie Dehenau en Petrus Vrijdag. Hun eerste kind is geboren in Scheldewindeke, Marie is geboren in Ophasselt. Ik ging op zoek naar een huwelijk rond 1870-71 in Scheldewindeke, maar schets mijn verbazing als ik zuiver toevallig een zogezegd andere Petrus Vrijdag tegenkom, getrouwd met ene Maria De Man volgens de index (grr), die een kind krijgen in 1869 in Erwetegem:
De leeftijden zijn weer anders:
king geboren vader geboren moeder geboren Emelie Vrijdag 19 jun 1869 36 j. ca. 1833 23 j. ca. 1846 Marie zou hier 17 of 18 kunnen geweest zijn in plaats van 23, als ze in 1852 geboren is. Hebben ze haar bewust wat ouder gemaakt?
Alla. Op zoek in Erwetegem, dan maar. En kijk eens wie ik hier tegenkom? In 1832, de sloeber?
Yes! Opdracht geslaagd! Het gat aan Petrus Vrijdag is opgevuld!
En het kan niet op! Na wat zoeken in Ophasselt kom ik deze tegen:
Marie De Henau is geboren in Ophasselt op 18 juni 1845, en haar ouders zijn Charles Louis de Henau en Dominica de Smet. Ze is dus niet geboren op 15 november 1840, en haar ouders zijn niet Franciscus De Henau en Maria Theresia De Keyser, zoals in haar overlijdensakte staat.
Grr. Niet verwonderlijk dat haar zoon niet wist wie zijn grootouders waren — die mensen waren al dood toen Marie trouwde.
Maar hey, ook dat gat is gevuld:
En ik kan weer wat verder in de tijd terugkeren.
⁂
-
Ik heb alerts staan op verschillende namen op verschillende genealogie-platformen. Ik kreeg een alert voor een naam helemaal op het einde van waar ik zat voor één bepaalde kant. Lang verhaal kort: ik heb een gaatje kunnen dichten.
Om dat een beetje te visualiseren, heb ik een rapportje getrokken en jawel: een paar generaties verder. Van 8 naar 11, voor één tak van de familie van Sandra, meer bepaald.
Bij dat rapporttrekken viel mij een ander gat op, dat al sinds jaar en dag staat te blinken:
Neen, niet aan de linkerkant: dat is een gat dat wellicht niet gedicht gaat kunnen worden, wegens geen archieven meer. Het gat aan de rechterkant, in de zevende generatie van mijn dochter te beginnen: Petrus Vrydag en Marie Dehenau, daar zou ik heel graag de ouders van vinden.
Marie Dehenau is al één zaak, want in de geboorteakte van Marie Clementine Vrijdag had ik altijd al Marie De Man gelezen:
Maar neen. Als ik naar andere kinderen Vrydag kijk, is het blijkbaar Marie Denau:
En op haar overlijdensakte staat dan uiteindelijk haar blijkbaar echte naam, Marie De Henau:
…maar helaas, die akte maakt het allemaal nog mysterieuzer.
Geboren in Ophasselt op 15 november 1840, dat zijn fantastische gegevens om te weten. Wel jammer dat er in Ophasselt in 1840 géén Marie De Henau geboren is. Op 2 maart 1840 een Armandina De Henau, op 14 april een Jeanne Marie De Henau, op 6 september een Blandine De Henau, op 14 november een Clementina De Henau.
Er is wél op 15 november 1848 een Marie De Henau geboren. Ik rationaliseer dan “misschien heeft een ambtenaar 1848 verkeerd gelezen als 1840”:
Ik naar die geboorteakte, en jazeker, sieht gut aus:
Naam: Marie De Henau — check, ’t zelfde als in de overlijdensakte.
Vader: Franciscus De Henau — check, ’t zelfde als in de overlijdensakte.
Moeder: Maria Theresia De Keyser — check, ’t zelfde als in de overlijdensakte.
Geboorteplaats: Ophasselt — check, ’t zelfde als in de overlijdensakte.
Geboortedatum: 15 november 1848 — op één cijfer na (8 ipv 0) ’t zelfde als in de overlijdensakte.Maar. Met wat verder zoeken blijkt Marie Dehenau van 1848 in 1875 getrouwd te zijn met ene Joannes De Knibber:
…waar ze zeker drie kinderen mee heeft: Edmond De Knibber in 1876, Gustaaf De Knibber en Richard De Knibber in 1887. En tot overmaat van ramp, als Joannes De Knibber in 1890 doodgaat, hertrouwt ze in 1891 met Petrus Van Snick. Dat maakt het bijzonder onwaarschijnlijk dat deze Marie Dehenau dezelfde Marie De(he)nau is die in 1884 getrouwd is met Petrus Vrijdag en een dochter Marie Clementine krijgt.
En al helemaal niet als ik na nog wat zoeken, vind dat Marie Dehenau-1840 en Petrus Vrijdag in Scheldewindeke drie kinderen hebben gekregen:
- Marie Elodie Vrydag (12/12/1871)
- Desiré Vrydag (15/05/1873)
- Prosper Vrydag (12/09/1877)
…en dan in Velzeke-Ruddershove nog eens vijf kinders, onder wie Marie Clementine:
- Marie Elisa Vrijdag (20/03/1880)
- Emile Adolphe Vrijdag (16/01/1882)
- Marie Clementine Vrijdag (12/01/1884)
- Alphonse Vrijdag (24/05/1886)
- Plutard Vrijdag (19/07/1890)
Redelijk totaal onmogelijk dat Marie Dehenau-1840 dezelfde vrouw is als Marie Dehenau-1848. Ondanks de ouders met dezelfde naam en de bijna-dezelfde geboortedatum en dezelfde geboorteplaats.
En ja, ik heb gezien dat Edmond De Knibber geboren is op 7 mei 1876 in Sint-Antelinks, wat het theoretisch mogelijk maakt dat hij tussen Desiré en Prosper Vrydag kwam die allebei in Scheldewindeke zijn geboren, en dat Richard De Knibber in juli 1887 is geboren in Sint-Antelinks, wat hem theoretisch tussen Alphone en Plutard Vrydag plaatst die in Velzeke-Ruddershoven geboren zijn, maar ik kan het mij nauwelijks inbeelden dat een vrouw over en weer tussen drie dorpen zou gaan om nu eens hier en dan eens daar een kind te werpen.
Zelfs al ligt dat allemaal op een boogscheut van mekaar:
De overlijdensakte van Marie Dehenau-1840 is een overgeschreven akte natuurlijk, misschien dat daar iets mis is gegaan? Dat de ambtenaar van de burgerlijke stand een verkeerde opzoeking heeft gedaan en de verkeerde ouders heeft opgeschreven? Er is wel meer verkeerd met die overlijdensakte uit 1905: Prosper Vrijdag is zogezegd 24 jaar oud, maar hij is geboren in 1877, dus eigenlijk zou hij 28 jaar oud moeten zijn. Dus misschien is Marie Dehenau-1840 niet in 1905 overleden maar pakweg in 1900-1901?
Wat het allemaal nog wat wat vreemder maakt, want Marie Dehenau-1848 is ook gestorven in 1900:
Grrrrrr. Ik blijf ondertussen wel met mijn gat zitten aan Vrydag/Vrijdag en Dehenau / Denau / De Henau.
⁂
-
Maar allez. Deze stond nog in draft, begot. Al van ergens in oktober 2022.
We hebben alletwee hetzelfde meegemaakt.
Zij in een soort schuimrubberkubusballenbad, ik vanop een instortende trap — maar wel allebei op ons staartbeen gevallen, rug op verscheidene plaatsen gebroken, en dan stapels en stapels metaal rond de ruggengraat gevezen.
Ik heb dan een maand in het hospitaal gelegen en een jaar in de zetel doorgebracht thuis, met een ijzeren korset en alles. Het was niet zo aangenaam, en het is dat nog altijd niet. Het heeft ook meer gevolgen dan alleen pijn aan de rug, en die gevolgen worden er ook allemaal niet minder erg op naarmate de jaren vorderen.
Ik dus voortaan absoluut bevestigend antwoorden als ze mij vragen of ik weet hoe het zou voelen om Adriana Chechik te zijn. Wat ook iets is, natuurlijk.
⁂
-
Ik heb een nieuwe deurbel gekocht met een camera erin, en die zou dan moeten aangesloten worden op het systeem van de huidige deurbel, maar helaas!
De huidige deurbel heeft de verkeerde soort elektriek. Te weinig volten, ’t schijnt.
En dus zal er een kabel moeten getrokken worden en allerlei gedoe. Volgende week. Niet meer deze week.
Pech.
⁂
-
’t Zal wel aan mijn nieren liggen en zo, maar ’t blijft toch maar raar: wakker worden om 9u, om 10u uit mijn bed kruipen en drie kwartier later toch maar weer moeten gaan slapen wegens te moe om wat dan ook te doen.
Op een werkdag is dat dan: geen middagpauze maar een middagslaap, en direkt na de werkdag in bed gaan liggen en in slaap vallen.
Ik voel mij gelijk met de maand een oudere mens worden.
⁂
-
Zo, One the Woman is uitgekeken. Het was een degelijk einde, met zowaar een opening naar een mogelijk tweede seizoen.
Met verwisselde mensen en dubbelgangers en geheugenverlies en ultrarijke mensen en misstanden in het rechtssysteem en alles.
Misschien dat ik even een korte K-pauze inlas en iets anders dan Koreaans kijk, nu.
⁂
-
De allereerste springstaarten die ik bewust zag waren toen ik klein was en op mijn buik op het stenen pad naast het huis van mijn grootouders lag, en kleine zwarte beestjes zag wegspringen als ik met mijn vinger in de buurt kwam.
Daarna heb ik, denk ik, een jaar of 25 niet meer aan springstaarten gedacht.
Tot ik negentien jaar geleden deze foto nam:
Ik zette een foto van wat cocons van insecten online, en ik had niet eens gezien dat er een beestje op zat. Het internet was toen nog veel kleiner, en Frans Janssens, wereldspecialist springstaarten, vertelde me dat er een Orchesella cincta te zien was.
Ik was meteen verkocht, en ik ben op zoek blijven gaan naar springstaarten.
Vandaag was ik bij mijn moeder en er zaten er een paar van hetzelfde merk op de muur. Eentje met een kapotte voelspriet:
En eentje met al zijn voelsprieten volledig:
Foto’s nemen met mijn nieuwe lens, het blijft wat zoeken. Ik zou eigenlijk een paar van die beesten in de koelkast kunnen gezet hebben om ze wat letargischer te krijgen waardoor ik meer foto’s zou kunnen nemen hebben en dan gestacked. Ik had ook een beetje van een omgeving samen kunnen gesteld hebben om ze in een wat meer aangenaam decor te zetten, in plaats van ze gewoon op een witte achtergrond te hebben.
Maar het is niet zo. En ik moest mij haasten want ik moest biefstuk bakken voor het gezin.
⁂
…maar het blijft wel leutig om te zien hoeveel meer detail een betere lens mogelijk maakt. De foto hierboven toont duidelijk dat het beestje zeven ogen heeft aan elke kant. En om een idee te geven: die foto vergeleken met de beste foto van een Orchesella cincta die ik kon nemen met mijn Nikon 70-180 met twee lenzen ervoor:
⁂
-
Ik was vandaag bij mensen die gegevens van verschillende types in een programma steken. Die gegevens zijn met elkaar verbonden. Het programma zegt: al wat er ingegeven wordt, hangt vast aan een project.
De mensen die het programma gebruiken, denken in termen van een ‘kapstok’: alles hangt aan de kapstok van een project. Zeer schematisch, en met andere inhoud dan waar het eigenlijk over gaat, lijkt dit op het model van de toepassing:
Ik heb een project, dat gaat over een huis met een feestzaal, die ik koop en verbouw en dan verhuur en onderhoud. Er is een luik ‘vastgoed’, een luik ‘kosten’ waar al mijn kosten zitten, een luik ‘baten’ met mijn opbrengsten, en dan een luik waar al mijn contracten in staan.
Voor het gemak kan ik niet alleen links leggen naar boven naar de ‘kapstok’, maar ook horizontaal, bijvoorbeeld zo:
Allemaal goed en wel, maar! Er zijn in de realiteit ook dingen die op een andere manier met elkaar verbonden zijn. En, vermoed ik met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid, er zullen ongetwijfeld dingen zijn die op meer en andere manieren verboden zijn dan mogelijk is in het programma.
Pak dat ik in één aankoop vier huizen koop, maar één huis aan één partij verhuur en drie aan een andere. Dat twee huizen een nieuw dak nodig hebben, dat ik een onderhoudscontract heb voor de tuinen van die vier huizen maar ook voor twee huizen op andere locaties.
Dan wordt dat allemaal veel en veel ingewikkelder om alles telkens proper onder één ‘kapstok’ te krijgen. Dan zitten we niet meer met een boomstructuur maar een netwerk. Zelfs een klein stukje wordt dan bijzonder moeilijk te snappen.
En dan wordt het interessant natuurlijk, om zoiets bevattelijk in een toepassing te krijgen. Met historiek. En een rechtenstructuur. En honderd andere dingen en connecties met vanalles.
⁂
Ik weet niet hoe het met u zit, maar dit soort vragen, dat is dus waar ik mij het liefst van al mee bezighoud.
⁂
-
Het is gedaan, Star Trek: Picard.
Het was een uitstekend einde van een uitstekend seizoen. Beste Star Trek sinds decennia.
Leve Terry Matalas!
⁂
-
Ik was wat wireframes aan het maken voor iets dat met masterproeven te maken heeft. Ik had drie voorbeelden gekregen van gegevens die we over zo’n masterproef hebben: eentje over mentaal welzijn en ouderschap, eentje over kinesietherapie bij kinderen, en eentje over sinteren. Ik wou een voorbeeld geven van hoe een lijst er zou uitzien als we zouden filteren op pakweg endodontie, kindertandheelkunde, en othodontie binnen de opleiding tandheelkunde.
Vroeger zou een mens daar uit armoe dummytekst in gezet hebben, of ergens iets niet-echt-van-toepassing-maar-toch-bijna. Tegenwoordig is dat even over en weer naar de chatgpt’s en hopla:
- Evaluatie van de effectiviteit van verschillende irrigatiemethoden in het verwijderen van bacteriën uit wortelkanalen
Jolien De Waele, Master of science in de Tandheelkunde, 2023
Promotor: Prof. Dr. Stefaan De Smedt; Co-promotor: Dr. Laura Van Gorp
tags: endodontie, irrigatie, wortelkanaalbehandeling
Een succesvolle wortelkanaalbehandeling vereist een effectieve reiniging en desinfectie van het wortelkanaalsysteem. Deze studie vergelijkt de effectiviteit van verschillende irrigatiemethoden bij het verwijderen van bacteriën uit wortelkanalen en onderzoekt de invloed van deze methoden op de uitkomst van de behandeling… - Preventie en management van vroege kindertijdscariës: een systematische review
Sophie De Meester, Master of science in de Tandheelkunde, 2023
Promotor: Prof. Dr. Katrien Van Acker, Prof. Dr. Joris Verhaeghe
tags: kindertandheelkunde, vroege kindertijdscariës, preventie
Vroege kindertijdscariës (ECC) is een veelvoorkomend probleem dat invloed heeft op de mondgezondheid van jonge kinderen. Deze systematische review onderzoekt de effectiviteit van preventieve en behandelingsstrategieën voor ECC, met als doel het bieden van aanbevelingen voor de klinische praktijk… - De invloed van verschillende soorten orthodontische brackets op de behandelduur en het esthetische resultaat
Pieter-Jan De Crets, Master of science in de Tandheelkunde, 2022
Promotor: Prof. Dr. Pieter De Bruyne; Co-promotor: Dr. Charlotte De Keyser
tags: orthodontie, brackets, behandelduur
Orthodontische behandelingen vereisen vaak het gebruik van brackets om tanden correct te positioneren. Deze studie vergelijkt de impact van verschillende soorten brackets op de behandelduur en het uiteindelijke esthetische resultaat om een beter inzicht te krijgen in de meest effectieve behandelingsopties… - Vergelijking van de nauwkeurigheid van verschillende elektronische apexlocatoren bij het bepalen van de werklengte
David Van de Walle, Master of science in de Tandheelkunde, 2023
Promotor: Prof. Dr. Jan De Laat; Co-promotor: Dr. Wim Teughels
tags: endodontie, apexlocator, werklengte
Het bepalen van de juiste werklengte is cruciaal voor een succesvolle wortelkanaalbehandeling. Deze studie vergelijkt de nauwkeurigheid van verschillende elektronische apexlocatoren bij het bepalen van de werklengte, met als doel het identificeren van het meest betrouwbare instrument voor de klinische praktijk… - Evaluatie van het gebruik van zilverdiaminefluoride bij de behandeling van cariës bij kinderen
Liesbeth De Groote, Master of science in de Tandheelkunde, 2023
Promotor: Prof. Dr. Inge Van Winkel; Co-promotor: Dr. Karel De Smet
tags: kindertandheelkunde, zilverdiaminefluoride, cariësbehandeling
Zilverdiaminefluoride (SDF) is een veelbelovend middel voor het behandelen van cariës bij kinderen, vooral in gevallen waar invasieve behandelingen niet haalbaar zijn. Deze studie evalueert de effectiviteit van SDF bij het stoppen van de progressie van cariës en het verminderen van pijn bij kinderen, en vergelijkt het met andere conventionele behandelmethoden… - De impact van digitale technologieën op de nauwkeurigheid en efficiëntie van orthodontische behandelingen
Jana Vandenbroucke, Master of science in de Tandheelkunde, 2022
Promotor: Prof. Dr. Luc De Pauw; Co-promotor: Dr. Peter De Coster
tags: orthodontie, digitale technologie, nauwkeurigheid
Digitale technologieën, zoals 3D-beeldvorming en CAD/CAM-systemen, transformeren de manier waarop orthodontische behandelingen worden uitgevoerd. Deze studie onderzoekt de impact van deze technologieën op de nauwkeurigheid en efficiëntie van orthodontische behandelingen, en analyseert de voordelen en beperkingen ervan in de klinische praktijk.
Magisch. En jazeker, voor mensen die er alles van afweten, staan er misschien wel dingen in die eigenlijk absoluut niet kloppen — maar ik heb realistische gegevens, die ervoor zorgen dat ik een realistische wireframe kan maken. Een enorm gemak.
⁂
- Evaluatie van de effectiviteit van verschillende irrigatiemethoden in het verwijderen van bacteriën uit wortelkanalen
-
Nog maar een paar dagen geleden heb ik van mijn oom gehoord dat hij in zijn keuken een infestatie heeft van kleine kleine donkere ovale beestjes, en dat hij niet weet wat het precies is, behalve dat ze hard en ovaal en klein zijn, en dat ze blijkbaar graag eiwit eten. Ik vraag mij al de hele tijd af wat die beesten zouden kunnen zijn: geen mieren, geen wantsen, geen pissebedden, misschien kleine kevertjes? Maar wat dan?
Met dat in mijn hoofd: ik ga gisteren naar mijn bed, en ik passeer langs de badkamer. Als ik de rol wc-papier ophef, zie ik dat er aan de onderkant een klein donker ovaal vlekje op zit. Dat bij nadere inspectie een kevertje blijkt te zijn.
Ik heb het in de wasbak gezet en een paar foto’s gemaakt, om vandaag te zoeken op de interwebs wat het zou kunnen zijn.
Zo zag het er ongeveer uit als het op de wc-rol zat:
Pootjes en hoofd ingetrokken, zonder te bewegen.
De flits kreeg het beest wakker — zo zag het eruit als het aan het rondlopen was:
En in volle ornaat, verzeker een millimeter of drie lang:
Geen idee of het dit was dat bij mijn oom in de keuken zat, maar weinig waarschijnlijk: dit is een Reesa vespulae, een Noord-Amerikaanse wespkever. Het beestje is in 1939 ontdekt in een oud wespennest, en sindsdien verspreidt het zich blijkbaar overal. De volwassen beesten eten nectar en stuifmeel (dus zeker geen vochtig eiwit). De larven eten droog plantaardig en dierlijk materiaal, en zijn een enorm probleem in musea: één kever is genoeg om een infestatie te hebben en een hele collectie op te vreten, want die krengen zijn blijkbaar parthenogenetisch, ’t is te zeggen dat ze geen mannetjes nodig hebben om zich voort te planten.
Ik ben een beetje vereerd dat ik de observatie heb kunnen doen. Ik ben ook content dat ik het beest heb doen inslapen. Geen goesting om overal van die kevers te vinden, namelijk.
⁂
-
Altijd leutig, een gezin waar de kinderen allemaal in de scouts zitten en op kamen gaan en alles.
Ik stond gisteren voor de wasbak in de badkamer, en er was een druppel die er gelijk te donker uitzag om een waterdruppel te zijn.
Dit exemplaar zat gevangen in oppervlaktespanning:
Jazeker, een Pediculus humanus capitis. Ik het met een randje toiletpapier het water wat opgezogen en nog een foto genomen:
Smakelijk! (Bijna schattig, met die klauwtjes, maar eigenlijk ook niet echt.)
Met een beetje rondspeuren, zag ik bovenaan de wasbak een nog veel kleiner exemplaar rondkruipen:
Ik heb mijn haar meteen gewassen en ik ben er met de luizenkam doorgegaan en er zat niets in, maar dat belet niet dat ik al heel de tijd de indruk heb dat ik vol met luizen zit.
Nog niet kunnen achterhalen wie van de kinderen het was. Twee van de vier zijn al ondervraagd. Grr.
⁂
-
Ik kijk niet meer gelijk een zot naar series, de ene aflevering na de andere. Ik kijk met mate.
De afgelopen maand gezien:
- Alice: ’t is met tijdreizen en een vrouw uit de toekomst die in het verleden blijft en een kind krijgt en allerlei. Ik vond het zeer degelijk.
- Alchemy of Souls: fantasy en dingen, met verwisselingen van lichaam en alles. Uitstekend. Dertig afleveringen van een uur, en geen moment saai. Meer nog: het hadden er gemakkelijk een aantal meer kunnen zijn — de allerlaatste aflevering was mij te action-packed en te veel in één.
- L’Agence: reality over een familie in Parijs die huizen en appartementen voor zeer rijke mensen koopt en verkoopt. Onderhoudend. Leutig om te kijken naar mensen met enorm veel geld.
- Beef: een banaal geval van verkeersagressie escaleert tot een existentieel iets. Heel erg aangeraden.
- Mr. Queen: een chefkok van nu verdrinkt en wordt wakker in het lichaam van een negentiende-eeuwse koningin. Twintig uitstekende afleveringen, en een einde dat beter is dan ik had kunnen hopen.
- Juvenile Justice: over een jeugdrechter die jeugdcriminelen haat. In de loop van de reeks ontdekken we onder meer waarom dat is. Geen comedy of amoureuze perikelen, wel een uitstekende reeks van tien afleveringen met degelijke closure op het einde.
- My Name: vader die ooit politie was maar overgelopen is naar een misdaadbende wordt vermoord, dochter wordt opgenomen in de misdaadbende en later als mol geïntroduceerd bij de politie. Shenanigans ensue. Opnieuw geen comedy of liefdesgedoe, opnieuw een uitstekende korte reeks (8 afleveringen) met een uitstekend einde.
Om wat tegengewicht te geven aan die serieuze series met weinig clichés, ben ik dan maar begonnen aan One The Woman. One the woman? Aha ja, ’t is ì› ë” ìš°ë¨¼ en dat wordt uitgesproken als “wonder woman”. Eén vrouw is de schoondochter en enige erfgename van zo een van die enorme Koreaanse bedrijven, maar ze wordt behandeld als Assepoester. Een andere vrouw is openbaar aanklager maar ook de dochter van de baas van een criminele bende. Ze lijken als twee druppels water op mekaar. De ene verdwijnt, de andere wordt aangereden en verliest haar geheugen, wordt verward voor de eerste, etc. etc.
Alle, maar dan ook alle clichés, op elkaar gestapeld.
Moet ook eens kunnen.
⁂
