Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Month: mei 2014 (page 1 of 3)

Bi-doop!

Bi-doop! doet de computer, en dan begint het: de zoektocht naar welke van de achtezeventig tabs het geluid maakte: is het één van de vijf Google-accounts? Facebook? Iets anders?

Of wacht, is het wel mijn computer? Is het niet de laptop naast mijn computer? Of de laptop wat verder? Of één van de telefoons in de buurt? Of een tablet? Of is het weer die vurte reclame voor wasmiddel, met haar fake “you’ve got mail”-geluidjes en fake “Youtube”-filmpjes?

Er is wat te zeggen voor één centraal alertvenster, maar als iedereen dat nu eens zou gebruiken, zou het een groot gemak zijn verdomme.

people

Gegipst!

Zozie, Zelie is weer thuis, met allemaal gips en alles.

De verpleegster in de spoedafdeling vroeg wat er gebeurd was, ik zei dat Zelie haar spaakbeen en ellepijp gebroken had, waarop de verpleegster zeer skeptisch keek, een oog sloeg op de arm van Zelie, en zei dat het een Pouteaufractuur was, maar het was wel degelijk allebei de beenderen van de voorarm door:

CR.1.3.12.2.1107.5.3.33.3068.11.201405291818320500

Bij kinderen is dat gewoon rechttrekken en het komt in orde, bij volwassenen kan het wel eens zijn dat daar hardware in geklopt moet worden — met Zelie die tussen de twee zweeft, hebben ze het rechtgetrokken onder algemene verdoving, beplaasterd, en woensdag wordt er een nieuwe foto genomen. Als het dan eventueel zou verschoven zijn, zal er alsnog getimmerd worden, en anders is het gewoon zo laten genezen en alles komt in orde.

Nog een geluk dat het haar linkerarm is, zo kan ze nog schrijven en examens doen en alles.

Springkastelen zijn des duivels

We waren op een feest bij familie, en daar was onder meer een springkasteel.

Een springkasteel van dertig meter lang en vijf meter hoog, met hindernissenparcours, klimmuur, glijbaan, the works. Waar elk van de vier kinderen om beurt van gevallen zijn, whiplashgewijs kermend in de zetel lagen, voet verzwikt, pols pijn — hoe gaat dat?

Tot rond een uur of kwart voor zes Zelie stuikte, en hopla: spaakbeen en ellepijp gebroken. Zo van dat soort indrukwekkende breuken, als uw dochter van bijna vijftien plots blijkt twéé ellebogen te hebben in haar linkerarm, die allebei in een hoek van 90 graden staan.

Afijn, spoed, röntgenfotoots, vaststellen dat ze moet verdoofd worden en dat ze daar nuchter voor moet zijn dus dat het ten vroegste om tien uur ’s avonds operatie zal zijn: we brengen de nacht door in het hospitaal in Aalst.

20140529-195236.jpg

En ja, hier ziet het niet zo erg uit, maar da’s omdat het al wat rechtgetrokken is. Ik ben niet zo’n zot die rampenfoto’s maakt als zijn kinders pijn lijden. 🙂 >

Gelezen: Pax Romana

Pax Romana V2007 #1 (of 4) - Destroy The Past. Create The Future. (2007_12) - Page 1In 2053 slagen wetenschappers aan het CERN erin om een techniek te ontwikkelen die reizen in de tijd mogelijk maakt. Of beter: die het mogelijk maakt om een bepaald volume te verplaatsen naar het verleden.

Het Vatikaan was één van de grootste geldschieters voor het onderzoek, en kardinaal Pelle, wetenschappelijk adviseur van paus Pius XIII, overtuigt de paus ervan om een kruistocht in de tijd te ondernemen. Het moment dat gekozen wordt, is 312: net voor de slag bij de Milvische brug, waar Constantijn Maxentius versloeg, al dan niet in hoc signo.

Het plan: een enorm warenhuis met een man of 5000 en goud en militair gedoe (van jeeps over helikopters tot satellieten en kernwapens) terugsturen in de tijd, en “een betere wereld maken”. Hoe precies, daar volgt een briefing over eens ze ter plaatse (ter tijde?) zijn. De expeditie zal geleid worden door Kardinaal Pelle (algemene leiding) en door een groep militairen/strategen/communicatiespecialisten onder leiding van brigadier-generaal Nicholas Chase, militair genie.

En dan, eens in 312 toegekomen, blijkt dat Pelle’s ambitie niet veel verder reikt dan contact opnemen met de lokale paus, het Romeinse Rijk maar vooral de struktuur van de katholieke kerk ondersteunen, en klaar zijn voor de Islam in de jaren 600 en de Hunnen wat later. Niét naar de goesting van Chase, die het veel ruimer ziet — en daar meteen naar handelt.

Pax Romana V2007 #1 (of 4) - Destroy The Past. Create The Future. (2007_12) - Page 3

 

Vier issues, een klein venster op het begin van een verhaal van vele honderden jaren, en eigenlijk wel wijs. Ik hoor dat er een TV-serie aan zit te komen. Ik houd mijn hart vast – de comic is bijzonder gestyleerd en abstract, bijna zonder decor, en dat pakt natuurlijk niet echt op scherm — maar als ze er het budget voor opzij zetten, zou het wel eens fantastische goed kunnen zijn. En jáááááren kunnen lopen, ook.

[van op Boeggn]

Links van 25 mei 2014 tot 27 mei 2014

Core War Tournament – Spring 2014 – Computing History
To celebrate the 30th anniversary in May, The Spring Core War Tournament will be held at The Centre for Computing History in Cambridge UK on Saturday 31st May 2014. The Centre was established to tell the story of the Information Age and presents an interactive collection of computers and artifacts. On the day of the tournament we will be setting a number of Core War challenges for visitors.

Microsoft’s Most Clever Critic Is Now Building Its New Empire | Enterprise | WIRED
Before joining Microsoft and becoming one of its most important software engineers, Mark Russinovich was in the business of pissing the company off.

Creative Review – Massimo Vignelli, 1931-2014
Sad news reached CR from the US earlier today – the great designer and teacher Massimo Vignelli died this morning at the age of 83…

A good comparison of N-Trig versus Wacom for artists considering the SP3 via reddit.com
WARNING: This post is long. I wrote this because I could not find an unbiased comparison of the modern N-Trig and Wacom technologies online. It was written in response to the artistic outcry regarding the Surface Pro 3. If you are an artist, I believe it is worth reading.

How to control a topic | Wikipediocracy
As you edit WP you will become more experienced in dealing with the passive-aggressive machinations and sneaky tactics employed by your adversaries. Remember, you have beaten them at their own game. Enjoy the fruits of your labors as you use Wikipedia to promote your cause. Happy editing!

homepages.inf.ed.ac.uk/vlavrenk/iaml.html
Naive Bayes, decision trees, zero-frequency, missing data, ID3 algorithm, information gain, overfitting, confidence intervals, nearest-neighbour method, Parzen windows, K-D trees, K-means, scree plot, gaussian mixtures, EM algorithm, dimensionality reduction, principal components, eigen-faces, agglomerative clustering, single-link vs. complete link, lance-williams algorithm

I’m back. This time without Google | Ahmed Atia Web Space
It's been such a long time since my last post. I'm back. But this time, I'm back without Google. I dropped Google Analytics, Google CDN, and Google Web Fonts. This is for ATIA Web Space. But moreover, I dropped Google Search as the-go-to search engine.

De pot op

Herkenbaar!

alone

Ik kan mij niet inbeelden dat ik zonder boek op stap zou gaan. Of de pot op zou gaan — zelfs als ik ’s nachts opsta om naar het toilet te gaan, heb ik een boek mee. Anders zijt ge alleen met uw gedachten, en wat is daar nu aangenaam aan?

Niet grappig

“Te grappig: jonge kinderen worden helemaal tureluurs van een oude pc” schrijft De Morgen bij het Fin Brothers-filmpje van gisteren:

Er kan bij mij meestal wel een halve grimlach af, voor die ‘Kids React’-dingen, maar deze keer niet. Deze keer werd ik er zowaar nijdig van: wat een arrogante, gemene kinderen zijn de meerderheid van de geïnterviewden, verdorie.

Al dat internet en al die antwoorden op al uw vragen met één muisklik of vingerduw tegenwoordig: ik denk dat er niéts op kan tegen het rauwe gevoel van geluk van een eerste zelfgeschreven programma op iets als een Apple II of een TRS-80 of een TI 99/4a of een Atari 400 of een ZX Spectrum of een Commodore 64.

Moeder aller, ik zou het duizend keer zeggen

Ik weet niet hoe het met u zit, maar verkiezingen, ik kijk daar altijd verschrikkelijk hard naar uit.

Naar het verkiezingslokaal, de gezellige drukte, mensen uit de buurt zien, het moment in het stemhok — al weken voorbereid en geïnformeerd, dus zo enorm veel tijd hoeft het allemaal niet te duren — en dan de receptie achteraf, wat blijven plakken, naar huis, eten, de televisie aan en de verkiezingsshows op mij af laten komen.

De moeder aller verkiezingen? Not so much. 

14077890920_8ceb8f5a26_h

Misschien dat het elders in de stad en in het land anders was, maar in onze buurt was het ondanks het prachtige weer een doodse bedoening. Aan het buurtcentrum waar we stemmen staan voor zover ik me kan herinneren al altijd tafels met drank en hapjes, spelen er stapels kinderen en is het fijn rondlopen bij verkiezingen.

Vandaag: niets van dat.

14264114084_7d2fe4a077_h

Normaal gezien staan er rijen tot buiten en staan we zeker drie kwartier aan te schuiven — deze keer waren we op vijf minuten binnen en buiten. En geen receptie. Geen muziek, geen gezellige drukte, niets.

Ik denk dat het allemaal wat veel geweest is, de campagne. Ik lees overal dat het de meest interessante campagne sinds lang was, maar in de buurt merk ik vooral vermoeidheid op. Ik denk dat de vernielde en gevandaliseerde affiches al weken niet meer vervangen werden: da’s toch wel een veeg teken. Equal opportuniy vandalen, trouwens: van Turkse origine of niet, rood, blauw, oranje, geel of piratenpartij moest er allemaal aan geloven.

14261177931_b5fed4bcb9_h

Ik ben er helemaal triestig van, verdorie. Verkiezingen zouden een feest moeten zijn, voor wie men ook stemt. Was dat nu echt overal, of was het Sluizeken-Tolhuis-Ham dat een beetje depri was?

14261183411_7114eb34c6_h

Dad jokes

Ik had Anna naar het zwemmen gefietst, en dan naar de winkel om slecht eten gegaan, en dan Anna gaan halen en terug naar huis gefietst.

We kwamen voorbij Sint-Pietersplein waar ze tenten aan het opzetten waren voor iets sportachtigs morgen, en tegen één van de tenten zat Zakman te slapen. “Kijk,” zei Anna, “daar zit Zakman.”

“Ah ja,” zei ik. “Zakman, en niet de mosselman,” wist Anna.

Opportunity knocks!

Ik vroeg aan Anna of ze wist wat een superheld was die als superkracht had dat hij een man kon worden. Ze wist het niet, maar ik wel: Manman! En een superheld die zich in die superheld kan veranderen? Manmanman!

En de auto van die mens? Manmanmanauto. En de reparateur van die auto? Manmanmanautoman!

Van daaraf ging het bergaf, vrees ik. Tot ik uiteindelijk uitkwam bij de vrouw van de autoreparateur van een superheld die meestal in een moon buggy rondrijdt, die ontworpen is door een mens uit Turkije vóór de Eerste Wereldoorlog: Ottomaanmaanautomanautomanvrouw.

Jawel, dames en heres.

Universim

Pfoei, ’t is spannend geweest, de Kickstarter van Universim. Tot een dag of twee geleden zag het er nog naar uit dat ze zouden stranden op ergens iets van een 95% funded, en ze werden alsmaar meer wanhopig, met alsmaar meer rewards en om de paar uur een mail — maar na een ultieme socialemedia-push, was het gisteren alsnog in orde geraakt.

En geef toe, het ziet er wel mogelijks wijs uit:

Links van 22 mei 2014 tot 23 mei 2014

5 metrics that will soon be dead (page 3 of 5) – iMediaConnection.com
It's the metric that just won't seem to die. The click-through rate has proven time and time again to be at best an intermediate success metric and at worst an inaccurate snapshot into how well creative is converting sales. Now, with the advent of mobile, the CTR is drifting even further into irrelevance. "Fat finger" taps are producing an incredibly inflated mobile CTR, and even display ads on tablets/desktops are producing inaccurate results with bots and click fraud. The worst part is that even legitimate clicks are not indicative that a consumer is being led down the purchase funnel. This metric will soon disappear from your life.

The Free Fall Research Page: Unplanned Freefall? Some Survival Tips by David Carkeet
Admit it: You want to be the sole survivor of an airline disaster. You aren't looking for a disaster to happen, but if it does, you see yourself coming through it. I'm here to tell you that you're not out of touch with reality—you can do it. Sure, you'll take a few hits, and I'm not saying there won't be some sweaty flashbacks later on, but you'll make it.

No, Taking Away Unemployment Benefits Doesn’t Make People Get Jobs | ThinkProgress
When 1.3 million long-term unemployed people lost benefits because Congress let the program lapse, some claimed that taking away the checks would encourage people to go out and get a job. That isn’t panning out for the 74,000 people who are no longer getting checks in Illinois.

Why it’s Impossible to Make Plans Anymore — Medium
Cellphones make everything easier, including the ability to be flaky as %#@*. In the landline-days of old, a plan had to be a solid commitment. Now, it more closely resembles a series of nebulous inklings.

Never Fall for a Custom CMS. Ever.
There is NO benefit to you in being talked into using a custom CMS which is hosted and controlled by a web development shop. DO NOT AGREE TO THIS. EVER.

Dernière

Oh, wat een rustige avond was het vandaag, het koken. Ik heb eigenlijk alleen maar soezendeeg gemaakt en daar aardappelpuree in gedraaid en dan pastilles van gemaakt en gefrituurd. En voor de rest was het relaxeren.

Voorgerecht was iets dat eigenlijk ook een hoofgerecht zou kunnen geweest zijn: goujonettes van schartong met appeltartaar. Goujonettes zijn de lekkere versies van fish sticks: een reepje vis — in dit geval schartong, dus — gepaneerd en gefrituurd:

Daarbij een tartaar: zoals traditioneel fijngehakte sjalotten, eieren, kappers en peterselie in mayonaise, maar in plaats van de fijngehakte augurken appel. Dat maakt het allemaal fris en enorm lekker. Versierd met een kerstomaatje, zo wat van die dikke kappers op een steel, en wat sla in appelvinaigrette gedopt, geeft dat dit:

Smijt daar die goujonettes op, en dat geeft dit:

Zeer zeer lekker. Ook bijzonder geschikt, kan ik mij inbeelden, als hapje op een terras, met een grote pot van die tartaar. Die trouwens ook, zonder enige twijfel, uitstekend moet zijn bij gewone vulgaire fish sticks van Kapitein Iglo.

Het hoofdgerecht was mijn ding niet, helaas: ballotine van kalkoen met kipgehakt en pistache, erwtenmousse en pommes dauphines. Om e beginnen heb ik een irrationeel iets tegen erwtensoep en al wat er maar in de verste verte op lijkt, zoals bijvoorbeeld erwtenmousse.  Ik ben op de beste dag al geen fan van kipgehakt, gehakt met noten erin geeft mij voortdurend de indruk dat ik op stukken kraakbeen aan het knabbelen ben, en jammer genoeg (een accident, maar ’t was een beetje klap en vuurpijl) was er gelijk tien keer te veel zout in het gehakt geraakt en vijf keer te veel peper bovenop het hele gerecht.

Maar alla — op dat kruidingsaccident na, vonden andere mensen het wel lekker, denk ik.

Het dessert was dan wél weer meer dan honderd procent mijn goesting. Fris, simpel en fantastisch lekker: gemarineerde aarbeien met slagroom en versgemaakt vanille-ijs, en voor de leute een (niet echt eetbare) suikergarnituur erop:

Dood- en doodsimpel om maken: een lepel niet zeer stijf opgeklopte slagroom, een paar lepels in stukken gesneden aardbeien die even gemarineerd hebben in wodka, limoensap, vanillesuiker, limoenzeste, en fijngesneden muntblaadjes, en daarboven een quenelle versgedraaid vanille-ijs.

Ik had er een emmer van kunnen eten, denk ik. Yum.

Het kiesstelsel moet hervormd worden

Wij moeten binnenkort een auto kopen. Iedereen in het gezin heeft daar een zeg in, maar de kinderen toch minder dan ik, en ik minder dan Sandra. Een gezin is geen democratie, namelijk, en beslissingen over de aankoop van een gezinswagen worden beter genomen door mensen met iets meer kennis van zaken dan een achtjarige.

Het lijkt mij zo duidelijk als iets: iemand die niet kan koken, die moet niet beslissen welke ingrediënten er in een mayonaise moeten gegooid worden. Iemand die geen kaas van bouwen gegeten heeft, die moet geen steunmuren uitkappen en veranda’s plaatsen.

En toch kan zomaar elke idioot volgende zondag een stem uitbrengen. De belachelijke bagger die in de reaguursels op kranten en Facebook staan: een mens houdt het niet voor mogelijk hoe achterlijk een groot deel van het kiesvee is.

Ik vind dat dus niet logisch. Ik vind dat er minstens een kort examen zou moeten zijn.

Zo’n examen hoeft niet voor interloktuelen te zijn, maar het zou wel minstens een aantal basisconcepten moeten aftoetsen: hoe zit onze staatsstructuur in mekaar? wie zat in welke regering vorige legislatuur? wat is de index? waar is Van Rompuy nu ook al weer baas van, en wat is de functie van dat ding? Eenvoudige zaken dus, maar wel zaken die redelijk vitaal zijn om een begin van begrip te hebben over de situatie, en om een aanzet tot eigen oordeel te kunnen vormen over de partijprogramma’s. Een paar vragen over de inhoud van die programma’s zouden er ook mogen tussen staan, trouwens.

Laat dat examen opstellen door een neutraal comité of een afvaardiging van alle partijen, hou het beknopt en onambigu. Wie wil stemmen, moet aan het examen meedoen. En alleen wie erdoor is, mag stemmen. En hoe meer punten, hoe meer keer men mag stemmen.

En nog iets!

Ik vind dat stemmen zowel positief als negatief uitgebracht mogen worden. Iemand die dan bijvoorbeeld tien stemmen verdiend heeft, die kan +4 geven aan sp.a, +3 aan Groen, en -3 aan N-VA. Of +5 aan N-VA en -5 aan PVDA+. En op het einde worden alle stemmen opgeteld en telt het netto, en voor de rest mag alles bij het oude blijven. Behalve dat er een federale kieskring moet komen.

Gelezen: The Pro

Garth Ennis, het is me d’r eentje.

In het kort: hoer wordt superheld. Watchmen, maar dan grappig. Probeer het te vinden, en lees. A good time will be had, gegarandeerd.

Een mysterieuze alien geeft een random hoer superkrachten, om te bewijzen dat in iedere mens potentieel en held zit die goed zal doen, etc., yada, yada.

De dame in kwestie vindt het in eerste instantie vooral fantastisch dat ze nu honderd keer zo snel en dus honderd keer zo veel blow jobs kan geven, wegens dat ze een kind te onderhouden heeft en huur te betalen.

En dan komt een nauwelijks vermomde Justice League aan, om ze te vragen lid te worden van  hun clubje superhelden:

The Pro V2002 #1 - The Pro. (2002_7) - Page 17

Geweld, sex, tegelijkertijd grappig, schrijnend en hartverwarmend. En het wordt wel héél moeilijk om nog standaard-superhelden-comics te lezen hierna.

[van op Boeggn]

Links van 18 mei 2014 tot 20 mei 2014

808 Cube

State of MetaFilter | MetaTalk
Today I need to share some unfortunate news: because of serious financial downturn, MetaFilter will be losing three of its moderators to layoffs at the end of this month. What that means for the site and the site’s future are described below.

Vagrant 1.6 – Vagrant
Vagrant 1.6 is now available! This is a new major release building upon Vagrant 1.5 to add new features to improve workflow, expand Vagrant to support more development environment types, and more.

Vk14: Verpakking of inhoud? – DeWereldMorgen.be
Het Humo-interview van reclamemaker Guillaume Vanderstichelen met Meyrem Almaci van een paar weken geleden was in die optiek ontluisterend. De opzet was an sich al apart: gerenommeerd reclameman interviewt beslagen politica. De reclameman stelde zelfzeker dat ‘de politiek’ het helemaal verkeerd aanpakt. Politici zijn veel met inhoud bezig, en te weinig met de verpakking. “Ze moeten mensen doen dromen.” Kortom: of je nu een nieuw parfum of een maatschappijvisie aan de man brengt, slogan en sfeer primeren. De lezer voelde Almaci’s onbehaaglijke verbijstering toenemen naarmate het gesprek vorderde.

12 Free (as in beer) Data Mining Books | christonard
I was doing some research on an algorithm this morning and came across a new book that I wasn’t aware of. That prompted me to look for more. The list of what I came up with is below. Each of these is free-as-in-beer, which means you can download the complete version without expectation for anything in return. I think most of them are available for purchase as well, if you prefer a hard copy. Some of them include code samples in R, Python or MATLAB. Regardless of your background, skills or goals, there’s something for you in this list.

Older posts