Archief voor mei 2014

 

Nee bedankt

donderdag 1 mei 2014 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Een tijd geleden was ik lid geworden van zo’n groep op Facebook die zich machtig hard kon opwinden over vanalles — denk “neen aan racisme” of “vóór het dierenwelzijn”. Ik denk dat ik het een maand of zo volgehouden heb: op den duur zag ik er tegen op om mijn mail open te trekken omdat elke dag gegarandeerd de meest baarlijke nonsens in stond.

Zo van het het genre dat mutatis mutandis op /r/TumblrInAction te vinden is.

En dus heb ik me uit die groep uitgeschreven, en wind ik mij een fractie minder op elke dag.

Het blijft een constant gevecht, bij mij, tussen mij nijdig maken en sod it zeggen. Vandaag heb ik in een aanval van I. Don’t. Need. This. Shit. een hele resem mensen op Facebook geontvriend: blijkbaar is 1 mei een enorm geschikte dag om achterlijke opmerkingen te maken.

En ja, het gevolg is dan misschien wel één van de ziektes van de moderne internetwereld waar die Facebookgroepen en Tumblr-sites aan lijden: wie op den duur alle kritiek wegfiltert, komt in een kringrukkerige ons-kent-ons preaching to the converted-situatie terecht. Weet ge wat? Het kan mij niet zo heel hard schelen, op dit moment.

Gelezen: The Name of the Wind

vrijdag 2 mei 2014 in Boeken. Permanente link | Eén reactie

TheNameOfTheWindZo een raar boek. Objectief gezien, als ik er over nadenk, is het hoofdpersonage, Kvothe,  arrogant en meer dan een beetje Mary Sue-achtig — denk Wesley Crusher maar dan nóg perfecter en nóg beter in alles. En gebeurt er niet zo enorm veel, en is het allemaal nogal clichématig.

Maar toch graag gelezen, en toch meteen naar het tweede deel overgegaan.

De kern van de zaak, zoals bij Song of Ice and Fire, is dat de verteller onbetrouwbaar is. In dit geval dubbel onbetrouwbaar: hij zegt het zelf, en hij heeft allerlei motieven om te liegen. Vroeger was hij een soort superman, maar er is ergens iets totaal verkeerd gegaan, en nu is hij alleen nog maar de eigenaar van een herberg, die zo rustig mogelijke wacht op zijn dood.

Maar er zijn dingen niet pluis: een soort stenen spinnen uit ver weg, en dan komt er een verhalenoptekenaar, en vertelt Kvothe zijn leven.

Allemaal mysteries, en we komen bijna niets te weten in de loop van het boek, behalve wat Kvothe over zichzelf vertelt (en miljaar, hoe graag vertelt hij over zichzelf!).

Here’s to hoping dat het vervolg het allemaal wat duidelijker maakt.

[van op Boeggn]

Gelezen: The Wise Man’s Fear

zaterdag 3 mei 2014 in Boeken. Permanente link | Eén reactie

The Wise Man's FearHuh. In het begin van het eerste boek zegt Kvothe dat hij zijn verhaal gaat vertellen en dat het drie dagen zal duren om het te vertellen. Dit is dag twee.

Het eerste boek was al een beetje disjointed, met erg duidelijk van elkaar afgescheiden onderdelen, maar dit leest nóg meer als een verzameling kortere boeken: Kvothe op de universiteit (Harry Potter on steroids), Kvothe bij de Maer (hofintriges en dingen), Kvothe op zoek naar bandieten (een wel erg traag stuk), Kvothe bij de feeënprinses (enfin, -achtig), Kvothe in Ademre (of ‘Kvothe in teenage fantasy dreamland’, gelijk ze zeggen), Kvothe terug naar Maer en dan terug naar de universiteit.

Min of meer rode draden blijven:

  • zijn eigenste the Woman, Denna, die alsmaar bijft opduiken en weer verdwijnen, en waar iets raars mee aan de hand is (of beter, met haar baas/mecenas/pooier/meester/I dunno)
  • Kvothe’s zoektocht naar de Chandrian, een groep van zeven schlechte schlechteriken waarvan bijna iedereen denkt dat het sprookjesfiguren zijn, en de Amyr, een sort tempeliers gevormd tegen de Chandrian die een paar eeuwen geleden illegaal verklaard werden en waarvan nu zowat alle sporen verdwenen zijn (of onderdrukit, TUM TUM TUMMMM)
  • de raamvertelling, waar Bast, compagnon van Kvothe, de uitgebluste Kvothe-de-herbergier wil wakker schudden uit zijn ‘ik wacht op mijn eigen dood’-gedoe

Gho ja. Erg oneven van stijl en ritme, vaak honderden pagina’s zeer traag en dan potentieel interessante stukken gewoon overgeslagen, en ik denk dat ik mij al kan inbeelden waar het allemaal naartoe gaat — maar toch kijk ik uit naar het vervolg. Dat er verdomme nog niet is, grrr.

En oh ja: mijn kop eraf als Rothfuss dit verhaal in één boek rond krijgt.

[van op Boeggn]

Gelezen: Spin

zondag 4 mei 2014 in Boeken. Permanente link | Geen reacties

SpinPremisse: op een bepaalde dag verdwijnen de sterren. En de maan. Blijkt: iets of iemand heeft een soort schild rond de Aarde geplaatst, en buiten dat schild gaat de tijd veel sneller — of beter, binnen het schild is de tijd enorm vertraagd.

De moeder van Tyler Dupree is de huishoudster van de Lawtons, een rijk gezin. Tyler en de twee kinderen-Lawton, Jason en Diane, zijn beste vrienden, maar ‘t is complex: Jason is een soort genie, Tyler is tot over zijn oren verliefd op Diane, en Diane heeft issues.

Dat schild rond de Aarde blijft er hangen, en men berekent al snel dat het een goeie vijftig-zestig jaar subjectieve tijd zal duren voor de zon de Aarde zal opslorpen, en dus hoera, einde van de wereld en allerlei doemprofeten: voor ge’t weet zit Diane in zo’n cultus. Jason aan de andere kant probeert iets te doen: zijn vader had snel een fortuin verdiend met een alternatief voor satellieten (die ook weg waren natuurlijk), en Jason leidt een soort NASA-achtig agentschap dat onder meer gaat proberen Mars te terraformen, met als ultiem doel te proberen achterhalen wie of wat de oorzaak is van het hele gedoe, en en passant ook nog eens proberen het menselijk ras te laten overleven.

 

Ik kreeg het boek aangeraden als moet ge zéker lezen, onnoemelijk goed!, maar bleek na een hoofdstuk of zo dat ik het al gelezen had. En, wat erger is, dat ik het niet eens zo goed vond.

Tyler wordt arts, en gaat uiteindelijk voor Jason werken als een soort persoonlijke arts, als blijkt dat Jason MS heeft. En dan wordt het allemaal plots wat Stranger in a Strange Land of Man Who Fell to Earth, en oh ja, zit het ook nog eens in een raamvertelling van jaaaren later als Tyler en Diane samen oud zijn geworden waardoor enorm veel potentiële spanning zomaar verkwanseld wordt, en die het zowat centrale conflict van het boek (“Diane & Tyler: will they? won’t they?”) ondermijnt.

Ik heb geen problemen met niet-harde Science Fiction, maar als ik na 458 bladzijden het gevoel krijg dat ik 400 bladzijden opvulsel rond een toegegeven niet verkeerd idee gelezen heb, dan is er iets mis. En vooral als dat opvulsel een soort The Bold and the Beautiful-schrijvelarij is, maar dan zonder het gevoel voor humor.

Op een halve dag uitgelezen, en erg teleurgesteld opzij gelegd. Ik was marginaal minder teleurgesteld toen ik ontdekte dat er twee vervolgen zijn — misschien dat die wél een soort closure bieden. En misschien zijn die wél beter. Dat zullen we dán wel zien. ‘t Zal niet voor onmiddellijk zijn.

[van op Boeggn]

Stop daarmee

maandag 5 mei 2014 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Ik moet daar niet van weten, van verkiezingsdrukwerk in kromme tussentaal. Doe dat op café of op uw persoonlijke Facebookpagina, maar niet in officiële propaganda:

20140505-232548.jpg

Wél punten om mij überhaupt papier in de bus te steken: nog geen enkele andere partij heeft die moeite gedaan. >

Verbouwingen: een mens houdt het niet voor mogelijk

dinsdag 6 mei 2014 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Er is een datum! Een datum! De architect heeft gesproken met de aannemer, en er is zowaar een exacte dág vastgelegd waarop de werken zullen beginnen!

Ik schrijf alvast op: maandag 18 augustus 2014. Dan gaat het dak eraf, de voorgevel en de achtergevel, wordt er een stuk uit de achtergevel geklopt, en allerlei andere dingen.

Jaha, spannend.

Not a dry seat in the house!

woensdag 7 mei 2014 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Oooooh.

73 liter gazpacho

donderdag 8 mei 2014 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Voorgerecht!

voorgerecht

Het ziet er rauw uit, en het is rauw: een alternatieve carpaccio, zelfs. Cannelloni van ossenhaas gevuld met ganzenlever en een fijne julienne van knolselder:

voorgerecht

Zeker niet slecht, maar op mijn bord helaas vééééééééél te veel truffelolie. Serieus, truffelolie, een halve druppel is al veel — laat staan tien druppels op een bord. Ik heb het wat proberen afkuisen, maar het bleef een beetje alsof er een mengsel van rotte eieren en benzine op mijn bord lag.

Jammer, want het concept van die heel fijne en frisse ossenhaas met die uitstekende lever en de knapperige knolselder was wél uitstekend.

Daarna: gazpacho! Idealiter trekt dat een hele nacht, maar hey, zo ging het ook. Een industriële hoeveelheid tomaten, pepers, komkommer, een venkel, selder — laten rusten, mixen, doorsteken, herhalen. Resultaat:

soep

Het was niet écht 73 liter, maar het voelde wel zo aan. Ik peins dat ik dat dan eens opnieuw ga maken, mét die nacht trekken.

In het midden staat trouwens een torentje van de ingrediënten in julienne gesneden, met op de bodem een krabsla: krab, peper, zout, wat sjalot, een beetje ketchup, een druppel tabasco. Dat gaf een raar maar vond ik wel lekker effect: een beetje koude vissoep-achtig — en omdat die krab wel redelijk gekruid was, ook wat meer body aan die wat te weinig getrokken gazpacho.

Hoofdgerecht! Een jaren 1990-styling van gebakken zeewolf op een spiegel van tuinkerssaus met spekjes, polentakroketjes, broccoliroosje en gepofte paprika:

hoofdgerecht

 

Aaargh de duivel zit in de details: een onverlaat had een handvol geoorsterd spek op elk bord gesmeten, in plaats van hier en daar een minuscuul stukje. Daardoor werden de subtiele smaken (en, geef toe, het prachtige kleurenpalet) bij de eerste hap een beetje een zout gedoe.

Maar zonder het spek was het erg lekker. En die polentakroketten zijn een revelatie.

 

Gelezen: Look to Windward

vrijdag 9 mei 2014 in Boeken. Permanente link | Eén reactie

Look to WindwardThere’s no such thing as a Prime Directive in the Culture. Er is geen geld, mensen hoeven niet dood te gaan, technology is sufficiently advanced dat het net zo goed allemaal magie zou kunnen zijn — en ze zijn niet vies van inmenging in andermans zaken.

Het is logisch dat het dan ook wel eens mis moet gaan, als ze maatschappijen gaan proberen veranderen. De Chelgrians stammen van predatoren af, hebben een enorm strikt kastensysteem, en het loopt verkeerd af. Culture (of Special Circumstances, wellicht) zorgt ervoor dat een egalitaire leider verkozen wordt en dat de wetten veranderd worden, maar van het één komt het ander, en voor ge het weet, zijn een goeie vijf miljard Chelgrianen dood.

Het verhaal wordt voornamelijk verteld vanuit het standpunt van twee van die Chelgrianen. De componist Ziller woont in zelfgekozen ballingschap op de orbital Masaq’, waar hij binnenkort zijn laatste werk zal dirigeren, bij het licht van een ster die in de Culture-Idiraanse oorlog nova gemaakt werd. Quilan is een totaal getraumatiseerde ex-soldaat en ex-monnik, die er op het eerste gezicht op uitgestuurd werd om Ziller ervan te overtuigen terug te keren naar zijn thuiswereld.

Ziller weigert pertinent Quilan te ontmoeten, en met de tijd krijgt Quilan stukken geheugen terug, en komt hij te weten wat hij eigenlijk komt doen.

Weinig of geen mensen, in dit boek: twee Chelgrians, een Homomdan, en vooral de Mind van Masaq’ — op die Mind na een soort extern perspectief op Culture dus. En bij herlezing verrassend veel introspectie ook. Quilan ziet geen reden om te leven zonder zijn vrouw, die in de oorlog omkwam. En Masaq’ leeft ook met zijn eigen demonen uit het verleden.

Een boek dat al zijn tijd neemt, en dat Iain M. Banksgewijs pas op het einde helemaal in de plooi valt. Fijn.

[van op Boeggn]

Openklasdag: moe maar voldaan

zaterdag 10 mei 2014 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Zo wijs! We hebben vandaag met de oudleerlingenbond van de school een openklasdag georganiseerd: leraren en oud-leraren die nog eens een les kwamen geven, gratis, voor al wie wou komen. En daarna een barbecue en drank.

A great time was had by all, en ergens in maart volgend jaar doen we dat opnieuw.

Ik ben naar een les over de oorsprong van de islam gegaan (mythe versus historische consensus van de afgelopen jaren), en daarna: de! grote! chemieshow! Een uur aan een stuk proefjes en alles — allemaal stoffen allemaal kleuren geven! luchtbellen met aardgas doen ontploffen! een spiegel maken van een reageerbuisje!

‘t Was serieus wijs, en de barbecue achteraf was ook wijs, en het gezelschap was wijs, en al wie er niet was heeft iets gemist!

Zantjes verzamelen

zondag 11 mei 2014 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Kijk, dat komt ervan: voetballende zoon, ouders die graag prutsen, lijstjes maken en dingen.

panini

Dan weet hij tenminste wat hij nog nodig heeft. En wat hij dubbel, driedubbel, vierdubbel, vijfdubbel en zesdubbel heeft. Zucht. :)

Gelezen: Starfish

maandag 12 mei 2014 in Boeken. Permanente link | Eén reactie

Starfish‘t Is science fiction over de nabije toekomst die geschreven is in het jaar 2000, en het is begot nog niet verouderd!

Ik schat ergens 2040-50 of zo, met een internet dat niet meer bestaat (virussen hebben alles kapot gemaakt!), met licht hertekende landen en wat militair-industrieel complex, heb ik de indruk, een begin van artificiële intelligentie (gekweekte hersencellen als primitieve biologische computers), en ook energiecrisis.

Eén van de manieren om energie te winnen (ik heb de indruk dat het gene vetten meer is met fossiele brandstoffen), is rechtstreeks aan de rand van tektonische platen. Heel diep onder de zee, en om geld te sparen en omdat het snel moest gaan, niet met machines voor onderhoud, maar met echte mensen.

Omgebouwde echte mensen weliswaar: Rifters. Eén long eruit gehaald en vervangen door machinerie die als een soort kieuwen werkt, dingen over hun ogen om te kunnen zien in het pikkedonker op de diepe zeebodem, met alle holtes in het lichaam hetzij dichtgeklapt hetzij gevuld met gel tegen de enorm hoge druk.

Niet iedereen kan de omstandigheden aan, de isolatie, de donkerte, het voortdurende gevaar — en dus zijn het enkel “gepreconditioneerde” mensen die rifters worden: kapotte mensen, getraumatiseerd door mishandeling bijvoorbeeld. Of pedofielen. Psychoten.

Niet noodzakelijk materiaal voor een feelgood boek, maar ik vond het dat eigenlijk wél. Het is zeker donker (letterlijk en figuurlijk), maar het blijft ook ergens optimistisch, zelfs al gaat de helft van de mensheid (of meer) er misschien wel aan. Gibson meets Ballard — intrigerende personages, boeiende wereld, plausibele science in de science fiction: meer moet dat niet zijn.

Eerste van een trilogie, hoor ik. En gratis te downloaden, ook, waar wacht ge nog op?

[van op Boeggn]

Links van 3 mei 2014 tot 13 mei 2014

dinsdag 13 mei 2014 in Links. Permanente link | Geen reacties

Joshua Sortino — 14 Things Learned Designing at Disqus
Disqus is now used on millions of websites and is served to billions (with a "b") of unique users every month. Here are some of the lessons I learned while helping design the "web's community of communities."

Fairy Chess
A fairy chess piece or unorthodox chess piece is a chess piece not used in conventional chess but incorporated into in certain chess variants and some chess problems. Fairy pieces vary in the way they move.

officetunes
Tunes I love while working.

40 Maps That Explain The Middle East
Maps can be a powerful tool for understanding the world, particularly the Middle East, a place in many ways shaped by changing political borders and demographics. Here are 40 maps crucial for understanding the Middle East — its history, its present, and some of the most important stories in the region today.

Data Isn’t Cool. You Know What’s Cool? Insight. — Medium
In verwant nieuws: 't schijnt dat de paus katholiek is. Zucht.

Telenet: de trein der traagheid

woensdag 14 mei 2014 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties

Snel! Wat is er erger dan geen netwerk hebben? JUIST: slécht netwerk.

Telenet heeft er hier thuis sinds een paar maand het handje van om voortdurend slecht te werken. En neen, het ligt niet aan bakjes in huis of zo: dit is rechtstreeks op de doos van Telenet zelf, zonder routers of andere dingen.

Ik moet er niet aan denken om Youtubefilms te bekijken — een minuut laden voor drie seconden kijken, en dan gewoon stoppen. Het ding verliest regelmatig en totaal onvoorspelbaar zijn netwerkverbinding. Dit is meestal wat er gebeurt als ik naar zo’n speedtest.net ga, bijvoorbeeld:

tn2

En als het dan wel lukt, is het met horten en stoten:

tn

 

En dat is dus Fibernet XL of Internet 120 hé: “Downloadsnelheid: 120 Mbps”. Yeah fucking bloody right.

Enfin, ik mag er mij niet in opwinden, maar Line quality very poor indeed, zegt pingtest:

jitter

Tijd om nog eens een tweet @telenet te plegen, die mensen zijn meestal zeer goed bezig.

Eens een gezond dessertje

donderdag 15 mei 2014 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Aha! Eens een dessert zonder suiker en zonder boter:

14191175371_a1b51005bd_h

Bolletjes peer (okay, in siroop gegaard, maar dat telt niet echt), bolletjes pitahaya, daarin een blaadje munt, een versierseltje in chocolade (jawel, ik zelf gemaakt), en een soepje erbij.

Ingrediënten van het soepje? Wel, zoals ik al zei: gezond, zonder suiker of boter. Men menge 1250 ml room en 1750 ml kokosmelk, men brenge dat bijna aan de kook, men pleure er 1250 g witte chocolade in. Mixen tot glad, op een ijsbad in de frigo, klaar. :)

Het voorgerecht was tomaat garnaal met een granité van Bloody Mary:

14194459315_fbe618b3b9_h

Waarover niet veel gezegd hoeft te worden behalve dat tomaat garnaal altijd goed is (en misschien dat ik er meer mayonaise zou in gedaan hebben). Hoofdgerecht was helemaal zomers: gegrilde kalfsballetjes met een groene kruiden-mayonaise-dipsaus, met in ganzenvet gepocheerde aardappelen, met fettucini van daikon, met radijzen en met krokante broccoli en boontjes:

14007786979_209e59a405_h

Geen idee waarom ik er bijna niet van gegeten heb, want het was wel degelijk uitstekend lekker.

Pech

vrijdag 16 mei 2014 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ik had vorig jaar een filmpje gemonteerd van een optreden, en na veel zoeken op allerlei computers: ik vind het niet meer terug.

De bronbestanden stonden nog op een computer, maar het gemonteerde niet. Voor één keer dat ik zo’n ding niet meteen op het internet zet (het was te groot): dedju.

En nee, ik heb geen goesting om het opnieuw te doen, maar het zal wel moeten. Pech.

Muts

zaterdag 17 mei 2014 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ik was vanmorgen mijn muts vergeten opzetten toen ik over en weer naar de Fnac reed. Buiten was het gelijk meer dan twintig graden, dus een mens zou denken dat een muts niet nodig is, juist?

Ahaha, zonder de waard gerekend: blijkbaar krijg ik ook hoofdpijn als ik koude wind (of relatief koude wind) op mijn hoofd krijg. En dus ben ik vanmiddag maar in bed gekropen, in de hoop tegen vanavond min of meer mensachtig genoeg te zijn om naar Zelie en Louis te kunnen gaan luisteren.

We hadden namelijk kaartjes voor Dido & Aeneas op school: de opera van Purcell, gebracht door Anima Perla Musica, koor & orkest van het Sint-Barbaracollege. Louis was een cherubijn en zong in het koor, en Zelie was een heks, en ‘t was machtig schoon zelfs al had ik heel de tijd oordoppen in wegens te veel geluid.

En zo triestig, ik moest er wat van tranen verdorie.

Gelukkig waren er een aantal camera’s en geluidsopnametoestellen, dat we nog eens kunnen kijken en luisteren later!

Links van 13 mei 2014 tot 18 mei 2014

zondag 18 mei 2014 in Links. Permanente link | Geen reacties

The death of the homepage in one simple graph
So it’s an odd thing when you’ve been saying something for years and nobody believes you, then suddenly, someone publishes one leaked graph, and overnight all the world agrees with you: The homepage is dead. And still they’ve got it wrong.

Gamasutra – The Cabal: Valve’s Design Process For Creating Half-Life
While Half-Life has seen resounding critical and financial success (winning over 50 Game of the Year awards and selling more than a million copies worldwide), few people realize that it didn’t start out a winner — in fact, Valve’s first attempt at the game had to be scrapped. It was mediocre at best, and suffered from the typical problems that plague far too many games. This article is about the teamwork – or "Cabal process" — that turned our initial, less than impressive version of Half-Life into a groundbreaking success.

The Trade of the Century: When George Soros Broke the British Pound
In 1992, George Soros brought the Bank of England to its knees. In the process, he pocketed over a billion dollars. Making a billion dollars is by all accounts pretty cool. But demolishing the monetary system of Great Britain in a single day with an elegantly constructed bet against its currency? That’s the stuff of legends.

SUPERHOT by SUPERHOT Team — Kickstarter
A unique first-person shooter game where time moves only when you move, making each level a deadly puzzle. PC/Mac/Linux.

Metaprogramming for madmen | The ryg blog
Alas, we spent an afternoon looking at different such packages, and none of them actually understood even that much about C/C++ code; they were mostly trying to make do with regular expressions. That wasn’t gonna fly for what we needed. At the end of the day (the Sunday before Easter Sunday, 2004), we hadn’t found anything useful – we had a plan, but no way to make it work. That’s when Chaos decided that, “well, guess I’ll need to write my own C++ parser then”. What, you think I was kidding with the title of this post? Note we had about 3 days total to make this work, and we were going all in by doing this; if this hadn’t worked out, we’d have been screwed.

Cuttings from a Medieval Italian Choirbook | The Public Domain Review
James Freeman, intern in Medieval and Earlier Manuscripts Section at The British Library, looks at cuttings from a huge 14th-century Italian choirbook and how digital technology is now helping scholars build a picture of the once intact original through virtually reuniting the “diaspora” of fragments.

Telenet: als het goed is, mag het ook gezegd worden

maandag 19 mei 2014 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

De technicus van de onderaannemer van Telenet is vanmorgen langsgeweest voor ons netwerkprobleem.  Probleem: traag netwerk, valt regelmatig uit, slechte kwaliteit. Zowel draadloos als met draad (alhoewel we 99% van de tijd op draadloos zitten, dus zo enorm veel met draad is het niet getest).

Diagnose: er is wellicht ergens in de buurt een samenloop van omstandigheden waardoor het wifisignaal niet de paar meter van in het bureau op het gelijkvloers tot de living er nét boven slaagt te overbruggen. Een nauwe straat, enorm veel huizen in de buurt met allemaal draadloos netwerk, draadloze thermostaten, draadloze babymonitors, draadloze muzieknetwerken, draadloze parlo- en videofoons, draadloze lampen, draadloze vanalles — da’s een recept voor moeilijkheden, blijkbaar.

Vandaar dat het meestal slecht ging, maar soms helemaal de soep in draaide: het is soms voldoende dat er een paar toestellen en signalen bijkomend online geraken, om een cascade van moeilijkheden te veroorzaken.

Oplossing: old school, zoals het tot voor een paar maand was, een kabel van beneden naar boven, en boven een nieuw access point. Resultaat: alles in orde! Een veel meer dan degelijke snelheid op het draadloos netwerk:

speed

En geen kwaliteitsproblemen meer:

pingtest

Hoera! Leve Telenet! Leve de klantendienst van Telenet op Twitter! Leve de onderaannemer van Telenet en zijn sympathieke technicus!

Links van 18 mei 2014 tot 20 mei 2014

dinsdag 20 mei 2014 in Links. Permanente link | Eén reactie

808 Cube

State of MetaFilter | MetaTalk
Today I need to share some unfortunate news: because of serious financial downturn, MetaFilter will be losing three of its moderators to layoffs at the end of this month. What that means for the site and the site’s future are described below.

Vagrant 1.6 – Vagrant
Vagrant 1.6 is now available! This is a new major release building upon Vagrant 1.5 to add new features to improve workflow, expand Vagrant to support more development environment types, and more.

Vk14: Verpakking of inhoud? – DeWereldMorgen.be
Het Humo-interview van reclamemaker Guillaume Vanderstichelen met Meyrem Almaci van een paar weken geleden was in die optiek ontluisterend. De opzet was an sich al apart: gerenommeerd reclameman interviewt beslagen politica. De reclameman stelde zelfzeker dat ‘de politiek’ het helemaal verkeerd aanpakt. Politici zijn veel met inhoud bezig, en te weinig met de verpakking. “Ze moeten mensen doen dromen.” Kortom: of je nu een nieuw parfum of een maatschappijvisie aan de man brengt, slogan en sfeer primeren. De lezer voelde Almaci’s onbehaaglijke verbijstering toenemen naarmate het gesprek vorderde.

12 Free (as in beer) Data Mining Books | christonard
I was doing some research on an algorithm this morning and came across a new book that I wasn’t aware of. That prompted me to look for more. The list of what I came up with is below. Each of these is free-as-in-beer, which means you can download the complete version without expectation for anything in return. I think most of them are available for purchase as well, if you prefer a hard copy. Some of them include code samples in R, Python or MATLAB. Regardless of your background, skills or goals, there’s something for you in this list.

Gelezen: The Pro

dinsdag 20 mei 2014 in Boeken. Permanente link | Geen reacties

Garth Ennis, het is me d’r eentje.

In het kort: hoer wordt superheld. Watchmen, maar dan grappig. Probeer het te vinden, en lees. A good time will be had, gegarandeerd.

Een mysterieuze alien geeft een random hoer superkrachten, om te bewijzen dat in iedere mens potentieel en held zit die goed zal doen, etc., yada, yada.

De dame in kwestie vindt het in eerste instantie vooral fantastisch dat ze nu honderd keer zo snel en dus honderd keer zo veel blow jobs kan geven, wegens dat ze een kind te onderhouden heeft en huur te betalen.

En dan komt een nauwelijks vermomde Justice League aan, om ze te vragen lid te worden van  hun clubje superhelden:

The Pro V2002 #1 - The Pro. (2002_7) - Page 17

Geweld, sex, tegelijkertijd grappig, schrijnend en hartverwarmend. En het wordt wel héél moeilijk om nog standaard-superhelden-comics te lezen hierna.

[van op Boeggn]

Het kiesstelsel moet hervormd worden

woensdag 21 mei 2014 in Sonstiges. Permanente link | 26 reacties

Wij moeten binnenkort een auto kopen. Iedereen in het gezin heeft daar een zeg in, maar de kinderen toch minder dan ik, en ik minder dan Sandra. Een gezin is geen democratie, namelijk, en beslissingen over de aankoop van een gezinswagen worden beter genomen door mensen met iets meer kennis van zaken dan een achtjarige.

Het lijkt mij zo duidelijk als iets: iemand die niet kan koken, die moet niet beslissen welke ingrediënten er in een mayonaise moeten gegooid worden. Iemand die geen kaas van bouwen gegeten heeft, die moet geen steunmuren uitkappen en veranda’s plaatsen.

En toch kan zomaar elke idioot volgende zondag een stem uitbrengen. De belachelijke bagger die in de reaguursels op kranten en Facebook staan: een mens houdt het niet voor mogelijk hoe achterlijk een groot deel van het kiesvee is.

Ik vind dat dus niet logisch. Ik vind dat er minstens een kort examen zou moeten zijn.

Zo’n examen hoeft niet voor interloktuelen te zijn, maar het zou wel minstens een aantal basisconcepten moeten aftoetsen: hoe zit onze staatsstructuur in mekaar? wie zat in welke regering vorige legislatuur? wat is de index? waar is Van Rompuy nu ook al weer baas van, en wat is de functie van dat ding? Eenvoudige zaken dus, maar wel zaken die redelijk vitaal zijn om een begin van begrip te hebben over de situatie, en om een aanzet tot eigen oordeel te kunnen vormen over de partijprogramma’s. Een paar vragen over de inhoud van die programma’s zouden er ook mogen tussen staan, trouwens.

Laat dat examen opstellen door een neutraal comité of een afvaardiging van alle partijen, hou het beknopt en onambigu. Wie wil stemmen, moet aan het examen meedoen. En alleen wie erdoor is, mag stemmen. En hoe meer punten, hoe meer keer men mag stemmen.

En nog iets!

Ik vind dat stemmen zowel positief als negatief uitgebracht mogen worden. Iemand die dan bijvoorbeeld tien stemmen verdiend heeft, die kan +4 geven aan sp.a, +3 aan Groen, en -3 aan N-VA. Of +5 aan N-VA en -5 aan PVDA+. En op het einde worden alle stemmen opgeteld en telt het netto, en voor de rest mag alles bij het oude blijven. Behalve dat er een federale kieskring moet komen.

Dernière

donderdag 22 mei 2014 in Food and Drink. Permanente link | 5 reacties

Oh, wat een rustige avond was het vandaag, het koken. Ik heb eigenlijk alleen maar soezendeeg gemaakt en daar aardappelpuree in gedraaid en dan pastilles van gemaakt en gefrituurd. En voor de rest was het relaxeren.

Voorgerecht was iets dat eigenlijk ook een hoofgerecht zou kunnen geweest zijn: goujonettes van schartong met appeltartaar. Goujonettes zijn de lekkere versies van fish sticks: een reepje vis — in dit geval schartong, dus — gepaneerd en gefrituurd:

Daarbij een tartaar: zoals traditioneel fijngehakte sjalotten, eieren, kappers en peterselie in mayonaise, maar in plaats van de fijngehakte augurken appel. Dat maakt het allemaal fris en enorm lekker. Versierd met een kerstomaatje, zo wat van die dikke kappers op een steel, en wat sla in appelvinaigrette gedopt, geeft dat dit:

Smijt daar die goujonettes op, en dat geeft dit:

Zeer zeer lekker. Ook bijzonder geschikt, kan ik mij inbeelden, als hapje op een terras, met een grote pot van die tartaar. Die trouwens ook, zonder enige twijfel, uitstekend moet zijn bij gewone vulgaire fish sticks van Kapitein Iglo.

Het hoofdgerecht was mijn ding niet, helaas: ballotine van kalkoen met kipgehakt en pistache, erwtenmousse en pommes dauphines. Om e beginnen heb ik een irrationeel iets tegen erwtensoep en al wat er maar in de verste verte op lijkt, zoals bijvoorbeeld erwtenmousse.  Ik ben op de beste dag al geen fan van kipgehakt, gehakt met noten erin geeft mij voortdurend de indruk dat ik op stukken kraakbeen aan het knabbelen ben, en jammer genoeg (een accident, maar ‘t was een beetje klap en vuurpijl) was er gelijk tien keer te veel zout in het gehakt geraakt en vijf keer te veel peper bovenop het hele gerecht.

Maar alla — op dat kruidingsaccident na, vonden andere mensen het wel lekker, denk ik.

Het dessert was dan wél weer meer dan honderd procent mijn goesting. Fris, simpel en fantastisch lekker: gemarineerde aarbeien met slagroom en versgemaakt vanille-ijs, en voor de leute een (niet echt eetbare) suikergarnituur erop:

Dood- en doodsimpel om maken: een lepel niet zeer stijf opgeklopte slagroom, een paar lepels in stukken gesneden aardbeien die even gemarineerd hebben in wodka, limoensap, vanillesuiker, limoenzeste, en fijngesneden muntblaadjes, en daarboven een quenelle versgedraaid vanille-ijs.

Ik had er een emmer van kunnen eten, denk ik. Yum.

Links van 22 mei 2014 tot 23 mei 2014

vrijdag 23 mei 2014 in Links. Permanente link | Geen reacties

5 metrics that will soon be dead (page 3 of 5) – iMediaConnection.com
It's the metric that just won't seem to die. The click-through rate has proven time and time again to be at best an intermediate success metric and at worst an inaccurate snapshot into how well creative is converting sales. Now, with the advent of mobile, the CTR is drifting even further into irrelevance. "Fat finger" taps are producing an incredibly inflated mobile CTR, and even display ads on tablets/desktops are producing inaccurate results with bots and click fraud. The worst part is that even legitimate clicks are not indicative that a consumer is being led down the purchase funnel. This metric will soon disappear from your life.

The Free Fall Research Page: Unplanned Freefall? Some Survival Tips by David Carkeet
Admit it: You want to be the sole survivor of an airline disaster. You aren't looking for a disaster to happen, but if it does, you see yourself coming through it. I'm here to tell you that you're not out of touch with reality—you can do it. Sure, you'll take a few hits, and I'm not saying there won't be some sweaty flashbacks later on, but you'll make it.

No, Taking Away Unemployment Benefits Doesn’t Make People Get Jobs | ThinkProgress
When 1.3 million long-term unemployed people lost benefits because Congress let the program lapse, some claimed that taking away the checks would encourage people to go out and get a job. That isn’t panning out for the 74,000 people who are no longer getting checks in Illinois.

Why it’s Impossible to Make Plans Anymore — Medium
Cellphones make everything easier, including the ability to be flaky as %#@*. In the landline-days of old, a plan had to be a solid commitment. Now, it more closely resembles a series of nebulous inklings.

Never Fall for a Custom CMS. Ever.
There is NO benefit to you in being talked into using a custom CMS which is hosted and controlled by a web development shop. DO NOT AGREE TO THIS. EVER.

Universim

vrijdag 23 mei 2014 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Pfoei, ‘t is spannend geweest, de Kickstarter van Universim. Tot een dag of twee geleden zag het er nog naar uit dat ze zouden stranden op ergens iets van een 95% funded, en ze werden alsmaar meer wanhopig, met alsmaar meer rewards en om de paar uur een mail – maar na een ultieme socialemedia-push, was het gisteren alsnog in orde geraakt.

En geef toe, het ziet er wel mogelijks wijs uit:

Dad jokes

zaterdag 24 mei 2014 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Ik had Anna naar het zwemmen gefietst, en dan naar de winkel om slecht eten gegaan, en dan Anna gaan halen en terug naar huis gefietst.

We kwamen voorbij Sint-Pietersplein waar ze tenten aan het opzetten waren voor iets sportachtigs morgen, en tegen één van de tenten zat Zakman te slapen. “Kijk,” zei Anna, “daar zit Zakman.”

“Ah ja,” zei ik. “Zakman, en niet de mosselman,” wist Anna.

Opportunity knocks!

Ik vroeg aan Anna of ze wist wat een superheld was die als superkracht had dat hij een man kon worden. Ze wist het niet, maar ik wel: Manman! En een superheld die zich in die superheld kan veranderen? Manmanman!

En de auto van die mens? Manmanmanauto. En de reparateur van die auto? Manmanmanautoman!

Van daaraf ging het bergaf, vrees ik. Tot ik uiteindelijk uitkwam bij de vrouw van de autoreparateur van een superheld die meestal in een moon buggy rondrijdt, die ontworpen is door een mens uit Turkije vóór de Eerste Wereldoorlog: Ottomaanmaanautomanautomanvrouw.

Jawel, dames en heres.

Moeder aller, ik zou het duizend keer zeggen

zondag 25 mei 2014 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Ik weet niet hoe het met u zit, maar verkiezingen, ik kijk daar altijd verschrikkelijk hard naar uit.

Naar het verkiezingslokaal, de gezellige drukte, mensen uit de buurt zien, het moment in het stemhok — al weken voorbereid en geïnformeerd, dus zo enorm veel tijd hoeft het allemaal niet te duren — en dan de receptie achteraf, wat blijven plakken, naar huis, eten, de televisie aan en de verkiezingsshows op mij af laten komen.

De moeder aller verkiezingen? Not so much. 

14077890920_8ceb8f5a26_h

Misschien dat het elders in de stad en in het land anders was, maar in onze buurt was het ondanks het prachtige weer een doodse bedoening. Aan het buurtcentrum waar we stemmen staan voor zover ik me kan herinneren al altijd tafels met drank en hapjes, spelen er stapels kinderen en is het fijn rondlopen bij verkiezingen.

Vandaag: niets van dat.

14264114084_7d2fe4a077_h

Normaal gezien staan er rijen tot buiten en staan we zeker drie kwartier aan te schuiven — deze keer waren we op vijf minuten binnen en buiten. En geen receptie. Geen muziek, geen gezellige drukte, niets.

Ik denk dat het allemaal wat veel geweest is, de campagne. Ik lees overal dat het de meest interessante campagne sinds lang was, maar in de buurt merk ik vooral vermoeidheid op. Ik denk dat de vernielde en gevandaliseerde affiches al weken niet meer vervangen werden: da’s toch wel een veeg teken. Equal opportuniy vandalen, trouwens: van Turkse origine of niet, rood, blauw, oranje, geel of piratenpartij moest er allemaal aan geloven.

14261177931_b5fed4bcb9_h

Ik ben er helemaal triestig van, verdorie. Verkiezingen zouden een feest moeten zijn, voor wie men ook stemt. Was dat nu echt overal, of was het Sluizeken-Tolhuis-Ham dat een beetje depri was?

14261183411_7114eb34c6_h

Niet grappig

maandag 26 mei 2014 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

“Te grappig: jonge kinderen worden helemaal tureluurs van een oude pc” schrijft De Morgen bij het Fin Brothers-filmpje van gisteren:

Er kan bij mij meestal wel een halve grimlach af, voor die ‘Kids React’-dingen, maar deze keer niet. Deze keer werd ik er zowaar nijdig van: wat een arrogante, gemene kinderen zijn de meerderheid van de geïnterviewden, verdorie.

Al dat internet en al die antwoorden op al uw vragen met één muisklik of vingerduw tegenwoordig: ik denk dat er niéts op kan tegen het rauwe gevoel van geluk van een eerste zelfgeschreven programma op iets als een Apple II of een TRS-80 of een TI 99/4a of een Atari 400 of een ZX Spectrum of een Commodore 64.

De pot op

dinsdag 27 mei 2014 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Herkenbaar!

alone

Ik kan mij niet inbeelden dat ik zonder boek op stap zou gaan. Of de pot op zou gaan — zelfs als ik ‘s nachts opsta om naar het toilet te gaan, heb ik een boek mee. Anders zijt ge alleen met uw gedachten, en wat is daar nu aangenaam aan?

Links van 25 mei 2014 tot 27 mei 2014

dinsdag 27 mei 2014 in Links. Permanente link | Geen reacties

Core War Tournament – Spring 2014 – Computing History
To celebrate the 30th anniversary in May, The Spring Core War Tournament will be held at The Centre for Computing History in Cambridge UK on Saturday 31st May 2014. The Centre was established to tell the story of the Information Age and presents an interactive collection of computers and artifacts. On the day of the tournament we will be setting a number of Core War challenges for visitors.

Microsoft’s Most Clever Critic Is Now Building Its New Empire | Enterprise | WIRED
Before joining Microsoft and becoming one of its most important software engineers, Mark Russinovich was in the business of pissing the company off.

Creative Review – Massimo Vignelli, 1931-2014
Sad news reached CR from the US earlier today – the great designer and teacher Massimo Vignelli died this morning at the age of 83…

A good comparison of N-Trig versus Wacom for artists considering the SP3 via reddit.com
WARNING: This post is long. I wrote this because I could not find an unbiased comparison of the modern N-Trig and Wacom technologies online. It was written in response to the artistic outcry regarding the Surface Pro 3. If you are an artist, I believe it is worth reading.

How to control a topic | Wikipediocracy
As you edit WP you will become more experienced in dealing with the passive-aggressive machinations and sneaky tactics employed by your adversaries. Remember, you have beaten them at their own game. Enjoy the fruits of your labors as you use Wikipedia to promote your cause. Happy editing!

homepages.inf.ed.ac.uk/vlavrenk/iaml.html
Naive Bayes, decision trees, zero-frequency, missing data, ID3 algorithm, information gain, overfitting, confidence intervals, nearest-neighbour method, Parzen windows, K-D trees, K-means, scree plot, gaussian mixtures, EM algorithm, dimensionality reduction, principal components, eigen-faces, agglomerative clustering, single-link vs. complete link, lance-williams algorithm

I’m back. This time without Google | Ahmed Atia Web Space
It's been such a long time since my last post. I'm back. But this time, I'm back without Google. I dropped Google Analytics, Google CDN, and Google Web Fonts. This is for ATIA Web Space. But moreover, I dropped Google Search as the-go-to search engine.

Gelezen: Pax Romana

woensdag 28 mei 2014 in Boeken. Permanente link | Geen reacties

Pax Romana V2007 #1 (of 4) - Destroy The Past. Create The Future. (2007_12) - Page 1In 2053 slagen wetenschappers aan het CERN erin om een techniek te ontwikkelen die reizen in de tijd mogelijk maakt. Of beter: die het mogelijk maakt om een bepaald volume te verplaatsen naar het verleden.

Het Vatikaan was één van de grootste geldschieters voor het onderzoek, en kardinaal Pelle, wetenschappelijk adviseur van paus Pius XIII, overtuigt de paus ervan om een kruistocht in de tijd te ondernemen. Het moment dat gekozen wordt, is 312: net voor de slag bij de Milvische brug, waar Constantijn Maxentius versloeg, al dan niet in hoc signo.

Het plan: een enorm warenhuis met een man of 5000 en goud en militair gedoe (van jeeps over helikopters tot satellieten en kernwapens) terugsturen in de tijd, en “een betere wereld maken”. Hoe precies, daar volgt een briefing over eens ze ter plaatse (ter tijde?) zijn. De expeditie zal geleid worden door Kardinaal Pelle (algemene leiding) en door een groep militairen/strategen/communicatiespecialisten onder leiding van brigadier-generaal Nicholas Chase, militair genie.

En dan, eens in 312 toegekomen, blijkt dat Pelle’s ambitie niet veel verder reikt dan contact opnemen met de lokale paus, het Romeinse Rijk maar vooral de struktuur van de katholieke kerk ondersteunen, en klaar zijn voor de Islam in de jaren 600 en de Hunnen wat later. Niét naar de goesting van Chase, die het veel ruimer ziet — en daar meteen naar handelt.

Pax Romana V2007 #1 (of 4) - Destroy The Past. Create The Future. (2007_12) - Page 3

 

Vier issues, een klein venster op het begin van een verhaal van vele honderden jaren, en eigenlijk wel wijs. Ik hoor dat er een TV-serie aan zit te komen. Ik houd mijn hart vast – de comic is bijzonder gestyleerd en abstract, bijna zonder decor, en dat pakt natuurlijk niet echt op scherm — maar als ze er het budget voor opzij zetten, zou het wel eens fantastische goed kunnen zijn. En jáááááren kunnen lopen, ook.

[van op Boeggn]

Springkastelen zijn des duivels

donderdag 29 mei 2014 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

We waren op een feest bij familie, en daar was onder meer een springkasteel.

Een springkasteel van dertig meter lang en vijf meter hoog, met hindernissenparcours, klimmuur, glijbaan, the works. Waar elk van de vier kinderen om beurt van gevallen zijn, whiplashgewijs kermend in de zetel lagen, voet verzwikt, pols pijn — hoe gaat dat?

Tot rond een uur of kwart voor zes Zelie stuikte, en hopla: spaakbeen en ellepijp gebroken. Zo van dat soort indrukwekkende breuken, als uw dochter van bijna vijftien plots blijkt twéé ellebogen te hebben in haar linkerarm, die allebei in een hoek van 90 graden staan.

Afijn, spoed, röntgenfotoots, vaststellen dat ze moet verdoofd worden en dat ze daar nuchter voor moet zijn dus dat het ten vroegste om tien uur ‘s avonds operatie zal zijn: we brengen de nacht door in het hospitaal in Aalst.

20140529-195236.jpg

En ja, hier ziet het niet zo erg uit, maar da’s omdat het al wat rechtgetrokken is. Ik ben niet zo’n zot die rampenfoto’s maakt als zijn kinders pijn lijden. :) >

Gegipst!

vrijdag 30 mei 2014 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Zozie, Zelie is weer thuis, met allemaal gips en alles.

De verpleegster in de spoedafdeling vroeg wat er gebeurd was, ik zei dat Zelie haar spaakbeen en ellepijp gebroken had, waarop de verpleegster zeer skeptisch keek, een oog sloeg op de arm van Zelie, en zei dat het een Pouteaufractuur was, maar het was wel degelijk allebei de beenderen van de voorarm door:

CR.1.3.12.2.1107.5.3.33.3068.11.201405291818320500

Bij kinderen is dat gewoon rechttrekken en het komt in orde, bij volwassenen kan het wel eens zijn dat daar hardware in geklopt moet worden — met Zelie die tussen de twee zweeft, hebben ze het rechtgetrokken onder algemene verdoving, beplaasterd, en woensdag wordt er een nieuwe foto genomen. Als het dan eventueel zou verschoven zijn, zal er alsnog getimmerd worden, en anders is het gewoon zo laten genezen en alles komt in orde.

Nog een geluk dat het haar linkerarm is, zo kan ze nog schrijven en examens doen en alles.

Bi-doop!

zaterdag 31 mei 2014 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Bi-doop! doet de computer, en dan begint het: de zoektocht naar welke van de achtezeventig tabs het geluid maakte: is het één van de vijf Google-accounts? Facebook? Iets anders?

Of wacht, is het wel mijn computer? Is het niet de laptop naast mijn computer? Of de laptop wat verder? Of één van de telefoons in de buurt? Of een tablet? Of is het weer die vurte reclame voor wasmiddel, met haar fake “you’ve got mail”-geluidjes en fake “Youtube”-filmpjes?

Er is wat te zeggen voor één centraal alertvenster, maar als iedereen dat nu eens zou gebruiken, zou het een groot gemak zijn verdomme.

people

Navigatie

» homepagina, archief

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338