Chrome is erger dan Internet Explorer 6

woensdag 12 september 2012 in Computers en dingen. Permanente link | 6 reacties

Chrome, vroeger, dat was een web browser die snel ging, die geen tierlantijnen deed, die rechttoe-rechtaan deed wat nodig was.

Als er ergens iets gemaakt moest worden: eerst in Chrome doen, dat is een plezier om mee te werken, en dan eens diep zuchten en het proberen in orde krijgen in Firefox en IE.

Dat is al een tijd niet meer het geval: Chrome is een log monster dat geheugen vreet, denkt dat het slimmer is dan u, onstabiel is en om onverklaarbare redenen vertraagt of stilvalt.

En wat veel erger is: dat meer dan regelmatig plots niet meer doet wat het gisteren nog deed. Dan zijt ge iets aan het maken, en oh kijk nu background-images worden niet meer ingeladen. Of toch wel. Of toch niet. Of toch wel. Of toch niet. Horizontale scrollbalken? Wie heeft dat nu nodig — wég ermee. Of nee, toch niet. Of wacht, toch wel. Ah tiens, Flash is niet opgeladen, blijkbaar. Of misschien wel? Of misschien niet?

Fonts, pakweg Google Web Fonts in Chrome op Windows, maar in het algemeen alles wat tekstrendering is? Chrome kaka, zoals de gremlins zouden zeggen.

Internet Explorer, zelfs in zijn ergste en meest degoutante vorm, ging tenminste voorspelbaar tegen de grond. Het was kapot of het was niet kapot, maar als het kapot was

GMail, hetzelfde: “You have been signed out of this account. This may have happened automatically because another user signed in from the same browser. To continue using this account, you will need to sign in again. This is done to protect your account and to ensure the privacy of your information.”

Néé, gast. Ik ben niét ergens anders ingelogd. En als ik weer inlog, dan zegt ge mij weer hetzelfde. En opnieuw, en opnieuw, en… ah nee, nu pakt het, en kan ik gewoon inloggen.

Ik ben al jaren (letterlijk, éttelijke jaren) gesubscribed op een aantal mailinglijsten, elk goed voor pakweg tien tot dertig mails per dag. Ik krijg al jaren (járen) een aantal alerts per mail, per dag een stuk of tien-vijftien. En dan plots, sinds eind augustus, besluit GMail op zijn eentje dat zo ongeveer twee derde van mijn mailinglijsttrafiek en 90% van mijn alerts (allemaal met een label en regels om er vanalles mee te doen) spam is.

Ha ja, pech, zeggen de mensen op het internet.

Net zoals bij de fonts en de css-zooi en de Google account-strubbelingen en de plots niet meer werkende Feedburner-login en de valse beschuldigingen van klikfraude bij Adsense: bakt u een ei, zeggen de mensen van Google. Bakt u een ei, en wacht, laat nog wat profielinformatie achter die we kunnen doorverkopen.

Bah, computers

vrijdag 20 april 2012 in Computers en dingen. Permanente link | Geen reacties

Ik was er honderd procent van overtuigd dat iets op een dag ging klaar geraken. Zonder de dubbele waard van trage server (mijn eigen schuld) en in mijn gezicht ontploffende software van andere mensen (niet mijn eigen schuld) gerekend: zo ongeveer de hele dag verloren aan prutsen die eigenlijk niet zouden mogen voorgekomen zijn. 

‘t Zijn momenten dat ik mensen tegen de muur zou plakken, op die momenten.

Computers en dingen, dat moet werken, dedju. Of niét werken, à la limite. Maar het mag niet nu eens wel en dan eens niet werken. 

En de laptop van Sandra is dood, ‘t is te zeggen, er heeft waarschijnlijk iemand een stamp gegeven tegen het scherm. 

En de vaste computer waar de kinderen op werken en ik spelletjes op speel, heeft zijn beste dagen gehad. Ik weet niet hoe het met u zit, maar in mijn boek is dat geen goed teken: één keer op vier niet opstarten, één keer op vier gewoon opstarten, één keer op vier opstarten met allerlei vieze waarschuwingen dat het moederbord kapot is en één keer op vier opstarten met boodschappen dat de harddisk naar de zak is.

Grr.

Ik denk dat ik mij dit weekend eens ga wreken op de de informatica door wat spinnen dood te kloppen in Grimrock

En dan beginnen kijken naar goedkope laptops en goedkope desktops. Kaka. 

Links van 6 januari 2012 tot 7 januari 2012

zondag 8 januari 2012 in Links. Permanente link | Geen reacties

Carved Book Landscapes by Guy Laramee | Colossal
For the better part of three decades multidisciplinary artist Guy Laramee has worked as a stage writer, director, composer, a fabricator of musical instruments, a singer, sculptor, painter and writer. Among his sculptural works are two incredible series of carved book landscapes and structures entitled Biblios and The Great Wall, where the dense pages of old books are excavated to reveal serene mountains, plateaus, and ancient structures.

Envelope Drawings by Mark Powell | Colossal
Artist Mark Powell has chosen the backs of old envelopes as a canvas for these delicately rendered portraits of the elderly, using nothing more than a standard Bic Biro pen to create the delicate folds and wrinkles of their skin.

The Restart Page – Free unlimited rebooting experience from vintage operating systems

First cases of totally drug resistant TB in India, one dead – Mumbai – DNA
First there was drug resistant TB.
Then there was multiple-drug-resistant TB (MDR-TB).
Then extensively-drug-resistant TB (XDR-TB).
Now this. This is the kind of thing that causes sudden resurgences in developed nations, especially ones with as high of a prison population as the US. Aggressive quarantine policy has contained it this far, but one little mutation that makes it more communicable, and we're gong to have a very bad time here.

Louis C.K.: The Man Who Loves to Hate Himself
One Thursday this fall, Louis C.K. was in a dressing room at Manhattan’s Beacon Theatre, passing time between two back-to-back stand-up performances and feeling, as he so often does, like a piece of shit. “I was so upset,” he recalls, sitting in the same dressing room a couple of evenings later. The Thursday performances were being taped for an upcoming special, and although they’d both sold out in no time, and although he’d polished his jokes in clubs for months, C.K. had suddenly convinced himself that his material was garbage. “It happens every time,” he says, his stocky frame parked in a plush armchair, his thinning red hair freshly trimmed. “I tape two shows, and the first one feels lackluster and uninspired. The audience feels judgmental and disappointed. I’m going, ‘This was a mistake. This material’s not as good as last year. This is gonna be the one where they say, “He didn’t do it this time.” I didn’t do anything right. All this stuff is shit.’” He grins. “Then a few minutes before the second show, I go, ‘No. This is fun. I enjoy it.’”

Lenovo Thinkpad X300 vs. Macbook Air

donderdag 1 mei 2008 in Sonstiges. Permanente link | 11 reacties

Mwahaha.

De Lenovo Thinkpad X300 weegt minder dan de Macbook Air, heeft een even groot scherm maar hogere resolutie (1440×900 in plaats van 1280×800), heeft wél een batterij die kan verwisseld worden, heeft wél een ethernetpoort, heeft drie in plaats van één USB-dink, én een DVD-drive. En GPS.

Mwahaha.

Aside: de X300 is een schoon toestel, maar het verhaal van de X300 is één van de mooiste verhalen om aan te tonen wat het verschil is tussen Apple en al-de-rest.

David Hill’s originele visie voor de X300 was een toestel van maximum 25 cm breed en minder dan 3 cm hoog. Met een butterfly-keyboard zoals de Thinkpad 701–ik her er nog één gebruikt, en dat was een machtig toestel. En zonder uiterlijke tekenen van poorten of ingangen: die zouden enkel zichtbaar worden als het toestel opengeklapt werd.

Met andere woorden: matzwart, plat, niets zichtbaar aan de buitenkant–een design statement van formaat, en zowat de antithesis van wat Apple doet.

Als Steve Jobs aan et hoofd had gestaan van Lenovo, dan zouden de fabrikanten, de marketeers, de bouwers, de verkopers, allemáál op hun hoofd mogen gestaan hebben: het zou matzwart geweest zijn, en met niets zichtbaar aan de buitenkant.

Maar neen dus: het werd een lange rij compromissen. Met als ultieme insult to injury, vermoed ik, dat er op de bovenkant drie logo’s staan: het mooie ThinkPad-logo, het lelijke en veel te grote Lenovo-logo, en het nog veel lelijker EnergyStar-logo.

Nijdig

maandag 28 april 2008 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Ja, ik kan mij nijdig maken in technologie.

Het zou moeten werken, het zou moeten samen werken, het zou moeten doen wat ik wil dat het doet, en het zou moeten goed werken.

Ik heb het hele weekend een netwerkverbinding niet aan de praat gekregen. Waarom? Ik weet het niet. De computer zegt me dat ik aan het netwerk hang, maar dan weigert hij te synchroniseren. Waaarom? Ik weet het niet. Gelukkig: ik ken er genoeg van om te weten dat ik er niet ga achter komen waarom het niet werkt. Leuk.

Ook: Els’ weblog verdwijnt regelmatig. Onzichtbaar voor een groot deel van de mensen, zichtbaar voor een ander deel. Ik heb precies hetzelfde gehad, en toen is het alleen overgegaan als ik van hostingpartij veranderd ben. Waarom? Chô, meneer, als we dát zouden weten…  het is iets met WordPress en hoe dat met fouten omgaat, en hoe het daarbij denkt slimmer te zijn dan wij.

Ook: ik heb één programma dat doet wat het moet doen, maar dan enkel als het niet bij mij thuis is. Ik verdenk de bloederige Apple bloederige Router ervan dat hij smeerlapperijen doet. Maar kan ik er iets aan doen? Nee, want de interface schermt me af van de Complexiteiten Des Levens. Ik ben te stom om er aan te komen want ik mag daar niet mee prutsen, zij weten wel beter.

Pas op: áls ik er zou aan kunnen komen, dan is er evenveel kans dat ik het finaal verkloot als er kans is dat ik het in orde krijg, natuurlijk. Maar wellicht zou het zijn als met mijn netwerkverbindingprobleem, gewoon niet te vinden wat of hoe.

Ook: ik wil foto’s op mijn iPod zetten. Die foto’s wil ik er op 1600 pixels breed op zetten, niét op 640 pixels breed. Ja, ik weet dat ik zoveel pixels niet tegelijkertijd op het scherm kan zien. Ik wil er een paar panorama’s op zetten die ik dan kan pannen en zoomen. En een paar hogeresolutiemacro’s van beesten, om mee te stoefen op straat.

Daar dient die bloederige tweevinger-zoomin-zoomuit voor, juist?

Nee, niet juist. De iPod Touch “optimaliseert” de foto’s voor mij. Six hundred and forty pixels should be enough for anybody, quoth Steven Jobs.

Bah. Om ze tegen de muur te smijten, soms, al die digitale dingen.

Nog een geluk dat ik een boekje heb waarin ik kan schrijven en tekenen.

En dat ik morgen nog eens een jobinterview mag afnemen.

Project met computers en kinderen helpen

woensdag 26 december 2007 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Computermensen hebben de reputatie over het algemeen niet de meest contactvaardige mensen te zijn. Nerds, geeks, allerlei namen krijgt dat dan opgeplakt. Dingen als Child’s Play bewijzen dat die labels precies dat zijn: vooroordelen en grove veralgemeningen.

Iedereen in het algemeen, en mensen uit Gent en omstreken in het specifiek: mag ik u vragen om even bij Ilse te gaan kijken?

Nutshell: wij hebben allemaal computers staan, méér dan we weten wat mee gedaan, die we te traag of twe watdanook vinden. Veel andere mensen zouden geholpen zijn met diezelfde computers.

Als er nu eens een manier zou zijn om dat proper te regelen? Computers verzamelen, nakijken, ze helemaal in orde zetten—open sourcegewijs, dat kan tegenwoordig perfect—, ervoor zorgen dat ze bij de juiste mensen terecht komen, dat die mensen er alle nodige uitleg en opleidingen voor krijgen… zou dat niet ongelooflijk fantastisch zijn?

Lees verder alhier, en zeg het vooral voort.

Er gaan hier doden vallen

woensdag 6 september 2006 in Computers en dingen. Permanente link | 14 reacties

Het is nu bijna twaalf uur, en ik zit al sinds iets na achten op mijn Outlook te kijken die me zit te zeggen dat hij bezig is.

Nog 55 seconden, anderhalf uur aan een stuk.

En daarna: receiving message 10 of 56, een kwartier lang. Receiving message 11–12–13–14. En dan: lange pauze. Receiving message 2 of 58. Dezelfde message. Weer pauze. En opnieuw. En opnieuw. Ik heb ondertussen al acht versies van sommige mails.

En mijn Internet Explorer doet raar, en GMail doet raar, en mijn Virtual PC waar ik WordPress op Windows aan het testen ben is vreselijk traag, en ik kan het filmpje van 0110 niet meer dan de helft bekijken omdat het stilvat, en het steekt in het kort afgruwelijk tegen. Computers hé meneer: dat is fantastisch om mee te werken zolang dat zijn werk doet. Als dat in de weg begint te zitten, dan is dat om er een stamp in te geven.

Geschreven al luisterend naar: Frank Zappa – You Are What You Is – Theme From The 3rd Movement Of Sinister Footwear

update: Prachtig. Schuldige gevonden. Briljant gedacht hoor, vijf megabyte aan attachments naar een mailinglijst sturen. Dedju.

Geschreven al luisterend naar: Frank Zappa – You Are What You Is – The Meek Shall Inherit Nothing

U zei?

dinsdag 29 augustus 2006 in Computers en dingen. Permanente link | 3 reacties

In het hoofdstuk “teveel informatie ik kan ik er eigenlijk wel iets mee doen”:

Copyerror

Euh… ja zeker?

Gewoon zeggen “yo kerel, g’hebt de kabel uit uw baksken van het netwerk gesnokt” was te moeilijk of zo?

Compatibel

donderdag 29 juni 2006 in Computers en dingen. Permanente link | Eén reactie

In de vroege jaren ‘80 hadden wij thuis een Apricot F1.

Prachtige computer, design, draadloze keyboard en trackball, GEM als windowing environment—we spreken hier nog vóór Windows.

Er was maar één dingetje dat een beetje tegenstak: het was niet echt een IBM Compatible, zoals dat toen heette. “95% compatibel” was de term die wij ervoor gebruikten, geen idee of dat ook in de marketing zo gezegd werd.

Gevolg was dat alles wel werkte, maar alleen min of meer. WordPerfect, toen nog van SSI, deed het wel maar de functietoetsen waren anders. DOS werkte wel, ongeveer, maar Flight Simulator niet, en andere toepassingen maar half. Dat soort dingen.

Een tijd later had ik mijn eerste echte eigen IBM Compatible-toestel: een Tandy 1000 EX. Wel helemaal compatibel, maar slechts met 256 K geheugen en één 5.25 inch floppy. Geen harddisk, nee meneer.

Die Apricot en die Tandy hebben me een afkeer van niet-standaard gegeven, soms bijna tot op het irrationele af. Ik heb geen zin om op een licht of zwaar afwijkende configuratie te zitten zoeken naar waarom het in de soep loopt: jàren aan een stuk heb ik daarom Intel gekocht en geen AMD, zelfs toen er al lang geen problemen meer waren met niet-Intel-processoren.

En nu recent komen we hetzelfde tegen, vermoed ik, als wat er met Lotus 1–2–3 gebeurde op de Apricot: een bepaalde WordPress-installatie werkt perfect op één server met Apache, maar geeft 500 – Internal Server Error op lighttpd. Waarom? Geen mens die het weet.

Misschien een bug in lighttpd ergens: de error logs zeggen in ieder geval vreemde zaken.
Voor hetzelfde geld: een slecht geprogrammeerde plugin, die in combinatie met een andere plugin een combinatie van fouten genereert, waarbij Apache net iets meer vergevingsgezind is.

Maar wat er ook van weze: aargh! Niet-standaard-dingen!

Enfin, dat van mijn gemoed geschreven zijnde: naar bed. Dat ik morgen (straks) niet opnieuw in Oostende wakker word.

Ah getver

vrijdag 23 juni 2006 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

FTP doet raar. En Blogjet wil niet meer opstarten, ik verdenk mijn computer van nog meer dan anders borked te zijn. ‘t Moet weer lukken: die ene dag dat ik thuis ben, en het ding besluit overhoop te liggen.

Ah well: niets aan te doen. Ik moet er toch vandoor: meetings! In Brussel! Eerst for business, en dan for pleasure.

En dan vanavond: proberen WordPress ervan te overtuigen dat het wel degelijk mogelijk is om twee WordPress-sites op één database te laten draaien. En dan morgen: meeting! Terminologie! Knopendoorkappen!

En ik had er eigenlijk niet bij stilgestaan toen ik vorige week vakantie vroeg voor vandaag, maar ik mis er het bezoek en de speech van Ján Figel’—Commissaris voor Onderwijs, opleiding, cultuur en meertaligheid. Spijtig, want ik had de man graag aan het woord gezien. Ja, ik zal de opgenomen videoconferentie kunnen bekijken, maar ‘t is toch niet hetzelfde.

En ik kan er ook geen foto’s van maken, zo geraakt mijn plakboek “trek eens zoveel mogelijk Europese commissarissen” ook niet vol natuurlijk.

Afkortingen

zaterdag 29 april 2006 in Computers en dingen. Permanente link | 8 reacties

Wat je wat ik wijs vind? Acroniemen en letterwoorden en afkortingen en dingen voor heel erg normale dingen. Zoals daar bijvoorbeeld zijn—

Op het werk hebben we VoIP; thuis hebben we gekozen voor POTS.

Als je wil zeggen dat je thuis gewone telefoonlijnen hebt. Plain Old Telephone System, weetuwel. Of het heel erg fijne

Ik heb even getwijfeld of ik RAID 1 zou doen zoals op het werk, maar uiteindelijk heb ik toch gekozen voor JBOD.

Als je wil zeggen dat je gewoon blijft nieuwe harddisken aan je computers hangen als de oude vol geraken. Just a Bunch Of Disks, ha.

Nog van dat!

GET LAMP

donderdag 2 maart 2006 in Weblogs. Permanente link | 2 reacties

Jason Scott is de meneer die de fantastische BBS Documentary maakte. Hij is nu bezig aan GET LAMP, een documentaire over text adventures.

Ik zag mijn eerste op de Wang (of was het een Nixdorf) bij mijn oom. Colossal Cave of simpelweg Adventure: het originele text adventure.

You are standing at the end of a road before a small brick building. Around you is a forest. A small stream flows out of the building and down a gully.

>ENTER

You are inside a building, a well house for a large spring.

There are some keys on the ground here.
There is tasty food here.
There is a shiny brass lamp nearby.
There is an empty bottle here.

>GET LAMP

Taken.

Magisch: rondlopen in een wereld gemaakt met niets anders dan woorden. In Adventure is het, helaas, beperkt tot zeer weinig interactie (smerige dwerg!) en heel veel mysterie (een mysterieuze schaduw aan de andere kant van een mistige kloof—pas jàààren later kwam ik te weten dat het mezelf in een spiegel was). De beperkingen van het medium zijn er ook wel naar: zo worden sommige locaties prachtig omschreven, maar is er gewoon niets te doen. Een klassieker, maar echt wel na al die jaren duidelijk een onvolwassen ding.

In de jaren 80 zijn text adventures, of interactive fiction zoals ze nu genoemd worden, volwassen geworden. Voor mijn part is dat allemaal dank zij Infocom, dat op een paar jaar tijd een aantal onnoemelijk fantastische dingen gemaakt heeft. Zork, uiteraard, I en II en III, die eigenlijk een geavanceerde versie-cum-parodie waren van Adventure, en hun leven als DUNGEON op mainframes begonnen waren in 1977—maar met elk nieuw spel gingen ze reuzenstappen vooruit.

In 1984 was er bijvoorbeeld Hitchhiker’s Guide to the Galaxy, dat nog dezelfde conventies gebruikte maar meegeschreven was door Douglas Adams. En nauwelijks een jaar later was er al het ongelooflijke A Mind Forever Voyaging, voor mijn geld nog altijd één van de allerbeste dingen geschreven ooit.

Parallel met de ontwikkeling van de spelletjes ontwikkelden ze bij Infocom alsmaar fantastischer verpakkingen voor hun dingen, met hoogtepunten als Stationfall, Bureaucracy en vooral Leather Godesses of Phobos—allemaal fantastische dingen om te spelen ook, trouwens.

Hoe goed waren die dingen? Zo goed als een zeer goed boek—bij Stationfall heb ik zitten wenen met de gewetensnood van Floyd, mijn robot-vriendje—maar met de added bonus dat je zelf meespeelde in het verhaal.

Technologisch stelde het allemaal niet echt heel erg veel voor: de parser (het stuk software dat interpreteert wat men de computer vertelt) en het hele spel moesten uiteindelijk werken op computers die misschien honderd keer minder krachtig waren dan een gemiddelde GSM tegenwoordig. Maar het schrijven was wat het allemaal maakte, met genieën als Steve Meretzky.

En met al die mensen gaat  Jason Scott dus praten, om een veel-DVD-pack vol goeie film te maken.

Een tijd geleden hield hij een oproep om geld te ronselen om materiaal te kopen, The Adventurer’s Club (kijk eens naar lid nummer één :)), en nu onlang is hij effektief beginnen filmen.

Ik heb er het volste vertrouwen in dat het een even goeie—zoniet veel betere—film wordt als de BBS-film. Het is alvast uitstekend goed begonnen: kijk, dit is hoe je zoiets doet.

Die meneer is zeer, zeer goed bezig.

update: zoals Peter terecht opmerkt, en zoals wel al meer van hier gelinkt: het genre is nog lang niet dood. Haal u een z-code interpreter, koop ergens een de twee Lost Treasures of Infocom-CD’s kwestie van basismateriaal, ga dan naar het uitstekende (maar, toegegeven, minder dan intuïtief in elkaar gestoken wegens eigenlijk gewoon kopie van een ftsite die al decennia lijkt het wel meegaat) if-archive. En wie er niet genoeg van krijgt: download u een versie van inform (of TADS, al heb ik daar niet de minste ervaring mee) en maak uw eigen dingen.

Nie pleuje

zaterdag 7 januari 2006 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Zo, bij deze.

De laatste (Tom) heeft het opgegeven. Henk en i. waren een minuut of twintig geleden al naar huis gewandeld, en Huug is tien minuten geleden of zo geleden taxi-gewijs naar huis afgevoerd.

En nu ligt er een wildvreemde (voornoemde Tom) in mijn bed, dan kan ik toch moeilijk gaan slapen?

Tijd om wat werk gedaan te krijgen op de computer—nieuwe websitemaaksoftware evalueren bijvoorbeeld. Vannamiddag mijn eerste babystapjes op Drupal gezet. Eens verder kijken. En misschien eens zoeken naar een goede omschrijving van wat daar allemaal achter zit.

computers

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338